GREENLAND SEPERTI SUMBER TERKINI 1905
[lelaki 1] Ada sesuatu di luar sana!
Iver, ikut mereka.
Pergi lihat apa itu, cepat. Serahkan saya tanglung.
Ia adalah kapten! Ia adalah kapten!
Whoa.
Whoa!
[nafas kasar]
Tuan, adakah anda menemui apa-apa?
-Bantu Jørgensen. Kakinya beku. -[lelaki 2] Betul, ayuh.
[merengus]
-[lelaki 3] Holm dalam perjalanan. -[lelaki 1] Cepat, Unger. Dapatkan air.
[lelaki 2] Jørgensen, angkat kepalamu.
-Unger, cepat ambil air. -Ia akan datang!
-[lelaki 4] Angkat. Mudah. -[lelaki 1] Tidak mengapa. Kami dapat awak.
-Kami dapat awak. -[lelaki 4] Tenanglah, Jørgensen.
[lelaki 2] Unger, air.
-Ayuh! -[Unger] Ia akan datang.
[lelaki 4] Pegang ini. Tenang, Jørgensen.
[Jørgensen bernafas dengan berat]
-Adakah anda mempunyai beberapa wiski? -[lelaki 1] Ya. Dapatkan lelaki itu minum.
[Unger] Di sini.
Tunggu tunggu.
[kapten] Saya akan terima itu.
-[lelaki 2] Ejnar, tahan dia. -[Jørgensen menghembus nafas]
[lelaki 1] Jørgensen, bernafas. Teruskan bernafas.
Mari lakukan ini.
[Jørgensen bernafas dengan berat]
[Ejnar] Okay.
[Jørgensen merengus]
-[lelaki 4] Pegang dia. -[Ejnar] Satu, dua, tiga.
-[patah tulang] -[jerit]
-[Bermain Joy to the World] -[Unger humming]
Baiklah.
-Terima kasih. -Faham?
-[mengeluh] -Baik. Bau seperti Krismas.
Satu dua tiga.
-Oh! -[ketawa]
-[Ungar] Siapa yang lapar? -Semua orang.
[Krew] Kelaparan.
[Ungar] Di sini kita pergi, budak-budak.
-Nampak bagus. -Akhir sekali.
[lelaki 1] Anda telah membuat diri anda bangga, cahaya matahari.
-Sudah tiba masanya kami mencari kegunaan untuk anda. -[ketawa]
[Ejnar] Tuan-tuan, boleh saya minta perhatian anda?
-Majlis sudah tamat. -[lelaki 2] Tenang, Poulsen.
-Saya mahu anda semua mengangkat cermin mata anda... -[krew] Sudah tentu.
[Ejnar] …untuk…
kepada orang tersayang di rumah,
kepada lelaki yang memberikan nyawa mereka
meneroka bahagian terakhir kerajaan kita yang tidak diketahui.
Ke Ekspedisi Denmark.
Dan kepada awak,
kerana menyertai saya dalam memenuhi misi mereka.
Skål.
Setengah jalan.
[Ejnar] Ah!
Pencarian panjang kami tidak berjalan seperti yang dirancang.
-Jørgensen boleh memberi keterangan mengenainya. -[ketawa senyap]
Seperti yang diharapkan,
sukar untuk mengesan sebarang tanda ekspedisi yang hilang.
Walau bagaimanapun,
kami dapati ini.
Diari dari salah seorang lelaki.
Dan peta
yang nampaknya menunjukkan lokasi
daripada cairn
di mana Mylius-Erichsen meninggalkan rekod terakhirnya tentang tanah yang tidak diketahui.
Apa itu cairn?
Cairn ialah timbunan batu yang boleh anda lihat dari jauh.
Jadi, oleh itu, saya akan mencuba perjalanan lain.
[lelaki 2] Apa?
[Poulsen] Lain?
Nah, kali ini lebih jauh, melintasi topi ais,
untuk mendapatkan semula penemuan yang mereka tinggalkan.
Kita tak balik rumah ke?
[mengeluh]
Inilah sebabnya kita di sini, budak-budak.
Tanpa penemuan ini, Utara Greenland boleh hilang,
dituntut oleh Amerika.
Kini, Jørgensen tidak berupaya,
dan saya tidak boleh melakukannya seorang diri,
yang memberikan salah seorang daripada anda lelaki bertuah peluang sekali dalam seumur hidup.
Saya perlukan sukarelawan untuk menemani saya.
[anjing menyalak]
Adakah sesiapa yang menawarkan diri?
Awak bergurau kan?
Kaki Jørgensen telah rosak.
[Poulsen] Bukankah anda seterusnya, Laub?
Diam, Poulsen. Sebahagian daripada kita mempunyai keluarga.
Mengapa tidak ada di antara kamu yang ingin pergi bersamanya?
Anda melihat peta.
Ia seperti berjalan dari Moscow ke Rom mencari timbunan batu.
[Poulsen] Apatah lagi melakukannya dengan kapten.
Iver kenal dia baik-baik.
Dia tahu semua tentang dia sebelum dia naik kapal, bukan?
Maksud saya, saya telah membaca tentang dia,
tetapi semua orang pernah, bukan?
[mengejek] Bukan semua orang peminat,
Iver Iversen.
-Bukan semua orang boleh membaca. Betul, Unger? -Cuba baca ini!
[sorak mengejek]
[ketawa]
[Poulsen] Ayuh!
Kapten.
Mm.
Saya telah…
hanya tertanya…
[teragak-agak]
Saya tidak tahu berapa ramai sukarelawan yang anda sudah ada--
Nah, itu tidak akan ada.
[berdehem] Apa yang saya cuba sampaikan ialah
secara teknikalnya, saya sudah tiada kerja.
Mm-hm.
Selagi kita parkir di sini, motor tidak akan diperlukan.
Saya ingin ikut awak, jika awak mengizinkan saya.
Saya mahir menggunakan senapang, dan saya sedang belajar memandu anjing.
Saya sangat ingin datang, Kapten.
Saya akan ingat itu. Terima kasih, Iversen.
Terima kasih, Kapten.
[Laub] Poulsen, berikan saya abah-abah itu.
-Apa yang Iversen buat? -[Iver] Ayuh.
-Nampaknya dia perlukan tangan. -[Iver] Tinggal di sana.
Hey! Hey!
Kamu semua tinggal di sini, okay?
[anjing yap]
[Iver] Okay.
Hey! Hey!
Hei, berhenti!
Tinggal di sana!
-Anda bercakap dengannya. -[Iver] Hey!
Di sini, biar saya hulurkan tangan.
Iversen, anjing bekerja untuk anda.
Ingat itu.
Di atas ais,
setiap anjing boleh menarik seratus paun berat dari awal.
Apabila seratus paun itu telah dimakan,
baik, anjing itu menjadi lebihan kepada keperluan.
Jadi kami menembak anjing yang paling teruk,
suapkan kepada yang lain.
Jadi, Iversen, jangan jadi kawan baik.
Anda pernah mendengar Iversen menawarkan diri.
-[Laub] Saya ada, tuan. -Apakah pendapat anda tentang dia?
-Iversen? -Yeah.
Eh…
Dia budak yang baik.
-Sangat berani. -Mm.
Perwatakan yang kuat.
Pernahkah anda melihat dia bersama anjing?
Jelas sekali dia perlu bekerja lebih keras untuk memperbaiki diri.
Tetapi anda fikir dia boleh melakukannya?
Saya percaya begitu, ya.
Itu sahaja.
[main rekod]
[Unger] Jangan mengarut. Pasti itu terlalu berat.
Saya memberitahu anda, ia tidak boleh tenggelam.
Mereka telah membelanjakan $1 juta.
Ia mempunyai turbin gabungan dan enjin salingan
dijamin mengekalkan kelajuan 21 knot.
-Terjemahan, sesiapa, tolong? -[lelaki 1] Apa yang awak cakapkan?
[Laub] Adakah Alabama tidak mencapai standard anda?
Teruskan tentang ini dengan kapten, dia akan meletakkan peluru di kepala anda.
Ya, selalunya saya akan cakap Poulsen cakap omong kosong,
tetapi saya harus bersetuju, saya tidak berani berkata dua perkataan kepadanya.
[Ketawa] Kapten tidak begitu teruk.
[kru ketawa]
Saya perlu katakan, Iver, saya rasa awak sudah hilang akal.
Apa yang anda tahu tentang sledging, bertahan di atas ais apabila ia 40 di bawah?
Ya, dan beruang kutub dan semua perkara menakutkan yang lain di luar sana.
Saya rasa Iver sudah cukup menguasai anjing-anjing itu sekarang.
Masih belum terlambat untuk berubah fikiran.
Ini adalah perjalanan ketiga saya ke sini dan saya masih benci anjing-anjing sialan itu.
Jika mereka lebih baka, mereka akan menjadi sandwic.
-[ketawa] -Tidak, ayuh. Mereka hebat.
Sebaik sahaja anda belajar mempercayai anjing utama anda, ia akan jatuh ke tempatnya.
Bjørn milik saya. Dia mengawal yang lain.
Dia buat semua kerja.
Ooh!
Lihat Iver dan anjing kegemarannya yang baharu, Bjørn!
[ketawa]
[Jørgensen mengeluh]
Saya rasa saya telah mengecewakan awak.
Ah.
Anda perlu memperbaiki diri anda.
Selain itu, Iversen semakin meningkat.
Apa?
Dia seorang mekanik.
Dia tidak akan berada dalam perjalanan ini jika enjin kami tidak rosak di Reykjavik.
Hanya jaga Alabama untuk saya.
Saya perlu mengatakan ini.
Awak bukan lelaki muda lagi.
Anda mempertaruhkan nyawa anda, nyawa Iversen.
Anda mahu kami berputus asa tanpa mencuba?
Kami telah mencuba.
Kami melakukan yang terbaik.
mengarut.
Bagaimana dengan Naja?
Adakah anda mengharapkan dia menunggu anda?
-Anda tidak mempunyai apa-apa untuk dibuktikan. -Ini bukan tentang saya.
Arahan jawatankuasa itu jelas.
Laut dibuka menjelang Julai.
Jika kami tidak kembali pada bulan Ogos sebelum laut membeku, maka anda pergi.
-Anda pada dasarnya akan bersendirian. -Itu perintah.
Iversen adalah yang terbaik, jika bukan satu-satunya, lelaki yang sanggup membuat perjalanan.
Saya menghormati kebimbangan anda, tetapi kami akan pergi esok.
Ya, Kapten.
[Laub] Iver, berdiri lebih dekat dengan kapten.
Ya, itu sahaja.
Tiga, dua, satu.
[ketawa] Cemerlang.
[ketawa]
[Laub] Terima kasih untuk itu.
-Semoga berjaya. -[Iver] Terima kasih.
Terima kasih.
Saya akan jumpa awak pada bulan Ogos.
Berhati-hatilah, kawan-kawan!
-[Poulsen] Awak juga, Kapten. -[Unger] Semua yang terbaik.
Semoga berjaya.
Terima kasih, Jørgensen. Terima kasih.
[anjing menyalak]
[menjerit] Hup!
Semoga berjaya, Kapten.
[Iver] Teruskan, budak-budak!
[Laub] Semoga berjaya, Iver!
Dia akan memerlukannya.
[Iver menggembirakan anjing]
Iversen!
Pergi ke belakang.
Whoa!
[ketawa]
Teruskan, Bjørn!
Teruskan, budak-budak!
Oh, Tuhanku.
-Adakah kita akan cuba dan bangun ke sana? -Nah, sentiasa ada jalan ke atas.
Ia hanya mencari laluan terpantas.
Saya yakin ada jalan cepat turun juga.
Mm, itulah sebabnya saya memerlukan anda untuk menumpukan perhatian pada setiap masa.
Kita perlu bangun untuk menyeberang.
[merengus]
[menegang]
[merengus]
Ayuh.
Satu, dua, tiga, tarik.
Satu dua tiga.
-[merengus] -[nafas berat]
[Ejnar] Tarik!
[sesak nafas] Itu sahaja. Itu sahaja.
[tercungap-cungap]
Bagaikan kita telah mendarat di bulan.
[seluar]
Berapa meter padu ais yang anda fikir ini?
Mesti sekurang-kurangnya dua juta, adakah anda fikir?
Saya perlukan anda untuk melihat di mana anda berjalan.
[menghidu, menghembus nafas] Iversen, mari kita buka cangkuk.
[angin melolong]
[anjing yap]
[Iver] Saya sedang membaca artikel yang anda tulis tentang Ekspedisi Denmark ini.
Mm.
[Ketawa] Hebat, bukan?
Sekarang saya di sini dengan anda, membaca cerita anda.
Sungguh menarik.
Mereka mempunyai begitu banyak peralatan, bukan? Mereka juga mempunyai sebuah kereta.
Bayangkan itu! Memandu melintasi ais.
Ia mengarut.
Apakah jenis yang anda fikir itu, Kapten?
Crossley?
Apakah kuasa kuda enjin itu? Bolehkah anda ingat?
Adakah empat hingga lapan mungkin?
[anjing merengek]
Kapten.
Kapten, itu anjing utama saya, Bjørn.
Saya rasa dia mahu masuk ke dalam khemah. Adakah itu baik?
[tiupan]
Tidak hairanlah mereka tersesat di sini.
Betul.
[Iver] ♪ Sendirian ♪
♪ Sendirian ♪
♪ Di atas ais ♪
♪ Sendirian ♪
♪ Di atas ais ♪
♪ Tiada sesiapa di sekeliling ♪
♪ Tiada sesiapa yang kelihatan ♪
♪ Hanya saya dan Ejnar ♪
[panggilan kepada anjing]
♪ Di atas ais ♪
[tiupan angin]
[anjing tercungap-cungap]
[angin melolong]
[menyalak]
Kapten, saya ingin bertanya,
apa yang anda fikir benar-benar berlaku
ke Ekspedisi Denmark?
-Ke Mylius-Erichsen? -Mm.
Kadang-kadang, lebih baik jangan terlalu berfikir.
Awak kenal dia dengan baik?
Dia adalah kawan yang dikasihi.
Seorang penjelajah yang baik.
Tetapi dia tidak pernah tahu bila harus berputus asa.
[Ejnar] Kami hanya menemui satu mayat.
Greenlander Brønlund.
Dua yang lain hilang dalam ais.
[Iver] Bayangkan mati seperti itu.
Sendirian di tempat ini.
[mengeluh]
[Ejnar] Kata-kata terakhirnya dalam diari dan peta adalah yang terselamat.
Anda tidak pernah fikir anda tidak boleh berjaya.
Anda sentiasa percaya akan ada jalannya.
[Iver] Hello, Bjørn.
Maaf kami meninggalkan anda.
Kapten memberitahu kami kami tidak boleh membawa anda masuk jika anda membuat bising.
Baik?
Yeah.
[bunyi cium]
[bergelembung]
[Ejnar mengeluh]
Kapten, saya baru sahaja memakainya.
Baiklah, biar saya tunjukkan sesuatu.
Sihir Inuit.
Di Alaska, mereka melakukan ini dalam keadaan ini untuk pergi pantas.
[meludah]
Awak nampak?
Hanya lapisan ais yang nipis.
[tercungap-cungap]
Ayuh, kawan-kawan!
Woo-hoo!
[ketawa]
-Iversen! -Yeah?
-Nampak awan cirrus di utara? -Tidak, Kapten.
Saya hanya melihat cahaya matahari!
Iversen!
Anjing-anjing itu berbau tanah! Perlahankan!
Whoa!
Iversen, berhenti!
[jerit]
Berhenti!
Berhenti! Berhenti!
[anjing menjerit]
[bernafas berat]
[anjing merengek]
Whoa!
Berhati-hati.
[Ejnar] Okay.
-Anda akan turun. -Baik.
Oh, sial.
Saya boleh melihat dia! Ia adalah Bjørn.
[merengek]
[Ejnar] Ambil sahaja talinya.
Baik.
[Iver] Saya akan dapatkan dia.
[menjerit, merengus]
[Bjørn merengek]
Awak okay?
Bangun! Kami akan menarik kereta luncur ke atas.
Tinggalkan anjing itu!
Saya akan dapatkan dia! Tunggu!
[Bjørn menyalak]
[merengek]
-[Melolong] -Tidak!
Tidak! Tidak!
[pendekatan jejak]
Mengikut pengiraan saya
Saya telah kehilangan kami dua minggu makanan anjing,
Saya telah kehilangan separuh teh dan satu tin parafin.
[Ejnar] Hm.
-Dan Bjørn, Kapten. -Ia hanya seekor anjing, Iversen.
Membawa awak bersama saya sentiasa berisiko,
tetapi saya menilai latar belakang Tentera Laut anda akan melengkapkan anda dengan disiplin yang diperlukan
untuk mengikut perintah.
Maaf, Kapten.
[mengeluh] Baiklah, sekurang-kurangnya esok, kita akan keluar dari topi ais.
[tiupan angin]
[jerit pemanduan]
Ayuh! Ayuh!
[Ejnar] Hup, hup, hup!
Di sini.
Hey!
Ayuh! Sekarang!
Ayuh!
Itu sahaja.
Kapten,
boleh saya bertanya soalan peribadi?
[Ejnar] Teruskan.
Kenapa awak buat begini?
Teruskan melakukan ini,
di luar sini, di tempat seperti ini?
Cukup bersendirian,
mempertaruhkan nyawa anda.
Tidakkah anda mempunyai…
Adakah anda tidak mempunyai seseorang yang istimewa di rumah menunggu anda?
Apa yang kita lakukan…
anda perlu mengembara ringan.
Anda tidak boleh mempunyai fikiran anda kira-kira 2,000 batu jauhnya.
Jadi, mengapa anda melakukan ini?
Kenapa ada orang buat apa-apa? Mengapa anda seorang mekanik?
[ketawa]
Itu sahaja yang saya mahir, membaiki enjin.
Tepat sekali.
Apakah yang mereka beritahu anda kembali apabila anda menyertai kami di Reykjavik?
Saya tahu ia ada kaitan dengan orang Amerika
dan tuntutan mereka terhadap beberapa tanah.
Tetapi, sejujurnya, Kapten,
Saya hanya teruja untuk pergi melancong ke Greenland bersama anda
dan sertai ekspedisi sebenar.
Kita bercakap tentang tanah yang tidak diketahui, Iversen.
Dan orang Amerika mendakwa
bahawa puncak Greenland dipisahkan oleh saluran
dari seluruh negara,
tetapi belum ada yang membuktikannya.
Ia kerja penting.
Saya faham.
Mungkin membuat anda terkenal, Iversen.
[mogok perlawanan]
Saya, terkenal? Saya ragu wanita akan beratur untuk saya.
Nah, jangan mendahului diri sendiri.
Pertama, kita perlu mencari perkara berdarah.
[menconteng pensil]
[Iver] Oh.
siapa nama awak?
Apa itu?
Terjumpa mereka di atas kapal.
[ketawa]
-[Ejnar] Hm. -Ya.
Anda lupa, bukan?
-[Iver] Dia kelihatan manis. -Hm.
[Iver] Baik hati dan bijaksana.
-Saya panggil dia Miss Affection. -Anda menamakan dia?
Yeah.
-Rindu Kasih Sayang. -Nama jenis apakah itu?
-[Ejnar] Bagaimana dengan yang ini? -Yang kecil, senyuman?
Itulah Little Miss Sunbeam.
[ketawa]
-Dia akan ketawa dengan jenaka saya. -Dia akan ketawa dengan nama bodoh itu.
Adakah terdapat satu yang menarik perhatian anda, Kapten?
Eh…
[Ejnar] Saya lebih suka yang ini. Adakah dia mempunyai nama?
Belum lagi.
[Ejnar] Saya akan panggil dia Naja.
Yeah. Itu Naja.
[Iver] Kalau begitu.
Melainkan mana-mana lelaki di sini tahu tentang apa-apa halangan,
awak dan Naja akan bersama mulai hari ini.
Amin.
[kicauan burung]
[Ejnar] Hup, hup, hup! Kenaikan!
Ayuh!
[merengus]
[bernafas berat]
-Anda faham? -Saya dah dapat.
[Ejnar] Itu sahaja. Itu sahaja.
Whoa, whoa, whoa.
[merengek]
[angin melolong]
[mengeluh]
[klik logam]
[Ejnar] Ayuh.
apa-apa?
tiada apa.
Tiada kehidupan di sini. Saya tidak melihat seekor burung pun.
Tiada makanan untuk anjing.
-Apa yang anda telah lakukan untuk ini? -Apa?
ini.
-Saya tidak melakukan apa-apa. -Anda mesti telah melakukan sesuatu.
Ia tidak berfungsi lagi. Adakah anda seorang yang bodoh?
-Kami kacau tanpa ini. -Kapten, saya--
Betulkan saja. Betulkan.
[mengerang]
[tiupan]
Tanpa Primus, kita sama seperti mati, faham?
-Anda faham itu? -Bolehkah anda lulus cerek, Kapten?
[api berbunyi]
-[tembakan] -[merengek]
Kita perlu mengambil separuh catuan mulai sekarang.
Sekarang bungkus semula kereta luncur anda.
Ayuh, Iversen!
Whoa! Whoa!
Whoa.
[seluar]
[memalu]
Sekarang, kami mempunyai sedikit pembetulan kursus yang perlu kami buat.
-Kapten. -Ya, Iversen?
Baiklah, cakaplah, kawan.
Nah, kami tidak mempunyai bekalan.
Adakah terdapat titik di mana mungkin kita…
Di mana kita apa?
-Terima itu-- -Terima kekalahan, Iversen?
Adakah anda mahu berputus asa?
Ia terlalu sukar?
Rindu rumah?
Tidak, Kapten. Itu--
Kami mempunyai peta. Kami akan menemuinya.
Kita tidak akan menemuinya dengan berdiri di sekeliling bercakap.
Ya tetapi--
Dan kami akan kembali ke Alabama menjelang Ogos.
Kami akan turun ke satu kereta luncur.
Iversen.
-Mm? -Iversen, lihat.
Apa?
Itu adalah cairn.
[Iver] Saya rasa awak betul!
Kapten, mereka ada di sini.
Mereka ada di sini, Kapten!
Ini adalah kem.
[menghidu]
Pemmican.
-Dan sup ekor lembu, lihat. -Tunggu.
8 Ogos 1907.
Ketiadaan makanan untuk diri kita dan anjing kita,
kita mesti meninggalkan tempat ini dan cuba pergi ke kawasan pantai dengan binatang buruan,
cukup untuk meluncur sejauh 580 batu kembali ke kapal.
Mereka tidak mempunyai makanan, Kapten, tetapi mereka meninggalkan ini.
Kami menemui dan meninggalkan bukti di kawah ini
Saluran Peary itu tidak wujud.
Navy Cliff disertai dengan darat ke Heilprin Land,
oleh itu kerja kita hampir selesai.
Kami berharap dapat sampai ke kapal sebelum akhir September, dengan atau tanpa anjing.
Leftenan Mylius-Erichsen,
ketua Ekspedisi Denmark ke Greenland Timur Laut.
Robert Peary dan Amerika salah.
Inilah dia.
Inilah sebabnya kami datang.
Ia cantik, bukan?
[ketawa]
-Cantik. -[ketawa]
Saya tidak begitu faham mengapa apa yang kami temui sangat penting,
tetapi melihat anda tersenyum, Kapten, melihat anda ketawa…
Greenland adalah satu.
Amerika Syarikat tidak mempunyai tuntutan di sini.
Denmark akan berterima kasih pada anda suatu hari nanti, Iver Iversen.
Sudah tiba masanya untuk meraikan. Sekarang anda meletakkan sup itu.
[Ejnar] Mm.
[mengeluh]
Kita boleh pulang sekarang, Iversen.
[ketawa]
Seperti berjalan dari Rom ke Moscow mencari timbunan batu.
[ketawa]
Apakah itu?
Itulah yang dikatakan oleh lelaki di atas kapal.
Nah, anda boleh meletakkannya sekarang.
Rumah, ke Alabama.
Dan kemudian home sweet home.
-[anjing menyalak] -[merengus]
[Iver merengus]
[patah tulang]
[merengus]
[seluar]
Adakah anda fikir kita boleh makan hati?
Selebihnya adalah kulit dan tulang.
Bukankah itu beracun?
Kerana ia mati keletihan?
Oh, kita tidak sepatutnya mengambil risiko.
Tapi apa benda tu
tentang sudu perak dalam periuk dengan sesuatu yang beracun?
Berubah warna.
Tepat sekali.
Malu kita tiada perak.
Anda mempunyai perak?
Itu saya lakukan.
Apa?
Apa itu?
Awak kata awak tak ada sesiapa di rumah.
Anda mengembara ringan.
Ia adalah hadiah.
Baiklah, mari buat.
[api berbunyi]
[Iver] Apa yang sepatutnya?
-Saya tidak ingat. -Tidak, saya juga tidak ingat.
Adakah ia perlu menjadi hijau?
Jika ia beracun?
Yeah. Saya rasa begitu.
Kedengaran betul.
-Itu... bukan hijau. -Itu lebih coklat daripada hijau.
Ia pasti tidak hijau.
[Iver mengerang, batuk]
[Iver merenung]
[Iver meludah]
[Ejnar tergelak]
[tiupan angin]
[Ejnar menghembus nafas]
[tercungap-cungap]
[Ejnar menghembus nafas]
[tiupan angin]
[kulit kayu anjing laut]
[anjing menyalak]
[meraung]
sial!
[bernafas berat]
[anjing merengek]
[menjerit] Anjing berdarah!
[tembakan]
[anjing menyalak]
[Ejnar menjerit, merengus]
[beruang merengus]
-Shit. -[ayam senapang]
[Ejnar merengus, batuk]
[beruang geram]
[Ejnar merengus]
-[tembakan] -[seluar Ejnar]
[bernafas berat]
[merengus]
[Ejnar menjerit]
[semput]
[geram]
[tembakan pistol]
[Ejnar merengus]
[Ejnar bergelut]
[merengus]
[menegang]
[merengus]
[tercungap-cungap mencari udara]
Kapten!
Berikan saya tangan anda!
[batuk]
[tercungap-cungap]
awak okay. awak okay!
Saya dah dapat.
[sesak nafas]
[Iver] Tidak mengapa.
Saya tidak percaya ini adalah satu-satunya perkara yang terkoyak.
Betul.
Itu sepatutnya melakukannya.
Cukup hangat, Kapten?
Kehilangan dua anjing seperti itu.
[merengek]
Itulah peluang kami.
-Apa? -Beruang.
Sama seperti kita.
Lapar untuk daging.
Saya merindui mereka.
WHO?
perempuan.
Saya juga.
[ketawa] Bukan begitu.
Syarikat mereka, syarikat wanita.
[mengeluh] Mereka berbeza, bukan?
Suara mereka, bau mereka.
Saya rindu gelak tawa mereka.
Saya masih ingat ketika saya berumur 16 tahun, akan menyertai Tentera Laut,
datuk saya bertanya sama ada saya akan pergi bersamanya ke Pelabuhan Copenhagen.
Saya fikir kita akan melihat kapal, jadi saya pergi bersama,
malah membungkus makan tengah hari untuk kita berdua,
tetapi dia mempunyai rancangan lain.
Dia mahu memastikan saya bersedia untuk belayar
dan, dalam kata-katanya, jadi seorang lelaki.
Jadi dia membawa saya ke daerah lampu merah
untuk memperkenalkan saya kepada wanita,
pastikan saya tidak malu dalam perjalanan saya.
[ketawa] Saya hanya mengikutinya.
Berakhir dengan wanita tua ini.
saya harus mengakui,
dia benar-benar meluaskan pengetahuan saya.
[ketawa]
Semasa saya berumur 16 tahun,
ayah saya membawa saya ke hospital,
ke wad penyakit kelamin,
untuk menunjukkan kepada saya akibat buruk dari tingkah laku tersebut.
Ia sangat menjijikkan.
[ketawa perlahan]
[anjing merengek]
[merengus]
[mengerang]
[api menyala]
-[berbunyi] -[Ejnar merengus]
Kapten?
-[merengus] -Apa yang awak buat?
Kapten. Kapten, berhenti. Berhenti!
awak buat apa? Berhenti.
awak buat apa?
Kita perlu mengembara ringan jika kita mahu berjaya.
Kami akan meninggalkan semua yang tidak penting.
Ada lagi 200 batu ke kapal.
[tercungap-cungap]
[mengeluh lesu]
Kita perlu menyeberang di sini.
Apa?
-Mengapa kita tidak boleh pergi sekitar? -Kami tidak akan mempunyai masa.
Kita perlu membina sebuah cairn.
Anda tidak fikir kami boleh melakukannya, bukan?
Jika tidak, kita kehilangan segala-galanya.
[Ejnar] Sekurang-kurangnya jika bukti dan jurnal kami disimpan di sini di dalam peti besi,
mereka boleh ditemui.
Baik.
Iversen.
Kita boleh lakukan ini.
Inilah yang berlaku kepada Mylius-Erichsen, bukan?
Mari pergi.
[mengerang]
[Ejnar] Apa itu?
[letih] Tiada apa-apa.
Saya hanya perlu baring sekejap.
-Bangun. Ayuh. -[mengerang]
[sesak nafas] Ayuh. Bangun.
-[Iver merengus] -Bangun.
[Iver mengerang]
[tercungap-cungap]
[seru]
Tengok.
[letih] Itulah Alabama!
-Kami kembali! -Kami kembali!
Kami kembali!
Para pengembara telah kembali!
[Iver] Bunyikan loceng!
-[Ejnar ketawa] -Bunyikan loceng!
[tercungap-cungap]
-Ia di darat. -Apa?
Tiang, ia di darat.
Tetapi di mana kapal saya?
saya tak tahu.
Mereka telah membina pondok dengan bahagian kapal.
Hello?
-Hello? -Hello?
[Iver menangis]
Tidak, mereka telah meninggalkan kita! Mereka telah meninggalkan kita!
Tidak! Tidak!
[terdesak] Tidak, tidak!
Awak baru pergi?
Kami tiada pilihan, tuan.
Alabama telah rosak, dihancurkan oleh ais.
Kami terpaksa pergi apabila kami mempunyai peluang.
Kami meninggalkan makanan yang cukup untuk bertahan sekurang-kurangnya setahun.
-[rasmi] Mari kita doakan mereka berjaya kembali. -Mereka mahu lebih daripada doa.
Anda meminta kerajaan membiayai satu lagi percubaan menyelamat. Betul ke?
Leftenan Laub, ini bukan lawatan pertama anda ke Artik, bukan?
Tidak tuan. Ia adalah yang keempat saya.
Dan Leftenan Jørgensen?
Keempat saya juga.
Dan siapa lelaki ini, Iver Iversen?
Mekanik kami, tuan.
Namanya tiada dalam senarai krew asal.
[rasmi] Tidak. Dia menyertai Alabama di Reykjavik.
Mm-hm.
Dan bagaimana pula seorang mekanik dipilih untuk menemani Mikkelsen
dalam perjalanan kereta luncur kedua?
-[menteri] Hm? -Dia menawarkan diri.
Sukarela. Hm…
Adakah dia mempunyai pengalaman sebagai penjelajah Artik?
Tidak tuan.
Ini adalah kali pertamanya di Artik.
Jadi, tiga lelaki maut buat kali pertama dan kini dua lagi dalam percubaan menyelamat.
Tuan, tiada bukti bahawa mereka--
[mengejek] Bukti!
Tiada siapa yang membawa pulang sebarang bukti.
Sekarang, kamu berdua tahu bahawa peluang untuk berjaya adalah minimum.
Lebih-lebih lagi apabila anda membenarkan greenhorn yang tidak berpengalaman
menjadi sukarelawan untuk kematian awal.
Saya tidak mungkin mewajarkan lebih banyak perbelanjaan untuk misi lain yang sia-sia.
Menteri, tiada siapa yang mahu membazir dana kerajaan.
Tuan!
Kami diselamatkan oleh pemburu ikan paus.
Mungkin jika kita boleh meletakkan ganjaran.
Terima kasih, Leftenan.
[tiupan angin]
[Ejnar] Ia akan baik-baik saja.
adakah ia
Sebuah kapal akan datang.
-Saya tidak percaya mereka meninggalkan kita. -Tepat sekali.
Bagaimana mereka meninggalkan kita?
Mereka dijemput oleh sebuah kapal yang lalu lalang.
Perkara yang sama akan berlaku kepada kita.
Jika tidak?
Ia akan.
[Iver] Mereka fikir kita sudah mati.
[Ejnar] Tiada siapa menyangka kami sudah mati.
Lewat musim panas tahun depan,
sebuah kapal akan datang.
[hujan berderai]
Adakah anda mempunyai poskad itu?
Bayangkan jika mereka boleh melihat kita sekarang.
[mengeluh]
Mungkin yang terbaik mereka tidak boleh.
[ketawa perlahan]
Apa yang anda akan lakukan jika seorang gadis tiba-tiba datang berjalan ke arah kami
dari seberang ais?
[mengejek] Nah, itu tidak akan berlaku.
Tidak, tetapi jika ia berlaku?
[mengeluh]
Tetapi bagaimana?
saya tak tahu.
Mungkin belon udara panas.
Seperti Salomon Andrée.
-Adakah itu lelaki yang hilang? -Yeah. Saya pernah berjumpa dengannya.
Saya berumur 15 tahun.
Saya berjalan jauh dari Copenhagen ke Gothenburg untuk melihatnya.
Dia akan menerbangkan belon udara panasnya ke Kutub Utara.
Saya mahu menyertai ekspedisinya.
-Pada 15? -Mm.
[sindir] Bet dia teruja bertemu dengan awak yang berumur 15 tahun!
Dia menjelaskan kepada saya bahawa saya terlalu muda,
tetapi kemudian dia membayar saya untuk menaiki kereta api pulang ke Copenhagen.
Saya rasa, dalam satu cara,
dia menyelamatkan nyawa saya.
[merengus]
-[Iver] Lihat apa yang saya temui. -Hm!
-[Iver] Patah sekalipun. -Malangnya.
[Iver] Saya nampak.
[E Lucevan Le Stelle oleh Enrico Caruso bermain]
[Ejnar tergelak]
Itupun dia.
[muzik pudar]
[tiupan angin]
[mengetuk]
-[batu mengikis] -[mendengus]
[terkejut]
[tiupan wisel]
[mengeluh]
Iver.
Ya?
Kita perlu balik.
Ke cairn.
Untuk mendapatkan jurnal dan buktinya.
Jika beruang menjumpainya…
-Kita tidak sepatutnya meninggalkannya. -Sekarang?
Kita perlu kembali ke sini apabila laut terbuka semula.
[mengerang]
Betul ke?
-Kapten. -Ya?
-Adakah anda fikir kita patut meninggalkan nota? -Tidak, Iver.
Seperti yang saya katakan, kami akan kembali sebelum ais pecah.
Ya, tetapi ia 200 batu di sana dan 200 batu ke belakang.
Demi cinta Tuhan, bolehkah kita pergi?
[merengus]
Kira betullah.
Ia tidak benar.
Baiklah, andaikan ia.
Ianya bukan.
Mereka berkata ada kebenaran dalam setiap mimpi.
Baiklah, saya harap demi awak tidak ada kebenaran dalam mimpi saya.
Maksud saya, saya benar-benar tidak boleh kembali.
Bayangkan tiba kembali di Copenhagen.
Oh, awak dah balik!
Syabas. Di mana kerja awak?
Oh, maaf, tuan. Ia dimakan oleh beruang.
[ketawa]
Malunya.
[merengus]
Tidak tidak tidak.
Oh, sial. Oh tidak.
Tidak tidak tidak!
[terkejut]
[mengeluh]
[tercungap-cungap]
[ketawa berdehit]
[tercungap-cungap]
Apa yang anda fikir melakukan ini?
-[bernafas] Saya tidak... -Tidak?
saya tak tahu.
Seekor beruang.
Yeah.
[ketawa]
Mereka berkata ada kebenaran dalam setiap mimpi, Iversen.
Mereka berkata ada kebenaran dalam setiap mimpi.
[Ejnar ketawa]
[mengeluh]
[merengus]
[Iver] Nampak tak?
Adakah ia…
Tidak, tidak boleh.
Adakah itu, Kapten? Ialah…
Adakah itu kereta… dari Ekspedisi Denmark?
Ia adalah Crossley!
[Iver berseru]
Itu mengarut.
Hm…
Ia adalah Crossley.
-Perhatikan batu itu. -Yeah.
[merengus]
[kedua-duanya tercungap-cungap]
[terhantuk]
[berderit]
Kapten.
-Apa? -Kapten, seseorang di sini.
Hello?
[Ejnar] 23 Julai 1911.
Mencari…
Ejnar Mikkelsen.
Tiada tanda.
Joseph Motzfeldt.
[jerit tertahan]
Bergen.
[mengeluh]
Boleh jadi lebih teruk.
Teruskan, katakan.
Katakan apa?
Saya hanya mengatakan ia mungkin lebih teruk. Boleh jadi lebih teruk.
Apa yang mungkin lebih teruk?
saya cuma cakap…
-Jika kita akan-- -Jangan pandai, Iver.
Saya tahu apa yang awak nak cakap.
Ya, kita sepatutnya meninggalkan nota sialan!
[pintu dihempas]
[Ejnar menjerit]
[jerit kecewa]
[Ejnar merengus]
[menjerit]
[tiupan angin]
[Jørgensen] Menteri, apabila kelasi menemui pondok itu, ia telah dinaiki.
Kami tidak pernah meninggalkannya seperti itu. Seseorang pernah ke sana.
Ya, pondok.
Hm.
Adakah anda keberatan jika kita berjalan dan bercakap?
Tidak sama sekali.
-Saya tahu awak seorang yang sangat sibuk. -Sibuk?
[ketawa]
Terima kasih. Seluruh negara seolah-olah menggegarkan mangkuk pengemis.
Kemudian ada isu Greenland di mana kita perlu meyakinkan rakyat kita sendiri
bahawa ia berdaya maju dari segi kewangan untuk mengekalkan tanah jajahan yang celaka ini,
yang tidak, sudah tentu,
sambil cuba memujuk seluruh dunia
bahawa kita masih mempunyai beberapa kesamaan kawalan.
Adakah anda dalam kesakitan?
Saya akan bertahan.
Bagus bagus.
Bagaimanapun, perniagaan menyelamat Mikkelsen ini.
Kami menghargai dan memahami kepentingan kerja yang beliau lakukan,
sudah tentu.
[Ketawa] Orang Amerika, mereka terdesak.
Melekatkan bendera kecil mereka di dalam ais di merata tempat
dan ini berdarah Peary chap mendakwa Kutub Utara.
Kita tidak boleh memilikinya. Ia mengarut.
Saya yakin kapten telah mendapatkan bukti.
Tetapi anda tidak tahu itu, bukan?
Anda juga tidak tahu di mana di negara yang luas ini kita harus menghantar misi menyelamat.
-Saya tahu ini sukar untuk awak tanggung. -Mereka tidak akan bertahan setahun lagi.
Jika kita tidak mendapatkan kapal di sana sebelum ais membeku pada musim panas akan datang,
bukan sahaja kita menyerah kepada mereka, tetapi kita juga berputus asa terhadap Greenland.
[bersihkan tekak]
Kami telah pun menawarkan ganjaran yang sangat besar.
Lebih daripada itu, saya tidak boleh buat.
Sekarang, saya minta maaf, Leftenan.
Masa sudah tamat.
[God Rest Ye Merry Gentlemen bermain]
♪ Tuhan berehatlah tuan-tuan yang ceria… ♪
-Tetapi bolehkah anda, Kapten? -Sejujurnya, Iver, saya tidak tahu.
[mengeluh] Ia tidak seperti anda.
Apa?
Bukan untuk mengetahui fikiran anda.
Sebenarnya, bolehkah kita meninggalkannya?
Ia adalah cantik
topik suram.
[mengeluh]
♪ Oh, khabar tentang keselesaan dan kegembiraan ♪
Ini Krismas pertama kami di sini, di pondok?
Kedua.
Kedua?
Ya, kedua di pondok.
Ketiga di Greenland.
Oh.
[Silent Night dimainkan]
-Selamat Krismas, Iver. -Selamat Krismas, Kapten.
[Ejnar berdehem]
Saya akan memberitahu anda sesuatu yang saya tahu pasti.
Walaupun awak masih memegang tangan awak, saya tidak boleh…
Atau sekurang-kurangnya jari.
Saya tidak suka bercakap mengenainya atau memikirkannya,
tapi bagi aku, tangan lah yang membezakan manusia dengan haiwan.
Dengan tangan kita kita boleh melakukan semua perkara yang haiwan tidak boleh lakukan.
Jadi jika tangan saya dikeluarkan sebelum saya mati?
Tiada tangan.
Ya, kalau begitu... Ya, saya boleh makan awak dengan gembira.
[bersihkan tekak]
Boleh saya katakan…
[teragak-agak]
Jadi…
Untuk berharap.
Adakah anda baik-baik saja, Kapten?
Mm.
[merengus]
Di sini! Di sini!
Hey!
[tercungap-cungap]
[merengus]
[wanita] Tidak mengapa.
Naja?
Saya hanya merindui awak.
Saya juga.
Kapten, di sini semakin sejuk. Masuk balik.
Awak okay?
Kapten, adakah anda…
Oh, ya.
Keparat kecil yang menjengkelkan.
[Naja] Adakah ini berbaloi?
Adakah ini yang anda mahukan?
Masih ada masa, bukan?
Untuk kapal?
Yeah.
Untuk seseorang datang.
Ais belum boleh dilalui sepenuhnya, bukan?
Saya akan melihat pula.
Air baru masak.
[tiupan angin]
[pintu ditutup]
Saya risaukan dia.
[Naja] Dia nampak okay.
Dia nampak okay.
Kita semua boleh nampak okay.
Tetapi di dalam…
dia tidak sama.
Saya rasa dia sudah mengambil berat.
Saya rasa dia menyalahkan saya
kerana terlepas kapal.
Kita perlu memerhatikannya,
pastikan perkara tidak menjadi terlalu banyak.
[angin melolong]
[pendekatan jejak]
Adakah anda percaya pada hantu, Kapten?
hantu?
Seperti… orang mati masih di sini?
Jangan bodoh.
Saya berjumpa dengan atuk saya tadi.
datuk awak?
Di sini?
Tidak. Hanya di atas bukit.
A-apa maksud awak jumpa dia?
Awak rasa dia? Anda merasakan kehadirannya?
[Iver] Tidak.
Saya tidak pasti.
Saya fikir dia mungkin telah meninggal dunia
semasa kami berada di sini.
[teragak-agak]
Ia tidak semestinya bermakna dia sudah mati.
Tidak. Mungkin tidak.
Saya minta maaf. Saya… saya benar-benar minta maaf.
-Saya tidak bermaksud... -[Iver] Tidak.
-Jika ada apa-apa yang saya boleh, anda tahu-- -Saya tahu.
Awak sentiasa di sini.
[ketawa]
[Naja] Bagaimana jika anda tidak pernah pulang ke rumah?
Anda mempunyai segala-galanya.
-Kami akan berkahwin. -Saya tidak mempunyai pilihan.
-Saya tidak dapat melihat cara lain. -Orang lain boleh melakukan ini. Kenapa awak?
Tidak ada orang lain yang boleh melakukan ini.
Saya tidak tahu mengapa ia mesti saya, tetapi ia berlaku. Ia sentiasa akan menjadi saya.
Bagaimana dengan Iver? Adakah dia mempunyai pilihan?
Dia secara sukarela. Dia tahu bahayanya.
Adakah anda tahu bahawa tiada siapa yang datang untuk mendapatkan anda?
-Saya tahu. -Bukan awak?
Saya tahu.
Saya tidak sepatutnya tinggalkan awak.
Saya minta maaf.
[sebak]
[tiupan angin]
[Moonbeams oleh Victor Herbert bermain]
♪ Hari sudah selesai ♪
-♪ Dan malam tiba ♪ -[Naja ketawa]
♪ Dan burung telah mencari sarang mereka ♪
♪ Bintang bangun satu persatu ♪
♪ Angin berbisik masih ♪
♪ Bulan bersinar terang Dengan cahaya yang bercahaya ♪
♪ Adakah lembah perak dan bukit ♪
♪ Pancaran bulan bersinar lembut di atas ♪
♪ Biar saya… ♪
[Ejnar mengerang]
Apa itu?
Oh.
Tidak, ini. Ia menjijikkan.
-Jangan jadi bodoh. Biar saya lihat. -Tidak.
Keluar. Keluar! Keluar!
♪ Takdir mungkin memisahkan kita… ♪
Iver?
Iver!
Tidak.
Saya minta maaf! Saya minta maaf!
-Lance untuk saya. -Apa?
Lance it for me.
-Awak bergurau? -Tolong.
Dalam.
[tercungap-cungap]
[Iver] Okay. Baiklah.
[menghembus nafas]
-Baiklah. -Yeah.
-Jangan bergerak. -Mm.
[merengus]
Buat sahaja!
Baik.
[dengan gemetar] Tiga,
dua,
satu.
[menyeramkan]
[menjerit]
[burung tweet]
[Naja ketawa]
[berdentum]
[Iver mengeluh]
[dentang]
Ya!
Pagi, Kapten.
Anda telah tidur berjam-jam.
Saya sedang bermimpi.
Saya berada di rumah.
Hm! Itu bagus untuk awak.
Bagaimana, um, leher bertahan?
[ketawa]
Saya juga pernah bermimpi.
Saya hampir berasa bersalah mengenainya.
Saya tahu awak memilih dia,
tetapi saya rasa malam tadi, dia memutuskan untuk memilih saya,
kalau awak faham maksud saya.
Adakah anda melihat trek di luar?
Saya akan pergi dan lihat. Mungkin arnab atau sesuatu.
[pintu ditutup]
Saya tidak mahu tahu.
[Naja] Ia hanya mimpi.
Saya tidak mahu tahu.
Saya akan bunuh dia.
[berbunyi]
[Iver bersiul]
[Ejnar] Awak bawa dia!
Awak bawa dia! Awak bawa dia!
[merengus]
Kapten.
Berhenti, berhenti. Berhenti!
-[Ejnar] Dia milik saya! -Tak apa.
-Saya! -Tak apa.
[merengus]
[tercungap-cungap]
[pintu ditutup]
Kapten, ia tidak benar.
Bertenang.
Ia tidak benar.
Tidak tidak tidak!
-Kapten, letakkan. -[Naja] Jangan buat begini!
Ia tidak benar.
-Bertenang. -[Naja] Jangan buat begini. Ia tidak benar.
[Iver] Ia tidak benar.
-Jangan lakukan ini! -[Iver] Letakkan pistol ke bawah.
-[Naja] Berhenti! -Ia tidak benar!
-Letakkannya. -Letakkan!
-Letakkan! -[Naja] Ejnar, berhenti!
[Iver tercungap-cungap]
[dengan lembut] Cuma…
[Ejnar bergumam]
[sebak]
[air mencurah]
Saya minta maaf, Iver.
Ia tidak pernah berlaku.
Baik?
Berapa banyak makanan yang kita ada?
[Iver mengeluh]
Hampir tidak ada.
-Peluru? -Kami mempunyai dua kartrij.
[tapak kaki tersekat-sekat]
[terhantuk]
[berdentum]
[pendekatan jejak]
Awak nampak apa-apa?
Tidak.
[merengus]
[beruang mendengus]
Ia adalah beruang!
Mana senapang itu?
-Ada dalam pondok simpanan! -Apa?
[berderit]
Membuat bising. Membuat bising!
[Ejnar menjerit]
[menjerit]
[berbisik] Anda fikir ia sudah tiada?
saya tak tahu.
[tapak kaki tersekat-sekat]
Iver?
-[lembut] Iver. Iver. -[merengus]
Beruang. Beruang!
-Yeah? -Yeah.
Satu peluang. Satu pukulan. jangan ketinggalan.
[sesak nafas]
Satu dua tiga.
[teriak perang]
Baik. Hey.
[tercungap-cungap]
[lelaki] Berikan saya senjata anda.
awak selamat.
tak apa.
Awak pulang sekarang.
[bip kod morse]
[Neergaard] Apakah satu-satunya tugas yang paling penting untuk seorang penjelajah?
Apabila anda mengembara ke negara yang tidak diketahui untuk menemui bahagian baharu dunia,
ia adalah untuk memastikan rekod penemuan anda
dihantar kembali dengan selamat dan sihat,
dengan atau tanpa awak.
Jika tidak, semuanya sia-sia.
Darah, peluh dan air mata semuanya akan sia-sia.
Tidak seperti ahli akhbar Denmark yang berhormat,
kami dalam kerajaan Denmark tidak pernah ragu walau sesaat pun
bahawa Kapten Mikkelsen akan pulang dengan selamat.
Kami memainkan peranan kami dalam memastikan kepulangan seorang wira Denmark dengan selamat.
[bertepuk tangan]
Ramai sangat orang dalam tu.
Mm.
Anda tahu kapal itu,
Titanic?
Mm.
Ia hanya pergi dan tenggelam.
-Anda mahu mengusahakannya. -[ketawa]
Bertuah.
Saya sentiasa bernasib baik, saya.
Tidak.
Saya yang bertuah.
Saya tidak akan berdiri di sini jika bukan kerana awak.
[Neergaard] …yang membawa saya membaca…
Terima kasih, Iver.
Berdasarkan penemuan yang dibawa balik oleh Kapten Ejnar Mikkelsen,
Amerika Syarikat dengan ini mengakui
bahawa Peary Land bukanlah sebuah pulau,
tetapi sebahagian daripada Greenland.
[bertepuk tangan]
[Neergaard] Amerika Syarikat tidak membuat tuntutan…
[Ejnar] Iver.
-Yeah? -Adakah seorang wanita berdiri di sana?
ya.
[bertepuk tangan]
Kapten…
Kapten.
[Iver] Kapten.
[Iver berdehem]
-[Neergaard] Saya sangat gembira... -Tahniah, tuan-tuan.
Terima kasih.
…untuk menjadi orang pertama yang mengalu-alukan pulang
lelaki yang membuat yang mustahil menjadi mungkin.
emm…
Ini Iver.
Iver Iversen.
-Sukacita bertemu dengan awak, Cik... -Holm.
Naja Holm.
[bertepuk tangan]
Sukacita dapat bertemu dengan anda, Cik Holm.
Dan kamu.
Kapten Ejnar Mikkelsen
dan Iver Iversen.
Pergi. Mereka sedang menunggu anda.
[ketawa] Mereka telah kembali, saya berjanji!
[penonton ketawa]
-Menteri. Iver Iversen. -Terima kasih tuan.
[penonton bersorak]
[tepuk tangan diteruskan]
Downloaded from subtitlesnest.com