Przy wsparciu finansowym Ministerstwa Kultury Federacji Rosyjskiej
Rosyjskie społeczeństwo wojskowe
przy wsparciu Państwowej Agencji Ukraina ds. Kina
Fundusz „Kino”
Firma Produkcyjna Kinorob
firma produkcyjna New Lyudi
Julia Peresild
w filmie Siergieja Mokryckiego
Lotnisko Moskwa Wnukowo, 1957
Pan Chruszczow zaprosił panią Eleanor Roosevelt
uroczyste przyjęcie z okazji przybycia do ZSRR.
Program... - Przepraszam, panie James.
Na początek udamy się pod ten adres.
Przypomnę, że była pierwsza dama Stanów Zjednoczonych
nie może naruszać protokołu. Będziemy musieli przeprosić...
Pójdziemy!
Nikita Siergiejewicz poczeka.
Dla dżentelmena oczekiwanie na damę powinno być przyjemnością.
Kim jest ten tajemniczy nieznajomy, na którego będzie czekał na pana Chruszczowa?
Poznałem tę kobietę...
Bitwa o Sewastopol Niezłomna
Po raz pierwszy zobaczyłem Zgromadzenie Studenckie Ludmiły.
Prawie dziewczynka, uderzyła mnie. USA 1942
Wyglądało to jak dziecko ubrane w mundurek.
Chciałem ją bliżej poznać, zobaczyć jej uśmiech.
Piechota Fang Hui zabił ośmiu wrogów. - Bardzo dobry.
Nikołaj Prokofiewicz, szef radzieckiej delegacji studentów.
Komunistyczny. - Jestem bardzo zadowolony.
Komuniści w Białym Domu. Jest to rzadkie zjawisko.
To bardzo miłe. A ilu ludzi zabiłeś?
Jestem pracownikiem partii.
Przygotowanie moich towarzyszy to wyczyn - to bardzo ważne!
Bardzo dobrze, to jest bardzo ważne.
Snajper Władimir Pczelincew. W 154 strzałach zginęły 152 osoby.
Oh! Doskonały ...
Podporucznik Ludmiła Pawliczenko.
I czym jesteś?
Snajper. - Kobieta snajper?!
A ilu ludzi zabiłeś?
Nie ludzie. Faszyści.
Trzysta dziewięć.
Czy to może być 309? - Naprawdę?
Co czujesz, gdy zabijasz?
Kijowski Uniwersytet Państwowy. 1937.
Przepraszam.
Przepraszam, pozwól mi przejść.
Ludal!
I zaakceptowaliśmy! Przyjdź do parku!
No dalej, dlaczego by się tym nie cieszyć? - Nie, cieszę się.
Co się z tobą dzieje, przyjdź do parku! - Nie, pójdę do domu.
Cóż, poczekaj tam na nich. - Koniecznie przyjdź!
Wydział Historyczny: 1. LM Pavlichenko
Mama.
Mamo, czy możemy dziś założyć Twoją sukienkę?
Dzisiaj ty.
Wtedy się zmienisz, a ja ci pomogę.
Budarin odpowiedział – wojna w Hiszpanii to pokazała
dawno minęły czasy mieczy. Wigernikow nie stawiał oporu, chwycił miecz
i gonił go. Cóż, to nie przyszło. Poczekam na zewnątrz.
Przebierz się i idź.
Cześć tato.
Och, jak się ubrałaś.
Cóż, nie ja noszę tunikę.
Przynieś moje buty.
Zostały przyjęte. Pierwszy na liście!
Brawo, gratulacje.
Możesz być ze mnie dumny.
Misza... Bądź dziś dla niej delikatniejszy.
Tatuś! Kiedy wrócisz?
Tata?
Nie czekaj na obiad.
Chcieliśmy zaprosić sąsiadów na uczczenie mojej akceptacji.
Co jest do świętowania? Musiał iść, iść.
Brawo! - Tata!
Obietnica, która zostanie opublikowana wcześniej.
Ludal!
Ludal! Ludal...
Jesteśmy teraz historykami. Musimy dążyć do prawdy.
Kino to bajka, a kręcenie – prawda.
Dziewczyny, witajcie, witajcie!
Nie tylko strzelanie, wszystko jest prawdziwe.
Naboje są oryginalne, pistolet jest prawdziwy.
Idziemy? - Cuchnie prochem.
Jaki proch? Dlaczego używamy prochu?
Może to nieprawda, ale życie To musi być bajka. Obiecałeś mi!
A ja jestem kinem. - Muzyka country... zdecydowała.
I strzelam. - Ludal!
Aha, trzy na trzy. - Przestań! Sugeruję opcję.
Naboje - strzelanie, głowy - kino.
Założę się, że to będą ogony. - Nie chcę.
Co spadło? - Dobrze?
Rundy.
Jaka Mota? Strzelaj szybciej.
Kipiemy kinem. - nie strzelaj tylko podczas zawodów.
Ja też chcę.
Cóż, wtedy będziesz strzelał.
Nie, chcę konkurować.
Jasne, daj im znać. Na ... kinomraztsite!
Pawliczenko, nie martw się. Czwarte miejsce również zostało uhonorowane.
Każdy ma pięć strzałów. O zwycięzcy decydują punkty.
Powiesz mi jak? - Zdobądź broń.
Obciążenie!
Włóż wkład do sklepu.
Ogień!
Zbierzcie się w linii wzroku, muszce i celu.
Oddychaj spokojnie.
Wstrzymaj oddech i delikatnie naciśnij spust.
Więc... strzelaj.
Zostaw broń!
Pistolet na stole.
Powiedz głośno i wyraźnie ich rodziny!
Kolesow. - Curzio.
Feldmana. - Pawliczenko!
Pawliczenko, jak widać, strzelanie nie jest zajęciem kobiet.
Zobaczymy. - Patrz, ale cel nie ma dziur.
Zwycięzca – Pawliczenko. 47 punktów na 50 możliwych.
Towarzyszu Dowódcy, naprawdę dobrze sprawdziłeś?
Jeśli widzisz siebie.
Feldman Ile?
Cóż, to nie poszło do kina, prawda? Ciebie, więc upuść!
Każda wojna się kończy lub
pokój lub rozejm.
I tak - w 1651 roku ...
Przepraszam za Pawliczenkę. - Tak idź.
I? - Kiedy rektor.
Zabierz swoje rzeczy na wszelki wypadek.
Pawliczenko!
Tutaj.
Ludmiła Michajłowna Pawliczenko, urodzona w 1916 r.,
Matka - ND Pavlichenko, nauczycielka języka angielskiego.
Ojciec - NS Pawlichenko, major NKWD. Dobrze?
Pisz, pisz, Towarzyszu Rektorze.
Po prostu wszystko?
Dokładnie.
Masz kontrolę. Kapitan nie kłamie.
Według relacji Kowalczuka, instruktora strzelectwa, 20 czerwca
Pokazałeś doskonałe wyniki w strzelaniu. Masz talent.
Zdecydowaliśmy się wysłać 6-miesięczny kurs dla strzelców. Gratulacje!
Nauka? - Co to jest nauka?
Myślę, że główny budynek nie jest przeciwny.
Po sześciu miesiącach wrócę do douchite. Prawidłowy?!
Tak! Oczywiście, że tak.
Wrócę i douchite. - Widziałeś.
Czy mogę odmówić?
Nie radzę iść.
Córko, weź przynajmniej sweter. - Dają nam wszystko.
A co jeśli ci dam? Podczas zakwaterowania? Tutaj paszteciki.
Jak moje tam ci dam. - nie chcesz mi czegoś powiedzieć.
Bóg. To pół roku! Misza, zimą!
Tata może zadzwonić i przywiozę. Ludal!
Życie stworzyło jej chłopca. Widziałeś, co się stało? Dlaczego nie przestaje?
Pół życia walczyłem.
W czasie wojny najgorsze dla kobiet. A wkrótce będzie kolejna wojna.
Oczywiście jesteśmy wdzięczni amerykańskiemu programowi Lend-Lease.
Ale jeśli chcesz jak najszybciej zostać następcą Hitlera,
musisz zrobić kolejny skok!
– pyta delegacja radziecka
poruszyć kwestię otwarcia drugiego frontu
porządek obrad Zgromadzenia jako główny sposób!
Naród radziecki potrzebuje pomocy, ale nie potrzebuje jałmużny.
Zatem w imieniu delegacji radzieckiej
Prosiłbym Cię o zakończenie tej farsy.
Ludzie chcą pomagać, a ty nazywasz to farsą?
Moje pieniądze są złe wobec Hitlera? - W twojej sytuacji może tak!
Każdą kwotę pomocy. Dlaczego milczący główny członek delegacji?
Panna Pawliczenko, Pani Śmierć?
Luba mówi!
Pawliczenko!
Jesteśmy Zgromadzeniem Studentów.
W sprawie otwarcia drugiego frontu…
Odpowiedzialność za to ponosi wojsko i politycy.
Wprowadzenie tej kwestii do porządku obrad nie wchodziło w nasze plany.
Pani Roosevelt, wielu z nas ma takie wrażenie
to początek kolejnej kampanii Twojego męża.
Chcę, żeby całe życie było w Białym Domu.
A dlaczego nie pozwolicie nam zapytać panny Pawlichenko?
Może to mieć wpływ na to, czy Amerykanie
Przeleją swoją krew na obcej ziemi.
Miło jest mieć przyjaciela, gotowego dać ci broń.
Jeszcze korzystniej mieć przyjaciela,
który z bronią w ręku będzie z tobą walczył.
Mówi po angielsku, podejrzanie dobry żołnierz.
Przygotowałeś się wcześniej? Kim właściwie są? Powiedzieć prawdę.
Moja mama nauczyła mnie angielskiego. Ona jest nauczycielką angielskiego.
Śledź historię w Kijowie, a następnie w Odessie…
Jak tu dotarliśmy?
Na całe lato. Nie, na całe życie! Odessa, czerwiec 1941
Historia! Myślałem, że wykopię grobowce królewskie w Troi!
A tu co możemy otkopaem powiedzieć?
Tylko spójrz, to jest horror!
Chwała...
Twoje materiały są gotowe.
Proszę, przyjdź w poniedziałek. Do widzenia. - Dziękuję!
Ludal, lubisz żeglarzy?
Lubię gliniarzy.
Milicjanci? Dlaczego?
Jeśli nie pracujesz, płaczą.
Mamy tezę i twój umysł leci.
Nie, nadal chcę marynarza.
Czekałbym, czekał...
Idźcie na plażę, dziewczyny.
Są tam marynarze i handlarze ulotkami.
A nawet milicjanci. Szykowny wybór.
Słyszeliście milicjantów!
Soniczka... Sonia! Oni nie rozumieją.
Nie rozumiem! Jest piątek, muszę iść do archiwum.
Ale ja rozumiem. Dostałem u nich pracę.
Soniczka. Mów, co lubisz. Poza tym marynarze czy lotnicy?
Wybierz lekarza. - Gdzie?
Teraz idź na plażę.
Będzie mój brat Wrestling Doctor. - Dziwny!
Jako dziecko marzyłeś o zostaniu pilotem. - Otóż to. Chcę lekarza!
Idziemy. Ludal pochowa nas tutaj żywcem.
Ludal, czas nauczyć się odpoczywać.
W porządku.
Poniedziałkowy poranek będzie kontynuowany. - Wcześnie rano... zaczynamy.
Co sądzisz po operacji Doktor Portman mówi sam:
Walcz, masz ręce ze złota!
To znaczy wiesz, co powiedział? Że moje zapasy mają złote ręce.
Wkrótce pojedzie do Kijowa, a może nawet do Moskwy.
Usiądź! - Sam zdarzyło się to tylko raz!
Co? - Udar słoneczny. Usiądź, Masza!
To jest niebezpieczne.
Ludal, a jeśli wybuchnie wojna? Wszyscy teraz mówią o wojnie.
Dziewczyny... - Przepraszam!
Szczerze żałujemy. - Przepraszam, to przypadek!
Jesteśmy gotowi na wszystko, aby zatrzeć jego winę.
Masza już o tym zapomniała! Idź stąd!
Masza... Miło. Grisza. - A ja jestem Nicholas.
Cóż... poczekaj.
Wygramy i wrócimy, żeby świętować nasze zwycięstwo.
Masza!
Ludal! Kogo lubisz bardziej - Kolyę i Grishę?
Nie rozglądam się.
Potem spójrz.
Zapasy!
Cześć. - Masza.
Poznaj - mój brat walczący. - Cześć.
Masza, idź popływać!
Czy mogę z tobą posiedzieć? - Móc.
Dziękuję.
Poznałem cię natychmiast.
I... co powiedziałeś o mnie Soni?
Kazał mi się ogolić, spryskując wodą kolońską
spodnie, wypolerowane buty i przyjdź na plażę
żeby zrobić na Tobie dobre wrażenie. - A więc?
Nie, powiedział mi, żeby zobaczyć cię w kostiumie kąpielowym
i aby to zrozumieć, powinien natychmiast cię poślubić.
A czy znałeś go?
Borys.
Ludmiła.
Ale jeśli mówimy poważnie... - Lotnicy tak!
Potrzebuję czasu.
Tak... bardzo ciekawa książka Ludal.
Więc mówisz Ludal. Jestem bardzo zadowolony.
Ludmiła! - Masza.
Tak jak obiecaliśmy, zapraszamy Was do świętowania naszego zwycięstwa.
A ty, młody człowieku, nie ma za co.
Nie zgadzam sie z Toba.
Jak można być przeciwnym wojnie? Tylko to stworzy bardziej sprawiedliwy świat.
I my to stworzymy!
Nie, wiem, że twoja opinia jest dziś bardzo popularna.
Ale nigdy w to nie wierzyłem.
Więc próżny popinjay, takiej wojny nie będzie.
Powyżej jest lepiej. Wojna już się rozpoczęła.
Ale boisz się do tego przyznać. I to jest twoja słabość.
Dlaczego? - Ponieważ jesteś tchórzem.
Chcesz, żeby inni chronili rodzinę, kraj, twoją żonę.
A czy potrafisz kogoś ochronić?
Aby chronić… nie. Ale aby go uratować - tak!
Przyszło mi do głowy tosty.
Wypij, ale...
Za piłkę, która dobrze się odbiła! - Tak, dokładnie!
Za piłkę! - Za piłkę!
Ludmiła, poleciałaś samolotem? - Niestety nie.
W niedzielę mamy loty szkoleniowe... - Dziękuję, Mikołaju, w niedzielę.
Walcz, chciał zaprosić Ludala i Maszę do domu.
W porze lunchu. Zobacz, stoi cicho. Dziewczyna prawie poleciała.
Przepraszam Sonię. Chcę latać.
Ludmiła, weź przykład Maszy. Albo może latać.
Więc jesteś jedynakiem. - Tylko.
A gdzie mieszkasz w Kijowie?
W domu, w którym mieszkasz lub który blokujesz? - W bloku.
Mieszkanie komunalne? - Nie, osobno.
Ile jest tam pokoi? - Trzy.
I... - Wysokość 2,90 m.
Parkiet, czwarte piętro, duży telefon z systemem Windows.
Po co pytasz o jakieś bzdury? - To nie jest nonsens.
Ludmiła, powiedz, ile będziesz mieć dzieci.
Ilu facetów. I na ogół ...
Najbardziej zależy Ci na jej mężu.
Dobrze wygrywasz, kocha cię?
Tato, Mamo, nie męczcie się naszym gościem. - Dla mnie to nie interesujące. I ...
Nie myślałem o tym. - Ryba teraz się wydarzy!
Co sądzisz o naszym Wrestlingu?
Prawie go nie znam. - Och, powiem ci.
Zapasy to nasz duży problem. To bardzo dobry chłopak.
Zainwestowało w to wszystko z Odessy. - Ukończ szkołę ze złotym medalem.
A jak trudno zaakceptować medycynę w Odessie?
Wiesz, co o nim mówili? - To ma złote ręce.
Lyusik, teraz w Kijowie, jest znany! - Ale to nie jest ważne!
Mój syn potrafi uszczęśliwić mężczyznę!
A kiedy spotka tę kobietę, będzie i dał obrączkę!
Zapasy, przynieś pierścień, pokaż go Lyusi!
Ludmiła ... nie oczekuj wiele. Pierścionek nie jest bardzo drogi.
Kiedy Lyusik dał mi pierścionek… - nawet nie złoty.
... Wyprostował się bardziej niż Deribas! - Mamy inną wartość.
Sonia fenomenalna kucharka! - Tatusiu!
Chcesz żartu?
Tak w rodzinie żydowskiej dziadek leżał na kanapie i wybierał duszę.
Chłopak z pokoju nalewa. Dziadek mówi: Chodź, synu.
Niech babcia gotuje ryby. Z kuchni wydobywa się wspaniały zapach.
Babcia przyniosła mi kęs. Dzieciak idzie i wraca:
Wiesz, babcia powiedziała, ugotuj to na później...
Zrozumiałeś?
Czy wiedziałeś o czym „później”?
Śmiejesz się? Włącz radio. Zaczęło się!
Co się zaczęło, Talk zrozumiał!
Słyszeć! - związek Radziecki,
bez wypowiedzenia wojny,
został zaatakowany przez wojska niemieckie.
zaatakował nasze granice... - Co powiedziałeś?
zbombardowali Żytomierz, Kijów... – To już koniec.
Sewastopol, Kowno… – Nie, to…
To nie koniec.
Hitler miał swój własny program, my - nasz. Kłócę się z mamą, nalegam na zaproszenie
Ludal teatr. Dziś zagrajcie „La Traviata”.
... zostały wykonane nawet na terytorium Rumunii i Finlandii.
Co zrobił twój ojciec?
Aby wejść, spóźnimy się.
Ludal, nie masz takiego obowiązku.
Wojna to nie miejsce dla kobiet.
Wojna to nie miejsce dla tchórzy. - Młodzi, cicho!
Ludal. Ludal!
Wojna zabita.
Jestem lekarzem, mogę ci pomóc.
Zrozum, nie jesteś zobowiązany, może... - Masz rację, Borys. Ale ...
Tata powiedział, że jestem zobowiązany.
Nie mogę tu siedzieć, wstydzę się.
A ty? Możesz?
Tutaj potrzeba więcej.
Po prostu każdy powinien robić swoje.
Jestem absolwentem kursu mistrzowskiego dla właściwego strzału.
I jestem tam potrzebny.
Walcz, idź. Idź do opery.
Ludal. Ludal!
Tutaj jesteśmy obcy.
Ambasada ZSRR w USA 1942?.
Jest wojna, a tu...
Tutaj dbam o to, czy moja bielizna jest jedwabna i jaka jest moja szminka.
Ludal, możesz wyjaśnić, co to jest?!
Co szepcze po angielsku żona prezydenta?
Jaka rada? - możesz nam powiedzieć, że jest normalnie?
Pani Eleanor Roosevelt zaprosiła pannę Pawlichenko
do zamieszkania w Białym Domu podczas wizyty w Ameryce.
I zaprasza tylko pannę Pavlichenko!
Czy mamy jakąś instrukcję na tę okazję?
Obywatel radziecki nie pozostał w Białym Domu bez swojej delegacji.
Nie mogę nigdzie iść!
Musimy chwytać się każdej szansy.
W domu prezydenckim rozwiązuj ważne pytania. Dobrze, że mamy naszego człowieka.
M-do...
Wiesz co, panno Pawlichenko?
Zdecyduj sam!
Przyszły tydzień będzie gorący. Nie chcesz aktualizować jej garderoby?
Potrzebuję munduru. Prasa zwykła tak ją postrzegać.
Zrobiłeś wszystko? - Oczywiście?
Chciałam poznać Ludala tak, jak kobieta rozumie kobietę.
Jak można spokojnie zabić 309 osób?
Dlaczego trzyma broń? To nie jest dzieło kobiet.
Nasi dziennikarze nazwali ją Lady Death.
Zauważyłem, jak ją zraniłem.
Była mądra i dobrze wykształcona. Była pięknością!
Właśnie wojna przyszła do jej domu, nie miała wyboru.
Co więcej, miała prawdziwy talent do stawania się niewidzialnym i precyzyjnym.
Poligon, lato 1941 r
Pierwsze zadanie snajpera: bez wiedzy wydostać się z pozycji.
W tym celu konieczne jest prawidłowe czołganie się na brzuchu.
tyłek poniżej! - Niżej!
Lewa noga, karabin, prawa noga.
Ślizgaj się, ślizgaj się, nie wspinaj się! - Zrób to na czas!
Zabił ją! Hojny tyłek. Doskonały cel dla wroga.
Drobiazgowy!
I jak masz zamiar z tym walczyć?!
Co się uśmiechasz?
Widzę, że ktoś tutaj nie wyobraża sobie, że Niemcy
Zabrali Żytomierz, Rygę i do Kijowa i Leningradu!
Wierzyliśmy, że wojna będzie lekka i przyniesie szybkie zwycięstwo.
Ale wycofujemy się. Widzisz, wycofaj się!
I ponieś ogromne straty!
Jutro te straty będziesz!
Ty też!
Wszystkie rzeczy neustavni do spalenia.
Uruchomić!
Szybciej!
Szybciej.
Iść!
Kop głębiej! - Podciągnij tyłek i wsuń go!
Przyjdźcie szybko, zbierzcie się!
Obcas!
Zgłoś zmiany!
Kamień zniknął. - Krzyż także.
Stóg siana przesunięty w lewo. Z pięcioma metrami.
Guz to miejsce, w którym znajduje się kikut.
Czy to jest to? - Kamień został przesunięty w lewo. z miernikiem.
Nieźle... Pięta!
Błędny! Zobaczmy zatem.
To jest prawidłowe stanowisko.
Zabił ją.
Ciekawa decyzja, ale nieskuteczna.
Dobry kamuflaż gwarantuje przetrwanie snajperowi.
Zabił ją. Kwiaty nie są z tej łąki.
Towarzyszu Majorze, zginęli.
Kiedy będziemy strzelać?
Ludmiła. - I!
Nadal chcesz strzelać? - Tak!
Jesteś pewny?
Jestem pewien.
Strzelanie!
Towarzyszu Majorze, odejdźcie. - Strzelać.
Jesteś snajperem, a nie strzelcem.
Dziewięć. Na początek nieźle.
Pierwsza piątka linii obrony ogniowej, Strzelanie!
Wszystko po to, aby wystrzelić podwójną amunicję.
Życzę zdrowia!
Brać mężczyzn, dziewczyny im nie dają.
Mają wiele do nauczenia się.
Jeszcze nie strzelali, tylko przynieśli nam kule.
Wszyscy przeszli kurs strzelectwa.
Tam kręcono pół roku.
Szkoda mnie. - I przepraszam za moje.
Było ich mniej niż połowa.
Słuchać.
Będziesz miał... ochronę stycznia
Ona i ty nadvoyuva. Pawliczenko.
Odessa wrzesień 1941?.
Więc... więc nie puszczaj w pobliżu.
Widzisz funkcjonariuszu, strzelaj! Zabijasz dowódcę
gdyby zamordował połowę oddziału. Oszczędzaj amunicję. Pytania?
A czołgi, towarzyszu kapitanie?
Zbiornik można zatrzymać na dwa sposoby.
Po pierwsze – granatami z bliskiej odległości.
Drugi? - Drugi ...
W zbiorniku strzelniczym z nabojem przeciwpancernym.
Uderz dwa razy w to samo miejsce. Szkło pęknie.
Trzecim strzałem zabij kierowcę mechanika.
Jasne.
Towarzyszu Kapitanie, w takim razie dajcie znać.
Powietrze!
Zranił cię?
Gdzie zostali ranni? Krew.
Dostawać. Alkohol.
Zaczekaj tutaj.
Za zniszczony czołg generał dywizji Pietrow, dowódca 25. dywizji Czapajewsk
osobiście przyznany półkarabinowi SVT krasnoarmeetsa Pavlichenko.
Lotnictwo odgrywa odrębną rolę w eksterminacji wojsk wrażyckich.
Rota, spokojnie!
Myśliwiec LM Pavlichenko, niesprawny!
Słyszeć!
Ha, widzisz!
LM Pawliczenko – Michajłowna? Twój ojciec Michał Juljewicz
Walczył w cywilu? - Tak!
Misza jest naszym bohaterem! Dobrze ...
Jeśli coś jest, skręć w prawo do mnie. Gratulacje, wojowniku Pawliczenko!
Dziękuję innym. Ogólny! - To, towarzysze.
To moja córka, towarzyszka z Civica.
Chłopaki, bierzcie przykład z niej!
No dalej, powiedz coś o wojownikach.
Przysięgam ...
nie oszczędzaj się w walce z wrogiem.
I zabić tą bronią stu faszystów!
Za darmo, komisarzu. - Bezpłatny!
Makarowa.
Uważaj na nią. Gdyby poszedł drogą swojego ojca...
Rozumiesz, prawda? - Tak.
Zawsze powinieneś przestawić przeciwko niemu nową broń.
Żadnych podobnych broni. Każdy ma swój własny charakter.
Trzeba zrozumieć i traktować broń
równie ostrożnie jak jego żona.
Czy masz żonę itp. Kapitanie?
Nie, nie mam nikogo.
Miałem żonę.
Na początku bałam się wyjść za mąż.
Przeszedłem przez wojnę fińską. Nie mogłem uwierzyć, że jestem tak młody
piękna, kochaj mnie.
Na początku wojny...
Nie przechowuj. Nie udało mi się.
Ludal! - Masza.
Masza!
Ludal! - Masza!
Wreszcie cię znalazłem!
Mam ci tyle do opowiedzenia. Będziemy walczyć razem, ja, ty i Grisza.
Kim jest ten Grisza? - Jak zapomniałeś?
Mój pilot Hryszko. Grisza jest moja!
A to ty?
Będzie moja.
Pani Pawlichenko, jak się pani ma?
Czy Rosja może zwyciężyć faszyzm bez naszej pomocy?
ZSRR teraz sam ponosi główny ciężar wojny.
Ale faszystowska agresja Świat to kłopoty.
Nie jesteś agresorem? Wojna fińska okupacja ziem polskich?
Zbudował tysiące więzień, walcząc z własnym ludem!
Nie widziałeś jak żyjemy. I nie masz prawa...
Jestem z Rosji. I cudem pojechałem do Rosji w 1928 roku
Mam prawo tak mówić.
Panowie.
Usiądź.
Proszę o wybaczenie, ale konferencja prasowa dobiegła końca.
Dziękuję za pytania.
Ludmiła, twój błąd polega na tym
to powinno poprowadzić dyskusję we właściwym kierunku.
Musisz wiedzieć dokładnie, co rozmawiać
i zawsze okazuj pewność siebie. Pewność siebie zaczyna się od uśmiechu.
Bardziej miękkie i bardziej naturalne.
Pamiętaj teraz, że uśmiech jest Twoją podstawową bronią.
To jest trudne. Trudno tak mówić.
Oczywiście, że jest to trudne. To lata nauki.
Uśmiechaj się dłużej. Mów głośno i pewnie.
I zawsze patrz rozmówcy prosto w oczy.
No dalej, odważniej. Spróbuj.
Spróbuj zapamiętać coś zabawnego.
Itp. Kapitanie, napisz jeszcze trzy. Odessa wrzesień 1941?.
Napisz więcej. Kapitan potwierdził.
Dwie różnice, ale poczekałem do trzeciego.
Nawet posporihme. Niemieckie światło, jego zdaniem, było niewidoczne.
I strzeliła. Potem trzeba było się czołgać.
Tutaj.
Zobacz jak szkodliwe jest palenie. Zaświadczać.
Ludal przyjdzie dziś wieczorem w wywiadzie.
Spotkamy się z ciepłem i troską. - A tutaj jest nam ciepło.
Nadal będziemy czekać.
Tam, Ludal.
Jest szansa na medal.
Towarzyszu Kapitanie...
Czy macie nocne hity?
Wszystko się wydarzyło.
Pamiętam po fińsku,
z „polowania”.
Oglądaj - ciekawa pozycja Wyłonił się.
Jeśli cel będzie taki,
może jednym strzałem wystrzelić jednocześnie trzy.
Wychodzę z pozycji, poczekaj.
Bum! I tam był.
Ale rozpoznali tego jedynego.
Nie wierzyli. Miał tylko jeden strzał.
Trzy?
Krepczuk. - Tak.
Gdzie jest Pawliczenko. - Poszło dobrze. Zmień pozycję.
Pomoc!
Iść!
Pawliczenko na mnie!
Pawlichenko, które pozwalają opuścić stanowisko?
Czy mógłbym później porozmawiać?
Daj jej kochanie. - Gdzie są czołgi?
Daj styczeń No cóż...
Pospiesz się!
Co robisz, głupku? - Co?
Sam pokazał mi jak trzy na raz. Gdyby nie ty, miałbym 73 zawodników.
Mogą cię zabić! - I mógłbyś.
Zostawać.
Chcesz iść do sądu wojskowego?
Stanowisko Marsha. - Słuchać!
Itp. Kapitan prosto z lasu. Dół.
Wczesne liczenie? Wyślij inne.
Zrealizuj siebie, głupku. Zatrzymywać się!
To boli.
Dziś wylosowano dwa.
Stali się dwudziestoma.
Nie, dwadzieścia jeden.
Zdmuchnąć.
Dwadzieścia jeden. - Mam 73 osoby Niemców.
Mogło ich być więcej. Makarov, zatrzymaj mnie.
Pozwól wylądować. - Wylądował!
Witaj Ludalu.
Jak moje domya.
Hej, kapitanie.
Po co naprawiać sam? Więc kobieto, masz pracowników, zapytaj kogoś.
Kocham szyć, działa na mnie kojąco.
Przyszedł rozkaz rozpoczęcia przygotowań do ewakuacji wojsk na Krymie.
Wojska zbiorą się w porcie. Twoim zadaniem jest ich zamaskowanie.
Tutaj ...
I tu.
Wyjeżdżamy jutro.
Po co ustępować Odessie? Wciąż mamy czas na wstrzymanie.
Przełożeni wiedzą lepiej.
Odeschanin.
Na myśl, że faszyści stłoczą Dudę Dukea, ściska mnie.
Czy leci do Prishtup? - Tak, ale trzymaj się lewej strony.
Cóż, wszystko dobrze.
No dalej, otwórz, żadnych hamulców.
Napijmy się. Pij do Odessy.
Za miasto, które nasze... - W mieście, w którym upadłem.
Ha nad naszym paliwem.
Ja mam. Tylko minuta.
Włączać.
Zostawać! To rozkaz.
Grisza!
Długo chciałem zostać z tobą sam na sam.
Dlaczego?
Wystarczająco! Nie.
Nie kochasz tego.
Mamy wspaniałych ludzi. Wojna, śmierć jest wszędzie.
Jutro może nas zabić.
To boli! Pozwól mi odejść!
Moje jajka ...
Dziękuję, ale rób to często, żeby mnie uratować.
Natychmiast powiedziano mu, że masz kogoś i siebie!
Mówiłem Ci!
Wybacz mi.
Dlaczego?
Obiecałam.
Kogo?
Samego siebie.
Pozwól że ci pomogę.
To może.
Nie mogę ...
Ponieważ twoja żona wie? - Przez wojnę.
Jeśli zabiją... - Jesteś tchórzem itd. Kapitanie.
Musisz wierzyć, że nas nie zabiją.
Ludal! Czy mnie słyszysz? Ludal!
Oddychaj, oddychaj!
Trochę więcej.
Iść! Dee!
Czy mnie słyszysz?
Cisza. Udało mi się, udało się.
Mimo że ....
Kocham cię. - Cicho, cicho, nie rozmawiaj.
Spanie.
Teraz wszystko będzie dobrze.
Borys Larionowicz, Polakow Znowu ma gorączkę, delirium.
Cóż... zmień mu bandaż.
Jaki bandaż Borys Larionowicz?
Oh, przepraszam.
Towarzyszu lekarzu wojskowym!
Mam osobistą prośbę. Ten wojownik – Pawliczenko,
To bardzo cenne i ważne. Zaopiekuj się nią.
Dbamy o wszystkich. - To nie jest „wszystko”.
To jest wyjątkowe, to... - Wiem, że ona jest wyjątkowa!
Ja też ją kocham. I temu.
Potem się zrelaksowałem.
Będziesz się nią dobrze opiekować.
Wtedy ona sama zdecyduje, z kim zostanie.
Szkoda, że Cię to nie obchodzi.
Biały Dom USA 1942?.
To i to wlać na patelnię i stanie się barszcz.
Borszt. - Nie? Nie. Bardziej miękkie i bardziej naturalne.
Barszcz... - Barszcz.
W Związku Radzieckim kobiety tak robią.
I amerykańskie kobiety robią to tutaj!
Co za jedyny dzień!
Wszystko w porządku. Spójrz, to jedyna patelnia.
... Przepraszam za szok.
Co się stało?
Po wybuchu zaśmiecono palcem. Więc połóż się na 5 minut.
Prawie umarłem.
mogę sobie tylko wyobrazić
jakie to było straszne.
Ewakuacja w Sewastopolu, jesień 1941 r.?.
Dostawać.
Jeść.
Ludal, chciałem zapytać...
Kochanie, nie bój się. Nie bój się, Dobricz mnie. Nie potrząsaj.
Wszystko będzie dobrze.
Grisza przeleciał nad nami. Spójrz!
On leci! Nie bój się, napij się. Wkrótce zobaczysz Chociaż.
Nie bój się. - Jak się masz!
Wkrótce wrócę. - I ...
Wstawać. - Powinien... w moim.
Nie jesteś żołnierzem.
Stać się. Okalecz swoją wolę, aby nie iść już na front.
Nie rozumiesz. Wojna.
W tych warunkach nie mogę cię wyleczyć!
Więc traktuj mnie. Przyjdź, uzdrów mnie!
Będzie zeznawać w komisji! Jestem lekarzem, nie magiem.
Siedziba obszaru obronnego Sewastopola listopad 1941 r.?.
Iwan Ewtimowicz!
Witaj Ludmiła. - Podpisz raport, że jestem zdrowy.
Brawo, jesteś uzdrowiony.
Właśnie to. Chodź ze mną. Kupię ci herbatę.
Co stało się z twoją reką? Ona jest ze mną.
Trzymaj się tutaj.
Otrzymaliśmy rozkaz z Kwatery Głównej, aby utrzymać miasto!
Pobyt za wszelką cenę.
Oto gen. Pietrow. Trafił już na pierwszą linię obrony.
Pewnie są jakieś obserwacje.
Witamy, generale.
Pierwsza linia obrony przebiega obecnie 13 km od Sewastopola.
Tym samym miasto jest bezbronne dla niemieckiej artylerii.
Nie możemy dalej odpierać wroga.
Ale moglibyśmy, linia obrony się rozciągnie
i nie będziemy w stanie utrzymać. Jak chronić swoje miasto?
Podstawowym narzędziem linkora jest odłamek pocisku
obszar uderzeniowy o szerokości 250 m. i głębokość 1 km.
Jedyny pancernik Komuna Paryska
Jest 12 takich broni.
Ich ogień może przytłoczyć artylerię wroga.
Ale rozumiem, że twoje zamówienie prawie Wszystkie statki zostały wysłane na Kaukaz.
Muszę natychmiast sprowadzić statki z powrotem!
Moim zadaniem jest ochrona floty. Ale w tej sytuacji nie mam prawa...
Naszym wspólnym zadaniem jest ochrona Sewastopola!
Wojna przeniosła się na ląd. Twoja niezdolność lub niechęć
nauczyć się walczyć w polu
prowadzące do masowej śmierci marynarzy.
Nie chcesz kopać, zamaskuj się, żeby się czołgać.
Dlaczego nie mieliby zmienić munduru? - Nasz mundur jest naszą dumą.
Poznaj towarzyszy.
Sierżant Ludmiła Pawliczenko.
Jak to mówią – Bóg nam to zsyła. Snajper.
A teraz powiedz nam – kto przeżyje w prawdziwej sytuacji bojowej?
Wiem, w ubraniu ochronnym, czy w tej czarnej tunice?
Pierwszego zabiję Kittelem.
A wy inni. ogólne Będziesz miał mniej do dogonienia.
Otóż to. Dziękuję, Ludmiła.
Dyaczenko! Przygotuj polecenie zmiany umundurowania.
Iwan Efremowicz! Cóż, jego raport?
Jeśli lekarze pozwolą, Walcz z całą siłą.
Czy jesteś poważnie ranny?
Towarzyszu Majorze, zejdź z drogi!
Ile łóżek mamy dostępnych?
Boris, potrzebuję referencji, jestem wyleczony. Podpisać!
Boris Efimich, Sidorenko ma ciężką utratę krwi, wymaga amputacji.
Prześlij to prosto na trzecie piętro sali operacyjnej.
Żuk, ciężka porażka wątroby.
Żuk?
Wyślij go do pierwszego szpitala. - Wadim. Wadim!
Gdzie oni są? Gdzie są nasi? Chociaż gdzie?
Widzieć. Są, aby je poznać.
Ludal!
Jak miło, że tu jesteś.
Obiecałem... Choć.
Naprawdę chciał, żeby stał się twój.
Co robić, jest wojna.
Czy powinniśmy przetrwać. Żyć.
Borys! - Ludal.
Gdzie to poszło? - Podpisać!
Bez urazy, ale...
nie są wyleczeni. Zamorduje, jeśli wyślą na front.
Nie mogę sobie na to pozwolić. - Makarow zmarł.
Słyszałeś? - Przepraszam.
Pozostań wrestlingiem! Czy nie rozumiesz, że w związku z tym ja...
OK, na usługę wiercenia
Dziękujemy Wrestlingowi!
Biały Dom USA 1942?.
Tak!
Jestem gotowy. - Zamknij oczy.
Żadnego podglądania!
Otwarty.
To jest dla ciebie.
Zamknij oczy.
Żadnego podglądania!
Otwórz je.
Jakie to smutne, że przez wojnę nikt nie widzi w Tobie kobiety.
A ze mną nie zawsze spotykają się kobiety.
Kiedy pojechaliśmy do Franklina, nie mogłem uwierzyć w swoje szczęście.
Inteligentna, odnosząca sukcesy, piękna.
Dlaczego mnie zobaczył?
Byłam piękna, taka chuda.
Ale on wybrał mnie.
Jestem twoim nowym dowódcą. Przyjdź na wojnę z faszystami!
Masza, głupcze!
Sewastopol listopad 1941?.
Ludal. Lyudka widzisz!
Co przyniosłem!
Zamieniłem je na alkohol.
A więc ...
Opal! I opal!
Te mniejsze dla mnie, większe dla Ciebie.
Dziękuję. - Dziękuję… Jak „dziękuję”…
Mówi: „Dobra Darya!” Zaczynają się przymrozki.
Przeczołgasz się pod gruzami, okłamiesz go. A jednak kiedykolwiek się urodził.
Więc następnym razem pozwól mi iść.
To odwiedzi i Grisha.
Jest bardzo samotnie, odkąd obalili Mikołaja.
Przepraszam. - Jest w porządku.
Widziałeś mojego nowego szefa? Przystojny?
Nie. - Czy to nie jest piękne?
Nie widziałem.
Czy możesz sobie wyobrazić kogoś, kto jest dziadkiem?
A jeśli mladiczak...
Jeśli mladichak z pewnością uruchomi twoje kije.
Kapitan Leonid Kitsenko, twój nowy szef.
Podejdź do stołu.
Będziemy mieli specjalne zadanie.
Dywersja z tyłu, poluj na wrogich snajperów.
Jutro jedziemy. - Tak.
Czy zdejmiemy płyty ze zwłok? - Ludmiła! Jedz.
Wyjechać!
Wyciągać.
Chodź za mną!
Zostawać. Zostawać!
Obcas!
Bynajmniej. Nie jesteśmy faszystami?
Dlaczego nie pozwoliłeś mi go zabić? Nie zasługują na łatwą śmierć.
Zabili... - nie pracują. Wu to ty.
Nie powinno żyć wyłącznie dla zemsty.
Wojna to nie tylko śmierć, ona jeszcze... takie życie.
Jeśli nie wiesz, po co żyć z wojny
zabiją - A żeby mnie zabić, co cię to obchodzi?
Nie chcę stracić kolejnego członka mojej pary.
Wy dwaj. Oto twoje dwa punkty.
Bardzo niebezpieczna technika.
Długi strzał.
Posłuchaj swojego serca.
Strzelaj pomiędzy uderzeniami serca.
Fotografia.
Dostawać. Dla Ciebie.
Czy wszystko jest dla nas? - Ty.
Medale dla Griszy!
Ja tak, więc on. Jego przeszłość za i!
I koniec, spadło!
Radować się.
Wraz z nimi jest Boże Narodzenie.
Jeśli masz faszystowski karabin, nie chcesz dawać wszystkiego
twój dom, żona i matka, wszystko, co nazywamy Ojczyzną -
Wiedz: nikt jej nie uratuje, jeśli ty nie uratujesz siebie!
Wiedz – nikt go nie zabije, jeśli to nie zabije ciebie!
Zabij faszystę, żeby nie leżał na ziemi.
Nie w twoim domu do smutku, i mieć w swojej śmierci.
Więc zabij przynajmniej jednego!
Zabij więcej!
Wiele razy to widzisz,
wiele razy go zabij!
Dziś wieczorem Hitler chciał świętować
Nowy Rok w Sewastopolu.
Ale dzięki naszej stanowczości świętujemy!
Po raz drugi odrzuciłem wroga z murów miejskich!
Sewastopol żyje Sewastopol będzie żył!
Leonid przeczytał: To jest...
Borys, mój przyjaciel przed wojną.
Borys. - Leonid.
W związku z dostawą amunicji dowództwo natychmiast przystąpiło do działania
do likwidacji 1500 skrzynek szampana,
uwolnić podziemne galerie.
Szczęśliwego Nowego 1942 roku! Hurra, towarzysze!
Dla Stalina!
Zostawać! Nie otwierać. Idź po okulary.
Ostatni raz piliśmy szampana Ludmiła w domu.
Długo, wiesz? - Kocham ją bardziej niż przed wojną.
Gdyby nie ona, nie byłoby mnie tutaj.
Czy żałujesz? - Że byłem zakochany?
Okazało się, że była to wojna.
Nie. Inaczej żałowałbym, że się w niej zakochałem.
Czasami widzimy.
A ty? Kochasz ją?
Ręce! Co Ty robisz, człowieku ?!
Wy tylko oficerowie...
Oficerska pościel!
Trzeba pokonać Niemców, CEZAR nie jego!
Wyjechać!
Szczęśliwego nowego roku.
Myślałam, że dzieje się to jakoś inaczej.
USA, Chicago 1942?.
Przepraszam, panno Pawlichenko. Przyjechałem bez mojego agenta.
Oto mój projekt dla Ciebie.
To są papierosy.
Daj 1 milion. Dolarów, jeśli zezwolisz na wykorzystanie swojego zdjęcia.
Ten człowiek to mój agent.
Ten? - Tak! Porozmawiaj z nim.
Dziękuję.
Przepraszam za czekanie. Moja maszyna też zabija.
Niezła broń. - Dziękuję! Każdy ma swoją własną broń.
Przyjdź do mojej garderoby. Tutaj nie można mówić.
Mam dla ciebie niespodziankę.
Pani Pawliczenko...
Ludal!
Pawliczenko!
Co myślisz? Oszalałeś?
Co mam agentu?! - Pani Pawliczenko, tylko dwa pytania.
Przestań proszę. Proszę o dwa pytania.
Gdzie odeszły, zatrzymaj się.
Czy masz nadzieję anulować obietnicę wyborczą Prezydenta
i wysłał naszych chłopców na śmierć na obcej ziemi?
Przepraszam! Tutaj jesteś.
Konferencja prasowa zada Ci pytania, na które nie ma odpowiedzi.
Jesteś bardziej popularna niż ja, panno Pawlichenko.
Czy lubisz to? - Tak lubię to.
Poświęciłem Ci tę piosenkę. Pozwól mi to wykonać.
Nikt nigdy nie był moją piosenką konsekracyjną.
Sewastopol wiosna 1942 r.?.
Wiesz, postanowiłam urodzić Hryszko chłopca.
Masza, zwariowałeś? - Więc chciałem mieć
to mnie tutaj ściska.
Grisza nie jest przeciwny.
Ludal!
Mam wiadomości! - Jaka Masza?
Przyjdź, opowiem ci.
Proszę, przyjdź jutro na wesele tutaj.
Gdzie? - Jak i kiedy?
Ślub. Wesołość! Będziemy się cieszyć.
Ludal ciociu, ciociu Ludal!
Jak zabiłeś? - Dwa.
Normalna. - Kilka.
Ciociu Ludal, spójrz! - Doskonały.
Widzisz, teraz to możliwe.
Nauczysz mnie posługiwać się bronią? - A ja i ja...
Nauczę cię, ale nie teraz. Teraz ćwicz.
Strzec się!
Jesteś spóźniony! Przepraszam.
Zaprosiliśmy Cię na wesele i podpisaliśmy.
Grisza zabity.
To pomenem.
Jego jasna pamięć.
Nie smuć się.
Nie ulega wątpliwości, że wojna może zabić.
Ale pomyśleliśmy, że jeśli będziemy razem...
nie straszne.
Razem jest lepiej.
Ludal.
Musimy kochać.
Powinniśmy być szczęśliwi!
Leung... Chcę syna.
Sam mi powiedziałeś, że wojna - to takie życie ...
Tak.
Dzień dobry. - Dzień dobry.
Pawliczenko, co to za maskarada?
Natychmiast zaprowadź porządek!
Niech zobaczą, że jestem kobietą.
Nie jesteś kobietą. Jesteś żołnierzem sowieckim.
Pamiętaj to.
Wydanie: Wspólny wróg Stalina, drugi front.
Żadnego amatora!
Jasne?!
Ponieważ prawda.
Co oni ci zrobili?
Dłużej już nie mogę.
Mężczyźni byli zobowiązani cię chronić.
Sewastopol, lato 1942 r.?.
Ludal.
Ludal, ty...
Pomoc. Pomoc!
Pomoc!
Pomoc! Ludzie!
Pomoc!
Lyonka. Leung!
Leung!
Gdzie jest... Leung Leung!
Gdzie jest Leung. - Zrelaksować się. Leung zmarł.
Zrelaksuj się, posłuchaj mnie. Wystarczająco!
Więc jestem winny przed tobą. Wojna się dla ciebie skończyła.
Wyniszczający, niezdolny do służby wojskowej.
Kogo zaprosić niepełnosprawność?
Pawliczenko nie jest już tylko wojownikiem.
Jest to symbol, a symbole nie są wyłączone.
Natychmiast opuścić szpital! - Trybunał Wojskowy Czego chcesz?
To nie jest sanatorium dla przedwojennych dziewczyn.
Nie czytasz? Niemcy powiedzieli, że zabili.
Zbliża się trzecia burza, moi żołnierze rozpoczynają bójkę z jej imieniem na ustach.
Złożę skargę do genu. Pietrow.
Rozkaz jest jego: Do jej stóp!
Potrzebujemy przodu.
Podaj rękę. - Zostaw mnie.
Czy można wyżej?
Nie wydaje się to zbyt bohaterskie.
Uśmiech.
Nad głową.
Im więcej, tym lepiej.
Towarzyszu Komisarzu. - Pawliczenko, chodź!
Tutaj, podziwiaj.
Jeden z najlepszych niemieckich snajperów. Otto von Singera.
Przyjdę po Ciebie! Wierzą, że żyjesz.
Praca fotograficzna.
Tutaj. Według inteligencji
prześladując ten plac. - Nie zrobię tego itp. Komisarzu.
Wiesz, jak ważne jest wygranie tego pojedynku?
To najlepszy snajper, jakiego już nie mam.
Oto raport lekarza wojskowego. Nie nadaję się do służby wojskowej.
Zobacz ilu twoich towarzyszy zabije. - Nie mogę.
Nie dla mnie. - Nie mogę.
Nie dla siebie. - Nie mogę.
Ponieważ Leung Kitsenko!
W porządku.
Dobrze ...
Proszę, musisz iść, kiedy generał dywizji.
Towarzyszu Generale Dywizji...
Co jest nie tak?
Musimy pilnie ewakuować sierżanta Pawliczenkę.
Inni nie mają?
Przygotuj dokumenty ewakuacyjne i archiwa.
Ludzie – pracownicy partii i specjaliści ds. bezpieczeństwa.
Zamawiam. - Setki zabitych Niemców.
Czterokrotnie ranny w wyniku kontuzji bojowej.
W końcu kobieta. I to nie jest cenne?!
Nie zasługujesz na to tutaj?!
Jestem lekarzem wojskowym!
Jestem pracownikiem partii!
Ludal, czekaj, teraz ja... - Ludal!
Z archiwum mi pozwolił.
W jego strzelaninie? Naród radziecki jest!
Ludal, Ludal!
Dość paniki!
Walka, przerwa.
Gdybyśmy byli w Odessie. W Odessie.
Jak wtedy.
Sonia zabrała nas na plażę i powiedziała, że powinniście się ze mną spotkać
kostium kąpielowy.
Ryba Sonia „La Traviata” twoi rodzice...
Pierścień biletowy...
Archiwum... - Czekaj, pamiętasz pierścionek?
Zawsze to wiedziałem, odkąd ci to dałem.
Wiesz, mielibyśmy piątkę dzieci. - Wow, pięć, zapasy!
A Sonya, ona... oni nauczą się gotować.
Potrafię smażyć jajka. - Dobry. Wszyscy byśmy usiedli
duży stół. - Tak, każdego dnia.
Codziennie! Z wyjątkiem wieczorów, kiedy idziemy do opery.
Nie, walczę. Nie lubię opery. Lepsze kino.
Bądź szybki razsamva. - Ostrożnie!
Zdobądź skrzynię. Ma wszystko, czego potrzebujesz. Trzymać się!
Walcz, prawda? - Jesteśmy gotowi do zanurzenia.
Przyjdę następnym parowcem.
Jestem Żydem, Odeso, uciekaj!
Nie, walczę! - Czy zanurzenie awaryjne!
Zapasy! Borys!
Pozwól mi odejść. Czekać! Przestań, chcę!
Zapasy!
Ludmiła otworzyła jedną z najstraszniejszych stron
tę wielką wojnę.
Obrona Sewastopola trwa 250 dni,
ale miasto i tak zostało zdobyte przez wroga.
Nie zorganizowano ewakuacji wojsk i obywateli.
Gen. Petrov i kilkudziesięciu funkcjonariuszy z dowództwa
Ewakuowano ich łodziami.
Razem z łodziami podwodnymi, samolotami i łodziami z Sewastopola na Kaukazie
Ewakuowano około 3000 osób.
Admirał Oktyabarski Ewakuowano go samolotem.
Ludmiła zostaje uratowana cudem.
Styczeń ratuje człowieka, który w ten sposób nie składa swojej propozycji.
Daje jej swoją przepustkę. To przerwa w życiu...
Ludmiła kochała Borysa, swoją przyjaciółkę Maszę
a około 80 000 mieszkańców i obrońców Sewastopola pozostaje na lądzie.
Sami przeciwko wrogowi.
Są skazani na śmierć lub niewolę.
Ludal często mi mówił, że oni wszyscy są bohaterami.
Panie, mam 25 lat.
Zabiłem 309 faszystowskich najeźdźców.
Czy nie sądzicie, panowie,
że za długo chowasz się za moimi plecami?
Zostaliśmy przyjaciółmi. Z jej listów wiem
że nie wróciła na front.
Pracował jako instruktor w szkole dla snajperów.
Po wojnie Ludmiła ukończyła studia.
Otrzymała najwyższy stopień: Bohater Związku Radzieckiego.
Moskwa, 1957
Wygrała wszystkie wojny.
I jako żołnierz, i jako dyplomata, i jako kobieta.
Chcę zobaczyć jej syna. Bez wątpienia to przypomina.
Tak, pan Chruszczow może poczekać.
Downloaded from subtitlesnest.com