Jest prawie nowy.
Trzysta nabojów.
Facet, który mi to dał, powiedział...
możesz trafić aż do trzech kilometrów.
Ile za to wszystko żądasz?
Tysiąc dirhamów.
Tysiąc dirhamów?
Dam ci pięćset.
I koza.
Tym karabinem twoi synowie zabiją mnóstwo szakali.
Pozwól jednemu z twoich chłopców spróbować.
Niech Yussef strzela.
Tato, chcę strzelić pierwszy.
To jest bezpieczeństwo. Wciśnij go, kiedy będziesz gotowy.
Jeśli nie uderzy szakali, to przynajmniej ich przestraszy.
Twoja kolej, Yussef.
Strzela lepiej od ciebie.
Powodzenia, miłego dnia.
Niech cię Bóg błogosławi.
Zabij co najmniej trzy szakale.
Uważaj, żeby nikt cię nie zobaczył z karabinem...
jeśli widzisz, że ktoś nadchodzi, ukryj to.
Co robisz?
Mówiłem ci, nie szpieguj jej.
Co cię to obchodzi?
Rusz to.
Pięć do dwóch.
Jest szakal.
Gdzie?
Tam.
Co robisz, idioto?
Zohra nie ma nic przeciwko.
Ona nie, ale ja tak.
To sprawa pomiędzy nią a mną.
Oboje jesteście świniami. Następnym razem powiem tacie.
Trzymaj się z daleka od tego.
Jeśli chcesz, żebym trzymał się od tego z daleka, nie rób tego.
Co robisz?
Hassan powiedział, że ta kula może osiągnąć trzy kilometry.
Ta skała się nie poruszyła.
Nie wiesz jak strzelać. Daj mi karabin.
Widzieć.
Tak, ale to nie są trzy kilometry.
Założę się, że kula nie może trafić tak daleko.
Te kule są beznadziejne.
Nie celujesz prawidłowo.
Co mi dasz, jeśli uderzę w ten samochód?
Strzelę.
Zobaczysz? Nic.
Pozwól mi strzelić.
Strzelaj do tego.
Nic nie widzieć.
Masz rację, są bezużyteczne.
Gdzie są te dzieci?
Gdzie jesteś?
Przyjdę po ciebie...
Baza!
Wygrałeś.
- Tak? - Amelia?
Tak jest.
Cześć. Jak wszystko?
Wszystko jest w porządku, proszę pana.
Pani Rachel mi powiedziała. Bardzo mi przykro, proszę pana.
Jak się ma pani Susan?
Teraz jest jej lepiej. Będą musieli operować, ale...
Słuchaj, Rachel przylatuje dziś wieczorem.
Znajdzie kogoś, kto zaopiekuje się dziećmi, żebyś mógł wyjechać.
Dziękuję Panu. Dziękuję. Bardzo to doceniam.
Więc opiekuj się nimi, dobrze? Nic im nie mów.
Nie nie nie. Nie martw się, proszę pana. Nie martw się. Dobra.
- Włóż Mikea, proszę. - Tak jest.
Mikrofon? Twój tata dzwoni.
- Cześć tatusiu. - Cześć słodka. Jak się masz?
Dobry. Tato, zgadnij co? Dzisiaj przynieśli na zajęcia kraby pustelniki.
Oh naprawdę?
Trzymałem jednego w dłoniach. Ugryzło mnie. Rzeczywiście nie krwawiło, ale...
Tata? Czy wszystko w porządku?
Ze mną wszystko w porządku. Wszystko w porządku.
Mariana chciała zabrać jednego do domu. Ale nauczyciel jej nie pozwolił. Ona była...
Nie chcę iść spać. Nie chcę iść spać.
Mikrofon. Mikrofon.
Umyłeś zęby?
Śpij z aniołami, kochanie.
Śpij dobrze, kochanie.
Amelia?
Czy mógłbyś zostawić włączone światło?
Dzielisz już pokój...
Czy nie zgodziliśmy się spać przy zgaszonym świetle?
Ale ja się boję.
Nie ma się czego bać.
Ale boję się, że to, co przydarzyło się Samowi, przydarzy się mnie.
Nie, tobie się to nie przydarzy.
Sam zmarł podczas snu.
Nie, kochanie, nie, nie.
To zdarza się tylko niektórym dzieciom, kiedy są naprawdę małe.
Twój brat jest już wysoko w niebie, kochanie.
Posiedzę tu z tobą. Ale nie możesz już rozmawiać, ok?
Idź spać.
Ale dziś jest ślub mojego syna, proszę pana.
Odwołaj ślub syna. Zapłacę za kolejny,
Zapłacę za lepszy. Musisz to zrobić, Amelio.
Wszystko jest gotowe, proszę pana.
Czy ktoś nie może przyjść i zająć się dziećmi? To tylko jeden dzień, proszę pana.
Jak myślisz, jak znajdę kogoś stąd?
Susan wciąż dochodzi do siebie, a Rachel nie jest w stanie opiekować się dziećmi.
Nie mogę tego zrobić. Trzymać się.
Naprawdę na ciebie liczymy, Amelio. Przykro mi, ale musisz to zrobić.
- Ale... - Do widzenia.
Jak mogę być w dwóch miejscach na raz?
Proszę cię tylko, żebyś je wziął na dzisiaj.
Nie mogę, pan jest jeszcze w domu.
I nie wychodzą?
Nie, nie sądzę.
OK, porozmawiam z tobą później.
Nie mogę, Amelio.
Proszę, to ślub mojego syna.
Tylko na jeden dzień, Lucia. Wrócę po nich wieczorem.
A co mam powiedzieć pani Katarzynie?
Nie wiem. Powiedz jej, że to twoi siostrzeńcy.
Jasne, bo są do mnie bardzo podobni...
z moją amerykańską twarzą!
Czy obejrzymy twój dom?
Tak. Zobaczysz mój dom.
Czy to daleko?
Nie? Nie.
Co słychać?
Cześć ciociu.
Miło cię widzieć, Santiago.
Mikrofon. Debbie.
Cześć!
Cześć cześć.
Są naprawdę nieśmiali.
Co? Te dzieciaki idą z nami?
Nie mogłem znaleźć nikogo, kto mógłby je obejrzeć.
Ich rodzice nie wrócą dziś wieczorem.
Po co je przynosić? Doprowadzą Cię do szaleństwa.
Nie martw się, to bardzo dobre dzieci.
Nie chcesz ich z kimś zostawić?
Znam dziewczynę, która może się nimi zająć.
Oszalałeś? Muszę je zabrać ze sobą.
Nie mogę ich zostawić z byle kim.
Jesteś pewna, ciociu?
Chcesz zamówić?
Tak, poproszę kuskus z kurczaka i colę.
Co masz takiego, co nie zawiera tłuszczu?
Wszystko jest pyszne.
Poproszę smażonego bakłażana i dietetyczną colę.
Przykro mi, nie mamy dietetycznej coli.
- Potem zwykła cola. - Dwie cole.
Richard, dlaczego tu przyszliśmy?
Jak to dlaczego?
Naprawdę. Dlaczego tu jesteśmy?
Być samotnym.
Sam.
- Wyrzuć lód. - Cola jest gorąca.
Tak, ale nie wiesz jaki rodzaj wody tam jest.
Jezus Chrystus. Dlaczego nie możesz po prostu odpocząć? Dlaczego jesteś taki zestresowany?
Jesteś powodem mojego stresu. Jesteś powodem dla którego nie mogę się zrelaksować.
Mógłbyś, gdybyś spróbował.
Myślisz, że nie próbowałem?
Nigdy mi nie wybaczysz, prawda?
Wiesz o czym mówię.
Hej. Nie będę się kłócić.
Dobra.
Daj mi tylko znać, kiedy będziesz gotowy się kłócić.
Jeśli nie masz zamiaru znowu uciekać.
- Miód? Co się stało? - Ze mną wszystko w porządku.
Kochanie, co się stało? Co się stało?
Krwawisz, krwawisz.
- O mój Boże! - Została postrzelona!
Jezus. Co się stało?
Krwawisz. O mój Boże!
Zatrzymaj autobus!
- Co się stało? - Zatrzymaj autobus!
Piłka wyszła na aut.
To odpadło.
Nie, było dobrze.
To odpadło.
Jestem głuchy, nie ślepy.
Nie ma cię.
Nie powinieneś był tracić panowania nad sobą. Przegraliśmy grę.
To nie była moja wina, to był sędzia.
Gdyby cię nie wyrzucono, wygralibyśmy ten mecz.
Dlaczego jesteś w złym nastroju?
Zawsze jest w złym humorze, bo nikt jej jeszcze nie przeleciał.
Wyrucham twojego tatę, żeby pozbyć się mojego nastroju.
Do zobaczenia w J-Pop.
Co chcesz zjeść?
Powiedziałem, że spotkam się z przyjaciółmi z zespołu w J-Pop.
Nie mówiłeś mi, że zjemy razem lunch?
Tato, mówiłem ci, że zjem z nimi.
Nigdy nie zwracasz na mnie uwagi.
Moja mama zawsze zwracała na mnie uwagę.
Dlaczego chcesz walczyć?
Ja też tęsknię za twoją mamą.
Robię co w mojej mocy.
Nie zapomnij o dentyście o trzeciej.
Dbać o siebie.
Czy masz stół?
Dlaczego aż w kącie?
Czyż widok nie jest ładny?
Czy go lubisz?
Cześć.
Mogę z tobą zagrać?
A może napijesz się z nami?
Powiedz mu, żeby mówił powoli.
Czy możesz to powiedzieć trochę wolniej?
Dupki, jakie to żenujące.
O co chodzi?
Patrzą na nas jak na potwory.
Och, odpuść sobie.
Co robisz?
Teraz spotkają prawdziwego włochatego potwora.
Nie zapomnij o wizycie u dentysty. Papa.
Muszę iść.
W takim razie do zobaczenia u ciebie.
Co Ty tutaj robisz?
Coś, co zjedliśmy, przyprawiło nas o ból brzucha.
Kozy umrą, jeśli nie będą jeść.
Umyj twarz i wyjmij je ponownie.
Brzuch mnie boli.
Są wtedy inne zajęcia.
Rusz to. Chodźmy.
Boże błogosław. PA pa.
Dziękuję, do zobaczenia jutro.
Powiedz mamie, żeby przygotowała obiad.
Zabiłeś jakiegoś szakala?
Strzelaliśmy do nich, ale żadnego nie trafiliśmy.
Musisz ich zabić. Jeśli nie, zjedzą wszystkie kozy.
Dlaczego wróciłeś późno do domu?
Zamknęli drogę, pojechaliśmy dłuższą drogą.
Najwyraźniej jacyś terroryści zabili amerykańskiego turystę.
Amerykanin?
Tak, terroryści zaatakowali autobus turystyczny na drodze.
Nie, nie ma tu żadnych terrorystów.
Nigdy nie wiesz.
Skąd wiesz, że Amerykanin zmarł?
To właśnie mówili. Policja szuka sprawców.
Widzisz, jak łatwo jest dostać się do raju?
Czy to jest Meksyk?
Tak, to jest Meksyk.
Mama mówiła mi, że Meksyk jest naprawdę niebezpieczny.
Tak... jest pełno Meksykanów.
Nie mów tak.
To nie prawda.
To znaczy, tak, jest tam pełno Meksykanów, ale...
Jak cudownie, udało Ci się.
Zdecydowałeś się je zabrać?
Hej, co się dzieje?
Och, synu, spójrz jaki przystojny.
Wyglądasz jak Julio Preciado.
Zapomnij o Julio Preciado, wygląda jak Luis Miguel.
Debbie. Mikrofon.
To są dzieci, którymi się opiekuję.
Przywitaj się z Luisem.
Lucio, chodź tutaj.
To jest Mike i Debbie.
Nazywa się Lucio. On się tobą zaopiekuje, ok?
Zabierz je do zabawy.
Mamo, nie wiem jak to zrobiłaś, ale zapięła się idealnie.
I minęło 15 lat, odkąd nosiłam tę sukienkę.
Ani trochę się nie zmieniłaś, mamo.
Praca, kochanie, ciężka praca... to właśnie sprawia, że jesteś młody.
Z czego się śmiejecie?
Nic, mamo, nic.
Dam złotówkę temu, kto pierwszy złapie kurczaka.
Ostrożnie z huevos.
Bardzo dobrze, Debbie ma jednego.
Debbie jest zwycięzcą.
OK, teraz potrzebujemy kolejnych pięciu.
Mamy tu więc pięć kurczaków.
OK, a teraz kto mi pomoże?
Ty? OK, przyjdź.
Trzymaj mocno, w ten sposób.
Chwyć to dobrze.
Wszyscy cofnijcie się... dajcie mi trochę miejsca.
Ktoś, pomóż!
Czy ktoś jest lekarzem? Proszę, doktorze!
- Gdzie jest najbliższy szpital? - To jest daleko. Około czterech godzin.
- Czy jest coś bliżej? - Jest klinika.
Ale na południu. W autobusie zajmie nam to półtorej godziny.
- Daleko od Warzazatu? - Tak. To najbliższa rzecz, jaką mamy.
Schodzić!
- Połóż to tam. - Dobra.
Zatrzymywać się! Zatrzymywać się!
Potrzebujemy Twojej pomocy. Moja żona została ranna.
Potrzebuję twojej pomocy. Pomoc. Szpital.
Pomóż, przyjdź tutaj. Powiedz mu, że potrzebujemy jego pomocy!
Nie, czekaj! Czekać! Czekać! Zatrzymaj go! Zatrzymaj go!
Warzazat nie tędy. Zaczną do nas strzelać.
- Zawróć autobus, Anwar! - To boli.
- Odwrócić się. Zawróć autobus! - To naprawdę boli.
Musimy podejść gdzieś bliżej. Czy możemy ją jeszcze gdzieś zabrać?
Możemy zabrać ją do mojego miasta.
To niedaleko stąd i jest tam lekarz. Możemy wezwać Erfouda po karetkę.
Dobra. Dobra.
Uważaj na jej ramię! Uważaj na jej ramię!
Dobra. Dobra.
- Skręć w tę stronę. - Nie? Nie.
Przez następne drzwi. Pospiesz się.
Musimy wezwać karetkę. Muszę zadzwonić do ambasady.
Dobra. Jeśli masz numer do ambasady, mogę zadzwonić.
Gdzie idziesz?
Zadzwonię. OK, muszę iść zadzwonić.
- Proszę, nie zostawiaj mnie tu samego. - Nic ci nie będzie.
- Czy ona może pomóc? - Tak tak.
Gdzie idziesz? Proszę, nie zostawiaj mnie tu samego.
- Czy ona może pomóc? - Tak.
Słuchaj, słuchaj. Wszystko będzie dobrze. Po prostu idę zadzwonić.
Czekaj, czekaj, czekaj, czekaj. Powiedz jej, że musi tutaj wywierać presję.
Ona nie może odpuścić. Czy ona rozumie?
Tak.
Upewnię się tylko, że pomoc jest w drodze. Zaraz wracam.
- Proszę, nie zostawiaj mnie. - Czy ona rozumie?
- Zaraz wracam. - Richard, nie, nie zostawiaj mnie tutaj.
- Zaraz wracam. - Richardzie, nie. Ryszardzie!
Wrócę, kochanie. Po prostu zadzwonię.
- Jak się ma Twoja żona? - To jest złe. Nie mogę zatamować krwawienia.
- Zabierz ją stamtąd i chodźmy. - Gdzie? Gdzie ją zabrać?
W Egipcie w takim mieście poderżnęli gardła 30 niemieckim turystom.
- Mogą zrobić to samo z nami. - Nie, proszę pana, nie tutaj.
Co wiesz? Musimy się stąd wydostać tak szybko, jak to możliwe.
Jest nieznośnie gorąco.
- Musimy wrócić po nasze dzieci. - Słuchaj, nie możesz nas tu zostawić.
- Jaki jest sens naszego pobytu? - Na wypadek, gdybyśmy potrzebowali autobusu!
Może nas podrzucić i wrócić po ciebie.
- Nie. - Zostanę z tobą, jeśli będziesz mnie potrzebować.
Proszę po prostu poczekać. Pozwól mi to rozgryźć.
Nie będziemy ryzykować życia, więc się pospiesz.
Potrzebuję twojego telefonu. Zapłacę.
Rachela? Rachela? To Richard. Słuchać.
Hej gdzie jesteś?
Wciąż jesteśmy... Słuchaj, słuchaj. Miał miejsce wypadek.
Twoja siostra została postrzelona. Została postrzelona.
Nie wiem. Nie wiem.
- Została uderzona w szyję. - O mój Boże!
Słuchaj, słuchaj, musisz zadzwonić do ambasady
i powiedz im, co się stało. I zadzwoń do Marka, dobrze? Zadzwoń do Marka.
Gdzie jesteś?
Gdzie jesteśmy?
Tazaryn. Trzy godziny na południowy zachód od Erfoud.
Tazaryn. TAZARYNA.
Trzy godziny na południowy zachód od Erfoud.
To jest na pustyni. To wioska.
- Jak mamy cię znaleźć? - Słuchaj, słuchaj, słuchaj!
- To pilne, ok? - Dobra.
Zadzwoń do ambasady. Oni nam pomogą. I zadzwoń do Jamesa!
To jest lekarz.
Łatwy.
Spokojnie. Łatwy! Łatwy!
Nie mogę, nie mogę.
Powiedz mu, proste.
Kula nie dotknęła jej kręgosłupa.
Jeśli tak pozostanie, wykrwawi się na śmierć.
Co on powiedział?
On mówi
ona będzie w porządku.
Nie okłamuj mnie, kurwa. Powiesz mi, co powiedział.
Powiedz mi, co powiedział!
Szpital. Szpital.
Wiem, szpital! Co możesz zrobić?
Czy jest coś, co możemy zrobić?
Muszę zszyć ranę, żeby zatamować krwawienie.
Mówi, że musi zaszyć rany.
Co on powiedział?
Powiedział, że potrzebujesz szwów, kochanie.
Szwy? Co masz na myśli, szwy?
- Jakim jest lekarzem? - Jest weterynarzem. Ale on jest dobry.
I powiedz mu, że ma złamany obojczyk.
Mówi, że ma złamaną kość i musi założyć na nią szynę.
Jeśli nie zaszyje jej rany, może się wykrwawić na śmierć.
- Czekać. Poczekaj poczekaj. - Richard.
Nie, nie, nie, Richardzie.
Musimy ją przytrzymać.
- Richard. Ryszard. Nie nie nie nie. - Czekać. Czekać. Czekać. Czekać.
- Richard, nie pozwól mu. - Kochanie, musimy to zrobić.
Nadal krwawi. Musimy zatamować krwawienie. Musisz to zrobić.
- Musimy to zrobić. - Nie, nie, nie pozwól mu.
- Posłuchaj mnie. - Nie, nie, nie, proszę.
Nie nie nie nie. Richardzie, nie.
- NIE! - Musisz być cicho.
- Richard, nie pozwól mu! Nie. - Musisz być cicho.
Bądź silny, bądź silny.
Oto wysterylizowane wiertła.
Masz ubytki w dwóch zębach trzonowych.
Co robisz?
Co jest z tobą nie tak?
Wysiadać.
Wyjdź natychmiast.
Tak, dam mu znać.
To córka pana Watayi.
Dziękuję.
Czy jesteś córką Yasujiro Watayi?
Jest głuchoniema...
Kiedy mówisz, zwróć się do niej twarzą, aby mogła czytać z twoich ruchu warg.
Czy jesteś córką Yasujiro Watayi?
Nazywamy się Yoshjo Hamano i Kenji Mamiya z policji metropolitalnej.
Chcielibyśmy zobaczyć twojego ojca.
Nie, to nic złego. Chcemy po prostu z nim porozmawiać.
Wiesz gdzie on jest?
Proszę, powiedz mu, żeby zadzwonił.
Nie bój się. Chcemy po prostu z nim porozmawiać.
Dziękuję.
Chieko, czekałem na ciebie. Mam spotkanie, więc wrócę późno.
Zostawiłem ci pudełko bento. Papa.
Jestem w drodze do ciebie.
Gdzie jesteś?
Pośpiesz się!
Marokańskie władze prowadzą dochodzenie w sprawie podejrzanych...
w zastrzeleniu amerykańskiego turysty.
Służby poinformowały, że do strzelaniny doszło...
Jesteś gotowy?
Tak, tylko idę po torbę.
Znowu przyjechała policja?
Tak. Nie przyszli przez dziewięć miesięcy. Ale to byli inni policjanci.
Przyszli zapytać o śmierć twojej matki?
Nie, ale prawdopodobnie będą pytać mojego tatę o te same rzeczy.
Po prostu nie są przekonani, prawda?
Wierzcie lub nie, ale spodobał mi się jeden z gliniarzy.
Idiota.
Założyłeś majtki?
Jesteś pewien, że to tutaj było?
Zatrzymał mnie Amerykanin.
Byłem przerażony. Był pokryty krwią.
Gdzie zatrzymał się autobus?
Tam.
Kapitan Alarid... Kapitan Alarid.
Znalazłem naboje.
Znaleźliśmy cztery. Tu jest jeden.
Przeszukałeś całe miejsce?
Tak, całą górę.
Oni są stąd.
Dowiedz się, kto ma karabin kalibru .270.
Hassana Ibrahima?
- Tak. - Rzuć broń.
Nie mam broni.
Rzuć to teraz.
Mówiłem ci, żebyś rzucił broń.
To tylko mój nóż.
Zejdź na ziemię.
Co zrobiliśmy?
Zejdź na ziemię... twarzą w dół.
Nie patrz na mnie.
Co zrobiliśmy?
Zabierz te skórki do Najiba i zobacz, czy chce je kupić.
Dlaczego strzelałeś do autobusu?
Do nikogo nie strzelałem.
Więc kto?
To nie byłem ja.
To był twój karabin.
Sprzedałem go wczoraj.
Komu to sprzedałeś?
Czy wiesz, gdzie mieszka Abdullah Adboum?
Tak.
Trzeba przejść przez te góry.
Kto mieszka w tej okolicy?
Mieszkamy tu z naszą mamą. Abdullah mieszka po drugiej stronie.
Jeśli kłamiesz, wrócę i odetnę ci jaja.
Możesz wrócić kiedy tylko chcesz.
Nie chodź pomiędzy grobami.
Tato... Tato...
Co się stało?
Policja... oni cię szukają.
Ja? Dlaczego?
Nie, nie dla ciebie... oni nas szukają.
Szukasz ciebie? Dlaczego?
Ze względu na turystę.
Jaki turysta?
Amerykanin... Yussef ją zabił.
Kłamca, oboje to zrobiliśmy.
Co ty mówisz?
Yussef zaczął strzelać do samochodów...
ponieważ Hassan powiedział, że kula może zajść daleko.
Kłamco, zacząłeś strzelać do samochodów.
Ale zabiłeś ją.
Co ty mówisz?
Yussef zabił Amerykanina i nago szpieguje Zohrę...
a Zohra pozwala mu ją obserwować.
To śmieci.
To nie śmieci. Ona jest dziewczyną z ulicy, a on ją szpieguje.
Czas pić!
Ta piosenka jest dedykowana przez Luisa Patricii...
najpiękniejszą pannę młodą na świecie.
Myślę, że ciocia Amelia musi zatańczyć.
Amelia, mogę prosić do tego tańca?
Nie sądzę, żeby twojej żonie się to podobało.
Och, zmarła 10 lat temu. Chodź, Amelio.
Chodźmy potańczyć... Masz coś białego na twarzy.
Nie ekscytuj się, to tylko ciasto.
Dzisiaj w pobliżu Tazarine miał miejsce incydent.
Zastrzelono Amerykanina.
Władze twierdzą, że mógł to być rabunek.
Jednak rząd amerykański szybko zasugerował powiązanie terrorystyczne.
Minister Hassan Hazal powiedział…
że w naszym kraju komórki terrorystyczne zostały wytępione...
i jeden akt wulgarnego bandytyzmu...
po których następują powierzchowne oceny, jakie umieszczają na nim Stany Zjednoczone…
nie może zrujnować naszego wizerunku ani gospodarki.
Chcę zadzwonić do dzieci.
Richard, chcę porozmawiać z dziećmi.
Nie możemy cię teraz przenieść.
- Zadzwonimy do nich później. - Chcę porozmawiać z dziećmi.
Muszę z nimi porozmawiać.
Muszę porozmawiać z dziećmi.
Trzeba włączyć klimatyzację, mój mąż jest chory.
Brak klimatyzacji, brak benzyny w pobliżu. Przepraszam.
Proszę, jest za gorąco. Możemy się odwodnić.
Co on powiedział?
Mówi, że nie możemy włączyć klimatyzacji
ponieważ zużywa gaz.
Och, pieprzyć to. Pospiesz się.
Pieprzyć cię.
Tomek, dokąd idziesz?
Cofnąć się. Czekaj tam. Cofnąć się.
- Słuchaj, wychodzimy. - Nie opuścisz nas.
Są tu starzy ludzie. Upał naprawdę robi się...
Poczekaj na karetkę i wtedy będziesz mógł wyjść.
W autobusie jest mężczyzna, który prawie zemdlał,
i jest kobieta, która musi wrócić na czas, aby wziąć leki.
- Nie możemy go tu zostawić. - No to niech przyjdzie.
Jego żona nie jest w stanie podróżować.
Są ludzie, którzy nie są w stanie czekać.
Nie widzisz tego?
Proszę czekać. Karetka będzie tu za chwilę, prawda?
Będzie tu za chwilę.
Dlatego proszę wszystkich, abyście zaczekali.
Trzydzieści minut. Dajemy ci trzydzieści minut.
Kim oni są?
Moi kuzyni.
Czy jest głuchoniemy jak my?
Nie, ale trochę rozumie.
Jak masz na imię?
Chieko.
Nazywam się Haruki.
To whisky.
Czy policjanci tu zaglądają?
Czasami.
Ładnie pachniesz.
Witamy w domu... w czym mogę pomóc?
Jesteś pewna, że chcesz, żeby teraz przyszedł?
Czy to detektyw Mamiya?
Głuchoniema dziewczyna, którą poznałeś dziś po południu, poprosiła mnie, żebym zadzwonił.
Tak, ona.
Mówi, że musi z tobą porozmawiać na osobności... o swoim ojcu.
Dlaczego to robisz?
Odpowiedz mi, do cholery!
Testowaliśmy karabin.
Czy jesteście idiotami?
Zabiłeś kobietę.
A ty...
Rozebrałeś się, żeby twój brat mógł oglądać?
Zohra wiele razy rozbierała się, żeby Yussef mógł ją obserwować.
Czy to prawda, czy nie?
Dlaczego nam to zrobiłeś?
Gdzie jest karabin?
Mówiłem ci, dał mi to myśliwy.
Jaki myśliwy?
Japoński myśliwy... dał mi to.
Mam zdjęcie. Ona może to dostać.
Idź weź to.
Trzyma karabin, który mi dał.
Jedziemy do domu Najiba.
Jeśli przyjdą gliniarze, powiedz im, że pojechaliśmy na południe.
Ten Abdullah nie mieszka w okolicy, o której nam mówiłeś.
Grasz z nami?
Mieszka w okolicy, o której ci mówił.
On tam mieszka?
Zabierzesz nas.
Oni są tam.
Policja, policja.
Uciekaj.
Schodzić.
Mamo, zostań tu na noc.
Nie mogę, muszę zabrać te dzieci do domu. Już prawie świt.
Ale ten pieprzony facet jest naprawdę pijany.
Piję jak cholera. Nic mi nie jest. Zaraz wracam.
Zostańcie jeszcze chwilę, impreza dopiero się zaczyna.
Chciałbym, ale te dzieciaki mają jutro trening piłki nożnej.
Do zobaczenia wkrótce, synu.
Gratulacje, kochanie.
Opiekuj się moim wnukiem. Umrę z chęci bycia babcią.
Poważnie, nie jesteś pijany, stary?
Piję jak cholera. Nic mi nie jest. Wrócę.
Pamiętaj, już raz cię dopadli i miałeś mnóstwo kłopotów.
Żegnaj, mamo...
Jeśli coś tu nie wyjdzie, spotkamy się z gringo.
Hej, bądź ostrożny.
Przekroczę granicę przez Tecate...
dzięki temu dotrzemy do San Diego bardzo szybko.
Dokumenty tożsamości?
- Skąd pochodzisz? - Z Meksyku.
Z wesela.
Skąd jesteś?
Z Valle de Guadalupe.
Dolina Guadalupe.
Dokąd dzisiaj zmierzałeś?
Do San Diego. Idziemy... Zabieram ich.
- Kim oni są? - Jej siostrzeńcy.
Jej siostrzeńcy. Oni nie są podobni do ciebie, proszę pani.
Nie nie nie nie. Jestem za nich odpowiedzialny.
- Masz ich paszporty? - Tak.
Jest jakiś problem?
Czy powinien być taki?
Poczekaj tu chwilkę.
Nic nie mów. Pozwól mi mówić.
Ale ty go prowokujesz.
Tylko żartowałem.
Czy może pan otworzyć bagażnik, sir?
- Co? - Otwórz bagażnik.
Tak tak tak.
Zamknij to.
Wracaj do pojazdu.
Schowek na rękawiczki, proszę pani.
Torebka?
W porządku.
Co teraz? Skurwielu...
Proszę pani?
- Mówiłeś, że nimi rządzisz? - Tak.
Potrzebujemy zgody rodziców.
Listy rodziców?
Co to jest?
Cześć, kochanie.
Powiedz mi, czy ta pani jest twoją ciotką?
Nie, ona nie jest moją ciotką.
Ona tu rządzi.
- Jesteś pijany, proszę pana? - Ja?
- Jesteś nietrzeźwy? - NIE.
Proszę pana, proszę o opuszczenie pojazdu.
- Dlaczego? - Musisz teraz wysiąść z pojazdu.
Musisz natychmiast wysiąść z pojazdu!
- Proszę pana, czy mogę wyjaśnić? - Nie, nie możesz wyjaśnić!
Mówię ci, że wyjdziesz z pojazdu!
Nie każ mi cię znowu pytać!
Poczekaj, proszę pana. Wróć do pojazdu.
Jedyne co teraz zrobisz, to będziesz za mną podążać
do wtórnego obszaru inspekcji.
- Czy mogę wyjaśnić? - Nie, nie możesz wyjaśnić.
Panie, zamknij gębę i pójdziesz za mną...
Słyszałem, że... przestań krzyczeć.
Zaparkujesz pojazd i wyjdziesz.
Nie krzycz na mnie.
Zamkniesz gębę i zrobisz, co ci każą. Chodź za mną!
Przestań na mnie krzyczeć.
Wyjdź z pojazdu zgodnie z poleceniem.
Spokojnie, Santiago, proszę.
Po minięciu tej furgonetki skręcisz w prawo i zaparkujesz pojazd.
Mam runnera portu.
Co robisz?
Mam łącznika portowego! Tecate granica! Funkcjonariuszu Brigg, granica Tecate!
Co robisz, Santiago? Co robisz!
Widzisz mówiłem Ci! Nie powinieneś był ich przynosić.
Santiago, przestań zachowywać się jak szaleniec i zatrzymaj samochód.
Proszę, Santiago, przestań!
Zamknijcie te dzieci! Zamknij ich!
Kochanie, wszystko w porządku.
Nie płacz.
Proszę, przestań, Santiago.
Skurwysyny, pieprzone dupki gringo, nadchodzą.
Wysiadać. Wysiadać.
Oszalałeś? Gdzie?
Wysiadać. Jeśli nas złapią, wszyscy mamy przerąbane...
Stracę ich, a potem po ciebie wrócę.
Wynoś się, na litość boską!
Santiago, uspokój się.
Ciociu Amelio, wyjdź... na miłość boską!
Wyjdźcie, dzieciaki.
Chodź, chodź, wyjdź!
Santiago niedługo wróci i...
słońce wzejdzie.
Chcę już iść do domu.
Bądź ostrożny, kochanie.
Dziękuję.
Czy to Twoja córka?
Tak. Trzeci z pięciu.
- Masz dzieci? - Tak.
- Tylko dwa? - Tak.
Powinieneś mieć więcej.
Co z tobą? Ile masz żon?
Mogę sobie pozwolić tylko na jedno.
Pospiesz się! Znajdź inną karetkę! Zrób coś!
Dlaczego nie możesz zadzwonić po inną karetkę?
Właśnie powiedzieli mi, że karetka nie przyjedzie.
I wiesz, że nie mamy drugiej karetki.
Nie ma innej karetki.
Co masz na myśli mówiąc, że nie ma innej karetki? Co masz na myśli?
Pieprzony ruch! Kurwa, znajdź mi karetkę! Znajdź mi karetkę!
Chce wiedzieć, jak wydostanie stąd żonę.
Powiedz mu, że powiedzieli, że jego ambasada się tym zajmie.
- Twoja ambasada się tym zajmie. - Co może zrobić moja ambasada?
To twój popierdolony kraj! To Twoja odpowiedzialność! Robisz coś!
Amerykanie zatrzymali karetkę.
Chcą wysłać helikopter, ale są problemy.
Mówi, że to twoja ambasada zatrzymała karetkę
i wyślą helikopter.
Teraz mam czekać na helikopter? Kurwa, zrób coś!
Pieprz się! Pieprz się!
- Jak się ma Twoja żona? - Nie możemy tu dłużej zostać.
- Trzymaj się ode mnie z daleka. - Zaraz się ściemni.
Ludzie nie czują się dobrze. To jest niebezpieczne.
Nie popychaj mnie!
Pieprzyć to! Opuszczali!
Zamknąć się! Zamknąć się! Zamknąć się! Zamknąć się!
Spokojnie!
- Zamknąć się! Zamknąć się! - Uspokoić się. Chodź tu.
- Spadaj! - Uspokoić się!
Jeśli odejdziesz, zabiję cię. Zabije cię.
Chodź z nami. Chodź z nami.
Wszystko w porządku?
Nie, potrzebujemy pomocy teraz. Potrzebujemy pomocy teraz. Czy rozumiesz?
Robię wszystko, co mogę. Mam Departament Stanu
teraz na drugiej linii.
Robią wszystko, co mogą.
Ze względu na pewne problemy polityczne, które są w trakcie rozwiązywania...
Nie obchodzą mnie problemy polityczne. Potrzebuję pomocy teraz.
Każdy robi co może. Dobra? Nie wiem co jeszcze mogę zrobić.
To wszystko w wiadomościach.
Każdy zwraca na to uwagę i robi wszystko, co w jego mocy.
Ryszard...
Zatrzymywać się! Zatrzymywać się! Zatrzymywać się! Zatrzymywać się!
Dobry wieczór.
Portier zadzwonił i powiedział, że chcesz ze mną porozmawiać.
Nie rozumiem.
Czy mógłbyś mówić powoli?
Przepraszam.
Co chciałeś mi powiedzieć?
Czy masz herbatę?
„Mój ojciec nie miał nic wspólnego ze śmiercią mojej matki”.
Co to jest?
Kiedy twoja matka skoczyła z balkonu, twój ojciec spał?
Widziałeś jej skok?
Powiedziałeś już innym funkcjonariuszom?
O czym mówisz?
Czy twój ojciec nadal poluje?
Miał miejsce incydent związany z użyciem karabinu na nazwisko twojego ojca.
Dlatego chcemy z nim porozmawiać. Zrozumieć?
Twój ojciec nie pójdzie do więzienia. Musimy po prostu z nim porozmawiać.
Muszę iść.
Naprawdę muszę iść.
Co robisz?
Proszę przestań.
Nie, to jest błędne. Jesteś tylko dziewczyną.
Dość, przestań!
Daj mi ten karabin.
Zabiją nas.
Zabiłem Amerykanina. Tylko ja do ciebie strzeliłem.
Nic nie zrobili... nic.
Zabij mnie, ale uratuj mojego brata, on nic nie zrobił... nic.
Ratuj mojego brata... on nic nie zrobił.
Pomoc!
Co się dzieje?
Dlaczego się ukrywamy, skoro nawet nie zrobiliśmy nic złego?
Ponieważ myślą, że zrobiliśmy coś złego, kochanie.
To nieprawda. Jesteś zły.
Nie, kochanie. Nie, nie jestem.
Właśnie zrobiłem coś głupiego.
Kochanie, muszę poszukać pomocy.
- Zostań tutaj i nie ruszaj się, proszę. - Nie zostanę tu sam.
Kochanie, musisz opiekować się Debbie, kochanie.
Idę z Tobą.
Nie będę długo. Obiecuję. Zostań tutaj.
Nie ruszaj się. Dobra?
Nie zabawię długo, kochanie.
Drink.
Muszę jechać i zabrać dwójkę dzieci, które zostawiłem na pustyni. Proszę?
To Amerykanie.
- Kiedy przeszedłeś? - Nie przekroczyłem. Mieszkam tu.
Proszę, proszę, pomóż mi znaleźć te dzieci.
Zostań tutaj. Nie ruszaj się.
Uwaga, wysyłka. Chyba mam podejrzanego.
Proszę pani, jest pani aresztowana. Chcesz się odwrócić
i połóż ręce za głową, proszę.
Mieszkam z tymi dziećmi, przysięgam!
- Obróć się. - Proszę pana, te dzieci umrą!
Dziękuję.
Potem przyniesiemy ci trochę wody.
Są sami.
To są dzieci, umrą.
Zabierzesz mnie do nich, dobrze?
Proszę pani, jest pani z nimi?
Richarda?
Co?
Jeśli umrę, zaopiekuj się dziećmi.
Zwłaszcza Mikea. On naprawdę cię potrzebuje.
Nie umrzesz. Nie możesz umrzeć. Po prostu nie możesz.
Nigdy więcej ich nie zostawiaj.
Nigdy ich nie opuszczę.
- Posikałem się. - Co?
Nie wytrzymałem i zsikałem się.
Muszę znowu siku.
Masz patelnię, której moglibyśmy użyć? Patelnia?
Czy mógłbyś dać nam kilka chwil sam na sam?
Tak, oczywiście.
Tam.
Teraz usiądź.
Nie mogę.
Tak. Tak, mogę.
Wybacz mi, kochanie.
Kiedy Sammy umarł,
ja nie...
Pobiegłem.
- Byłem przerażony. - Ja też się bałem.
- To nie była moja wina. - To nie była twoja wina.
Nie oddychał.
nie mogłem...
Tak bardzo cię kocham.
Zapominam jego twarz.
Cześć? Richarda Jonesa?
Bardzo mi przykro z powodu tego, co spotkało Twoją żonę,
ale możesz być pewien, że winni zostaną ukarani.
Co do cholery tak długo trwa?
Cóż, rząd Maroka nie pozwolił nam korzystać ze swojej przestrzeni powietrznej.
Nie chcieli przyznać, że był to akt terroryzmu.
A co z karetką?
Biorąc pod uwagę pańskie bezpieczeństwo, panie Jones, nie wierzyliśmy
wypadałoby wysłać marokańską karetkę.
Pozostawać w miejscu. Załatwiliśmy sprawę. Wkrótce powinien przybyć helikopter.
- Jak długo? - Wkrótce.
NIE! Jak długo?
Nie ma potrzeby przepraszać.
To cud, że znaleźliśmy te dzieci, proszę pani.
Nie wiem, jak mogłeś zostawić ich samych na pustyni.
- Jak się mają, proszę pana? - To nie twój interes.
Wiesz, ile dzieci umiera każdego roku, próbując przekroczyć tę granicę?
Wychowywałam te dzieci od urodzenia.
Opiekuję się nimi dzień i noc.
Karmię je śniadaniem, obiadem i kolacją.
Gram z nimi.
Mike i Debbie są jak moje własne dzieci.
Ale to nie są twoje dzieci, proszę pani.
Poza tym pracujesz w tym kraju nielegalnie.
A co z moim siostrzeńcem, Santiago?
Nie mam o nim żadnych informacji.
Znaleźliśmy ojca w Maroku.
Był bardzo zły, ale zdecydował się nie wnosić oskarżenia.
Dziękuję.
Niemniej jednak rząd Stanów Zjednoczonych
uznał, że poważnie łamiesz prawo,
i jest zdecydowany natychmiastowo i ostatecznie cię deportować.
Proszę pana, jestem tu od 16 lat.
Mam tu swoje rzeczy. Wynajmuję dom.
Założyłem tu życie, proszę pana.
Powinieneś był o tym pomyśleć wcześniej.
Chcę porozmawiać z prawnikiem.
Jeśli spróbujesz wnieść sprawę do sądu, zapewniam cię,
przedłużysz tylko to, co nieuniknione.
Radzę zaakceptować dobrowolną deportację.
Źródła ataku nie są jeszcze znane.
Ale jasne jest, że marokańskich i amerykańskich urzędników rządowych
pracują szybko, aby zabezpieczyć teren dla wszystkich obywateli.
Miejscowi donoszą, że Susan Jones, amerykańska matka dwójki dzieci…
Panie Jones, nazywam się Ken Clifford i jestem ambasadorem USA.
Znajdziemy tych ludzi. Kimkolwiek są, znajdziemy ich.
Dziękuję bardzo. To wszystko, co mam teraz do powiedzenia.
Pan Jones?
Będę musiał natychmiast operować.
Czy nic jej nie będzie?
To prawdopodobne. Spróbujemy uratować jej ramię.
Krwawiła wewnętrznie i wystąpiły pewne krzepnięcia,
więc istnieje duże ryzyko gangreny.
Ale czy nic jej nie będzie?
Przepraszam pana.
- Tak? - Amelia?
Tak jest.
Cześć, jak wszystko?
Wszystko jest w porządku, proszę pana.
Pani Rachel mi powiedziała. Bardzo mi przykro, proszę pana.
Jak się ma pani Susan?
Teraz jest jej lepiej. Będą musieli operować, ale...
Słuchaj, Rachel przylatuje dziś wieczorem.
Znajdzie kogoś, kto zaopiekuje się dziećmi, żebyś mógł wyjechać.
Dziękuję Panu. Dziękuję. Bardzo to doceniam.
Więc opiekuj się nimi, dobrze? Nic im nie mów.
Nie nie nie. Nie martw się, proszę pana. Nie martw się.
Dobra.
Proszę, włóż Mikea.
Mikrofon? Twój tata dzwoni.
- Cześć tatusiu. - Cześć słodka. Jak się masz?
Dobry. Tato, zgadnij co? Dzisiaj przynieśli na zajęcia kraby pustelniki.
Oh naprawdę?
Trzymałem jednego w dłoniach. Ugryzło mnie. Rzeczywiście nie krwawiło, ale...
Tata? Czy wszystko w porządku?
Ze mną wszystko w porządku. Wszystko w porządku.
Mariana chciała zabrać jednego do domu. Ale nauczyciel jej nie pozwolił. Ona była...
Było mi jej szkoda, bo poszła do gabinetu dyrektora.
Wiesz, co zrobiła? Zaczęła płakać.
Naprawdę płakała. I nauczyciel musiał ją wysłać
do gabinetu dyrektora, bo naprawdę płakała.
Panie Wataya, ten funkcjonariusz szukał pana.
Dobry wieczór, jestem porucznik Mamiya.
Dobry wieczór, w czym mogę pomóc?
Proszę pana, był incydent i...
Przepraszam, że przeszkadzam, ale...
Czy posiadasz karabin Winchester M70 kalibru .270?
Numer rejestracyjny...
Wielka Brytania-9023.
Nie pamiętam numeru, ale miałem taki karabin.
Czy to prawda, że dałeś ten karabin panu Hassanowi Ibrahimowi...
kto mieszka w Maroku?
Hassana Ibrahima?
Mówi, że był twoim przewodnikiem podczas polowań.
Hassana? Tak, dobrze go pamiętam.
Był dobrym przewodnikiem i bardzo dobrym człowiekiem, w podziękowaniu dałem mu karabin.
Czy coś się stało?
Ten karabin został użyty w usiłowaniu morderstwa...
a marokańska policja chce potwierdzić, że nie jest to towar niedostępny na czarnym rynku.
Nie, dałem mu to.
Czy z Hassanem wszystko w porządku?
Nie wiem o tym.
Czy jestem zaangażowany prawnie?
Na razie nie, ale czy mógłbyś jutro wpaść na stację?
Mam kilka pytań.
Czy mogę teraz wyjść?
Dobranoc.
Przepraszam.
Słyszałem od twojej córki... o twojej żonie na balkonie.
Bardzo mi przykro.
Jaki balkon?
O tym, jak twoja żona popełniła samobójstwo skacząc z balkonu.
Moja żona nigdy nie skoczyła z balkonu. Strzeliła sobie w głowę.
Moja córka znalazła ją jako pierwsza.
Wielokrotnie wyjaśniałem to policji.
Nie zawracaj nam już tym głowy.
Bardzo mi przykro, proszę pana, nie będziemy już pana niepokoić.
Dobranoc.
Kolejne shochu.
Susan Jones, która została ranna w ataku terrorystycznym w Maroku...
został wypisany ze szpitala w Casablance dziś rano czasu lokalnego.
Naród amerykański w końcu doczekał się szczęśliwego zakończenia, po pięciu dniach...
gorączkowych rozmów telefonicznych i załamywania rąk.
W innych wiadomościach...
Downloaded from subtitlesnest.com