Stało się coś nie do pomyślenia.
Było to 26 kwietnia 1945 r.
Armia rosyjska otoczyła Berlin i
zbliżał się do Reichstagu, ulica za ulicą.
Tego dnia można było zobaczyć słońce za chmurami
a z opuszczonych ogrodów unosił się zapach bzu.
Gdzie zaczynam?
Jakie są właściwe słowa?
Jako dziennikarz odwiedziłem 12 krajów.
Mieszkałem w Moskwie, Paryżu i Londynie.
Podobało mi się życie w Paryżu i Londynie.
Ale wróciłem.
Chciałem być tego częścią.
Moje imię nie ma znaczenia.
Byłem jednym z wielu, którzy wierzyli w przeznaczenie mojego kraju.
Wątpienie
były dla słabych.
Warszawa, Brusseis, Paryż. Niekończący się triumf.
Rosja kwestionuje przywództwo.
Zanim wyzdrowieją,
będziemy w Moskwie.
Przepraszam, że się wtrącam, ale tak się składa, że jesteśmy w stanie wojny.
W dniu, w którym Gerd odszedł,
jego buty odbijały się echem po całym domu.
Byliśmy przekonani, że mamy rację. Wszyscy oddychaliśmy tym samym powietrzem i
to było odurzające.
Wyciągnął mnie z płaszcza...
Rosjanie nie mają pojęcia, co ich spotka.
Jechaliśmy na Sorbonę, rozmawiając po francusku.
A on myślał, że jestem jednym z tych wielkich, biondowych Szwedów.
Pominąłem, żeby dotrzymać mu kroku.
Potem zatrzymał się i powiedział:
„Ach, une fille du Fuhrer”.
I to był koniec. Wstyd.
Jedna sprawa! Bez muzyki...
chciałbym, żebyśmy...
poświęcić chwilę, aby pomyśleć o naszych ludziach rozproszonych po całej Europie
i czyniąc to, włącz ich w ten wieczór.
Uruchomić!
Wynoś się stąd!
Iść!
Chodź tu!
Właź tam!
Spieszyć się!
Żadnych mundurów i broni, bo nas zastrzelą.
Feliks, gdzie jesteś?
Czy ktoś widział mojego syna?
Żadnych wiadomości. Brak zamówień.
Nic! Nikt się nami nie przejmuje.
Lenchen?!
Gdzie jesteś?
W niektórych częściach miasta nawet je odwiedzają.
Ruskie świnie!
Byli księgarzami.
Czasami mówili po francusku.
A to wdowa po aptece.
Jej mąż wyleczył kiedyś Hindenburga z bólu głowy.
To już koniec.
Teraz nadepniemy na zwłoki zmarłych kobiet
tylko po to, żeby dostać się do słoika dżemu.
To jest Frau Binder, muzyk. Jej mąż zaginął.
Czy ktoś może mi pomóc?
Ona nie może oddychać! Ona...
Spójrz na mnie!
Zapiszę to wszystko,
Gerd, do przeczytania.
Jak niektórzy?
Dzięki.
Ona jest ze Śląska.
Za dużo do wzięcia.
Spieszyć się!
Zejdź tam!
- Mamo? - Nie bój się. jestem tutaj.
Hait!
Mieszkańcy Berlina!
Mieszkańcy tej ulicy!
Całą broń należy natychmiast oddać!
To twoja ostatnia szansa.
Oddaj swoją broń!
To twoja ostatnia szansa.
Zacząć robić! Tam!
Przenosić!
Idź na szczyt!
Cofnąć się! Uwaga!
Tą drogą! Spieszyć się!
Uwaga!
Towarzyszu Coionei! Mężczyźni osiągnęli cel
Dworzec.
Rozkazano udać się do Reichstagu.
Tak, proszę pana, towarzyszu Coionei!
Nie ma Reichstagu? Dlaczego nie? To takie kochane!
Jedziemy dalej, do cholery!
To rozkaz!
Zabezpiecz fianów!
Słyszysz mnie?
Co... czego chcesz?
Mówić po rosyjsku?
Rosyjski.
Przychodzić!
Jeść.
Kaput wojenny.
Kobieto... przyjdź!
Jeść.
Kaput wojenny, kobieto.
Nie boję się. Nie boję się.
Nie pozwolimy, żeby nas tu pochowali.
Kobieto, przyjdź!
Nie boję się!
Chodź chodź!
Nie boję się!
- Przychodzić! - Śliczna Giris!
Chodź tu!
Bądź miły, a dostaniesz coś do jedzenia!
Ziemniaki. Bardzo dobry.
Czy mogę?
Kto wie, jak to działa? Hej, Ukrainiec, wiesz?
Oto nasi sowieccy wyzwoliciele!
Uszczęśliwiony. Wyraźnie zdumieni sobą
za dotarcie tak daleko.
Znam ich, ich sandały, wioski i nędzne nowe budynki
są tacy dumni.
Nie będą się obciążać.
Hej!
mój! Spróbuj moczu!
- Wystarczy! - Nie, poważnie...
Twój mocz jest zbyt jajeczny.
Użyłem moczu, żeby dostać moje genai
w Leningradzie z powrotem na nogi...
Pospiesz się!
to prawda!
Tylko co oni tam robią?
Piease!
Mąż?
Mąż i dwójka dzieci.
Przychodzić!
Teraz!
Daj mi przejść!
NIE!
- Nie jesteś tu! - Pozwól mi odejść!
Nic nie zrobiłem!
Większość moich rodaków jest teraz bardzo sprytna, jeśli chodzi o ratowanie własnych skór.
- Zagrażasz nam wszystkim! - Ślązaczka była łatwą ofiarą.
Kontynuować!
Tutaj, pospiesz się. Mieszkanie na poddaszu po prawej stronie.
Spieszyć się! Kontynuować!
Weź to i idź!
Kontynuować!
Powiedz coś! Mówisz po rosyjsku!
Nie możesz im tego pozwolić!
Ładna kobieta!
Soidier!
Dlaczego bierzesz kobietę...
...kto nie ma pragnień?
Chętne kobiety są brudne.
Otworzyć!
Nie tutaj.
- Gdzie? - Jesteśmy tam najbliżej.
Zatrzymywać się! Wróć!
Dowódca...
- Szukam dowódcy. - Co jest nie tak?
Jesteś dowódcą?
Ja... Potrzebujemy sterty.
Jesteś dowódcą?
Wielu dowódców. Wszyscy jesteśmy dowódcami.
Który chcesz?
Główny...
Potrzebujemy twojej sterty.
Wszyscy nasi mężczyźni są zdrowi.
Pani Hitier!
Nasz kraj jest w ruinie.
Gerd, pamiętasz swoje pierwsze słowa?
Powiedziałeś: „Trzydzieści minut”.
„Daj mi trzydzieści minut, a nigdy mnie nie opuścisz”.
Boże pomóż nam!
Tylny korytarz.
Wdowa zaproponowała mi nocleg.
Ona prowadziła...
do mieszkania, które było zaskakująco nienaruszone.
Zaakceptowałem.
I tu...
Możesz tu zostać na jakiś czas.
Posunięcie było łatwe. Kilka kroków do mojego studia.
Bluzka, kilka książek i trochę notatek.
- Możesz zostać, jeśli chcesz. - Dzięki.
chciałbym tego.
Dbać o siebie.
Powinienem był się trochę rozejrzeć.
Ale nigdy nie widzimy wszystkiego.
I historia potoczyła się swoim torem.
To był miły plac.
Jak...
...czy mnie znalazłeś?
Przeszukałem każdą piwnicę.
Jak często?
Często.
Brzegi rzek są ubrane na zielono.
Drzewa oddychają lekko i głęboko.
Kontynuujemy odważną walkę.
W pierwszej bitwie tej wojny.
To była długa droga do tego maja.
Kosztowało to mnóstwo siły i odwagi.
Ale teraz znowu jesteśmy wolni.
I z dumą stoimy na straży!
Witaj, Maju!
Nasi żołnierze i broń υS...
Już by ich nie było!
Tak.
Wczoraj przy pompie
nadeszła moja kolej i ktoś podszedł
z dwoma krzyżami żelaznymi i jednym krzyżem niemieckim w Goid.
I wziął moje wiadro galianty.
Powiedziałem: „Co za zaszczyt. Nie jestem do tego przyzwyczajony”. Powiedział,
– Musisz być silna, proszę pani.
„Bo jeśli Rosjanie zrobią tylko ułamek tego, co my zrobiliśmy
do nich w ciągu ostatnich czterech lat…”
i on powiedział...
...wtedy żaden Niemiec nie byłby żywy.
„Obecność”? Nikt już tak nie mówi.
mam pytanie.
Jak powiedzieć: Przepraszam, czy masz słownik?
Nie potrzebuje nikogo do tego, czego chce.
Lenchen!
Chodź z nami!
Idź z nimi?
Dokąd?
Przez kilka następnych dni nasz dom był szturmowany.
Dzień i noc.
Jedna kobieta powiesiła się.
Inny został zastrzelony. Nikt
został oszczędzony.
Każde uczucie jest martwe.
Lenchen!
- Co to jest? - Mapa.
Gdzie idziesz? Chodź tutaj!
Tam!
„Wstańcie, nędznicy tej ziemi, którzy zmuszeni są głodować”.
„Rozum grzmi w swoim voicano. To jest erupcja końca”.
Idź stąd!
ja...
kocham cię!
Cześć.
Nie rób tego!
Mój kochany!
wracam.
Moja miłość.
jestem młodym mężczyzną.
Zacząłeś mnie.
Przeżyjemy.
Za wszelką cenę.
Dokąd?
Były tu!
Gdzie oni są teraz? Nasi ratownicy? Wielkie armie?
Wojna i umieranie były kiedyś domeną mężczyzn. To już koniec.
Cholerni Rosjanie!
Oficer, Generał, Dowódca. Idę po najwyższą rangę.
Od teraz to ja decyduję, kto mnie zdobędzie.
Nie nie nie.
Stamtąd! To wciąż moje łóżko!
Możesz nas chronić na kanapie. Sprawdź: „chronić”.
Lubię to. Nie musisz przesiadywać w moim łóżku.
Zrozumiałeś mnie?
- Gdzie jest major? - Czekać.
Proszę! Kogo szukasz?
Hej, Biondi! Dlaczego tak?
A co powiesz na wyszorowanie pleców mydłem?
Z kim chciałbyś się zaprzyjaźnić?
Ty.
Odrzucony!
Czy mogę usiąść?
NIE!
Wczoraj nasz budynek został szturmowany
i wiele kobiet zgwałcono.
Nic o tym nie wiem.
Twoim obowiązkiem jest kopać.
Hej, kto?
Mój lud czy twój?
Ja.
Jakie znaczenie ma te kilka minut?
To celne.
Mówisz po rosyjsku?
Czego szukasz?
Szukasz oficera?
Oficer?
Wszyscy ze swoimi kobietami. Ale jestem tutaj.
Poruczniku, czy mogę z panem porozmawiać?
Bajkonie Severai w naszym domu są pułapkami.
Czy możesz nam pomóc?
Szkoda.
Proszę!
Ty i ja, dziś wieczorem?
Ja Anatoi.
Ty i ja...
To takie proste.
Wtedy przysięgałem, że nikt
dotknęliby mnie, gdybym im na to nie pozwolił. Nieważne co.
Wejdź! Podążaj za nami!
Czas iść do znajomych.
Hej!
To jest mój mąż!
Nie rozumiesz?
Mój mąż!
Musisz zrozumieć.
Wszyscy ludzie są źli.
Nie rozumiem go. Nie odejdzie.
Co robisz? To jest mahoń!
Pochyl się! Idź do kuchni!
Ja Charków!
Pochodzi z Charkowa.
Jestem przemysłowcem.
Księgowy.
NIE! Ja księgowy!
Ty księgowy!
My księgowi!
Wszystko dobrze!
Takie jest życie. rozumiesz?
Ty, kochanie!
Ci Rosjanie są wspaniali. Taki pełen życia!
Najwyższy czas
całe to gówno się skończyło.
Prawidłowy. Kiedy wrócę do Charkowa,
Wyjdę za mąż i zbuduję dom,
mieć dzieci, pracować w kołchozie, a on będzie moim księgowym.
- Jesteś zawodowym żołnierzem? - NIE.
Ja... nabiał!
- Mleko! - Mleczarnia?
Krowa!
- To interesujące. - Nie interesujące! mleko
i mleko...
Całe gówno! Spójrz na to!
Moje trofea!
To nic! Tutaj!
- To jest trofeum! - To nie jest trofeum!
Tutaj! Spójrz na to!
To prawdziwe trofeum.
Mój prezent dla pań! Żeby mogli się całować!
Gdzie toaleta?
- Toaleta na korytarzu. - Dziękuję.
Masz ochotę na coś innego do jedzenia?
Ty.
Chcesz mojego kutasa? Nieważne kto!
Kutas to kutas!
Dlaczego Rosja?
Dlaczego?
Co się z wami dzieje, ludzie?
Dlaczego Rosja?
To jest major...
Obawiam się, że zapomniałem jego imienia.
Jest dowódcą batalionu. Nie mają komendanta.
Czy wiedziałeś
Niemiecki jest pierwszym językiem obcym, którego się uczą?
Aby to odkryć, potrzeba wojny.
Czy mogę coś dla ciebie zrobić?
Hej, Mongoł!
Przyjechałeś tu z Moskwy po wodę dla Niemca?
A może nasza główna kąpiel to esencja róż?
Produkt niemiecki.
Jestem odpowiedzialny za majora.
Kontynuować. Niedługo tam będę. Kontynuować!
Ruszaj się, Mongoł!
Poruszać się! Iść!
Uciekaj, Mongoł!
Wtedy na podwórzu sąsiada spadła bomba
i zamienił cały dom w opał.
A ich świnia została rozwalona na kawałki!
I już nie do zjedzenia.
Tutaj!
Puść, Masza!
Proszę wybaczyć
- moje zachowanie. - Zwolniony.
Berlin jest nasz!
Tutaj!
Powiedziałem im wszystkim, żeby wyszli.
Czy mogę usiąść?
Chodź tutaj.
Jak sobie życzysz.
NIE?
Gwałt trwa.
Są wszędzie, w każdym domu.
Jesteśmy teraz Rosjanami. Do ich usług.
A my, kobiety, będziemy musiały milczeć.
Albo żaden mężczyzna nie będzie już chciał nas dotykać.
Biedne Niemcy.
Weź mnie ze sobą.
Dziewiętnastu żołnierzy.
Cztery! Cztery kobiety!
Berlin to jeden wielki burdel!
Spójrz na to! Mają wszystko!
Mają klejnoty! Pieniądze! Domy! I oni wywołują wojnę! dranie!
Wystarczająco!
Co o nich myślę?
Czasami czuję, że byłbym w stanie znieść wszystko.
Pod warunkiem, że pochodzi z zewnątrz
i nie atakuje mnie z głębi serca.
Radzę sobie.
I mój rosyjski
jest coraz lepiej.
- Czy ktoś tu był? - NIE.
Co za powitanie!
Madame, przyprowadziłem ci konkurenta.
Anatol
jest Cyganem.
Przychodzi i odchodzi, kiedy mu się podoba.
Żadnego obrońcy.
Moje słoneczko.
Czy myślisz...
...myślisz, że Führer nas opuści?
NIE.
Nigdy.
Tutaj.
Czy to wszystko?
Głowa mnie boli.
Gdzie idziesz?
Załatwić ci coś do jedzenia, nawet jeśli to będzie ostatnia rzecz, jaką zrobię.
Dlaczego Reichstag? Pieprzyć go! I pierdolić Reichstag!
Potem złapał mnie i rzucił na łóżko,
i nagle stał się bardzo nudny
jak mały szczeniak.
A potem powiedział mi komplement.
Powiedział,
„υkraińczycy to lubią.”
I Ty to lubisz.
Ale...
miał taki nieświeży oddech.
- Och, to ty! - Dzień dobry.
Przynosimy ci śniadanie.
Następnego ranka kilka przecznic dalej szalała wojna,
major przybył ze wszystkimi swoimi ludźmi.
- Dzień dobry. - Poranek.
Wdowa, którą można było dostać za kawałek bekonu
brzęczał jak pszczoła.
A Herr Eckart, nasz człowiek z Volkssturmu, był gotowy się poddać.
Tą drogą!
Koń rosyjski.
Co to jest?
Cukier! Mamy cukier!
I bekon i salami...
Co za radość!
Ale nie dla każdego.
Potem nadeszła kawaleria,
powiewały płaszcze, miecze wzniesione, konie dyszały.
Kiedy koń szarżuje,
ma niesamowitą siłę.
I cała lawina ruszyła
czołgi, artyleria, karabiny maszynowe.
Zniszczyłem ich wszystkich!
Wasi żołnierze mieli nad nami przewagę liczebną, ale zrzucili broń
i uciekł. żołnierze niemieccy.
- Żołnierze, oficerowie, wszyscy! Przestraszony! - Nie bądź taki niegrzeczny.
- Nie my rozpoczęliśmy wojnę. - Usiądź!
- I przestań obrażać naszych gospodarzy. - Wystarczająco!
Ja, Kaukaz. rozumiesz?
Góry Kaukazu duże, takie piękne.
Słońce, góry, błękitne niebo!
Piękne tańce i kobiety!
Słodki jak winogrona.
A Puszkin był tam na wygnaniu.
Nie obchodzi mnie Puszkin. Chcę iść do domu.
Dom, rozumiesz?
Mojej żonie i dzieciom.
Zobaczysz? I mówisz Puszkin?
Chcę moją żonę.
Moja żona.
rozumiesz?
Co wiesz o faszyzmie?
Faszyzm?
Pochodzi z fascio.
Oznacza „wiązkę trzcin”. Bardzo stary. Rzymski.
Do naszej gospodyni!
- Prawidłowy! - Kobieta
który jest oczywiście mądry!
Tak jak ty! Bardzo mądry!
nie jestem kobietą!
Do niemieckiego-
Rosyjska przyjaźń!
Hurra!
Przeszukaj każde mieszkanie!
Na zewnątrz!
Ty draniu! Ty szumowinie!
Zatrzymywać się!
Wystarczająco!
Znacie dekret Stalina!
Przestań!
A co jeśli tego nie zrobię? Zastrzelisz mnie?
Jeśli będę musiał, zastrzelę cię.
Działa na moje rozkazy.
Postój!
Młody Niemiec ukradł trochę jedzenia.
Jest uzbrojony.
Kto tam mieszka?
Czy ktoś tam mieszka?
NIE.
Kłamiesz! Jesteś kłamliwą suką!
Pluję na Niemcy i Berlin!
Pokonaliśmy ich!
Pluję na nich!
Z drogi!
Postój!
Zabiję cię, draniu!
Wszyscy
posiadający broń lub ukrywający kogoś
posiadający broń, zostaną natychmiast zastrzeleni!
A dom zostanie zrównany z ziemią!
Nigdy ci nie wybaczą!
Czy mogę dostać coś do picia?
Musisz wyjść.
Co Ty tutaj robisz?
Nie jadę na Syberię.
nie idę.
W ciągu następnych kilku dni major przychodził i odchodził.
Oznaczało to ochronę dla wszystkich.
Przywiózł świece, cygara i mnóstwo prezentów
które wdowa szybko schowała do swojej szafy.
W pewien sposób,
zaczynała się nowa era.
Wielu Rosjan lubi bawić się w Świętego Mikołaja.
Dlaczego my, kobiety, powinniśmy je powstrzymywać?
To o wiele za dużo!
Major mówi wymownie po rosyjsku
i powiedział mi więcej, niż chciałam wiedzieć.
Znam jego konto bankowe, konto rodziców
i imiona jego braci.
Jesteś dzisiaj naszym gościem.
Teraz usiądź.
Jesteś taki staromodny.
Uwielbiam go dotykać.
Chodźmy!
Wojna trwała.
Kiedy nasi ludzie byli wysyłani na Syberię,
wiele kobiet szukało protektorów
i stało się tematem tabu dla reszty.
Ostrożny! To piosenkarz.
Niewiele dalej. Przytrzymaj to!
Wchodzę i wychodzę, wchodzę i wychodzę! Tu jest jak na stacji kolejowej.
Mussolini nie żyje! Powiesili go do góry nogami!
Andriej ledwo wyszedł
kiedy pojawił się Anatol.
Śmiertelnie się bałem, że spotkają się dwaj samce alfa
ze mną w środku.
Naprawdę nie mogę powiedzieć, że major mnie gwałci.
Jestem do jego dyspozycji.
Dziwka?
Być może.
Tylko raz w życiu spotkałem dziwkę.
Ludzie mówili, żeby z nią nie rozmawiać, że jest zła.
Co to w ogóle oznacza? Zły.
Panienka!
NIE!
Dobrze, dobrze...
Ona przychodzi, jakby wszystko było w porządku.
Jak często?
Cztery razy. Ty?
Pospiesz się!
- Nigdy nie myślałem, że cię jeszcze zobaczę! - Dobrze wyglądasz!
Ty robisz!
Tutaj, dżem z pigwy.
Prawdziwe Bordeaux! Weź to!
Jak z klasą! Jesteś zepsuty!
Można to ująć w jeden sposób.
Jestem bardzo szczęśliwy, że tu jesteś.
Wizyta Elke poprawiła nam wszystkim humor.
Chronią nas straże majora
gdy w spokoju będziemy pić jego herbatę. To nam robi wiele dobrego.
- Gdzie idziesz? - Co ci do tego?
- Nie możesz wejść. - Kto tam jest?
Więc powiedziałem: „Młody człowieku,
ten karabin na twoim ramieniu mógłby przypadkowo wypalić.
I ja? szedłem na górę,
i ktoś na drugim piętrze oddał strzał ze środka
i chwycił mnie za włosy i powiedział: „Ty syfilisie”.
Byłem przerażony i powiedziałem:
Nie, nie ja!
Co za idiota.
Jak się ma twój mąż?
Był ze mną pierwszy raz i nadal jest trochę zaniepokojony.
- Co sądzisz o naszych kawalerach? - Nie jestem pod wrażeniem.
Nie mają wyobraźni.
U siebie mogą mieć najnowszą gospodarkę planową,
ale jeśli chodzi o erotykę, są jak Adam i Ewa.
- To właśnie powiedziałam mojemu mężowi. - Przy naszych skąpych racjach żywnościowych,
twój stary, dobry mąż też nie jest wiele wart.
Dobrze...
Myślę, że do dobrego życia miłosnego potrzebne są regularne posiłki.
Moim głównym punktem jest brzuch.
Bez jedzenia, bez zabawy.
Romans, ból, miłość, pożądanie...
- Do nas! - Dzięki!
Kto wie, kiedy znów się spotkamy!
Ostrożny!
Jest gorąco!
- Szarlotka! - Tak, z kruszonką.
Śpiewa dla mnie.
Ty, ty, ty jesteś w moim sercu
Ty, ty, ty, jesteś w moich myślach
Ty, ty sprawiasz mi taki ból
- Nie wiesz, jaki jestem dobry - Och, tak...
Nie wiesz, jaki jestem dobry
Nasi ludzie też nie są już tacy jak kiedyś. Są tacy słabi
trudno na nie po prostu patrzeć.
Słabsza płeć.
Czy słyszałeś od Gerda?
Mam pytanie dotyczące kiły.
O Boże!
Jak to zauważasz?
swędzenie, kłucie.
I małe czyraki.
Pojawiają się później.
Czytałem to w encyklopedii.
Encyklopedia!
Proszę, dał mi to Amerykanin.
Żuj to!
Fajne hę?
Amerykanie...
Wszyscy wyglądają jak aktorzy.
Przystojny jak z filmów.
idę.
Powiedz jej
wrócę!
Usłysz mnie?
Co to jest?
Misja.
Czy możemy na Ciebie liczyć?
Kiedy nadejdzie dzień.
będę tutaj.
Dokąd pójdziesz... później?
Gdzie jestem potrzebny.
Wyjątkowy wieczór z majorem.
Dobra rozmowa.
Powiedział, że jestem cudowna.
Nic innego się dla niego nie liczyło.
W przeciwieństwie do niemieckich mężczyzn, rosyjscy mężczyźni cenili wykształcone kobiety.
Ale...
wojna jeszcze się nie skończyła.
Przepraszam.
Masz chwilę?
My...
Potrzebujemy Twojej pomocy.
Chodźcie, dzieci. Wyjdz z pokoju.
Skończymy budowę Twojej wieży.
To on.
Cześć.
Ty Rosjaninie?
Tłumaczyć!
W mojej wiosce niemieccy żołnierze...
...zabił wszystkie dzieci.
Zabrali ich...
...dźgnął ich.
Złapali ich za nogi...
Kontynuować!
...rzucił je...
...pod ścianami i...
...rozwalił im czaszki.
Pogłoska?
Albo widziałeś to?
Widziałem to.
Hej, po co się spieszyć?
Zapomniałeś bielizny?
Mówisz po rosyjsku! Powiedz mu, że mam rodzinę!
Powiedz mu, żeby zostawił mnie w spokoju!
Mówisz po rosyjsku!
Pomoc!
Gdzie idziesz?
Czekałem na ciebie.
Co jest nie tak?
Towarzyszu Majorze.
Stare Niemcy się skończyły.
Trzymaj ręce z dala od niego!
Przychodzi do mnie.
Nie chodzę do niego.
Idź stąd!
Dlaczego?
Powiesiliście jego żonę.
Mieszkańcy Berlina!
W dniu 30 kwietnia 1945 r
Führer się zabiłJeśli,
i zdradził wszystkich, którzy
przysiągł mu wierność.
Rozkazy Führera były dla ciebie
bronić Berlina.
Brakuje jednak ciężkiej artylerii i amunicji
i cała sytuacja powoduje dalszą walkę
bez znaczenia.
Z każdą godziną kontynuujesz walkę
przedłuża straszliwe cierpienia ludności cywilnej Berlina
i naszych rannych.
Wszystkich, którzy teraz giną w bitwie o Berlin
poświęcają się za nic.
W porozumieniu z Naczelnym Dowództwem Armii Radzieckiej rozkazuję wam
natychmiast zaprzestać
wszystkie operacje bojowe.
Weidlinga,
Generał Artylerii
i Dowódca Obszaru Obronnego
berliński.
Towarzysze żołnierze i oficerowie 8. Armii Czerwonej,
dziś rano, garnizon berliński
poddał się!
Berlin
zostaje pokonany.
Wracam do moich ludzi.
Na Syberię?
Co z nami?
Mów do mnie, Friedrichu!
Proszę!
Mów do mnie!
Czekałem na ciebie!
modliłem się.
I miałem nadzieję.
Modliłem się i miałem nadzieję.
A teraz chcę ciebie
przynajmniej spróbować
stanąć przy mnie.
Do zwycięstwa!
Berlin pokonany!
Do ojczyzny!
Niech żyje Armia Czerwona!
Niech żyje Stalin!
Chwileczkę!
Co my tu mamy?
Dwa halibuty!
- Niewiarygodne! - Hitlera,
Goebbels... kaput!
Świetnie! Napijmy się!
Kapitulacja.
Nareszcie.
Wojna się skończyła!
Jakże my, kobiety, za tym tęskniłyśmy.
Ale teraz?
Bardzo gorzka porażka.
Coraz więcej ludzi mówi o strasznych rzeczach.
Wyczuwam coś dziwnego w powietrzu.
Zły i groźny.
Nie chcę o tym teraz myśleć.
To już koniec.
nie wiem.
Obawiam się, że nieszczęście ma większą wyobraźnię.
Słuchać.
Piją i palą jak mężczyźni.
Armia rosyjska liczy milion kobiet.
Pochodzą zewsząd.
Nie mamy mundurów.
Buty są za duże. Koszule i kurtki... katastrofa.
Podeszła do mnie jedna z dziewcząt. Myślę, że miała na imię Luba.
Powiedziała,
– Majorze, sądzę, że dzisiaj zostanę zabity.
„Chcę świeżych ubrań”. Powiedziałem: „Nie!”
„Byłeś z nami przez długi czas. Kule cię unikają”.
Wróciła po dwóch godzinach. I znowu i znowu.
Więc powiedziałem: „Tak”.
Dostała nową koszulkę
tutaj ze wstążkami.
Biała jak śnieg.
Było pełne krwi.
Każda żołnierz boi się, że po śmierci nie będzie ładna.
Czy jesteś faszystą?
Gdzie idziesz? Wszystkie są zajęte!
Dowódca batalionu?
To właśnie lubię w Was, Mongołowie.
Ani słowa za dużo.
1678 dni
byłem na wojnie.
I teraz...
I ona...
Ona jest dziwką, prawda?
Całe to miejsce to burdel.
Pójdziesz ze mną!
Broń, co? Spokój, co?
Kaput wojenny!
Idź tam, powiedziałem!
Wszyscy na dół!
Spieszyć się!
Wszyscy na dół!
Chodźmy!
Postój!
Skąd jest broń?
Czyje to mieszkanie?
Którego?
Kopalnia.
Czy to jest jej?
To jej.
To pogwałcenie przepisów Armii Czerwonej!
Niech żyje Führer!
Zlikwiduj ją!
Mam nadzieję, że wszyscy umrzecie!
Wiedziałeś o broni?
NIE.
Wracajcie do swoich apartamentów.
- Zastrzel ich wszystkich! - Kontynuować!
- Stój! - Oni wszyscy są kłamcami!
Zastrzel ich!
Zapomnij o kobiecie!
- Ona jest nazistką! - Zrozumiałeś mnie?
NIE.
Najpierw zostaniesz przesłuchany.
- Zrozumiałeś mnie? - Co robisz?
Ukryła uzbrojonego żołnierza! To podstawa do egzekucji!
Iść!
Będę musiał to zgłosić.
Podpal ich!
Jak mogłeś tak ryzykować? Naraziłeś nas wszystkich!
Mam nazistowskiego potwora w jego własnej norze.
Garnizon stolicy Niemiec
skapitulował.
Zdrajca!
Jeżdżę po całym Berlinie!
Hotel Adlon, wesele, Kaiserdamm!
Wszędzie czerwone flagi!
Czerwone flagi!
Ładne flagi, dobra jakość.
Co jest nie tak?
Walczący?
Przestań się gapić! Kontynuować!
Co jest nie tak?
Za nasze zwycięstwo, Dowódco! Do Stalina!
Do Stalina! Czekać! Zostań ze swoimi ludźmi!
Wojna się skończyła!
Tutaj!
mam je.
Po prostu spójrz. Ljuba, Marina, Olga, Thekla.
I wszyscy mnie kochają. Wszyscy.
Wszystko dobrze?
Chcesz coś zjeść?
Tutaj! Co lepsze? Powiedz mi!
Jego kutas czy mój rower?
Wynoś się, zanim odstrzelę ci jaja!
Świętujemy. Przyjdźcie wszyscy!
Cały dom! To rozkaz!
Twój Hitler nie jest człowiekiem!
On śmierdzi brudem.
Żadnego człowieka!
Brud!
Lenchen, oni krzyczą na górze!
Wszyscy! Wchodzić na górę!
To rozkaz!
Napełnij.
Dlaczego stoisz? Mamy gości.
Dlaczego się boisz?
Spójrz tam w dół. Zobaczysz...?
Żołnierski.
Rosjanie! Bestie!
Albo zwierzęta, jak mówisz.
Zgadza się.
Nikt z nas nie wahałby się ani chwili
zastrzelić Niemca.
Twoja krew jest na naszych mundurach i to dobrze.
Żaden z nich nie chciał iść na wojnę.
Większość z nich nawet nie wiedziała, co to jest...
Niemcy.
A teraz chodź ze mną.
Co tu się dzieje?
Ostrożny! To mahoń!
Pozwól mi odejść!
- Tańczysz! - Oszalałeś?
To jest mój salon, a nie sala taneczna.
- Rozumiesz? - Fantastycznie!
To nie jest sala taneczna!
Pij sznapsa.
Wódka, dobry sznaps.
Ty...
Śpiewać?
Chce, żebym śpiewała. nie będę śpiewać.
- Czego on chce? - Co myślisz?
- Nie. - Co masz na myśli nie?
Nie nie nie...
To jest Europa! Europa!
Dlaczego nie? Patrzę na ciebie.
A ty? Nic!
Następnym razem!
Tobie!
Ja Anatol.
- wiem. - Barbel.
Moje serce woła:
Brzana...
Gram na skrzypcach. Skrzypce.
- Skrzypek. - Grasz na pianinie?
W orkiestrze, ale już nie. Moje skrzypce zniknęły.
To dobrze. Ja też chcę grać na pianinie.
Dlaczego nie pójdziesz na górę?
Powinienem?
Dlaczego nie?
Wszyscy powinniśmy.
- Ty też przyjdziesz? - Później.
- Naprawdę? - Jasne.
Dobrze, że tu jesteś.
Chcę cię objąć.
Przez resztę mojego życia.
Ja tutaj, ty w Moskwie.
Nikt nie ma tak długich ramion.
Próbować!
Major poprosił, żebym mówił do niego Andriej.
„Dlaczego nie” – powiedziałem. Wojna się skończyła.
Przyglądał mi się długo.
„Każde nowo narodzone dziecko woła o wojnę”
powiedział. I że nic,
żadna osoba ani naród nie mogła zatrzymać tego cyklu.
Z wyjątkiem śmierci.
Nie wystarczająco szybko! Szybciej!
Wszyscy!
Słuchać!
A teraz piosenka...
Jestem w tobie tak bardzo zakochany.
Taniec!
Pospiesz się!
Nie jesteśmy już narodem. Jesteśmy populacją.
Mam na myśli jednostki, które spotykają się w demokracji
i ciężko pracować na dobrobyt.
Taniec!
Nie powinniśmy widzieć tego w małych ramach.
Kraje europejskie pokonają swoje granice i będą się wspólnie rozwijać.
Podobnie jak Napoleon, zwycięskie mocarstwa
pozbędziemy się krajów i narodów.
I staniemy się republiką radziecką z nonsensami w zakresie gospodarki planowej!
Dziękuję. ja...
Herr Hoch, czujesz się lepiej?
Musimy być praktyczni. Będzie lepiej.
Nie tak szybko!
Drink! Drink!
Związek Radziecki dopiero zaczął się rozwijać.
Przyszłość pokaże.
Kochasz swój kraj.
Tak jak ja kocham swoje.
Moja mama kiedyś powiedziała
Wyszłabym za mężczyznę, który gra na pianinie.
Każdy zawsze zastanawiał się, jak będzie wyglądał ten dzień.
Nie ja.
Nigdy.
Nie chciałam tego doświadczyć.
Dlaczego nie?
Jeśli mi nie powiesz,
wtedy ci powiem, Andrei.
Wojna
zmienia nasze słowa.
Miłość
nie jest już tym, czym było kiedyś.
I nadal...
nadal chcę...
mój mąż, aby znaleźć tę kobietę...
zostawił.
Nie idź!
My, kobiety, zostaliśmy napiętnowani na całe życie.
Ale na razie,
W tej chwili,
Czuję się dobrze.
Przyniosę nam herbatę. Illse ma trochę.
Dzień dobry, Lenchen.
Czy ktoś już wstał?
Gdzie jest Wania?
W pracy.
A mama?
Illse, no, wstawaj!
Gerd, pamiętasz? To był wtorek.
Chodźmy zobaczyć się z Feliksem.
Poczuliśmy zapach żywicy sosnowej.
Chcieć?
Ogarnęła nas chmura motyli.
I znałeś każdego z imienia.
błękit pospolity, siarka,
Firebird, Swallowtail i wiele innych.
Jeden wygrzewał się na ścieżce z aksamitnymi brązowymi, żółtymi i niebieskimi wykończeniami.
Mówiłeś, że to Płaszcz Żałobny.
Miałem w życiu tak wiele rzeczy, nadmiar.
Major stracił wszystko.
Cholerny rosyjski idealista!
Widzi siebie takim, jakim chce, żeby świat wyglądał.
Prawdziwy wierzący w ZSRR!
Ale ja go lubię.
Im mniej ode mnie chce, tym bardziej go lubię.
Bardzo.
Andriej?
Andrieja już tu nie ma.
Przeniesiony.
Dokąd?
Kto wie?
Do widzenia.
„Ptaki milczą. Dzwony ucichły”.
Czyż nie tak to właśnie wygląda?
Usiądź.
Studio?
Czy to zniknęło?
- Nie mieszkam tu sam. - wiem.
Ukraińcy lubią to...
Tu dla Ciebie.
Wszyscy jesteście bezwstydni.
Nie zdajesz sobie z tego sprawy?
To obrzydliwe samo patrzenie na ciebie!
Uwaga!
Chcę ci podziękować.
Po co?
Pozwolono ci poznać.
Dbaj o siebie.
Jak mamy dalej żyć?
Uwaga!
Przeniesiono!
Tak to nazywają.
Honorowy transfer.
Na Syberię.
Kto wie?
Gerda,
mój kochany Gerd.
Co teraz zrobimy?
Cofnąć wskazówki czasu?
Wróćmy do pierwszych słów, które wypowiedziałeś.
Powiedziałeś: „30 minut”.
„Daj mi 30 minut, a nigdy mnie nie opuścisz”.
Co?
Brak odpowiedzi.
Dwa dni później już go nie było.
Nie wiem, czy wróci.
dziwię się, że już nie boli.
Ale mam tak wiele do zrobienia.
Muszę znaleźć krzemień.
Wytrzyj kałuże w studiu i zbierz warzywa.
Wczoraj znalazłam kilka bzów.
Czy Gerd kiedykolwiek o mnie myśli?
Kto wie? Może jego serce znów przemówi i zobaczę go...
Czasami.
KIEDY DLARY „ANONIM: Upadek BERLINA”
PIERWSZY WYDANO W NIEMCZECH W 1959 ROKU,
ZOSTAŁO PORZĄDNIE ODRZUCONE, TO BYŁA GRAWA DLA NIEMIECKICH KOBIET.
ZSZOKOWANA POgardą WSPÓŁCZESNYCH,
AUTORKA ZABRONIŁA DALSZĄ WYDAWNOŚĆ SWOJEJ KSIĄŻKI DO JEJ ŚMIERCI.
A NAWET PO JEJ ODEJŚCIU JEJ IMIĘ MIAŁ BYĆ UTRZYMANE W TAJEMNICY.
Downloaded from subtitlesnest.com