GREENLAND AS PER LATEST SOURCES 1905
[lalaki 1] May nangyayari!
Iver, sundan mo sila.
Tingnan mo kung ano ito, dali. Ibigay mo sa akin ang parol.
Ito ay ang kapitan! Ito ay ang kapitan!
Whoa.
Aba!
[bumuntong hininga]
Sir, may nahanap ka ba?
-Tulungan si Jørgensen. Ang kanyang mga paa ay nagyelo. -[man 2] Tama, halika.
[ungol]
-[tao 3] Papunta na si Holm. -[man 1] Mabilis, Unger. Kunin ang tubig.
[man 2] Jørgensen, itaas mo ang iyong ulo.
-Unger, bilisan mo ang tubig. -Ito ay darating!
-[man 4] Itaas ito. Madali. -[man 1] Ayos lang. Nakuha ka namin.
-Nakuha ka namin. -[man 4] Magdahan-dahan lang, Jørgensen.
[lalaki 2] Unger, ang tubig.
-Halika! -[Unger] Paparating na.
[lalaki 4] Hawakan ang mga ito. Dahan dahan lang, Jørgensen.
[Huminga ng malalim si Jørgensen]
-Mayroon ka bang whisky? -[tao 1] Oo. Painumin mo ang lalaki.
[Unger] Dito.
Teka, teka.
[kapitan] Kukunin ko yan.
-[man 2] Ejnar, hawakan mo siya. -[Bumuntong hininga si Jørgensen]
[man 1] Jørgensen, huminga. Huminga ka lang.
Gawin natin ito.
[Huminga ng malalim si Jørgensen]
[Ejnar] Okay.
[ungol ni Jørgensen]
-[man 4] Hawakan mo siya. -[Ejnar] Isa, dalawa, tatlo.
-[mga bitak ng buto] -[sumisigaw]
-[Paglalaro ng Joy to the World] -[Unger humming]
Lahat tama.
-Salamat. -Nakuha ko?
-[sighs] -Mabuti. Amoy Pasko.
Isa dalawa tatlo.
-Oh! -[tumawa]
-[Ungar] Sino ang nagugutom? -Lahat.
[crew] Gutom.
[Ungar] Dito na tayo, mga lalaki.
-Mukhang mahusay. -Sa wakas.
[lalaki 1] Nagawa mo na ang iyong sarili na ipinagmamalaki, sikat ng araw.
-Panahon na para makahanap kami ng gamit para sa iyo. -[tawa]
[Ejnar] Mga ginoo, maaari ko bang makuha ang inyong atensyon?
-Tapos na ang party. -[tao 2] Tahimik, Poulsen.
-Gusto kong itaas ninyong lahat ang inyong salamin... -[crew] Syempre.
[Ejnar] …sa…
sa mga mahal sa buhay sa bahay,
sa mga lalaking nagbuwis ng buhay
pagtuklas sa mga huling hindi kilalang bahagi ng ating kaharian.
Sa Ekspedisyon ng Denmark.
At sa iyo,
sa pagsama sa akin sa pagtupad ng kanilang misyon.
Skål.
Kalahati doon.
[Ejnar] Ah!
Ang aming mahabang paghahanap ay hindi natuloy sa plano.
-Si Jørgensen ay maaaring magpatotoo tungkol dito. -[tahimik na tumawa]
Tulad ng inaasahan,
mahirap na masubaybayan ang anumang mga palatandaan ng nawala na ekspedisyon.
gayunpaman,
nahanap namin ito.
Diary ng isa sa mga lalaki.
At isang mapa
na tila nagpapakita ng lokasyon
ng cairn
kung saan iniwan ni Mylius-Erichsen ang kanyang huling mga talaan ng hindi kilalang lupain.
Ano ang isang cairn?
Ang cairn ay isang stack ng mga bato na makikita mo mula sa malayo.
Kaya, samakatuwid, susubukan ko ang isa pang paglalakbay.
[lalaki 2] Ano?
[Poulsen] Isa pa?
Sa pagkakataong ito, sa kabila ng takip ng yelo,
upang mabawi ang mga natuklasan na kanilang naiwan.
Tapos hindi tayo uuwi?
[bumuntong hininga]
Ito ang dahilan kung bakit tayo narito, mga lalaki.
Kung wala ang mga natuklasang ito, maaaring mawala ang Hilaga ng Greenland,
inaangkin ng mga Amerikano.
Ngayon, si Jørgensen ay walang kakayahan,
at hindi ko kayang mag-isa,
na nagbibigay sa isa sa inyong mga masuwerteng lalaki ng isang beses sa isang buhay na pagkakataon.
Kakailanganin ko ng isang boluntaryo upang samahan ako.
[tahol ng mga aso]
May nag-volunteer na ba?
Nagbibiro ka diba?
Wasak ang mga paa ni Jørgensen.
[Poulsen] Hindi ka ba susunod sa pila, Laub?
Manahimik ka, Poulsen. Ang ilan sa atin ay may pamilya.
Bakit walang sinuman sa inyo ang gustong sumama sa kanya?
Nakita mo ang mapa.
Ito ay tulad ng paglalakad mula sa Moscow hanggang Roma na naghahanap ng isang stack ng mga bato.
[Poulsen] Hindi banggitin ang paggawa nito kasama ang kapitan.
Kilala siya ni Iver.
Alam niya ang lahat tungkol sa kanya bago siya sumakay, tama ba?
Ibig sabihin, nabasa ko ang tungkol sa kanya,
pero lahat meron, di ba?
Hindi lahat ay fan,
Iver Iversen.
-Hindi lahat ay marunong magbasa. Tama ba, Unger? -Subukan mong basahin ito!
[mapanuksong tagay]
[tawa]
[Poulsen] Halika!
Kapitan.
Mm.
Ako ay…
nagtataka lamang…
[nag-aalangan]
Hindi ko alam kung ilang boluntaryo ka na--
Well, wala iyon.
[clears throat] Ang sinusubukan kong sabihin ay
technically, wala na akong trabaho.
Mm-hm.
Hanggat naka-park kami dito, hindi na kakailanganin ang motor.
Gusto kong sumama sa iyo, kung papayagan mo ako.
Magaling ako sa rifle, at natututo akong magmaneho ng mga aso.
Gusto ko talagang sumama, Kapitan.
Kukunin ko na panatilihin sa isip. Salamat, Iversen.
Salamat, Kapitan.
[Laub] Poulsen, ibigay mo sa akin ang mga harness na iyon.
-Anong ginagawa ni Iversen? -[Iver] Halika.
-Mukhang kailangan niya ng kamay. -[Iver] Manatili ka diyan.
Hoy! Hoy!
Dito na lang kayong lahat, okay?
[mga aso yap]
[Iver] Okay.
Hoy! Hoy!
Hoy, tumigil ka!
Manatili doon!
-Kausapin mo siya. -[Iver] Hoy!
Dito, hayaan mo akong bigyan ka ng isang kamay.
Iversen, gumagana ang mga aso para sa iyo.
Tandaan mo yan.
Sa labas ng yelo,
bawat aso ay maaaring humila ng isang daang libra ng timbang mula sa simula.
Kapag nakain na ang daang libra,
well, nagiging surplus ang asong iyon sa pangangailangan.
Kaya binaril namin ang pinakamasamang aso,
ipakain mo sa iba.
Kaya, Iversen, huwag maging matalik na kaibigan.
Narinig mong nagboluntaryo si Iversen.
-[Laub] Mayroon ako, ginoo. -Ano ang iyong iniisip sa kanya?
-Iversen? -Oo.
Uh…
Mabait siyang bata.
-Napakatapang. -Mm.
Matibay na pagkatao.
Nakita mo ba siyang kasama ang mga aso?
Malinaw na kailangan niyang magtrabaho nang kaunti upang mapabuti.
Pero sa tingin mo kaya niya?
Naniniwala ako, oo.
Iyon lang.
[record playing]
[Unger] Huwag kang maging katawa-tawa. Tiyak na masyadong mabigat iyon.
Sinasabi ko sa iyo, hindi ito malulubog.
Gumastos na sila ng $1 milyon.
Mayroon itong mga kumbinasyong turbine at reciprocating engine
garantisadong mapanatili ang bilis na 21 knots.
-Pagsasalin, kahit sino, pakiusap? -[man 1] Ano ang sinasabi mo?
[Laub] Ang Alabama ba ay hindi umabot sa iyong pamantayan?
Ipagpatuloy mo ang tungkol dito sa kapitan, lagyan niya ng bala ang iyong ulo.
Oo, kadalasang sinasabi kong kalokohan si Poulsen,
but Ive gotta agree, I darent say two words to him.
[chuckles] Hindi naman masama ang kapitan.
[tumawa ang crew]
Kailangan kong sabihin, Iver, sa tingin ko ay nasiraan ka ng bait.
Ano ang alam mo tungkol sa sledging, na nabubuhay sa yelo kapag ito ay 40 sa ibaba?
Oo, at mga polar bear at lahat ng iba pang nakakatakot na tae doon.
Sa tingin ko ay nakuha na ni Iver ang mga asong iyon ngayon.
Hindi pa huli ang lahat para magbago ang isip mo.
Pangatlong biyahe ko na ito at galit pa rin ako sa mga asong iyon.
Kung sila ay higit pang inbred, sila ay magiging mga sandwich.
-[laughter] -Hindi, halika. Kahanga-hanga sila.
Kapag natutunan mong magtiwala sa iyong lead dog, ito ay nahuhulog sa lugar.
Akin ang Bjørn. Iniingatan niya ang iba.
Siya ang gumagawa ng lahat ng gawain.
Ooh!
Tingnan si Iver at ang kanyang bagong paboritong aso, si Bjørn!
[tumawa]
[Bumuntong hininga si Jørgensen]
Pakiramdam ko binigo kita.
Ah.
Kailangan mong ayusin ang iyong sarili.
At saka, nag-step up si Iversen.
Ano?
Isa siyang mekaniko.
Hindi rin siya makakasama sa biyaheng ito kung hindi nasira ang makina namin sa Reykjavik.
Bantayan mo na lang ako sa Alabama.
Kailangan kong sabihin ito.
Hindi ka na binata.
Itataya mo ang buhay mo, buhay ni Iversen.
Gusto mo sumuko tayo nang hindi sinusubukan?
Sinubukan namin.
Ginawa namin ang aming makakaya.
Kalokohan.
Paano si Naja?
Inaasahan mo bang hihintayin ka niya?
-Wala kang dapat patunayan. -Hindi ito tungkol sa akin.
Malinaw ang mga tagubilin ng komite.
Ang dagat ay bubukas sa Hulyo.
Kung hindi tayo babalik sa Agosto bago mag-freeze ang dagat, pagkatapos ay pumunta ka.
-Ikaw talaga ay magiging sa iyong sarili. -Iyan ay isang utos.
Si Iversen ang pinakamahusay, kung hindi lamang, ang taong handang maglakbay.
Iginagalang ko ang iyong pag-aalala, ngunit aalis tayo bukas.
Oo, Kapitan.
[Laub] Iver, lumapit ka sa kapitan.
Oo, iyon lang.
Tatlo dalawa isa.
[Tumatawa] Magaling.
[tawa]
[Laub] Salamat diyan.
-Good luck. -[Iver] Salamat.
Salamat.
Magkita tayo sa August.
Mag-ingat, mga bata!
-[Poulsen] Ikaw din, Captain. -[Unger] Ang lahat ng pinakamahusay.
Good luck.
Salamat, Jørgensen. Salamat.
[tahol ng mga aso]
[sumigaw] Hup!
Good luck, Kapitan.
[Iver] Sige, boys!
[Laub] Good luck, Iver!
Kakailanganin niya ito.
[Iver geeing up dogs]
Iversen!
Pumunta sa likod.
Aba!
[tumawa]
Sige na, Bjørn!
Sige na, boys!
Diyos ko.
-Susubukan ba nating bumangon doon? -Well, palaging may paraan.
Ito ay paghahanap lamang ng pinakamabilis na ruta.
I bet may mabilis ding paraan pababa.
Mm, kaya naman kailangan kong mag-concentrate ka sa lahat ng oras.
Kailangan na nating bumangon para tumawid.
[ungol]
[nagpapahirap]
[ungol]
Halika na.
Isa, dalawa, tatlo, hilahin.
Isa dalawa tatlo.
-[ungol] -[mabigat na paghinga]
[Ejnar] Hilahin!
[breathless] Iyon lang. Ayan yun.
[hinihingal]
Para kaming napadpad sa buwan.
[pantalon]
Ilang cubic meters ng yelo sa tingin mo ito?
Dapat hindi bababa sa dalawang milyon, sa palagay mo?
Kailangan kitang bantayan kung saan ka naglalakad.
[sniffs, exhales] Iversen, i-unhook natin.
[humihip ng hangin]
[mga aso yap]
[Iver] Binabasa ko itong artikulong isinulat mo tungkol sa Ekspedisyon ng Denmark.
Mm.
[chuckles] Kahanga-hanga, hindi ba?
Nandito ako ngayon sa tabi mo, nagbabasa ng kwento mo.
Napaka-interesante.
Napakaraming kagamitan nila, hindi ba? May sasakyan pa sila.
Imagine na! Nagmamaneho sa kabila ng yelo.
Nakakatawa naman.
Anong uri sa tingin mo iyon, Kapitan?
Crossley?
Anong lakas ng kabayo ang makina? Naaalala mo ba?
Siguro apat hanggang walo?
[umiiyak na aso]
Kapitan.
Captain, iyon ang aking nangungunang aso, si Bjørn.
I think gusto niyang pumasok sa tent. Okay lang kaya yun?
[mga suntok]
Hindi nakakagulat na nawala sila dito.
Tama.
[Iver] ♪ Mag-isa ♪
♪ Mag-isa ♪
♪ Sa yelo ♪
♪ Mag-isa ♪
♪ Sa yelo ♪
♪ Walang tao sa paligid ♪
♪ Walang nakikita ♪
♪ Ako lang at si Ejnar ♪
[tawag sa mga aso]
♪ Sa yelo ♪
[ihip ng hangin]
[humihingal ang mga aso]
[humihip ang hangin]
[tahol]
Kapitan, gusto kong itanong,
ano sa tingin mo ang totoong nangyari
sa Denmark Expedition?
-Kay Mylius-Erichsen? -Mm.
Minsan, mas mabuting huwag masyadong mag-isip.
Kilalang kilala mo siya?
Siya ay isang mahal na kaibigan.
Isang magaling na explorer.
Ngunit hindi niya alam kung kailan siya susuko.
[Ejnar] Isang katawan lang ang nakita namin.
Ang Greenlander Brønlund.
Ang dalawang iba pa ay nawala sa yelo.
[Iver] Isipin mong mamatay ka ng ganyan.
Mag-isa sa lugar na ito.
[bumuntong hininga]
[Ejnar] Ang kanyang mga huling salita sa talaarawan at sa mapa ay ang lahat na nakaligtas.
Hindi mo akalain na hindi ka makakarating.
Palagi kang naniniwala na magkakaroon ng paraan.
[Iver] Kumusta, Bjørn.
Sorry iniwan ka namin.
Sinabi sa amin ni Captain na hindi ka namin mapapasok kapag nag-iingay ka.
Sige?
Oo.
[mga ingay ng halik]
[bumubula]
[Bumuntong hininga si Ejnar]
Captain, sinuot ko lang yan.
Well, may ipapakita ako sa iyo.
Inuit magic.
Sa Alaska, ginagawa nila ito sa mga kondisyong ito para mabilis.
[ dumura]
Kita mo?
Isang manipis na layer lang ng yelo.
[hinihingal]
Tara na guys!
Woo-hoo!
[tumawa]
-Iversen! -Oo?
-Nakikita mo ba ang mga ulap ng cirrus sa hilaga? -Hindi, Kapitan.
Tanging sikat ng araw lang ang nakikita ko!
Iversen!
Amoy lupa ang mga aso! Bagalan!
Aba!
Iversen, tumigil ka!
[humiyaw]
Tumigil ka!
Tumigil ka! Tumigil ka!
[sigaw ng mga aso]
[huminga ng malalim]
[bulungan ng mga aso]
Aba!
Mag-ingat.
[Ejnar] Okay.
-Aakyat ka na. -Sige.
Oh, shit.
nakikita ko siya! Ito ay Bjørn.
[whimpers]
[Ejnar] Kunin mo lang ang lubid.
Sige.
[Iver] Kukunin ko siya.
[sigaw, ungol]
[Bjørn whimpers]
ayos ka lang?
Tayo! Hilahin natin ang kareta pataas.
Iwanan mo lang ang aso!
kukunin ko siya! Teka!
[Tumahol si Bjørn]
[umiiyak]
-[paungol] -Hindi!
Hindi! Hindi!
[papalapit ang mga yapak]
Sa aking mga kalkulasyon
Nawalan ako ng dalawang linggong pagkain ng aso,
Nawala sa akin ang kalahati ng aming tsaa at isang lata ng paraffin.
[Ejnar] Hm.
-At Bjørn, Kapitan. -Isang aso lang, Iversen.
Ang pagdadala sa iyo sa akin ay palaging isang panganib,
ngunit hinuhusgahan ko na ang iyong Navy background ay magbibigay sa iyo ng kinakailangang disiplina
upang sundin ang mga utos.
Paumanhin, Kapitan.
[sighs] Well, at least bukas, wala na tayo sa ice cap.
[pagbugso ng hangin]
[sigaw ng pagmamaneho]
Halika na! Halika na!
[Ejnar] Hup, hup, hup!
Dito.
Hoy!
Halika na! Ngayon na!
Halika na!
Ayan yun.
Kapitan,
pwede bang magtanong ng personal?
[Ejnar] Sige.
Bakit mo ginagawa ito?
Patuloy na gawin ito,
dito sa labas, sa mga lugar na ganito?
Medyo nag-iisa,
itataya ang iyong buhay.
wala ka bang…
Wala ka bang espesyal na naghihintay sa iyo sa bahay?
Ang ginagawa namin…
kailangan mong maglakbay nang magaan.
Hindi mo maiisip ang mga 2,000 milya ang layo.
Kaya, bakit mo ito ginagawa?
Bakit may gumagawa ng kahit ano? Bakit mekaniko ka?
[tumawa]
Ang galing ko lang, ayusin ang mga makina.
Eksakto.
Ano ang sinabi nila sa iyo noong sumama ka sa amin sa Reykjavik?
Well, alam kong may kinalaman ito sa mga Amerikano
at ang kanilang pag-angkin sa ilang lupain.
Ngunit, sa totoo lang, Kapitan,
Nasasabik lang akong pumunta sa Greenland kasama ka
at sumali sa isang tunay na ekspedisyon.
Were talking unknown land, Iversen.
At inaangkin ng mga Amerikano
na ang tuktok ng Greenland ay pinaghihiwalay ng isang channel
mula sa ibang bahagi ng bansa,
pero wala pang nagpapatunay.
Mahalagang trabaho.
Nakita ko.
Baka sumikat ka pa, Iversen.
[mga strike sa laban]
Ako, sikat? Duda ako na ang mga babae ay nakapila para sa akin.
Aba, wag mo munang unahan.
Una, kailangan nating hanapin ang madugong bagay.
[pangungulit ng lapis]
[Iver] Ay.
Ano ang iyong pangalan?
Ano yan?
Natagpuan sila sa barko.
[tumawa]
-[Ejnar] Hm. -Oo.
Nakakalimutan mo, hindi ba?
-[Iver] Ang sweet niya tignan. -Hm.
[Iver] Mabait at maalalahanin.
-Miss Affection ang tawag ko sa kanya. -Pinangalanan mo siya?
Oo.
-Miss Affection. -Anong klaseng pangalan yan?
-[Ejnar] Paano ang isang ito? -Yung maliit, nakangiti?
Si Little Miss Sunbeam iyon.
[tumawa]
-Tatawa siya sa mga biro ko. -Tatawa siya sa katangahang pangalan.
Mayroon bang nakakaakit sa iyong mata, Kapitan?
Uh…
[Ejnar] Mas gusto ko ang isang ito. May pangalan ba siya?
Hindi pa.
[Ejnar] Tatawagin ko siyang Naja.
Oo. Si Naja yun.
[Iver] Well, kung gayon.
Maliban kung ang sinumang tao dito ay dapat makaalam ng anumang hadlang,
ikaw at si Naja ay magsasama simula sa araw na ito.
Amen.
[humirit ng mga ibon]
[Ejnar] Hup, hup, hup! Hike!
Halika na!
[ungol]
[huminga ng malalim]
-Nakuha mo? -Nakuha ko na.
[Ejnar] Iyon lang. Ayan yun.
Whoa, whoa, whoa.
[umiiyak]
[humihip ng hangin]
[bumuntong hininga]
[metallic clicking]
[Ejnar] Halika.
Anumang bagay?
Wala.
Walang buhay dito. Wala man lang akong nakitang ibon.
Walang pagkain para sa mga aso.
-Anong ginawa mo dito? -Ano?
Ito.
-Wala akong nagawa. -Dapat may ginawa ka.
Hindi na ito gumagana. Ikaw ba ay isang ganap na tulala?
-Kami ay fucked nang wala ito. -Kapitan, ako--
Ayusin mo lang. Ayusin.
[ungol]
[mga suntok]
Kung wala ang Primus, parang patay na tayo, maintindihan?
-Naiintindihan mo ba iyon? -Maaari mo bang ipasa ang takure, Kapitan?
[kaluskos ng apoy]
-[putok] -[ungol]
Kailangan nating mag-half ration mula ngayon.
Ngayon i-repack ang iyong paragos.
Halika, Iversen!
Aba! Aba!
Whoa.
[pantalon]
[pagmamartilyo]
Ngayon, mayroon tayong bahagyang pagwawasto ng kurso na kailangan nating gawin.
-Kapitan. -Oo, Iversen?
Well, magsalita ka, lalaki.
Well, wala kaming mga gamit.
May punto ba kung saan tayo...
Saan tayo ano?
-Tanggapin mo na-- -Tanggapin mo ang pagkatalo, Iversen?
Gusto mo na bang sumuko?
Ito ay masyadong matigas?
Nawawala sa bahay?
Hindi, Captain. yun ay--
Mayroon kaming mapa. Hahanapin natin.
Hindi natin ito mahahanap sa pamamagitan ng pagtayo sa paligid ng pakikipag-usap.
Oo pero--
At babalik kami sa Alabama pagsapit ng Agosto.
Bumaba kami sa isang kareta.
Iversen.
-Mm? -Iversen, tingnan mo.
Ano?
Cairn iyon.
[Iver] Sa tingin ko tama ka!
Captain, nandito sila.
Nandito sila, Kapitan!
Ito ay isang kampo.
[sniffs]
Pemmican.
-At oxtail na sopas, tingnan mo. -Maghintay.
Agosto 8, 1907.
Palibhasay walang pagkain para sa ating sarili at sa ating mga aso,
kailangan nating umalis sa lugar na ito at subukang pumunta sa mga lugar sa baybayin na may laro,
sapat na para i-sled ang 580 milya pabalik sa barko.
Wala silang pagkain, Kapitan, ngunit iniwan nila ito.
Natuklasan namin at nag-iwan ng patunay sa cairn na ito
wala ang Peary Channel na iyon.
Ang Navy Cliff ay sinamahan ng lupa sa Heilprin Land,
kaya halos tapos na ang ating gawain.
Umaasa kaming makarating sa barko bago matapos ang Setyembre, mayroon man o walang aso.
Lieutenant Mylius-Erichsen,
pinuno ng Denmark Expedition sa Northeast Greenland.
Si Robert Peary at ang mga Amerikano ay mali.
Heto na.
Ito ang dahilan kung bakit kami dumating.
Ang ganda, di ba?
[tumawa]
-Maganda. -[tumawa]
Hindi ko talaga maintindihan kung bakit napakahalaga ng nahanap namin,
ngunit makita kang ngumiti, Kapitan, nakikita kang tumatawa...
Ang Greenland ay isa.
Walang claim ang USA dito.
Magpapasalamat si Denmark sa iyo balang araw, Iver Iversen.
Oras na para magdiwang. Ngayon ilagay mo ang sopas na iyon.
[Ejnar] Mm.
[bumuntong hininga]
Makakauwi na tayo, Iversen.
[tumawa]
Tulad ng paglalakad mula sa Roma hanggang Moscow na naghahanap ng isang stack ng mga bato.
[tumawa]
Ano iyon?
Iyan ang sinasabi ng mga lalaki sa barko.
Well, maaari mo na silang ituwid ngayon.
Tahanan, sa Alabama.
At saka home sweet home.
-[tahol ng aso] -[ungol]
[ngumisi si Iver]
[mga bitak ng buto]
[ungol]
[pantalon]
Sa tingin mo makakain natin ang atay?
Ang natitira ay balat at buto.
Hindi kaya lason iyon?
Dahil namatay ito sa pagod?
Oh, hindi natin ito dapat ipagsapalaran.
Ngunit ano ang bagay na iyon
tungkol sa isang pilak na kutsara sa isang palayok na may anumang bagay na lason?
Nagbabago ng kulay.
Eksakto.
Sayang wala tayong silver.
Mayroon kang pilak?
Na ginagawa ko.
Ano?
Ano ito?
Sabi mo wala kang kasama sa bahay.
Naglakbay ka ng magaan.
Ito ay isang regalo.
Sige, gawin na natin.
[kaluskos ng apoy]
[Iver] Ano ba dapat?
-Hindi ko maalala. -Hindi, hindi ko rin maalala.
Dapat ba itong maging berde?
Kung ito ay lason?
Oo. Sa tingin ko.
Parang tama.
-Iyan ay... hindi berde. -Yan ay mas kayumanggi kaysa berde.
Siguradong hindi ito berde.
[Umuungol, umubo si Iver]
[Iver retches]
[Dura si Iver]
[Ejnar gags]
[pagbugso ng hangin]
[Bumuntong hininga si Ejnar]
[hinihingal]
[Bumuntong hininga si Ejnar]
[pagbugso ng hangin]
[seal barks]
[kahol ng aso]
[umiiyak]
Shit!
[huminga ng malalim]
[mga asong umungol]
[sumigaw] Mga duguan na aso!
[putok ng baril]
[tahol ng aso]
[Sigaw, ungol ni Ejnar]
[ungol ng oso]
-Shit. -[mga baril na titi]
[Umuungol si Ejnar, umubo]
[bumulong ng oso]
[Ungol si Ejnar]
-[putok ng baril] -[Pantalon ni Ejnar]
[huminga ng malalim]
[ungol]
[sigaw ni Ejnar]
[humihihingi]
[snarls]
[putok ng baril]
[Ungol si Ejnar]
[Nagpupumiglas si Ejnar]
[ungol]
[nagpapahirap]
[ungol]
[naghahabol ng hangin]
Kapitan!
Ibigay mo sa akin ang iyong kamay!
[ubo]
[hinihingal]
ayos ka lang. ayos ka lang!
Nakuha ko na.
[mabigat na paghinga]
[Iver] Okay lang.
Hindi ako makapaniwala na ito lang ang napunit.
Tama.
Dapat gawin iyon.
Sapat na mainit, Kapitan?
Nawawala ang dalawang asong ganyan.
[whimpers]
Iyon ang pagkakataon namin.
-Ano? -Ang oso.
Kagaya lang din natin.
Gutom sa karne.
miss ko na sila.
WHO?
Babae.
Ako rin.
[chuckles] Hindi ganoon.
Company nila, female company.
[sighs] Iba sila, di ba?
Ang kanilang mga boses, ang kanilang amoy.
Miss ko na yung tawa nila.
Naaalala ko noong ako ay 16, malapit nang sumali sa Navy,
tinanong ng lolo ko kung sasama ako sa kanya sa Copenhagen Harbor.
Akala ko titingin tayo sa mga barko, kaya sumama ako,
kahit na nag-iimpake ng tanghalian para sa ating dalawa,
pero may iba siyang plano.
Gusto niyang makasigurado na handa na akong tumulak
at, sa kanyang mga salita, maging isang tao.
Kaya dinala niya ako sa red-light district
para ipakilala ako sa mga babae,
siguraduhin mong hindi ako nahiya sa mga paglalakbay ko.
[chuckles] Sumabay lang ako.
Nauwi sa matandang babaeng ito.
Aaminin ko,
pinalawak niya ng husto ang aking kaalaman.
[tumawa]
Noong ako ay 16,
Dinala ako ng aking ama sa ospital,
sa venereal-disease ward,
upang ipakita sa akin ang malalang kahihinatnan ng gayong pag-uugali.
It was fucking disgusting.
[Tumawa ng mahina]
[humirit ng aso]
[ungol]
[sumugong ang apoy]
-[clattering] -[Ejnar grunts]
Kapitan?
-[grunts] -Anong ginagawa mo?
Kapitan. Captain, tumigil ka. Tumigil ka!
Anong ginagawa mo? Tumigil ka.
Anong ginagawa mo?
We have to travel light if we gonna make it.
Iiwan natin ang lahat ng hindi naman talaga mahalaga.
May isa pang 200 milya sa barko.
[hinihingal]
[bumuntong hininga]
Kailangan nating tumawid dito.
Ano?
-Bakit hindi tayo makaikot? -Wala na tayong oras.
Kailangan nating magtayo ng isang cairn.
Sa tingin mo hindi tayo makakaabot, di ba?
Kung hindi, mawawala sa atin ang lahat.
[Ejnar] Kahit na kung ang patunay at ang aming mga journal ay nakatago dito sa isang cairn,
mahahanap sila.
Mabuti.
Iversen.
Kaya natin to.
Ito ang nangyari kay Mylius-Erichsen, di ba?
Tara na.
[ungol]
[Ejnar] Ano ito?
[nakakapagod] Wala.
Kailangan ko lang humiga saglit.
-Tayo. Halika na. -[ungol]
[hinihingal] Halika. Tayo.
-[Iver grunts] -Bumangon ka.
[Umuungol si Iver]
[hinihingal]
[bulalas]
Tingnan mo.
[nakakapagod] Iyan ang Alabama!
-Bumalik na kami! -Bumalik na kami!
Nakabalik na kami!
Ang mga manlalakbay ay bumalik!
[Iver] Patunog ang kampana!
-[Tumawa si Ejnar] -Patunog ang kampana!
[hinihingal]
-Nasa lupa. -Ano?
Ang palo, nasa lupa.
Ngunit nasaan ang aking barko?
hindi ko alam.
Nakagawa na sila ng kubo na may mga bahagi ng barko.
Kamusta?
-Kamusta? -Kamusta?
[humihikbi si Iver]
Hindi, iniwan na nila tayo! Iniwan na nila tayo!
Hindi! Hindi!
[desperately] Hindi, hindi!
kakaalis mo lang?
Wala kaming pagpipilian, ginoo.
Ang Alabama ay nawasak, dinurog ng yelo.
Kailangan naming umalis kapag nagkaroon kami ng pagkakataon.
Nag-iwan kami ng sapat na pagkain para tumagal ng kahit isang taon.
-[official] Ipagdasal natin na makabalik sila. -Higit pa sa panalangin ang gusto nila.
Hinihiling mo sa gobyerno na pondohan ang isa pang pagtatangka sa pagsagip. tama ba yun?
Tenyente Laub, hindi ito ang iyong unang pagbisita sa Arctic, hindi ba?
Hindi po. Pang-apat ko na iyon.
At si Tenyente Jørgensen?
Ang pang-apat ko din.
At sino ang lalaking ito, si Iver Iversen?
Ang mekaniko namin, sir.
Ang kanyang pangalan ay wala sa orihinal na listahan ng mga tauhan.
[opisyal] Hindi. Sumali siya sa Alabama sa Reykjavik.
Mm-hm.
At paano naman may napiling mekaniko para samahan si Mikkelsen
sa pangalawang sled na paglalakbay?
-[ministro] Hm? -Nagboluntaryo siya.
Nagboluntaryo. Hm…
May karanasan ba siya bilang Arctic explorer?
Hindi po.
Ito ang kanyang unang pagkakataon sa Arctic.
Kaya, tatlong patay na lalaki sa unang pagkakataon at ngayon ay dalawa pa sa pagtatangka sa pagsagip.
Sir, walang patunay na sila ay--
[nanunuya] Patunay!
Walang nag-uuwi ng anumang patunay.
Ngayon, alam ninyong dalawa na ang tsansa ng tagumpay ay minimal.
Kahit na mas mababa kapag pinapayagan mo ang isang walang karanasan na greenhorn
upang magboluntaryo para sa isang maagang kamatayan.
Hindi ko maaaring bigyang-katwiran ang karagdagang gastos sa isa pang walang bungang misyon.
Ministro, walang gustong mag-aksaya ng pondo ng gobyerno.
Sir!
Iniligtas kami ng isang balyena.
Siguro kung makapaglagay tayo ng reward.
Salamat, Tenyente.
[pagbugso ng hangin]
[Ejnar] Magiging maayos din.
ito ba?
May darating na barko.
-Hindi ako makapaniwalang iniwan nila tayo. -Eksakto.
Paano nila tayo iniwan?
Sinundo sila ng dumaraan na barko.
Ganoon din ang mangyayari sa atin.
Kung hindi?
Ito ay.
[Iver] Akala nila patay na tayo.
[Ejnar] Walang nag-iisip na patay na tayo.
Huling tag-araw sa susunod na taon,
may darating na barko.
[patters ng ulan]
Mayroon ka bang postcard?
Isipin kung makikita nila tayo ngayon.
[bumuntong hininga]
Marahil pinakamahusay na hindi nila magagawa.
[Tumawa ng mahina]
Ano ang gagawin mo kung may biglang dumating na babae na naglalakad papunta sa amin
mula sa kabila ng yelo?
[nanunuya] Well, hindi iyon mangyayari.
Hindi, ngunit kung nangyari ito?
[bumuntong hininga]
Pero paano?
hindi ko alam.
Baka isang hot-air balloon.
Tulad ni Salomon Andree.
-Iyan ba ang lalaking nawawala? -Oo. Nakilala ko siya minsan.
15 ako noon.
Naglakad ako mula Copenhagen hanggang Gothenburg para makita siya.
Ipapalipad niya ang kanyang hot-air balloon sa North Pole.
Gusto kong sumali sa kanyang ekspedisyon.
- Sa 15? -Mm.
[sarkastikong] Pustahan siya ay tuwang-tuwa na makilala ang isang 15 taong gulang na ikaw!
Ipinaliwanag niya sa akin na ako ay masyadong bata,
ngunit pagkatapos ay binayaran niya ako para sumakay ng tren pabalik sa Copenhagen.
Sa palagay ko, sa isang paraan,
niligtas niya ang buhay ko.
[ungol]
-[Iver] Tingnan kung ano ang nakita ko. -Hm!
-[Iver] Broken bagaman. -Napakasama.
[Iver] Nakikita ko.
[E Lucevan Le Stelle ni Enrico Caruso na tumutugtog]
[Tumawa si Ejnar]
Ayan tuloy.
[lumipas ang musika]
[ihip ng hangin]
[pag-tap]
-[kamot ng mga bato] -[ngumuso]
[hinihingal]
[sumipol ng hangin]
[bumuntong hininga]
Iver.
[groggily] Oo?
Kailangan nating bumalik.
Papunta sa cairn.
Upang makuha ang mga journal at ang patunay.
Kung mahanap ito ng oso...
-Dapat hindi na natin ito iniwan. -Ngayon na?
Kailangan nating bumalik dito kapag bumukas muli ang dagat.
[ungol]
Talaga?
-Kapitan. -Oo?
-Sa tingin mo ba dapat tayong mag-iwan ng tala? -Hindi, Iver.
Gaya ng sinabi ko sa iyo, babalik tayo bago masira ang yelo.
Oo, ngunit ito ay 200 milya doon at 200 milya pabalik.
Para sa pag-ibig ng Diyos, maaari ba tayong magpatuloy?
[ungol]
Kunwari totoo.
Hindi totoo.
Well, ipagpalagay na ito ay.
Hindi.
Sabi nila may katotohanan sa bawat panaginip.
Well, umaasa ako para sa iyong kapakanan walang katotohanan sa aking mga panaginip.
I mean, hindi na talaga ako makabalik.
Isipin ang pagdating pabalik sa Copenhagen.
Oh, bumalik ka na!
Magaling. Saan ang trabaho mo?
Ay, sorry, sir. Kinain ng oso.
[tumawa]
Ang hiya naman nito.
[ungol]
Hindi hindi Hindi.
Oh, shit. Oh hindi.
Hindi hindi Hindi!
[hinihingal]
[bumuntong hininga]
[hinihingal]
[humihingal na tumawa]
[hinihingal]
Ano sa tingin mo ang ginawa nito?
-[hinihingal] Hindi ko... -Hindi?
hindi ko alam.
Isang oso.
Oo.
[tumawa]
Sabi nila may katotohanan sa bawat panaginip, Iversen.
Sabi nila may katotohanan sa bawat panaginip.
[tumawa si Ejnar]
[bumuntong hininga]
[ungol]
[Iver] Nakikita mo?
ito ba ay…
Hindi, hindi pwede.
Iyon ba, Kapitan? Iyan ba…
Iyan ba ang kotse... mula sa Ekspedisyon ng Denmark?
Ito ay isang Crossley!
[Bulalas ni Iver]
katawa-tawa yan.
Hm…
Ito ay isang Crossley.
-Bantayan ang batong iyon. -Oo.
[ungol]
[parehong humihingal]
[putok]
[lumingitngit]
Kapitan.
-Ano? -Captain, may tao dito.
Kamusta?
[Ejnar] Hulyo 23, 1911.
Naghahanap ng…
Ejnar Mikkelsen.
Walang sign.
Joseph Motzfeldt.
[pigil na sigaw]
Bergen.
[bumuntong hininga]
Maaaring mas masahol pa.
Sige, sabihin mo na.
Ano?
Sinasabi ko lang na baka mas malala pa. Maaaring mas masahol pa.
Ano ang maaaring maging mas masahol pa?
Sinasabi ko lang…
-Kung tayo ay-- -Huwag kang maging matalino, Iver.
Alam ko ang gusto mong sabihin.
Oo, dapat nag-iwan kami ng nakakatuwang tala!
[sarado ang pinto]
[sigaw ni Ejnar]
[sigaw sa frustration]
[Ungol si Ejnar]
[sumisigaw]
[pagbugso ng hangin]
[Jørgensen] Ministro, nang matagpuan ng marino ang kubo, ito ay nakasakay.
Hindi namin iniwan ng ganoon. May nakarating na.
Oo, ang kubo.
Hm.
Wala ka bang pakialam kung maglalakad tayo at mag-usap?
Hindi talaga.
-Alam kong napaka-busy mong tao. -Abala?
[tumawa]
Salamat. Ang buong bansa ay tila nagkakagulo sa isang pulubing mangkok.
Pagkatapos ay mayroong isyu sa Greenland kung saan kailangan nating kumbinsihin ang sarili nating mga tao
na mabubuhay sa pananalapi upang mapanatili ang kaawa-awang mga kolonya,
na hindi, siyempre,
habang sinusubukang hikayatin ang ibang bahagi ng mundo
na mayroon pa rin tayong kamukha ng kontrol.
Nasasaktan ka ba?
Mabubuhay ako.
Mabuti mabuti.
Anyway, itong Mikkelsen rescue business.
Pinahahalagahan at nauunawaan namin ang kahalagahan ng gawaing kanyang ginawa,
syempre.
[chuckles] Ang mga Amerikano, desperado na sila.
Nakadikit ang kanilang maliliit na watawat sa yelo sa buong lugar
at itong madugong Peary chap na umaangkin sa North Pole.
Hindi pwede sa amin yun. Nakakatawa naman.
Kumpiyansa ako na nakuha ng kapitan ang ebidensya.
Pero hindi mo naman alam yun diba?
Hindi mo rin alam kung saan sa malawak na bansang ito tayo dapat magpadala ng rescue mission.
-Alam kong mahirap itong tiisin. -Hindi na sila mabubuhay ng isang taon.
Kung hindi tayo makakakuha ng barko doon bago mag-freeze ang yelo sa susunod na tag-araw,
hindi lamang tayo sumusuko sa kanila, ngunit sumusuko din tayo sa Greenland.
[nagpapalinis ng lalamunan]
Nag-alok na kami ng napakagandang gantimpala.
Higit pa riyan, hindi ko magawa.
Ngayon, pasensya na, Tenyente.
Oras na.
[Tutugtog ang God Rest Ye Merry Gentlemen]
♪ God rest you merry gentlemen... ♪
-Ngunit gusto mo, Kapitan? -Sa totoo lang, Iver, hindi ko alam.
[sighs] Hindi kagaya mo.
Ano?
Hindi malaman ang iyong isip.
Actually, pwede bang iwanan na lang natin?
Ito ay isang maganda
mabangis na paksa.
[bumuntong hininga]
♪ Oh, balita ng ginhawa at kagalakan ♪
First Christmas natin dito, sa kubo?
Pangalawa.
Pangalawa?
Oo, pangalawa sa kubo.
Pangatlo sa Greenland.
Oh.
[Tutugtog ang Silent Night]
-Maligayang Pasko, Iver. -Maligayang Pasko, Kapitan.
[Tumahimik si Ejnar]
May sasabihin ako sa iyo na alam kong tiyak.
Habang hawak mo pa ang iyong mga kamay, hindi ko kaya...
O sa pinakamaliit na mga daliri.
Hindi ako mahilig magsalita tungkol dito o mag-isip tungkol dito,
pero para sa akin, kamay ang nag-iiba ng tao sa hayop.
Sa pamamagitan ng ating mga kamay kaya nating gawin ang lahat ng bagay na hindi kayang gawin ng mga hayop.
Kaya kung ang aking mga kamay ay tinanggal bago ako mamatay?
Walang kamay.
Oo, kung gayon... Oo, napakasaya kong makakain ka.
[naglinis ng lalamunan]
Masasabi ko lang…
[nag-aalangan]
Kaya…
Ang umasa.
Ayos ka lang ba, Kapitan?
Mm.
[ungol]
Dito! Dito!
Hoy!
[hinihingal]
[ungol]
[babae] Okay lang.
Naja?
Namiss lang kita ng sobra.
Ako rin.
Captain, lumalamig na dito. Bumalik ka sa loob.
Okay ka lang?
Kapitan, mayroon ka bang...
Ay, oo.
Nakakainis na munting bastard.
[Naja] Worth it ba ito?
Ito ba ang gusto mo?
May oras pa, di ba?
Para sa isang barko?
Oo.
Para may dumating.
Ang yelo ay hindi pa ganap na hindi madaanan, hindi ba?
Titingnan ko pa rin.
Ang tubig ay kumukulo lamang.
[pagbugso ng hangin]
[sinara ang pinto]
Nag-aalala ako sa kanya.
[Naja] Okay naman daw siya.
Okay naman daw siya.
Mukhang okay naman tayong lahat.
Pero sa loob…
hindi siya pareho.
Sa tingin ko ay pinaghirapan niya ito.
I think sinisisi niya ako
dahil nawawala ang barko.
Kailangan natin siyang bantayan,
siguraduhin na ang mga bagay ay hindi nagiging labis.
[humihip ang hangin]
[papalapit ang mga yapak]
Naniniwala ka ba sa multo, Kapitan?
Mga multo?
Tulad ng... patay na mga tao pa rin dito?
Wag kang maingay.
Nakasalubong ko si lolo kanina.
lolo mo?
Dito?
Hindi. Sa taas lang ng burol.
A-anong ibig mong sabihin nakilala mo siya?
Naramdaman mo siya? Naramdaman mo ang presensya niya?
[Iver] Hindi.
Hindi ako sigurado.
Sa tingin ko ay maaaring namatay na siya
habang nandito kami.
[nag-aalangan]
Hindi naman ibig sabihin ay patay na siya.
Hindi. Baka hindi.
Ako ay humihingi ng paumanhin. Im... Im really sorry.
-Hindi ko sinasadya... -[Iver] Hindi.
-Kung may magagawa ako, alam mo-- -Alam ko.
Lagi kang nandito.
[tumawa]
[Naja] Paano kung hindi ka na umuwi?
Nasa iyo ang lahat.
-Magpapakasal na sana kami. -Wala akong opsyon.
-Wala akong makitang ibang paraan. -Maaaring gawin ito ng ibang tao. Bakit ikaw?
Walang ibang makakagawa nito.
Hindi ko alam kung bakit kailangang maging ako, ngunit nangyari ito. Ito ay palaging magiging akin.
Paano si Iver? May choice ba siya?
Nagboluntaryo siya. Alam niya ang mga panganib.
Alam mo ba na walang darating para kunin ka?
-Alam ko. -Hindi ba?
[hikbi] Alam ko.
Hindi kita dapat iniwan.
Ako ay humihingi ng paumanhin.
[hikbi]
[pagbugso ng hangin]
[Moonbeams ni Victor Herbert na tumutugtog]
♪ Tapos na ang araw ♪
-♪ At sumapit ang gabi ♪ -[Tumawa si Naja]
♪ At hinanap ng mga ibon ang kanilang pugad ♪
♪ Isa-isang nagigising ang mga bituin ♪
♪ Ang pabulong na simoy ng hangin ♪
♪ Ang buwan na nagniningning Na may nagniningning na liwanag ♪
♪ Ay pilak lambak at burol ♪
♪ Sinag ng buwan na kumikinang sa itaas ♪
♪ Hayaan mo... ♪
[Umuungol si Ejnar]
Ano ito?
Oh.
Hindi, ito. Nakakadiri.
-Huwag kang tanga. Tingnan ko. -Hindi.
Labas. Labas! Labas!
♪ Maaaring paghiwalayin tayo ng tadhana... ♪
Iver?
Iver!
Hindi.
Ako ay humihingi ng paumanhin! Ako ay humihingi ng paumanhin!
-Lance it for me. -Ano?
Lance it para sa akin.
-Nagbibiro ka? -Pakiusap.
Sa loob.
[hinihingal]
[Iver] Okay. Lahat tama.
[bumuntong hininga]
-Lahat tama. -Oo.
-Huwag kang gumalaw. -Mm.
[ungol]
Gawin mo nalang!
Sige.
[nanginginig] Tatlo,
dalawa,
isa.
[pagsusumigaw]
[sumisigaw]
[nag-tweet ang mga ibon]
[tumawa si Naja]
[clanging]
[Bumuntong hininga si Iver]
[clangs]
Oo!
Umaga, Kapitan.
Ilang oras ka nang natutulog.
nanaginip ako.
Nakauwi na ako.
Hm! Iyan ay maganda para sa iyo.
Kumusta naman ang, um, leeg?
[tumawa]
nanaginip din ako.
Halos ma-guilty ako dito.
Alam kong pinili mo siya,
pero sa palagay ko kagabi, nagpasya siyang piliin ako,
kung alam mo ang ibig kong sabihin.
Nakita mo ba ang mga track sa labas?
Pupunta ako at titingnan. Maaaring isang kuneho o isang bagay.
[sinara ang pinto]
ayoko malaman.
[Naja] Panaginip lang iyon.
ayoko malaman.
Papatayin ko siya.
[clattering]
[sumipol si Iver]
[Ejnar] Kinuha mo siya!
Kinuha mo siya! Kinuha mo siya!
[ungol]
Kapitan.
Tigil tigil. Tumigil ka!
-[Ejnar] Siya ay akin! -Ayos lang.
-Akin! -Ayos lang.
[ungol]
[hinihingal]
[sinara ang pinto]
Kapitan, hindi ito totoo.
Kumalma ka.
Ito ay hindi tunay.
Hindi hindi Hindi!
-Kapitan, ibaba mo ito. -[Naja] Huwag gawin ito!
Hindi ito totoo.
-Kumalma ka. -[Naja] Huwag mong gawin ito. Ito ay hindi tunay.
[Iver] Hindi ito totoo.
-Huwag mong gawin ito! -[Iver] Ibaba mo ang baril.
-[Naja] Tumigil ka! -Ito ay hindi tunay!
-Ilapag. -Ilapag!
-Ilapag! -[Naja] Ejnar, tumigil ka!
[Iver humihingal]
[mahinahon] Basta...
[Bulong ni Ejnar]
[hikbi]
[pagbuhos ng tubig]
Sorry, Iver.
Hindi ito nangyari.
Sige?
Gaano karaming pagkain ang natitira natin?
[Bumuntong hininga si Iver]
Halos wala.
-Bala? -Mayroon kaming dalawang cartridge.
[pinipigilang yapak]
[putok]
[humampas]
[papalapit ang mga yapak]
May nakikita ka?
Hindi.
[ungol]
[nguso ang oso]
Isa itong oso!
Nasaan ang rifle?
-Nasa kubo na imbakan! -Ano?
[lumingitngit]
Mag ingay. Mag ingay!
[sigaw ni Ejnar]
[sumisigaw]
[whispers] Sa tingin mo wala na?
hindi ko alam.
[pinipigilang yapak]
Iver?
- [malambot] Iver. Iver. -[ungol]
Ang oso. Ang oso!
-Oo? -Oo.
Isang pagkakataon. Isang shot. Huwag palampasin.
[mabigat na paghinga]
Isa dalawa tatlo.
[sigaw ng digmaan]
Sige. Hey.
[hinihingal]
[tao] Ibigay mo sa akin ang iyong sandata.
Ikaw ay ligtas.
ayos lang.
Uuwi ka na ngayon.
[pag-beep ng morse code]
[Neergaard] Ano ang nag-iisang pinakamahalagang gawain para sa isang explorer?
Kapag naglakbay ka sa hindi kilalang mga lupain upang tumuklas ng mga bagong bahagi ng mundo,
ito ay upang matiyak ang mga talaan ng iyong mga natuklasan
ay naibalik nang ligtas at maayos,
kasama ka man o hindi.
Kung hindi, lahat ng ito ay walang kabuluhan.
Ang dugo, pawis at luha ay magiging walang kabuluhan.
Hindi tulad ng mga kagalang-galang na miyembro ng Danish press,
kami sa gobyerno ng Denmark ay hindi kailanman nag-alinlangan kahit isang segundo
na si Kapitan Mikkelsen ay makakauwi nang ligtas at maayos.
Ginampanan namin ang aming bahagi sa pagtiyak sa ligtas na pagbabalik ng isang Danish na bayani.
[palakpakan]
Napakaraming tao doon.
Mm.
Alam mo ang barkong iyon,
ang Titanic?
Mm.
Tumungo lang ito at lumubog.
-Nais mong gawin iyon. -[tumawa]
Maswerte.
Lagi akong swerte, ako.
Hindi.
Ako ang maswerte.
Hindi ako tatayo dito kung hindi dahil sayo.
[Neergaard] …na humahantong sa akin na magbasa...
Salamat, Iver.
Batay sa mga natuklasan na ibinalik ni Kapitan Ejnar Mikkelsen,
ang Estados Unidos sa pamamagitan nito ay kinikilala
na ang Peary Land ay hindi isang isla,
ngunit isang bahagi ng Greenland.
[palakpakan]
[Neergaard] Ang Estados Unidos ng Amerika ay walang inaangkin…
[Ejnar] Iver.
-Oo? -May nakatayo bang babae diyan?
Oo.
[palakpakan]
Kapitan…
Kapitan.
[Iver] Kapitan.
[Nilinis ni Iver ang lalamunan]
-[Neergaard] Ito ay nagbibigay sa akin ng malaking kasiyahan... -Binabati kita, mga ginoo.
Salamat.
…na maging unang taong malugod sa pag-uwi
ang mga lalaking ginawang posible ang imposible.
Um…
Si Iver ito.
Iver Iversen.
-Ikinagagalak na makilala ka, Miss... -Holm.
Naja Holm.
[palakpakan]
Ikinagagalak kitang makilala, Miss Holm.
At ikaw.
Kapitan Ejnar Mikkelsen
at Iver Iversen.
Pumunta ka. Hinihintay ka nila.
[chuckles] Nagbalik na sila, I promise you!
[tumawa ang audience]
-Ministro. Iver Iversen. -Salamat sir.
[tagay ng madla]
[patuloy ang palakpakan]
Downloaded from subtitlesnest.com