-[śpiew ptaków] -[ćwierkanie owadów]
[man] Chcemy, żebyś spojrzał prosto w tę kamerę
i porozmawiaj z mieszkańcami Gruzji.
Czy możesz zatem powiedzieć naszym rodakom Gruzinom, dlaczego powinni na Ciebie głosować?
Moja rodzina była związana z polityką
i struktura władzy w mieście Hopewell od pokoleń,
i nie mamy zamiaru ustąpić
do… jakiegoś mężczyzny urodzonego w Atlancie.
Nic nie wie o naszych zwyczajach. Jak on mógł? On nie jest stąd.
Chce nam tylko odebrać dobrych, ciężko pracujących podatników
i dawaj leniwym, nic nie wartym ludziom
które jego zdaniem są uprawnione.
[mężczyzna] Co powiesz wszystkim ludziom
które mówią, że Twoje poglądy są rasistowskie i nawiązują do Jim Crow South?
Dlaczego wszyscy myślą, że biali mężczyźni są rasistami?
Nie jestem rasistą. Po prostu nie wierzę, że to jest sprawiedliwe.
Trafił tu dzięki akcji afirmatywnej.
A jeśli zostanę wybrany do Kongresu, będzie to najważniejszy priorytet mojego programu
pozbyć się tego.
Jeśli mnie pytasz, to tylko inna forma opieki społecznej.
[kobieta] Mam cię już prawie dość, panie White Man.
[gra łagodna muzyka]
[niewyraźna paplanina]
Przykro mi, proszę pana, ale ona nie chce odejść.
Co ona chce?
Ona nie powie. Siedzi tam już godzinami.
Cóż, jestem zajęty.
Tak jest.
Przykro mi, proszę pani, ale nie może pani tak po prostu chodzić...
Nie, wszystko w porządku, Joan.
Dziękuję.
[telefon dzwoni]
Mogę coś dla ciebie zrobić, madame? Jestem dość zajęty.
Chcę, żebyś przyjrzał się morderstwu, które miało miejsce tutaj, w Hopewell.
-Rozmawiałeś z biurem szeryfa? -[kobieta] To nie dla nich.
Zabili go tutaj, w tym mieście, w 1947 roku.
[szydzi]
Chcesz, żebym zajął się morderstwem, które miało miejsce ponad 40 lat temu?
Przepraszam. Pani…
Mam na imię Hattie Mae.
[wdycha]
Bardzo mi przykro, ale chyba nie będę w stanie Ci pomóc.
Dlaczego nie porozmawiasz z biurem szeryfa?
Nigdy nic nie zapisywałem na papierze.
Życie jest za długie.
Wszystko zapisał.
Wszystko co musisz wiedzieć.
-To właśnie tutaj. -[kliknięcia torebki]
[wydycha]
[drzwi zamykają się]
„Leanne Harper”?
[mężczyzna] „Droga Lil Ann.”
„Kuzynka mojej mamy, Winnie, zachorowała,
więc poprosiła mnie, żebym zabrał ją wczoraj do Summerville,
około czterech godzin drogi od miejsca, w którym teraz mieszkamy.
„Mam nadzieję, że dostałeś mój list w sprawie przeprowadzki do hrabstwa Hopewell
z adresem do korespondencji.”
„Wiesz, kiedy przejeżdżaliśmy obok starego domu mojej mamy,
teraz się rozpada,
ale i tak przywołuje jedno dobre wspomnienie.”
Kiedy spotkaliśmy się po raz pierwszy.
„Nadal czuję zapach lawendy i bimbru”.
[Odtwarzanie utworu „If You See My Rooster” w wykonaniu Amirah Vann, Joshua Boone i Austina Scotta]
[gra muzyka na harmonijce ustnej]
[tłum się śmieje]
[kobieta] ♪ Jeśli zobaczysz mojego koguta ♪
♪ Proszę, zabierz go do domu ♪
[wiwatujący tłum]
♪ Nie znalazłem jajek w koszyku ♪
♪ Eeee ♪
♪ Od kiedy mój kogut zniknął ♪
♪ Usłyszałem pianie mojego koguta ♪
♪ Dziś rano Zaraz o świcie ♪
[naśladuje pianie koguta]
Kto tam?
Cóż, to córka Ethel Lee. Mówią na nią Wiadro.
Dlaczego ją tak nazywają?
Bo mama rzuciła ją tutaj jak puste wiadro
kiedy uciekła na północ.
Mieszka z dziadkiem.
On jest złym, starym stworzeniem.
Dlaczego wykonuję całą tę pracę? Po to właśnie stworzyłem tych chłopców.
Cóż, w każdym razie jeden z nich jest taki jak ja.
[śmiech]
Chodź tu, Bayou.
[mężczyzna 1 się śmieje]
Chodź, zagraj na tej trąbce.
-Pospiesz się. -[man 1] Spójrz na niego.
Po prostu zagraj tak, jak ci pokazał, kochanie.
[mężczyzna 2] Chodź teraz.
[kobieta 1] Tak!
Zgadza się! [śmiech]
Już teraz możesz zobaczyć, który z nich.
[gra strasznie]
[śmiech]
-Przestań! -Co?
Podoba wam się to wszystko?
[tłum] Nie!
Próbuję go uczyć, ale wydaje mi się, że chłopak jest trochę powolny.
Ucisz to, Buster.
[Buster] Ona zawsze staje po jego stronie. [śmiech]
Chodź, Willie.
[kobieta 2] Tak, Willie Earl!
[niewyraźna paplanina]
[kobieta 3] Chodź, Willie Earl!
Teraz to obejrzyj.
[mężczyzna 3] Tak. Zobaczmy co masz.
-[gra fachowo] -[tłum wiwatuje i śmieje się]
[kobieta 3] Zagraj na tym rogu, Willie Earl.
♪ Widziałem mojego koguta ♪
♪ Proszę, zabierz go do domu ♪
[Koniec „Jeśli zobaczysz mojego koguta”]
[Bucket] Może powinieneś był to zaśpiewać.
[dramatyczna muzyka gra]
Co? Nie możesz rozmawiać?
Naprawdę umiesz śpiewać.
Dziękuję.
Dostań to od mojej mamy.
I jak powiedziałem, powinieneś był zaśpiewać tę piosenkę.
Mój… mój tata nie lubi mojego śpiewania.
Chce, żebym zagrał.
Cóż, może granie nie jest dla ciebie.
Nazywam się Horace John Boyd, ale wszyscy mówią mi Bayou.
Dlaczego tak cię nazywają?
Mój tata mówi, że moje oczy są głębokie jak bagno od chwili, gdy się urodziłem.
Pozwól mi zobaczyć twoje oczy.
Twoje oczy są normalne.
Wygląda na to, że twój tatuś nie wie zbyt wiele.
Dbasz o swoje maniery. To mój tata.
Przykro mi, Horace Johnie.
Bayou, tak lubię, gdy mnie nazywają, Bucket.
Nazywam się Leanne Jean Harper i wolę, żeby mówiono do mnie po imieniu.
Nigdy więcej nie mów do mnie Bucket, bo już nigdy się do ciebie nie odezwę.
Najlepiej już pójdę.
Hej. Ja… ja… przepraszam. Nie mam na myśli nic złego.
Oj. Oj.
[Bayou chrząka] Cholera.
-[Bayou jęczy] -[Leanne się śmieje]
[obaj się śmieją]
-[Leanne wzdycha] -[Bayou chrząka]
Mam nadzieję, że moja książka wbiła Ci do głowy trochę rozsądku.
-Czy jeszcze cię zobaczę, Lil Ann? -Kiedy nauczysz się wymawiać moje imię.
[koniec muzyki dramatycznej]
[kobieta 1] Kiedy poczujesz, że dziecko się zbliża, przyjdź do mnie. Nie czekaj.
[kobieta 2] Tak, proszę pani. Nie zrobię tego.
Będę tutaj. Uważajcie, wszyscy.
-[chichocze] -[drzwi zamykają się]
Oh! Cóż, nie wyglądasz ładnie!
Rozumiem, że naprawdę ją lubisz.
Zabrałeś... to znaczy, nikomu nic nie zostawiłeś...
- [obaj się śmieją] - Biegnie. Wiesz, on szybko biegnie.
[śmiech] Willie Earl zjadł kolację.
Mój chłopak.
On może wszystko.
-[klepanie] -[Buster wącha]
Tutaj.
No dalej, oskóruj ich.
[metal brzęczy]
Zrobię to. No dalej, Bayou.
Dokąd idziesz, chłopcze?
Zostaw go teraz. No dalej, Bayou.
Dokąd on idzie?
Zapyta tę dziewczynę, czy może zabrać ją na spotkanie towarzyskie.
Jaka dziewczyna?
Wiaderko?
Ona nigdzie z nim nie pójdzie.
-Hej, Bayou! -[kobieta 1] Zostaw go w spokoju!
Trzymać się.
Trzymaj się teraz!
Zaprosisz Bucketa do społeczności?
-Nie ma na imię Bucket. Zostaw mnie w spokoju. -Co?
Och, spójrz na siebie. Och, jesteś już dużym chłopcem, co?
Ona nie pójdzie z tobą. Spójrz na swoje ubrania.
Powiedziałem, zostaw mnie teraz.
W porządku.
[obaj chrząkają]
Chcesz, żebym zostawił cię w spokoju? Co ty do cholery mówisz?
-[Bayou] Spadaj! -Dlaczego ktoś cię lubił?
-Willie Earl! [Willie] Nikt cię nie będzie lubił.
-Dobra? Dlaczego ktoś miałby cię lubić? -Willie Earl!
-Mówiłem, żebyś zostawił go w spokoju! -Co?
W pewnym momencie chłopiec musi nauczyć się być twardy, Hattie.
Buster, idź do domu i zostaw go w spokoju, powiedziałem.
Ty też, Willie Earl.
Chodź, Willie. Nauczę cię nowej piosenki.
Zostawimy ją tutaj z tym żałosnym chłopcem.
Kontynuować.
Pospiesz się.
Dlaczego on i tata tak mnie traktują?
Nie martw się o nich.
Albo nikt inny.
Słyszysz mnie?
Idź tam dalej,
i ją pytasz.
-Mhm. -[Hattie chrząka]
Idź teraz. Trzymać się. Pozwól mi zdjąć ten brud z twoich pleców.
Ona cię nie polubi!
[gdakanie kurczaka]
[gra napięta muzyka]
[mężczyzna] Czego chcesz, chłopcze?
[Bayou] Witam, proszę pana.
[mężczyzna] Mów głośniej.
[Bayou waha się] Hmm…
Chcę... Chciałem...
Moja mama jest praczką, proszę pana,
i chciałam wiedzieć, czy trzeba coś umyć.
Myślisz, że jestem głupi, chłopcze?
NIE.
Śledzisz Bucketa, prawda?
Nie proszę pana.
A teraz idź stąd.
[krzyczy] Wynoś się z mojej ziemi, zanim cię zabiję!
Ruszaj stąd!
Byłeś cicho.
Powiedziała tak?
NIE.
[chichocze]
[Buster się śmieje]
Dlaczego musisz być taki niemiły dla tego chłopca?
To nie w porządku.
Nie obchodzi mnie to.
-To nie w porządku. - [Bayou] Wszystko w porządku, mamo.
Poradzę sobie.
Słyszysz, Willie Earl?
Teraz, Bayou,
to coś, co chciałbym zobaczyć.
Buster, teraz przestań.
Mogę mówić, co chcę, przy moim własnym cholernym stole!
[brzęk naczyń]
[Buster wdycha]
Chodź, Willie Earl.
Willie dokończy kolację.
Pospiesz się.
Zjedz kolację.
[ćwierkanie świerszczy]
[wydycha]
[gra wesoła muzyka]
[Bayou chrząka i odchrząkuje]
[chichocze]
[Spodnie Leanne]
[wzmaga się wesoła muzyka]
[oboje spodnie]
[Leanne chichocze]
[spodnie]
Czytałeś list?
[waha się] Co? I--
Nie umiesz czytać.
Jest na nim napisane: „Spotkajmy się pod cisem”.
Pospiesz się.
Ty... nie powinieneś tu być.
Twój dziadek będzie zły.
Mniej więcej o tej porze każdego wieczoru traci przytomność.
Ale jeśli chcesz, mogę iść.
Ja… nie chcę, żebyś to zrobił.
Dlaczego więc przychodzisz?
[Bayou waha się]
Przyszedłem zaprosić cię do społeczności.
To miłe, ale… nie pozwoli mi na to.
Nie pozwoli mi przebywać w pobliżu nikogo.
Dlaczego przyjść?
On po prostu ma na myśli.
To tak, jakby mnie nienawidził.
Tak.
Znam to uczucie.
[ćwierkanie świerszczy]
Nawet nie wiem, dlaczego do ciebie przyszedłem.
Wiem, że to niewłaściwe.
Mam nadzieję, że nie myślisz o mnie źle.
Nie… nie, cieszę się, że to zrobiłeś.
-Obiecaj mi, że nikomu nie powiesz. -Nie, nie zrobię tego.
Zabiłby mnie, gdyby wiedział.
[waha się] Nie zrobię tego. Nie zrobię tego.
Ile masz lat?
Siedemnaście.
Mam 16 lat.
Dlaczego nie umiesz czytać?
Cóż, mój tata i brat mówią, że jestem za wolny, żeby się uczyć.
Nie słuchaj tego. Możesz.
[Bayou] Wyglądałeś tak pięknie w tym nocnym świetle.
Pokażę ci.
[Bayou] Nie znam nikogo, kto by mnie zachęcał poza moją mamą.
I nie sprawia, że czuję się tak jak ty.
[waha się] Dziękuję.
[Bayou] Pierwszej nocy staliśmy pod tym drzewem godzinami i po prostu rozmawialiśmy.
prawie do wschodu słońca.
Z pewnością to doceniam.
[Bayou] I każdej następnej nocy,
Nie mogłem się doczekać, aż samolot przeleci przez moje okno.
[delikatna muzyka fortepianowa gra]
[Willie chrapie]
[Bayou odchrząkuje, bierze wdech]
[Willie chrapie]
[Bayou jęczy]
[Bayou chichocze]
[Bayou] To było takie niewinne, takie czyste.
To było…
[Bayou] Zrobiliśmy coś, czego oboje bardzo potrzebowaliśmy.
-Śmialiśmy się. Śmialiśmy się dużo. - [obaj się śmieją]
[Leanne] Powiedz to!
[Bayou] Kupiłeś książkę i nauczyłeś mnie czytać.
- „To było długie, gorące lato”. -Zgadza się! Zgadza się! [śmiech]
[Bayou] Mama zastanawiała się, co się ze mną dzieje.
Ale była tak szczęśliwa, że czytam, że nie pytała o wiele.
Nie mogłem jej tego powiedzieć. Byłaby wściekła, że wymykałem się w nocy z domu
i dlatego, że poprosiłeś mnie, żebym nikomu nie mówił.
Ale na pewno chciałem, żeby świat się o tym dowiedział.
Ale nie rozumiałem tego drżenia.
Zawsze czułem, że tak wiele chciałeś powiedzieć,
ale z jakiegoś powodu… nigdy tego nie zrobiłeś.
Trzęsłbyś się jak liść na wietrze.
W porządku. Jeśli tu zajrzysz…
[Bayou] Czasami myślałem, że nawet w upalną noc po prostu się trzęsiesz.
Wszystko w porządku?
[Bayou] Jakby twoja dusza próbowała coś wytrząsnąć.
[Kapanie wody]
Przez całe lato spotykaliśmy się na tym drzewie.
Martwiłem się, co się stanie, gdy nadejdą sezonowe deszcze.
Ale wiesz co?
Tam byłeś.
[Bayou chrząka]
Myślałem, że zwariowałaś, dziewczyno.
Prawda jest taka, że oboje zaczynaliśmy za sobą szaleć.
[Bayou się śmieje]
Jakbyśmy wiedzieli, co zostało powiedziane,
i nawet nie rozmawialiśmy.
Czy możesz zostać trochę dłużej?
Hmm…
Moja mama niedługo wstanie.
Dobra.
[gra romantyczna muzyka]
[Bayou] I to był nasz pierwszy pocałunek.
W całym moim życiu nie było nic tak dobrego.
[chichocze]
[Bayou] Wróciłem do domu pływając, jakby moje stopy nawet nie dotknęły ziemi.
Ale to nie trwa długo.
[Buster] Chodź!
-Po prostu tu przyjdź. -Odejdź ode mnie!
[Buster] Powiedziałem, chodź tutaj.
Jeśli jeszcze raz położysz na mnie ręce, przysięgam, zabiję cię.
Gdzie byłeś, chłopcze? Chodź tu.
Dotkniesz go, a spotkam twoją duszę u bram piekieł.
[spodnie] Nie jesteś gównem.
Zupełnie jak twój czarny tatuś.
[Hattie] Pogromca…
Williego Earla,
To mój chłopak.
On sprawia, że jestem dumny.
Wynoś się stąd, teraz.
Pojadę dalej, do Chicago. Hmm?
I… i zagram
w Królewskim Kapitolu.
[ciężko oddychając] Wszyscy zobaczycie.
[pociąga nosem]
[Hattie] To są moje pieniądze, Buster.
-Nie bierzesz tego. Nie jesteś, Buster. -[Buster] Moje pieniądze też. NIE!
Jak inaczej mam się tam dostać?
[krzyczy] Buster, to wszystko, co mamy.
[Spodnie Bustera]
[śmiech]
Hej, tatusiu, tatusiu.
Tato, chcę iść z tobą.
Nie Synu. [spodnie]
Droga nie jest... To nie jest miejsce dla ciebie.
-Jesteś za młody. -Nie, tatusiu, proszę!
[Buster drwi i dyszy]
Willie Earl, chodź tutaj.
-To Twoja wina. To także twoja wina! -Willie Earl, przestań.
[Willie] On mi powiedział!
Wyliżę ci smak z ust.
[oddalające się kroki]
[rechotanie żab]
Gdzie byłeś?
Mój tata nas zostawił.
Przykro mi, Bayou.
W porządku.
Tak będzie najlepiej.
Będę musiał pomóc mamie przy częstszym praniu.
I będzie to robić do późna.
Nie możesz już tu przychodzić.
Nie, ja… mogę.
Mogę. Po prostu się spóźnię. To wszystko.
Wyglądasz smutno.
Nie bądź.
Chcę, żebyś był szczęśliwy, bo nie możemy być razem smutni.
Słyszysz mnie?
[dramatyczna muzyka gra]
Tak.
[dramatyczna muzyka trwa]
[Bayou wydycha powietrze]
[Bayou] Każda dziewczyna w mieście spojrzała na mnie i się roześmiała
z powodu tego, co powiedział im o mnie mój brat.
Nie ty.
Sprawiłeś, że poczułem się jak mężczyzna.
Sprawiłeś, że poczułem się dobrze.
Sprawiłeś, że…
Jestem w tobie zakochany.
[Leanne] Lepiej już pójdę.
[Bayou] Ale--
-Lil Ann… -Nie, nie, ja…
Muszę iść.
[Bayou] Nienawidziłem tej nocy.
Byłem bardzo zdezorientowany.
Może nie powinienem był ci mówić, że cię kocham.
[Hattie] W--
Chłopak! Chłopie, straciłeś rozum.
Mamo, wychodzę.
Wychodzę. Nie potrzebujesz mnie tutaj.
Proszę, to moje marzenie. Ale nie masz tego nic.
-On może ci pomóc. -Nie nazywaj go tak!
Mam teraz 19 lat, mamo. Nie możesz mnie zatrzymać.
Jadę do Chicago. Znajdę tatusia. Mam zamiar grać z nim w zespole.
[krzyczy] Willie Earl!
On nic nie wie o Chicago!
[Bayou] Puść go, mamo.
[Bayou] Moja mama płakała całą noc.
Chodź, wejdź do domu.
[Bayou] Oddałbym wszystko, żeby nie widzieć jej smutnej.
Każdej nocy czekałem, aż zapłacze i zaśnie.
A ja leżałem i czekałem na papierowy samolot…
[Hattie płacze]
…lub czekanie na ciebie pod tym drzewem.
Przestaliśmy rozmawiać co wieczór przez całe lato,
żebyś w ogóle nie przyszedł.
Bardzo się zmartwiłem.
Więc poszedłem do twojego domu tej nocy.
-[Leanne płacze] -[dziadek chrząka]
[Leanne jęczy] Nie. Nie! [płacze]
[Bayou] Nigdy ci nie mówiłem, ale widziałem to.
[Leanne jęczy]
Nienawidziłem każdego dnia, kiedy tam nie przyszedłem i go nie zabiłem.
Jakim… Jakim jestem człowiekiem, że tego nie zrobiłem.
Może mój brat i tata mają rację.
[Leanne jęczy]
[Bayou] Może jestem słaby.
[gra smutna muzyka]
[rechotanie żab]
Taki piękny list.
Bardzo cie cieszę że cię widzę.
Wszystko w porządku?
Może nie powinienem był ci mówić, że cię kocham, ale tak jest.
Tak właśnie się czuję.
-Ale jeśli przestaniesz do mnie przychodzić-- -Nie, to nie o to chodzi. I…
Ja też cię kocham.
[Bayou] W takim razie wyjdź za mnie.
[waha się] Jestem…
[płacze] Nie jestem czystą dziewczyną.
Nie obchodzi mnie to. Kocham cię.
Kocham cię.
Możemy uciec.
Gdziekolwiek. Nic nam nie będzie.
Po prostu wyjdź za mnie.
- [ze łzami w oczach] Nie pozwoli mi. -Hej.
-Nie pozwoli mi. -Hej hej.
Zajmę się nim.
Po prostu mówisz: „Tak”.
-Tak? Tak? Tak? - [waha się] Tak.
-[chichocze] -Tak?
[obaj się śmieją]
[Leanne] Tak!
[kobieta] Nic cię tu nie trzyma.
Powinieneś przenieść się do hrabstwa Hopewell.
To tutaj skupiają się wszystkie interesy kolorowych ludzi.
Mógłbyś otworzyć porządny klub juke.
Ciasno.
[Citsy] Co cię tu trzyma, co?
Buster zniknął i Willie Earl zniknął.
Ja też się tam przeprowadzam.
Moja kuzynka powiedziała, że może da mi pracę. Idę.
Nie wiem.
Nie jest tak duże jak Atlanta. Wiem, że nie lubisz dużego miasta.
Mówię ci, spodoba ci się.
Ty też powinieneś przyjść. Powiedz jej, Bayou.
Pospiesz się!
-Jak daleko to stąd? - Około czterech godzin pociągiem.
-Uh, hrabstwo Hopewell, mówisz? -Tak.
Tak, Murzyni mają się tam świetnie.
-Pospiesz się. -Może powinniśmy wyjść, mamo.
Chcesz stąd wyjść?
[waha się] Tak, cóż, tak. Chciałem ci coś powiedzieć.
-Ja i Leanne zalecamy się już od jakiegoś czasu. -Wiaderko?
Nie, nie... nie nazywaj jej tak.
Wiedziałem, że coś się dzieje.
- [śmiech] - Wymykasz się stąd w nocy.
[waha się] Wiesz?
Tak.
Po prostu nie wiedziałem, że to ona.
Tak, cóż, poprosiłem ją, żeby za mnie wyszła, a jej dziadek odmówił.
Ale to zły człowiek i chcę ją dorwać, zabrać ze sobą.
Kochanie, Bucket wychodzi.
-Powiedz co? -[Citsy] Już wychodzą.
Mówią mi, że Ethel jest tutaj, żeby zabrać ją ze sobą na północ.
Zalewisko!
-No i dlaczego mu to mówisz? - Tęsknił za nią.
Jestem pewien, że już ich nie było.
[dyszy] Leanne, nie odchodź. Nie idź.
Proszę. Nie. Nie, nie.
Mój ojciec powiedział mi, co jej zrobiłeś.
Lepiej dziękujcie niebiosom, że nie dzwonię do szeryfa.
-Wyjdź stąd i zostaw ją w spokoju. -Nie… [płacze]
-Wsiadaj natychmiast do samochodu. -Leanne, nie.
-[Ethel] Teraz! - [Bayou] Nie odchodź.
-Muszę. [Bayou] Nie odchodź, Leanne.
-Kocham cię. -Wysiadać!
[płacze] Kocham cię. Leanne, kocham cię. Nie idź.
-Przepraszam. -Nie odchodź, nie odchodź.
Czyż nie... Kocham cię.
- [płacze] Przepraszam. -Proszę, nie odchodź. No dalej, nie odchodź!
-[silnik samochodu uruchamia się] -No dalej, Leanne. Wyjdź z samochodu. Nie--
[płacze] Leanne, nie odchodź! Nie… nie odchodź! Nie idź!
Leanne, nie odchodź. Nie--
[dziadek] Mówiłem ci, żebyś zostawił ją w spokoju, prawda?
[dziadek śmieje się złowieszczo]
[dziadek dalej śmieje się złowieszczo]
[Bayou] „Droga Leanne”.
„Piszę do ciebie codziennie od roku”.
[mężczyzna] Lewo, prawo, lewo. Lewy…
[Bayou] „Wysyłałem listy do wszystkich w Bostonie z twoim nazwiskiem,
mając nadzieję, że jeden z tych listów Cię odnajdzie.”
„Chciałem ci powiedzieć, że zostałem powołany do wojska”.
„Jestem tutaj, w Forcie McPherson w Gruzji”.
– Chociaż prawdopodobnie nie pozwolą, żeby kolorowi żołnierze tu walczyli.
„Ale jeśli wypłynę i nie wrócę,
Chcę, żebyś wiedziała, że bardzo Cię kocham,
i tęsknię za tobą każdego dnia.”
„Byłoby dla mnie wiele ważne, gdybym usłyszał od ciebie i wiedział, że jesteś bezpieczny”.
Panie Watersie.
Tak proszę pani?
Czy zrobiłbyś… [wzdycha]
…byłbyś tak miły i zwrócił to nadawcy?
Z pewnością to zrobię.
Zwróć także wszelkie inne wiadomości pochodzące z tego adresu.
-Tak proszę pani. -Dziękuję uprzejmie.
[Bayou] Zraniłem się w nogę od wybuchu podczas ćwiczeń.
Nie ma się o co martwić.
Za kilka miesięcy powinienem czuć się dobrze.
Wracam do domu, do mamy i wiesz, że ona może uczynić każdego lepszym
ze wszystkimi rzeczami, które zna i wszystkimi dziećmi, które urodziła,
ale z tego powodu zostałem zwolniony.
[niewyraźna paplanina]
Muszę ci powiedzieć,
Kiedy po raz pierwszy dotarłem do Hopewell, byłem zszokowany.
[pisk hamulców]
[kierowca] Hrabstwo Hopewell!
[zwiększanie obrotów silnika autobusu]
[Bayou] Moja mama i Citsy przeprowadziły się do hrabstwa Hopewell,
i radzili sobie całkiem nieźle.
[Hattie krzyczy i śmieje się]
-[Bayou] Miło cię widzieć. -[Hattie mówi niewyraźnie]
Łatwy. Uważaj teraz na moją nogę.
[Bayou] Moja mama nigdy nie przestała mnie zadziwiać.
Otworzyła prawdziwy juke joint.
Kiedy ci mówię, wydawało mi się, że wszyscy kolorowi ludzie w hrabstwie
zbliżał się w każdy weekend.
Chciałbym, żebyś zobaczył, jak dobrze sobie radzi.
Rano robi pranie, w czym jej pomagam.
Tu i tam rodzi dziecko.
I śpiewała bluesa przez całą noc.
O nie, nie, nie.
[Odtwarzanie utworu „Let the Good Times Roll” Amirah Vann, Joshua Boone i Austina Scotta]
[tłum krzyczy, wiwaty]
Tak dziewczyno!
Tak!
♪ Hej wszystkim ♪
♪ Zabawmy się ♪
♪ Żyje się tylko raz. A kiedy umrzesz, to koniec ♪
♪ Niech nadejdą dobre czasy ♪
♪ Hej, kochanie, pozwól im się potoczyć ♪
♪ Nieważne, czy jesteś młody, czy stary ♪ [śmiech]
♪ Niech nadejdą dobre czasy ♪
♪ Hej ♪
♪ Nie siedź mamrocząc ♪
-[tłum] ♪ Hej ♪ -[Hattie] ♪ I gadanie bzdur ♪
♪ Jeśli chcesz mieć piłkę ♪
♪ Musisz wyjść i wydać trochę gotówki ♪
♪ Niech nadejdą dobre czasy ♪
♪ Nieważne, czy jesteś młody, czy stary ♪
♪ Spotkajmy się i niech nadejdą dobre czasy ♪
♪ Hej, Panie Właścicielu ♪
♪ Zamknij wszystkie drzwi ♪
♪ Kiedy przyjedzie policja ♪
♪ Po prostu powiedz im, że lokal jest zamknięty ♪
♪ Niech nadejdą dobre czasy ♪
♪ Nieważne, czy jesteś młody, czy stary ♪
♪ Idź dalej i pozwól, aby dobre czasy toczyły się ♪
♪ Hej, wszyscy. Powiedzcie wszystkim ♪
-[krzyczy] Mój chłopcze! -[Willie] ♪ Willie Earl jest w mieście ♪
♪ Mam dolara i ćwierć dolara. I mam ochotę zostać klownem ♪
♪ Ale nie pozwól nikomu ♪
♪ Graj tanio ♪
♪ Mam jeszcze 50 centów, które zatrzymam ♪
[Hattie] ♪ Niech nadejdą dobre czasy ♪
♪ Nieważne, czy jesteś młody, czy stary ♪
♪ Spotkajmy się i niech nadejdą dobre czasy ♪
♪ Nieważne, czy ♪
♪ Jest deszczowa pogoda ♪
♪ Ptaki z piór Musimy trzymać się razem ♪
♪ Więc weź się w garść ♪
♪ Wyjdźcie i spotkajcie się ♪
♪ I niech potoczą się dobre czasy ♪
[krzyczy niewyraźnie]
Wszystko w porządku?
Mój chłopak tutaj! [dzięki]
[rechotanie żab]
[Bayou] Mój brat jak zwykle wrócił ze wszystkimi swoimi ważnymi historiami.
-[mówi niewyraźnie] -Tak bardzo jak mój tatuś.
Nie potrafiłem odróżnić kłamstwa od prawdy.
…którzy są najlepsi.
[Bayou] Słyszałem, że mój tatuś tam zmarł.
Nie mów: Willie Earl. Nie jestem tam aż tak wysoko.
[Bayou] Willie Earl o tym nie wspomina.
Oh. To jest Ira.
To mój menadżer.
[śmiech] Tak.
[pociąga nosem] Ira z Europy.
Był w Paryżu i Londynie.
Tak.
Dlaczego jesteś taki niespokojny?
[brzęk okularów]
Po prostu cieszę się, że widzę moją mamę. To wszystko.
-Hmm. -[Willie] To wszystko. To wszystko.
Zaraz wracam.
Potrzebuję wody.
-Co robisz? -[Citsy jęczy]
[Willie] Nie, nic mi nie jest. Tylko--
Nadal pisze do Bucketa?
Mam ich w domu całą masę.
-A wszystkie dziewczyny, które tu przychodzą? -Hmm.
Jesteś głodny?
-Oh! -[Hattie krzyczy]
[Hattie] Kim jest ten mężczyzna i gdzie go znajdziesz? Nie okłamuj mnie.
Nie mam zamiaru kłamać.
[Hattie wzdycha]
Jest menadżerem wielkiej klasy w Europie.
Poznałem go w Chicago… kilka lat temu.
Powiedział… powiedział, że chce, żebym zagrał w Europie.
Teraz na jakiś czas straciłem z nim kontakt.
Aż pewnego dnia pojawił się znikąd i wyglądał źle.
Powiedział, że odwdzięczy się, jeśli pomogę mu wyzdrowieć.
Więc sprowadziłem go tutaj, do ciebie.
-Co z nim nie tak? - Do diabła, jeśli wiem.
Chodź, mamo, wszyscy przychodzą do ciebie, gdy są chorzy
lub mieć dziecko. Wiem, że możesz mu pomóc.
-Nie podoba mi się to, mówię ci. -Po prostu mu pomóż!
Dokąd ten zmierza, mamo?
Ten duży worek. [wzdycha]
Zejdź do Clayton Place.
Duży biały dom przy 22. Nie możesz tego przegapić. Citsy właśnie zaczął tam pracować.
-Będzie z tyłu. -W porządku, teraz.
Jeśli ten człowiek tutaj umrze, będziemy w poważnych tarapatach.
Po prostu dopilnuj, żeby tego nie zrobił.
-[Citsy] Hej, Bayou. -Hej.
Cieszę się, że tu jesteś. Połóż to tam. Zrobiłem ci lemoniadę.
[drzwi skrzypią]
No dalej, odpocznij.
Nie wiedziałem, że wykonujesz taką pracę.
No cóż, szeryf nazywa się Jackson.
Poprosił mnie, żebym zaopiekowała się jego… młodszym bratem
bo wraca do domu. Powiedziałem więc: „OK” i oto jestem.
-[Bayou] Mhm. -I Jackson był dla mnie miły, więc…
[Jackson] Ciasny?
Tak, proszę pana, szeryfie Jackson.
Wstawaj stamtąd.
Nie pozwalamy, aby przy stole zasiedli kolorowi.
Och, przepraszam, szeryfie Jackson. Przyniósł pranie, a ja kazałam mu usiąść.
Wstań i wyjdź stąd. Mój brat tu jest.
To mój brat John i jego piękna żona…
-[Leanne] Leanne. -[Citsy wzdycha]
[Jackson] To jest Citsy. Poprosiłem ją, żeby przygotowała dla ciebie to miejsce.
Cóż, szeryf Jackson powiedział, że masz długą podróż.
Podać Ci coś?
Ten dom jest piękny.
Od śmierci mojego ojca stoi pusty.
Zostawił to tutaj Johnowi.
- Ale zostawił mi większość pieniędzy. - [śmiech] No cóż, jest cudownie.
Wynoś się stąd, chłopcze.
-Tak jest. Przepraszam pana. -[drzwi skrzypią]
[Ethel] Co jest nie tak z Murzynami tutaj na dole?
Och, trzymamy ich w ryzach.
Pospiesz się. Pokażę ci, gdzie będziesz mieszkać
ponieważ jesteś najsłodszą teściową po tej stronie nieba.
[chichocze]
Wszystko w porządku, kochanie? Jesteś biały jak duch.
Och, ma się dobrze. Może zmęczony jazdą.
Twój brat jeździ jak szaleniec. [śmiech]
[Citsy] Czy mogę ci coś przynieść, proszę pani?
Nie, dziękuję.
Czy powinniśmy?
[szepcze] Chodź.
[szepcze] Przechodzimy obok tego.
[Hattie] Potrzebuję dla niego trochę mleka i trochę oleju rycynowego.
Idź do tego pudełka, weź długopis i zapisz to dla mnie.
[Willie] Dla kogo jest ten cały list?
[Hattie] Bayou pisze do tej dziewczyny.
Jaka dziewczyna? Wiaderko?
-Tak. -[śmiech]
Ten głupiec nadal do niej pisze
po tym jak wszystkie zostały zwrócone do nadawcy?
[Hattie] Połóż mąkę na tym papierze. I cukier.
- Udało ci się to wszystko zrobić, zanim nadejdzie deszcz? -Tak.
- „Droga Lil Ann. Bardzo cię kocham.” -Daj mi to.
-Tęsknię za tobą. -Daj mi to.
- „Czy napiszesz do mnie wkrótce?” -Daj mi to, sukinsynu!
-To moje! -[Willie] „Proszę.” Dobra.
-Żartuję. -Daj mi wszystkie!
Chodź, Willie Earl. Zabierz mnie do sklepu.
Muszę sprawdzić pocztę i kupić kilka rzeczy.
Dlaczego Bayou nie może tego zrobić?
[Hattie] Pomagał mi przez cały dzień. Pospiesz się.
A wiesz, co zrobić z tym chorym człowiekiem, który tam jest? Bayou, tak.
Teraz chodź.
Wrócimy.
[drzwi otwierają się]
[gra napięta muzyka]
[Leanne] Nie mogę tego zrobić.
Co masz na myśli?
Jesteśmy na południu.
Zaledwie kilka godzin od miejsca, w którym oboje się urodziliśmy.
-Ktoś nas rozpozna. -[szydzi]
-Nie, nie zrobią tego. Patrz na nas. -Oni będą. Oni będą.
Więc co proponujesz, żebyśmy zrobili?
-Wrócić do Bostonu? -Tak.
Z niczym?
Ten człowiek zostawił mnie z niczym.
Więc na pewno przyszedłeś
i uczyniłeś mnie swoją dojną krową, prawda?
[Leanne drwi]
Nie waż się tak do mnie mówić.
Po tym wszystkim, co dla ciebie zrobiłem.
Teraz weź się w garść, dziewczyno. Ta rodzina jest zamożna.
Widziałem Bayou.
Chłopak tej praczki?
Gdzie?
Kiedy jechaliśmy.
Myślę, że to był on.
[Ethel wzdycha]
Wyobrażasz sobie różne rzeczy.
Pospiesz się.
[Ira mówi po niemiecku]
-Hej, co. -[Ira mówi po niemiecku]
Oj. Hej, teraz.
[Ira wstrzymuje oddech i jęczy]
[mówi po niemiecku]
-Hę? -[Ira mówi po niemiecku]
Gdzie ja jestem?
W domu mamy.
Oh. [wzdycha]
[Willie] Zaraz, zaraz. Ty... powinieneś się położyć. Nie czujesz się dobrze.
Nie, ja… czuję się dobrze.
Nic mi nie jest. Żyję.
-[wydycha] -Tak.
Tutaj, tutaj, wypij to.
Dzięki temu poczujesz się lepiej.
[grzmot]
W porządku, teraz.
Gdzie… gdzie jest twój brat?
Pojechał z mamą do miasta.
Powinieneś... powinieneś coś zjeść.
Zaraz wracam.
Leanne, to piękna sukienka.
Dziękuję. [chichocze]
Lepiej się ciesz, że mój brat będzie nowym burmistrzem w tym mieście,
żeby mógł sobie pozwolić na trzymanie cię w tych ładnych sukienkach.
Och, Jackson, przestań przechwalać się swoją rodziną.
Ona i jej matka są tu dopiero od kilku godzin,
i ona już wie, że jesteś szeryfem
a twój ojciec był burmistrzem aż do swojej śmierci.
A John tutaj będzie następnym burmistrzem.
Oświadczam, Leanne, że jesteś wdzięczna, że nie dorastałaś w tym mieście.
Ci chłopcy byli postrachem.
-Byli teraz? [śmiech] -Och, absolutnie.
Zwłaszcza mojego Jacksona. Pozostał w tarapatach.
Tak, cóż, mam gen kłopotów,
a mój brat ma gen mądrości książkowej.
Jestem z ciebie dumny, młodszy bracie.
Szkoda, że mama i tata nie żyli wystarczająco długo, żeby zobaczyć, jak wychodzisz za mąż.
Wiem, że byliby dumni.
Jestem dumny ze wszystkiego, z wyjątkiem waszej ucieczki tam, w Yankeetown.
Cóż, Leanne upierała się, że nie chce wielkiego spektaklu.
Dlaczego nie? To powinno być we wszystkich gazetach.
Cóż, ona chciała tylko jego. Prawda, Leanne? [chichocze]
Jak się poznaliście?
O, na studiach.
Pracowałem w bibliotece.
To była miłość od pierwszego wejrzenia, jeśli mnie pytasz.
Pamiętam, kiedy po raz pierwszy wróciła do domu, żeby mi o nim opowiedzieć.
Wiedziałem, że to ten jedyny.
Wiedziałam.
A są już od trzech miesięcy małżeństwem. [chichocze]
Chciałbym wznieść toast.
Twoim rodzicom
i mój George. Niech spoczywają w pokoju.
Słuchaj, słuchaj!
[śmiech]
[Ethel] Mhm.
Hmm.
Hm, jest bardzo dobrze. Bardzo dobry. Bardzo dobry.
Hej, jaki to dzień…? Muszę wykonać telefon.
No cóż, nie ma tu telefonu.
Możesz mnie zabrać do jednego?
Sklep został zamknięty.
Willie Earl może cię jutro zabrać, ale wiesz, ale nie czujesz się dobrze.
Nie. Obiecałem twojemu bratu, że go zarezerwuję
do Capitol Royale w Chicago. To…
[wzdycha]
Muszę do nich zadzwonić i zapytać, czy jest wolne miejsce.
Tak, teraz nie możesz tego zrobić, więc…
Zjedz swoją zupę.
[Odtwarza „Make Me a Pallet (On Your Floor)” w wykonaniu Amirah Vann i Joshuy Boone’a]
[Hattie] ♪ Złóż mnie na paletę ♪
♪ Na twojej podłodze ♪
♪ Chodź, zsuń mnie na paletę ♪
♪ Na twojej podłodze ♪
♪ Spuść mnie na paletę… ♪
Mówiłeś, że masz znajomości. Powiedziałeś, że jeśli ci pomogę,
pomógłbyś mi dostać się do Capitol Royale.
Wiesz, ile kolorowych gwiazdek tworzy to miejsce?
Wprowadzę cię. Zadzwonię do niego jutro,
ale myślę, że potrzebują czegoś innego.
-Coś specjalnego. -Nie, jestem zupełnie inny, czego potrzebują.
Zalewisko! Chodź, zaśpiewaj ze mną.
W porządku.
Chodź kochanie.
[Citsy się śmieje]
♪ Połóż mnie na palecie na swojej podłodze ♪
♪ Spuść mnie na paletę ♪
♪ Miękkie i niskie ♪
♪ Kiedy jestem spłukany ♪
♪ I nie mam dokąd pójść ♪
♪ Wyjeżdżam na wieś ♪
♪ Dwadzieścia mil lub więcej ♪
♪ Powiedziałem, że jadę na wieś ♪
♪ Dwadzieścia mil lub więcej ♪
♪ Wyjeżdżam na wieś ♪
♪ Gdzie jest zimno, deszcz ze śniegiem i śnieg ♪
♪ Nie wiadomo, jak daleko jeszcze ♪
♪ Może pójdę ♪
[tłum krzyczy, wiwaty]
[Jackson] Jak leci, Hattie?
Są w porządku.
Nikt ci nie przeszkadza, prawda?
Zupełnie nikt, szeryfie.
Cóż, tak pozostanie.
Po prostu zatrzymaj te pieniądze.
Tak jest.
[gra trzymająca w napięciu muzyka]
[zbliża się samochód]
[Leanne] Bayou.
Wchodzić.
[silnik samochodu zatrzymuje się]
Jeśli ktoś zobaczy mnie w tym samochodzie, jestem martwy.
Nie jesteś stąd. Nie powinieneś być w tej części miasta.
-To dla kolorowych. -Bayou, proszę?
Proszę.
[spodnie]
Po drodze jest stary młyn.
Zaparkuj za nim.
Wyłącz światła, kiedy tam dotrzesz.
[drzwi zamykają się]
Jak się masz?
A teraz, panno Leanne,
wiesz, że to nie w porządku, żeby żadna biała kobieta nie dbała o to, jak sobie radzi jakiś czarnuch.
-Myślisz, że jesteś biały, prawda? -Pozwól mi wyjaśnić.
Tak, oszczędzałem dość pieniędzy, żeby pojechać do Bostonu i cię szukać.
Myślałem, że wpakowałeś się w jakieś kłopoty.
-Nadaję się do wiązania z tobą. -Wysłałem ci listy.
Nigdy nie dostałem od ciebie żadnego listu.
Ale pisałem do ciebie co tydzień.
Każdy, kto ma twoje nazwisko.
- Czasem pięć razy w tygodniu. -Nigdy ich nie dostałem.
Myślałem, że poszedłeś dalej i ożeniłeś się z jakąś dziewczyną.
Jak mógłbym to zrobić, skoro moje serce bije tylko dla ciebie?
Dlaczego nie odszedłeś ze mną?
Moja matka.
Powiedziała mi, że pójdzie do szeryfa i powie mu, że coś mi zrobiłeś
gdybym z nią nie wyszedł i nigdy więcej z tobą nie rozmawiał.
Chcieli cię zabić i spalić dom twojej matki.
Zrobiłaby to. Wiem, że by to zrobiła.
Co miałem zrobić?
Nie chciałem, żebyś cierpiała.
Musisz stąd wyjść.
Jeśli się dowiedzą, zabiją ciebie i twoją mamę.
[Leanne] Powiedziałam jej to.
Powiedziała, że woli umrzeć tutaj, w tym wielkim domu
niż biedni i pozbawieni środków do życia w Bostonie.
I chciała, żebym się ożenił
bogaty… biały człowiek.
Nawet nie wiem, jak się w to wpakowałem. Ja tylko… [pociąga nosem]
Chcę po prostu wyjść.
[ze łzami w oczach] Miałem 17 lat.
Kochasz go?
[Leanne pociąga nosem]
[Leanne pociąga nosem i wzdycha]
Czy ty?
Nie... tak jak ja cię kocham.
To nie jest nie.
Nie sprawia, że czuję się tak jak ty.
Odkąd tu jesteśmy, jest inny.
-Był wredny-- -Tak. Ja… ja… nie znam cię.
Dziewczyna, którą kochałem, patrzyła tylko na mnie.
-Co... po co tu przyszedłeś? [Leanne] Nie rób tego.
-Wiesz, że to dla mnie trudne. -Jak myślisz, co czuję?
Widzę cię tam z tym sukinsynem, który cię przytula. co?
[zbliża się samochód]
To Citsy, który po mnie przyjdzie. Ona pójdzie w górę i wróci na dół,
wiedz, że mnie tam nie ma. Muszę iść. Muszę iść.
Ciasny? Mój Citi?
Zaczynasz brzmieć jak jeden z nich.
[otwierają się drzwi samochodu]
[drzwi samochodu zamykają się]
[Bayou chrząka] Och, teraz.
Whoa, whoa. Pospiesz się. Pospiesz się.
Zatrzymaj samochód, Citsy. Chodź teraz.
Hej.
-[Citsy] Ty prowadzisz. [śmiech] -Hę?
Zmuś mnie? Zejdź ze mnie, dziewczyno. Zejdź ze mnie.
Człowieku, po prostu chodź teraz. Zejdź ze mnie i wsiadaj do samochodu.
[drzwi samochodu zamykają się]
[silnik samochodu uruchamia się]
[gra napięta muzyka]
[silnik samochodu uruchamia się]
[napięta muzyka trwa]
Powiedz mi, skąd pochodzisz.
Musiałem siku. Wszystko w porządku? Taki wścibski.
Któregoś dnia podziękujesz mi za węszenie.
-Czemu jesteś spóźniony? -No cześć.
[śmiech] Nie twoja sprawa.
-Panie… -[Citsy] Co?
[Bayou] Podjadę obok. Zatrzymamy się. Powiedz mu, że przyszła po ciebie.
-O czym ty mówisz? -Proszę, Citsy.
Powiedz Jacksonowi, że po ciebie przyjedzie.
Kto to jest?
Co ona… co ona tu robi?
Ciasno!
Hej, panno Leanne.
Przepraszam, że nie powiedziałem, że mam podwózkę do domu.
I przebyłeś całą tę drogę. Ale przygotuję ci śniadanie
jasno i wcześnie.
Hej, szeryfie.
Ciasno.
Och, miała po mnie przyjść. Nie powiesz Johnowi, prawda?
[Jackson] Cóż…
Teraz ty i ja wiemy, co tu robisz, prawda?
Uważaj, z kim rozmawiasz, dziewczyno.
Nie pozwól mi cię tu więcej widzieć, Leanne, bo będę musiał powiedzieć Johnowi.
Tak jest, panie szeryfie.
Niech kolorowi zajmą się sobą.
[chichocze] Mój, mój, mój.
[wdycha]
[zwiększenie obrotów silnika samochodu]
[Ira] Tak, nie, nie. Nie, to jest świetne. Nie. To jest świetne.
Dobrze, dobrze. Dziękuję ci. Tak tak. NIE.
Uch, ja… rozumiem. Tak, zrobimy to, uh… zrobimy to.
Dziękuję. Tak, nie, dziękuję.
Ja... Tak. Dziękuję.
Tak. Um, my--
Cześć.
-Mamy to. -[Willie] Chodź!
[obaj się śmieją]
Tak. To tylko… przesłuchanie.
-To wszystko czego potrzebuję. -[man] Zejdź z drogi!
- [trąbienie samochodu] - Chodź.
[szorowanie szczotką]
[zbliżają się kroki]
Panno Leanne, co pani robi o tak późnej porze?
Gdzie się wybierasz?
-Wiesz, że pracuję nocami u Hattie Mae. -[szydzi]
Musisz mi pomóc wyczyścić tę podłogę.
Umyłem tę podłogę godzinę temu, proszę pani.
To nie jest wystarczająco dobre.
Dlaczego po prostu tam stoisz? Pomóż mi zatrzeć tę plamę.
Ja nie… Nie widzę żadnej plamy, proszę pani.
Zrób, co mówię.
Tak proszę pani.
Gdzie się wybierasz?
Aby zmienić sukienkę, proszę pani.
Powiedziałem, posprzątaj to teraz.
Panno Leanne, to moja jedyna dobra sukienka. [chichocze]
[wzdycha, chrząka]
[Leanne chrząka i szlocha]
Jak śmiesz?
Przepraszam,
Pani Bucket.
[John] Kochanie, co robisz o tak późnej porze?
Czy to upał?
[Citsy] Powiedziała, że nie może spać, panie Clayton.
A teraz usiądź tutaj, panno Leanne.
Zrobię ci coś, co pomoże ci zasnąć. [wydycha]
I zabiorę się za tę plamę.
Zaraz jak zmienię sukienkę.
Wszystko w porządku?
To upał?
Teraz co wieczór wstajesz z łóżka.
Przyzwyczaisz się do bycia tutaj.
To znaczy, to jest mój dom.
To jest teraz nasze.
To nie jest mój dom.
Wracam do Bostonu.
[gra ponura muzyka]
No cóż…
kochanie, jeśli odszedłeś…
wiesz, ile wstydu by mi to sprawiło?
Co powiedziałbym każdemu?
Jacksona?
Hmm?
-[Leanne wstrzymuje oddech] -[wydycha]
[Jan wzdycha]
Aby bronić mojego dobrego imienia Claytona,
Powiedziałbym wszystkim, że poszliśmy popływać
w rzece Chattahoochee
i prąd był zbyt silny.
Wziąłem cię pod.
Mógłbyś mieć tu dobre życie.
[John wdycha]
Albo w ogóle nie ma życia.
[ponura muzyka kończy się]
Jutro wyjeżdżamy.
Jadę do Chicago.
Zamierzam zagrać w Capitol Royale. [śmiech]
Więc wszystko zrozumiałeś?
Tylko przesłuchanie.
Jestem zmartwiony.
Potrzebujemy… więcej niż on.
[Willie mówi niewyraźnie]
Chodź tu, mamo.
Nie chcesz przyjść, prawda?
Nigdy w życiu.
Uch, Bayou,
zdejmij to z pieca, proszę.
Gdzie jest Citsy?
Późno znowu.
[Odtwarza „Wszystko w porządku” Amirah Vann i Austina Scotta]
♪ Powiedziałeś mi, kochanie ♪
♪ Pewnego razu ♪
♪ Powiedziałeś, czy będę twój ♪
♪ Na pewno byłbyś mój ♪
♪ W porządku ♪
♪ Wiem, że już mnie nie kochasz, kochanie ♪
♪ Ale nie ma sprawy ♪
♪ Zastanawiam się każdej nocy i dnia ♪
♪ Kto cię dziś kocha? ♪
[„Wszystko w porządku” zanika]
[Leanne] Tak ci powiedział.
[Citsy] Bayou nie powiedział ani słowa.
I nie byłem pewien, czy to byłeś ty.
Podłoga jest czysta.
Ja wiem.
[głos się łamie] Dlaczego tak się wobec mnie zachowujesz?
Byłeś dla mnie miły.
Dlaczego?
Powiedz mi.
Widziałem cię z nim.
Wskakiwał na ciężarówkę na plecach.
I jesteś o to zazdrosny?
Ten chłopak kocha cię jak oddychanie.
Nawet nie rozmawiał z inną dziewczyną przez cały czas twojej nieobecności.
Chorował na ciebie.
Panno Leanne, spójrz na mnie.
To niebezpieczna gra, w którą wszyscy gracie.
Nie możesz tego zrobić. Nie możecie tego zrobić.
Dokonałeś wyboru.
Życie kolorowej kobiety jest trudne.
I zastanawiam się, czy…
Mógłbym przejść, prawda?
Więc część mnie nie wini cię.
Ale większość mnie się o ciebie boi.
Citsy, poczekaj.
Czy zrobiłbyś mi przysługę?
-Możesz mu to dać? -Nie pomogę ci w tym.
Proszę.
Zabijesz go.
Proszę.
[wzdycha]
[drzwi skrzypią]
[„Wszystko w porządku” zanika]
[Citsy] Cholera.
Przepraszam.
Dlaczego jesteś tak późno?
Upewnij się, że wiesz, co robisz.
[grzmot]
[Spodnie Bayou]
Jak za dawnych czasów.
Nigdzie w pobliżu tego samego.
Czy nadal chcesz mnie zabrać?
Z całego serca.
Myślę, że mnie wypuści, jeśli powiem, że jestem Murzynem.
O nie, nie… nie rób tego.
Nie rób tego.
Wszyscy w tym mieście wiedzą, że duma chłopców jest większa niż cała Gruzja.
Obiecaj mi, że tego nie zrobisz.
Utrudnisz życie każdej kolorowej osobie w Gruzji
jeśli ci chłopcy wiedzą, że zostali oszukani.
A jeśli coś ci się stanie, będą musieli mnie zabić.
-NIE. -Więc nie mów im.
Nie mogę, um… [wdycha]
Nie mogę cię już więcej widzieć.
Nie tak jak to.
Bayou, jesteś wszystkim, co mam.
Jesteś jedyną osobą, która sprawia, że czuję się bezpiecznie.
To nie jest bezpieczne.
Nie mogę… ja… nie mogę cię takiego widzieć.
I uciekniemy, ty… musisz pozwolić mi zaoszczędzić trochę pieniędzy.
Potem uciekamy.
Musimy to przerwać, dopóki nie będę miał dość.
[dramatyczna muzyka gra]
[Bayou jęczy]
[Leanne jęczy]
[obroty silnika samochodu]
[Spodnie Leanne]
[Leanne jęczy]
[oboje jęczą]
Co się dzieje, dzieci? Zaśpiewajmy dobrze. Teraz zaczynamy.
♪ Och, każdego dnia spotykasz przyjaciela ♪
♪ Ale czy wiesz, jak przywitać się z przyjacielem? ♪
♪ Cóż, jeśli nie, powiem ci jak, po prostu krzycz… ♪
-[dzieci] Cześć Doody! -[drzwi samochodu zamykają się na zewnątrz]
-Spodziewasz się kogoś? -[w telewizji] ♪ Codziennie zobaczysz kumpla ♪
-NIE. -♪ Ale czy wiesz jak przywitać się z kumplem? ♪
♪ Cóż, jeśli nie, powiem ci jak, po prostu krzycz… ♪
-[dzieci] Cześć Doody! -[Cześć Doody w telewizji] Dobrze!
♪ Och, praca będzie łatwa, a życie będzie rześkie ♪
♪ Przekonasz się, że możesz śpiewać jak ptaki ♪
♪ A dzień będzie lżejszy. Twoje serce będzie jaśniejsze, jeśli… ♪
Jacksonie, co się dzieje?
[Jackson] Chłopak tej praczki.
Ktoś powiedział, że kiedy był tu dzisiaj, gwizdał na twoją żonę.
N… To nieprawda.
Citsy i ja byliśmy tu sami.
-Kto mógł to powiedzieć? -Zrobiłem.
Widziałem go.
-[gra napięta muzyka] -[Leanne wzdryga się]
- [John] Chłopak Hattie Mae. -[Jackson] To ten.
Chodź, bracie. Zbierzemy chłopaków.
To nie tak. On tego nie zrobił.
-Co, mówisz, że twoja mama kłamie? -Tak. Tak ona jest.
Leanne.
Moja żona zawsze chroniła Murzynów.
Pospiesz się.
Chodź kochanie. Podrzucę cię do domu.
W porządku.
Ci kolorowi postradali zmysły.
-Zatrzymaj ich. Margaret-- -Och kochanie. [chichocze]
Nie ma na tej Ziemi takiej mocy, która byłaby w stanie powstrzymać prawdziwego dżentelmena z Południa
od obrony honoru żony.
[Leanne szlocha]
[uruchamianie silnika samochodu]
[Leanne szlocha i dyszy]
Co zrobiłeś?
Widziałem cię.
Poszedłem za tobą do tego młyna.
Pozwalasz tej małpie leżeć na tobie.
Ostrzegałem cię wcześniej.
Nie zrujnujesz nam tego życia.
-Gdzie się wybierasz? -Mówię im wszystko.
-Leanne. -Wszystko!
NIE! NIE!
[spodnie, szloch]
Gdzie są klucze?
[gra trzymająca w napięciu muzyka]
[szlocha] Gdzie są klucze?
Nie wiesz, że ten chłopak nas zabije?
Spójrz na nienawiść w jego oczach, gdy widzi kolorowych. On to zrobi.
[szlocha] Ty… jesteś… zły.
[Leanne szlocha]
Wejdź do domu.
[Leanne dyszy, szlocha]
Ciasno.
[wzdycha]
[wydycha]
Bądź pewien i napisz do mnie jak już tam dotrzesz. Dobra?
Tak proszę pani.
I Williego,
odpuść sobie to coś, słyszysz?
Nic mi nie jest, mamo.
Nic mi nie jest.
Do widzenia, panno Hattie Mae.
I dziękuję.
-Ira. - [otwierają się drzwi samochodu]
Do zobaczenia.
[Citsy krzyczy] Idź! Iść. Iść!
Co jest z nią nie tak?
-Musisz iść! -[Hattie] Citsy, co się dzieje?
-Co? -Idą po ciebie.
Kto przyjdzie?
-Co się dzieje? -[Citsy] Jej mama.
Jej mama mówiła, że na nią gwizdałeś.
-Leanne i-- -Idź!
-Gdzie ona jest? -Po prostu idź!
-[Bayou] Gdzie ona jest? - [Citsy] Wszystko w porządku.
Oni nie wiedzą. Idą po ciebie.
Co z tobą?
Wiesz, że płacę temu szeryfowi. Dam sobie radę. Wsiadaj do samochodu.
-Iść! -[Citsy] Oni nie wiedzą--
Oh! Iść.
[Ciaste spodnie]
[zwiększenie obrotów silnika samochodu]
[Ciaste spodnie]
[Hattie] Panie.
-I tak się stało. -Lord.
O Boże!
To sprawi, że zostaną zabici.
Wiem, wiem, wiem. Ja wiem.
-[mężczyźni krzyczą niewyraźnie] -[zbliża się pojazd]
Oto one.
[mężczyźni mówią niewyraźnie]
[silnik pojazdu zatrzymuje się]
-Gdzie on jest? -Gdzie jest kto?
Nie igraj ze mną. Twój chłopak.
Cóż, nie ma ich tutaj. Czego od nich chcesz?
Okłamujesz nas?
Nie, proszę pana, szeryfie. Wyjechali stąd dziś rano.
Pojechałem na zachód czy coś, do Kalifornii.
[gra napięta muzyka]
-[man 1] Spalmy to. Spal to! -[mężczyzna 2] Tak!
Nie pozwolisz im spalić mojego domu, szeryfie.
Przecież te wszystkie pieniądze, które zrobiliśmy, zarobiliśmy u mnie.
Uważaj na swoje usta.
-[man 3] Gdzie oni są? -Nie ma go tutaj.
Spalmy to.
Nie ma go tutaj.
Sprawdźmy stację kolejową lub linię powiatową.
Nie może być zbyt daleko.
-Chodźmy, chłopcy. -[man 4] Dobra, chodźmy!
[zwiększanie obrotów silnika pojazdu]
-Proszę, Boże, proszę. -[drzwi otwierają się]
Ciasno.
Tu nie ma samochodów, więc myślę, że nadal go szukają,
ale uciekł.
[wzdycha] Dzięki Bogu.
[pociąga nosem] Dzięki Bogu. Modliłem się.
[pociąga nosem] Jeśli mu coś zrobili,
Zostałbym tu do końca życia… w niedoli.
I byłoby to to, na co zasługuję.
Wychodzę.
NIE.
Słuchaj, nie ma mowy, żebym tu został.
Nic.
Przepraszam, panno Leanne.
- Życzę powodzenia w tej walce. -Proszę. Proszę.
Jeśli odejdziesz, nie będę miał nikogo.
Citsy, nie odchodź, proszę. Nie zostawiaj mnie tu samego, proszę.
[zwiększenie obrotów silnika samochodu]
[Ira] Jesteś głodny?
Nie mogę nic zjeść.
Chcę wrócić.
[pociąga nosem]
Po prostu wyszedłem jak tchórz.
Zostawiłem ich tam.
[pociąga nosem, kaszle]
-Zatrzymaj się... zatrzymaj samochód. -Co?
Czekać!
[Bayou kaszle]
Zalewisko!
[Bayou wymiotuje, kaszle]
-Tutaj. -[kaszel]
Czekać. Czekać.
[spodnie, wącha]
Kiedy nie dawno byłem w Niemczech,
moją rodzinę i mnie wysłano do tak zwanego getta
przez armię niemiecką, ponieważ…
ponieważ byliśmy Żydami.
Warunki były
straszny. Wszystko, co mieliśmy, zostało skradzione.
Nie było jedzenia. Wszyscy głodowali.
[gra uroczysta muzyka]
Któregoś ranka obudziły nas krzyki nazistów:
„Obudźcie się, Żydzi. Obudźcie się, śmierdzący Żydzi”.
Wtedy jeszcze o tym nie wiedzieliśmy, ale otrzymali rozkazy.
Każdy Żyd niezdolny do pracy miał zostać zabity.
A więc
nam obiecali
że mieliśmy zostać przeniesieni
do lepszych warunków.
I wszyscy wsiedliśmy do tych... bydlęcych wagonów.
Wielu ludzi. [oddycha drżąco]
Wielu ludzi.
Dniami.
W jednym małym samochodzie.
Była ze mną moja żona i dziecko i zostaliśmy posłani
do tych… obozów.
I musieliśmy zostać… przetestowani
żeby sprawdzić, czy nadajemy się… do pracy.
Oczywiście moja żona Franca
nie można było badać, trzymając na rękach naszą córkę,
więc zastrzelili ją i moją małą dziewczynkę
tuż przed moimi oczami.
Uh, to nie sprawia, że czuję się lepiej.
Mówię ci to.
Czasami trzeba po prostu iść dalej, żeby móc wrócić i pomóc.
Nie mogłem pomóc… mojej rodzinie.
[szlochanie]
[pociąga nosem, szlocha]
Ale pomogłem…
Pomogłem wielu osobom.
Twoja matka to mądra kobieta. Ona wie, jak przetrwać.
A kiedy już się tego nauczysz,
jak przetrwać…
wtedy będziesz mógł jej pomóc.
Idźmy dalej.
[uroczysta muzyka kończy się]
[zwiększenie obrotów silnika samochodu]
[silnik samochodu zatrzymuje się]
[Bayou] Droga mamo.
Dotarliśmy do Chicago.
To miejsce jest jak wszędzie centrum miasta.
Nigdy w życiu nie widziałem czegoś takiego.
Ira bardzo się tym denerwował
zwołał „przesłuchanie”, aby dostać tę pracę.
[gra optymistyczna muzyka jazzowa]
[stukanie butów]
Zaczekaj tutaj.
-Ira, jesteś upartym człowiekiem. -Tak. Dziękuję.
-To twoi chłopcy? -[Ira] Tak.
-Są tutaj i są doskonali. -No tak, cóż…
Mamy tu próbę, więc zadzwoń do mojego biura w przyszłym tygodniu.
Tak, OK, ale miałem nadzieję...
-Tak, ale my-- Oni-- -Zadzwoń do mnie. Jestem zajęty. Jestem na próbie!
[kontynuacja optymistycznej muzyki jazzowej]
Możesz w to uwierzyć?
Gdzie idziesz? Willie!
-Gdzie jest Willie? Gdzie on poszedł? -Nie wiem.
OK, przyjdź. Śpiewasz.
Co? Nie mogę tu śpiewać. To nie jest klub juke.
Posłuchaj mnie. Chcesz pomóc swojej mamie?
Leanne? Potem śpiewasz.
Myślisz o niej i śpiewasz. Dobra.
Jestem--
Jaka piosenka?
Wszystko.
-Cokolwiek, co sprawi, że o niej pomyślisz. -[kończy się optymistyczna muzyka jazzowa]
Po prostu śpiewaj.
- [mężczyzna] To wszystko. Weź pięć. Świetna robota. -Pospiesz się.
Pospiesz się. Jest w porządku.
Proszę uważać.
[niewyraźna paplanina]
Teraz.
♪ Poeci mówią ♪
♪ Że wszyscy, którzy kochają, są ślepi ♪
♪ Ale jestem zakochany ♪
♪ I wiem, która jest godzina ♪
[gra muzyka fortepianowa]
♪ Dobra książka mówi ♪
♪ Idźcie szukać, a znajdziecie ♪
♪ Cóż, szukałem ♪
♪ I och, co to za wspinaczka ♪
[man] Znacie tę piosenkę? W porządku.
♪ Moje życie jest jak pogoda ♪
♪ Zmienia się wraz z godzinami ♪
♪ Kiedy ona się zbliża, jestem jasny i cieplejszy ♪
♪ Kiedy odeszła ♪
♪ U mnie pochmurno i przelotne opady ♪
-[zespół zaczyna grać] -♪ Nigdy mnie nie traktuj ♪
♪ Słodki i delikatny ♪
♪ Tak jak powinna ♪
♪ Źle to zrozumiałem ♪
♪ A to nie jest dobre ♪
♪ Moje biedne serce ♪
♪ Jest sentymentalny ♪
♪ Nie jest z drewna ♪
♪ Źle to zrozumiałem ♪
♪ A to nie jest dobre ♪
[tłum bije brawo]
[wiwatujący tłum]
-Śmiertelnie się przestraszyłem, Ira. -Och, byłeś świetny.
Śpiewam tu od tygodni i wciąż się trzęsę.
Trzęsąc się jak… [śmiech]
Jak co?
O Tak…
Dostajesz jakieś listy od mojej mamy?
pisałem.
Tutaj.
Dlaczego nic nie powiedziałeś?
[Citsy] „Drogi Bayou, twoja mama poprosiła mnie, żebym napisał ci ten list”.
„Chciała, żebyś wiedział, że radzi sobie dobrze,
ona cię kocha i tęskni za tobą.”
„Wygląda na to, że tutaj wszystko się uspokoiło,
i życie w pewnym sensie wróciło do normy”.
„A ona mówi: nie martw się o nią. Po prostu zajmij się sobą,
i ma nadzieję, że ty i Willie Earl macie się dobrze.
„I tęsknimy za tobą i kochamy cię. Citsy”.
-Tak, ona... ma się dobrze. -[Ira] Tak.
[spodnie] Tak, dzięki Bogu.
Ona… ona nie wspomniała nic o Leanne.
[Ira] Jestem pewien, że nic jej nie jest.
Jestem tego pewien.
Tak, potrzebuję… muszę wysłać mamie trochę… trochę pieniędzy.
Muszę napisać do niej list.
Ira. Co to do cholery jest teraz?
Jak do cholery zamierzają umieścić jego nazwisko na namiocie?
To powinno brzmieć „Willie Earl Boyd”, a nie „Bayou”.
Ludzie, oni przychodzą zobaczyć się z twoim bratem.
Pan Carney powiedział, że odkąd zaczął śpiewać, interesy wzrosły o ponad 30%.
Powiedziałeś, że nas lubią i chcieli nas w Capitol Royale.
Nie. Powiedzieli, że lubią Bayou i chcą go w Capitol Royale.
Wyszedłeś, czy nie pamiętasz?
To nie było łatwe. Udało mi się załatwić dla nas umowę pakietową.
Dobra. W takim razie po prostu z nimi porozmawiam.
Nie będziesz z nimi rozmawiać.
Jak, do cholery, powiesz mi, z kim nie będę rozmawiać?
Nie obchodzi mnie, z kim rozmawiasz, ale nie będziesz rozmawiać z panem Carneyem.
Nie zmarnujesz dla nas tej szansy.
Proszę.
[tłum bije brawo]
[Ira wzdycha]
[drzwi skrzypią]
Hej, hej, nie złość się na mnie. Nic ci nie zrobiłem.
Nie, próbujesz przejąć kontrolę.
[wydycha] Próbujesz być dobrym domowym czarnuchem.
Wiesz, że Ira ma własne zdanie.
O tak, to Ira też wpędził mamę w te kłopoty w domu.
Williego Earla…
Widzisz, teraz radziła sobie całkiem nieźle
dopóki nie przyszedłeś i nie zadzierałeś z tą cholerną dziwką.
[Willie wdycha, wydycha]
Jeszcze raz ją tak nazwiesz,
Skopię ci cały tyłek...
Za kogo się, do cholery, uważasz, co?
-To był mój występ. -Lepiej nie mów więcej takich bzdur!
Słyszysz mnie?
Nikt nie próbuje przejąć twojego występu.
Co w takim razie do cholery próbujesz zrobić, co?
Widzisz, napracowałem się, żeby tu dotrzeć.
Teraz w końcu
gdzie powinno być moje imię,
mój cholerny brat już go umieścił.
Jeśli ktoś przyjął twoje imię,
to ten bałagan, który podnosisz do góry.
Rasa Murzynów będzie w dużo lepszej sytuacji
gdybyś po prostu wrócił do… Gruzji.
[wydech] Pozwól im
powieś swój czarny tyłek.
[wdech, wydech]
[gra optymistyczna muzyka jazzowa]
[Bayou] Droga mamo.
Tutaj, w Chicago, mamy się dobrze.
Przy każdej możliwej okazji wysyłam Ci list.
Mam nadzieję, że je dostałeś.
Ira pomógł mi zdobyć mieszkanie.
Chciałbym, żebyś to zobaczył.
To naprawdę miłe. Ładniejsze niż to, co mieliśmy tam na dole.
Z każdą nocą kolejka do Capitol Royale staje się coraz dłuższa.
Ludzie przyjeżdżają z całego świata, mamo.
Powinieneś zobaczyć tych wszystkich białych ludzi.
Przypomina mi to trochę czas, kiedy widziałem wszystkich kolorowych ludzi przychodzących do ciebie.
To coś do zobaczenia.
Och, jest co oglądać.
Mam nadzieję, że otrzymałeś pieniądze, które Ci wysłałem.
Będę to wysyłać dalej.
Naprawdę chciałbym, żebyście wszyscy powiedzieli mi, jak się czuje Leanne.
Nie słyszałem nic od nikogo o niczym.
Mam nadzieję, że wszystko u niej w porządku i że jest bezpieczna.
Ira i pan Carney poprosili mnie nawet o nagranie płyty zatytułowanej „Paper Airplane”.
Mamo, muszę ci powiedzieć, nie mogę się doczekać, aż to usłyszysz.
Mówi mi, że też radzi sobie całkiem nieźle.
Willie Earl, mamo,
cały czas się kłócimy.
Spraw, żebym jeszcze bardziej za tobą tęsknił.
I mamo,
zrozumiał to naprawdę, naprawdę źle.
Muszę iść. Po prostu zapukali do drzwi, żeby powiedzieć pięć minut.
-Wróć jutro. [Bayou] Dziś wieczorem znowu wyprzedane, mamo.
Zgadza się. Dziś wieczorem ponownie wyprzedane.
-Dodamy więcej programów. Dziękuję. -[Bayou] Nie mogę się doczekać, aż cię zobaczę.
-Dziękuję! Dziękuję! [Bayou] Tęsknię za tobą i kocham cię.
-Twój syn, Bayou. -Wyprzedane.
[Odtwarzanie „To nic nie znaczy (jeśli nie ma takiej huśtawki)”]
♪ Jaka dobra jest melodia ♪
♪ Jaka dobra jest muzyka ♪
♪ Jeśli nie jest to posiadanie czegoś słodkiego? ♪
♪ To nie jest melodia ♪
♪ To nie jest muzyka ♪
♪ Jest coś jeszcze ♪
♪ To sprawia, że melodia jest kompletna ♪
♪ Och, to nic nie znaczy ♪
♪ Jeśli nie ma takiego rozmachu ♪
♪ Doo-ah, doo-ah, doo-ah, doo-ah Doo-ah, doo-ah, doo-ah, doo-ah ♪
♪ To nic nie znaczy ♪
♪ Wszystko, co musisz zrobić, to śpiewać ♪
♪ Doo-ah, doo-ah, doo-ah, doo-ah Doo-ah, doo-ah, doo-ah, doo-ah ♪
♪ Nie ma znaczenia, czy jest słodki, czy gorący ♪
♪ Nadaj temu rytmowi wszystko, co masz ♪
♪ Och, to nic nie znaczy ♪
♪ Jeśli nie ma takiego rozmachu ♪
♪ Doo-ah, doo-ah, doo-ah, doo-ah Doo-ah, doo-ah, doo-ah, doo-ah ♪
[rozpraszanie]
[kontynuuje rozpraszanie]
♪ Nie ma znaczenia, czy jest słodki, czy gorący ♪
♪ Nadaj temu rytmowi wszystko, co masz ♪
♪ To nic nie znaczy ♪
♪ Jeśli nie ma takiego rozmachu ♪
♪ Doo-ah, doo-ah Doo-ah, doo-ah, doo-ah, doo-ah ♪
♪ To nic nie znaczy ♪
♪ Wszyscy muszą śpiewać ♪
♪ Doo-ah, doo-ah, doo-ah, doo-ah Doo-ah, doo-ah, doo-ah, doo-ah ♪
[rozpraszanie]
♪ Doo-ah, doo-ah Doo-ah, doo-ah, doo-ah, doo-ah ♪
♪ Doo-ah, doo-ah ♪
♪ Doo-ach ♪
[tłum wiwatuje, oklaskuje]
Doceniam to, dziękuję.
Czy mógłbyś powitać pannę Laurę Brazel jej afrykańskim tańcem plemiennym?
[werble]
[gra rytmiczna muzyka]
[walenie w drzwi]
Kto to? Kto to, mówię?
[Citsy] Otwórz drzwi.
Ciasny? Ciasno! Co tu robisz o tak późnej porze?
[Citsy] Potrzebujemy pomocy.
Po co ją tu przyprowadziłeś?
Musisz ją zanieść do lekarza białych ludzi.
-Proszę pomóż mi. Dziecko nadchodzi. -Citsy, dlaczego ją tu przyprowadziłeś?
Przyszła po mnie do kuchni,
nie chciała, żebym obudziła Johna i jej mamę,
i nie chce iść do lekarza.
Pospiesz się. Przyprowadź ją tutaj.
-[Citsy] Po prostu oddychaj. - [jęczy] Bardzo mnie boli.
Cos jest nie tak. Wiem to.
Citsy, biegnij i poproś Johna, żeby zaniósł ją do lekarza.
Hattie, musisz jej pomóc.
Hattie?
Hattie Mae!
[Citsy chrząka]
-[Leanne jęczy] -Oddychaj! Oddychać!
[rytmiczna muzyka trwa]
-[krzyczy] -[krzyczy]
[Hattie] W porządku. Daj mi jeszcze jedno. Daj mi jeszcze jednego dobrego.
Jeszcze jeden dobry!
-[Leanne krzyczy] -[Hattie] Chodź.
-[chrząka] -[rytmiczna muzyka nasila się]
[Hattie] Raz, dwa, trzy. Daj mi jedno dobre pchnięcie.
[Leanne jęczy i krzyczy]
-[rytmiczna muzyka zatrzymuje się] -[dziecko płacze]
[Leanne płacze] O mój Boże!
Przetnę ten pępowinę, a ty zaniesiesz ją do szpitala dla białych.
-Powiedz im, że urodziła tam dziecko. -Dobra.
[Leanne się śmieje]
[w tle gra muzyka jazzowa]
Liroy? Liroy!
-Hej, hej, stary! -Hej!
Co tu robisz?
[wzdycha] Hej, stary. Dobrze cię widzieć.
Tak. Przyjeżdżam do Chicago, aby odwiedzić mojego kuzyna,
i słyszałem w radiu, że wszyscy pojawiacie się co wieczór.
-Tak to mówią. -[śmiech]
Występuje co wieczór w Capitol Royale.
[obaj się śmieją]
Udało ci się, co?
[Bayou] Hmm…
U nas wszystko w porządku. Usiądź, człowieku.
-Jasne. -Usiądź. Dobrze wyglądasz.
Stary, nie tak dobry jak ty.
[wzdycha] Chciałbym przyjść na przedstawienie, ale nie pozwalają nam tam wejść, co?
Nie? Nie.
[wydycha]
Uh, Willie wkrótce przyjedzie?
Tak, jak tylko skończy ten set.
Tak. Hej, widziałeś moją mamę zanim wyszedłeś?
Nie, ludzie już nie chodzą do niej.
Czy nikt tam nie chodzi?
Po tym bałaganie… wszyscy byli zbyt przestraszeni.
Dostanie pieniądze, które wysłałem?
Bayou, wiesz, że sprawdzają jej pocztę.
Ostatnio słyszałem, że zajęła się uprawą ogrodu, żeby móc się wyżywić.
Czy możesz dać jej trochę pieniędzy?
Teraz, Bayou… [chichocze]
…wiesz, że nie będę odpowiadać za żadne pieniądze.
Wiesz, że za bardzo kocham wino i kobiety.
I wiesz, słyszałem, że Leanne właśnie urodziła dziecko.
-[pukanie do drzwi] -Tak, tak? Pospiesz się.
Oh, przepraszam. Nie wiedziałem, że masz gościa.
W porządku.
O co chodzi?
Wybaczysz nam na chwilę?
Jasne.
Uh, Bayou, powiedz Williemu, że będę z tyłu.
Zaczekaj na mnie. Załatwię ci list, który wyślesz do niej i Citsy, dobrze?
W porządku.
Wieczór, proszę pana.
[drzwi skrzypią]
Ira, ja… muszę odpocząć od tego miejsca.
Co?
Moja mama ma kłopoty w Gruzji. Muszę się z nią zapoznać.
Czy jesteś szalony? Ci ludzie próbowali cię zabić.
Już wiem, co powiesz.
Ale całe życie spędziłem biegając.
Zobaczę co z nią.
Zalewisko…
Słuchaj, zrobiłem jej to. Moja mama, dumna kobieta.
A co jeśli my… [wydycha]
A co jeśli zagramy jeden wieczór u niej? Tylko jedna noc.
To sprawi, że ludzie będą wracać. Wróciłaby na nogi.
Wyszlibyśmy stamtąd, zanim się zorientujesz.
Pójdę i przyprowadzę ją tutaj.
Ona nie chce tu przychodzić. Muszę tam iść.
Nie sądzę, że to dobry pomysł.
Sama powiedziałaś, że nie wyglądam jak ten biedny, kolorowy chłopiec, który wyszedł.
A co jeśli wiedzą?
Wiesz dobrze tak samo jak ja, białych ludzi nic nie obchodzi
o tym, że żaden Murzyn nie śpiewa tam w żadnym lokalu juke.
-NIE? -NIE.
Zobaczę, co z moją mamą.
Niezależnie od tego, czy jesteś ze mną, czy nie.
Czy chodzi o twoją matkę?
czy Leanne?
Ira.
Ira, wszystko będzie dobrze. Wszystko będzie dobrze.
A teraz idź i dokonaj ustaleń.
Tylko jedna noc.
[oddalające się kroki]
[„Papierowe samoloty – Bayou Boyd” Joshuy Boone’a odtwarzane w radiu]
Oto twoja poczta.
Dlaczego wszystkie moje listy są otwarte?
Przychodzą tędy.
Kupisz coś, Hattie?
[człowiek przez radio] To był Bayou Boyd ze swoim nowym hitem „Paper Airplane”.
[instrumentalna muzyka jazzowa gra w radiu]
[zbliżają się kroki]
[mężczyzna] Witam, panno Leanne. Jak się masz?
-Nic mi nie jest, panie Lincoln. -Jak tam dziecko?
[Leanne] Silna jak zawsze. -[Lincoln] Dobrze, dobrze.
[Lincoln] To wszystko?
Hej, nie mogę ci już więcej przyznać.
Cóż, zawsze płaciłem ci na czas.
Nie w ciągu ostatnich kilku miesięcy. Tylko gotówka.
Pozwól mi za to zapłacić.
[Hattie wzdycha]
Nie można być miłym dla tych ludzi, mówię ci.
-Co mogę dla ciebie dostać, panno Leanne? -Tylko to.
[drzwi samochodu otwierają się, zamykają]
Kupiłem ci artykuły spożywcze. Przynajmniej tyle mogę zrobić.
Ja też… przyniosłem dla ciebie mnóstwo prania.
Nie słyszałeś? Biali ludzie nie przynoszą mi już prania.
Jeśli potrzebujesz pracy…
Nigdy w życiu nie pracowałem w kuchni dla białych.
[Leanne] Chciałem ci tylko powiedzieć
dziękuję za wszelką pomoc przy narodzinach mojego dziecka.
Mam sprawy do załatwienia.
Rozumiem.
[Leanne oddycha ciężko]
[Leanne wydycha powietrze]
Jak się ma twój syn?
Dobrze.
Jak się masz?
Jest z nim w porządku.
Ma oczy po ojcu.
I…
[wzdycha]
Nie chciałem, żeby coś takiego się wydarzyło.
Nie mogę przestać myśleć o Bayou.
Modlę się każdego dnia, żeby wszystko było w porządku. Czy słyszałeś od niego?
Nie.
A co powiesz na list?
Jeśli napiszę do niego list, wyślesz go za mnie?
Gal, zwariowałeś?
Mój chłopak prawie zginął za tobą.
Kocham… twojego syna.
[wdycha] W takim razie daj mu spokój.
Myślisz tylko o sobie.
Musisz zacząć myśleć o osobie, którą skrzywdziłeś.
Co byś zrobił, gdyby to dziecko wyglądało na kolorowe?
Co jest z tobą nie tak?
Odejdź stąd!
I zabierz ze sobą torbę.
[pociąga nosem]
[Odtwarza „Is You Is or Is You Ain’t My Baby” Joshuy Boone’a i Austina Scotta]
♪ Mam dziewczynę, która zawsze się spóźnia ♪
♪ Zawsze, gdy mamy randkę ♪
♪ Ale ja ją kocham ♪
♪ Tak, kocham ją ♪
♪ Pójdę do jej bramy ♪
♪ I zobacz, czy uda mi się to wyjaśnić ♪
♪ Bo jej pragnę ♪
♪ Zapytam ją ♪
♪ Jesteś czy nie jesteś moim dzieckiem? ♪
Posłuchajmy tego w imieniu mojego brata.
♪ To jak się ostatnio zachowujesz ♪
♪ Przygnębia mnie… ♪
-Po co to spojrzenie? -Jak myślisz, po co to jest?
Pan Carney jest bardzo niezadowolony z pańskiego brata.
Nie podoba mu się, że przejmuje piosenki.
-Zawsze się spóźnia i tak dalej. - Powinnaś z nim o tym porozmawiać.
Co wieczór dostawał zaliczki na swoją pensję.
Jest winien klubowi… całkiem sporo pieniędzy.
To takie rzeczy.
Ja tylko… ja… ja… muszę tylko pomóc mu się z tym uporać.
Gdyby to było takie proste,
Już dawno bym to zrobił.
[„Czy jesteś czy nie jesteś moim dzieckiem” – kontynuuje odtwarzanie]
Ooch. [śmiech]
[obaj się śmieją]
Czy mój brat nie jest niesamowity?
♪ Kobieta to stworzenie ♪
♪ To zawsze było dziwne ♪
♪ Tylko wtedy, gdy jesteś pewien ♪
♪ Zauważasz, że jej nie ma i dokonujesz zmiany ♪
♪ Jesteś czy nie jesteś moim dzieckiem? ♪
♪ Może dziecko znalazło kogoś nowego ♪
♪ A może moje dziecko nadal… ♪
-Muszę z tobą porozmawiać. -Nie teraz. Nie teraz.
[Koniec „Czy jesteś, czy nie jesteś moim dzieckiem”]
[tłum bije brawa]
[kłódki]
[Spodnie Williego]
Hej, Willie.
Wracam do domu na jeden dzień
żeby ludzie wrócili do domu mamy.
Nadchodzisz?
Tak, uh, Leroy opowiadała mi o swoich kłopotach. Pójdę.
[Bayou] Mhm.
Tak, wyjeżdżamy za dwa dni.
Dobra.
[drewno skrzypi]
Szukasz tego?
-Co robisz z moimi gównami? -No dobrze, poczekaj.
Czarnuchu, mówiłem, co robisz z moim gównem. To nie twoja cholerna sprawa.
-Ira powiedział, że musisz odpocząć. -Rozmawiasz z Irą?
-Próbuję pomóc! -Nie potrzebuję pomocy.
Daj mi moje gówno.
Dobra.
[mamroczący]
[Willie dyszy]
Daj mi moje gówno.
Lepiej mi to daj, dobrze? Policzę do trzech.
Jeden…
[Willie chrząka]
-[szkło pęka] -[Willie chrząka]
[Willie chrząka i jęczy]
[obaj chrząkają]
[Bayou krzyczy]
[Willie jęczy]
[Ira] Otwórz drzwi!
[Bayou krzyczy]
[Willie] Zabiję cię.
-Daj mi moje gówno, stary. -[Ira] Hej!
Willie, Willie!
- Bayou, Bayou, Bayou. -Nie, on ma moje gówno.
Dobra, Bayou, daj mu to teraz, proszę.
Willie, Willie, proszę. Willie, proszę.
[Ira chrząka]
Dobrze, dobrze!
-Dobra. [Carney] Co to do cholery jest?
Czy jesteś szalony?
Ira. Nie mogę już tego znieść.
Jesteś zwolniony.
-Czekać. Co? Nie nie nie. -[Carney] Słyszałeś mnie.
[Willie] On to zaczął. - [Carney] Wynoś się stąd.
-Nie wiesz-- -Ira.
- [Carney chrząka] - Hej, hej.
Ira. Ira. [spodnie, śmiech]
Jak teraz pozwolisz mu mnie zwolnić z powodu tego czarnucha?
Hej, byliśmy razem na długo przed pojawieniem się tego chłopca.
-No dalej, wiesz. Chodź, idziemy-- -Hej…
[Spodnie Williego]
Nie mogę ci pomóc.
-Ale pomogłem ci w dupę, prawda? -Tak.
Czy nie pomogłem ci w dupie, a teraz pozwolisz mu to zrobić?
[pociąga nosem] OK, OK.
Wrobiłeś mnie.
Zatrzymaj ich. NIE!
-Zatrzymywać się! -Nie? Nie! Wrobiłeś mnie.
I robiłeś to odkąd byliśmy dziećmi.
Nie nie nie nie.
[Spodnie Williego]
Jednego możesz być cholernie pewien, skurwielu.
To gówno się nie skończyło.
Nienawidzę twojego czarnego tyłka.
[oddalające się kroki]
[drzwi skrzypią, trzaskają]
[zbliżają się kroki]
[Citsy] Dzień dobry.
-Citsy, spójrz na niego. -[Citsy] Co jest?
Wydaje mi się, że jest coraz ciemniejszy.
Och, dla mnie wygląda tak samo.
To samo co wczoraj i… dzień wcześniej.
-I dzień wcześniej. -Nie, Citsy. Wydaje mi się, że jest coraz ciemniejszy.
[Citsy wzdycha] Uspokój się.
Podać Ci coś?
Nie, nie mogę nic jeść.
[dziecko grucha]
[szepcze] Przeczytaj to i oddaj mi.
[Bayou] „Droga Leanne”.
– Będę tam w następną sobotę.
– Bądź gotowy, żeby ze mną wyjść.
„Nie będę się z tobą o to kłócić,
ale ty idziesz ze mną.”
– Citsy powie ci, gdzie się spotkamy.
[szepcze] Przyjdzie po mnie.
-[Leanne wzdycha] -[dziecko grucha]
[chichocze]
[szepcze] On po nas przyjdzie, kochanie.
To dobrze, że Bayou przyszedł i zrobił to dla ciebie, prawda?
Tak, ale nie podoba mi się to.
[szydzi] Chcę, żeby się stąd wyniósł, gdy tylko to się skończy.
Jesteś pewien, że ci chłopcy z Claytonów nie wiedzą?
[wydycha] Dziecko,
ci chłopcy są zajęci próbą rządzenia tym miastem. Nie myślą o nas.
Nie powiedziałeś jej, że Bayou przyjdzie, prawda?
[wzdycha]
-Przykro mi, Hattie. -A teraz jak to robisz?
Ma prawo wiedzieć, że to jego dziecko.
Lepiej niech trzyma gębę na kłódkę.
Willie Earl, tu?
[gra trzymająca w napięciu muzyka]
[Spodnie Bayou]
Willie, obudź się. Willie, Willie, Willie, obudź się. Budzić się.
Co robisz w moim domu?
[Bayou] Chodź. Chodź teraz. Pospiesz się.
Gdzie idziemy?
[Bayou] Idziemy do mamy. Pospiesz się.
-Ale… [jęczy] -[Bayou] Wstawaj. Wstawaj wstawaj.
Mamo tutaj?
[Bayou] Nie, ona jest w Gruzji.
[Willie chrząka] - Zobaczymy się z nią.
Chodź teraz.
- [chrząka] Chodź, Willie. Załóż to. -Zabiją cię.
-[Bayou] Połóż to tutaj. -Zabiją cię.
Jak… jak będę szczęśliwy, kiedy oni też to zrobią. [chichocze]
Nienawidzę twojego czarnego tyłka.
[stękanie]
[Bayou bierze głęboki wdech]
Ach, przez ciebie mnie zwolniono, prawda?
Nie. Przez to gówno, którego używasz, cię wywalili, Willie.
A teraz usiądź, usiądź.
-Usiądź teraz, usiądź. Wstawać. -[stękanie]
Byłeś o mnie zazdrosny. Pojechałem z nim aż do Chicago.
Musiałeś zostać w domu z mamą.
Ty… [śmiech]
Ty… ty mieszańcu.
W porządku? Ty... Mój... mój tatuś nie jest twoim tatusiem.
[Bayou głęboko wydycha powietrze]
Mój tata mi wszystko pokazał.
Pokazał mi, jak grać.
-Pokazał mi jak-- -[Bayou] Get--
Jak się naćpać.
[jęczy głośno]
Wstań, wstań.
Zastrzelili go tuż przede mną.
[Spodnie Williego]
Jego mózg był wszędzie nade mną.
[Willie bierze wdech]
Wiesz, żałuję, że nie widziałem tego wszystkiego, co czasami z nim widziałem.
Widzisz, mamo… Mama mogła kochać cię bardziej.
[pociąga nosem, jęczy]
Mój… mój tato…
[spodnie]
Mój tata z pewnością kochał mnie bardziej niż ciebie.
[spodnie]
[Willie pociąga nosem]
- [chrząka] - W porządku, teraz.
[Bayou jęczy]
[Willie pociąga nosem]
-Pospiesz się. -Trzymaj się teraz.
-Nie mogę stąd wyjść bez moich rzeczy. -Przyniosę ci więcej.
[Willie] Potrzebuję wystarczająco dużo.
Gdzie mój… gdzie jest mój róg?
[spodnie]
W porządku. To jest tutaj. Dalej, dalej. Po prostu chodź.
[śmiech]
- [Bayou] Mamo. Cześć mamo! -Zalewisko!
- [obaj się śmieją] - Spójrz na siebie!
Och, bardzo za tobą tęskniłem, mamo.
-Ja też za tobą tęskniłem, kochanie. -Tak bardzo za Tobą tęskniłem
-[śmiech] -[Hattie] Mhm.
[wzdycha] Willie Earl.
Cześć mamo.
[Citsy] Och, moje słowo. Wyglądasz świetnie jak zawsze. Wyglądasz na bogatego!
- [śmiech] - Chodź teraz.
- Miło cię widzieć, Citsy. - [Citsy i Bayou śmieją się]
Papierowy samolot, 12:30 w autobusie.
-W porządku? -[Citsy] Mhm.
Dobra.
Ira.
Panna Hattie Mae.
-To jest mój zespół. -Pani.
-Ira zebrała je dla mnie. -Jak się masz?
Idźcie i konfigurujcie.
Jesteśmy tu tylko na chwilę. Niedługo będzie ciemno.
-Dokąd idziesz, Willie? -Potrzebuję trochę powietrza.
Przepraszam pana.
[Willie pociąga nosem]
Czego chcesz, chłopcze?
[spodnie]
Uh, jestem… Jestem tu, żeby ci powiedzieć, uh…
Szukał pan Murzyna, którego nazywają Bayou, sir?
Chcę wam wszystkim podziękować za bycie tutaj dziś wieczorem. Naprawdę.
Wiem, że wszyscy chcecie wiedzieć, co za wielka niespodzianka
o którym wszyscy rozmawialiśmy.
Cóż, oto jest.
Moi synowie tu są, wszyscy. [śmiech]
Bayou i Williego Earla.
[tłum wiwatuje, oklaskuje]
Oh.
[wydycha] Dziękuję wszystkim.
Dziękuję... bardzo wam wszystkim dziękuję.
Bardzo się cieszę, że znowu was wszystkich widzę, w Hattie Maes.
Chodź, mamo, zaśpiewajmy. Zaśpiewajmy. Chodź, bando.
[Odtwarza „Rocks in My Bed” Amirah Vann, Joshuy Boone i Austina Scotta]
♪ Moje serce jest ciężkie jak ołów ♪
♪ Ponieważ smutek się rozprzestrzenił ♪
♪ Kamienie w moim łóżku ♪
[telefon dzwoni]
[Jan jęczy]
[ze znużeniem] Halo?
Nie. Cześć, Jackson.
♪ Ze wszystkich ludzi, których widzę ♪
♪ Dlaczego czepiają się mnie, biednej ♪
♪ I połóż kamienie w moim łóżku ♪
♪ Całą noc płaczę ♪
♪ Więc jak mogę spać ♪
♪ Z kamieniami w łóżku? ♪
Weźcie to wszyscy. Weź to, mamo.
♪ Moje serce jest ciężkie ♪
♪ Jest ciężki jak ołów ♪
♪ Ponieważ blues… ♪
Idziesz gdzieś?
Do wychodka.
Zamordowani czekają przy samochodzie. Pójdą z tobą.
Tak, myślę, że wiem, jak to trzymać, Ira.
Pójdą z tobą,
a kiedy wrócisz, wyjdziemy.
Dobra.
W porządku.
[Hattie] ♪ Całą noc… ♪
Whoa, whoa, whoa. Och, teraz. Wystarczy pójść na autobus i to wszystko.
W porządku. W porządku. Kontynuować. W porządku.
[„Rocks in My Bed” trwa w oddali]
[gra trzymająca w napięciu muzyka]
[Bayou] Lil Ann… [wzdycha] Lil Ann.
[Leanne się śmieje]
Cześć.
[Bayou jęczy]
-Tęskniłem za tobą. Tak bardzo za Tobą tęskniłem. -[Leanne] Tęskniłem za tobą.
Tak bardzo za Tobą tęskniłem.
[dramatyczna muzyka gra]
[Bayou wącha]
[Bayou śmieje się, szlocha]
[obaj się śmieją]
- [pociąga nosem] - Masz syna.
[dziecko grucha]
[obaj się śmieją]
[Kontynuacja „Kamienia w moim łóżku”]
[Willie przestaje grać]
[zespół zwalnia, zatrzymuje się]
[Willie płacze]
[kontynuuje płacz]
-[jęczy] -[Leanne się śmieje]
[Bayou wstrzymuje oddech]
- [wzdycha] Zostań tu tak długo, jak możesz. -NIE.
-NIE. Zostawać. -Zostań tu tak długo jak możesz.
Muszę iść. Nie mogę pozwolić, żeby wyrządzili mojej mamie krzywdę.
-Nie mogę pozwolić, żeby zrobili mojej mamie krzywdę. -Proszę nie.
-Ćśś. -[Leanne mówi niewyraźnie]
-Proszę zostać. Proszę zostać. -Ćśś. Nie mogę już biegać.
[płacze] Nie, nie odchodź. Nie idź. Nie idź.
-Wrócę. -[płacze] Nie.
Nie nie nie. Proszę proszę proszę.
Nie nie nie nie nie.
Jacksona.
[mężczyźni mówią niewyraźnie]
-Tam jest! -[Bayou] Ojej.
-Dorwij go! - [Bayou] Wysłuchaj mnie teraz.
To coś... Zaraz, czekaj, czekaj! Czekać!
Czekać! Whoa, whoa! Hej hej!
-[dramatyczna muzyka] -[mężczyźni krzyczą niewyraźnie]
[stłumiony krzyk]
[stłumiony krzyk] Nie!
NIE! [szlochanie]
-[strzał z broni na zewnątrz] -[krzyczy tłum]
[szepcze] Willie Earl.
[Bayou] Czekaj, czekaj, czekaj! Poczekaj poczekaj!
[krzyczy] Zabrali go na pole!
[Hattie] Co? O Boże! Co?
[wrzask tłumu]
[Hattie szlocha] Zetnij go! Ściąć go!
Ściąć go! Ściąć go!
[dramatyczna muzyka trwa]
[intensyfikuje się muzyka dramatyczna]
[koniec muzyki dramatycznej]
[brzęk szkła]
Gdzie byłeś?
Przepraszam. Spóźniłem się.
Cóż, twoja matka jest tu od kilku godzin.
I słucham tej samej starej piosenki.
[Odtwarza „Papierowe samoloty – Bayou Boyd” Joshuy Boone’a]
♪ Jesteś piosenką ♪
♪ To chciałbym usłyszeć jeszcze raz ♪
♪ Jesteś światłem ♪
♪ Którego ciągle szukam… ♪
Ona niewiele dziś mówi, panie Johnathan.
Pani Leanne?
♪ Ja i ty ♪
Twój syn tu jest.
- ♪ Muszę to zobaczyć, przejrzeć tę sprawę... ♪ - Panna Leanne?
♪ I spędzę całe życie ♪
To Johnathan.
♪ Wysyłanie papierowych samolotów ♪
♪ Na księżyc ♪
♪ Modlę się, żeby dotarli do ciebie ♪
♪ I spędzę resztę moich dni ♪
♪ Zagubiony w tym szaleństwie dla ciebie ♪
♪ Wysyłanie papierowych samolotów ♪
♪ Na księżyc ♪
♪ Miłość tak boska ♪
♪ Wszystkie nasze wspomnienia się splotły ♪
♪ Znalazłem prawdę ♪
♪ W twoich miodowych oczach ♪
♪ I chociaż minęło trochę czasu ♪
♪ Wciąż myślę o twoim uśmiechu ♪
♪ Każdej nocy przed zaśnięciem ♪
♪ Znajduję cię w moich snach ♪
♪ Gdzieś na drzewach ♪
-♪ I spędzę całe życie ♪ -[jęczy]
-♪ Wysyłam papierowe samoloty ♪ -[wzdycha]
♪ Na księżyc ♪
♪ Modlę się, żeby dotarli do ciebie ♪
-♪ I spędzę resztę moich dni ♪ -[szloch]
♪ Zagubiony w tym szaleństwie dla ciebie ♪
♪ Wysyłanie papierowych samolotów ♪
♪ Na księżyc ♪
[Koniec „Papierowych samolotów – Bayou Boyd”]
[Johnathan pociąga nosem]
[Johnathan wzdycha]
[świergot ptaków]
-[Odtwarza „Paper Airplanes” Ruth B.] -♪ Ty jesteś piosenką ♪
♪ To chciałbym usłyszeć jeszcze raz ♪
♪ Jesteś światłem ♪
♪ Którego ciągle szukam ♪
♪ Róże są niebieskie ♪
♪ Jeśli to nie ja i ty ♪
♪ Muszę zobaczyć ♪
♪ Przejrzyj tę sprawę ♪
♪ I spędzę całe życie ♪
♪ Wysyłanie papierowych samolotów ♪
♪ Na księżyc ♪
♪ Modlę się, żeby dotarli do ciebie ♪
♪ I spędzę resztę moich dni ♪
♪ Zagubiony w tym szaleństwie dla ciebie ♪
♪ Wysyłanie papierowych samolotów ♪
♪ Na księżyc ♪
♪ Miłość tak boska ♪
♪ Wszystkie nasze wspomnienia się splotły ♪
♪ Znalazłem prawdę ♪
♪ W twoich miodowych oczach ♪
♪ I chociaż minęło trochę czasu ♪
♪ Wciąż myślę o twoim uśmiechu ♪
♪ Każdej nocy przed zaśnięciem ♪
♪ Znajduję cię w moich snach ♪
♪ Gdzieś na drzewach ♪
♪ I spędzę całe życie ♪
♪ Wysyłanie papierowych samolotów ♪
♪ Na księżyc ♪
♪ Modlę się, żeby dotarli do ciebie ♪
♪ I spędzę resztę moich dni ♪
♪ Zagubiony w tym szaleństwie dla ciebie ♪
♪ Wysyłanie papierowych samolotów ♪
♪ Na księżyc ♪
♪ A jeśli świat przestanie się kręcić ♪
♪ Nawet wtedy będę śpiewać ♪
♪ O tobie ♪
♪ I kiedy moje serce przestanie bić ♪
♪ Nawet wtedy będę śnić ♪
♪ O tobie ♪
♪ A jeśli ptaki przestaną śpiewać i deszcz przestanie padać ♪
♪ I słońce nie będzie świecić nad tobą ♪
♪ Nawet wtedy nie skończę ♪
♪ Koniec z kochaniem cię ♪
♪ I spędzę całe życie ♪
♪ Wysyłanie papierowych samolotów ♪
♪ Na księżyc ♪
♪ Modlę się, żeby dotarli do ciebie ♪
♪ I spędzę resztę moich dni ♪
♪ Zagubiony w tym szaleństwie dla ciebie ♪
♪ Wysyłanie papierowych samolotów ♪
♪ Na księżyc ♪
[brzęczący]
♪ Wysyłanie papierowych samolotów ♪
♪ Na księżyc ♪
♪ Księżyc ♪
♪ Wysyłanie papierowych samolotów ♪
♪ Na księżyc ♪
[Koniec „Papierowych samolotów” Ruth B.]
[gra ponura muzyka]
[ponura muzyka kończy się]
[dramatyczna muzyka gra]
[koniec muzyki dramatycznej]
Downloaded from subtitlesnest.com