[świergot ptaków]
FRANZ: Pomyślałem, że moglibyśmy zbudować nasze gniazdo wysoko...
w drzewach.
Odleć jak ptaki...
[gra muzyka chóralna]
W góry.
[dudnienie silnika samolotu]
[wiwatujący tłum]
[muzyka trwa]
[mężczyzna mówi niewyraźnie przez głośnik]
[mężczyzna mówi niewyraźnie]
[tłum głośno wiwatuje]
[wiwatowanie trwa]
[mówi po niemiecku]
[wiwatujący tłum]
[kosa macha]
[dzwonią dzwonki]
[kury gdakają]
[krowa muczy]
FRANZ: Ziemniaki. FANI: Ziemniaki.
FRANZ: Och, mamy już ich tak wielu.
[Fani chichocze]
[obaj się śmieją]
[woda pędzi]
[dzwonią dzwonki]
[gadamy po niemiecku]
[niewyraźna paplanina]
[gadamy po niemiecku]
[śmiać się]
FANI: Pamiętasz dzień, kiedy spotkaliśmy się po raz pierwszy?
Byłeś nieśmiały, tak jak teraz.
Pamiętam.
Ten motocykl.
Moja najlepsza sukienka.
[niewyraźne szczekanie i wiwatowanie]
Spojrzałeś na mnie...
i wiedziałem.
Jakie proste było wtedy życie.
[świergot ptaków]
FANI: Wydawało się, że do naszej doliny nie dotrą żadne kłopoty.
[dziecko płacze]
FANI: Żyliśmy ponad chmurami.
[oboje chrząkają]
[gdakanie]
FANI: Moja siostra zamieszkała z nami.
On cię lubi.
[mężczyźni śmieją się i rozmawiają]
[Fani piszczy i śmieje się]
FANI: Mieliśmy swój dom.
[ćwierkanie świerszczy]
FANI: Twoja matka,
nasza rodzina,
nasza wioska,
Radegunda.
[dudnienie silnika samolotu]
[świergot ptaków]
[bicie dzwonu]
[biją dzwony]
[ptaszek skrzeczy]
[brzęk metalu]
-[metaliczny brzęk] -Ach!
[niewyraźne rozmowy i śmiech]
[brzęk metalu]
FRANZ: Droga Fani,
serdeczne pozdrowienia od Twojego Franza na treningu.
W tym tygodniu,
Mam proste sprawy.
Rano jazda na motocyklu.
[dmucha w gwizdek na trawę]
FRANZ: Dla mnie to zabawne.
Witajcie góry!
FRANZ: Bardzo chciałbym znowu usłyszeć twój śpiew.
Witaj słońce!
FRANZ: Nie mogę się doczekać naszego ponownego spotkania.
Spotkałem tu kolegę.
Nazywa się Waldland.
-Jak to robisz? -Dobrze...
W ciągu dwóch miesięcy szkolenia...
FRANZ: Żadnego udawania, co do niego.
[śpiewa] Chciałabym być małą myszką
Na polu kukurydzy
FRANZ: Zawsze uśmiechnięty.
[śpiewa dalej] A ja byłbym tam w...
Czasami chciałbym
Mógłbym być małym ptaszkiem...
[krzyczy]
[mężczyźni krzyczą]
[mężczyzna krzyczy po niemiecku]
[krzyczy]
[krzyczy po niemiecku]
[świergot ptaków]
[mężczyzna krzyczy po niemiecku]
[oboje śpiewają po niemiecku]
FANI: Mój drogi mężu,
mówią, że Francja się poddała.
[mówi po niemiecku]
FANI: Wysyłają rolników do domu...
przynajmniej na razie.
Czy to prawda?
[mówię niewyraźnie]
FANI: Siostra jest samotna.
Chciałbym, żeby miała kogoś takiego jak ty.
Przydałby nam się tutaj.
Złamać łydkę.
[trzaski ognia]
FANI: Zbliżają się żniwa.
Spaliliśmy złe chwasty.
[krzyczy]
[obaj się śmieją]
FANI: Mam kilka prosiąt od Mossbauera.
[mężczyzna mówiący po niemiecku]
FANI: Cztery tygodnie.
[rozmowa po niemiecku]
[śmiać się]
FANI: Serdecznie Cię pozdrawiam...
Twoja kochająca żona,
Fani.
[klaszcze i wiwatuje]
[projektor warczy]
[klaszcze i wiwatuje]
[oficer mówiący po niemiecku]
[wszyscy kibicują]
FRANZ: Och, moja żona,
co się stało z naszym krajem?
Do krainy, którą kochamy?
[dzwonią dzwonki]
[mówi po niemiecku]
[dysza]
[wycie wiatru]
[dysza]
[ciężko dysząc]
[świergot ptaków]
[chichocze]
Gdzie są dzieci?
[wydycha] Wewnątrz.
[chichocze]
[wydycha gwałtownie]
[dzieci chichoczą]
[niewyraźna paplanina]
FANI: Och, tata po ciebie przyjdzie!
[Fani chichocze]
[Franciszek wzdycha]
[Fani śmieje się]
[szczekanie psa]
[niewyraźna paplanina]
[mężczyzna śpiewa po niemiecku]
[rozmowa po niemiecku]
[dzwoni w oddali]
FRANC: Co jest?
[dzwonek nadal bije]
Właśnie mnie wezwano.
[bicie dzwonu]
Myśleliśmy, że będzie spokój,
ale ta wojna trwa.
-Nie wiem dlaczego. -Ćśś.
Czy wierzysz w to, o co walczymy?
Nie bardzo.
[niewyraźna paplanina]
[dzwoni dzwonek rowerowy]
[metal grzechota]
[niewyraźna paplanina]
[brzęk okularów]
[mężczyźni mówiący po niemiecku]
[mężczyźni śpiewają po niemiecku]
Burmistrz: Zrobił, co musiał.
Nie zadowalało go patrzenie na upadek jego narodu.
Zanim on przyszedł, wszystko było w stanie ruiny.
Babilon!
Czciliśmy obcych bogów.
FRANZ: Jesteś pijany.
BURMISTRZ: [śmieje się] Nie!
I nie jestem twoim przyjacielem. Jestem twoim burmistrzem!
A teraz nam to mówią
aby oszczędzić te inne rasy.
Zdegradowany.
Tak godni pogardy, że nie mogą już sobą pogardzać!
Zasiewają ziemię solą.
Zamiast świata jest dom towarowy.
Cudzoziemcy roją się na naszych ulicach.
Imigranci, których to nie obchodzi
za przeszłość, tylko za to, co mogą złapać.
Tak się dzieje, gdy świat...
kiedy świat umiera.
Mężczyźni przeżyją.
Ale ich życie minęło.
Ich życie minęło.
Ich powód do życia.
[niewyraźna paplanina]
[mężczyźni wznoszą toast po niemiecku]
MILLER: Maska jest zdjęta.
Boję się o moją rodzinę.
Matka jest stara.
Tak.
Mam nadzieję, że wkrótce umrze.
Czy oni nie rozpoznają zła, kiedy je widzą?
Jesteśmy już do tego przyzwyczajeni.
Przestępczość.
Bez wstydu.
[niewyraźna rozmowa]
MILLER: Bądź ostrożny.
[świergot ptaków]
[bicie dzwonu]
[woda pędzi]
[grzmot]
[grzmoty]
Ojcze, jeśli mnie wezwą, nie będę mógł służyć.
Zabijamy niewinnych ludzi.
Napady na inne kraje.
Polowanie na słabych.
Teraz kapłani nazywają ich bohaterami, a nawet świętymi.
Żołnierze, którzy to robią.
Może być tak, że ci drudzy są bohaterami.
Ci, którzy bronią swoich domów przed najeźdźcami.
Czy rozmawiałeś z kimś jeszcze?
-Twoja żona? -NIE.
Rodzina?
[wzdycha]
Nie sądzisz
powinieneś rozważyć konsekwencje
swoich działań?
Dla nich?
Prawie na pewno zostałbyś zastrzelony.
-Tak. -[szydzi]
Twoje poświęcenie
nie przyniosłoby nikomu korzyści.
[świergot ptaków]
Porozmawiam z biskupem o twojej sprawie.
Mądrzejszy ode mnie człowiek.
Dziękuję.
[dzieci szepczą niewyraźnie]
FANI: Przez te ostatnie tygodnie jesteś inny.
Co to jest?
-Poranek. -[Franciszek mówi po niemiecku]
Zbieramy na wysiłek wojenny.
FRANCJA: Hmm. Widzę.
Przepraszam, ja...
Słuchaj, jak mówiłem, nie mam nic do oddania.
Jestem... [wzdycha]
Proszę...
NIE.
Życzę wszystkim miłego dnia.
[gdakanie kurczaka]
[pianie koguta]
[skrzypienie wiadra]
[rozmowa po niemiecku]
[śmiech]
BURMISTRZ: Odmówiłeś wniesienia wkładu
do naszej kolekcji w imieniu weteranów?
Ich rodziny?
Słyszałem też, że odmówiłeś
przyjąć zasiłek rodzinny,
oraz inne dotacje, które zapewniłoby ci państwo.
Dlaczego?
Franciszek. Powiedz mi.
Okaż trochę humoru.
-[Franz drwi] -Tak.
Nikt nie odmówił oprócz ciebie.
Proszę.
Dziękuję.
[rozmowa po niemiecku]
[gdakanie kurczaków]
[pianie koguta]
[dzieci rozmawiają w oddali]
[Franz oddycha głęboko]
[biją dzwony]
BISKUP: Musimy być silni.
Nie ustępować.
Naucz się lekcji kowala.
Nieważne jak mocno młot uderza...
kowadło nie może,
nie trzeba, kontratakuj.
Kowadło przeżywa młot.
To, co jest wbijane w kowadło,
przybiera swą formę,
nie tylko z młota, ale i z kowadła.
[ksiądz mówi po niemiecku]
Usiądź.
Wasza Ekscelencjo.
Dziękuję bardzo za rozmowę ze mną.
Jeśli Bóg da nam wolną wolę,
jesteśmy odpowiedzialni za to, co robimy...
czego nam się nie udało...
prawda?
Jeśli nasi przywódcy
są niedobre...
jeśli są źli...
Co się robi?
Chcę ocalić swoje życie,
ale nie poprzez kłamstwa.
[skrzypienie podłogi]
Masz obowiązek wobec Ojczyzny.
Kościół Ci to mówi.
[dzwony biją w oddali]
Czy znasz słowa
apostoła?
Niech każdy człowiek będzie poddany
„władze nad nim powierzonej”.
[dzwony nadal biją]
Czy słyszysz te dzwonki?
Topią je.
Na kule.
FRANZ: Myślę, że się bał
że mogę być szpiegiem.
Nie mają odwagi się zaangażować,
albo może nadejść ich kolej.
[dzieci chichoczą]
[wszyscy się śmieją]
[zegar tyka]
[tykanie trwa]
ECKINGER: Nie możemy winić biskupa za to, że się zgodził.
Miał nadzieję, że czyniąc to,
aby reżim był bardziej tolerancyjny wobec Kościoła.
Ale teraz wysłano księży
do obozów koncentracyjnych.
Zakaz procesji kościelnych.
Nie mamy nic do powiedzenia.
Co możemy zrobić?
My,
mali ludzie tutaj.
[świergot ptaków]
MALARZ: Daj mi kawałek węgla.
-FRANZ: Węgiel? -Tylko jeden.
-Tylko jeden? -Tak.
Dziękuję.
Maluję grobowce proroków.
Pomagam ludziom podnosić wzrok znad ławek i marzyć.
Patrzą w górę i...
wyobrażają sobie, że gdyby żyli w czasach Chrystusa,
nie zrobiliby tego, co zrobili inni.
Zamordowaliby tych, których teraz uwielbiają.
Maluję całe to cierpienie, ale sama nie cierpię.
Zarabiam na tym.
Co robimy
to po prostu tworzenie
współczucie.
Tworzymy...
[dmucha] Tworzymy wielbicieli.
Nie tworzymy obserwujących.
[dzwony biją w oddali]
Życie Chrystusa jest żądaniem.
Nie chcesz, żeby ci o tym przypominano.
Nie musimy więc widzieć, co stanie się z prawdą.
Nadchodzi ciemniejszy czas...
kiedy ludzie będą mądrzejsi.
Nie będą walczyć z prawdą.
Po prostu to zignorują.
Maluję ich wygodnego Chrystusa,
z aureolą nad głową.
Jak mogę pokazać
czego nie przeżyłem?
Któregoś dnia może zdobędę się na odwagę i zaryzykuję.
Jeszcze nie.
Pewnego dnia...
Namaluję prawdziwego Chrystusa.
[grzmot]
[woła po niemiecku]
[obelgi po niemiecku]
[brzęk metalu]
[dzwoni dzwonek rowerowy]
FANI: Nie zadzwonią do ciebie.
Potrzebują rolników.
[dzwonią dzwonki]
Jak inaczej ludzie będą jeść?
[dzwonią dzwonki]
Być może wojna wkrótce się skończy.
-Czy ona śpi? -Tak.
[niewyraźna paplanina]
Dlaczego patrzysz na mnie w ten sposób?
To akt szaleństwa.
Jak w...
Grzech przeciwko swojej rodzinie, przeciwko swojej wiosce.
[niewyraźna paplanina]
FRANZ: Jesteśmy inni, mamo.
Przepraszam.
Ale jestem wdzięczny, że życzysz mi wszystkiego najlepszego.
Twoje życie było już wystarczająco trudne.
[wzdycha]
RESIE: Jego matka patrzy na mnie chłodno,
jakbym był winien.
Chcę tego, czego ty chcesz.
Ale nie mogę znieść, że przez niego cierpisz.
[Fani wzdycha]
On dokonuje wyboru również za ciebie.
Czy on wie co robi?
Powiedz mu.
Duma.
To duma.
To jest to.
FRANZ: Mówili ci coś?
Widziałem, jak rozmawiali z tobą przy drodze.
[wzdycha]
Oni powiedzieli...
[wzdycha]
...ich mężowie poszli na wojnę.
Dlaczego mieliby walczyć o…
zachowaj nas?
Czy zrobili Ci krzywdę...
swoimi słowami?
Nie obchodzi mnie to.
[dzieci rozmawiają niewyraźnie]
[wzdycha]
[pianie koguta]
[gadające dzieci]
[mężczyzna krzyczy z oddali po niemiecku]
[krzyczy dalej]
[dzwoni w oddali]
[dzwoni dzwonek rowerowy]
[w oddali bije dzwon kościelny]
Wszystko dobrze?
Tak.
[niewyraźna paplanina]
Byłeś dziki.
Walczyłeś z policją.
Wiesz, pamiętasz.
Kto cię zmienił?
Twoja żona?
Mam do ciebie sympatię.
Nie chcę niczego złego.
Ja wiem.
Więc...
Pomóż mi.
Radegund cię kocha.
Ty...
Jesteś dzieckiem Radegundy.
BURMISTRZ: Nie jestem twoim wrogiem.
Jestem twoim przyjacielem.
-Tak? -Tak, jestem.
Nadal należysz do naszego ludu.
Nie możesz powiedzieć nie
do swojej rasy.
I twoją krew.
I twoja wioska.
I twój dom.
Musimy bronić naszej ziemi!
Dopóki nie przyszedł, ludzie byli zrozpaczeni.
Upokorzony. W łańcuchach.
Jak myślisz, kogo pociągną do odpowiedzialności?
To ja.
Jak myślisz, kogo będą przesłuchiwać?
Zostaniesz powieszony!
Czy rozumiesz, co to oznacza?
Powieszą cię!
Twoja rodzina, Twoja żona, Twoje dzieci,
nie będzie miał kto ich wesprzeć.
Twoja matka umrze bez pocieszenia!
[pies szczeka w oddali]
Uspokoić się.
Nie dotykaj mnie.
[dysza]
Jesteś gorszy.
Jesteś gorszy od nich!
Ponieważ są wrogami,
ale jesteś zdrajcą!
[brzęk metalu]
Byłem tam, w Wiedniu.
Widziałem, co się tam wydarzyło.
FRANZ: Zagubiony.
KOWAL: Kopnęli ją w twarz. Krwawienie.
FRANZ: Wyrwany z namiotu, któremu zaufaliśmy.
BLACKSMITH: Zabijanie szaleńców. Dzieci.
FRANZ: Doprowadzony do Króla Grozy.
BLACKSMITH: Widzieliśmy nienawiść w ich oczach.
[krzyczy po niemiecku]
FRANZ: Zapomnieliśmy o naszej prawdziwej Ojczyźnie.
[krzyczy po niemiecku]
[wszyscy krzyczą]
[bicie dzwonu]
[krzyczy po niemiecku]
BURMISTRZ: Co by powiedział twój ojciec?
Co myślisz?
-On walczył. -Mhm.
-Umarł. -Tak.
A jak myślisz, za co zginął?
W okopach, w błocie?
Pomyśl o tym.
Tak.
Miałem sen.
Widziałem pociąg.
[turkotanie pociągu]
Lokomotywa była potężna i ciemna, i...
to przyciągnęło dzieci.
I nie mogłeś zobaczyć, dokąd to zmierza, po prostu...
pola i drzewa migające obok.
Trzymam się wspomnienia.
O tym, co kiedyś wiedziałem.
Nie znajduję nikogo, do kogo mogłabym się zwrócić.
Nic nie wchodzi do mojej duszy.
[dzwonią dzwonki]
[bicie dzwonu]
[rozmowa po niemiecku]
[dzwonek nadal bije]
[wszyscy krzyczą po niemiecku]
[Franciszek chrząka]
[piłowanie]
Kiedy nasze modlitwy nie zostały wysłuchane?
[gadające dzieci]
Jeśli będziemy mu wierni, on będzie nam wierny.
Wierzę w to.
Mamy go.
[spływająca woda]
Wystarczy.
[warkot maszyny]
Cały świat tonie.
[trzaski ognia]
Nie ma odpowiedzi.
Podążać za nim...
to szaleństwo.
Co zamierzasz zrobić, Franz?
Proszą cię o złożenie przysięgi
-do Antychrysta. -[głęboko wydycha]
Wiem wiem.
To życie bez honoru.
Czy to tutaj,
koniec świata?
Czy to śmierć
światła?
[turkotanie pociągu]
[trzaski ognia]
FRANZ: Jesteśmy jak oddech.
[krzyczy niewyraźnie]
FRANZ: Jak cień, który przemija.
Szaleństwo!
[niesłyszalny]
[trzaski ognia]
[turkotanie pociągu]
[dzwoni w oddali]
[dzwonek rowerowy]
[świergot ptaków]
FRANZ: Zostałem wezwany.
FANI: Mógłbyś ukryć się w lesie.
Uciekniemy!
W góry!
[bicie dzwonu]
[brzęk metalu]
[Fani cicho łka]
O. FURTHAUER: Czy człowiek ma prawo wynajmować?
sam zostać skazany na śmierć?
Za prawdę?
Czy mogłoby to podobać się Bogu?
On chce, żebyśmy mieli pokój.
Szczęście.
Abyśmy nie ściągali na siebie cierpienia.
FRANZ: Musimy przeciwstawić się złu.
[wzdycha]
Masz zamiar to zrobić, prawda?
[szloch]
[brzęczy]
[oddychając ciężko]
RESIE: Jej szczęście jest w twoich rękach.
Mogła mieć innych mężczyzn.
Mamy wystarczająco dużo problemów w życiu.
Za mało chcesz dla siebie, Fani.
Dlaczego mu się nie sprzeciwisz, Fani?
Hmm?
Oprzyj mu się.
Nie wiesz, co to nieszczęście!
Twój mężczyzna nigdy Cię nie opuścił.
Oh okej.
Nie możesz zmienić świata.
Świat jest silniejszy.
Potrzebuję cię.
[szlochając cicho]
[Resie ucisza się]
FANI: Mógłbyś pracować w szpitalu.
Nie ma w tym nic złego.
Jest tu?
[obaj się śmieją]
[dzieci rozmawiają niewyraźnie]
Chcesz mieć więcej?
[wiejący wiatr]
[dzieci się śmieją]
[pociąga nosem]
[płacz]
ROZALIA: Mój drogi synu.
[grzmot]
Jesteś wszystkim co mam.
Wiesz, jak to jest dorastać bez ojca.
Wiem, jak to jest być samemu.
[brzęk marmurów]
[niesłyszalny]
FANI: Dziewczyny, wasze...
Twój ojciec wyjeżdża.
W podróży.
W długą podróż.
Nie będzie go przez jakiś czas.
[mężczyzna wita się po niemiecku]
[niewyraźne ogłoszenie przez PA]
[Fani wzdycha]
[konduktor pociągu mówiący po niemiecku]
[mężczyźni rozmawiający po niemiecku]
[mężczyźni składający przysięgę po niemiecku]
[mężczyzna mówiący po niemiecku]
FRANZ: Moja droga żono.
Wiem, że się o mnie boisz,
ale moje brzemię jest lekkie.
[mówi po włosku]
FRANZ: Kiedy porównuję swoje cierpienie
do sytuacji innych ludzi,
Widzę, że mój jest najmniejszym z krzyżyków.
[wykrzykuje]
To straszne, co przeżyli.
[kontynuuje mówienie po włosku]
FRANZ: Musisz pamiętać
co wiedziałeś w lepszej godzinie.
[Franciszek wzdycha]
[krzyczy w obcym języku]
[gwizdek]
FRANZ: Wiosna nadeszła.
Moje trzy córeczki już będą
biegać boso i zbierać kwiaty.
Lepiej byłoby im powiedzieć
gdzie jest ich ojciec, niż opowiadać im historie.
[mężczyzna mówiący po niemiecku]
Świeża zieleń trawy jest dobra dla człowieka.
Ktoś wolny może tego nie zauważyć.
[mówi po niemiecku]
[rozmowa po włosku]
[żołnierz mówiący po niemiecku]
FRANZ: Pozdrowienia dla Mamy, dla Ciebie,
dziewczyny i w ogóle.
Do zobaczenia.
[świergot ptaków]
[grzmot]
FANI: Drogi mężu.
[grzmot]
Pozdrawiam w Bogu,
który sprawi, że wszystko znów będzie dobrze.
Pozdrowienia od twoich trzech małych kobiet.
[Rozalia i dzieci się śmieją]
Mówią, żeby powiedzieć tylko tobie
o dobrych rzeczach, które robią.
Oczywiście.
Ale nie zaskoczyłbym cię
mówiąc Ci o swoim nieposłuszeństwie.
Oj!
[szloch]
FANI: Muszę zbesztać dziewczyny.
[Rozalia woła]
Zawsze domagają się mojej uwagi.
Rosi zawsze o ciebie pyta.
Kiedy idziemy spać,
ona mówi,
„Zostaw drzwi otwarte
żeby tata mógł wejść.”
[uciszając]
Podczas posiłków,
– Zachowaj trochę dla taty.
Zaśpiewała dla ciebie piosenkę.
Zastanawiałem się, czy słyszysz.
Rosi chciała dzisiaj wieczorem zabrać cię ze sobą do łóżka.
[szepcząc niewyraźnie modlitwy]
Miałeś spać obok niej.
Powiedziałem jej, że kiedy ojciec wróci do domu, zrobi to.
Dobranoc.
Serdeczne pozdrowienia od kochającej żony,
Fani.
[świergot ptaków]
Możesz nas zostawić w spokoju.
Usiądź.
[brzęk klawiszy]
[lżejsze kliknięcia]
Jak myślisz, co dobrego przyniesie komukolwiek twój sprzeciw?
Myślisz, że to zmieni bieg rzeczy?
Myślisz, że władze o Tobie wiedzą?
Że twoje protesty dotrą do ich uwagi?
Myślisz, że ktoś się o tym dowie? Słyszałeś kiedyś?
Nikt nie wie, co dzieje się za tymi murami. Nikt.
Do czego to służy?
FRANZ: Czy to nie ma znaczenia
czy ta wojna jest sprawiedliwa czy niesprawiedliwa?
KAPITAN HERDER: Wyczyścisz im buty.
Wypełniasz ich worki z piaskiem.
Czy jesteś niewinny?
[żołnierz mówi po niemiecku]
[mówi po niemiecku]
-[śmiech] -[bełkot]
KAPITAN HERDER: O co chodzi?
Duma?
[śmieje się dalej]
Czy jesteś lepszy od innych?
Czy jesteś sam mądry?
Skąd wiesz, co jest dobre, a co złe?
Wiesz lepiej ode mnie?
Czy niebo ci to powiedziało?
Słyszałeś głos?
Jest różnica,
pomiędzy rodzajem cierpienia, którego nie możemy uniknąć
i cierpienie, które wybieramy.
[strzał w oddali]
[mężczyźni krzyczą niewyraźnie]
[żołnierz krzyczy po niemiecku]
[oddychając ciężko]
KAPITAN HERDER: Zapomniałeś, jak wygląda świat.
Światło.
Niebo.
[świergot ptaków]
Nie ja stworzyłem ten świat takim, jaki jest.
I ty też nie.
Wszyscy mamy krew na rękach.
Nikt nie jest niewinny.
Wszędzie przestępczość, rozlew krwi.
Ten, który stworzył ten świat...
stworzył zło.
Sumienie robi z nas wszystkich tchórzy.
Dbaj o siebie przyjacielu.
Antychryst jest mądry.
Wykorzystuje cnoty mężczyzny...
aby go wprowadzić w błąd.
[świergot ptaków]
[gwizdek pociągu]
[niewyraźna paplanina]
FRANZ: Najdroższa żona...
[syczy silnik parowy]
Wyjeżdżam do Berlina o 10:13
[turkotanie pociągu]
Nie martw się o mnie.
Módl się za mnie.
[turkotanie pociągu]
[dzwonienie dzwonka]
[drzwi zamykają się]
[gwiżdże]
[żołnierz mówiący po niemiecku]
[niewyraźny krzyk]
[zamykanie drzwi]
[dzwoni w oddali]
[pociąga nosem]
[przejazd pociągu]
[odblokowanie drzwi]
Spójrz w dół.
W dół.
W górę.
[drzwi zamykają się]
[zamykanie drzwi]
FANI: Drogi mężu...
Twój list z 7 maja nadszedł.
Wielkie dzięki.
W czwartek studnia wyschła.
Potrzebujemy dobrego deszczu.
[pianie koguta]
[szydzi]
[wykrzykuje]
FANI: Nadeszło to, czego się obawiałem.
Nie znalazłem nikogo do pomocy w pracy,
z wyjątkiem Resiego.
Strohofer ukradł buraki z naszego pola.
[Fani śpiewa po niemiecku]
FANI: Nie słyszę nic poza twoim głosem.
[dzieci rozmawiają niewyraźnie]
FANI: Odwiedziłem wdowę.
Maria.
Nie rozmawiała z nikim od dwóch tygodni.
[rozmowa po niemiecku]
FANI: Nowe siano daje mi nadzieję.
Zapach w stodole.
[dzieci się śmieją]
FANI: Wiatr.
[wykrzykuje]
FANI: Pszenica.
Niebo.
[mężczyzna mówiący po niemiecku]
FANI: Nie ześle nam więcej, niż jesteśmy w stanie unieść.
[mężczyzna mówi dalej po niemiecku]
-[bicie dzwonka] -[niewyraźna paplanina]
[dzwonek nadal bije w oddali]
[świergot ptaków]
Przepraszam, czy możesz mi powiedzieć...
[kliknięcie maszyny do pisania]
[dzwoniący telefon]
[gra delikatnie na klawesynie]
[Fani mówi po niemiecku]
MAJOR KIEL: Należy skonsultować się z pułkownikiem.
Czy mogę się z nim spotkać?
MAJOR KIEL: Zapracowany człowiek.
Ale zadzwoń, umów się.
próbowałem,
ale moje połączenie nie jest odbierane.
To mnie zaskakuje.
Problem musi leżeć po Twojej stronie.
Telefon działa tutaj całkiem dobrze.
FAN: Zatem...
jak mogę się umówić?
Nie odpowiadasz na moje listy.
Dotarcie tutaj zajęło mi dwa dni.
To bardzo trudna podróż.
[krzyczy]
[dzwoni w oddali]
[pies szczeka w oddali]
[pociąga nosem]
[cicho łkając]
[strażnik krzyczy po niemiecku]
[walenie w metal]
[brzęk klawiszy]
[kontynuuje krzyczenie po niemiecku]
[strażnik 2 krzyczy po niemiecku]
FRANZ: Najukochańsza żona...
Jeszcze raz serdeczne pozdrowienia od kochającego męża.
[kontynuuje krzyczenie]
Napiszę kilka słów,
tak jak pochodzą z mojego serca.
Choć piszę je ze związanymi rękami,
to wciąż lepsze, niż gdyby moja wola była związana.
[strażnik 3 mówi po niemiecku]
[strażnik 4 krzyczy po niemiecku]
[więzień kaszle]
[strażnik 5 mówi po niemiecku]
FRANZ: Ci mężczyźni...
nie mieć przyjaciół.
Żadnej kochającej ręki, która mogłaby ich trzymać.
[cicho] Po co tu jesteś?
[cicho] Zdrada.
FRANZ: Widzieli smutek.
Wstyd.
Zniszczenie.
Cóż za silne serca.
[więzień krzyczy]
[strażnik mówi po niemiecku]
[mówi po niemiecku]
FRANZ: Kiedy porzucisz ten pomysł
przetrwania za wszelką cenę...
wpada nowe światło.
Kiedyś się spieszyłeś...
zawsze brakuje czasu.
Teraz masz wszystko, czego potrzebujesz.
[krzyczy]
[mężczyzna mówiący po niemiecku przez PA]
FRANZ: Kiedyś nikomu nie wybaczyłeś...
osądzał ludzi bez miłosierdzia.
[ogłoszenie w sprawie PA trwa]
FRANZ: Teraz widzisz swoją słabość...
abyś mógł zrozumieć słabość innych.
-[okrzyki strażnika po niemiecku] -[walenie w metal]
[Franciszek chrząka]
[Franciszek dyszy]
[Franciszek krzyczy]
[stłumiony krzyk]
[Kapanie wody]
[kopanie]
[pochrząkiwanie]
[dysza]
[brzęk wiadra]
[ciężko dysząc]
[dzieci rozmawiają niewyraźnie]
[kichanie osła]
[świergot ptaków]
[łamie się gałązka]
Czy myślisz...
Ja to zrobiłem?
ROSALIA: Kiedyś był inny.
Zmienił się, kiedy cię poznał.
[dzieci śpiewają po niemiecku]
[śpiewa dalej]
[gra na trąbce]
FRANZ: Moje drogie dzieci...
[bicie dzwonu]
Myślałem o Tobie szczególnie w Niedzielę Bożego Ciała.
[rozmowa po niemiecku]
FRANZ: Dzwonią dzwony
nad polami.
[dzwony nadal biją]
Bardzo chciałbym cię zobaczyć
ze swoimi koronami kwiatów.
Pozdrawia cię oddany ojciec,
z daleka.
[krzyczy po niemiecku]
[wszyscy krzyczą po niemiecku]
[mówi po niemiecku]
[mężczyźni nadal dzwonią]
FANI: Drogi mężu...
[krzyczy po niemiecku]
FANI: Serdecznie pozdrawiam Was w tę niedzielę.
Wszyscy się o ciebie martwimy.
[krzyczy po niemiecku]
FANI: Mam nadzieję, że
sprawy nie idą źle.
Dziewczyny przesyłają pozdrowienia.
Loisi mówi, że będą was razem całować.
Zawsze jestem z Tobą myślami.
FANI: Mogę pojechać do Salzburga.
[kliknięcie maszyny do pisania]
Tata zaproponował, że pójdzie ze mną.
[niewyraźna rozmowa po niemiecku]
[Fani mówi po niemiecku]
Strach mnie pokonuje.
Wiem, że nie powinno.
[niewyraźna paplanina]
FANI: Zaufaj triumfowi dobra.
[niewyraźna paplanina]
Żadne zło nie może przydarzyć się dobremu człowiekowi.
Ani wróbel nie spadnie na Ziemię,
ale on to wie.
[rozmowa po niemiecku]
SCHWANINGER: Przepraszam.
Ojciec...
kocha swoje dziecko.
Ojciec
chce, żeby jego dziecko było szczęśliwe.
Żeby życie jej nie dotykało.
A ty...
takie dobre dziecko.
Franz też.
Lepiej cierpieć niesprawiedliwość, niż ją popełniać.
[niewyraźna paplanina]
[bicie dzwonu]
Feldman: Zostałem wyznaczony przez sąd
być Twoim obrońcą.
Jak rozumiem, twój opór jest
specjalnie do służby bojowej.
Ale wierzę, że jeśli przyjmiesz usługę medyczną,
pracowałbyś
jako sanitariusz w szpitalu, coś w tym stylu.
Prawdopodobnie wycofaliby te zarzuty.
Czy będę musiał przysiąc wierność Hitlerowi?
Och, słowa!
To znaczy, nikt nie traktuje takich rzeczy poważnie. Hmm?
Nie mogę.
Jesteś upartym człowiekiem.
Widzisz, zostawię ci ten artykuł.
Noś to ze sobą.
Podpisać,
i wyjdziesz na wolność.
Ale jestem wolny.
Więc... dlaczego tu jestem?
Nie wiem.
[brzęk łańcuchów]
[łańcuchy nadal brzęczą]
FRANC: Ty...
mój pasterz.
Każesz mi leżeć na zielonych pastwiskach.
Nad rzeką życia.
Ty...
moja siła.
Pokazujesz mi ścieżkę.
Ty...
nasze światło.
Ciemność nie jest dla ciebie ciemna.
Doprowadź nas do Twojego wiecznego światła.
Tobie.
Prawda.
[krzyczy z daleka]
Nigdy nie gasnące światło.
Nazywasz mnie swoim bratem.
FRANCJA: Ojcze.
Do ciebie płaczę.
Mój kamień.
Moja forteca.
Mogę z tobą robić, co mi się podoba.
Nikt by nie wiedział. Nikogo by to nie obchodziło.
Nikt nie podniósłby ręki, żeby mnie zatrzymać.
Kto nas widzi?
[stłumiony krzyk]
FRANZ: Daj mi siłę.
Podążać za tobą.
Duch...
[stłumione rozmowy i krzyki]
FRANZ: Prowadź mnie.
Pokaż mi.
[niewyraźne szepczące głosy]
[drzwi trzaskają w oddali]
[strażnik krzyczy po niemiecku]
[głos kontynuuje szept]
FANI: Panie...
[niesłyszalny]
FANI: Nic nie robisz.
[brzęk łańcucha]
[zespół grający w oddali]
[brzęk łańcucha]
[strażnik mówi po niemiecku]
FANI: Gdzie jesteś?
[krzyczy po niemiecku]
FANI: Dlaczego nas stworzyłeś?
[brzęczą muchy]
[brzęczący]
[walenie w drzwi]
NIKOLAI: Niech prześladują
otrzymał królestwo niebieskie?
[Nikołaj wzdycha]
[odległe krzyki]
NIKOLAI: Cisi odziedziczyli ziemię?
-[dudnienie] -[oddychanie drżące]
Mądrzy nas oszukują.
Przestraszony.
Oh...
Kiedyś byłem taki jak ty.
[wzdycha]
Przyznaj się.
Twój Bóg nie ma litości.
Zostawił nas. Opuścił nas.
Tak jak on zrobił z twoim Chrystusem.
Jego syn!
[gwizdek słychać w oddali]
[niewyraźne ogłoszenie w PA]
Jak daleko jesteśmy od posiadania chleba powszedniego.
Jak daleko do dostarczenia
od zła!
Gdybyśmy tylko mogli zobaczyć początek jego królestwa.
-[wycie syreny] -[niewyraźny krzyk]
NIKOLAI: Świt!
-Ale... -[dzwoni dzwonek]
Nic.
[syreny kontynuują]
Nic nigdy!
[mężczyzna krzyczy po niemiecku]
Po co oddawać za nich życie?
[krzyczy dalej]
[mówię niewyraźnie]
[mężczyzna szepcze po niemiecku]
NIKOLAI: Twój człowiek umarł na próżno.
Przyszedł.
I to wszystko było na nic.
[mężczyzna mówiący po niemiecku]
[gwizdki strażników]
[strażnicy rozmawiają niewyraźnie]
NIKOLAI: Mieliśmy 20 wieków niepowodzeń.
Potrzebujemy odnoszącego sukcesy świętego.
[słabe dudnienie]
[wycie syreny nalotu]
[stłumiony krzyk]
[syrena kontynuuje]
[stłumione eksplozje]
[wykrzykuje]
[parskanie krowy]
[dysza]
RESIE: Och, tak.
Nikt nam nie pomoże,
cóż, robimy to sami.
Siostra?
Tak.
[wykrzykuje]
[nalegając]
[krowa parska]
[Fani wzdycha]
[Resie mówi niewyraźnie]
RESIE: Chodź. [nalegając]
-[Fani dyszy] -[Resie jęczy]
[Fani chrząka]
Dobra.
Tak.
[bicie dzwonu]
[pianie koguta w oddali]
FRANZ: Droga żono,
Nadal nie potrafię powiedzieć, jak potoczy się moja przyszłość.
To, co nadchodzi później, rzadko jest lepsze.
A jednak teraz zaczyna się miesiąc czerwiec.
Najpiękniejszy miesiąc.
Natura nie zauważa smutku
to przyszło do ludzi.
Choć niewiele tu widzę,
Wyobrażam sobie, że wszystko
jest piękniejsza zieleń niż w ubiegłych latach.
[warczenie]
O świcie,
za naszymi oknami słychać głośny śpiew kosów.
Wydaje się, że mają większą swobodę
i poznać więcej spokoju i szczęścia,
chociaż są to tylko nierozumne zwierzęta
niż my, ludzie.
My, którzy mamy dar zrozumienia.
[warkot trwa]
-[jęczenie osła] -[uciszanie]
Oddałeś mi więcej niż ja tobie.
[dysza]
-[ryczy osioł] -[Miller woła]
[Miller gwiżdże]
FRANZ: Znalazłem tutaj kolegę
z dni treningowych.
Franza?
Franz!
Spójrz na siebie.
[obaj się śmieją]
Co ty zrobiłeś? Jesteś przestępcą!
FRANZ: Podnosi na duchu pozostałych kolegów.
WALDLAND: Radzimy sobie całkiem nieźle.
Dobrze, źle, razem.
FRANZ: Pyta o naszą rodzinę.
Nie martw się.
Kłopoty trwają jeden dzień.
Tak, jedz. Jeść. Jeść.
-To wszystko co masz? -Tak.
WALDLAND: Czy słyszałeś o Scharfrichterze?
Ten, który odcina ci głowę?
To bardzo dobrze ubrany mężczyzna.
Przychodzi i ma...
duży kapelusz.
To człowiek dobrego smaku.
Odcina ci głowę, ale jest to czyste cięcie,
i zanim zdążysz pomyśleć,
po prostu... [wykrzykuje]
Zastanawiam się, jakie to uczucie.
Może twoje ciało jest stare, twoja głowa jest młoda,
i widzisz, jak twoja głowa odlatuje.
I twoje stare ramiona...
sięgają
do głowy.
I nadal są w łańcuchach.
A ty weź tę młodą głowę...
i nałożyłeś go z powrotem na swoje ciało.
I otwierasz oczy...
i łańcuchy zniknęły!
Ale co się wtedy stanie?
Może zobaczysz księżyc.
[stłumiony krzyk]
WALDLAND: Albo gwiazdy.
-[odtwarzanie optymistycznej muzyki] -[rytmiczne klaskanie]
[ludzie wiwatują]
Wiesz, nawet jeśli pada deszcz,
słońce świeci.
Słońce
świeci dobrze
i zło
ten sam.
Jest więcej łańcuchów
- niż wściekłe psy. - [krzyczy strażnik]
[Waldland i Franz śpiewają po niemiecku]
[chichocze cicho]
[brzęczący]
WALDLAND: Szkoda, że nie miałem żony.
I farma.
I jabłonie.
I wiśnia.
I...
może trochę winogron.
Moglibyśmy zrobić własne wino.
Białe wino.
I czerwone wino. Jedno czerwone wino na zimę.
I białe wino na lato.
Nie pilibyśmy za dużo.
Modlilibyśmy się. I praca.
Ale czasami...
Czasami mały drink jest dobry.
Czasami...
chodzilibyśmy do kościoła.
A czasami nie. Czasami...
zostalibyśmy w domu.
I tworzylibyśmy muzykę.
[dzieci się śmieją]
[silnik samochodu pracuje]
[niewyraźna paplanina]
[dzwoni w oddali]
[niewyraźna paplanina]
[mężczyzna woła po niemiecku]
[witajcie po niemiecku]
[prokurator mówi po niemiecku]
[głos prokuratora cichnie]
Czy masz coś do powiedzenia
w twojej obronie?
[krzyczy po niemiecku]
[sędzia odchrząkuje]
[uderza młotkiem]
SĘDZIA: Będziemy mieć krótką przerwę.
[ptak skrzeczy w oddali]
[pukanie do drzwi]
-Wejdź. -[drzwi otwierają się]
Proszę, uch...
[drzwi zamykają się]
Usiądź.
Dziękuję.
SĘDZIA: Czy wyobrażasz sobie, że cokolwiek robisz
zmieni przebieg tej wojny?
Że ktokolwiek spoza tego sądu kiedykolwiek o tobie usłyszy?
Nikt nie zostanie zmieniony.
Świat będzie toczył się dalej jak dawniej.
[wzdycha]
Twoje działania mogą nawet przynieść odwrotny skutek
tego, co zamierzasz.
Ktoś inny zajmie Twoje miejsce.
Czy mnie osądzasz?
Nie osądzam cię.
Nie mówię,
„On jest niegodziwy.
Mam rację.
Nie wiem wszystkiego.
Mężczyzna...
może zrobić źle.
I...
nie może się z tego wydostać.
Aby jego życie było jasne.
Może... chciałby wrócić, ale nie może.
Ale...
Mam w sobie to uczucie...
[wzdycha]
...czego nie mogę zrobić
co według mnie jest złe.
Czy masz prawo to zrobić?
Czy mam prawo tego nie robić?
SĘDZIA: Wyrok tego sądu jest...
śmierć.
[młotek uderza]
[kroki oddalają się]
[rozmowa po niemiecku]
Feldman: Więc dzisiaj wydali wyrok.
Ale oni nadal
muszę to potwierdzić.
Podpisz papier w swojej celi.
Wyjdziesz na wolność. Mogę to rozwiązać.
[stłumiony krzyk]
[Franciszek modli się po niemiecku]
[kontynuuje modlitwę]
[Fani modli się po niemiecku]
[Franciszek modli się po niemiecku]
[brzęk łańcuchów]
[Fani modli się po niemiecku]
[świergot ptaków]
[bicie dzwonu]
[dzwonek rowerowy]
FANI: To od jego prawnika!
[Fani krzyczy]
[szepcze] Skazali go na śmierć.
Muszę jechać do Berlina.
Pójdę z tobą.
[turkotanie pociągu]
[dmie klakson pociągu]
[niewyraźne ogłoszenie w PA]
[dzwoni dzwonek]
[krzyczy z daleka]
[krzyczy dalej]
[syreny wyją w oddali]
[dzwoniący telefon]
[mówi po niemiecku]
FANI: Franz!
[wydycha gwałtownie]
Nikomu nie robisz nic dobrego.
Nikt.
To może być ostatnia szansa na porzucenie tego...
bezsensowne stanowisko.
Jeśli zrobisz...
FANI: Franz.
... Natychmiast złożę wniosek do sądu
wstrzymać wykonanie wyroku,
ale należy to zrobić bezzwłocznie.
Czy rozumiesz?
Teraz.
[jąka się] Nadstawiam tutaj karku.
To mogłoby zagrozić mojej karierze...
moje osobiste bezpieczeństwo.
Jestem pewien, że zarzuty zostałyby wycofane, gdybyś tylko...
zmień swoje stanowisko.
Błagam cię.
Wojna może wkrótce się zakończyć.
Możesz...
Być może nigdy nie będziesz musiał stawić czoła sytuacji
to wzywałoby cię do zrobienia tego, czemu się sprzeciwiasz.
FANI: Moje kochanie.
O. FURTHAUER: Franz.
Nie widzisz, co nadchodzi?
Nie ma dużo czasu!
Boga nie interesuje to, co mówisz, liczy się tylko to, co masz w sercu.
Złóż przysięgę i myśl, co lubisz.
FRANC: Rozumiesz?
Kocham cię.
Cokolwiek robisz.
Cokolwiek...
pochodzi.
Jestem z tobą.
Zawsze.
Rób to, co słuszne.
FANI: [szlocha] Nie! Pozwól mi odejść!
[niesłyszalny]
FANI: Powiedziałeś,
Pukanie.
Zostanie otwarty.
Zapytać.
Będzie dane.”
[niesłyszalny]
[oddychając ciężko]
[pochrząkiwanie]
[oddychając drżąco]
ROSALIA: Zawsze byłeś dla mnie dobry.
I mojemu synowi.
I ja...
Wybacz mi!
[bicie dzwonu]
[stłumione walenie]
[dzwonienie dzwonka]
[dzwonienie trwa]
FANI: Ty.
Kochasz go bardziej niż ja.
Dodaj mu odwagi.
Mądrość.
Wytrzymałość.
[kury gdakają]
[syrena alarmowa wyje w oddali]
FRANC: Ojcze...
[modlitwa po niemiecku]
O. KREUTZBERG: Jutro będzie to zrobione.
[kontynuuje modlitwę]
FRANZ: Dziękuję, ojcze.
[mówi po niemiecku]
[niesłyszalny]
FRANZ: A teraz, moje drogie dzieci...
Kiedy mama czyta Ci ten list,
twój ojciec będzie martwy.
Dzięki łasce Bożej wkrótce spotkamy się ponownie.
Najdroższa żona i matka...
Nie udało mi się uwolnić Cię od smutków
które dla mnie wytrzymałeś.
I teraz,
och, moi drodzy,
nie zapomnijcie o mnie w swoich modlitwach.
Modlę się za Ciebie.
Z innej strony.
[Brama zamyka się]
[dzwonienie dzwonka]
[strażnik krzyczy po niemiecku]
Co mam napisać?
[strażnik mówi po niemiecku]
Cii.
[metaliczny huk]
[mówi po niemiecku]
[Franciszek szepcze modlitwę po niemiecku]
[kontynuuje modlitwę]
FANI: Franz.
Franciszek.
[mężczyzna mówi po niemiecku]
[strażnik mówi po niemiecku]
[mężczyzna mówi po niemiecku]
[mężczyzna mówiący po niemiecku]
[dzwoni w oddali]
[opłaty trwają]
[przystanki poboru opłat]
[Resie chrząka]
[dzwonią dzwonki]
Przyjdzie czas, kiedy się dowiemy
po co to wszystko.
I nie będzie żadnych tajemnic. Będziemy wiedzieć...
Dlaczego...
żyjemy.
Przyjdziemy razem.
Posadzimy sady.
Pola.
Zagospodarujemy teren.
Franciszek.
Spotkam Cię tam.
W górach.
[niewyraźna paplanina]
Podpisy: Zoo Digital
Downloaded from subtitlesnest.com