Oo.
Patay na patay.
Bilang isang doornail.
Sertipiko ng kamatayan, ginoo.
Tumigil ka!
Bumalik ka, praddock.
Tuppence ay tuppence.
- Humingi ka ng paumanhin! - Sabi ko!
Mga delingkwente.
Pahayagan!
Gutom na kami sir!
- Pakiusap, ginoo, gutom na gutom na kami. - Kahit anong subo. Gutom na po kami sir.
- Anumang mga scrap. - Kami ay nagugutom,
Kung maaari lamang po. Gutom na gutom na kami.
Maligayang Pasko, mula sa kanyang panginoon, ang alkalde!
- Kung maaari lamang po. - Oh, tingnan mo. Ayun.
Oi! Bumalik ka dito dala yan! Yan ang laman namin!
Ibalik mo yan! Atin na yan! Bumalik ka rito!
- Nariyan ka na, ginoo. - Salamat.
Mga sariwang mainit na kastanyas.
- Paano mo gusto ang isang ito? - Iyan ay perpekto.
Iyan ay isang magandang sariwang igat.
Narito ang Ama, ang Anak at ang Espiritu Santo. Magwala.
At sa ilalim ng alin ang gisantes? Boom, boom, boom, boom...
Boom! Umalis ka dito.
Ayan na tayo. Panoorin ito ngayon.
Maligayang Pasko, Tiyo!
- Iligtas ka ng Diyos. - Bah! Humbug!
Ang pasko ay isang humbug? Tiyuhin! Hindi mo yun sinasadya.
Maligayang Pasko.
Anong dahilan mo para maging masaya? Kawawa ka naman.
Anong karapatan mo para maging malungkot? Mayaman ka na.
- Humbug! - Huwag kang magalit, Uncle.
Ano pa kaya ako kapag nabubuhay ako sa ganitong mundo ng mga tanga?
Maligayang Pasko.
Ano ang Pasko para sa iyo ngunit isang oras para sa pagbabayad ng mga bayarin nang walang pera.
Isang oras para sa paghahanap ng iyong sarili ng isang taon na mas matanda at hindi isang sentimos na mas mayaman.
Kung magagawa ko ang aking kalooban,
bawat tanga na naglalaro ng Maligayang Pasko sa kanyang mga labi
dapat pinakuluan sa sarili niyang puding
at inilibing ng isang istaka ng holly sa pamamagitan ng kanyang puso!
- Tiyuhin! -Pamangkin!
Panatilihin ang Pasko sa iyong sariling paraan at hayaan mo akong panatilihin ito sa akin.
Itago mo? Ngunit hindi mo ito itinatago!
Hayaan mo akong mag-isa.
Napakalaking kabutihan ang nagawa nito sa iyo.
Mayroong maraming mga bagay na kung saan ako ay nagmula sa mabuti at hindi ako nakinabang.
Ang Pasko ay kabilang sa kanila.
Ngunit lagi kong iniisip ang Pasko bilang isang mabait, oras ng kawanggawa.
Ang tanging oras kung kailan buksan ng mga lalaki ang kanilang mga pusong nakasara
at isipin ang lahat ng tao bilang kapwa manlalakbay patungo sa libingan
at hindi ibang lahi ng mga nilalang na nakatali sa ibang mga paglalakbay.
At samakatuwid, Uncle,
bagamat hindi ito naglagay ng isang piraso ng ginto o pilak sa aking bulsa,
Naniniwala ako na nakabuti ito sa akin, at sinasabi ko, pagpalain ito ng Diyos!
Hayaang makarinig ako ng isa pang tunog mula sa iyo, Cratchit,
at ipagpapatuloy mo ang Pasko sa pamamagitan ng pagkawala ng iyong sitwasyon!
Napakalakas mong tagapagsalita, sir. Isang nakakagulat na hindi ka pumunta sa Parliament.
Huwag kang makulit, Uncle. Halika, kumain ka sa amin bukas.
Magkita muna tayo sa impyerno.
Pero bakit? Bakit napaka cold-hearted, Uncle? Bakit?
Bakit ka nagpakasal?
Nainlove kasi ako.
kasi...
...nahulog ka...
...umiibig?
Magandang hapon.
Wala akong gusto sayo. Wala akong hinihiling sa iyo.
- Bakit hindi tayo maging magkaibigan? - Magandang hapon.
Ikinalulungkot ko, nang buong puso, upang mahanap ka nang napaka-determinado.
Ngunit ginawa ko ang pagsubok bilang paggalang sa Pasko, at samakatuwid,
- Maligayang Pasko, Tiyo! - Magandang hapon!
- At isang maligayang Bagong Taon! - Magandang hapon!
At isang napaka maligayang Pasko din sa iyo, Mr. Cratchit.
Maligayang Pasko sa iyo, ginoo.
May isa pa.
Isang klerk na kumikita ng 15 shillings sa isang linggo...
...at may asawa at pamilya, pinag-uusapan ang isang maligayang Pasko.
Magreretiro na ako sa Bedlam.
Magandang hapon. Sina Scrooge at Marley, naniniwala ako?
Mayroon ba akong kasiyahan sa pakikipag-usap kay Mr. Scrooge o Mr. Marley?
Si Mr. Marley ay patay na nitong pitong taon.
Namatay siya pitong taon na ang nakakaraan... nitong gabing ito.
Well, wala kaming duda na ang kanyang pagkabukas-palad
ay mahusay na kinakatawan ng kanyang nabubuhay na kasosyo.
Sa kapaskuhan na ito ng taon, Mr. Scrooge,
higit pa sa karaniwang kanais-nais na dapat tayong gumawa ng kaunting probisyon
para sa mahihirap at mahihirap.
Maraming libu-libo ang nangangailangan ng karaniwang kaginhawahan, ginoo.
Wala bang mga kulungan?
Mga kulungan? Oo, oo, maraming bilangguan.
At ang mga workhouse ng unyon, gumagana pa ba sila?
Sila ay. Gusto kong sabihin na hindi sila.
Ang gilingang pinepedalan sa buong sigla?
- Napaka-busy, ginoo. - Mabuti!
Natakot ako na may nangyaring pigilan sila sa kanilang kapaki-pakinabang na kurso.
Oo. Ngayong kapaskuhan, iilan sa atin ang nagsisikap na makalikom ng pondo
upang bumili ng mga mahihirap ng ilang karne at inumin at paraan ng init.
Ano ang ibababa namin sa iyo?
- Wala. - Oh, gusto mong manatiling anonymous?
Gusto kong maiwan mag-isa! Hindi ako nagpapasaya sa aking sarili sa Pasko,
at hindi ko kayang pasayahin ang mga walang ginagawa.
Sinusuportahan ko ang mga establisyimento na aking nabanggit.
At ang mga masama ay dapat pumunta doon.
Marami ang hindi makapunta doon.
At, sa totoo lang, marami ang mas gugustuhin na mamatay.
Pagkatapos ay mas mabuting gawin nila ito at bawasan ang labis na populasyon.
Magandang hapon, mga ginoo!
Magandang hapon.
Gusto mo bukas buong araw, sa palagay ko?
Well, kung medyo maginhawa, ginoo.
Hindi ito maginhawa, at hindi ito patas.
Kung bibigyan kita ng kalahating korona para dito, iisipin mong hindi ginagamit ang iyong sarili.
At gayon pa man hindi mo iniisip na hindi ako ginagamit kapag nagbabayad ako ng isang araw na sahod para sa walang trabaho.
Eh minsan lang naman sa isang taon sir.
Mahina na dahilan para sa pagkuha ng bulsa ng isang tao tuwing ika-25 ng Disyembre.
Ngunit sa palagay ko kailangan mong magkaroon ng buong araw.
Dito ka muna sa susunod na umaga.
Sir.
Sa karangalan ng Bisperas ng Pasko!
Bugger ito!
Nasaan ka? Dito!
Bakit parang nangyayari sa akin ang lahat?
umalis ka na! umalis ka na!
Balderdash!
Ibinigay ko sa sarili ko ang mga willies.
Iyon na iyon.
Puro ugong pa rin ang lahat...
Paano ngayon!
Ano ba ang gusto mo sa akin?
Oh, marami.
- Sino ka? - Tanungin mo ako kung sino ako.
Sino ka noon?
Sa buhay, ako ang iyong kasama,
Jacob Marley.
pwede bang maupo?
- Kaya ko. - Sige gawin mo.
Hindi ka naniniwala sa akin.
Hindi ko.
Bakit ka nagdududa sa iyong pandama?
Dahil ang pinakamaliit na bagay ay maaaring makaapekto sa kanila.
Ang isang bahagyang sakit ng tiyan ay maaaring gumawa ng mga ito mandaya.
Ikaw ay maaaring isang undigested bit ng karne ng baka. Isang butil ng mustasa.
Isang mumo ng keso. Isang fragment ng underdone na patatas.
Mayroong higit pa sa gravy kaysa sa libingan tungkol sa iyo, anuman ka.
Awa! Nakakatakot na aparisyon, bakit mo ako pinoproblema?
Lalaking may makamundong pag-iisip, naniniwala ka ba sa akin o hindi?
Oo! Kailangan ko!
aba! Kawawa naman ako!
Ikaw ay nakagapos sa tanikala. Bakit?
Isinusuot ko ang kadena na pinanday ko sa buhay.
Ginawa ko itong link sa pamamagitan ng link at bakuran sa bakuran.
Nakikilala mo ba ang pattern nito?
Naiisip mo ba ang bigat at haba ng kadena na iyong dinadala?
Kasing bigat at haba nitong pitong Bisperas ng Pasko ang nakalipas.
Oh, ang sa iyo ay isang napakabigat na kadena.
Jacob, huwag mo nang sabihin sa akin.
Magsalita ka ng aliw sa akin, Jacob.
Wala akong maibibigay.
Hindi ako maaring magtagal.
Hindi ako maaaring magtagal kahit saan.
Markahan mo ako, sa buhay, ang aking espiritu ay hindi lumampas sa aming countinghouse,
hindi kailanman lumampas sa makitid na limitasyon ng aming butas sa pagpapalit ng pera.
Ngayon ang walang katapusang mga paglalakbay ay nasa harap ko.
Pitong taong patay at naglalakbay sa lahat ng oras?
Buong oras. Walang pahinga, walang kapayapaan.
Siguradong marami kang nasakop na lupa sa loob ng pitong taon.
Ako ay bulag! Bulag! Hindi ko makita ang sarili kong buhay!
Nilustay at naabuso. Ay, aba... Ay, aba ako!
Ngunit palagi kang mabuting tao sa negosyo!
Negosyo!
Ang sangkatauhan... ang aking negosyo.
Ang karaniwang kapakanan ay ang aking negosyo.
Ang pag-ibig sa kapwa-tao, awa, pagtitiis, at kabutihang-loob ay ang lahat ng aking...
Pakkingan mo ako! Malapit nang maubos ang oras ko.
Gagawin ko. Pero huwag mo akong pagtripan, Jacob. Magdasal.
Nandito ako para balaan ka
na mayroon ka pang pagkakataon at pag-asa na makatakas sa aking kapalaran.
Isang pagkakataon ng aking pagkuha, Ebenezer.
Palagi kang naging mabuting kaibigan sa akin, Jacob. Salamat ee.
Magmumulto ka ng tatlong espiritu.
Iyan na ba ang pagkakataon at pag-asa?
- Mas gugustuhin kong hindi. - Asahan ang una
bukas kapag tumunog na ang kampana.
Hindi ko ba pwedeng kunin lahat ng sabay-sabay, at tapusin na, Jacob?
Asahan ang pangalawa sa susunod na gabi sa parehong oras.
At ang ikatlo sa sumunod na gabi,
kapag ang huling stroke ng 12
ay tumigil sa pag-vibrate.
Tingnan mo para hindi na ako makita.
Ako ay humihingi ng paumanhin.
sana matulungan kita.
Ikaw ba ang espiritu na ang pagdating ay inihula sa akin?
Ako ay.
Posible bang ilagay mo ang iyong cap?
Malapit mo na bang ilabas, gamit ang iyong makamundong mga kamay,
ang ilaw na binigay ko?
Hindi hindi! Hindi hindi! Patawarin mo ako.
Wala akong sinadya doon. I mean no offense.
Akala ko lang...
Sino at ano ka?
Ako ang Ghost of Christmas Past.
mahabang nakaraan?
Iyong nakalipas.
Bumangon.
At maglakad kasama ko.
Ngunit ako ay mortal at mananagot na mahulog.
Bear ngunit isang dampi ng aking kamay doon...
...at ikaw ay maninindigan sa higit pa rito.
Magandang langit.
Ako ay pinalaki sa lugar na ito.
Ako ay isang batang lalaki dito.
Yung labi mo... nanginginig.
At ano yan?
- Sa pisngi mo? - Wala.
Bagay sa mata ko.
Naaalala mo ba ang daan?
Tandaan mo?
Kaya kong maglakad na nakapikit.
Giddyup! Giddyup!
Ang mga ito ay mga anino lamang ng mga bagay na nangyari na.
Wala silang malay... sa atin.
kilala ko sila.
Kilala ko ang bawat isa sa kanila.
Schoolmate ko sila noon.
Sige na.
Ito...
Ito ang aking paaralan.
Hindi masyadong desyerto ang paaralang ito.
Isang nag-iisang bata...
...napabayaan ng kanyang mga kaibigan...
...naiwan pa rin dito.
Alam ko.
Kawawang bata.
Kawawa, kawawang bata.
Lets... see another Christmas.
Ebenezer!
Mahal, mahal na kapatid! Im come to bring you home!
- Tahanan, munting Fan? - Oo, bahay!
Mas mabait si Tatay kaysa dati.
Kinakausap niya ako ng malumanay isang gabi.
Hindi ako natakot na tanungin siya kung maaari kang umuwi.
At sinabi niyang oo!
At pinasakay niya ako sa isang coach para sunduin ka.
At magkakasama tayo sa buong Pasko.
At magkaroon ng pinakamasayang oras sa buong mundo!
Napakababae mo, munting Fan.
- Siya ay may malaking puso. - Namatay siyang babae.
At nagkaroon, gaya ng iniisip ko...
...mga bata.
Oo, isang bata.
totoo.
- Pamangkin mo. - Oo.
Alam mo ba ang lugar na ito?
Alam mo? Apprentice ako dito!
Aba, matandang Fezziwig iyon.
Pagpalain ang kanyang puso! Nabuhay na naman si Fezziwig!
Yo-ho! Ebenezer, halika na!
Halika na! Dick! Halika na! 6:00 na.
Malapit na silang makarating dito.
Dick Wilkins. Pagpalain mo ako, oo. Nandiyan siya, Dick Wilkins.
Napakapit siya sa akin, si Dick.
Yo-ho, ako mga bata! Wala nang pasok ngayong gabi. Bisperas ng Pasko!
Hooray!
Dick, Ebenezer, umalis na tayo.
Gusto namin ng maraming espasyo. Napakaraming espasyo.
Hee-hi!
Maestro!
pwede ba akong mag present...?!
Magaling! Magaling!
At ngayon, mabait na fiddler, kung gusto mo.
Oras na para kay Sir Roger de Coverley!
Maaari ba akong magkaroon ng sayaw na ito sa iyo?
Ebenezer, ito ang iyong pass.
- Pinalitan ako ng isa pang idol. - Isa pang idolo? Anong idol?
Isang ginto.
Wala nang mas nakakatakot sa akin sa mundong ito
kaysa sa isang buhay na napahamak sa kahirapan.
Maaari ko bang itanong, bakit mo hinahatulan, nang may kalubhaan,
ang matapat na paghahangad ng sangkap?
Masyado kang natatakot sa mundo, Ebenezer.
- Nagbago ka. - Nagbago?
Marahil ay naging mas matalino, ngunit hindi ako nagbago patungo sa iyo.
Luma na ang kontrata natin.
Ginawa ito noong kami ay mahirap at kuntento na maging ganoon.
Noong ginawa ito...
- Ibang lalaki ka. - Ako ay isang batang lalaki!
Pinakawalan kita, Ebenezer.
Nakarating na ba ako humingi ng release?
- Sa salita, hindi. - Sa ano, kung gayon?
Sa isang binagong diwa.
Sa ibang kapaligiran ng buhay.
Sa lahat ng bagay na nagpahalaga sa aking pag-ibig sa iyong paningin.
Sabihin mo sa akin, Ebenezer, kung ang kontratang ito ay hindi kailanman naging sa pagitan natin,
hahanapin mo ba ako ngayon?
Hindi.
Sa tingin mo hindi?
I would gladly think otherwise kung kaya ko.
Pero kung malaya ka ngayon, pipili ka ba ng babaeng walang dower?
Isang babaeng nawalan ng pera sa pagkamatay ng kanyang mga magulang?
Ikaw, na tumitimbang ng lahat sa pamamagitan ng pakinabang?
Pinakawalan kita, Ebenezer.
Naway maging masaya ka sa buhay na pinili mo.
Espiritu, alisin mo ako sa lugar na ito.
Sinabi ko sa iyo, ito ay mga anino ng mga bagay na nangyari.
Sila ay kung ano sila. Huwag mo akong sisihin.
Tanggalin mo ako. Hindi ko kayang tiisin.
Iwan mo ako! Ibalik mo ako!
Huwag mo na akong suyuin!
Ay, sabog!
Pumasok ka, Scrooge!
Pasok ka! Halika at kilalanin mo ako ng mas mabuti, tao!
Ako ang Ghost of Christmas Present.
Tingnan mo ako!
Hindi mo pa nakita ang mga katulad ko dati?
Hindi kailanman.
Hindi pa ba sumama sa mga nakatatandang kapatid ko?
Hindi ko akalain na mayroon ako.
Marami kang kapatid?
Higit sa 1,800.
1,842, upang maging eksakto.
Nakikita kong nakasuot ka ng scabbard, ngunit walang espada.
Sa totoo lang.
Kapayapaan sa Lupa. Goodwill sa mga lalaki.
Espiritu, ihatid mo ako kung saan mo gusto.
Hawakan ang aking robe.
Anong nangyayari? Anong ginagawa mo?
- Napaka-kakaiba. - Talaga.
Hindi maraming mortal ang nabigyan ng makalangit na pananaw sa mundo ng tao.
Oo.
Ito ay medyo maganda.
Espiritu, ang mga mahihirap na ito ay walang paraan upang magluto ng kanilang pagkain.
Ngunit hinahangad mong isara ang mga tanging lugar
kung saan maaari nilang painitin ang kanilang kaunting pagkain tuwing ikapitong araw.
Pakinggan mo ako, Scrooge.
May ilan dito sa lupa mo
na nagsasabing kilala nila ako at ang aking mga kapatid,
at gawin ang kanilang mga gawa ng masamang kalooban at pagkamakasarili sa ating pangalan.
Ang mga tinaguriang men of the cloth
ay kakaiba sa akin at sa aking mga kamag-anak na parang hindi sila nabuhay.
Sisingilin ang kanilang mga ginagawa sa kanila, hindi sa amin.
Oo. Gagawin ko.
Amoy na?
Nagluluto ng gansa!
Halika na!
Naniniwala ako na ang tirahan ng malungkot na mga dukha ay may ilang kahalagahan.
Ito ay ang lahat ng iyong tapat na klerk ay kayang bayaran para sa kanyang kakarampot na 15 bob sa isang linggo.
- Inay! - Papa!
Dumaan lang kami sa baker shop.
At naamoy ang aming gansa, masarap ang pagluluto.
Isara mo ang pinto, pakiusap. Ano ang nangyari sa iyong mahal na ama?
At ang iyong kapatid. At si Martha, hindi siya nahuli noong nakaraang Araw ng Pasko.
Ina, narito siya, Ina. Nandito si Martha.
Martha! Maghintay hanggang makita mo ang aming gansa. Ito ay isang kahanga-hangang isa.
Peter, sumama ka sa panadero at kunin ang ibon.
At isama mo ang mga bata. At manalangin, walang dallying.
Aba, pagpalain mong buhay ang iyong puso! Mahal, huli ka na!
Mayroon kaming isang deal na dapat tapusin kagabi at mag-alis ngayong umaga.
Hindi bale na. Hanggat nandito ka. Umupo kayo sa harap ng apoy at magpainit.
Hindi hindi hindi hindi. Ayan paparating na si Papa.
Magtago ka, Martha. Dapat kang magtago. Magtago ka, Martha.
- Malamig doon. - Hello, Ama. Hello, Timmy.
Bakit, nasaan ang ating Martha?
Hindi pupunta.
Hindi pupunta? Hindi darating sa Araw ng Pasko?
Narito ako, Ama!
Nakuha ka namin, Ama.
Hindi ko kayang makita kang nasa kalagayan ng pagkabigo. Kung hagikgik lang.
Napakagandang makita ka, aking Martha.
Halika, Timmy. Naririnig ko ang pagkanta ng puding sa tanso.
Tingnan natin, kung gayon?
- Paano kumilos ang munting Timmy? - Kasing ganda ng ginto. At mas mabuti.
Kahit papaano ay masyado siyang nag-iisip na nakaupo mag-isa,
at iniisip niya ang mga kakaibang bagay na narinig mo.
Sinabi niya sa akin, pagdating sa bahay, na umaasa siyang nakita siya ng mga tao sa simbahan,
dahil siya ay isang pilay...
...at maaaring maging kaaya-aya para sa kanila na alalahanin ito sa Araw ng Pasko
na nagpalakad sa mga pilay na pulubi at nakakakita ng mga bulag.
Naniniwala ako na siya ay nagiging mas masigla at mas malakas araw-araw, aking mahal.
Mukhang masarap ang puding!
Amoy tindahan ng pastry cook ang buong wash house.
Espiritu, sabihin mo sa akin, si Tiny Tim ba...?
May nakita akong bakanteng upuan sa pobreng chimney corner...
...at saklay na walang may-ari.
Maingat na iniingatan.
- Hurrah! - Ang pasko na gansa!
Gumawa ng espasyo. Tanggalin na natin ang takip na iyon.
kaibig-ibig! Magaling, Peter.
Hindi ako naniniwala na nakakita ako ng mas kahanga-hangang gansa na niluto.
Ito ay isang magandang ibon, iyon ay sigurado.
Ngunit ipagdadasal ko na isang Pasko, marahil,
baka makatikim ng pabo ang mga bata.
Baka isang araw, mahal. Baka isang araw.
Isang toast.
Kay Mr. Scrooge.
Ang nagtatag ng aming kapistahan.
Tagapagtatag ng kapistahan, talaga. Sana nandito siya.
Bibigyan ko siya ng isang piraso ng aking isip upang pistahan,
at sana ay magkaroon siya ng magandang gana dito.
Mahal, ang mga bata... Araw ng Pasko.
Araw ng Pasko, sigurado ako. Paano maiinom ang kalusugan
ng tulad ng isang kasuklam-suklam, kuripot, mahirap, walang pakiramdam na tao bilang Mr Scrooge?
Tulad ng alam mo siya ay, Robert. Walang nakakaalam nito kaysa sa iyo.
Mahal, Araw ng Pasko.
Iinumin ko ang kanyang kalusugan para sa iyong kapakanan at sa araw, hindi para sa kanya.
Maligayang Pasko at Manigong Bagong Taon.
Siya ay magiging napakasaya at napakasaya, wala akong duda.
Isang maligayang Pasko sa ating lahat mga mahal ko. Pagpalain tayo ng Diyos.
Pagpalain tayo ng Diyos.
Pagpalain tayo ng Diyos, lahat.
- Maligayang Pasko at Manigong Bagong Taon. - Biyayaan ka.
Mabait na espiritu, sabihing maliligtas si Tiny Tim.
Kung ang mga anino na ito ay mananatiling hindi nababago ng hinaharap...
...mamamatay ang bata. - Mamatay! Hindi, espiritu. Hindi.
Ano ngayon? Kung siya ay mamatay, mas mabuting gawin niya ito.
At bawasan ang labis na populasyon.
- Kaya iniisip mo ang isang hayop? - Oo.
- Isang buhay na hayop? - Oo.
- Isang hindi kanais-nais na hayop? - Oo.
- Isang mabagsik na hayop? - Oo.
Teka, teka! Hayop ba ang ungol at ungol?
Oo!
- At nakatira sa London? - Oo.
- Isang kabayo? - Hindi.
- Isang baka? - Hindi.
- Isang aso? - Isang baboy?
- Hindi. - Isang asno?
Oo at hindi.
Alam ko kung sino iyon, Fred! Alam ko! Ang iyong Uncle Scrooge!
Oo!
Isang humbug ang Pasko? Ngayon, sinabi niya talaga?
Habang ako ay nabubuhay. At naniniwala siya.
Wala akong pasensya sa kanya, Fred.
Meron akong. Naawa ako sa kanya.
Sino ang nagdurusa sa kanyang masamang kapritso? Tanging sarili niya.
Nagpasya siyang hindi tayo gusto, hindi sasama at kumain sa atin,
at ano ang kahihinatnan? Nawawalan siya ng hapunan.
- Sa katunayan, nawalan siya ng isang napakagandang hapunan. - Pakinggan, pakinggan. Isang kahanga-hangang hapunan.
Malaki.
Tiyak na binigyan niya kami ng maraming kasiyahan, iyon ay tiyak,
at sa tingin ko ito ay magiging walang utang na loob na hindi uminom sa kanyang kalusugan.
Hindi niya ito kukunin sa akin, ngunit maaaring mayroon siya gayunpaman.
Isang maligayang Pasko sa matanda, ano man siya. Tiyo Scrooge.
Kay Uncle Scrooge.
Napakaikli ba ng buhay ng mga espiritu?
Ang buhay ko sa mundong ito ay napakaikli.
Magtatapos ito ngayong gabi.
- Ngayong gabi? - Ngayong gabi sa hatinggabi.
Hark. Papalapit na ang oras.
Patawarin mo ako...
...pero may nakikita akong kakaibang nakausli sa palda mo.
Ito ba ay isang paa o isang kuko?
Maaaring ito ay isang kuko, dahil sa kakaunting laman nito.
- Tumingin dito. - Naff off!
- Oh, tao. Tumingin dito. - Ang baliw mong matandang geezer.
Tingnan mo! Tingnan mo!
Dito sa baba!
- Umalis ka! - Sa iyo ba sila?
Sila ay sa lalaki.
Ang batang ito ay Ignorante.
Ang babaeng ito ay Want.
Ingat silang dalawa.
Wala ba silang kanlungan? Walang mapagkukunan?
Wala bang mga kulungan?
Wala bang mga workhouse?
Nasa presensya ba ako ng Ghost of Christmas Yet to Come?
Magpapakita ka na sa akin ng mga anino
sa mga bagay na hindi pa nangyari ngunit mangyayari.
Ganun ba, spirit?
Ghost of the Future, natatakot ako sa iyo nang higit sa anumang multo na nakita ko.
Ngunit alam kong ang layunin mo ay gawin akong mabuti.
Handa akong samahan ka.
Humantong sa.
Mabilis na lumulubog ang gabi. Ito ay mahalagang oras para sa akin.
Humanda ka, espiritu.
- Kailan siya namatay? - Kagabi, naniniwala ako.
- O minsan Araw ng Pasko. - Akala ko hindi siya mamamatay.
Anong ginawa niya sa pera niya?
Hindi ito iniwan sa akin. Yun lang ang alam ko.
Ito ay malamang na isang murang libing.
Sa buong buhay ko, wala akong maisip na gustong dumalo dito.
I dont mind going... if lunch is provided.
Ayan, oo.
Nakakatakot na tao.
- Lahat tama. - Magandang araw, mga ginoo.
Kunin ang iyong sarili, Ebenezer. Nagkakagulo ka.
Hindi mo ako papasukin dito.
Christmas puding, walang duda.
Ako... nasa Lime Street ako.
Halika na.
Maligayang Pasko, Joe.
At maligayang Bagong Taon, para sigurado. Pasok ka.
Umupo sa me parlor at tingnan natin.
Dito.
Ano ang tawag sa mga ito, Mrs. Dilber, ha?
Ginang Dilber?
Mga kurtina sa kama.
Ibig mong sabihin ibinaba mo sila habang nakahiga siya?
Oo.
At bakit hindi?
Ipinanganak ka upang kumita ng iyong kapalaran, at tiyak na gagawin mo ito.
Well, hindi ko pipigilan ang kamay ko kapag may nakuha ako dito...
Huwag kang mag-grasa sa mga kumot nila ngayon.
- Ang kanyang mga kumot? - Kanino pa sa tingin mo?
Hindi niya mararamdaman ang lamig kung wala sila ngayon, I dare say.
Sana ay hindi siya namatay sa anumang bagay.
Huwag kang matakot diyan.
Hindi ako masyadong mahilig sa kumpanya niya kaya naliligaw ako.
Maaari mong tingnan ang shirt na iyon hanggang sa sumakit ang iyong mga mata,
at wala kang makikitang butas dito.
- Ito ang pinakamahusay na mayroon siya. - Ginang Dilber!
Masasayang lang, para sa akin lang.
- Tanggal ka na sa trabaho! Pinaputok! - Paano mo ibig sabihin na nasayang?
May hangal na isuot ito sa kanya para mailibing.
Pero inalis ko iyon sa kanya.
Ito ang katapusan nito, nakikita mo.
Tinakot niya ang lahat habang siya ay nabubuhay.
Para lang kumita tayo ngayong patay na siya.
Kung mayroon siyang magbabantay sa kanya noong siya ay tinamaan ng kamatayan,
sa halip na humiga doon, mag-isa, hinihingal ang kanyang huling hininga...
...mabuti naman, hindi na natin ibebenta ang mga bagay na ito, hindi ba?
Espiritu! Nakita ko! Nakita ko!
Ang kaso ng malungkot na taong ito na namatay sa isang nag-iisa, malungkot na kamatayan
baka sarili ko.
Ganyan ang ugali ng buhay ko ngayon.
Maawaing langit! Ano ito?
Espiritu, ito ay isang nakakatakot na lugar.
Kapag iniwan ko ito, hindi ko iiwan ang aral nito. Magtiwala ka sa akin. Tara na!
Naiintindihan ko. At gagawin ko, kung kaya ko, ngunit wala akong kapangyarihan.
Espiritu, kung mayroong sinumang tao na nakakaramdam ng emosyon na dulot ng pagkamatay ng taong ito,
ipakita mo sa akin ang taong iyon, pakiusap ko.
- Nasira ba tayo? - May pag-asa pa.
pag-asa? Kung susuko lang siya.
Siya ay lumipas na sa pagsuko.
Patay na siya.
Patay?
Kanino ililipat ang ating mga utang?
Hindi ko alam, pero sa panahong iyon magkakaroon na tayo ng pera.
At kahit na hindi natin gagawin, hindi malamang na ang anumang bagong pinagkakautangan ay magiging walang awa.
Matutulog tayo ngayong gabi nang may magaan na puso, mahal.
Hayaan akong makakita ng ilang lambing na konektado sa kamatayan,
o ang silid na ito ay magmumulto sa akin magpakailanman!
Huli na.
Lumipas ang panahon ng iyong ama.
Mabagal ang lakad niya nitong mga nakaraang gabi.
Ay, naglakad na siya...
...kasama si Tiny Tim sa kanyang mga balikat... mabilis, talaga.
Pero napakagaan niya...
...dalhin, at...
...mahal na mahal siya ng iyong ama.
- Ama. - Pumunta ka ngayon, pagkatapos?
Oo mahal ko.
Sana nakaalis ka na.
Mabuti sa iyo na makita kung gaano kaberde ang isang lugar.
Madalas mo itong makikita.
At nangako ako sa kanya na maglalakad ako doon tuwing... tuwing Linggo.
Ang aking munting anak!
Ang aking munting anak.
Ama, mangyaring huwag kang malungkot. Pakiusap, Ama.
Okay lang ako, mahal. Medyo payapa na ako.
Sigurado akong walang sinuman sa atin ang makakalimot sa ating kawawang Tiny Tim.
- Ay, hindi, Ama. - Hindi kailanman.
Salamat.
Salamat, aking mga mahal.
Bob.
Spectre... may nagsasabi sa akin na malapit na ang ating parting moment.
Sabihin mo sa akin...
...sino... ang lalaking nakita nating patay na?
Espiritu...
...bago ako lumapit sa batong itinuturo mo,
sagutin mo ako ng isang tanong!
Ito ba ang mga anino ng mga bagay na magiging
o mga anino ng mga bagay na maaaring?
Ang mga kurso ng lalaki sa buhay ay nagbabadya ng ilang mga wakas.
Ngunit kung aalis ang mga kursong ito, magbabago ang mga layuning ito. di ba?
Hindi hindi!
Ako ba ang lalaking nakahiga sa kama?
Hindi. Espiritu, pakinggan mo ako!
Hindi ako ang lalaking dati!
Bakit mo ito ipapakita sa akin kung wala na akong pag-asa?
Espiritu!
Espiritu, tiyakin sa akin na maaari kong baguhin ang mga anino na ipinakita mo sa akin!
Baguhin sila sa pamamagitan ng isang binagong buhay!
Hindi, espiritu! Hindi! Hindi, espiritu!
Magandang espiritu... tulungan mo ako!
Espiritu!
Tulungan mo ako, espiritu!
Tulong, espiritu!
Espiritu, pararangalan ko ang Pasko sa aking puso at sisikaping panatilihin ito sa buong taon.
Hindi ko isasara ang mga aral ng nakaraan, o kasalukuyan, o hinaharap.
Oh, mangyaring, espiritu,
Sabihin mo sa akin na maaari kong i-sponge ang nakasulat sa batong iyon!
Nandito pa rin?
Nandito pa rin sila.
Nandito parin ako.
Nandito parin ako!
Hindi ko alam ang gagawin ko.
Ako ay magaan bilang isang balahibo, maligaya bilang isang mag-aaral.
Kanina ko pa narinig yung tawa na yun.
- Sabi ko, ano ngayon? - Eh?
- Ano ngayon, aking mabuting kapwa? - Ngayon? Bakit, Araw ng Pasko.
Araw na ng Pasko? Hindi ko ito pinalampas.
Ginawa ng mga espiritu ang lahat sa isang gabi.
Maaari nilang gawin ang anumang gusto nila. Syempre kaya nila. Syempre kaya nila.
Hello, aking mabuting kapwa. Alam mo ba ang poulterer sa kanto?
- Dapat sana ay ginawa ko. - Ano ang isang matalinong batang lalaki.
Alam mo ba kung naibenta na nila ang premyong pabo na nakasabit doon?
Hindi ang maliit na premyong pabo, ang malaki.
- Yung kasing laki ko? - Napakagandang bata.
- Oo, ang aking pera. - Ito ay nakabitin ngayon.
ito ba? Pumunta at bumili ito, pagkatapos!
- Walker! - Hindi, hindi, seryoso ako.
Halika at bilhin mo, ibalik mo rito, at bibigyan kita ng isang shilling.
Bumalik ka wala pang limang minuto, at bibigyan kita ng kalahating korona.
Ipapadala ko ito kay Bob Cratchit. Hindi niya malalaman kung sino ang nagpadala nito.
Ito ay doble ang laki ng Tiny Tim.
Ginang Dilber.
Maligayang Pasko!
Diyos ko!
Nabaliw na siya!
Mahal kong Gng. Dilber,
ikaw ang pinakamagandang nilalang na nakita ko.
Sumayaw sa akin, Mrs. Dilber. Sumayaw sa akin!
Barmy ka, Mr. Scrooge! Unhand me!
Siya ay ganap na baliw! Tulong!
Napaka-charming babae.
Tulong!
Mamahalin ko ito habang nabubuhay ako.
Anong honest ang mukha nito.
Kamusta. Narito ang ibon.
Kamusta! Ooop!
Kamusta ka? Maligayang Pasko.
Aba, imposibleng dalhin iyon sa Camden Town. Dapat may taksi ka.
Magmaneho ka, aking mabuting tao!
Hilly-ho! Huni!
balakang, balakang! Chirry-up!
Tito mo si Bob! Tita mo si Fanny!
Narito ang fanny ng tiyahin mo.
Mabuhay ito, mga kababayan! Matagal ka nang patay!
Huwag hayaan ang mga uod na magkaroon ng lahat ng kasiyahan.
Maligayang Pasko.
Magandang umaga, ginoo. Isang maligayang Pasko sa iyo.
- At sa iyo, ginoo. - Maligayang bakasyon!
At isang maligayang Pasko sa iyo.
- Pagpalain ka ng Diyos, ginoo. - Salamat sir.
Masayang balita.
Sir.
Mahal kong ginoo, kumusta ka? Sana nagtagumpay ka kahapon.
Isang maligayang Pasko sa iyo, ginoo.
Mr. Scrooge?
Oo. Iyan ang pangalan ko, at natatakot ako na baka hindi ito kaaya-aya sa iyo.
Pero hayaan mo akong humingi ng tawad.
At magkakaroon ka ba ng kabutihan...
Pagpalain ako ng Panginoon!
- Mahal kong Mr. Scrooge, seryoso ka ba? - At hindi isang farthing mas mababa.
Napakaraming back payment ang kasama dito, sinisiguro ko sa iyo.
Mahal kong ginoo, hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko sa mga ganyan...
Huwag magsabi ng kahit ano. Malaki ang obligasyon ko sa iyo.
Maraming salamat sa iyo. At pagpalain ka.
- Nasa bahay ba ang iyong panginoon? - Opo, ginoo.
Ako... tiyuhin niya.
Hayop ba ang ungol at ungol?
Oo.
- At nakatira sa London? - Oo.
- Isang kabayo? - Hindi.
- Isang baka? - Hindi.
Isang aso.
- Isang baboy. - Hindi.
Isang asno.
Oo at hindi.
- Alam ko kung ano iyon, Fred! Alam ko! - Ano?
Iyong...
Tiyo Scrooge?
Well, pagpalain ang aking kaluluwa.
pumunta na ako sa hapunan...
...kung kukunin mo ako.
Syempre, Uncle! Maligayang pagdating! Maligayang pagdating!
Maligayang Pasko! Lahat, ito ang aking tiyuhin, si Ebenezer.
Maging mabuti at ipasa ito.
Eto na. Enjoy.
Sa susunod na taon ay dapat na sa bahay namin ito hapunan.
pagpupumilit ko.
Hindi ako mag-iipon ng gastos. Kung tutuusin, hindi mo naman ito madadala di ba?
Hindi, hindi mo kaya.
Isang buong 16 minutong huli.
Ano ang ibig mong sabihin sa pagpunta dito sa ganitong oras ng araw?
Im very sorry, sir. Medyo nahuli ako sa oras ko.
Ikaw talaga.
Pumasok dito.
Eh minsan lang naman sa isang taon sir.
Hindi na mauulit. Medyo nagpapasaya ako kahapon.
Ngayon, sasabihin ko sa iyo kung ano, Mr. Cratchit.
Hindi na ako maninindigan para sa ganitong bagay.
At samakatuwid...
... Itataas ko na ang suweldo mo!
Isang maligayang Pasko sa iyo, Bob.
Isang mas maligayang Pasko, Bob, aking mabuting kapwa,
kaysa sa ibinigay ko sa iyo sa maraming isang taon.
Itataas ko ang iyong suweldo, at gagawin ko ang lahat ng aking makakaya upang matulungan ang iyong naghihirap na pamilya.
At pag-uusapan natin ang iyong mga pangyayari
ngayong hapon sa isang mangkok ng Christmas punch.
Ngunit una, gawin natin ang mga apoy.
Gusto kong lumabas ka...
...at bumili ng isa pang scuttle ng karbon
bago ka mag-dot ng isa pang I, Bob Cratchit.
Sumama sa iyo, Bob.
Naglalayag na kaming gawin.
Hilly-ho, Bob!
Oo. Opo, ginoo. Kaagad, sir.
At si Scrooge ay mas mahusay kaysa sa kanyang salita.
Ginawa niya ang lahat ng sinabi niyang gagawin niya at higit pa.
At sa aming Tiny Tim, na gumaling, si Scrooge ay parang pangalawang ama.
Siya ay naging mabuting kaibigan, bilang mabuting master
at kasing-buting tao na nakilala ng mabuting lumang lungsod.
At laging sinasabi tungkol sa kanya na alam niya kung paano panatilihing mabuti ang Pasko.
At kaya, gaya ng naobserbahan ni Tiny Tim...
Pagpalain tayo ng Diyos, lahat.
Downloaded from subtitlesnest.com