Tak.
Całkiem martwy.
Jako gwóźdź do drzwi.
Akt zgonu, proszę pana.
Zatrzymywać się!
Odsuń się, Praddocku.
Tuppence to tuppence.
- Przepraszam! - Mówię!
Przestępcy.
Gazeta!
Jesteśmy głodni, proszę pana!
- Proszę pana, jesteśmy bardzo głodni. - Jakikolwiek kąsek. Jesteśmy głodni, proszę pana.
- Wszelkie skrawki. - Głodujemy,
Proszę pana. Jesteśmy bardzo głodni.
Wesołych Świąt od Jego Lordowskiej Mości Burmistrzu!
- Proszę pana. - O popatrz. Tu jest.
Oj! Wróć tu z tym! To jest nasze mięso!
Oddaj to! To jest nasze! Wróć tutaj!
- Proszę, proszę pana. - Dzięki.
Świeże, gorące kasztany.
- Jak ci się podoba ten? - To idealne.
To ładny, świeży węgorz.
Oto Ojciec, Syn i Duch Święty. Zgubić się.
A pod którym jest groszek? Bum, bum, bum, bum...
Bum! Wynoś się stąd.
Tam jesteśmy. Obejrzyj to teraz.
Wesołych Świąt, wujku!
- Boże, chroń cię. - Ba! Humbug!
Święta Bożego Narodzenia to bzdura? Wujek! Nie masz tego na myśli.
Wesołych Świąt.
Jaki masz powód do radości? Jesteś wystarczająco biedny.
Jakie masz prawo być tak ponury? Jesteś wystarczająco bogaty.
- Humbug! - Nie złościj się, wujku.
Kim jeszcze mogę być, żyjąc w takim świecie głupców jak ten?
Wesołych Świąt.
Czym są dla Ciebie Święta Bożego Narodzenia jak nie czasem płacenia rachunków bez pieniędzy.
Czas, aby poczuć się o rok starszym i ani grosza bogatszym.
Gdybym mógł spełnić swoją wolę,
każdego idiotę, który chodzi ze słowami „Wesołych Świąt” na ustach
należy ugotować we własnym budyniu
i pochowany z kołkiem ostrokrzewu wbitym w serce!
- Wujek! - Siostrzeniec!
Zachowaj Boże Narodzenie na swój sposób i pozwól mi zachować je na swój sposób.
Zatrzymaj to? Ale nie trzymasz go!
W takim razie daj mi to zostawić.
Dużo dobrego ci to kiedykolwiek zrobiło.
Jest wiele rzeczy, z których czerpałem dobro, a nie odniosłem korzyści.
Boże Narodzenie jest wśród nich.
Ale zawsze myślałem o Bożym Narodzeniu jako o miłym, miłosiernym czasie.
Jedyny moment, kiedy mężczyźni otwierają swoje zamknięte serca
i myśl o wszystkich ludziach jak o towarzyszach podróży do grobu
a nie jakaś inna rasa stworzeń udających się w inne podróże.
I dlatego, wujku,
chociaż nigdy nie włożył mi do kieszeni ani kawałka złota ani srebra,
Wierzę, że dobrze mi to zrobiło i mówię: niech Bóg to błogosławi!
Pozwól mi usłyszeć jeszcze jeden twój dźwięk, Cratchit,
i zachowasz Boże Narodzenie, tracąc swoją sytuację!
Jest pan całkiem potężnym mówcą, sir. Dziwne, że nie wchodzisz do parlamentu.
Nie złość się, wujku. Przyjdź, zjedz z nami jutro obiad.
Najpierw spotkamy się w piekle.
Ale dlaczego? Dlaczego jesteś taki zimny, wujku? Dlaczego?
Dlaczego się ożeniłeś?
Ponieważ się zakochałem.
Ponieważ...
...ty czujesz...
...zakochany?
Dzień dobry.
Nie chcę od ciebie niczego. O nic cię nie proszę.
- Dlaczego nie możemy zostać przyjaciółmi? - Dzień dobry.
Przykro mi z całego serca, że uważam Cię za tak zdecydowanego.
Ale podjąłem próbę w hołdzie Bożym Narodzeniom i dlatego
- Wesołych Świąt, wujku! - Dzień dobry!
- I szczęśliwego Nowego Roku! - Dzień dobry!
Tobie też życzę wesołych świąt, panie Cratchit.
Wesołych Świąt, proszę pana.
Jest jeszcze jeden.
Urzędnik zarabiający 15 szylingów tygodniowo...
...i z żoną i rodziną rozmawiamy o wesołych Świętach Bożego Narodzenia.
Przejdę na emeryturę do Bedlam.
Dzień dobry. Chyba Scroogea i Marleya?
Czy mam przyjemność przemawiać do pana Scroogea lub pana Marleya?
Pan Marley nie żyje od siedmiu lat.
Zmarł siedem lat temu... tej samej nocy.
Cóż, nie mamy wątpliwości, że jego hojność
jest dobrze reprezentowany przez swojego żyjącego partnera.
W tę świąteczną porę roku, panie Scrooge,
bardziej niż zwykle pożądane jest, abyśmy poczynili pewne drobne postanowienia
dla biednych i pozbawionych środków do życia.
Wiele tysięcy pragnie powszechnego pocieszenia, proszę pana.
Czy nie ma więzień?
Więzienia? Tak, tak, mnóstwo więzień.
A związkowe przytułki nadal działają?
Oni są. Chciałbym móc powiedzieć, że tak nie było.
Bieżnia pełną parą?
- Bardzo zajęty, proszę pana. - Dobry!
Obawiałem się, że wydarzyło się coś, co przeszkodziło im w użytecznym kursie.
Tak. W okresie świątecznym niektórzy z nas starają się zebrać fundusze
aby kupić biednym trochę mięsa i napoju oraz środki do ogrzewania.
Za co cię potępimy?
- Nic. - Och, chcesz pozostać anonimowy?
Chcę zostać sam! Ja się nie bawię w Święta Bożego Narodzenia,
i nie stać mnie na uszczęśliwianie leniwych ludzi.
Wspieram placówki, o których wspomniałem.
A ci, którzy są w trudnej sytuacji, muszą tam iść.
Wielu nie może tam pojechać.
I, szczerze mówiąc, wielu wolałoby umrzeć.
W takim razie niech lepiej to zrobią i zmniejszą nadwyżkę populacji.
Dzień dobry, panowie!
Dzień dobry.
Przypuszczam, że będziesz chciał jutro cały dzień?
Cóż, jeśli jest to całkiem wygodne, proszę pana.
Nie jest to wygodne i niesprawiedliwe.
Gdybym ci za to dał pół korony, pomyślałbyś, że zostałeś źle wykorzystany.
A jednak nie sądzisz, że jestem źle wykorzystany, gdy płacę dniówkę za brak pracy.
Cóż, to tylko raz w roku, proszę pana.
Kiepska wymówka, żeby okradać mężczyznę z kieszeni każdego 25 grudnia.
Ale przypuszczam, że musisz mieć cały dzień.
Bądź tu tym wcześniej następnego ranka.
Pan.
Na cześć Wigilii!
Zawal to!
Gdzie jesteś? Tutaj!
Dlaczego wydaje mi się, że wszystko mi się przytrafia?
Uciec! Uciec!
Brednie!
Dałem sobie willies.
To jest to.
To wszystko wciąż szum...
Jak teraz!
Czego chcesz ode mnie?
Och, dużo.
- Kim jesteś? - Zapytaj mnie, kim byłem.
Kim wtedy byłeś?
W życiu byłem twoim partnerem,
Jakub Marley.
Czy możesz usiąść?
- Mogę. - Więc to zrób.
Nie wierzysz we mnie.
Ja nie.
Dlaczego wątpisz w swoje zmysły?
Ponieważ najmniejsza rzecz może na nie wpłynąć.
Niewielkie zaburzenie żołądka może sprawić, że oszukają.
Możesz być niestrawionym kawałkiem wołowiny. Kawałek musztardy.
Okruszek sera. Fragment niedopieczonego ziemniaka.
Kimkolwiek jesteś, jest w tobie więcej sosu niż grobu.
Łaska! Straszna zjawa, dlaczego mnie niepokoisz?
Człowieku o światowym umyśle, wierzysz we mnie czy nie?
Ja robię! Muszę!
Biada! Biada mi!
Jesteście spętani łańcuchami. Dlaczego?
Noszę łańcuch, który wykułem w życiu.
Zrobiłem to link po linku i jard po jardzie.
Czy rozpoznajesz jego wzór?
Czy możesz sobie wyobrazić wagę i długość łańcucha, który nosisz?
Było tak samo ciężkie i długie, jak te siedem Wigilii temu.
Och, twój jest ciężki łańcuch.
Jacob, nie mów mi więcej.
Pociesz mnie, Jacobie.
Nie mam kogo dać.
Nie mogę zostać.
Nie mogę nigdzie się zatrzymać.
Zaznacz, że w życiu mój duch nigdy nie wychodził poza nasz kantor,
nigdy nie wyszedł poza wąskie granice naszej dziury do wymiany pieniędzy.
Teraz przede mną niekończące się podróże.
Nie żyjesz od siedmiu lat i ciągle podróżujesz?
Cały czas. Żadnego odpoczynku, żadnego spokoju.
Musiałeś przebyć sporo w ciągu siedmiu lat.
Byłem ślepy! Ślepy! Nie widziałem własnego życia!
Zmarnowany i niewłaściwie wykorzystany. Och, biada... Och, biada mi!
Ale zawsze byłeś dobrym człowiekiem interesu!
Biznes!
Ludzkość... to była moja sprawa.
Dobro wspólne było moją sprawą.
Miłosierdzie, miłosierdzie, wyrozumiałość i życzliwość były moimi...
Usłysz mnie! Mój czas już prawie minął.
Będę. Ale nie bądź dla mnie surowy, Jacob. Modlić się.
Jestem tu, żeby cię ostrzec
że masz jeszcze szansę i nadzieję na uniknięcie mego losu.
Szansa na moje zdobycie, Ebenezerze.
Zawsze byłeś dla mnie dobrym przyjacielem, Jacob. Dziękuję, ee.
Będziesz nawiedzany przez trzy duchy.
To szansa i nadzieja?
- Wolałbym nie. - Spodziewaj się pierwszego
jutro, gdy zadzwoni dzwonek.
Czy nie mógłbym wziąć ich wszystkich na raz i mieć to już za sobą, Jacob?
Drugiego spodziewaj się następnego wieczoru o tej samej godzinie.
A trzeci następnej nocy,
kiedy ostatnie uderzenie 12
przestał wibrować.
Spójrz, nie spotkaj mnie więcej.
Przepraszam.
Chciałbym ci pomóc.
Czy jesteś duchem, którego przyjście zostało mi przepowiedziane?
Ja jestem.
Czy jest możliwe, żebyś założył czapkę?
Czy tak szybko zgasiłeś swoimi ziemskimi rękami,
światło, które daję?
Nie? Nie! Nie? Nie! Tak mi przykro.
Nic nie miałem na myśli. Nie miałem na myśli żadnego urazu.
Po prostu pomyślałem, że...
Kim i czym jesteś?
Jestem Duchem Minionych Świąt.
Dawno temu?
Twoja przeszłość.
Wzrastać.
I chodź ze mną.
Ale jestem śmiertelny i mogę upaść.
Niedźwiedź, ale dotyk mojej ręki...
...i będziesz wspierany w czymś więcej.
Wielkie nieba.
Wychowałem się w tym miejscu.
Byłem tu chłopcem.
Twoja warga... drży.
A co to jest?
- Na Twoim policzku? - Nic.
Coś w moim oku.
Czy pamiętasz drogę?
Pamiętam?
Mógłbym chodzić z zawiązanymi oczami.
Zawroty głowy! Zawroty głowy!
To tylko cienie rzeczy, które miały miejsce.
Nie mają świadomości... o nas.
Znałem ich.
Znam każdego z nich.
To byli moi koledzy ze szkoły.
Chodźmy dalej.
Ten...
To była moja szkoła.
Ta szkoła nie jest całkiem pusta.
Samotne dziecko...
...zaniedbany przez swoich przyjaciół...
...jest tu nadal pozostawiony.
Ja wiem.
Biedny chłopiec.
Biedny, biedny chłopak.
Zobaczmy... kolejne Święta Bożego Narodzenia.
Ebenezera!
Drogi, drogi bracie! Przyszedłem zabrać cię do domu!
- Do domu, mały Fanu? - Tak, do domu!
Ojciec jest o wiele milszy niż kiedyś.
Któregoś wieczoru przemówił do mnie tak delikatnie.
Nie bałem się go zapytać, czy możesz wrócić do domu.
A on odpowiedział, że tak!
I wysłał mnie powózem, żeby cię przywieźć.
I mamy być razem przez całe Święta.
I najweselszego czasu na świecie!
Jesteś niezłą kobietą, mała Fanko.
- Miała wielkie serce. - Zmarła jako kobieta.
I miał, jak sądzę...
...dzieci.
Tak, jedno dziecko.
PRAWDA.
- Twój bratanek. - Tak.
Czy znasz to miejsce?
Znać to? Byłem tu uczniem!
To stary Fezziwig.
Pobłogosław jego serce! To Fezziwig znów żyje!
Jo-ho! Ebenezerze, chodź!
Pospiesz się! Kutas! Pospiesz się! Jest 6:00.
Niedługo tu będą.
Dicka Wilkinsa. Pobłogosław mnie, tak. Oto on, Dick Wilkins.
Był do mnie bardzo przywiązany, to był Dick.
Jo-ho, chłopcy! Nie mam już więcej pracy dziś wieczorem. Jest Wigilia!
Brawo!
Dick, Ebenezer, oczyśćmy się.
Chcemy dużo miejsca. Dużo, dużo miejsca.
Hej-cześć!
Maestro!
Czy mogę przedstawić...?!
Dobrze zrobiony! Dobrze zrobiony!
A teraz, miły skrzypku, jeśli łaska.
Nadszedł czas na Sir Rogera de Coverley!
Czy mógłbym zatańczyć z tobą?
Ebenezer, twoja przepustka.
- Zastąpił mnie inny idol. - Kolejny idol? Jaki idol?
Złoty.
Nie ma dla mnie nic bardziej przerażającego na tej ziemi
niż życie skazane na biedę.
Czy mogę zapytać, dlaczego z taką surowością potępiacie
uczciwa pogoń za treścią?
Za bardzo boisz się świata, Ebenezerze.
- Zmieniłeś się. - Zmieniłeś?
Być może zmądrzałem, ale nie zmieniłem się w stosunku do ciebie.
Nasza umowa jest stara.
Powstało, kiedy oboje byliśmy biedni i zadowoleni z tego.
Kiedy powstał...
- Byłeś innym człowiekiem. - Byłem chłopcem!
Uwalniam cię, Ebenezerze.
Czy kiedykolwiek szukałem uwolnienia?
- Słowem, nie. - W takim razie w czym?
W zmienionym duchu.
W innej atmosferze życia.
We wszystkim, co uczyniło moją miłość jakąkolwiek wartością w Twoich oczach.
Powiedz mi, Ebenezerze, gdyby ta umowa nigdy nie była między nami,
odszukałbyś mnie teraz?
NIE.
Myślisz, że nie?
Chętnie pomyślałbym inaczej, gdybym mógł.
Ale gdybyś dzisiaj był wolny, wybrałbyś dziewczynę bez posagu?
Dziewczyna pozostawiona bez środków do życia po śmierci rodziców?
Ty, który wszystko ważysz dla zysku?
Uwalniam cię, Ebenezerze.
Obyś był szczęśliwy w życiu, które wybrałeś.
Duchu, zabierz mnie z tego miejsca.
Mówiłem ci, to były cienie rzeczy, które były.
Są jakie są. Nie obwiniaj mnie.
Usuń mnie. Nie mogę tego znieść.
Zostaw mnie! Zabierz mnie z powrotem!
Nie nawiedzaj mnie już!
Och, wybuch!
Wejdź, Scroogeu!
Wejdź! Przyjdź i poznaj mnie lepiej, stary!
Jestem Duchem Świąt Bożego Narodzenia.
Spójrz na mnie!
Nigdy wcześniej nie widziałeś takich jak ja?
Nigdy.
Czy nigdy nie chodziłeś z moimi starszymi braćmi?
Nie sądzę, że mam.
Masz wielu braci?
Ponad 1800.
Dokładnie 1842.
Widzę, że nosisz pochwę, ale nie masz miecza.
Rzeczywiście.
Pokój na Ziemi. Dobra wola wobec mężczyzn.
Duchu, prowadź mnie, gdzie chcesz.
Dotknij mojej szaty.
Co się dzieje? Co robisz?
- Bardzo dziwny. - Rzeczywiście.
Niewielu śmiertelników ma niebiańską perspektywę na ludzki świat.
Tak.
To całkiem piękne.
Duchu, ci biedni ludzie nie mają środków do gotowania.
A mimo to staracie się zamknąć jedyne miejsca
w którym co siódmy dzień mogą podgrzać swoje skromne posiłki.
Wysłuchaj mnie, Scrooge.
Są tacy na tej waszej ziemi
którzy twierdzą, że znają mnie i moich braci,
i dokonują w naszym imieniu swoich uczynków wynikających ze złej woli i egoizmu.
Ci tak zwani „ludzie sukna”
są dla mnie i moich bliskich tak dziwne, jakby nigdy nie żyły.
Za swoje czyny przypisuj im, a nie nam.
Zawsze. Będę.
Czujesz to?
Gotowanie gęsi!
Pospiesz się!
Zakładam, że to ponure mieszkanie biedaków ma jakieś znaczenie.
To wszystko, na co może sobie pozwolić twój lojalny sprzedawca za swoje skromne 15 bobów tygodniowo.
- Matka! - Tato!
Właśnie przyszliśmy do piekarni.
I poczułem zapach naszej gęsi, gotującej się wyśmienicie.
Zamknij drzwi, proszę. Co się stało z twoim kochanym ojcem?
I twój brat. I Marta, nie spóźniła się tak bardzo w ostatnie Boże Narodzenie.
Mamo, oto ona, Mamo. Oto Marta.
Marta! Poczekaj, aż zobaczysz naszą gęś. To coś wspaniałego.
Peter, idź z tobą do piekarni i odbierz ptaka.
I zabierz ze sobą dzieci. I módlcie się, bez udawania.
Błogosław swoje serce żywe! Kochanie, jak bardzo się spóźniłeś!
Mieliśmy mnóstwo pracy, którą musieliśmy zakończyć wczoraj wieczorem i uprzątnąć dzisiaj rano.
Nieważne. Tak długo jak tu jesteś. Usiądźcie przed ogniem i ogrzejcie się.
Nie nie nie nie. Nadchodzi Ojciec.
Ukryj się, Marto. Musisz się ukryć. Ukryj się, Marto.
- Zimno tam. - Cześć tato. Cześć, Timmy.
Dlaczego, gdzie jest nasza Marta?
Nie przyjedzie.
Nie przyjedzie? Nie przyjedziesz w Boże Narodzenie?
Oto jestem, Ojcze!
Mamy cię, ojcze.
Nie mogłem znieść widoku ciebie w stanie rozczarowania. Choćby dla śmiechu.
Miło cię widzieć, moja Marto.
Chodź, Timmy. Słyszę pudding śpiewający w miedzi.
Może w takim razie rzucimy okiem?
- Jak zachował się mały Timmy? - Tak dobre jak złoto. I lepiej.
Jakoś tak bardzo się zamyślił, siedząc sam,
i myśli o najdziwniejszych rzeczach, jakie kiedykolwiek słyszałeś.
Po powrocie do domu powiedział mi, że ma nadzieję, że ludzie widzieli go w kościele,
bo był kaleką...
...i miło będzie im o tym pamiętać w Boże Narodzenie
który sprawił, że chromi żebracy chodzili, a niewidomi przejrzeli.
Wierzę, że z każdym dniem staje się coraz bardziej dzielny i silniejszy, moja droga.
Budyń wygląda smakowicie!
Cała pralnia pachnie cukiernią.
Duchu, powiedz mi, czy Mały Tim...?
Widzę wolne miejsce w biednym kącie komina...
...i kula bez właściciela.
Starannie zachowane.
- Hurra! - Świąteczna gęś!
Zrobić miejsce. Zdejmijmy tę osłonę.
Śliczny! Brawo, Piotrze.
Chyba nigdy nie widziałem wspanialszej ugotowanej gęsi.
To piękny ptak, to pewne.
Ale będę się modlić, żeby być może w któreś Boże Narodzenie
dzieci mogą spróbować indyka.
Może pewnego dnia, moja droga. Być może pewnego dnia.
Toast.
Do pana Scroogea.
Założyciel naszego święta.
Założyciel święta, rzeczywiście. Chciałbym go tu mieć.
Dałbym mu kawałek mojego umysłu na ucztę,
i mam nadzieję, że będzie miał na to dobry apetyt.
Moja droga, dzieci... Dziś Boże Narodzenie.
Jestem pewien, że w Boże Narodzenie. Jak można pić zdrowie
tak wstrętnego, skąpego, twardego i nieczułego człowieka jak pan Scrooge?
Jak wiesz, Robercie. Nikt nie wie tego lepiej niż Ty.
Mój drogi, Boże Narodzenie.
Wypiję jego zdrowie za ciebie i za dzień, nie za jego.
Wesołych Świąt i szczęśliwego Nowego Roku.
Nie wątpię, że będzie bardzo wesoły i bardzo szczęśliwy.
Wesołych Świąt dla nas wszystkich, moi drodzy. Niech nas bóg błogosławi.
Niech nas bóg błogosławi.
Niech nas Bóg pobłogosławi.
- Wesołych Świąt i Szczęśliwego Nowego Roku. - Boże błogosław.
Dobry duch, powiedz, że Mały Tim zostanie oszczędzony.
Jeśli te cienie pozostaną niezmienione przez przyszłość...
...dziecko umrze. - Umrzyj! Nie, duchu. NIE.
Co wtedy? Jeśli ma umrzeć, niech lepiej to zrobi.
I zmniejszyć nadwyżkę populacji.
- Więc myślisz o zwierzęciu? - Tak.
- Żywe zwierzę? - Tak.
- Raczej nieprzyjemne zwierzę? - Tak.
- Dzikie zwierzę? - Tak.
Poczekaj poczekaj! Czy to zwierzę chrząka i warczy?
Tak!
- I mieszka w Londynie? - Tak.
- Koń? - NIE.
- Krowa? - NIE.
- Pies? - Świnia?
- Nie. - Osioł?
Tak i nie.
Wiem, kto to jest, Fred! Ja wiem! To twój wujek Scrooge!
Tak!
Święta Bożego Narodzenia to bzdura? Naprawdę to powiedział?
Jak żyję. I on w to wierzy.
Nie mam do niego cierpliwości, Fred.
Ja mam. Przykro mi z powodu niego.
Kto cierpi z powodu jego chorych kaprysów? Tylko on sam.
Postanawia nas nie lubić, nie przyjdzie do nas na obiad,
i jaka jest konsekwencja? Gubi obiad.
- Rzeczywiście przegrywa bardzo dobry obiad. - Słuchaj, słuchaj. Wspaniała kolacja.
Świetnie.
Z pewnością zapewnił nam mnóstwo dobrej zabawy, to pewne,
i myślę, że byłoby niewdzięcznością nie wypić za jego zdrowie.
Nie odebrałby mi tego, ale mimo wszystko może to mieć.
Wesołych Świąt dla staruszka, kimkolwiek jest. Wujek Scrooge.
Do wujka Scrooge’a.
Czy życie duchów jest takie krótkie?
Moje życie na tym świecie jest bardzo krótkie.
Zakończy się dziś wieczorem.
- Dziś wieczorem? - Dziś o północy.
Słuchać uważnie. Czas się zbliża.
Wybacz mi...
...ale widzę coś dziwnego wystającego z twojej spódnicy.
Czy to stopa czy pazur?
Może to być pazur, ponieważ znajduje się na nim niewielka ilość mięsa.
- Popatrz tutaj. - Spadaj!
- O stary. Popatrz tutaj. - Ty głupi stary głupku.
Patrzeć! Patrzeć!
Tu na dole!
- Idź stąd! - Czy są twoje?
Są męskie.
Ten chłopak to Ignorancja.
Ta dziewczyna jest pożądana.
Strzeżcie się ich obu.
Czy oni nie mają schronienia? Brak zasobów?
Czy nie ma więzień?
Czy nie ma zakładów pracy?
Czy jestem w obecności Ducha nadchodzących Świąt Bożego Narodzenia?
Zaraz pokażesz mi cienie
o rzeczach, które się nie wydarzyły, ale się wydarzą.
Czy tak jest, duchu?
Duchu Przyszłości, boję się ciebie bardziej niż jakiegokolwiek widma, które widziałem.
Ale wiem, że twoim celem jest wyświadczenie mi dobra.
Jestem gotowy dotrzymać ci towarzystwa.
Prowadzić.
Noc szybko mija. To dla mnie cenny czas.
Prowadź, duchu.
- Kiedy umarł? - Wydaje mi się, że zeszłej nocy.
- Albo kiedyś w Boże Narodzenie. - Myślałam, że nigdy nie umrze.
Co on zrobił ze swoimi pieniędzmi?
Nie zostawił tego mnie. To wszystko co wiem.
Prawdopodobnie będzie to tani pogrzeb.
Nie przychodzi mi do głowy nikt, kto chciałby w tym uczestniczyć.
Nie mam nic przeciwko temu... jeśli zapewniony jest lunch.
Tak, tak.
Co za straszny gość.
- W porządku. - Dzień dobry, panowie.
Weź się w garść, Ebenezerze. Masz chwiejność.
Nie wpuścisz mnie tutaj.
Bez wątpienia świąteczny pudding.
Jestem... Jestem na Lime Street.
Chodź teraz.
Wesołych Świąt, Jo.
I oczywiście szczęśliwego Nowego Roku. Wejdź.
Usiądź w moim salonie i spójrzmy.
Tutaj.
Jak się to nazywa, pani Dilber, co?
Pani Dilber?
Zasłony łóżkowe.
Chcesz powiedzieć, że zdjąłeś je, kiedy on tam leżał?
Ja robię.
Czemu nie?
Urodziłeś się, aby zdobyć fortunę i na pewno ci się to uda.
No cóż, nie będę cofać ręki, kiedy uda mi się coś dzięki niej osiągnąć...
Nie smaruj ich teraz kocami.
- Jego koce? - Jak myślisz, kto jeszcze?
Śmiem twierdzić, że bez nich nie będzie już czuł zimna.
Mam nadzieję, że nie umarł od czegoś, co się złapało.
Nie bój się tego.
Nie przepadam za jego towarzystwem, żeby się w nim włóczyć.
Możesz patrzeć przez tę koszulę, aż zaczną cię boleć oczy,
i nie znajdziesz w nim ani jednej dziury.
- To było najlepsze, co miał. - Pani Dilber!
Zostałby zmarnowany, tylko dla mnie.
- Jesteś zwolniony! Zwolniony! - Jak miałeś na myśli „zmarnowane”?
Ktoś był na tyle głupi, że zrzucił na niego to, żeby go pochowano.
Ale zdjąłem to z niego.
To już koniec, widzisz.
Za życia straszył wszystkich.
Tylko po to, żeby zyskać dla nas teraz, kiedy nie żyje.
Gdyby miał kogoś, kto by się nim opiekował, gdy został uderzony śmiercią,
zamiast leżeć tam sam, wydając ostatnie tchnienie...
...no cóż, nie mielibyśmy teraz tych rzeczy na sprzedaż, prawda?
Duch! Widzę! Widzę!
Sprawa tego nieszczęśliwego człowieka, który umiera samotną śmiercią
może być mój własny.
Moje życie teraz tak właśnie wygląda.
Miłosierne niebiosa! Co to jest?
Duchu, to straszne miejsce.
Kiedy go opuszczę, nie opuszczę jego lekcji. Zaufaj mi. Chodźmy!
Rozumiem. I zrobiłbym to, gdybym mógł, ale nie mam siły.
Duchu, jeśli jest ktoś, kto odczuwa wzruszenie spowodowane śmiercią tego człowieka,
pokaż mi tę osobę, błagam.
- Jesteśmy zrujnowani? - Jest jeszcze nadzieja.
Mieć nadzieję? Tylko jeśli ustąpi.
On już nie ustępuje.
On jest martwy.
Martwy?
Na kogo zostaną przeniesione nasze długi?
Nie wiem, ale do tego czasu będziemy mieć pieniądze.
A nawet jeśli tego nie zrobimy, jest mało prawdopodobne, że jakikolwiek nowy wierzyciel będzie kiedykolwiek tak bezlitosny.
Dziś wieczorem będziemy spać z lekkimi sercami, moja droga.
Pozwól mi zobaczyć czułość związaną ze śmiercią,
albo ta komnata będzie mnie na zawsze prześladować!
Jest późno.
Minął czas twojego ojca.
Przez ostatnie kilka wieczorów chodził powoli.
Oj, poszedł...
...z Małym Timem na ramionach... rzeczywiście szybko.
Ale był bardzo lekki...
...nieść i...
...twój ojciec tak go kochał.
- Ojciec. - Więc poszedłeś dzisiaj?
Tak kochanie.
Szkoda, że nie poszedłeś.
Dobrze by ci zrobiło, gdybyś zobaczył, jak zielone jest to miejsce.
Będziesz to często widzieć.
I obiecałam mu, że będę tam chodzić w każdą... każdą niedzielę.
Moje małe dziecko!
Moje małe dziecko.
Ojcze, proszę, nie smuć się. Proszę, ojcze.
U mnie wszystko w porządku, kochanie. Jestem całkiem spokojny.
Jestem pewien, że nikt z nas nigdy nie zapomni naszego biednego Tiny Tima.
- O nie, ojcze. - Nigdy przenigdy.
Dziękuję.
Dziękuję, moi drodzy.
Pion.
Spectre... coś mi mówi, że chwila naszego rozstania jest już blisko.
Powiedz mi...
...kim... był ten człowiek, którego widzieliśmy leżącego martwego?
Duch...
...zanim zbliżę się do kamienia, który wskazujesz,
odpowiedz mi na jedno pytanie!
Czy to cienie rzeczy, które będą?
lub cienie rzeczy, które mogą istnieć?
Kursy życia mężczyzn zwiastują pewne cele.
Jeśli jednak odejdzie się od tych kursów, cele te ulegną zmianie. Czyż nie tak?
Nie? Nie!
Czy jestem tym człowiekiem, który leży na łóżku?
Nie. Duchu, wysłuchaj mnie!
Nie jestem tym samym człowiekiem, którym byłem!
Po co mi to pokazywać, skoro straciłem wszelką nadzieję?
Duch!
Duchu, zapewnij mnie, że mogę zmienić te cienie, które mi pokazałeś!
Zmień ich poprzez odmienione życie!
Nie, duchu! NIE! Nie, duchu!
Dobry duch... pomóż mi!
Duch!
Pomóż mi, duchu!
Pomóż, duchu!
Duchu, będę czcić Boże Narodzenie w swoim sercu i starać się je zachować przez cały rok.
Nie odrzucę lekcji z przeszłości, teraźniejszości ani przyszłości.
Och, proszę, duchu,
powiedz mi, że mogę zmyć napis na tym kamieniu!
Ciągle tutaj?
Nadal tu są.
Ciągle tu jestem.
Ciągle tu jestem!
Nie wiem co robić.
Jestem lekki jak piórko, wesoły jak uczeń.
Słyszałem już ten śmiech.
- Mówię, co jest dzisiaj? - Ech?
- Co dzisiaj jest, mój drogi kolego? - Dzisiaj? Dlaczego, Boże Narodzenie.
To Boże Narodzenie? Nie przegapiłem tego.
Duchy dokonały tego wszystkiego w ciągu jednej nocy.
Mogą robić co im się podoba. Oczywiście, że mogą. Oczywiście, że mogą.
Witam, mój miły kolego. Czy wiesz, że drobiarz jest na rogu?
- Mam nadzieję, że tak. - Co za inteligentny chłopak.
Czy wiesz, czy sprzedali indyka, który tam wisiał?
Nie ten mały indyk z nagrodami, tylko ten duży.
- Ten tak duży jak ja? - Cóż za urocze dziecko.
- Tak, moja złotówka. - Teraz tam wisi.
Czy to jest? No to idź i kup!
- Walker! - Nie, nie, mówię poważnie.
Idź i kup, przynieś tu, a dam ci szylinga.
Wróć za niecałe pięć minut, a dam ci pół korony.
Wyślę to Bobowi Cratchitowi. Nie będzie wiedział, kto to wysłał.
Jest dwa razy większy od Tiny Tima.
Pani Dilber.
Wesołych Świąt!
O mój Boże!
On oszalał!
Moja droga pani Dilber,
jesteś najcudowniejszą istotą, jaką kiedykolwiek widziałem.
Zatańcz ze mną, pani Dilber. Zatańcz ze mną!
Jesteś głupcem, panie Scrooge! Uwolnij mnie!
Jest całkowicie obłąkany! Pomoc!
Cóż za urocza kobieta.
Pomoc!
Będę to kochać tak długo, jak żyję.
Jaką ma szczerą twarz.
Cześć. Oto ptak.
Cześć! Wydać okrzyk radości!
Jak się masz? Wesołych Świąt.
Nie da się tego zabrać do Camden Town. Musisz mieć taksówkę.
Jedź, mój dobry człowieku!
Hilly-ho! Skwierk!
Hip! Pobudka!
Bob jest Twoim wujkiem! Fanny to twoja ciotka!
Oto fanny twojej ciotki.
Żyjcie dalej, ludzie! Już dawno będziesz martwy!
Nie pozwól robakom dobrze się bawić.
Wesołych Świąt.
Dzień dobry panu. Wesołych Świąt dla Ciebie.
- I dla ciebie, proszę pana. - Wesołych Świąt!
I wesołych Świąt dla Ciebie.
- „Niech cię Bóg błogosławi, proszę pana”. - Dziękuję Panu.
Dobre wieści.
Pan.
Mój drogi panie, jak się masz? Mam nadzieję, że wczoraj Ci się udało.
Wesołych Świąt dla pana, proszę pana.
Panie Scrooge?
Tak. Tak mam na imię i obawiam się, że może nie być dla ciebie przyjemne.
Ale pozwól, że cię przeproszę.
I czy będziesz miał dobroć...
Panie, pobłogosław mnie!
- Mój drogi panie Scrooge, mówisz poważnie? - I ani grosza mniej.
Zapewniam cię, że uwzględniono w nim bardzo wiele zaległych płatności.
Szanowny Panie, nie wiem co powiedzieć takim...
Nic nie mów. Jestem ci bardzo zobowiązany.
Wielkie dzięki. I błogosławię cię.
- Czy twój pan jest w domu? - Tak jest.
Jestem... jego wujem.
Czy to zwierzę chrząka i warczy?
Tak.
- I mieszka w Londynie? - Tak.
- Koń? - NIE.
- Krowa? - NIE.
Pies.
- Świnia. - NIE.
Osioł.
Tak i nie.
- Wiem, co to jest, Fred! Ja wiem! - Co?
To twoje...
Wujek Scrooge?
Cóż, pobłogosław moją duszę.
Przyszedłem na kolację...
...jeśli mnie będziesz mieć.
Oczywiście, wujku! Powitanie! Powitanie!
Wesołych Świąt! Wszyscy, to jest mój wujek, Ebenezer.
Bądź dobry i podaj to.
Proszę bardzo. Cieszyć się.
W przyszłym roku musimy zjeść taki obiad u mnie w domu.
Nalegam.
Nie będę szczędził wydatków. W końcu nie możesz go zabrać ze sobą, prawda?
Nie, nie możesz.
Całe 16 minut spóźnienia.
Co masz na myśli, mówiąc tu o tej porze dnia?
Bardzo mi przykro, proszę pana. Jestem trochę do tyłu z czasem.
Rzeczywiście jesteś.
Wejdź tutaj.
Cóż, to tylko raz w roku, proszę pana.
Nie należy tego powtarzać. Wczoraj byłem raczej wesoły.
A teraz coś panu powiem, panie Cratchit.
Nie mam zamiaru dłużej tolerować czegoś takiego.
I dlatego...
...Mam zamiar podnieść Twoją pensję!
Wesołych Świąt dla ciebie, Bob.
Wesołych Świąt, Bob, mój dobry człowieku,
niż dałem ci przez wiele lat.
Podniosę twoją pensję i zrobię wszystko, co w mojej mocy, aby pomóc twojej rodzinie borykającej się z trudnościami.
I omówimy Twoje sprawy
tego samego popołudnia przy misce świątecznego ponczu.
Ale najpierw rozpalmy ogień.
Chcę, żebyś wyszedł...
...i kup kolejną łyżkę węgla
zanim kropkujesz kolejne „ja”, Bob Cratchit.
Precz z tobą, Bob.
Mamy co robić.
Hilly-ho, Bob!
Tak. Tak jest. Od razu, sir.
A Scrooge był lepszy niż jego słowo.
Zrobił wszystko, co obiecał, a nawet więcej.
A dla naszego Tiny Tima, który wyzdrowiał, Scrooge był jak drugi ojciec.
Stał się równie dobrym przyjacielem, jak dobrym mistrzem
i tak dobrym człowiekiem, jakiego kiedykolwiek znało to dobre stare miasto.
I zawsze mówiono o nim, że wie, jak dobrze spędzić Święta Bożego Narodzenia.
I tak, jak zauważył Tiny Tim...
Niech nas Bóg pobłogosławi.
Downloaded from subtitlesnest.com