Mga mani?
-Ako ay dapat. - Mga mani?
Oo?
Naina Sethi?
Oo. Oo.
Badal Gupta.
Pinadala ako ng iyong abogado, si Jimmy Punjabi dito.
Oh!
Sa totoo lang, kanina pa kita inaasahan.
-Kaya, dapat ba akong bumalik mamaya? -Hindi. Hindi...
-Mangyaring pumasok. -Salamat.
Sobrang pinupuri ka ni Jimmy.
Magaling! Kung hindi, kailangan kong purihin ang sarili ko.
-Maari ko bang kunin ang iyong amerikana? -Hindi, gagawin ko.
-Pwede ba kitang ikuha ng tsaa, kape? -Hindi, magaling ako. Salamat.
Oh sige tapusin mo na yang pagkain mo. Kaya kong maghintay.
Hindi, tapos na ako.
Wala naman akong ganang kumain eh.
Sabi ng asawa ko, hindi makakatakbo ang kotse kung walang gasolina.
-Siguro talagang inaalagaan ka niya... -Oo. Medyo sobra.
Please have a seat, sasamahan kita saglit.
Sa ibang balita, ang paglilitis kay Naina Sethi ay nakatakdang magsimula ngayong linggo.
Ang photographer na si Arjun Joseph, natagpuang patay sa isang silid ng hotel
ay pinatay umano ng kanyang kasintahan, si Naina Sethi.
Si Sethi, ay ginawaran kamakailan ng Focus Business Person of the Year Award
ay nakikiusap na inosente at sinabing siya ay biktima ng isang pakana.
Si Sethi, kasalukuyang nakapiyansa ay haharap sa korte ngayong--
Mangyaring umupo.
At least sabi nila kuno. uupo ako dito?
Sa ngayon, suspect ka lang.
Walang ebidensya laban sa iyo.
Walang mangyayari.
Kasi wala naman akong nagawa.
Pero minsan napaparusahan ka dahil wala kang ginagawa.
-Paano? -Takdang aralin.
Sa eskwelahan? Mapaparusahan ka sa hindi mo paggawa ng iyong takdang-aralin.
Seryoso?
Paumanhin. Iyon ay isang masamang biro.
Ngunit, ito ay napakapopular sa aming mga abogado.
-Mabuting malaman. -Ngunit, sa isang mas seryosong tala...
baka may problema tayo.
Alam mo ba kung nasaan si Jimmy? Hindi ko ma-reach phone niya.
Nasa labas siya ng bayan.
Ngunit sinabi ni Jimmy na ang lahat ay nasa ilalim ng kontrol.
-Nakahanap siya ng lead na gagawin-- -Iyon ay...
baguhin ang kaso pabor sa atin?
-Oo. - Ganun din ang sinabi niya sa akin,
nung huli kaming nag-usap.
Gayunpaman...
ang ngayon ko lang nalaman... pwede ring magbago ng kaso natin.
Pero...
hindi pabor sa atin.
Nakahanap ang prosekusyon ng bagong saksi laban sa iyo--
WHO?
hindi ko alam.
Hindi ko alam kung sino o ano.
Ngunit ang taong iyon ay may ilang katibayan ...
na maaaring ganap na baguhin ang aming kaso.
Kaya naman nagpalit ako ng oras para pumunta dito.
Magpapatotoo ang bagong testigo...
sa himpilan ng pulisya sa loob ng tatlong oras.
At kung ang saksi ay may anumang ebidensya...
tapos natatakot ako, baka matawag ka sa police station mamayang gabi.
-At at?
Maaaring mag-isyu ang pulis ng warrant of arrest para sa iyo.
Tawagan ko na lang si Jimmy.
Naabot mo na ang voice mail box ng...
Naka-off ang phone niya.
Anuman ang ebidensya ng testigo na ito... paano nito babaguhin ang ating kaso?
Sinabi ko na ang totoo sa korte.
Kung ano ang iniisip natin ay katotohanan, maaaring hindi ito ang katotohanan para sa lahat.
Iba ang nakikita ng lahat ng katotohanan, Ms. Sethi.
Tulad ng alam mo, bulag ang hustisya.
Isinasaalang-alang lamang nito ang katotohanan ...
na maaaring patunayan.
Na maaaring paniwalaan.
At paniniwala, Ms. Sethi...
ay binuo mula sa, ang mga detalye.
Mga detalye na...
gawin o sirain ang ebidensya.
Gaya ng sinabi mo, maaring may ebidensya sila, pero nasa iyo ang katotohanan.
At kailangan ko ang katotohanang ito.
Dahil may mga butas ang iyong pahayag.
Na maaaring gamitin ng prosekusyon laban sa iyo...
kaya naman kailangan ko ng katotohanan para ma-seal ang mga butas na ito.
At sinisiguro ko sa iyo, kakayanin ko ito.
Hindi pa ako natatalo ng kaso hanggang ngayon.
Kaya ako kinuha ng abogado mo.
Ngunit alam mo, Ms. Sethi, kakailanganin ko ang katotohanan.
Ang katotohanan, ang buong katotohanan at walang iba kundi ang katotohanan.
Kaya tulungan mo ako Diyos.
Nakagawa ako ng isang pagkakamali...
at nauwi sa ganoong gulo.
Iniwan ako ng asawa at anak ko.
Ginawang kulungan ng pulis ang bahay ko.
Binabantayan ako ng 24 oras.
Hindi mo ba naisip, kung may sasabihin pa sana ako, sasabihin ko na?
Tapos wala tayong dapat pag-usapan.
Isang pagpatay ang ginawa at natagpuan ng mga pulis ang pumatay.
-WHO? -Ikaw.
Hindi mo ba nakita ang balita?
Naina... Sorry, pwede ba kitang tawagin sa pangalan mo?
Salamat. Mayroon akong anak na kasing edad mo.
Naina, kung may paraan ang pag-uusig, maaaresto ka sa lalong madaling panahon.
May tatlong oras lang tayo para pigilan sila.
At kaya ko silang pigilan, basta sabihin mo sa akin ang totoo.
muli? Sinabi ko na sa iyo!
nagsasabi ako ng totoo!
-May sumusubok na i-frame ako. -Binabayaran mo ako sa bawat oras, Naina.
Alinman sa patuloy mong pag-ungol tungkol sa pagiging naka-frame...
o sa tulong ko, ilayo mo ang iyong sarili sa kulungan.
Nasa iyo ang pagpipilian.
-Mabuti! -Mabuti.
Iyan ang espiritu.
Okay, magsimula tayo sa simula.
Ano ang ginagawa ninyo ni Arjun sa Glen Mohr Hotel?
Sinabihan kaming pumunta doon.
Tatlong buwan na kaming magkasama ni Arjun.
May nakakaalam at nagsimulang mang-blackmail sa amin.
Sumunod lang kami sa instructions.
-Gusto ng Blackmailer ng 100,000 pounds. -100,000 pounds!
Ayan ay napakaraming pera.
It was just an affair with Arjun or in love ka sa kanya?
Ang asawa at anak ko lang ang mahal ko. Iyon lang.
Nagkamali si Arjun, wala nang iba.
Ang hotel ay...
200 milya mula dito.
I told you already, hindi ako pumili ng hotel.
Hindi mo ba nakitang kakaiba...
-isang lugar na napakalayo-- -Paano ko malalaman?
Maaaring mahilig ang blackmailer sa room service nila o sa dcor... Ewan ko ba.
Ngunit seryoso, bakit ang hotel na ito sa partikular?
Nakarating na ba kayong dalawa kanina?
Paano ito mahalaga?
Hindi mo ba naisip na mas mahalaga na...
may nakagawa ng pagpatay sa hotel na iyon at inilagay ito sa akin?
Naina, lahat ay mahalaga. Lahat!
Tandaan, mga detalye.
Kung ano man ang nakita mo...
dapat makita mo ako.
Tulad ng kung paano ito ay...
para kay Sanjay at Dhritarashtra.
-WHO? -Sanjay at Dhritarashtra.
Nabasa mo na siguro ang Mahabharata.
Noong bata pa ako. Alam ko ang pangunahing linya ng kuwento.
Basic na linya ng kwento! Iyan ay isang magandang.
Hindi, pero... Naina, makinig ka.
Tulad ng hustisya, bulag din si Dhritarashtra.
At si Sanjay ang kanyang mga mata.
Kahit anong sabihin ni Sanjay sa kanya...
naging katotohanan para sa kanya.
Ngayon, ikaw ang aking mga mata.
Anuman ang sasabihin mo sa akin, magiging katotohanan para sa akin.
Kaya, subukang makita ang lahat ng malinaw sa iyong isip...
at pagkatapos ay sabihin sa akin.
Bawat maliit na detalye.
Sige? Kaya, una...
sinabi mo sa pulis na nakatanggap ka ng SMS. Sabihin mo sakin.
Dalawang oras na kaming naghihintay doon.
-Arjun? -Anong nangyari?
Nagpadala ang Blackmailer ng text mula sa iyong telepono.
Sasabihin, Sasabihin ko sa lahat ang totoo.
Ito ay isang bitag.
Kunin mo ang iyong amerikana, kukunin ko ang pera. Umalis na tayo dito.
Sandali akong nawalan ng malay.
-Pagkagising ko... -Ano ang una mong nakita?
May kumakatok sa pinto.
Pulis! Naririnig mo ba ako? Okay lang ba ang lahat?
Buksan ang pinto, ngayon na!
Naririnig mo ba ako?
Okay na ba ang lahat diyan?
Arjun! Anong problema, Arjun?
Hoy ikaw. Buksan mo ang pinto.
Tumabi ka.
Maaari bang may tumulong sa akin?
Tulong! May makakatulong ba? Arjun!
Gumising ka, Arjun!
-Pulis! - Maaari bang may tumulong sa akin, mangyaring?
-Bumangon nang dahan-dahan. -Maari mo ba akong tulungan?
Mga kamay kung saan ko sila makikita.
-Mga kamay kung saan ko sila makikita. -May ibang tao sa kwarto!
Mga kamay sa likod mo. Ngayon na!
wala akong ginawa. May ibang tao sa kwarto.
Manatili kung nasaan ka.
Hindi mo ba ako naririnig? May ibang tao sa kwarto!
-Wala akong nagawa! -Makinig ka sa akin!
Umikot! Lumingon ka, ngayon na!
Manatili ka sa kinaroroonan mo at lumingon, pakiusap.
Dapat hindi siya masyadong lumayo. Opisyal, pakiusap!
Opisyal, may ibang tao--
Inaaresto kita sa ilalim ng hinala ng pagpatay.
-Wala akong ginawa-- -Wala kang dapat sabihin,
ngunit kung may sasabihin ka, maaari itong gamitin sa mga korte ng batas
bilang ebidensya laban sa iyo.
Magpadala ng forensics. May bangkay na tayo.
Ayon sa ulat ng pulisya...
narinig ng mga saksi na may sumigaw sa silid, ngunit...
walang nakitang umalis.
Naka-lock ang pinto at nakakadena mula sa loob.
Hindi mabuksan ang mga bintana dahil ang hotel,
inaalis ang mga hawakan ng bintana sa panahon ng taglamig.
At, walang bakas ng puwersa sa mga pinto o bintana.
Wala ring bakas ng paa.
Inimbestigahan ng pulisya ang lahat ng exit point sa silid.
Ngunit imposibleng umalis sa silid na iyon nang walang bakas.
Kaya ayon sa iyong pahayag...
kung sino man ang pumatay kay Arjun...
nawala na lang sa manipis na hangin.
Oo.
Pero dapat pumasok sa kwarto yung tao bago mawala diba?
May tao na sa kwarto bago kami makarating doon.
Paano?
Nagpatotoo ang staff ng hotel na ikaw lang ang may susi ng kwarto.
Kaya paano?
Iyan mismo ang sinasabi ko, Ginoong Gupta.
Ang buong bagay ay pinlano nang mabuti.
Ang buong pinangyarihan ng krimen ay binalak na i-frame ako.
Kaya iisipin ng mga pulis na gusto kong makipaghiwalay kay Arjun
at inalok ko siya ng pera para ilihim ang aming pagsasama.
Pero nang tumanggi siya, pinatay ko siya.
-Sino ang gustong i-frame ka? -Hindi ko alam.
-Hindi ka ba naghihinala sa sinuman? -Hindi ko alam!
Ang alam ko, iniwan ako ng asawa at anak ko.
Naiipit ako sa gulo na ito, habang ang salarin ay lumalayo.
Para i-frame ang isang tao...
kailangan ng isang motibo.
Bakit may gagawa nito sa iyo? Ano ang motibo?
Ang iyong kuwento ay walang motibo, o mamamatay-tao.
So, nasaan na tayo?
Hindi ko trabaho ang arestuhin ang mamamatay-tao.
-Ito ay trabaho ng pulis. -At nagawa na nila. Ikaw!
Naina, kalimutan ang tungkol sa hukom,
kahit ako hindi makapaniwala...
-ito invisible murderer story. -Yan ang iyong problema.
Ngunit ito ang katotohanan.
Alam mo, Naina, sa aking 40 taong karanasan,
Nakatagpo ako ng dalawang uri ng kliyente.
Ang isa, na iniisip na mas matalino sila kaysa sa akin at ang isa, na talagang matalino.
Mukhang ikaw ang unang uri.
Kaya, hayaan mo akong maging napakalinaw.
Ni mas matalino ka sa akin
ni hindi mo dapat subukang maging.
Hindi, hindi... Isang minuto lang.
Tingnan mo, ito ang nawawalang bata.
At ang headline ay nagsasabing, Nawawala mula sa Aviemore.
Ano sa tingin mo?
Hindi ba malapit ang Aviemore sa Glen Mohr Hotel?
Ano sa tingin mo ang mangyayari...
kung ikinonekta ng bagong testigo ang kuwentong ito sa iyong kaso?
Alam mo, Naina...
nagsayang kami ng sampung minuto.
At ikaw pa rin ang mamamatay-tao.
Kaya, kung gusto mong mahanap ko ang katotohanan at ilayo ka sa kulungan,
sabihin sa akin ang lahat, kahit na tila walang katuturan.
At nakikiusap ako sa iyo, huwag kang magtago ng anuman sa akin!
Huwag mong subukang magtago ng anuman sa akin, mula ngayon! Sige?
Tama.
Nagsimula ang lahat tatlong buwan na ang nakakaraan.
-At nagsisisi pa ako-- -Woah!
Woah! Naina!
Ang mga dingding ng silid na ito, ang mga kasangkapan, ako...
naiintindihan naming lahat na pinagsisisihan mo ang lahat.
Ngunit ang isang tao ay hindi mananalo sa isang kaso ng pagpatay sa pamamagitan ng pagsisisi.
Upang manalo ng isang kaso, kailangan mo ng mga katotohanan, mga detalye.
Kaya, itabi ang panghihinayang...
maaari ba tayong tumutok sa mga detalye? Oo?
Salamat.
Hi. Kamusta ang Paris?
Sobrang boring.
At paano ang pagpupulong?
Hindi maganda.
Hindi nagsara ang deal.
Sige. Huwag i-stress tungkol dito.
Tumawag si Dad. Inimbitahan niya kami para sa tanghalian sa Linggo.
Ano iyon?
Ano ang ano?
-Naninigarilyo ka ba? -Hindi.
-Nagsisinungaling ka ba? -Hindi.
-Nasaan si Sana? -Dito. Kausapin mo siya.
Kamustahin mo si Mama.
-Kumusta sinta. -Kamusta.
-Nawawala si Mommy? -Nanay.
Babalik ako ngayon.
Mahal kita.
Kailan ang flight mo?
Papunta na ako sa airport.
Magkaroon ng isang ligtas na paglipad at makikita kita sa lalong madaling panahon.
Mahal kita.
Mahal din kita.
Umaga.
Sino yun?
Sunil.
Anong oras na?
late na tayo. Tara na.
Opo, ginoo.
-tawag ni mama. -tawag ni mama.
nanay...
Teka, kumaliwa ka.
Ngunit ang GPS ay nagpapakita ng tama.
Oo, ngunit ang kaliwa ay isang shortcut.
-Sigurado ka, tama? -Magtiwala ka sa akin, Naina.
late na tayo. Kailangan kong umuwi ngayong gabi.
Walang laman ang mga kalsada ngayon. Maaari kang magmaneho nang mas mabilis.
Ayos ka lang ba?
Hindi ko na magagawa ito.
Hindi ko kayang magsinungaling sa pamilya ko. Patawad.
Naina, masama rin ang pakiramdam ko sa pagsisinungaling.
Pero kinikilig ako kapag magkasama tayo. Ang pakiramdam ay hindi mapapalitan.
Naaalala mo ba kung ano ang napagpasyahan natin noong sinimulan natin ito?
Na gusto nating dalawa?
Gayundin, na kung hindi na natin ito magagawa, gagawin natin...
Gusto mo bang iwan si Sunil?
Hindi.
Ayokong iwan si Rachael.
Kaya naman, kung ano ang mayroon tayo ay perpekto.
Ito ay mali at alam mo ito.
Naina, gusto mo bang iwan ako?
Oo.
Ayos ka lang ba?
hindi ko alam.
Shit!
Hoy!
hoy...
-Hoy, sinong tinatawag mo? -Ang pulis.
Pulis! Ibigay mo sa akin ang telepono.
-Kailangan kong iulat ang aksidente. -Hindi namin kasalanan, Naina.
-May isang usa sa aming landas. -Pero nag drive ako papunta sa lane niya.
-Hindi sinasadya. Halika dito. -Ibalik mo sa akin ang aking telepono.
Kailangan kong tumawag ng pulis!
-Ibalik mo sa akin ang aking telepono. -Wala man lang siyang seat belt.
Isa pa, nasa telepono siya.
Kung sinuman ang may kasalanan, siya iyon.
Ibalik mo sakin ang phone ko.
Makokontrol ko sana ang sasakyan pero pinabilis mo ako sa pagmamaneho.
-Naina, isipin-- -Kailangan kong tumawag ng pulis ngayon din!
- Tumatawag ako ng pulis. -Naina, isipin mo!
-Hindi! Hindi-- -Naina, patay na siya!
Naiintindihan mo ba yun?
Wala kang magagawa.
Makinig ka sa akin... Basta, makinig ka sa akin.
Walang ibang tao dito.
Walang nakakita.
Kami lang ang nakakaalam ng aksidenteng ito.
Kung tatawag ka ng pulis...
lahat ng bagay na naging perpekto hanggang ngayon.
Ang aming mga pamilya...
ang career natin... masisira ang lahat.
Alam ko... Pero wala kang magagawa.
Tumingin dito.
Patay na siya.
Ngunit nasa unahan natin ang ating buong buhay.
Umalis na tayo bago pa tayo may makakita sa atin.
Oo?
Hindi ito magsisimula, Arjun!
Mangyaring, mangyaring, magsimula.
-Pakiusap... -Naina.
-Uy, Naina. -Ano?
-May paparating. -Ano?
Lumabas ka na ngayon.
-Bakit? - Manatili ka diyan.
-Saan ka pupunta? -May darating.
Gawin mo lang ang sinasabi ko.
Anong nangyari? Kailangan ng anumang tulong?
Walang kapartner. Maliit na problema lang.
Nadulas ang mga sasakyan namin. Nagkaroon kami ng maliit na aksidente.
Insurance lang ngayon.
Kailangan ko bang tumawag ng ambulansya o anumang bagay?
Hindi, okay lang kami.
Walang pinsalang nagawa.
Sigurado ka?
-Oo. -Positibo.
Dapat ang insurance.
Babalik ako sa iyo ngayon din.
Okay ka lang?
Oo.
Sige.
Lahat ay maayos. Tatawagan ulit kita.
Inayos lahat.
Mukhang nakakatakot.
- Masaya na walang nasaktan. -Ako rin.
Well...
-Bye. -Ingat.
Ingat.
-Anong ginagawa mo? -Hindi natin siya pwedeng iwan na lang dito ngayon.
Ano? Bakit? Aalis na sana kami diba?
Isipin mo, Naina!
Hindi na ito katulad ng dati.
Saksi ang driver na iyon.
Kung iiwan natin ang bangkay dito, sasabihin niya sa pulis na nagsisinungaling kami.
Tulungan mo ako, pakiusap.
Naina!
Kailangan mong gawin ito. Ito ay isang manu-manong kotse, hindi ko ito mai-drive.
Kaya, ano ang dapat kong gawin?
Alisin mo.
-Itapon mo na lang kahit saan mo gusto. -Ano?
-Hindi, hindi ko kaya! -Oo kaya mo.
-Hindi, Arjun-- -Kailangan mo!
Para sa atin.
Pagkatapos nito...
kung gusto mong itigil na natin ang pagkikita.
Tapos na.
Nakuha ko? Itago lang ang mga susi ngayon. Pakiusap.
Nakumbinsi ako ni Arjun.
Halos isang oras akong nagmaneho, hindi ko alam kung saan ako patungo.
Ang naisip ko lang ay...
Hindi ako makatulog kung hindi ko kasama si Arjun.
Kung hindi ako lumiko sa kaliwa, hindi sana magkrus ang daraanan ng usa.
At sana buhay pa ang batang iyon.
Magiging iba ang lahat.
Magiging maayos ang lahat.
Magtiwala ka sa akin.
At...
anong ginawa mo sa kotse?
-Nalunod ito. -Kasama si Sunny?
Ang sabi ni Arjun...
pinagmumultuhan pa ako.
Ito ay isang aksidente.
Patay na siya...
ngunit nasa unahan natin ang ating buong buhay.
Estranghero sa akin ang batang iyon.
Kailangan kong isipin ang pamilya ko kaysa sa kanya.
Kahit papaano, naaliw ako sa sarili ko.
Oo.
Tapos?
Pagkatapos ay tinawagan ko si Arjun mula sa isang payphone at sinabi sa kanya kung nasaan ako.
Ano ang mali?
Kailangan ko ng tow truck.
Hindi gumagana ang kotse ko.
Ano? Nasaan ako?
hindi ko alam!
Hindi gumagana ang GPS ko, hindi umaandar ang sasakyan ko.
You know what, hindi kita marinig. Tatawagan na lang kita.
-Kamusta. -Hi.
Ano ang mali? Patawad. Nagsasalita ka ba ng Hindi?
Oo.
Ako ay may isang masamang ugali ng palaging breaking sa Hindi.
-Anong nangyari? -Isang usa lang.
Bigla itong pumunta sa harap ng kotse ko.
Pero ayos lang ako. Salamat.
Salamat sa Diyos ayos ka lang. Anong nangyari sa sasakyan?
Hindi ko alam, hindi lang magsisimula.
Mayroon bang malapit na garahe?
Oo meron.
Sorry, hindi kita nakuha.
Kilalanin ang aking asawa, si Nimbi.
Nirmal.
Pero Nimbi ang tawag ko sa kanya.
Walang sasakyan sa mundo na hindi niya kayang ayusin.
Tingnan ang sa amin halimbawa.
Hindi kailanman gumastos ng isang sentimos sa pagpapanatili nito.
Expert siya.
Halika, tulungan mo siya.
Tanging kung huminto ka sa pagsasalita nang isang minuto.
Oh! Rani. Rani Kaur.
Ajay. Ajay Mehta.
Ikinagagalak kitang makilala.
Maraming Indian sa UK...
halos wala sa paligid dito.
Pwede mo bang buksan ang bonnet please?
Oo naman.
Ayan, sa tabi ng accelerator.
Paumanhin, hindi ko ito kotse.
-Ito ay sa aking kapatid na babae. -Ayos lang.
Bago siya makilala, wala rin akong alam sa mga sasakyan.
Pero ngayon, ginawa niya akong katulong.
Ang pinaka-kahila-hilakbot na katulong sa mundo.
Magpasalamat ka na kahit papaano ay nakahanap ka ng isa.
Ito ang starter. Naka-block ang sensor ng motor.
Nangyayari ito sa isang biglaang epekto.
Kailangang i-reset ang unit.
Sorry ha?
Sabihin sa amin kung maaari mo itong ayusin o hindi.
Maliban sa utak mo, kaya kong ayusin ang kahit ano sa mundong ito.
Ngunit kakailanganin ko ang aking toolbox.
Hindi, salamat.
Mangyaring huwag mag-alala.
-Tatawag ako ng garahe. -Magtatagal sila ng ilang oras dito.
Sumama ka sa amin, medyo malapit lang ang bahay namin.
Salamat, pero ayokong istorbohin ka.
Hindi kami naaabala.
Hahatakin ni Nimbi ang iyong sasakyan
-at ayusin ito sa loob ng dalawang oras. -Pwede ba akong magsabi ng kahit ano dito?
Sige lang.
Hihilahin ko ang sasakyan...
at aabutin ako ng isang oras para ayusin ito.
Yun nga ang sinabi ko.
Sabi mo dalawang oras.
-Minamaliit mo ang aking talento. -Patawarin mo ako, ang aking talentadong asawa.
Saan ka galing, Ajay?
-Saan ka nagmula? -London.
Notting Hill.
So anong ginagawa mo dito?
Binisita ko ang kapatid ko.
-Oh talaga? Saan siya nananatili? -Sa Elgin.
Talaga? Doon kami nag-stay dati.
Si Nimbi ay dating nagtatrabaho doon.
-Ngunit pagkatapos, siya ay nagkasakit. -Hindi siya interesado.
-Siyempre, siya. ikaw di ba? -Oo.
Pagkatapos noon, lumipat kami sa Aviemore.
Ito ay isang tahimik na lugar. Nagtatrabaho si Nimbi sa malapit na hotel.
At tahimik akong nananatili sa bahay.
Halos walang kapayapaan sa paligid ni Rani.
Tahimik!
anong ginagawa mo
May ari ako ng book shop...
-sa Notting Hill. -Ay, wow! Talaga?
Mahilig kaming magbasa. Lalo na, teatro at drama.
Ayun nakilala ko siya.
Pareho kaming nasa isang theater group. Pero mas magaling akong artista kaysa sa kanya.
-Basura! -Oh talaga?
Sino ang nanalo ng Best Actor Award para sa Twelve Angry Men?
Ginawa ko.
Okay, fine!
Pero nagpalakpakan ang audience sa entry ko. Hindi sa kanya.
Hi, mahal.
-Hi. -Kailan ka sasakay?
Tatawagan lang sana kita. Medyo male-late na ako.
Sige. Sunduin kita sa airport.
-Anong oras ka lumapag? -Hindi hindi...
-Ako ay darating sa aking sarili. Huwag kang mag-abala. -Sigurado ka?
Aalis na rin ako. Magtatrabaho ako mula sa bahay.
-Malaki. Hanggang sa muli. -Sige. Mahal kita.
Mahal din kita, babe.
Nasaktan ka ba?
Hindi. Asawa ko lang iyon.
May dugo ka sa kamay.
Dapat ang usa, maam. Ayos lang ako.
Pasok kayo sa loob.
Mananatili ako dito, kasama ang kotse.
Huwag kang mag-alala. Hindi magnanakaw ng kahit ano si Nimbi.
Salamat.
Pumasok ka at hugasan ang dugo. Baka mahawa.
Ipagtitimpla kita ng mainit na tsaa.
Kumuha ba ako ng tsaa?
Kung aminin mo lang na ako ang mas magaling na artista.
Huwag pansinin ang tsaa.
ayos lang!
Okay na ang lahat diyan?
-Sana hindi ka nasaktan. -Oo, ginang.
Ayos na ang lahat.
Kukunin ko ang tsaa sa Nimbi at babalik kaagad.
Oo naman maam. lalabas ako saglit.
Ah! Nandiyan ka pala!
Narito ang iyong tsaa.
Siguradong ayaw mo ng kahit ano?
-Hindi ako nagugutom, maam. -Mangyaring umupo.
Mayroon kang napakagandang tahanan.
Well, bahay ay kung saan ang pamilya ay.
May mga anak ka ba?
Gusto ng asawa ko.
Pero hindi ako sigurado.
Bata ka pa, may oras ka.
Kapag nagkaroon ka ng mga anak, magbabago ang lahat.
Ako ay naging isang ina pagkatapos kong maging 40.
Wow!
Kaya siguro sobrang spoiled ko sa anak ko.
Lagi siyang nakadikit sa phone at computer niya.
Huwag kailanman hawakan ang isang libro. Patuloy lang tungkol sa Google...
pasensya na po.
Kamusta.
Hoy, Jazz. Bigyan mo ako ng segundo.
Anak ko, si Sunny.
Kasing ganda ko. Hi, Jazz. Sabihin mo sa akin.
Wala si Sunny sa bahay. Nasa labas siya kasama ang mga kaibigan niya.
Kasama mo sila?
Wala pa siya? Paano ito posible?
Bumalik siya sa trabaho, nagpalit at umalis kaagad.
Hindi man lang kumain.
Susuriin ko at ipaalam sa iyo.
Nasaan si Sunny? Hindi niya kasama ang mga kaibigan niya.
hindi ko alam.
Tawagan mo siya?
Ginawa kang matalino ng kumpanya ko.
Dude, handa na ang iyong sasakyan.
Paumanhin, dapat ay naupo ako dito.
Salamat. Rani.
Bakit nandito ang phone ni Sunny?
Nakalimutan na niya siguro.
Hindi pwede! Hindi umaalis si Sunny nang wala ang kanyang telepono.
Tawagan mo si Jazz.
-Kakausap ko lang sa kanya. -Pasensya na...
pero kailangan kong umalis. Ang asawa ko...
Maghintay ka.
Narito ang iyong lighter.
-Nakita ko sa kotse. -Salamat.
Sa kapatid ko yun.
Ginulo ng cellphone na iyon ang lahat.
Ito ay ginagamit hanggang sa aksidente.
Sumasagot siya ng mga text.
Kung may magchecheck ng phone niya...
tiyak na malalaman nila na mayroon ako nito.
Shit!
Shit! Shit!
Kailangan nating tanggalin ang lahat ng ebidensya.
Lahat.
Natakot ako sa tono ni Arjun.
Pinilit niyang alisin ko ang sasakyan ko.
Sinabi namin ang aming huling paalam. At nangako na hindi na magkikita pa.
Kinabukasan, iniulat ko ang aking kotse bilang ninakaw.
At sinabi sa lahat na kababalik ko lang galing Paris.
Kailangan ko ring magsinungaling kay Sunil.
Nabalot ako ng guilt at takot.
Ang kumpanya ko at ang pamilya ko...
parehong nakataya.
Nagsimula nang mangyari ang mga pulong sa pagpapalawak ng kumpanya ko.
Kailangan kong nasa trabaho, anuman ang mangyari.
Isang taon na kaming nagtatrabaho sa deal na ito.
Hindi ko kayang ipagsapalaran na mawala ito.
Ang deal ay magdadala sa aking kumpanya sa susunod na antas.
Gusto ko lang maging normal ulit ang buhay ko.
At nung naisip ko na kontrolado na ang lahat...
Ang 20-anyos na si Sunny Singh Toor, ay nagtrabaho sa bangkong ito sa Aviemore.
Umalis siya sa trabaho ng alas-singko, huminto sa bahay at pagkatapos ay bumalik.
Inaasahan siya ng kanyang mga magulang para sa hapunan
ngunit wala na silang narinig mula sa kanya mula noon.
Ang mga kaibigan at kamag-anak ay sumama sa pulisya upang hanapin siya,
para sa maraming naghihinala na maaaring siya ay naaksidente
at na ang kanyang sasakyan ay maaaring nahulog sa isang bangin.
Kung sinuman ang may anumang impormasyon tungkol sa aking anak...
mangyaring makipag-ugnayan sa pulisya.
Hinding hindi ko makakalimutan ang mukha ng kanyang ina.
Nararamdaman ko sa kanya...
ngunit walang paraan para matulungan ko siya.
pasensya na po.
Oo, hello?
Oo. Ano ito?
Sigurado ka ba?
Sige.
Ipaalam sa akin kung may iba pang balita. Sige. Bye.
Dumating na sa himpilan ng pulisya ang testigo ng prosekusyon.
Hindi namin alam kung sino pero...
papunta na ang hukom. Kailangan na nating magmadali.
-Nasaan tayo? -Nasaan si Jimmy? pasensya na po.
-Kamusta. -Nasaan ka?
Matagal na kitang sinusubukang maabot.
Kakarating lang sa Edinburgh.
Nasa loob pa ng flight.
Nandito si Badal Gupta.
Sinasabi niyang nakahanap na ng bagong testigo ang tagausig.
Ano?
Isang bagong saksi?
-Sino ito? -Paano ko malalaman?
-Kailan ka bumalik? -Ngayong gabi.
Hayaan mong kausapin ko si Badal.
Oo, sandali lang.
-Gusto kang makausap ni Jimmy. -Oo.
-Jimmy. -Ginoo. Gupta.
Ano ang kalokohang ito tungkol sa isang bagong saksi?
Hindi sigurado, nakahanap ang prosekusyon ng ilang bagong saksi.
Kararating lang nila sa police station.
-Ngayon na? -Oo.
Sa tingin ko...
Baka ipatawag si Naina sa police station ngayong gabi.
Kamusta...
Hello, Mr. Gupta? hindi kita marinig.
Maaari mo bang i-text sa akin ang lahat ng mga detalye?
At, Mr. Gupta...
Iiwan ko si Naina sa iyong mga kamay.
Im trying my best din dito.
Baka may magandang balita ako sa loob ng ilang oras.
-Tatawagan kita. -Oo. Sige.
Ano ang sinabi niya?
Ang lahat ay nasa ilalim ng kontrol. Walang dapat ikabahala.
Tatawag siya ulit.
Oo, kaya, nasaan tayo? Itutuloy natin?
Oo.
Sinubukan kong ibalik ang buhay ko--
Pero hindi ka pinayagan ng pulis.
Paano mo nalaman ang tungkol dito?
Walang record nito.
Takdang-aralin, Naina.
Ginagawa ko ang aking takdang aralin.
Para hindi na mahirapan ang mga kliyente ko.
Nalaman ko ang mga bagay na hindi nakikita ng iba. Kaya naman...
babayaran mo ako ayon sa oras.
Nasa meeting ako noong...
Pasensya na sa abala.
May bisita ka.
Tawagan mo si Jimmy.
Sa Inverness, may nakitang ebidensya ang pulisya
ng dalawang sasakyan na nagbanggaan.
Mga tatlong milya ang layo mula sa bahay ng nawawalang batang ito.
Ngunit hindi kailanman naiulat ang aksidente.
At ang kakaiba ay ang mga magulang ng batang ito
nakilala ang isang lalaki noong araw na iyon, na naaksidente sa parehong lokasyon.
ang lalaking ito.
Kilala mo ba siya?
Hindi.
Ano ang kinalaman ng aking kliyente sa aksidenteng iyon?
Ang lalaking ito ang nagmamaneho ng kotse ng iyong kliyente.
Audi Q7.
Plate N4 INA...
Alam ko.
Ninakaw ito sa isang parking lot noong weekend. Naiulat na.
Alam ko. Ngunit walang patunay na ang kotse ay nasa parking lot.
Iminumungkahi mo ba na ang aking kliyente ay sangkot sa aksidenteng iyon?
hindi ko alam.
Siya ba?
Tapos na tayo dito. Naina.
Actually, naiwan ko ang parking ticket sa loob ng sasakyan.
Sa tingin ko, dapat may gumamit nito para ilabas ang sasakyan.
Maaari.
Ngunit hihilingin kong ibahagi mo ang mga detalye ng iyong paglalakbay sa Paris.
Makukuha mo sila.
Salamat.
Akala ko huminto ka.
Please wag mong sabihin kay Sunil.
Bakit ka kinakabahan?
Hindi ako.
Kung hindi ka kinakabahan, ako si Amitabh Bachchan.
Seryoso?
Kilala na kita since college.
Sabihin mo sa akin.
May alam ka ba tungkol sa batang iyon
Sunny Singh...
Ang kanyang pagkawala?
Hindi.
Pagkatapos ano?
Wala ako sa Paris.
-May kasama akong iba. -Ano?
Naina!
Ginawa mo akong magsinungaling sa pulis!
May paraan ba na mapatunayan mong nasa Paris ako?
Well, wala akong ibang choice.
So kasama mo yung lalaking yun from the sketch?
Pagkakamali Iyon. Hindi na mauulit.
Hindi ko hahayaang masira ang buhay ko kasama si Sunil at ang aking anak na babae.
Sa susunod na kailangan mo ako, siguraduhin mong sasabihin mo sa akin ang totoo.
O kumuha ng iba.
Paano ko gagawin ito?
Kailangan ko ng isa pang pabor.
Ano ngayon?
Maaari mo bang alisin ang aking pangalan sa mga file ng pulisya?
Magsasara na ang Japanese deal ko.
Hindi nila malalaman.
Si Jimmy ang nag-aalaga kay Paris...
ngunit hindi ang mga rekord ng pulisya.
Nahanap ng isa sa mga source ko ang iyong pangalan sa mga talaan.
Hindi ko gagawin ito kung hindi dahil kay Arjun.
Magsabi ka ng kahit ano.
Nang sabihin mo kay Arjun na hinahanap siya ng mga pulis, ano ang ginawa niya?
Hindi ko na sinabi sa kanya.
Hindi ko maisip kung ano ang gagawin niya kapag sinabi ko sa kanya.
-Gusto ko sanang layuan siya, pero-- -Pero?
Laging alam ni Arjun kung paano makukuha ang gusto niya.
Ganun din ang ginawa niya sa akin...
at ginawa ang parehong muli.
Ang mga pulis ay itinapon ang posibilidad
na si Sunny Toor, ang binata na nawala sa Aviemore
tatlong linggo na ang nakalipas, naaksidente.
Dahil sa mga kamakailang ulat, maaaring nagnakaw siya ng 50,000 pounds mula sa sangay ng bangko na ito.
Ayon sa isang tagapagsalita ng bangko,
kumukuha siya ng maliit na halaga mula sa mga account ng mga kliyente,
-at pagkatapos ay nawala. -Kumusta.
-Hi. -Anong table number ka?
-Nine. -Nine.
-Oo? -Nakita ko ang balita.
-Anong ginawa mo? -Kilalanin mo ako, sasabihin ko sa iyo.
Saan mo nakuha ito?
Kinuha ko ito nang ilagay namin siya sa baul.
Naisip ko na maaari itong maging kapaki-pakinabang sa ibang pagkakataon.
At ito ay.
Pagkatapos ng aksidente, nagtrabaho si Rachael mula sa bahay nang ilang araw.
Sa kabutihang palad, ang bata ay nagtrabaho sa isang sangay ng bangko ni Rachael.
Ginamit ko ang card ni Rachel para mag-login.
At ginamit ang card ni Sunny para kumuha ng maliliit na halaga
mula sa ibat ibang account at ilipat ang mga ito sa account ni Sunny.
Hoy, maghintay ka.
Ano ang sinasabi mo?
Si Arjun ay isang photographer...
pati na rin ang isang dalubhasa sa mga computer banking system?
Mamamatay ang judge sa kakatawa. Kakasuhan ka ng panibagong pagpatay.
Si Arjun ay nagtatrabaho muna sa isang bangko.
Doon niya nakilala si Rachael.
Naging photographer siya pagkalipas ng maraming taon.
Ang mga tauhan ng iyong kwento...
patuloy na bumuo ng mga bagong kasanayan...
ayon sa kanilang kaginhawahan.
Una, ang hindi nakikitang mamamatay-tao at ngayon ito.
Iyon ang sinabi niya sa akin.
Hindi ko alam kung paano niya nagawa iyon at wala akong pakialam.
Baka ginawa niya, baka tinulungan siya ng asawa niya... God knows!
Gusto mo bang makinig pa?
O maaari nating pag-usapan ang iba.
Hindi. Mangyaring, magpatuloy.
Hindi ako nag-iwan ng bakas.
Walang makakahanap sa amin.
Napagtanto mo ba ang iyong ginawa?
ikaw ba?
Ginagawa ko ito para sa iyo.
Para sa atin.
Huwag mo akong tignan ng ganyan, Naina.
Pananagutan mo kung ano man ang nangyari. Sige?
Maaari kang tumawag ng pulis, hindi ba?
Pareho tayo, Naina.
-Masanay ka na. -Hindi, hindi kami.
Pinigilan mo akong tumawag ng pulis.
Isipin mo kung ano ang gusto mo, sinta.
Pero kung bababa ako...
Isasama kita.
Tinatakot mo ba ako?
Nasa pulis ang iyong sketch.
ginagawa nila.
Pero meron akong...
na hindi ginagawa ng mga pulis.
Mga larawan.
Mga larawang nagpapatunay na hindi ka kailanman nasa Paris.
Kaya, itigil mo na ang pananakot sa akin.
Sigurado ka bang nakita mo siya?
Hindi talaga sigurado.
Baka siya yun, baka hindi.
Ngunit paano kung ito ay?
Aalamin natin ito.
Ano ang sumunod na nangyari?
Sa mga sumunod na araw, babalik sa normal ang mga bagay.
Ang aking kumpanya...
ang aking pamilya...
Lahat.
Isinara ko ang Japanese deal at ang aking kumpanya ay naitatag sa Asian market.
Nakakuha din kami ng maraming atensyon ng media.
Ang Focus Businessperson of the Year...
Naina Sethi.
Nanalo ako ng Businessperson of the Year Award.
Dapat maganda sa pakiramdam...
para manalo ng parangal sa murang edad.
Wala nang naramdamang maganda.
Nagbago ang lahat.
Naging iba na ako.
Ang babaeng ito ay gustong makausap ka.
At lumapit siya na may dalang salamin...
upang ipakita sa akin kung ano ang naging ako.
-Oo? -Naina?
Ikinalulungkot kong tawagin ka sa iyong pangalan.
Ngunit ikaw ay halos kasing edad ng aking anak.
Kilala mo ba ako?
Paano ko makakalimutan ang mukha na iyon?
Hindi.
Pero alam kong sigurado...
hindi ikaw si Seema Mathews.
Nanay ako ni Sunny.
Rani Kaur.
Alam kong isa itong...
talagang espesyal na okasyon para sa iyo.
At ikinalulungkot kong abalahin kita.
Ngunit wala akong ibang pagpipilian.
Maam, doon na lang tayo mag-usap.
-Pakiusap. -Oo naman.
Nais kong magtanong sa iyo ng ilang mga katanungan tungkol sa aking anak.
Ang alam ko lang ay ang nakita ko sa balita.
Hindi magnanakaw ang anak ko...
hindi rin siya tumatakbo.
Kung sino man ang nagpakalat ng tsismis na ito...
ay tumatawa sa akin at sa aking asawa.
Noong araw na nasa istasyon ka ng pulis,
Nandoon din kami ni Nimbi.
Wala akong pakialam kung ano ang paniniwalaan ng mga pulis.
Naniniwala ako sa nakita ko.
Cellphone ang gamit ni Sunny
hanggang sa nakilala namin ang lalaking ito.
Kaya, imposibleng iniwan ni Sunny ang kanyang telepono sa bahay.
Paumanhin, dapat ay naupo ako dito.
Siguradong nakakasama ang lalaking ito.
Rani--
At posible lang iyon kung nakilala niya si Sunny noon.
-Oo, ngunit ito ay isang palagay lamang-- -At...
hindi nag-iisa ang lalaking ito sa kotse.
-May kasama siya. -Paano ka nakakasigurado dito?
sinabi ko na sayo!
Inayos niya ang kanyang upuan sa kotse bago umalis.
Hindi ito ang kotse ko. Sa kapatid ko yun.
Hindi naman siya ang nagmamaneho kanina. Nagsinungaling siya sa amin.
Sorry, may lighter ka ba?
Oo.
Narito ang iyong lighter. Nahulog mo siguro sa kotse.
Sa kapatid ko yun.
Walang nagsisinungaling ng walang dahilan.
Pinoprotektahan niya ang sarili niya...
o ikaw.
-Rani, nasa Paris ako. -Iyan ang sabi ng pulis.
Narito ang kanyang boarding pass, reserbasyon sa hotel
at kumpirmasyon sa booking ng hotel.
Ngunit ang isang tiket sa eroplano at isang reserbasyon sa hotel ay walang patunay.
Gayunpaman, nagtiwala kami sa pulisya at umuwi.
Ngunit pagkatapos...
Nakita namin ang balita ng aming anak na inakusahan ng pagnanakaw.
Doon natin napagtanto...
na lahat ng impormasyong ibinigay sa atin ay kasinungalingan.
Naisip ni Nimbi na may nangyaring kakila-kilabot kay Sunny.
At may nagtatangkang pagtakpan ito.
Isang tao lang talaga ang makapangyarihan...
kayang gawin ito.
Sinabi ni Nimbi na hindi natin kayang labanan ang gayong makapangyarihang mga tao.
Pero hindi ako handang sumuko.
Nanay niya ako. Dinala ko siya sa loob ng siyam na buwan sa loob ko.
Sinuri ko ang bawat tindahan ng libro sa Notting Hill.
Ngunit walang nakakaalam tungkol sa isang Ajay.
Kaya, naiwan ako sa isang pagpipilian lamang.
Ikaw.
Nasa iyo ang pera pati na rin ang kapangyarihan.
At ang takot na mawala silang dalawa.
Kaya kailangan mong itago ang lahat
para patunayan na nasa Paris ka.
At hindi sa totoo, sa ibang lalaki.
Bumalik ako para sabihin ito sa pulis
pero hindi lang sila nakikinig.
Doon ko napagtanto kung gaano ka kalakas.
Pero hindi ako natatakot sayo.
Ang takot ay para sa mga taong maraming mawawala.
Tulad mo.
Para sa isang taong nawalan ng anak
kasama ang isang asawa, na namamatay sa ospital.
Walang ibang maaaring magdulot ng anumang takot.
Malapit nang malaman ng security, hindi ako si Seema Mathews.
Pakisabi sa akin. Nasaan ang anak ko?
-Maam, nagkakamali po kayo, ako-- -Huwag niyo akong gawing tanga!
Kasi nung sinundo natin si Ajay, wala ka.
Nasaan ka?
Ikaw ang may pananagutan sa pagkawala ng anak ko.
Hindi ba, Naina?
Inagaw mo sa akin ang anak ko. Ganun ba talaga kadali, Naina?
Sabihin mo sa akin.
Naina?
-Talaga bang-- -Hindi.
Nakikiusap ako sa iyo...
sabihin mo sakin ang katotohanan. Nasaan ang anak ko?
Bilang isang ina, mangyaring tumulong sa ibang ina.
Alam kong patay na ang anak ko.
Gusto ko lang siyang makita sa huling pagkakataon.
Sumama ka sa amin, pakiusap.
Huwag mo akong hawakan.
-Pakiusap, ginang. -Ayos lang.
Ang kapangyarihan ay ang pinakamasamang uri ng pagkagumon.
Dahil ang mga nalulong sa kapangyarihan...
hindi mahulaan ang kanilang sariling pagbagsak.
Isipin mo, Naina...
Kung anak mo yan...
anak ng makapangyarihang babae.
Hanggang saan ang iyong gagawin upang iligtas ang iyong anak?
At saka ako.
Isang taong walang mawawala.
Ang mga bagay na gagawin ng nanay na ito, para sa kanyang anak...
hindi mo man lang maisip.
So, narinig mo na naman ba si Rani?
Sinabi ko kay Jimmy.
Tanong ko sa kanya para bantayan siya.
Naintindihan naman ni Rani na mas mabuting layuan niya ako.
Hindi na niya ako sinubukang kontakin muli.
Sige.
Ngayon nasa amin na ang lahat.
May gusto ka pa bang sabihin sa akin?
Nasabi ko na sayo ang lahat.
Sige.
Ngayon tingnan natin kung ano ang mayroon tayo.
Dalawang bangkay- sina Sunny Singh at Arjun Joseph.
Kilala ng mga pulis si Arjun dahil iyon lang ang nakita nilang bangkay.
At isang suspek, ikaw.
Pero alam namin ng mga magulang ni Sunny na...
may isa pang bangkay na hindi pa nahahanap.
Hinala ng mga magulang na...
ikaw at si Arjun ang may pananagutan...
para sa pagkamatay ng kanilang anak.
Kumbinsido sila kay Arjun dahil nakita nila siya doon...
at hindi masyadong kumbinsido tungkol sa iyo.
Kaya sa pagitan natin...
maaari tayong mag-assume...
na konektado ang pagpatay kay Arjun...
sa pagkamatay ni Sunny.
At kung ito ay...
-pagkatapos ang mamamatay-tao ni Arjun... -Ito ay konektado sa pagkamatay ni Sunny.
Siguro.
Pero may nakakalimutan ka.
WHO?
Yung driver na yun, na nakakita samin kasama yung kotse ni Sunny.
Sa tingin mo ba maniniwala ang judge
na isang random na driver na nagkrus ang landas sa iyo...
ang blackmailer ba?
Siguro.
Baka nalaman niya kung sino ako at hindi ko asawa si Arjun.
Walang siguro, Naina. Kailangan natin ng mga katotohanan.
Ang hukom ay hindi bibili ng teoryang ito.
Hindi ko sinabi sa iyo kung paano kami nakipag-ugnayan sa blackmailer.
Akala ko sinabi mo sa akin ang lahat.
Dumating ito para sa iyo.
Alam ko kung ano ang ginawa mo sa iyong kasintahan.
Ang presyo ng aking pananahimik ay 100,000 pounds.
Sa maliliit na unmarked bill.
Sa ganap na 5:00 pm.
Maging sa istasyon ng tren ng Aviemore.
Tatawagan ko ang phone booth sa parking lot...
at sasabihin ko sa iyo kung saan ihahatid ang pera.
Huwag pumuntang mag-isa o walang pera.
Kung hindi, ipapadala ko ang larawang ito sa pulis
para mahanap nila si Sunny Singh Toor.
Naina.
Paano mo inaasahan na maniniwala ako dito?
Bakit?
Paano nalaman ng driver...
saan mo itinago ang kotse?
Yung tunog.
May narinig ako bago ko nilunod ang sasakyan. Tandaan?
Paano kung hindi usa iyon?
Paano kung may nakita siya?
Bye.
Paano kung sinundan niya ako?
Tama na, Naina.
Tama na, pakiusap.
Ang driver...
nakikita ang lahat at tinawag ka sa hotel...
para sa pera.
Parang kapani-paniwala.
Ngunit ang isang tao, na ang tanging motibasyon ay ang pera, ay biglang nagbago ng kanyang isip
pinatay si Arjun, hinampas ang ulo mo sa salamin...
at nawawala.
Nang hindi man lang kinuha ang pera na gusto niya noong una. Ibig kong sabihin...
Seryoso?
Sinusubukan ko lang sabihin na isa ito sa mga posibilidad--
Hindi, Naina. Hindi!
Ang sinusubukan mo ay gumawa ng distansya sa pagitan mo at ni Sunny.
Upang ang buong pokus ay inilipat
mula sa iyo hanggang sa blackmailer
na pumatay kay Arjun. Tama ba ako?
Sabi mo nalaman mo ang mga bagay na nakakaligtaan ng iba.
Kaya, sabihin mo sa akin, ano ang maaaring nangyari sa halip?
Sige.
Mayroon akong tatlong tanong para sa iyo.
Kung nasagutan mo ng tama ang alinman sa mga ito...
Maniniwala ako sa teorya mong blackmailer killer.
Una:
Paano mo ipapaliwanag ang mensaheng natanggap mo sa iyong cell phone?
Pangalawa:
Kung gusto ng blackmailer ng pera,
bakit siya umalis ng wala ito?
At pangatlo:
Paano siya nakapasok at nakalabas sa isang naka-lock na kwarto?
Kita mo?
Ibinibigay mo sa prosecutor ang eksaktong gusto niyang marinig.
Pinapadali mo lang ang trabaho niya.
ayos lang. Pero may blackmailer.
Ang pumatay kay Arjun.
Naniniwala ako sayo.
Maging ang hukom ay maniniwala na mayroong isang blackmailer at isang mamamatay-tao.
Pero...
paano mo itatago ang tatlong tanong na ito sa batas?
Mr. Gupta...
Binabayaran kita sa bawat oras, tama?
Hindi kita binabayaran para maghanap ng mga mali sa aking patotoo, di ba?
binabayaran kita...
upang mahanap ang mga sagot na ito.
Kaya, sabihin mo sa akin...
ano dapat ang nangyari?
Sige.
Nakaisip ka ng isang teorya.
Ngayon, hayaan mo akong lumikha ng akin.
Hayaan akong bumuo ng isang teorya na sumasagot sa tatlong tanong na ito.
Kaya, magsimula tayo sa blackmailer...
na dapat makipag-ugnayan sa iyo sa alas-singko, sa istasyon ng Aviemore.
Nag-iisa si Arjun.
Dahil ayaw niyang makita kayong dalawa na magkasama.
Tapos inutusan ka ng blackmailer
para pumunta sa Glen Mohr Hotel dala ang pera.
Silid 303.
Gayundin, sinabi niya kay Arjun na iwanan ang kanyang telepono sa loob ng bin.
Mayroon lamang isang paraan upang makarating sa hotel.
Ang tren.
Ngunit ang tanong ay nananatili.
Bakit nagbago ang isip ng blackmailer?
Kung gusto niya ng pera...
saka bakit hindi niya kinuha?
Teka.
Pupunta ako at alamin. Manatili ka dito.
Salamat.
-Kamusta. Magandang gabi, ginoo. -Hi.
May booking ako. Silid 303.
303...
Sa ilalim ng pangalang Naina Sethi?
tama ba yun?
Kailangan ko lang na pirmahan mo ang form na ito para sa akin.
Pupunta ako para kunin ang susi ng kwarto mo.
Hanggang sa dumating kayong dalawa, nasa reception ang susi ng kwarto
mula sa kung saan ito dumiretso sa Arjun.
-May nakakita ba sa iyo? -Hindi.
Pareho kayong walang ideya na may naroroon na sa silid.
Kung sino man ang nagtatago sa kwarto...
hinintay na magdilim.
Bakit?
Dahil hindi siya interesado sa pera mo.
Arjun.
-Ano ang mali? -Nakatanggap ako ng text mula sa iyong telepono.
Ito ay isang patibong. Kukunin ko ang pera. Umalis na tayo dito.
Naina?
Kaya, sa palagay mo ginawa ito ni Rani?
hindi ba?
Para paniwalaan ka ng judge...
Si Rani ang aming pinakamahusay na pagpipilian.
Malakas ang motibo ni Rani Kaur.
Hindi rin handang paniwalaan siya ng mga pulis.
Wala na siyang ibang magawa...
kundi para ibunyag mo ang katotohanan.
Para umamin ka.
Gusto niyang patayin ang isa sa atin...
at i-pin ang akusasyon sa isa.
-Iyon ang kanyang plano. -Tama.
At iyon ang ginawa niya.
Naniniwala ang lahat na ikaw ang mamamatay-tao.
Ang pulis, ang iyong asawa,
iyong mga Japanese partner... Lahat.
Sinira ni Rani ang buhay mo at ang career mo.
Si Jimmy lang...
nagawang piyansahan ka.
At nagbayad siya ng malaking halaga para doon.
Tapos kayong dalawa...
nakabuo ng walang katotohanang teoryang blackmailer na ito
at lumapit sa akin si Jimmy.
Alam ni Jimmy na kung makukumbinsi mo ako sa kwentong ito...
pagkatapos ay maaari naming kumbinsihin ang hukom din.
Badal Gupta.
Sino siya?
Si Badal Gupta ang pinakamahusay.
Dalubhasa siya sa paghahanda ng mga testigo.
Alam mo, inihayag niya ang kanyang pagreretiro apat na linggo na ang nakakaraan.
Pero kahit papaano nakumbinsi ko siyang ipaglaban ang kaso mo.
Ano ang ibig mong sabihin na naghahanda siya ng mga saksi?
-Sasabihin niya sa akin kung ano ang sasabihin sa korte? -Naina, isaalang-alang ang iyong sarili na masuwerte.
Wala siyang natatalo na kaso sa loob ng 40 taon.
At hindi ko rin intensyon na mawala ang huli ko.
Pero aaminin ko, nakakatuwang harapin ang isang kalaban tulad ni Rani.
Anong...
Napakahusay na laro na kanyang nilaro!
-Napakatalino! -Ibig sabihin?
Ibig sabihin tingnan mo ang plano niya.
Kung gusto mong patunayan na inosente ka...
pagkatapos ay kailangan mong i-pin ang paratang kay Rani.
At para magawa iyon, kailangan mong sabihin...
ang ginawa mo kay Sunny.
Tama ka.
Pero ang tanong,
paano nakalabas ng kwarto si Rani nang hindi nag-iiwan ng bakas?
Kasi, pag gising ko
walang tao sa kwarto. Ako ay 100% sigurado tungkol dito.
Ang sagot din dyan...
namamalagi sa mga detalye.
Mr. Gupta, mangyaring huwag isipin...
pero nagsisimula na akong magsawa sa mga bugtong mo ngayon.
Kung A=E, B=F,
C=G, D=H...
tapos E=?
-ako? -Oo naman?
Sabi ko, A.
Oh, bumalik sa kung saan tayo nagsimula.
Tulad ng kung paano tayo pumunta sa buong paghahanap para sa isang partikular na sagot
ngunit ang sagot sa katunayan, ay laging nasa harapan natin.
Ito ang lahat ng mga larawan ng pulis
ng iyong kaso.
Hahanapin natin ang mga sagot dito mismo.
Ngunit ano ang hinahanap natin?
Tumutok sa mga detalye.
Masyado kang abala sa paghahanap ng 6.
Habang ang 9 ay laging nasa harapan mo.
Naganap ang pagpatay sa loob ng silid.
Ngunit ang ebidensya ay nasa labas.
Iyan ba?
Tama.
Nirmal Singh Toor.
Tatay ni Sunny.
Sinabi sa akin ni Arjun na nagtatrabaho siya sa isang hotel...
Glen Mohr Hotel!
Naglagay si Rani ng bitag...
at nahulog ka kaagad dito.
Ipinadala niya sa iyo ang paketeng iyon...
at pinakita mo kung ano ang gusto niya
hindi ang dapat mong makita.
Kamusta.
Nakuha mo na ba ang pera?
-Nakuha mo na ba ang pera? -Oo.
-Gusto lang niya-- -Arjun.
Tama.
Mabilis kang matuto.
Dapat gawin kitang katulong.
-Ngunit paano nalaman ni Rani ang tungkol sa latian? -Lalaki!
Nung akala ko nag-aaral ka!
Naina...
ang lugar na iyon ay puno ng latian.
Kahit sino ay itinapon ang kotse sa isang latian. Kahit ako.
Ipinadala niya sa iyo ang larawan ng isang random na latian.
Nagpanic ka...
at dinala siya diretso kay Arjun.
Tapos?
Pagkatapos ay napahanga ka at inalok ako ng kape.
At hindi ako tumanggi.
Paumanhin. Kukuha lang ako ng kape para sa iyo.
Kaya, natagpuan ni Rani si Arjun.
Tapos ano?
Gusto ni Rani... Uy, masarap talaga itong kape.
Gusto ni Rani ang telepono ni Arjun.
Para magamit niya ito para ipadala sa iyo ang mensaheng iyon.
At gawin kang pangunahing suspek...
ng pagpatay kay Arjun.
Ikaw ay abala sa pakikipag-usap, habang siya ay nangunguna at nakarating sa hotel.
Tapos?
Bago ang pagkatapos!
-Ano ito? -Takdang aralin.
Ang floor plan ng Glen Mohr Hotel.
Ikatlong palapag.
Narito ang room 303.
At ang store room sa tabi nito.
Kung saan, tanging ang mga empleyado ng hotel ang may access.
-So? -Kaya, ipagpatuloy natin ang kwento.
Nanatiling naka-unlock ni Nirmal ang silid para kay Rani.
Kaya, pinili nila ang room 303...
para makapag usap sila.
At ang susi na iyon...
Iyon ang tanging susi na nagbubukas at nakakandado ng mga bintana.
At ayun nakapasok si Rani sa nakakandadong kwarto ng walang bakas.
Pagkatapos, ang kailangan lang niyang gawin ay maghintay.
-Salamat. -Kwarto 303.
Kailangan ko lang ng pirma mo...
sa form na ito.
303.
Sa ilalim ng pangalang Naina Sethi?
Pirmahan mo lang sa ibaba, kukunin ko ang iyong susi.
-May nakakita ba sa iyo? -Hindi.
Ang kailangan lang gawin ni Nirmal, ay magpadala sa iyo ng text
para ipamukha sayo na pagtataksilan ka ni Arjun.
Kunin mo ang iyong amerikana, kukunin ko ang pera. Umalis na tayo dito.
Naina?
Ikaw ay ganap na nakulong.
Ang text sa iyong telepono.
Ang kuwartong na-book sa ilalim ng iyong pangalan.
Ang pera na naiwan.
At sa wakas...
iyong mga fingerprint.
Kamusta?
Maayos ba ang lahat?
May narinig kaming mga hiyawan.
Voila!
Ang hindi nakikitang mamamatay-tao!
Parehong Rani...
at ganap na naisakatuparan ni Nirmal ang kanilang plano.
Eto, buksan mo.
Arjun...
Mga kamay kung saan ko sila makikita.
Maaari bang may tumulong sa akin mangyaring?
Responsibilidad ni Nirmal na mawala si Rani sa nakakandadong kwarto.
Kaya may natitira na lang na suspek.
Ikaw.
Alam mo?
Oo?
Sabihin mo sa akin.
Nakumpirma?
Sige.
Salamat.
Saksi ng piskal?
Oo.
Asawa ito ni Arjun.
Rachel.
Rachel?
Pero bakit?
-Bakit si Rachael ang magpapatotoo laban sa akin? -Hindi ko alam.
hindi ko alam.
May ginawa ka ba sa kanya?
sa kanya...
asawa?
-Hindi ko naisip-- -Hindi ko rin.
Hindi ko rin naisip.
Wala kaming ideya...
tungkol sa impormasyong mayroon siya.
Walang ideya sa lahat.
Ano ang gagawin ko?
Eksakto sa sinasabi ko sayo.
Ipagpalagay natin...
na si Rachael ay magpapatotoo laban sa iyo, na nagsasabi na si Arjun ay malapit nang maglantad sa iyo
at iyon ang dahilan kung bakit mo siya pinatay.
-Ngunit hindi ko siya pinatay. -Naina, pakiusap!
Hindi mo ba alam na nakulong ka na?
At para mailabas ka, kailangan nating maglagay ng bitag para kay Rani.
Alam namin na si Rani ang mamamatay-tao.
Ngunit walang maniniwala maliban kung...
Maliban kung natagpuan ang bangkay ni Sunny.
Ano?
-Paano ito makakatulong? -Link! motibo!
Sunny dead body ang tanging link sa pagitan ni Rani at Arjun.
Ngunit ang paghahanap ng katawan ay hahantong sa isa pang hanay ng daang katanungan...
Harapin muna ang umiiral na hanay ng mga tanong.
Mamaya na natin iisipin yung iba.
Ngayon.
Ipagpalagay natin...
Ipagpalagay natin na nasa Paris ka talaga noong araw ng aksidente.
Si Arjun lang ang umupa sa cabin.
Ang tanging pangalan niya lang ang nakatala.
At nang umalis siya, mag-isa...
Siya ang nagmamaneho ng sasakyan mo
baka binigay mo sa kanya. Ito ay karaniwan sa pagitan ng magkasintahan.
Kayat sa araw na iyon ay nag-iisa siya...
at mag-isa, nilunod niya ang sasakyan ni Sunny sa latian.
Kailangan lang nating kumbinsihin ang hukom na iyon
isa ka rin sa mga biktima ni Arjun, at nasa room 303 ka
kasi pinapunta ka niya dun.
Teka, teka...
Hanggang noon, wala kang alam tungkol kay Sunny.
Kaya naman pinatay ni Rani si Arjun at iniligtas ka.
Sige.
Ngunit paano tayo makatutulong sa paghahanap sa katawan ni Sunny?
Saka lang natin direktang maiugnay si Arjun sa pagkawala ni Sunny.
Ibig kong sabihin, isipin mo ito.
Paano kung pulis...
ay upang mahanap ang isa sa mga gamit ni Arjun sa kotse kasama si Sunny?
Magpapatunay iyon na si Arjun ang may pananagutan sa pagkamatay ni Sunny.
At pinatay ni Rani si Arjun para ipaghiganti ang pagkamatay ni Sunny.
Kailangan kong tandaan mo at sabihin sa akin nang eksakto
kung saan mo itinapon ang kotse.
Kung ipaalam natin sa pulisya ang tungkol sa bangkay ni Sunny...
hindi ba nila malalaman na nandoon din ako?
Malinaw, hindi namin diretsong ipaalam sa pulisya.
Makakatanggap sila ng...
isang hindi kilalang tawag sa telepono, na nagsasabing mayroong kotse sa lawa.
At nang mahanap na nila ang sasakyan
matutuklasan nila ang katawan.
-Nagkakamali ka, Ginoong Gupta. -Hindi ako nagkakamali.
Kung walang katawan...
pagkatapos ay walang pagpatay.
At kung walang pagpatay...
tapos walang motibo si Rani para maghiganti.
At si Rachel?
Ano tungkol sa kanya?
Paano kung mapatunayan niya na kasama ko si Arjun noong weekend?
Wala si Rachel.
Walang saksi.
nagsinungaling ako.
Nagsinungaling ka sa akin?
-Bakit? - Upang malaman ang katotohanan.
Nagsinungaling ka rin sa akin.
Bakit?
Para makita kung maipapaliwanag mo ang pagkawala ni Rani sa kwartong iyon o hindi.
Lagi kong alam na nandiyan siya.
Nakita ko rin siya.
Hindi mahirap isipin na doon nagtatrabaho ang asawa ni Rani.
Bakit hindi mo ito sinabi sa akin noon pa?
Upang makita kung ang pagkuha sa iyo ay isang pagkakamali o hindi.
Alam mo, may dahilan kung bakit ako nanalo ng Businessperson of the Year Award.
Kaya ano sa tingin mo?
Sa tingin ko mapagkakatiwalaan kita.
May isa pa akong hindi nasabi sa iyo.
Ano?
-Buhay pa si Sunny. -Ano!
Nabuhay si Sunny?
Hindi ko alam, I swear. Akala namin patay na siya.
Anong ginawa mo?
Ano pa kaya ang nagawa ko?
Huli na ang lahat.
Naiintindihan mo ba kung bakit hindi ko ito sinabi sayo noon?
Kailangan kong makasigurado kung maililigtas mo ako sa kaguluhang ito o hindi.
Oo.
Dahil pagkatapos ng autopsy, malalaman ng mga pulis...
na namatay si Sunny hindi dahil sa aksidente
pero sa totoo lang, dahil sa pagkalunod.
Wala akong panahon para mag-isip.
Nagsisinungaling ka ba sa akin o sa sarili mo?
Ito ay isang malinaw na pagpatay, Naina.
-Nangako sa iyo. -Hindi, hindi sa akin.
Ni Arjun.
Pinatunayan mo lang na si Arjun ang pumatay kay Sunny.
Kaya kung ano man ang ibunyag ng autopsy ay papanagutin si Arjun, hindi ako.
Hindi, Naina!
Hindi mo nakukuha.
Binabago nito ang lahat.
Pumunta ako dito para hanapin ang totoong mamamatay tao...
hindi para ipagtanggol ang isa.
Walang nagbago.
Binabayaran pa rin kita sa bawat oras.
Ang trabaho mo ay ipagtanggol ako, di ba?
Kaya mangyaring manatili sa iyong trabaho at ipagtanggol ako.
Hindi ko hahayaan na sirain mo ang record ko.
Mabuti.
Iyan ang espiritu.
Oo.
Pero ngayon, kailangan mong sabihin sa akin ang buong katotohanan.
Nasabi ko na sayo ang lahat.
At bakit pakiramdam ko, kahit anong sabihin mo...
sa totoo lang para subukan ako?
Anuman ang pinaniniwalaan kong magiging katotohanan at kung ano ang hindi ko, ay kasinungalingan.
Ano ang hindi mo pinaniniwalaan ngayon?
Marahil ang lahat ay nangyari sa paraang sinabi mo.
But then again, ikaw ang nagsabi.
Ito ba ay talagang isang 6 tulad ng ipinakita mo sa akin
o sa katunayan ay isang 9 ang sinubukan mong itago?
Posible na pagkatapos mapanood ang balitang iyon...
Si Arjun ang tumawag sa iyo...
at hindi ang kabaligtaran.
...nawala sa Aviemore, tatlong linggo na ang nakalipas, naaksidente.
Dahil sa mga kamakailang ulat, maaaring nagnakaw siya ng 50,000 pounds mula sa sangay ng bangko na ito.
Ayon sa isang tagapagsalita ng bangko...
-Kumusta. -Oo.
Anong ginawa mo, Naina?
Kilalanin mo ako, sasabihin ko sa iyo.
At makinig, huwag na huwag akong tatawagan sa aking mobile.
Saan mo nakuha ito?
Tinapon mo ang sasakyan.
Mas madali para sa iyo na kunin ang wallet na iyon, kaysa kay Arjun.
Gumagawa din ng maling kwento tungkol sa pagiging magnanakaw ni Sunny...
dapat ay isang madaling trabaho para kay Jimmy.
Ngayon ay kasinungalingan na!
Ang hustisya ay bulag, tandaan.
Ang katotohanan lamang ang mapapatunayan.
Okay, sige!
Sige.
Baliktarin natin ang mga tungkulin, di ba?
okay ka lang?
Shit!
Hoy!
Ayos ka lang ba?
-Sino ang tinatawagan mo? -Ang pulis.
-Bakit? -Dapat nating iulat ang aksidente.
Hindi namin kasalanan.
Hindi niya suot ang kanyang seat belt.
Nagtext siya. Hindi namin kasalanan.
May dahilan kung bakit nanalo ka ng Businessperson of the Year Award.
-Anong ginagawa mo? -Hindi natin siya maiiwan dito.
Bakit?
Bulag ka ba? Nakita na ng driver na iyon ang lahat.
Ngayon halika at tulungan mo ako!
Kinaladkad mo si Arjun dito.
Hindi, hinding-hindi ko magagawa iyon.
Nailigtas mo sana ang batang iyon ngunit nagpasya kang lunurin siya.
Kaya mo lahat, Naina.
Arjun.
Si Arjun ang walang tulog.
Si Arjun yun...
sinong hindi na nakatiis.
Doon niya napagtanto na isa lang ang kaya niyang gawin.
Hindi niya maibabalik ang anak nila...
pero kaya niyang sabihin sa kanila ang totoo.
Alam ni Arjun na hindi ka sasang-ayon dito.
Kaya naman hindi ka niya iniwan ng choice.
Pinuntahan ni Arjun ang mga magulang...
sa parehong hotel kung saan nagtatrabaho si Nirmal.
Pumunta siya mag-isa...
at tinawagan ka mula sa isang phone booth.
-Naina, may nakakaalam ng katotohanan. -Ano?
Pinaniwala ka niya na nakita ng driver ang lahat
at na bina-blackmail siya.
At nahulog ka para dito.
Nais ipagtapat ni Arjun ang lahat sa mga magulang ni Sunny.
At bilang paraan para mabayaran sila...
pinadala ka niya ng pera.
At tungkol sa mensahe na ipinadala niya sa iyo...
Sa panahon ngayon, naghihiwalay ang mga tao dahil sa mga text message...
dahil natatakot sila sa komprontasyon.
Ganun din siya.
Alam niya na wala kang pakialam sa anumang bagay sa mundong ito.
Maliban...
para sa sarili mo.
At nagmamadali ka.
Alam ni Arjun na kumportable kang manipulahin siya.
Pero sa pagkakataong ito, desidido na siya.
Hindi siya aatras.
Kaya naman...
pinadalhan ka niya ng text na iyon.
Ano ito?
Sinabi sa iyo ni Arjun ang tungkol sa kanyang plano.
Para sa kanila din ang perang ito.
Sasabihin ko sa kanila ang totoo.
At sasabihin mo sa kanila kung nasaan ang kanilang anak.
Pagkatapos ay pupunta tayo sa pulisya.
At nagpunta ito, gaya ng kinatatakutan niya.
tumanggi ka.
Hindi namin gagawin ang anumang bagay na iyon.
Aalis na kami ngayon din!
Wala tayong oras para diyan, Naina.
Tinawagan ko na sila dito.
Any moment andito sila.
Pagkatapos ay umalis na tayo dito.
Hindi nila tayo makikitang magkasama. Tara na.
Wala ka nang magagawa ngayon.
Naka-book ang kwarto sa ilalim ng iyong pangalan.
Alam nilang nandito ka.
Ikaw ay nakulong.
At may isang paraan lamang para sa iyo.
Arjun.
Tingnan mo, hindi ko pinatay si Arjun!
-Kaya, hinding-hindi ko aaminin na-- -Teka.
Dumating pa ako sa pinakamagandang bahagi.
Ikaw ay nakulong sa isang naka-lock na silid na may bangkay at walang paraan upang makatakas.
anong ginagawa mo
Sabihin mo sa akin.
Maayos ba ang lahat?
May narinig kaming mga hiyawan.
Kamusta?
Maayos ba ang lahat?
Kamusta?
Maayos ba ang lahat?
Naisip mo na ang mensaheng iyon ay maaaring maging kapaki-pakinabang sa ibang pagkakataon.
At nagsimulang maghabi ng kwento ang iyong isip.
Kamusta?
Maayos ba ang lahat?
May blackmailer ang kwentong ito...
na kumuha ng phone ni Arjun.
At isang ina...
na gustong maghiganti.
Pulis! Okay na ba ang lahat diyan?
Pulis! Maaari mo bang buksan ang pinto?
Buksan ang pinto, ngayon na!
Buksan mo ang pinto.
Sa lahat ng ito...
Akala ko ako ay naglalaro ng laro ng Chausar laban kay Rani Kaur.
Ngunit ikaw, Naina Sethi...
daig mo kahit si Duryodhana.
Gusto mo maglaro?
Maglaro tayo.
Ayon sa iyong teorya, sinabi na ni Arjun ang totoo kina Rani at Nirmal.
Saka bakit hindi sila nagpunta sa pulis?
Alam mo na ang sagot diyan.
Ngunit alam mo ang lahat! Kaya sabihin mo sa akin.
Alam nila...
na hindi mo hahatulan ang iyong sarili sa pamamagitan ng paglalahad kung nasaan ang katawan.
Na gagawin mo ang lahat para makawala.
Kahit iikot ang pagpatay kay Arjun...
para hatulan si Rani dahil dito.
Halika dito.
Tumingin sa bintana.
Maingat.
Rani.
Matagal nang tumigil si Rani sa paniniwala sa pulis.
Nais niyang maghiganti sa iyo...
sa kanyang sarili.
Paano mo nalaman ito?
Walang mas nakakakilala kay Rani kaysa sa akin.
Paano?
Isipin mo...
Paano, Mr. Gupta?
Pagdating ni Rani at Nirmal sa hotel...
narinig nila ang tungkol sa pagpatay kay Arjun.
Hindi nila alam ang gagawin.
Hinarap ka na ni Rani.
At alam niyang walang gagawin ang mga pulis.
So, pinanood ka niya.
Naging anino mo si Rani.
Kung aalis ka, maaari kang maaresto.
Kinuha niya ang isang apartment sa gusali sa kabila...
para lang mabantayan ka.
Kukunin ko ito.
Nakita niya ang mga taong kinuha mo.
Nakita niya lahat ng ginawa mo para iligtas ang sarili mo.
Kasama ako.
Sumunod kay Jimmy, dinala siya sa akin.
Nagtaka ako, Sino ang babaeng iyon ang kumukuha ng mga larawan ko?
Kaya sinundan ko siya...
upang mahanap ang katotohanan.
So, alam mo na ang lahat tungkol kay Sunny?
Saka bakit mo ako inusisa?
Alam mo, may kasabihan.
Sapagkat siya ay isang hangal, na nakakaalam lamang ng katotohanan ...
ngunit hindi ang pagkakaiba sa pagitan ng kasinungalingan at katotohanan.
Dont tell me ito rin ay mula sa Mahabharata?
Ito ang sinabi ni Lord Krishna kay Arjuna.
Tingnan mo, Naina. Alam ko ang totoo.
Pero...
Gusto ko ring malaman ang mga kasinungalingan.
Wala kang alam!
Ang larawang ito ay nagpapatunay na naroon si Nirmal noong araw na iyon.
At tinulungan niyang makatakas si Rani.
Hindi.
Nagbakasyon si Nirmal noong araw na iyon.
Nasa hotel sila ni Rani...
-lamang upang makilala si Arjun. -Kasinungalingan!
Si Nirmal ang nasa litrato!
Bulag ka ba, Ginoong Gupta?
Sa tingin mo ba talaga...
na bulag ako, Naina?
Kaya mo ba ako tinanggap?
Ang larawang ito ay isang pekeng. Tingnan mong mabuti.
Ang mga detalye, Naina.
Mga detalye na lagi mong napapansin.
Tingnan ang larawang ito.
Tumingin ka sa salamin.
Wala sa salamin ang repleksyon ni Nirmal.
Ginawa ko ang larawang ito...
para sa iyo.
Upang maging katotohanan ang iyong mga kasinungalingan.
Sana ay napagtanto mo na ngayon ang kahalagahan ng mga detalye.
Napagtanto mo na ba
gaano mo ako kailangan? meron ka ba?
Upang gawing katotohanan ang iyong mga kalunus-lunos na kasinungalingan.
Para ilabas ka sa kulungan. narealize mo na ba?
Hindi!
Ako... pasensya na.
Paumanhin ko. ako...
nagsalita sa labas ng linya. ako...
Humihingi ako ng pasensya.
Pero...
Ms. Sethi, hindi kita kayang katawanin.
Kung walang tiwala sa pagitan natin...
walang kwenta.
-Dapat mong hanapin... -Hindi, makinig ka.
-isa pang abogado na kumatawan sa iyo. -Hindi, Ginoong Gupta. Makinig ka sa akin.
-Gusto kong ikaw ang kumatawan sa akin. -Ayoko.
Gusto kita bilang abogado ko.
Pagkatapos ay kailangan mong sabihin sa akin ang isa pang katotohanan!
Ano ang gusto mong malaman?
Pinatay mo si Arjun?
Oo.
Nangyari ang lahat sa paraang sinabi mo.
Kita mo?
Hindi ganoon kahirap sabihin ang totoo.
Kaya, salamat sa pagtitiwala sa akin.
Ito ay magiging isang karangalan...
para kumatawan sa iyo.
Salamat.
Kaya sana hindi na ako makulong ngayon.
At yun, maniniwala ang judge sa kwento namin.
Ang paghihiganti ay isang malakas na motibo.
Maging ang Mahabharata ay isang alamat ng paghihiganti ng mga Pandava.
Hindi ako mawawala sa kaso mo.
Pero...
Kakailanganin ko ng kape dahil magdamag akong magtatrabaho.
Mag-iwan ng mensahe pagkatapos nito.
Naina. Naka-off ang iyong telepono.
Tawagan mo ako. Ako ay may mabuting balita.
Magandang balita, ha?
Mukhang nagbabago ang suwerte mo.
Dapat mo siyang tawagan pabalik.
Samantala, tatawagan ko rin ang aking asawa.
Kailangan kong sabihin sa kanya na hindi ako uuwi ngayong gabi.
-Pwede mong gamitin ang kwarto ko. -Hindi.
Sa labas. Ilang sariwang hangin...
Kailangan ko ring mag-isip kung ano ang gagawin sa iyo.
-Ginoo. Gupta. -Oo?
Salamat.
Drupadi.
Mahabharata...
ay ang revenge saga ni Drupadi...
hindi ang mga Pandavas.
Sinabi ni Drupadi kay Yudhishthira
hindi tamang maghiganti sa lahat ng pagkakataon.
Pero hindi rin tama na magpatawad sa lahat ng pagkakataon.
Oo?
-Hi, Jimmy. -Naina.
Hinanap ko ang driver. Ngayon, hindi ka na nandoon.
Mapagkakatiwalaan ba natin siya?
Daang libong porsyento.
Nandiyan pa ba si Badal?
Kamusta naman siya?
Hindi mo siya binigyan ng sapat na kredito.
Ngayon alam ko na kung bakit hindi siya nawalan ng kaso.
Nakuha niya ang tiwala ko para sabihin sa kanya ang lahat.
Anong pakiramdam mo?
Parang may nagligtas sa akin mula sa pagkalunod.
At ano ang sinasabi niya tungkol sa bagong saksi?
Hindi bale na.
Ano iyon, Naina?
Ewan ko ba, ginawa ng panulat.
Anong panulat?
kay Badal...
Saglit lang. Nakabalik na yata si Badal.
Mr. Gupta, nakabalik ka na?
-Naina Sethi? -Oo?
Badal Gupta.
Pinadala ako ng iyong abogado, si Jimmy Punjabi dito.
-Ikaw si Badal Gupta? -Oo.
Sa totoo lang, kanina pa kita inaasahan.
Kaya, dapat ba akong bumalik mamaya?
Ngunit alam mo, Ms. Sethi, kailangan ko ang katotohanan.
Ang katotohanan, ang buong katotohanan at walang iba kundi ang katotohanan.
Kailangan mong sabihin sa akin ang isa pang katotohanan!
-Napatay mo ba si Arjun? -Oo.
Nangyari ang lahat sa paraang sinabi mo.
Kailangan kong mag-isip ka at sabihin sa akin kung saan mo itinapon ang kotse.
-Nagkakamali ka, Ginoong Gupta. -Hindi ako nagkakamali.
Pakisabi sa akin. Nasaan ang anak ko?
Ang Mahabharata ay ang alamat ng paghihiganti ni Drupadi.
Si Rani ang naglagay ng bitag...
at kinuha mo ang pain.
Ipinakita niya sa iyo ang 6...
sa halip na isang 9.
Paano mo nalaman ito?
Walang mas nakakakilala kay Rani kaysa sa akin.
Para sa iyo, ako si Dhritarashtra.
Kahit anong sabihin mo sa akin,
magiging katotohanan para sa akin.
Kung ano man ang nakita mo...
dapat makita mo ako.
Bawat maliit na detalye.
Sapagkat siya ay isang hangal, na nakakaalam lamang ng katotohanan ...
ngunit hindi ang pagkakaiba, sa pagitan ng kasinungalingan at katotohanan.
“Hindi tama na maghiganti sa lahat ng pagkakataon.
Pero hindi rin tamang magpatawad sa lahat ng pagkakataon.
Kamusta. Pulis?
Downloaded from subtitlesnest.com