To, co mówisz, nie jest wystarczającym powodem do rozwodu.
- Jeśli masz inne powody, wysłuchajmy ich. - Jakie inne powody?
Podobnie jak twój mąż jest uzależniony, bije cię lub nie daje ci kieszonkowego.
Nie, nie jest uzależniony i nie ma żadnych problemów; w rzeczywistości jest bardzo miłą i przyzwoitą osobą.
To dlaczego chcesz się rozwieść?
Bo nie chce ze mną iść.
Jeśli powiedział, że pójdzie ze mną, natychmiast wycofam swoje roszczenie.
- Czy chcesz przyjść? - Nie, nie jestem.
- Dlaczego nie, sędzio? Powiedz mi, dlaczego tego nie zrobi. - Znasz już powód.
Nie, nie wiem. Proszę wyjaśnić to jeszcze raz.
Niech mi poda jeden powód, dla którego w tej sytuacji powinniśmy wyjechać za granicę.
- Pokaż mi dobry powód, dla którego powinniśmy zostać. - Dam ci tysiąc powodów.
- Powiedz mi chociaż jedno. - Mój tata. Nie mogę go zostawić. Czy muszę dać więcej?
Ale możesz opuścić żonę?
- Kiedy cię opuściłem? Przyprowadziłeś mnie tutaj.
- Co zrobiłeś? - To ty złożyłeś wniosek o rozwód.
Kiedy mówisz żonie i dziecku, żeby wyjechali, czy to nie jest odejście?
Czy nie powiedział właśnie, że możesz iść, jeśli chcesz?
Tak i powtórzę to jeszcze raz. Kiedy nie chcesz ze mną mieszkać,
Nie mam zamiaru cię do tego zmuszać. Po prostu idź. - Uspokoić się. Ściszcie głosy.
Któregoś dnia zapragnąłeś ze mną zamieszkać; teraz nie chcesz.
- Kiedy wolisz tam iść... - Co masz na myśli mówiąc preferuję?
To jest coś, co oboje zaczęliśmy.
Sędzio, po półtora roku biegania i wszystkich kosztów, w końcu dostaliśmy wizy.
Przychodzą już od sześciu miesięcy i wygasną za 40 dni.
Dlaczego mielibyśmy stracić tę szansę?
Nie chcesz przegapić tej okazji, OK; Posłuchajmy Twojej propozycji.
Znasz już naszą sytuację,
Powiedz nam, co powinniśmy zrobić. Sędzio, co powinniśmy zrobić?
Powód, dla którego teraz używa tego jako wymówki: jego ojciec... - Nie użyłem tego jako wymówki...
- Powiedziałeś, daj mi jeden powód... - Przepraszam, mówię.
Jego ojciec cierpi na chorobę Alzheimera. Nie ma świadomości, że jest jego synem. Albo kto jest w jego pobliżu.
- Co to dla niego za różnica? Czy to ty, czy ktoś inny? - Dlaczego to mówisz? to ma znaczenie.
Czy on rozumie, że jesteś jego synem?
Ale wiem, że to mój ojciec.
Twoja córka nie jest dla Ciebie ważna? Jej przyszłość nie jest dla Ciebie ważna?
- Kto powiedział, że chodzi o naszą córkę? - Wszystkie te inne dzieci... - Dlaczego myślisz, że to jest ważne tylko dla ciebie?
Wszystkie te inne dzieci żyjące w tym kraju. Czy żadne z nich nie ma przyszłości, proszę pani?
Wolałabym, żeby moje dziecko nie dorastało w takich okolicznościach. Jako matka mam do tego prawo.
Pod jakimi warunkami? Jakie warunki, proszę pani?
Czy lepiej jest dorastać tutaj, z obojgiem rodziców, czy tam, bez ojca?
Właśnie dlatego chcę, żeby poszedł z nami.
Nie jestem w sytuacji, żebym mógł przyjść. Ile razy mam to powtarzać? Czy musiałem mówić jeszcze raz?
Więc nie ma warunków. Co się teraz ze mną stanie?
Nic. Wróć do swojego życia.
Gdybyśmy mogli, nie starałabym się o rozwód.
Proszę pani, on też musi wyrazić zgodę na ten rozwód. To musi być wzajemne.
- Ale on twierdzi, że jest chętny. Czy on nie mówi, że teraz jest w porządku? - Proszę pana, czy jest pan gotowy na rozwód?
Jeśli ona woli wyjechać za granicę niż opuścić ojca dziecka, to nie mam nic przeciwko.
Ok, więc wszystko z nim w porządku. A co z moją córką?
Wszystko trzeba uzgodnić. Ile lat ma Twoja córka?
Za dwa tygodnie skończy 11 lat.
Jeśli jej ojciec nie wyrazi zgody, nie może pójść z tobą, proszę pani.
Jej ojciec nie pozwala.
To sprawa między wami.
Proszę podpisać się tutaj i życzę miłego dnia.
Sędzio, przyszedłem tu, żeby mógł pan rozwiązać mój problem.
Ty też proszę. Chodź, podpisz tutaj.
- Gdzie podpisać? - Tutaj.
Oddam wszystko. Po prostu daj mi moją córkę.
Twoja córka jest ze mną związana emocjonalnie. Ona nawet nie chce z tobą iść.
- Ona nie rozumie. - Dlaczego mówisz, że ona nie rozumie?
Ona ma 11 lat. Dlaczego nie rozumie?
Proszę podpisać się tutaj i nie zajmować czasu sądu.
- Nikt poza tobą nie rozumie. - Nie, tylko ty wszystko rozumiesz... - Proszę nie zabierać czasu sądu.
Sędzio, co mam zrobić? Zostało mi tylko 40 dni.
Proszę pani, może pani tu przychodzić za każdym razem, gdy ma pani mały problem i chce się rozwieść.
Mały problem?
Mój problem nie jest mały.
- Mój problem nie jest mały. - Dziękuję
- Problemem jest moja córka. - Proszę pani, to także jego córka. On też ma prawa.
Jestem sędzią i mówię, że twoja sprawa jest niewielka.
Podpisz tutaj, proszę i życzę miłego dnia.
Rozstanie Film Asghara Farhadiego
- Proszę pani, powiedziała pani drugie piętro. - To jest drugie piętro, proszę pana.
W takim razie jakie jest niższe piętro?
To jest parter, to jest pierwsze, a to będzie drugie piętro.
Nasza cena dotyczyła dwóch pięter.
- Tak czy inaczej, płaci ci kupujący. - Ale tylko na dwa piętra.
Nie rozumiem, co pan mówi, proszę pana.
Następnie zadzwoń do kupującego i zapytaj co mamy zrobić. To nie w porządku, to są trzy piętra.
Zapłacę za dodatkowe piętro. Po prostu otwórz mi drogę.
Przepraszam panią?
Idź i powiedz tacie, że się spóźnili.
Dlaczego sam mu tego nie powiesz?
- Co powiedziałem? - Jaka była nasza umowa?
Uczę się.
- Cześć. - Witam Panią.
Będę z tobą.
Proszę pani, nie wiem, na ile jest pani tego świadoma, ale
zawracam ci głowę za to, że opiekujesz się moim ojcem.
To też będzie praca domowa,
ale prawdziwym problemem jest to, że musisz podać mu leki na czas.
...nie korzysta z kuchenki, nie otwiera tych drzwi, więc wyjdzie i się zgubi. Nie otwiera okna.
Będę musiał iść do pracy na 7:30. Powinieneś tu być, żebym mógł zaraz potem wyjść.
7:30 to za wcześnie.
Gdybym wtedy przyszedł, musiałbym wyjść z domu około 5:00 - 5:30. - Dasz radę zrobić osiem?
- Chodźże
- Nie wiem, jak będzie o 8. - Byłoby dobrze, gdybyś dotarł tu o 8:00.
Zadzwoń do domu sąsiada, otworzą drzwi wejściowe. Zostawię tu klucze.
- OK? - OK.
- Możesz do tego dojść? - Tak - Przepraszam, jaka jest stawka miesięczna?
Tylko jedna sekunda...
- 300 000 miesięcznie, proszę pani. - To za mało.
Nie, to mniej więcej ta cena, zapytaj.
Moja droga do pracy jest za daleko.
Aby tu dojechać, muszę przesiąść się do kilku autobusów.
Słuchaj, tylko na to mnie stać. Teraz już wiesz lepiej, czy chcesz skorzystać z tej oferty.
Daj jej te książki, może ich potrzebować.
- Nie mam reszty, proszę pani.
- Więc daj mi znać do dzisiejszego popołudnia, żebym mógł powiadomić kogoś innego.
Więc jeśli nie mógłbyś tego zrobić, nie straciłbym ich.
OK.
Termeh! Twoje ubrania!
Nie przyjedzie?
- Dlaczego zabierasz swoje książki? - Chcę je.
To wszystko tylko przez dwa tygodnie?
- Dziękuję. - Nie ma za co.
- Zazwyczaj do czego to zakłada? - Mam iść i ją zapytać?
Chcesz, żebym źle wyszła, zanim twoja mama w ogóle wyjdzie?
- Simin, dokąd idziesz? - Niedługo wrócę.
- Gdzie idziesz? - Idę ulicą. Mam coś do zrobienia; zaraz wracam.
Wrócę.
Mam spotkanie.
- Mówię, postaw na Cztery. - Dlaczego cztery?
Ponieważ jest najbardziej wyblakły.
Widzisz, mama musiała używać tego numeru najczęściej, odkąd jego kolor tak bardzo wyblakł.
OK, w takim razie zrobimy cztery; kogo to obchodzi...
Właściwie odtąd wszystkie ustawienia tego domu będziemy umieszczać na czterech.
Ona naprawdę idzie.
- Ona wróci, kochanie. - Termeh!
Przyjdź do dziadka.
Tata?
Kochanie, idź do swojego pokoju.
Tato, wstawaj. Puść jej rękę.
Puść jej rękę. Wstawać; Chcę cię zabrać do toalety. Wstawaj tato.
Gdzie mnie zabierasz?
Toaleta, a potem chcę ci kupić gazetę.
Kochanie, mówiłem, idź do swojego pokoju. Mówiłem ci, żebyś poszła, kochanie.
- Gdzie mnie zabierasz? - Pospiesz się.
Nie wkładaj tam ręki.
Biorę tę płytę Shajarian.
- Weź, co chcesz. - Nie, tylko ten.
Do widzenia.
Myślałam, że też tam mieszkasz.
Nie, na jakiś czas przeprowadzę się do mamy.
To trochę trudne.
Słuchaj, w takich przypadkach całkowicie mu ufam.
To oddany człowiek. Nie martw się o niego.
Poza tym nie będzie go nawet w domu.
Rano, kiedy tam dotrzesz, on będzie już w pracy.
To samo po południu.
Twoja córka też tam będzie. Dzięki temu moja córka też nie będzie sama.
Zagrają razem.
Gdzie idziesz?
Co to jest? - Tlen.
Co to jest tlen?
Uciec. albo się obudzi.
Nic nie słyszę.
Co on robi?
Cześć.
Chciałeś gdzieś iść?
- Chcę kupić gazetę. - Co?
Chcę kupić gazetę.
W twoim pokoju jest gazeta. Przychodzić.
Przychodzić; pozwól, że zaprowadzę cię do twojego pokoju.
Chcę cię zabrać do pokoju, a potem dać ci coś do jedzenia.
Mama!
Posikał się w spodnie.
Usiądź na łóżku.
Co to jest?
Gdzie idziesz? Dostać się do środka.
Idź założyć but. Widzisz, tu jest wszystko Najes (nieczyste).
Powiedziałby, gdyby musiał siusiu.
Słuchaj, zabierz go do łazienki...
Nie mogę teraz przyjść. Mam zajęcia do 12:00.
Zadzwoń do mojego męża. Zadzwoniłeś do niego? Masz jego numer?
Napisz to wtedy.
Pen jest tuż przy telefonie.
Gdybym przyniósł ci spodnie, mógłbyś się przebrać?
Twoje ubranie. Jeśli przyniosę ci ubranie, czy mógłbyś się przebrać?
- Simin? - Umiesz się umyć?
- Umyj się? - Simin?
Zostawiam tu twoje ubranie. OK?
Umyj się i załóż te ubrania.
Kładę tu twój ręcznik.
- Zrozumieć? - Tak.
Umyj się, żeby nie było ci niewygodnie.
Włóż tam spodnie.
Czy możesz?
Twoje spodnie! Zdejmij je.
I załóż ten, który ci dałem.
OK?
Simin...
Cześć. Mam pytanie.
Przyjechałem tu do tego domu do pracy. Muszę opiekować się starszym mężczyzną.
Chciałem zapytać...
Przepraszam, ale obsikał się w spodnie.
Zastanawiałam się, czy gdybym sama go zmieniła, czy byłby to grzech? czyż nie?
Nikogo tu nie ma.
stary człowiek, 70 lub 80 lat z demencją...
Mocz... Siedzi tu już od pół godziny.
Czy mogę?
Nie powiem tacie.
Moja droga.
Wstawać.
Otworzyć nogi.
OK, teraz zdejmij spodnie.
Karta!
- Wszyscy szukają. - W porządku, niech patrzą.
- Ile? - 37,5
- Dostałeś resztę? - Nie dał.
- Prosiłeś, a on nie dał? - To była jego wskazówka.
Wskazówka? Chwileczkę, proszę pana!
Napiwek jest na czas, kiedy wykonuje swoją pracę. Idź, weź pieniądze.
- Tata! - Szybki!
Czekaj, Panie, czekaj.
- Tutaj. - To jest twoje.
Naprawdę?
- Cześć. - Cześć, Termeh.
Witam Panią.
- Witam, jak się masz? - W porządku, dziękuję.
- Przyniosę tylko książki. - Przynieś także wyniki badań.
- Jak się masz, pani Qahraei? - W porządku dziękuję?
W porządku, dziękuję.
Przepraszamy, że się spóźniliśmy.
Bez problemu. Jak się ma Twoja żona?
- Dziękuję. - Świetnie.
- Dzień dobry Panu. - Cześć.
Jak się masz, tato?
- Cześć ślicznotko. - Cześć.
Oto gazeta.
Czytasz mu gazetę, czy on jest dla ciebie?
Synu...
Ali wyszła za mąż.
- kim jest Ali? - Ali.
Tak, Ali wyszła za mąż. Termeh, szybko.
Proszę pani, nie zakręciła pani zbyt mocno jego zaworu tlenowego.
Zrobiłem to rano, pewnie sam otworzył.
Czy od jutra mógłbyś go mocniej dokręcić, żeby nie mógł go otworzyć.
Przepraszam ale...
Chyba nie będę mógł przyjść jutro.
Czy nie mówiłeś, że będziesz przychodził codziennie?
Zrobiłem to, ale odległość jest zbyt duża. Nie mogę przyjść.
Proszę pani, wczoraj przez panią musiałem odprawić kogoś innego.
Jest 4 po południu. Gdzie mógłbym znaleźć kogoś innego na jutro?
Przysięgam, jest mi naprawdę ciężko.
Naprawdę nie mogę. Praca jest bardzo ciężka, nie mogę jej wykonać.
Proszę, czy mógłbyś tu przyjść?
- Somayyeh, gdzie jest twój szalik? - To tu.
Może byłeś zmęczony, bo to pierwszy dzień.
NIE.
Sam tu byłeś... widziałeś te kilka minut.
Somayyeh, chodź po swoją torbę.
Przepraszam, jeśli mógłbyś mi podać ten numer...
Mają też USG.
- Dzisiaj dużo się ruszał. - A więc to chłopiec.
Dziś rano tak mocno kopał moją mamę w brzuch...
No cóż, chce urodzić się wcześniej...
Aby się ze mną pobawić.
Czy mógłbyś tu napisać, proszę?
Powiedz im, że Qahraei cię przysłał.
Jej sekretarka mnie zna.
- Czy to mężczyzna czy kobieta? - To kobieta.
Zadzwoń wcześniej.
Powinnaś była mi o tym powiedzieć wczoraj, proszę pani.
Jak mogę go jutro zostawić samego w domu?
- Termeh, gdzie twoja mama zostawiła torebki z herbatą? - Nie wiem.
Powinieneś mi też powiedzieć, że jego też muszę posprzątać.
Jakie sprzątanie?
Dziś rano nasikał w spodnie.
To nie w porządku, że go oczyszczam.
Czy mógłbyś mi zapłacić za dzisiaj, żebym mógł iść.
Zawsze nam mówił, kiedy musiał siusiu.
Jeśli zadzwonisz do tych firm, mogą wysłać Ci również opiekunów płci męskiej.
Proszę pani, nie mogę po prostu nikomu zaufać.
Tutaj. Możesz liczyć, jeśli chcesz.
Przepraszam, mówię to tylko ze względu na kwestie religijne.
Bez problemu.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
- Do widzenia. - PA pa.
Tak?
Przepraszam, zastanawiałam się, czy mogę przekazać Twój numer mojemu mężowi,
mówiąc, że znalazłem cię w gazecie...
Za te prace domowe i za twojego ojca.
Możesz opisać pracę i jeśli zgodzi się przyjechać...
Nie chcę mu mówić, że cię znam.
Nie powiedziałam mu, że przyjeżdżam tu do pracy.
Więc powiedz mu, żeby do mnie zadzwonił, albo po prostu powiedz mu, żeby przyszedł tu dziś wieczorem.
Myślę, że na dzisiaj będzie już za późno.
Więc jutro sam przyjdę.
Gdybyś po prostu nie mógł dać tej pracy komuś innemu.
A ty wiesz lepiej o stawce...
Nie martw się o to. Niech do mnie zadzwoni, a ja umówię się z nim na spotkanie.
- Dziękuję. - Nie ma za co, Papa.
I dzięki.
Panie Lavasani?
Tam.
Cześć. Jestem Samadi.
- Zadzwoniłem po tę pracę. - Tak jak się masz?
Przepraszam, jestem spóźniony.
Bez problemu. Mówiłeś, że gdzie wcześniej pracowałeś?
Naprawa butów.
Więc nie masz żadnego problemu z jego czyszczeniem?
Co?
Powiedziałem, że od wczoraj nie może wytrzymać.
Nie, w porządku, jest jak mój własny ojciec.
Skoro więc zamierzasz być z nim sam na sam, z nikim innym, musisz zachować szczególną ostrożność.
Czy rodziny tam nie będzie?
Nie, jestem teraz singlem.
Przepraszam, ale 300 000 za tę robotę, to nie jest za mało?
Ile miałeś na myśli?
- Może przynajmniej 400 000. Naprawdę nie mogę zrobić 400.
Przyjdę za kilka dni na próbę...
Jeśli Ci się podobało, dodaj coś do tego.
- Jeśli nie jesteś usatysfakcjonowany, po prostu nie płać.
Jeśli chcesz, mogę zacząć już dzisiaj.
Nie, mam dzisiaj kogoś. Zabierz ze sobą dowód osobisty i zacznij od jutra.
- Jak co? - Wystarczający jest dowód tożsamości ze zdjęciem.
- Religijność? - Wierny.
- Suchy? - Kupa piasku.
- Pustynia? - Pustynia.
- Zamieszki? - Bunt.
Dzwonek do drzwi?
- Razieh. - NIE.
- Jej mąż. - Tak.
Podaj wersję perską następujących słów:
- Model? - Niemenak.
- Kompost? - Choszaab.
- Gwarancja? - Odszkodowanie, Zemanat.
To arabski, nie perski.
Mój nauczyciel tak powiedział.
Nie mów tego więcej.
Co jest nie tak, jest źle. Nieważne, kto to mówi i gdzie to jest napisane.
- W sprawie gwarancji możesz napisać... - Jeśli napiszę coś jeszcze, odejmą mi punkty.
W porządku, pozwól im.
... Napisz „Poshtvaneh”.
Posztvaneh.
Cześć.
- Cześć. - Cześć.
Co się stało? Myślałam, że twój mąż miał dzisiaj przyjechać.
Przepraszam, nie mógł dzisiaj przyjść.
Co z jutrem?
Nie wiem. Jeśli nie, przyjdę sam.
Proszę pani, czy on pewnego dnia przyjdzie, a innego się nie pojawi?
Nie, biedny człowiek chciał przyjść.
Wczoraj wieczorem jeden z pożyczkodawców przyszedł z policją i go zabrał.
W każdym razie, jeśli nie będzie mógł przybyć, muszę o tym wiedzieć kilka dni wcześniej.
Nie, na pewno przyjdzie.
Dziś wieczorem chcę pójść do tego pożyczkodawcy i błagać go, żeby pozwolił mu wyjść.
Proszę zamknąć za mną drzwi. - Jasne - Cześć.
Cześć.
Nie depcz tego, to Najes.
Idź wynieść śmieci.
Jesteś w stanie?
Tak, mogę.
Gdzie do cholery znajdę teraz twoje ubrania?
Zdejmij górny.
Zdejmij to.
Mama...
Nie ma go w swoim pokoju.
- Co? - Nie ma go w swoim pokoju.
Idź zobaczyć, czy jest w toalecie.
Połóż tu rękę.
Nie ruszaj tego, dobrze? Tutaj piłka nie przejdzie...
Miło iść, tato.
- Dziadku, po której stronie jesteś? - To menadżer, siedzi na bocznej ławce.
Widziałeś to?
Co się stało?
Usiądź.
Wszystko w porządku?
Gdzie byłaś, dziewczyno?
Biedak czeka na ciebie od pół godziny.
Mam długą drogę do pracy, przysięgam.
Cześć.
Także, gdybyś mógł wynieść śmieci do kosza na śmieci.
Wilgoć z toreb dostaje się na schody, powodując ich zabrudzenie.
Wczoraj zakręciło mi się w głowie i upuściłam torbę. Zostało rozerwane.
Dzisiaj posprzątam schody.
- OK - Wsiadaj.
Odsuń rękę.
Pozwól mi zamknąć drzwi.
- Proszę pani? - Nie tutaj?
- Jak miało na imię jej dziecko? - Somayyeh.
Nie siedź tam, jest mokro. Zobaczysz...
Somayyeh!
Somayyeh! Dzwonić.
Pani Kalani!
Pukaj dalej.
Somayyeh! Dziadek!
Pani Kalani!
Tak.
- Cześć jak się masz? - W porządku, dziękuję.
- Widziałeś panią, która u nas pracuje? - Czyściła schody.
- Gdy? - Poranek.
- Nie ma jej w domu? - Nie, dziękuję.
Zaczekaj tutaj. Pójdę zabrać kluczyki z samochodu.
Co się stało?
Tata?
Rusz stopy, kochanie.
Tato, wstawaj, spójrz na Termeha.
Tata!
On oddycha. Nie martw się, oddycha.
Czy bolą Cię ramiona? Zdejmij mu koszulę.
Poruszaj ramionami.
Czy to boli? Wstawać.
Przejdź się trochę. Pospiesz się.
Chodź, chodźmy po gazetę.
Rusz nogą.
Czy to boli? Pozwól mi zobaczyć, co się stało?
Kto ci to zrobił, tato?
Chcę się upewnić, że z twoimi nogami wszystko w porządku, tato!
Pozwól mi... Kochanie, możesz wyjść na zewnątrz.
- Czy coś jest nie tak? - Nie, wszystko w porządku. Wychodzić.
Ona odeszła, tatusiu. Pozwól mi je zdjąć.
Tata! Chcę się upewnić, że z twoimi nogami wszystko w porządku.
No dalej, usuń to.
Bękart
- Kochanie, wziąłeś trochę pieniędzy z szuflady? - NIE.
Idź do kuchni.
Kochanie, mówiłem ci, żebyś poszedł do kuchni.
Nie widziałeś, że to nic takiego?
Chodź... Zamknij drzwi.
Cześć.
Chodź tu.
Mamo, jestem spragniony.
Patrzysz na niego.
Cześć.
Gdzie byłeś?
Miałem coś do zrobienia; Wyszedłem na chwilę i wróciłem.
Kurwa, odszedłeś na chwilę...
- On spał. - Więc musiałeś zamknąć za nim drzwi i wyjść?
Wróciłem szybko...
Wróciłeś szybko? Jak możesz patrzeć mi w oczy i kłamać?
Umierał, kiedy tu przybyłem!
Tym razem zawsze śpi...
Więc robisz to codziennie?
Zamykasz drzwi i zajmujesz się swoimi sprawami?
Nie, przysięgam. Musiałem to zrobić dzisiaj.
- Dlaczego związałeś mu rękę? - Idź poczekać na zewnątrz.
Czy to była nasza umowa? To było?
Musiałem. Miałem coś do zrobienia.
Dziękuję bardzo!
Nasza umowa była taka, żeby związać rękę temu biednemu człowiekowi, zamknąć drzwi i zająć się swoim życiem?
- A co się z nim stało? Czy u niego wszystko w porządku? - Dziękuję bardzo.
Poczekaj na zewnątrz, kochanie. Idź i upewnij się, że dziadek niczego nie potrzebuje.
Czego potrzebujesz w tamtym pokoju?
Który pokój?
Który pokój? Pokój, w którym wziąłeś pieniądze z szuflady.
Wziąłem pieniądze z twojej szuflady?
- Wziąłem pieniądze z twojej szuflady? - Nie wziąłeś pieniędzy?
Przysięgam, że nie!
- Przysięgam, że nigdy bym czegoś takiego nie zrobił! - Chodź, chodź, wyjdź.
Panie, naszym męczennikom, przysięgam.
Mówisz, że wziąłem pieniądze? ...
Cóż, oto moja torba. Patrzeć. Gdybym wziął pieniądze, musiałyby być tutaj.
Proszę, kochanie, weź jego torbę.
Dokąd zabierasz torbę, sir? Oddaj to.
Przysięgam na Emama Zamana...
- Oto moja torba. - Proszę pani, dlaczego to robisz?
Mówię, że przysięgam na Emama Zamana...
Mówię, że przysięgam na Emama Zamana, jeśli choć krok stąd odstąpię.
- Wysiadać. - Mówisz... Co zrobiłem?
Nie dotykaj mnie, proszę pana!
OK, nie dotknę. Po prostu wyjdź sam.
- WYSIADAĆ! Nie pójdę, dopóki nie dostanę pieniędzy.
Zasługujesz na to, żeby cię stąd wyrzucono/wyrzucono.
- Co ja zrobiłem? - Spójrz na mnie. To dla niej puszczam cię spokojnie. Zrozumieć?
Wysiadać.
- Jestem dla ciebie miły, że cię wyrzucam. - Powiedz mi, co się z nim stało.
Proszę pani, to jest mój dom, chcę, żeby pani stąd wyszła. - OK, wyjdę.
Ale to nie jest w porządku.
- Ale to nie w porządku. - Proszę wyjdź!
Otóż to.
Tata?
Otwórz drzwi. To ja. Chcę wejść...
Czy tak się nim opiekujesz?
Tato, otwórz drzwi.
Zobacz, co tam jest. Spójrz.
Otwórz drzwi!
Dlaczego krzyczysz? Nie zrozumie.
Kiedy mówię, żebyś był ostrożny, mówię to po to.
Może boli go noga i nie może wstać.
Dziadek ...
Tato, otwórz drzwi.
Otwórz drzwi Proszę.
Tato, pchnę drzwi, żeby wejść.
To cię uderzy, tato. Przesuń się.
Pchnę drzwi, żeby wejść.
Dlaczego sam to robisz?
Kto ci kazał wejść?
- Chciałem zobaczyć, co się z nim stało. - Daj mi klucze i wynoś się!
- Nic ci nie ukradłem. - Proszę pani, naprawdę mnie denerwujesz!
Nie ukradłem.
- Nie wyjaśniaj! Nie wyjaśniaj! - Nie było mnie tutaj, proszę pana.
Wysiadać.
Daj mi pieniądze na dzisiaj i pójdę.
Czy już tego nie brałeś! prawda?
Jestem tu od 5:30 rano z moją córką... Somayyeh.
- Wysiadać! Wysiadać! Panie, przestań! zatrzymywać się!
- Na zewnątrz! - Przysięgam, jeśli cokolwiek ukradłem.
Wynoś się stąd, powiedziałem.
Co się stało?
Usiądź.
Co się stało, proszę pani?
Mamo, bądź ostrożna.
Powiedz jej, żeby popracowała nad swoim angielskim.
Do widzenia, dziadku.
Tato, Termeh się pożegnał.
Bądź ostrożny.
OK.
- Co się stało? - Mama mówi, wejdź.
Powiedz jej, że dziadek jest w samochodzie, że nie mogę przyjechać.
Mówi, że to ważne.
Przestałeś z nami nadążać, nawet zanim rozwodziłeś się z żoną...
Jestem naprawdę zajęty, mamo.
Ludzie rozwodzą się ze swoimi żonami, żeby być mniej zajęci.
Proszę pani, mogę znaleźć te kanały. Prawdopodobnie mają szum.
Kochanie, napraw tylko te, które działają.
- Chodź, usiądź. - Dziękuję. Simina?
- Cześć. - Cześć.
Gdzie jest Termeh?
- Z tatą w samochodzie. - Cóż, przyprowadź też swojego tatę.
Nie, jest zmęczony. To jego czas snu.
Co?
Pokłóciłeś się dzisiaj z tą panią?
- Przyszła do ciebie? - Jej szwagierka do mnie zadzwoniła.
Bezwstydny!
Co ona zrobiła?
Przywiązałem starca do łóżka,
zamknąłem drzwi, wyszedłem z domu...
Gdybym przyszedł 10 minut później, byłoby po wszystkim.
- Czy on jest w porządku? - Spadł z łóżka.
Kto wie, jak długo tak był.
- Gdzie ona była? - Nie wiem, dokąd do cholery poszła.
- Powiedziała, że ją uderzyłeś. - Uderzyłem ją?
- Nonsens. - Więc dlaczego zabrali ją do szpitala?
- Szpital? Dlaczego? Co się z nią stało? - Pytasz mnie?
- Po prostu naciskałem, żeby wyszła z domu. - Jej szwagierka zadzwoniła i mnie skarciła.
- Co ona mówi? - Że jeśli ona umrze, krew będzie na twoich rękach.
Rzeczy jak te.
- Czy powiedziała, co się stało? - Rozłączyłem się. Zaczęła przeklinać.
Tak się właśnie dzieje, gdy znajdziesz przypadkowych ludzi.
Nie obwiniaj mnie. Już wtedy mówiłem, że znam tylko szwagierkę.
Powiedziała, który szpital?
- Cześć pani. - Tak?
Proszę czekać.
Dziś wieczorem przywieziono kobietę o imieniu „Razieh”.
- Jakie było nazwisko? - Nie wiemy; Musiała zostać przywieziona wczesnym wieczorem.
Po co ją sprowadzono?
- Właśnie powiedziano nam... - Że zachorowała.
Zadzwonię do ciebie. Do widzenia.
Jeśli się nie mylę, jej mąż ma na imię Samadi.
- Razieh Asnaqi? - Czy ona ma około trzydziestu lat?
Przeszła operację i obecnie znajduje się pod opieką pooperacyjną.
Jaka operacja?
Miała poronienie.
- Czy teraz jest w porządku? - Cześć? Czekać. Ona jest w porządku.
Przepraszam, czy jest tu ktoś z rodziny?
- Będą na dole. - Dziękuję
Co jej zrobiłeś?
Co ja zrobiłem?
Dzień dobry Panu.
- Jak się masz? - U nas wszystko w porządku, dziękuję.
Witam Panią.
- Co z nią? - Kto?
Twoja żona.
Pod opieką.
Znałeś ją?
- Zrobiłem. - Moja żona tak.
- Nie miałem żadnych kanapek. - Witam Panią.
- Czy możemy ją odwiedzić? - Skąd ją znasz?
- Twoja siostra przedstawiła ją nam do prac domowych. - Dziękuję bardzo.
- Przyjechała do twojego domu do pracy? - Kilka dni przyszła, tak.
Najwyraźniej byłeś zajęty, więc przyszła po ciebie.
Usiądź i zjedz coś.
To znaczy, że przyszła zaopiekować się twoim ojcem?
Tylko kilka dni.
Dwa lub trzy dni.
To dlaczego nie powiedziałeś mi tego pewnego dnia w banku?
Myślałam, że już ci powiedziała.
A teraz, dlaczego tu przyszedłeś?
- Pomyśleliśmy, że przyjedziemy zobaczyć, czy możemy coś zrobić. - Jaka praca?
- Jakakolwiek pomoc... martwiliśmy się.
Upadła?
Słuchaj, chodź ze mną, żebym mógł wyjaśnić.
Pozwól mi wyjaśnić... Chodź ze mną.
Naprawdę rozumiem Twoją sytuację.
Zabiłeś jego dziecko, a teraz przyszedłeś, żeby przywrócić je do życia?
- Bardzo przepraszam. - Przepraszam, nie będę jej dzieckiem, proszę pani.
Powiedz mi tylko jedno. Dlaczego mi nie powiedziałeś tamtego dnia?
Myślałem, że ona...
Panie, przyjacielu! Jesteś singlem... moja żona...
Puść moją rękę...
Daj mu odejść
Odpuść sobie. Uspokoić się. Proszę...
To jest szpital. Pospiesz się.
Zatrzymaj się, Panie! Zatrzymywać się!
Dlaczego tu przyszedłeś?
Daj mi zobaczyć.
- Musiałeś mi to dzisiaj mówić? - Tak mi przykro.
- Daj mi zobaczyć. - Przepraszam.
Wyjdź tutaj. Wyjdź tutaj.
Wyjdź, chcę z tobą porozmawiać.
Proszę, błagam, Hojjat!
- Chcesz, żebym opuścił twoje siedzenie? - NIE.
Zostawię cię w domu, a potem pójdę odebrać ojca.
NIE.
Co masz na myśli nie?
Chcesz iść do rodziców patrząc w ten sposób?
Zrobione. Dziś wieczorem wrócisz do domu.
Nie chcę.
Dokąd idziesz, Panie?
Zostaw to tam.
Słyszałeś jej oskarżenia? Czy sie zgadzasz?
To był 13-ty, proszę pana.
Żal mi jej i zrobiło mi się bardzo smutno, gdy o tym usłyszałam...
- Poszedłem do szpitala. - Więc zgadzasz się, że to zrobiłeś?
Dostałeś to tego samego dnia od lekarza sądowego?
W nocy, gdy była w szpitalu, zabraliśmy raport do... Zanieśliśmy go do lekarza.
Cztery i pół miesiąca, chłopcze. Proszę zatem o wyjaśnienie.
Zgadzam się, trochę się z nią pokłóciłem.
Co masz na myśli mówiąc szorstko. Popchnąłeś ją?
Nie, nie naciskałem jej. Właśnie próbowałem wyciągnąć ją z domu.
Nie, proszę wyjaśnić jaśniej, proszę pana. Jesteś teraz oskarżony o morderstwo.
Dzieciak miał 4,5 miesiąca, jest więc uważany za kompletnego człowieka.
Nie podszedłem do niej z zamiarem popychania jej.
Chciałem tylko, żeby wyszła, żebym mógł zamknąć drzwi.
- Nie naciskałeś mnie? - Proszę pani.
Gdybym wiedział, że jest w ciąży...
Nie zrobiłbym nawet tyle, ile zrobiłem.
Chciałem tylko zamknąć drzwi.
Zgadza się pani z jego słowami, proszę pani?
Nie popchnął mnie, złapał mnie tutaj, a potem rzucił; Spadłem ze schodów.
Nie, nie rzuciłem cię.
Powiedziałem tylko, że chcę ją tylko wyrzucić z domu.
- Kto wyrzuca kobietę w ciąży z domu? - Nie wiedziałem, że jest w ciąży.
- Dlaczego kłamiesz? - Dowiedziałem się tego właśnie w szpitalu.
Sędzio, jesteś jak mój starszy brat. Jak ktoś może nie wywnioskować z wyglądu kobiety w ciąży?
- Kobieta w 4,5 miesiącu ciąży. - Proszę pani, kiedy w ogóle panią widziałem?
Zanim się pojawiłeś, albo już mnie nie było, albo szedłem do pracy.
A kiedy wracałem, zawsze taka była, w czadorze.
Jak ktokolwiek mógł dowiedzieć się, że jest w ciąży?
Mógłby twierdzić, że nie poznał twojego wyglądu.
Poza tym nawet nie przypuszczałam, że kobieta w ciąży będzie wykonywać taką pracę.
Sędzio, mówiłam o mojej ciąży przy nim, jego córce i jej nauczycielce.
- Przysięgam, że wszyscy słyszeli. - Gdy? nie pamiętam.
- Oczywiście, że nie pamiętasz... - Kto w ogóle powiedział, że tu chodzi o moją wiedzę na ten temat?
Oczywiście, że jest. Jeśli udowodnią, że wiedziałeś, że jest w ciąży...
... Sąd wyznaczy Ci od 1 do 3 lat więzienia.
- Więc? - Co?
- Nie, nie wiedziałem. - Nauczyciel twojej córki może zeznawać.
Czy może przyjść jutro?
Proszę pana, nawet nie chcę jej w to mieszać.
To nie jest dobre dla mojego dziecka.
Dupku, zabiłeś moje dziecko. Teraz jest źle dla Twojego dziecka?
Twoje dziecko jest po prostu ważne? Nasze dzieci to zwierzęta?
Nie obrażaj, Panie.
Obrażam? czy on jest? Kiedy zabiera moją ciężarną żonę do głupiej pracy...
Bądź cicho, albo wyślę cię do więzienia na trzy dni.
- Proszę, on po prostu za szybko się złości. - Proszę pani, czy ja cię do tego zmusiłem?
Naprawdę powinnam się na nią poskarżyć, dlaczego zdecydowała się pracować dla tego faceta bez mojej wiedzy.
Kiedy idziesz do pracy do domu samotnego mężczyzny i nawet nie wiesz, kim on jest...
Chciałem pomóc z rachunkami. Sędzio, od kilku miesięcy jest bezrobotny.
W każdym razie nauczyciel musi przyjść jako świadek. Albo zadzwoń do niej sam, albo podaj nam kontakty...
Sędzio, jestem tu dzisiaj tylko w jednej sprawie.
Straciłam dziecko, ale nie byłam aż tak zniechęcona...
Jak wtedy, gdy ten facet oskarżył mnie o kradzież.
Jesteśmy złodziejami? - Proszę usiąść.
Gdybyśmy byli złodziejami, czy wyczyścilibyśmy tyłek twojemu ojcu?
- Masz dowód, że została skradziona? - Proszę pana, nie powiedziałem, że ukradła.
Zajrzałem do szuflady i zobaczyłem, że brakuje pieniędzy; Dokładnie taką kwotę, jaką dostała.
- Dlatego wdałeś się w bójkę? - Oskarżył ją o kradzież.
Sędzio, mój ojciec cierpi na chorobę Alzheimera.
Ta kobieta przywiązała go do łóżka, zamknęła drzwi i wyszła z domu.
Tego dnia wróciłem do domu wcześniej.
Widziałem go przywiązanego do łóżka, w okropnej sytuacji... W pierwszej chwili myślałem, że nie żyje.
Wróciła i w tej sytuacji nie mogę powiedzieć, że nie byłem zły. Byłem zły.
Mówiłem jej, żeby wyszła z domu, ale nie chciała wyjść.
Gdzie miałem iść? Ten facet oskarżył mnie o kradzież.
Gdybym nie poprosił, żeby mi zapłacił i po prostu wyszedł, pomyślałby, że ukradłem pieniądze.
- Usiądź. - Czy twój ojciec był ranny?
- Tak, był trochę kontuzjowany. - Jaka kontuzja?
Gdyby doznał kontuzji, to on musiałby narzekać.
Tak, był kontuzjowany.
- Dokąd idziesz, pani? - Przepraszam, moje dziecko jest na zewnątrz, chcę tylko na niego popatrzeć.
Wróć szybko. I zamknij drzwi.
Gdzie poszedłeś? Dlaczego nie wracasz?
Nie czuję się dobrze. Ty idź, ja przyjdę.
Mówi, że zamknąłeś jego ojca w domu i wyszedłeś.
Co mogę powiedzieć?
Co masz na myśli? Jeśli skarga zostanie rozpatrzona, wydadzą przeciwko Tobie orzeczenie.
- Gdzie jest Somayyeh? - Tam.
Idź, przyprowadzę ją.
Chodźmy.
Tak?
On spał. Zamknęłam drzwi, żeby nie mógł wyjść.
Ten facet sam zamknął drzwi na kilka dni i zostawił mi klucz.
Widziałem, że sam to robił...
Mówi, że przywiązałeś go do łóżka.
Bałam się, że jeśli się obudzi, wstanie z łóżka i zrobi sobie coś.
- Sędzio, przysięgam, że zrobiłem to, bo mi zależało. - Proszę pani, prawdziwym problemem jest to, dlaczego wyszła pani z domu?
- Wyszła; musisz ją uderzyć? - Cichy!
Kto w ogóle pozwolił ci dotykać mojej żony?
Panie, wyjdź.
Sir, jeśli oni nie dbają o honor, to mnie to obchodzi.
- Proszę pana, proszę nie obrażać. - Proszę opuścić pokój.
Proszę pana, chcę teraz złożyć skargę na tę kobietę.
Napisz skargę i przynieś do mnie.
Zabierz ojca do lekarza sądowego i poproś go o sporządzenie raportu.
- Przepraszam, co się dzieje z naszą skargą? - Po prostu podpisz tutaj i wyjdź.
Zadzwoń po kogoś po kaucję.
Jaka kaucja?
Jesteś oskarżony o morderstwo. Nie mogę pozwolić ci tak po prostu odejść.
40 milionów to krwawe pieniądze. Podpisz tutaj.
Sędzio, gdzie mogę znaleźć zwolnienie za kaucją?
Mieszkam w domu mojego ojca. I ma Alzheimera.
Jeśli nie możesz, pójdziesz do więzienia.
Mój ojciec nie może tu przyjechać ze względu na swoją chorobę. Proszę nie pisać proszę...
Proszę. Błagam. Nie mogę iść do więzienia.
Zostawiłem tatę w domu, żeby tu przyszedł.
Nie mogę iść do więzienia. Naprawdę nie mam kaucji.
- To nie w mojej gestii, takie jest prawo.
Poczekaj chwilę. Pozwól mi... Mój ojciec, co mam z nim zrobić?
Zostawiłam tatę w domu, zamknęłam go w środku.
Moja córka będzie wracać ze szkoły... Proszę nie pisać?
- Co piszą? - Dlaczego marnujesz czas? idź i zadzwoń.
Nie mogę iść do więzienia. nie pójdę. Możesz pisać...
- Idź po żołnierza.
Po co? Nie. Błagam Cię Panie.
Proszę nie pisać. Przysięgam, że moje życie zostanie zniszczone.
Nie marnuj czasu. Idź zadzwoń.
Termeh Witam, utknąłem tutaj. Zatrzymują mnie na noc.
Nie martw się, to nic. Tylko, że tej nocy będziesz sam.
Miej wszystko na oku. Pamiętaj, aby zabrać Dziadka do toalety.
Dbaj o siebie. Zadzwonię jutro.
Cześć.
Gdybyś nie wyszedł, tata nie siedziałby teraz w więzieniu.
Twój ojciec nie jest w więzieniu przeze mnie.
- Potrącił ciężarną kobietę. - Bo odszedłeś, że ta kobieta tu przyszła.
I jak bardzo martwił się twój tata, że wychodzę...
Wiedział, że tak naprawdę nie pójdziesz.
- Czy mu powiedziałeś? - Nie, sam się domyślił.
Powiedz mi prawdę. Czy mu powiedziałeś?
Idź zabierz swoje rzeczy, żebyśmy mogli pojechać do domu babci.
- A co z dziadkiem? - Zabierzemy go.
Mam prace domową. Nie przyjdę.
- Zostawię cię tu samego! - OK.
Jeśli zadzwonisz do mnie i powiesz, że mnie odbierzesz, wiesz, co się stanie.
Ani razu nie powiedziałem: „nie rób tego”, „nie odchodź”,
„Nie rozwiodę się z tobą”.
Nie tak, jakbyśmy mieszkali razem przez 14 lat.
Tata!
Co tu robisz, kochanie?
Kto cię tu przywiózł?
- Nie masz szkoły? dzisiaj test? - Nie, to jutro.
A teraz, kto cię tu przywiózł?
Cześć.
Czy nie powinieneś do nas zadzwonić, jeśli wpadniesz w kłopoty?
... Więc możemy dać ci tytuł domu w ramach kaucji?
Nie chciałem cię kłopotać.
Głupi człowiek.
- Usiądź. - Nie, proszę pani, muszę go zabrać na pytanie/odpowiedź.
- Gdzie jest dziadek? - W dobrych rękach. Nie martw się.
Jaki jest ich problem? mówiąc: „moje dziecko, moje dziecko”?
Mówią „moje dziecko”, jakby to ich 18-letni syn został zadźgany nożem.
- Rozmawiałeś z nimi? - Cóż, nie możesz nawet rozmawiać z facetem.
Powiedziałem kobietom: kochanie, obie jesteście młode. Za rok kolejne dziecko. Poważnie...
Co się stało?
- Muszę poprosić kogoś, żeby wycenił dom. - Dobrze idź.
- Cześć. - Cześć.
- Wrócę. - Będziemy tutaj. Ty idź.
Dziękuję.
- Witam, pani Lavasani. - Cześć jak się masz?
Mam się dobrze, a ty?
- Przykro mi z powodu twoich kłopotów. - Jaki problem? Dobrze, że cię tu zobaczyłem...
Co się stało? Czy to prawda, że pani mąż...?
Tak, niestety, popchnął ją i upadła; potem poroniła.
Więc co mam odpowiedzieć?
Nie wiem, o co będą pytać.
Jeśli więc zapytaliby o coś, co byłoby niekorzystne dla Twojego męża...?
Moim zdaniem powinnaś powiedzieć im prawdę.
- Proszę pani, nie zatrzymuj się tutaj.
- Gdzie on był? - Pan Lavasani był w kuchni.
- Jakieś reakcje na rozmowę? - Jeśli tak, to nie zauważyłem.
- Skąd wiedziałeś, że jest w ciąży? - Chyba sama mi powiedziała.
Pytałaś, proszę pani. Dlaczego miałbym cokolwiek powiedzieć?
Aha. Jej córka rysowała; mężczyzna i kobieta.
Powiedziała: To jest moja matka i mój ojciec.
Powiedziałem: twoja mama nie jest taka gruba? Powiedziała, że jest w ciąży.
- Więc nie domyśliłeś się tego na podstawie jej wyglądu? - NIE.
Dlaczego kłamiesz, moja siostro? Jesteś kobietą.
Naprawdę nie można rozpoznać po wyglądzie kobiety, że jest w ciąży?
Wyobraź sobie, że doszedłem do wniosku: jaką to robi różnicę dla pana Lavasaniego?
Sędzio, ta kobieta jest nauczycielką jego córki. Przysięgam, że wspólnie pracowali nad swoją historią.
- Dlaczego obrażasz tę panią? - Nikt z tobą nie rozmawiał.
Kiedy w ogóle miałem okazję porozmawiać z nią o mojej historii?
Aresztowano mnie tu zeszłej nocy.
To nie jest bardzo skomplikowane. W tej chwili, kiedy do ciebie mówię...
Ten facet tam, nawet gdyby nie chciał, mógłby nas usłyszeć, mam rację?
Proszę pani, nie słyszałem. Moje myśli były zaprzątnięte moimi sprawami i problemami.
Dlaczego miałbym słuchać Twojej prywatnej rozmowy?
- Czy muszę na coś przysięgać? - Jakbyś wierzył w Boga!
Nie, Bóg jest tylko dla was.
Proszę otworzyć to okno.
Sędzio, to honorowy człowiek.
Od roku chodzę do jego domu, aby uczyć jego córkę.
Nigdy by nie zrobił takich rzeczy.
Chcę wiedzieć: dlaczego ta kobieta miałaby ukrywać przede mną swoją ciążę?
Gdybym wiedział, że jest w ciąży, nawet bym jej nie zatrudnił.
Po co ją zatrudniłeś, skoro wiesz, że nie dostała pozwolenia od męża?
W porządku, dziękuję. Możesz iść do.
Dziękuję.
W czasach Sasanidów ludzie dzielili się na dwie klasy...
... Uprzywilejowana klasa wyższa i klasa normalna.
„normalni ludzie”.
O co pytali, proszę pani?
Chcieli wiedzieć, czy twój tata wiedział, że mama Somayyeh jest w ciąży, czy nie.
Naprawdę nam przykro z powodu twojego kłopotu.
Pewnie nie ma problemu. Nic nie zrobiłem.
Kochanie, co się stało z twoją mamą?
- Bolał ją brzuch. - Dlaczego?
Czy twój ojciec się z nią pokłócił?
Dlaczego mieliby walczyć?
Może zapyta: dlaczego mi nie powiedziałeś, że pracujesz u kogoś w domu?
- Uderzył ją? - Moi rodzice się nie kłócą.
W takim razie dlaczego w dniu, w którym rysowałeś, twoi rodzice się kłócili?
- Sam mi to pokazałeś. - Już nie walczą.
Już nie walczyli? Jesteś pewny?
Wczoraj powiedział: „Nie wiedziałem, że ona jest w ciąży”…
Dziś mówi: „Nawet jej nie popchnąłem”.
A ty po prostu stoisz tam cicho i patrzysz na mnie.
Szczerze, nie naciskałeś mnie? Poważnie...
- Czy już tego nie mówiłem... - Słuchaj, proszę pana...
Przestań mówić: „Nie popchnąłem jej, ale wyciągnąłem z domu”.
Jak daleko są drzwi od schodów, dwa-trzy metry?
Co jeszcze mogło się wydarzyć w tym okresie, co spowodowało jej obrażenia?
Korytarz w naszym domu...
- Słuchaj... - Mówię, proszę pana!
Nie powinieneś mówić, powinieneś odpowiadać. Tylko odpowiedz!
Bądź cicho! - Czy wskoczyłem do twojego...
Przyszedłeś tu, żeby po prostu odpowiedzieć.
- Mam pytanie, które chcę ci zadać. Odpowiadasz tylko na jedno pytanie. - OK.
- Sędzio, chcę go zapytać... - Proszę śmiało i zapytać mnie bezpośrednio...
Jeśli nie zrobiłeś nic złego..
to dlaczego pobiegłeś do szpitala, żeby zobaczyć, co się stało z moją żoną? - Przyszedłem w geście dobroci.
Gdzie była twoja dobroć, kiedy ją uderzałeś?
Czy był tam ktoś jeszcze, kiedy się kłóciliście?
- Tak, byli tam sąsiedzi. - OK, wyślę kogoś na dochodzenie.
Sędzio, oni także będą jak nauczyciel. Oni wszyscy są razem.
Sędzio, on był obraźliwy od samego początku.
Czy kłamię?
- Będę tym, który będzie mówił, kto mówi prawdę, a kto kłamie.
Bądź całkiem!
Proszę pana, jego żona, od której on stara się o rozwód, wniosła poręczenie majątkowe.
Mój Boże!
Proszę pani, czy ma pani kogoś, kto będzie pani poręczycielem?
Co masz na myśli?
Jak urzędnik państwowy, właściciel firmy...
- Nikt. A mój mąż jest bezrobotny. - Dlaczego potrzebujemy gwaranta?
- Trzeba mieć poręczyciela. Teraz usłyszała zarzuty. - O co jest oskarżona?
Jak wynika z jego wniosku o zażalenie...
Nie ma do tego prawa.
Przyznała, że przywiązała jego ojca do łóżka, zamknęła drzwi i wyszła.
- Już wyjaśniłem... - Sędzio, jej dziecko zmarło....
Mów ciszej.
Nie jest ci wstyd? Jesteś mężczyzną?
- Powiedziałem bądź cicho.
Na litość boską, posłuchaj nas choć raz.
On wszystko zniekształca. Musiał pobić moją żonę, że dzieciak był...
Co jest bardziej jasnego niż to? Dlaczego jesteście wobec nas niesprawiedliwi?
Posłuchaj mnie choć raz...
Mówiłem ci kiedyś; jeśli przeszkodzisz w tym spotkaniu, wyślę cię do więzienia na 3 dni.
Straciłem wszystko, co mam, proszę pana. Straszysz mnie więzieniem?
Idź bój się Boga.
Panie Izadi, proszę zadzwonić po kogoś, żeby zabrał tego gościa.
Błagam, proszę do nikogo nie dzwonić.
- Nie, pozwól mi przyjść. - Ok, wyjdź stąd i nie hałasuj.
Dlaczego miałbym być całkiem? Czy powinienem zachować spokój, żeby mogli odebrać mi moje prawa?
Wyjdź, Panie.
- Jaki masz problem? Idę... - OK, wyjdź.
Pozwól mi wziąć mój hełm.
On idzie.
Sędzio, pracowałem 10 lat w warsztacie obuwniczym.
W końcu wyrzucą mnie jak psa. Mówienie, że prawo da ci prawo.
Złożyłem skargę, zajęło to cały rok. Ostatecznie nic się nie stało.
Idź siedzieć w domu, mówili.
Ale tym razem nie pozwolę, żeby to się powtórzyło. Tym razem jest inaczej.
Nie mam nic do stracenia.
Mój problem polega na tym, że nie potrafię rozmawiać jak ten facet.
Bardzo szybko się denerwuję. Nie potrafię mówić tak jak on.
- Nie rób tego!
- Hojjat? - Nie czuję się dobrze.
Idź, usiądź na chwilę.
- Chodźmy!
- Czego od niego chcesz? Po prostu się uspokoił. - Musimy go zabrać.
Chcę z nim chwilę porozmawiać.
Nie ruszaj się, OK?
Sędzio, błagam.
Daj mi sekundę, proszę pana.
Proszę pana, on jest po prostu pod ogromnym stresem, przysięgam.
Przez dwa dni próbowałam nic nie mówić...
Przysięgam, że przez ostatni miesiąc siedział w więzieniu co drugi dzień.
Wszyscy pożyczkodawcy go ścigali. Błagałem ich wszystkich, żeby go wypuścili.
Panie, błagam. Patrzeć...
Popatrz na te...
Proszę pana, czy mogę prosić, żeby tym razem pan odpuścił?
Proszę pana, przysięgam, że on zjada całą masę tego każdego dnia. Przysięgam, że nie kłamię. - Sędzio, proszę.
Proszę pana, odkąd stracił pracę, popadł w depresję. Przysięgam, on nie może tego kontrolować.
Proszę pana, jest pan jak jego starszy brat.
Idź i powiedz mu, żeby znalazł ci poręczyciela. Szybki.
Boże błogosław. Niech cię Bóg błogosławi.
I nie wychodź z budynku.
Nie, poczekam aż wróci. - Dzień dobry Panu.
Powiesz jej?
Pomyśli, że teraz, kiedy wniosła za mnie kaucję, proszę ją, żeby wróciła.
Więc pozwól jej tak myśleć.
Tato... proszę.
OK.
Obiecaj mi.
Dlaczego obiecujesz?
Tata ...
Tak?
Nie wiedziałeś, że Razieh jest w ciąży?
NIE.
- Dlaczego? - Nic.
Więc dlaczego zapytałeś?
Wczoraj wieczorem mama powiedziała, że wiesz.
Gdzie była twoja mama, żeby wiedzieć, czy wiem, czy nie?
Powiedziała, że tej nocy w szpitalu, kiedy powiedziano, że dziecko Razieha zmarło…
...Nic nie powiedziałeś.
Nie zapytałeś, czy jest w ciąży. Nie byłeś zaskoczony.
W takich sytuacjach ludzie pytali: czy urodziła dziecko?
Jakbyś wiedział.
Twoja mama chce, żebym źle Cię postrzegała.
Powiesz jej?
Nie mogłem, kochanie.
Nie obiecałeś?
Przepraszam.
- Na których schodach była? - Ten.
- Ten? - Te schody.
Czy możesz zabrać dziadka do środka? Zaraz wejdę.
- Jesteś na mnie zły? - NIE.
Poszedłeś na górę?
Tak, byłem u pani Kalani.
Po co?
Powiedziałem jej, że jutro przyjdą na dochodzenie. Powinna więc zachować ostrożność.
Ostrożnie po co?
Tylko uważaj, bo przyjdą na dochodzenie. Otóż to.
Czy to problem?
Jeśli powinna powiedzieć prawdę, dlaczego powinna być ostrożna?
- Termeh... - Tak?
Chodź ze mną.
- Mam prace domową. - Zostaw zadanie domowe. Chodź ze mną...
Przyjdź, załóż, że jesteś tą kobietą. Widzieć.
Czy to prawda? Kiedy ktoś zostanie rzucony, uderzy w takie miejsce.
To nie będzie tak: uderz tutaj, potem podejdź tutaj, obróć się i uderz tutaj, a spadnij tutaj.
Prawidłowy?
Gdybym ją rzucił...
...albo by spadła z tych schodów...
... Albo uderzyłby bezpośrednio w to.
Nie możesz tu upaść.
Załóżmy, że zostałeś rzucony, wypróbuj to.
- Więc jak ona tam spadła? - Nie wiem.
Mówię tylko, że nie została wrzucona na te schody. Otóż to.
Przyjdź tu...
- To dlaczego po prostu im nie powiesz tych rzeczy? - Nieważne.
Chcę żebyś wiedział. Kontynuować.
- Rzucił w tę stronę? - Nie, zaraz po schodach.
Spójrz sobie! Te drzwi nawet mi na to nie pozwoliły. Nie mógłbym, nawet gdybym chciał.
To nie jest możliwe.
Gdzie upadłeś?
- Na górze tych schodów. - Który?
Myślę, że ten.
Czy myślisz, czy jesteś pewien?
Nie jestem pewny.
Proszę pani, znalazła ją pani tutaj?
Nie widziałem, żeby ją rzucono. Kiedy przybyłem, była na schodach.
Dlaczego nic im nie powiesz? Idź i pokaż im, jak cię rzucił.
Byłam tak chora, że przysięgam, że nawet nie wiedziałam, co się stało.
Słuchaj, stanę tutaj.
Panie, proszę stanąć tutaj i popchnąć mnie z całej siły.
Mówię, że nie da się tam spaść.
Oczywiście, że nie upadniesz. Była kobietą w ciąży; upadłaby, gdybyś ją tylko dotknął.
Potem przyjdź. Wybierz kogokolwiek, kogo chcesz popchnąć.
Mówię, że to niemożliwe.
Jeśli stąd odepchniesz, nie spadniesz na te schody.
Które schody? Sama mówi, że to te schody.
Proszę pana, wszyscy mówią, że widzieli ją na schodach.
Proszę pani, widziała pani, jak ją rzucano?
Tak. Z góry nie widziałem drzwi do domu, ale widziałem schody, na które upadła.
Możesz mi pokazać, gdzie to widziałeś?
Może dostała zawrotów głowy i upadła.
Jak często korzystałeś z tych schodów? Dlaczego wcześniej nie miała zawrotów głowy?
Przepraszam pana. Tego ranka, kiedy zobaczyłem ją na schodach...
Zapytałem ją, dlaczego na schodach są śmieci,
Powiedziała, że zakręciło jej się w głowie i upuściła worek na śmieci.
Czy to nie prawda, proszę pani?
- Moje dziecko zabrało śmieci. - Mówiłeś, że zakręciło ci się w głowie.
Pani Kalani, czy ona nie myła tego dnia schodów? Byłyby mokre.
Być może poślizgnęła się i upadła na ziemię.
Ty dupku popchnąłeś ją tak, że się poślizgnęła.
Szanuj!
Nie będę nic mówił przy twojej rodzinie.
- Nie powinieneś nic mówić, draniu! - Proszę pana, bez przekleństw!
Zabierz go na zewnątrz.
Sąsiedzi mieszkają z nimi. Nie powie nic, co byłoby dla niego złe
Możesz złożyć skargę, jeśli masz powód, aby sądzić, że kłamią
Więc mówisz, że mówią prawdę?
Pierdol mnie, że spędziłem tu dzisiaj cały swój czas.
Przepraszam. Czy mógłbyś oddać torbę mojego dziecka?
Proszę bardzo.
Pospiesz się. Nie chcesz swojej kolorowanki?
Kochanie, nie smuć się, jeśli kłócę się z twoimi rodzicami.
Pozwól, że włożę to do twojej torby.
- Moja mama nie brała pieniędzy. - Ja wiem.
I w każdym razie nie walczyłem z tego powodu.
W takim razie po co to było?
Mnie też jest smutno, gdy widzę, jak opuszcza mojego tatę.
No cóż, poszła do lekarza.
No dalej, kochanie.
Uważaj na schody.
Zgodnie z prośbą Sądu, przesłucham go i napiszę, co zobaczę.
Doktorze, widać, że już nie mówi.
Nie mówiłeś, że ma chorobę Alzheimera?
Tak, ale przed tym incydentem trochę mówił.
To jest gabinet lekarski. Nie sąd. Idź, udowodnij to tam.
- Czy on ma jakieś siniaki? - Tak trochę.
Co się stało?
Nie jestem pewien, czy siniaki są od upadku z łóżka.
Nie biegaj. Powolny.
Mamo, otwórz okno. Doszło do bójki.
To jest szkoła dla dziewcząt. Nie widzisz?
Mam tylko pytanie do tej pani.
Nie możesz tu siedzieć.
Jeśli chcesz walczyć, idź po policję.
Nie chcę się kłócić, proszę pani. Chcę tylko z nią porozmawiać.
Nie mam ci nic do powiedzenia, proszę pana. Nie znam ani ciebie, ani męża tej kobiety.
- To dlaczego kłamałeś w sądzie? - Co leży?
- Ona wie, które kłamstwo. - Pani Safaei, proszę zadzwonić na policję.
- Nie strasz mnie policją. - Walczysz z kimś innym, co ona ma z tym wspólnego?
To dlaczego ona próbuje rozmawiać z moją córką?
Co miałem wspólnego z twoją córką?
Jesteś nauczycielem w tym kraju. Nie jest ci wstyd...?
Dlaczego powiedziałeś jej: „Twój tata uderzył twoją mamę i zabił dziecko”?
Kiedy to kiedykolwiek powiedziałem?
Nie wstyd ci, że opierasz to wszystko na rysunkach 4-letniego dziecka?
Czy to powód?
Nic takiego nie powiedziałem, proszę pana.
Dlaczego patrząc na nas, myślisz, że cały dzień bijemy nasze żony jak zwierzęta?
Przysięgam na ten Koran, my też jesteśmy ludźmi, tak jak ty.
- Chodź i idź. - Pan!
Proszę pani, nie mam w życiu nic do stracenia.
Powiedz mężowi, żeby nie robił czegoś, co wpędzi nas oboje w poważne kłopoty. - OK, proszę pana, kontynuuj.
Proszę pani, będę czekał na zewnątrz... - Dobry Boże, proszę pana, proszę kontynuować.
Jestem bezrobotny, więc mogę tam czekać cały dzień. W końcu wyjdziesz.
Albo przyjdziesz do sądu i powiesz, że skłamałaś, albo ja sprawdzę, co się dzieje między tobą a jej mężem.
Bądź wstydliwy. O czym mówisz? Na razie starałem się nic nie mówić...
- Więc dlaczego go chronisz? - Dzwonią z sądu, zadali kilka pytań i powiedziałem prawdę.
- Powiedziałeś prawdę? - Tak!
Oto Koran. Połóż rękę i przysięgnij.
Panie, po co przeklinać? Co to ma z nią wspólnego?
Jest ok, nie boję się. Co muszę powiedzieć?
Mówiłaś, że jej mąż nie wiedział, że moja żona jest w ciąży. Czy to prawda?
- Tak. - Więc powiedz to.
Przysięgam na ten Koran, że w dniu, w którym byłem w ich domu...
...jej mąż nie słyszał naszej rozmowy. Był w kuchni.
Czy to w porządku? A może jest coś jeszcze, co muszę powiedzieć?
On jest szalony.
Gdzie teraz idziesz? Zadzwoń do męża. Nie idź sam.
Nie, nie chcę, żeby się o tym dowiedział. - Bardzo mi przykro, pani Qahraei.
Dlaczego tam stoisz?
Cześć?
Witam, pani Qahraei. Zostawiłem ci wcześniej wiadomość.
Czy mógłbyś odebrać telefon?
Ta kobieta, która przyszła do naszego domu po karmienie,
Podobno dostałem od ciebie numer telefonu do ginekologa.
Zastanawiałem się, czy mógłbyś mi dać ten numer.
Mógłbym więc do nich zadzwonić i zapytać, czy rzeczywiście do nich poszła.
A jeśli tak, to na czym polegał jej problem. Byłbym wdzięczny, gdybyś mógł do mnie oddzwonić. Dziękuję.
Co chcesz robić?
Co?
Chcesz, żeby to trwało? Walczysz codziennie?
Dlaczego? Co się stało?
Dzisiaj poszedł do jej szkoły i zaczął krzyczeć na oczach wszystkich...
Co powiedział?
Krzyczał na oczach wszystkich: „Jego ojciec zabił moje dziecko”.
Jak będzie mogła wrócić do tej szkoły?
Czy zdajesz sobie sprawę z tego, co robisz?
Co ja robię?
- Grozi. - Do cholery, on jest.
Termeh, idź do swojego pokoju.
A co jeśli jutro zabije twoje dziecko?
Co chcesz, abym zrobił? Zabrać wszystko i wyjechać za granicę?
Do diabła z zagranicą. Dlaczego nie rozmawiasz normalnie?
Mówię do ciebie o Termeh. Co to za sytuacja, którą dla niej stwarzasz?
Czy ja stworzyłem tę sytuację? Podoba mi się, jak możesz spojrzeć mi w oczy i to powiedzieć?
Kto opuścił dom? Kto prosił o rozwód?
- Powiedziałeś, że możesz iść, kiedy chcesz. - Tak, powtórzę to jeszcze raz. Dlaczego wróciłeś?
Nie wróciłem. Przyszłam dowiedzieć się, jaka jest sytuacja mojego dziecka.
Sytuacja jest jasna.
- Masz dwie możliwości... - Nie próbuj mi grozić.
Jakie zagrożenie?
Albo rozwiążesz sytuację z tym facetem...
- Będę wiedział, co z tym zrobić. - Nie uderzyłeś jej?
Nie wrzuciłeś jej na schody? Czy jej dziecko nie umarło?
Tak! Zabiłem jej dziecko!
Więc dlaczego jesteś taki uparty? Zapłać krwawą forsę i będzie po wszystkim.
- Nie będę zmuszony płacić. - Co masz na myśli mówiąc zmuszony?
Postaw się na chwilę w sytuacji tych nieszczęśników.
- Czy jestem odpowiedzialny za ich nieszczęścia? - Ich dziecko nie żyje!
Mój ojciec również został ranny. Idź i spójrz, on nie może teraz wymówić nawet jednego słowa.
Jak dużo mówił wcześniej?
Tylko te 4 słowa. Ucieszyły mnie tylko te 4 słowa.
Porównujesz to do zabicia ich dziecka?
- Gdzie do cholery byłeś, że widziałeś, jak ją uderzyłem?
- W takim razie jak zginęło jej dziecko? - Nie wiem. Wyobraź sobie przez chwilę, że może mąż ją uderzył...
A teraz próbują mnie oskarżyć.
Wiesz, co jej dziecko powiedziało pewnego dnia? Powiedziała, że poszli do lekarza.
Co się mogło z nią stać, że nie mogła poczekać 2 godzin.
Dlaczego musiała zamknąć tego staruszka i wyjść?
Inspektor stwierdził, że dziecko zmarło w wyniku uderzenia.
powiedzmy, że wpływ. Kto powiedział, że byłem odpowiedzialny za ten wpływ?
Nie zaakceptuję tego, dopóki nie zostanie mi to udowodnione.
OK, w takim razie pozwól mi wziąć Termeh.
Wstydź się. W tych okolicznościach przyszedłeś tu, żeby wywrzeć na mnie większą presję?
Martwię się o nią.
Twoje dziecko chce tu zostać i musi tu być, aby się uczyć.
Dowiedz się czego? Upór i konfrontacja?
Nie, żeby się nauczyć nie być takim tchórzem jak ty. Albo nie bać się, gdy tylko ktoś jej grozi.
I wie, komu grozić. Dlaczego nie przyjdzie mi grozić?
Tak, jestem tchórzem.
Wiesz, jaki jest twój problem? W swoim życiu, zamiast zostać i rozwiązywać swoje problemy...
...Albo uciekłeś, albo się poddałeś. - Czy tak?
Powiedz mi tylko, dlaczego chcesz opuścić ten kraj?
Boisz się zostać.
Przepraszam, nie było mnie przez tydzień i zobaczę, co zrobiłeś w tym domu.
Nie mogłem? Wtedy jestem odpowiedzialny.
Pozwól mi wziąć Termeha, a potem możesz robić, co chcesz.
Termeh, kochanie, nie musisz tu zostawać.
Idź tam, gdzie jest Ci wygodniej.
Nadal nie chcesz przyjść?
Sprzedają go po 2000 riali za kilogram.
Jeśli zużywają 270 kilo dziennie, napisz 270.
OK, a ile wynosi jego dochód? To znaczy, jaki będzie jego zysk.
Jak byś to rozwiązał?
Czy skłamałeś?
Co?
Czy skłamałeś?
O czym?
Że nie wiedziałeś, że jest w ciąży.
Dlaczego?
Powiedziałeś, że nie słyszysz, o czym rozmawiają pani Qahraei i Razieh.
Tak.
Skąd więc wiedziałeś, że pani Qahraei dała jej numer telefonu lekarza?
Wtedy nic nie powiedziała.
Bardzo dobrze.
Jeśli chcesz obliczyć zysk...
Tak, wiedziałem.
Twoja matka mówiła prawdę.
Wszystko słyszałem z kuchni.
Więc dlaczego powiedziałeś, że nie wie?
Czy wiesz, co by się stało, gdybym tak powiedział?
Zabraliby mnie do więzienia na okres od 1 do 3 lat.
Po prostu pomyślałem w tym momencie, co by się z tobą stało w takiej sytuacji.
... Z kim byś został.
Więc powiedziałem, że nie wiem.
Jeśli wiedziałeś, to dlaczego ją uderzyłeś?
Słuchaj, wiedziałem, że jest w ciąży, ale w tym momencie nie wiedziałem.
Zapomniałem. Nie zwracałem uwagi.
To dlaczego po prostu im tego nie powiesz?
Kochanie, prawo nie przejmuje się takimi rzeczami.
Mówią, że albo wiedziałeś, albo nie.
Spójrz na mnie.
Jeśli powiesz mi, żebym poszedł, powiedz im teraz, zrobię to.
- Cześć. - Witaj kochanie.
Czy nie mówiłem ci, żebyś nie przychodził przed szkołę?
Pani Qahraei!
Czego od niej chcesz?
Pani Qahraei, proszę poczekać minutę...
Jeśli zatrzymasz się na chwilę, chcę ci coś wyjaśnić. To wszystko.
Proszę, pozwól mi... Dlaczego...
Tata!
Kto jest obecnie odpowiedzialny za bezpieczeństwo mojego dziecka?
Bez świadka nic nie mogę zrobić.
Co mam zrobić, jeśli nie mam świadka? Powinnam poczekać, aż zabije moje dziecko, a potem przyjść do ciebie?
- Skąd mam wiedzieć, że mówisz prawdę? - Dlaczego miałbym kłamać?
Czy przyprowadziłbym tu mojego ojca i dziecko, żeby cię okłamywać?
- Czy twoja córka jest tu teraz? - Tak, jest na zewnątrz.
Możesz zadać sobie pytanie.
Boję się zabrać ją do szkoły. Boję się zostawić ojca w domu.
- Czy powód jest tutaj? - Nie mogę zostawić taty samego w domu... - Skończyłeś pisać?
Prawie gotowe, proszę pana. - Szybki.
Więc nie wiedziałeś, że żona tego mężczyzny jest w ciąży, prawda?
Nie, nie wiedziałem.
Nie słyszałeś ich, kiedy mówiła o tym nauczycielowi twojego dziecka? - Nie, nie zrobiłem tego
Nie słyszałeś, co?
Mówię, że jeśli ktoś chce tu chodzić, grozić...
Dlaczego więc nauczycielka przyszła i wycofała swoje oświadczenie?
Mówisz, że wiedziałeś.
- Przyszła tu mówiąc, że wiem? - Tak, przyszła wczoraj.
Cóż, poszedł do szkoły i groził jej...
Odpowiedz mi: Słyszałeś ją czy nie?
Powiedziałem nie.
Skąd więc wiedziałeś, że dała jej numer telefonu?
- Moja córka mi powiedziała. - Co ona powiedziała?
Tylko tyle, że dostała numer od swojej nauczycielki.
Powiedz jej, żeby weszła do środka.
Już teraz? - Tak.
A ty poczekaj na zewnątrz.
Jakie pytanie?
O co będzie pytał?
Nie wiem. Daj mi to.
Więc co masz do powiedzenia?
Jeszcze o nic nie zapytałeś.
Czy twój ojciec nie powiedział ci, o co cię zapytam?
- Nie. - W której klasie jesteś?
Szósty.
I w dniu, w którym ta pani przyszła porozmawiać o numerze telefonu i ciąży...
... Byłeś tam?
Nie było mnie tam w tym momencie. Poszedłem po książki.
Skąd więc wiedziałeś, że nauczyciel dał jej numer telefonu do lekarza?
Bo dała jej numer później. Kiedy wychodziła...
- Przed Tobą? - Tak.
To dlaczego nie powiedziałeś tego wcześniej tacie?
Co?
Że ta pani dostała numer do lekarza od twojej nauczycielki.
Nie sądziłam, że będzie to ważne dla mojego ojca.
Więc powiedziałeś ojcu, czy on sam się usłyszał?
Że dostała numer? Powiedziałem mu.
- Powiedziałeś mu? - Tak.
OK. Możesz iść.
- Jakie przestępstwo popełniłem? - Nic. Masz rację.
Cóż, twój mąż nie bierze na siebie odpowiedzialności.
Mogę zaakceptować fakt, że jest odpowiedzialny, ale ostatecznie co powinno się wydarzyć?
Idź do sądu na rok lub dwa lata, może po to, żeby dostać krwawe pieniądze na spłatę czego,
Powiedzmy 100 000 miesięcznie – Dlaczego...
Jak myślisz, dlaczego idę do sądu w sprawie pieniędzy?
Kiedy coś takiego powiedziałem?
Myślisz, że jestem włóczęgą, nie mam co robić... - Nie!
I nic nie rozumiemy?
- Nigdy czegoś takiego nie mówiłem. - Posłuchajmy, co ma do powiedzenia.
Nie ma innego wyjścia. Twoje dziecko też nie wróci,
Nie powieszą też mojego męża.
A jej mąż nie zrobił tego celowo.
To dobrzy ludzie, przysięgam. Oferują ci dobre rozwiązanie.
Weź pieniądze i zakończ to wszystko. Jesteś bezrobotny, weź to i wykorzystaj na coś, czego potrzebujesz.
Teraz możemy ustalić kwotę, poproszę męża o zgodę.
Teraz musi się zgodzić. Na litość boską, zostaw nas w spokoju.
Czy mówisz to pod wpływem złości?
- Spójrz na siebie przez chwilę. - Nie pozwól mu odejść, Ali agha.
Poczekaj minutę. Chcę z tobą porozmawiać.
- Cześć. - Cześć.
Zostajesz?
Mama ...
Pozwól nam porozmawiać.
Chodź, usiądź. Chcę z tobą porozmawiać.
Słyszę Cię.
Dzisiaj poszłam porozmawiać z jej mężem.
Usiądź na minutę.
Rozmawiałem z nim. Po wielu kłopotach namówiłem go, żeby zgodził się wziąć 15 milionów zamiast 40 milionów...
Z trzema czekami na 5 milionów.
Kto pozwolił ci obiecać mu pieniądze?
- Nie mogę ciągle stresować się bezpieczeństwem mojego dziecka. - Nie, nie zrozumiałeś mnie.
Nawet teraz, kiedy się spóźniłeś, umierałem.
Pytam, dlaczego się w to angażujesz?
Nie przyszedłem tu, żeby walczyć.
Boże, co mam zrobić, żeby mnie zrozumiała?
Nie mówiłeś, że jesteś odpowiedzialny? Nie mówiłeś, że ją przedstawiłem?
... Czy nie mówiłeś, że gdybym nie poszedł, nic by się nie stało?
Ale powiem mu, że jestem skłonny zapłacić, co będzie oznaczać, że zaakceptowałem swoją odpowiedzialność.
Jeśli zapłacisz teraz, oznacza to, że przyjmuję odpowiedzialność.
- Ale odpuści sprawę... - Myślisz, że da nam spokój?
- Myślisz, że nas opuści, jeśli nie zapłacisz? - Dlaczego miałbym płacić za szantaż?
Potraktuj to jak mój posag.
Dostanę te pieniądze, jeśli będę musiał je znaleźć pod... Jeśli będę musiał, pójdę błagać, pożyczę, żeby ci to zdobyć.
Ale nie mam i nie będę płacić niesprawiedliwych pieniędzy.
Jesteś dzieckiem, które przechodzi okres dojrzewania. W tej sytuacji byłaby torturowana.
Rozumiesz więc wrażliwość wieku dojrzewania?
Nie zostałaby, gdyby była torturowana.
Jak myślisz, dlaczego ona z tobą zostaje?
Myślisz, że ona cię wybrała?
Ona zostaje z tobą, żebyśmy się nie rozdzielili.
Wie, że bez niej nigdzie nie pójdę.
Jest torturowana, ale nie daje tego po sobie poznać.
Zadzwoń do nich natychmiast i powiedz, że mój mąż się nie zgodzi...
... dopóki nie zostanie mu udowodnione, że jest za to odpowiedzialny.
Sprzedam swój samochód.
- Nie chcę, żebyś sprzedawał mi samochód. - To nie dla ciebie.
Kiedy Twoje dziecko nie jest dla Ciebie na tyle ważne, żeby zapłacić 15 milionów...
Co ty do cholery mówisz? Kto powiedział, że chodzi o pieniądze?
Nie mogę siedzieć bezczynnie, dopóki nie zapewnię bezpieczeństwa mojemu dziecku.
Spójrz na mnie, nie masz prawa robić nic innego. Czy rozumiesz?
Gdybym nic nie zrobił, siedziałbyś w więzieniu.
Idź odzyskać tytuł domu swojej mamy.
Nie chcę wychodzić z kaucją, którą dla mnie załatwiłeś.
Wstawaj, Termeh. Wstawaj, idziemy.
Wstawaj, mówię ci.
Mamo, proszę.
- Nie chcę, żebyś tu został ani chwili dłużej. - Nie, mamo, nie pozwolę ci.
Jeśli 15 milionów jest dla Ciebie ważniejsze niż Twoje dziecko...
Nie pozwolę ci tego zrobić.
Jeśli jego dziecko nie jest wystarczająco ważne...
Mamo, proszę, posłuchaj, dlaczego to robisz?
Powiedziałeś, że zostaniesz.
- Do cholery, zrobiłem to! DO PIEKŁA, co zrobiłem! - Mamo, proszę!
- Mamo, proszę! - Będę czekać w samochodzie.
Wszystko w porządku, kochanie, idź tam do końca egzaminów.
Babcia i dziadek też tam będą.
Będziesz czuł się bardziej komfortowo.
Nie mówiłeś, że to nie jest poważne?
Zrobiło się poważnie.
Terme...
Miód ...
Ja też będę płakać, jeśli ty będziesz płakać.
Dlaczego nie zapłacisz tym ludziom, żeby mama wróciła?
To, czy twoja mama wróci, nie ma z tym nic wspólnego.
Tak. Przyszła zostać.
Jej rzeczy były z tyłu samochodu, sam to widziałem.
Jeśli myślisz, że jestem odpowiedzialny, idź i powiedz mamie, żeby wróciła.
Zadzwonimy i umówimy się z tymi osobami, aby im zapłacić.
Mam wątpliwości.
Nie rzucił cię?
Tak.
Czy coś się wydarzyło w domu?
Nie. Nawet wcześniej moje dziecko się nie poruszało.
Zanim cię rzucił?
A więc dziecko już umarło?
- Nie wiem. Może. - Co wydarzyło się wcześniej?
Nie jestem pewien, ale poprzedniej nocy odczuwałem bóle.
- Czy poroniłaś już wcześniej? - NIE.
Zostałem potrącony przez samochód.
Jego tata wyszedł, żeby wyjść na zewnątrz. Poszedłem więc za nim.
Przechodził przez ulicę.
Pobiegłem, żeby go złapać, żeby nie został potrącony przez samochód, ale samochód potrącił mnie.
Ból zaczął się tej nocy.
Czy Twój mąż o tym wie?
Dlaczego nie pójdziesz o tym porozmawiać w sądzie?
Mój mąż by się zabił, gdyby się dowiedział, że tu przyszłam i powiedziałam takie rzeczy.
Czekał od wczoraj, kiedy powiedział o tym pożyczkodawcom.
Co mój mąż ma z tym wspólnego? Idź i zobacz, co się stało z naszym życiem.
To moja wina.
Kiedy wczoraj do niego zadzwoniłeś w sprawie pieniędzy...
... naprawdę się przestraszyłem. Zadzwoniłem do kilku osób.
Powiedzieli, że jeśli masz wątpliwości, przyjęcie pieniędzy byłoby wielkim grzechem.
Trzeba udowodnić, że mój mąż jest niewinny, żebyśmy nie musieli płacić pieniędzy.
Nie, proszę. Błagam, nie wynoś tych słów tutaj.
Ale twój mąż nie odpuszcza.
Boję się o swoje dziecko.
Też się boję, jeśli wezmę pieniądze; Coś może się stać mojemu dziecku
Więc co teraz mogę zrobić?
Nie płać tych pieniędzy.
Nie.
Czy Twój mąż odpuści?
Daj mi to. Idź i przynieś talerze.
Nie martw się. Nic się nie stanie.
Za każdym razem, gdy wycofasz swoją skargę, natychmiast wystawimy Ci te trzy czeki.
Boże błogosław.
Hojjat, idź, przynieś długopis i papier, zapisz to wszystko.
Chciałem tylko coś powiedzieć zanim...
- Po prostu to zakończmy. - Zgodziłem się, ale... - Nie ma potrzeby...
Jasne, chciałem tylko coś powiedzieć w obecności mojej córki i jego żony.
Dlaczego ona nie przychodzi?
Dziękuję pani.
Czy mógłbyś zadzwonić też do mojej córki?
Dziewczynko, twój ojciec cię potrzebuje.
Termeh, chodź, usiądź tutaj.
Przepraszam. - Bez problemu.
Patrzeć ...
Wypisałem czeki i ci je oddam. Bez problemu.
Zrobione.
Jednak miałem do ciebie prośbę.
Proszę pani, jest pani osobą religijną.
Przysięgnij na Koran, że byłem przyczyną twojego poronienia.
Proszę przynieść Koran.
Idź i przynieś to sam.
Wróć wkrótce, bo nabiorą podejrzeń.
Kredytodawcy są tu dla pieniędzy. Nie stawiaj nas w złym świetle, błagam.
Nie przysięgam.
Nie mówiłeś, że samochód cię potrącił, kiedy ścigałeś jego ojca?
- Dlaczego nie przyjdziesz? - Boi się przeklinać.
- Co masz na myśli? - Ja... mam wątpliwości.
O Boże ...
Azam, idź i bądź z nimi.
Dlaczego mówisz to teraz?
Przysięgam, że powiedziałem Azamowi.
Powiedz mi dokładnie, co się stało.
Dzień wcześniej potrącił mnie samochód.
A tej nocy bardzo bolało mnie.
- Chodźmy, wezmę odpowiedzialność za grzech. - NIE.
To grzech. Zapytałam.
Co jest w? On sam zgodził się dać. Chodźmy.
Boję się. Przysięgam na Boga, staniemy się nieszczęśliwi.
Bardziej nieszczęsny niż to? Spójrz na moją sytuację przez sekundę.
Zlituj się nade mną. Miej litość dla swojego dziecka.
Boję się, że coś stanie się naszemu dziecku. Dlaczego to robisz?
- Chodźmy. - Nie mogę.
Przysięgam, że nie mogę. - No dalej, jestem nieszczęsny, chodźmy.
Pani, dlaczego przyszłaś tu dziś wieczorem? Czy nie mówiłem, żebyś nie przychodził?
Czy nie mówiłem, że nie chcemy tych pieniędzy?
Jak mogę dalej mieszkać w tym domu?
Dlaczego zrobiłeś to mojemu życiu?
Chodź kochanie.
Kochanie, chodźmy.
- Cześć. - Cześć. Wchodź.
Jaka jest więc decyzja?
Twoi rodzice pozostawili decyzję Tobie, ponieważ są w separacji. Z którym wolisz mieszkać?
Twój tata czy Twoja mama?
- Czy podjąłeś już decyzję? - Tak.
- Tak? - Tak.
- Podjąłeś decyzję czy nie? - Tak.
Więc co to będzie, moja droga?
Czy muszę to teraz mówić?
- Jeśli jeszcze o tym nie pomyślałeś... - Tak, myślałem.
- Jeśli jeszcze o tym nie pomyślałeś... - Tak, już podjąłem decyzję.
Więc?
Jeśli jest to dla ciebie za trudne, czy chcesz, żeby wyszli na zewnątrz?
Czy mogą?
Proszę poczekać chwilę na zewnątrz.
Ty też proszę, pani.
Downloaded from subtitlesnest.com