Dawno, dawno temu, w odległej krainie,
młody książę mieszkał w lśniącym zamku.
Choć miał wszystko, czego dusza zapragnęła,
książę był zepsuty, samolubny i niemiły.
Ale wtedy, pewnej zimowej nocy,
do zamku przybyła stara żebraczka
i ofiarował mu jedną różę
w zamian za schronienie przed przenikliwym zimnem.
Zniesmaczony jej mizernym wyglądem,
książę zadrwił z prezentu i odprawił staruszkę.
Ona jednak ostrzegła go, aby nie dał się zwieść pozorom,
bo piękno można znaleźć wewnątrz.
A kiedy znów ją odprawił, brzydota starej kobiety zniknęła
aby odsłonić piękną czarodziejkę.
Książę próbował przepraszać, ale było już za późno,
bo widziała, że w jego sercu nie było miłości.
A za karę
przemieniła go w okropną bestię
i rzucił potężne zaklęcie na zamek i wszystkich, którzy tam mieszkali.
Wstydząc się swojej potwornej formy,
Bestia ukryła się w swoim zamku
z magicznym lustrem jako jedynym oknem na świat zewnętrzny.
Róża, którą ofiarowała
była naprawdę zaczarowaną różą,
który będzie kwitł aż do jego 21. roku życia.
Gdyby mógł nauczyć się kochać inną
i zdobądź w zamian jej miłość, zanim opadnie ostatni płatek,
wtedy zaklęcie zostanie złamane.
Jeśli nie, byłby skazany na zagładę
pozostać bestią na zawsze.
W miarę upływu lat,
popadł w rozpacz i stracił wszelką nadzieję,
bo kto mógłby kiedykolwiek nauczyć się kochać bestię?
Małe miasteczko, to spokojna wioska
Każdy dzień podobny do poprzedniego
Małe miasteczko, pełne małych ludzi
Budzę się, żeby powiedzieć...
Idzie piekarz z tacą, jak zawsze
Do sprzedania ten sam stary chleb i bułki
Każdego ranka dokładnie to samo
Od rana, kiedy przyjechaliśmy
Do tego biednego, prowincjonalnego miasteczka
-Dzień dobry, Bello. -Dzień dobry, monsieur.
-Dokąd idziesz? -Księgarnia.
Właśnie skończyłem najwspanialszą historię
-o łodydze fasoli i ogrze i... -To miło.
Marie, bagietki! Pośpiesz się!
Spójrz, proszę. Dziewczyna jest dziwna, bez dwóch zdań
Oszołomiony i rozproszony, nie widzisz tego?
Nigdy nie należy do żadnego tłumu
Bo jej głowa jest wysoko w chmurach
Nie można zaprzeczyć, że jest zabawną dziewczyną, Belle
-Bonjour -Dzień dobry
Jak tam twoja rodzina?
-Bonjour -Dzień dobry
Jak się ma Twoja żona?
Potrzebuję sześciu jajek
To jest zbyt drogie
Musi być coś więcej niż tylko życie na prowincji
-Piękność. -Dzień dobry.
Przyszedłem oddać pożyczoną książkę.
Już skończone?
Nie mogłem tego odłożyć. Czy masz coś nowego?
Nie od wczoraj.
W porządku. Pożyczę ten.
Ten? Ale przeczytałeś to dwa razy.
Cóż, to mój ulubiony.
Odległe miejsca, śmiałe walki na miecze, magiczne zaklęcia, książę w przebraniu.
Jeśli tak bardzo ci się to podoba, jest twoje.
-Ale, proszę pana... -nalegam.
Dziękuję. Dziękuję bardzo.
Spójrz, oto ona. Ta dziewczyna jest taka osobliwa
Zastanawiam się, czy czuje się dobrze
Z marzycielskim, odległym spojrzeniem
A nos utknął w książce
Jaką zagadką dla nas wszystkich jest Belle
Czy to nie jest niesamowite?
To moja ulubiona część
Bo zobaczysz
Tutaj spotyka księcia z bajki
Ale nie odkryje, że to on
Aż do rozdziału trzeciego
Hej hej! Hej hej hej!
Nic dziwnego, że jej imię oznacza piękno
Jej wygląd nie ma sobie równych
Ale za tą piękną fasadą
Obawiam się, że jest dość dziwna
Bardzo różni się od reszty z nas
Ona nie jest taka jak reszta z nas
Tak, inna niż reszta z nas jest Belle
Wow! Nie spudłowałeś, Gaston.
Jesteś najlepszym łowcą na całym świecie!
-wiem. - Żadna bestia nie żyje
ma przeciwko Tobie szansę.
-I żadnej dziewczyny, jeśli już o tym mowa. -To prawda, LeFou.
I mam na to nastawiony cel.
-Córka wynalazcy? -Ona jest tą.
-Szczęśliwa dziewczyna, którą poślubię. -Ale ona...
-Najpiękniejsza dziewczyna w mieście. -Wiem, ale...
To czyni ją najlepszą.
-I czy nie zasługuję na najlepsze? -Ależ oczywiście. To znaczy, ty tak.
Od chwili, kiedy ją poznałem, zobaczyłem ją
Powiedziałem, że jest cudowna i upadłem
Tutaj, w mieście, jest tylko ona
Kto jest piękny jak ja
Więc planuję zabiegać o względy i poślubić Bellę
Spójrz, idzie
Czyż nie jest marzycielski?
Panie Gastonie
Och, jest taki uroczy
Bądź spokojny, moje serce
Prawie nie oddycham
To taki wysoki, ciemny, silny i przystojny brutal
-Bonjour -Dzień dobry
-Nazywasz to bekonem? -Co za cudowne winogrona
- Trochę sera - Dziesięć jardów
-Przepraszam -przyniosę nóż
-Proszę mnie przepuścić. -Ten chleb jest czerstwy
- Te ryby śmierdzą. - Madame się myli
Musi być coś więcej niż tylko życie na prowincji
Tylko patrz, zamierzam uczynić Belle moją żoną
Spójrz, oto dziewczyna, która jest dziwna, ale wyjątkowa
Bardzo osobliwa mademoiselle
Szkoda i grzech
Ona nie do końca tu pasuje
Bo ona jest naprawdę zabawną dziewczyną
Piękna, ale zabawna dziewczyna
Ona naprawdę jest zabawną dziewczyną
Ta Bella
-Witam, Bello. -Bonjour, Gaston.
Gaston, czy mogę prosić o moją książkę?
Jak możesz to przeczytać? Nie ma zdjęć.
No cóż, niektórzy używają wyobraźni.
Belle, najwyższy czas, żebyś oderwała się od tych książek
i zwróciłem uwagę na ważniejsze rzeczy.
Jak ja.
Całe miasto o tym mówi.
Kobieta nie powinna czytać.
Wkrótce zaczyna mieć pomysły i myśleć.
Gaston, jesteś zdecydowanie pierwotny.
Dziękuję, Belle.
Co powiesz na to, że pójdziemy razem do tawerny
-i rzucisz okiem na moje trofea? -Może innym razem.
-Co jest z nią nie tak? -Ona jest szalona.
On jest wspaniały.
Proszę, Gaston, nie mogę. Muszę wrócić do domu, żeby pomóc ojcu.
Do widzenia.
Ten szalony stary wariat. Potrzebuje wszelkiej pomocy, jaką może uzyskać.
Nie mów tak o moim ojcu.
Tak! Nie mów tak o jej ojcu.
Mój ojciec nie jest szalony. On jest geniuszem.
-Papa? -Jak do cholery to się stało?
-Zabij to! -Wszystko w porządku, tato?
Jestem... Jestem prawie gotowy, żeby porzucić tę kupę śmieci.
-Zawsze tak mówisz. - Tym razem mam na myśli!
Nigdy nie uruchomię tego kretyńskiego urządzenia!
Tak, będziesz. A jutro na targach zdobędziesz pierwszą nagrodę.
I zostań światowej sławy wynalazcą.
Naprawdę w to wierzysz?
Zawsze to robiłem.
No cóż, na co czekamy? Zaraz to naprawię.
Podaj mi to... Ten klincz z psimi nogami.
Więc, dobrze się dzisiaj bawiłeś w mieście?
Mam nową książkę.
Tato, myślisz, że jestem dziwny?
Moja córka? Dziwne?
Skąd wziąć taki pomysł?
nie wiem. Tylko nie jestem pewien, czy tu pasuję.
Nie ma nikogo, z kim mógłbym naprawdę porozmawiać.
A co z tym Gastonem? To przystojny facet.
Jest przystojny, zgadza się, niegrzeczny, zarozumiały i...
Tato, on nie jest dla mnie.
Nie martw się.
Bo ten wynalazek będzie dla nas początkiem nowego życia.
Myślę, że to wystarczyło. Teraz spróbujmy.
-To działa! -Tak?
-To prawda! -Zrobiłeś to.
Naprawdę to zrobiłeś!
Podepnij Philippea, dziewczyno. idę na targi!
Żegnaj, tato. Powodzenia.
Żegnaj, Bello. Uważaj, kiedy mnie nie będzie.
Powinniśmy już tam być.
Może przegapiliśmy zakręt.
Chyba powinienem był wziąć... Poczekaj chwilę.
Nie. Chodźmy tędy.
Daj spokój, Philippe, to skrót. Będziemy tam za chwilę.
To nie może być w porządku. Dokąd nas zabrałeś, Philippe?
Lepiej zawróćmy.
Oj. Oj, chłopcze. Zaraz, zaraz, zaraz, Philippe.
Uważaj! NIE!
och!
Oj, chłopcze!
Cofnij się, cofnij się, cofnij się!
Dobry chłopak. Dobry chłopak. To dobrze, to... Cofnij się!
Spokojnie, teraz. Stały.
Stały. Nie, Philippe!
Philippe?
Pomoc! Czy... jest tam ktoś?
Pomoc!
Cześć?
Cześć!
Biedak musiał zgubić drogę w lesie.
Bądź cicho. Może odejdzie.
Czy ktoś tam jest?
Ani słowa, Lumiere. Ani jednego słowa.
Nie chcę się wtrącać, ale zgubiłem konia
i potrzebuję miejsca na noc.
Cogsworth, miej serce.
Oczywiście, monsieur, jesteś tu mile widziany.
Kto to powiedział?
Tutaj.
-Gdzie? -Cześć.
niesamowite!
Cóż, teraz już to zrobiłeś, Lumiere.
Znakomity. Po prostu brzoskwiniowy.
-Jak to się osiąga? -Postaw mnie natychmiast.
Przestań! Przestań, mówię!
Panie, zamknij to natychmiast!
-Pozwoli pan? -Przepraszam.
To... Chodzi o to, że nigdy nie widziałem zegara, który...
Jesteś przemoczony do szpiku kości, monsieur.
Przychodzić. Ogrzej się przy ognisku.
-Dziękuję. -Nie nie nie!
Wiesz, co zrobi mistrz, jeśli go tu znajdzie.
Żądam, żebyś się w tym miejscu zatrzymał.
Nie? Nie. Nie krzesło mistrza.
Nie widzę tego. Nie widzę tego.
No cóż, witaj, chłopcze.
-Jaka usługa. -W porządku.
To zaszło wystarczająco daleko. ja tu rządzę...
Czy ma pan ochotę na miłą herbatę, sir? Za chwilę cię rozgrzeję.
Nie. Żadnej herbaty. Nie herbata!
Jego wąsy łaskoczą, mamo.
Cześć.
Jest tu nieznajomy.
Mistrzu, pozwól mi wyjaśnić. Pan zgubił się w lesie.
Był zimny i mokry, więc...
Mistrzu, chciałbym wykorzystać ten moment i powiedzieć
Od początku byłem temu przeciwny. To wszystko była jego wina.
Próbowałem ich zatrzymać. Czy mnie posłuchają? Nie? Nie...
Kim jesteś? Co Ty tutaj robisz?
ja... ja... zgubiłem się w lesie i...
Nie jesteś tu mile widziany!
ja... ja... przepraszam.
-Na co się gapisz? -Nic.
Więc przyszedłeś pogapić się na Bestię, prawda?
Proszę, nie chciałem nic złego! Po prostu potrzebowałem miejsca na nocleg.
-Dam ci nocleg! -Nie, nie, proszę! NIE! NIE!
O chłopie. Belle czeka niespodzianka życia, co, Gaston?
Tak, to jej szczęśliwy dzień.
Chciałbym podziękować wszystkim za przybycie na mój ślub.
Najpierw lepiej pójdę tam i oświadczę się dziewczynie.
A ty, LeFou, kiedy Belle i ja wyjdziemy przez te drzwi...
wiem. wiem. Zakładam zespół!
-Jeszcze nie. -Przepraszam.
Gaston, co za miła niespodzianka.
Czy jednak nie? Jestem po prostu pełen niespodzianek.
Wiesz, Belle, w mieście nie ma dziewczyny
kto nie chciałby być na Twoim miejscu.
To jest dzień...
To dzień, w którym spełnią się Twoje marzenia.
Co wiesz o moich snach, Gaston?
Mnóstwo! Tutaj. Wyobraź sobie to.
Rustykalny domek myśliwski, moja ostatnia ofiara pieczona na ognisku
i moja mała żona masuje moje stopy
podczas gdy najmłodsi bawią się na podłodze z psami.
-Będziemy mieć sześć lub siedem. -Psy?
Nie, Bello.
-Zapinanie chłopaków takich jak ja. -Wyobraź sobie to.
Czy wiesz, kim będzie ta mała żona?
-Daj mi pomyśleć. -Ty, Bello.
Gaston, brak mi słów.
Naprawdę nie wiem, co powiedzieć.
-Powiedz, że wyjdziesz za mnie. -Bardzo mi przykro, Gaston, ale...
Ale po prostu nie zasługuję na ciebie!
Jak poszło?
Będę miał Belle za żonę.
Nie dajcie się zwieść temu.
Drażliwy.
Czy go nie ma?
Czy potrafisz sobie wyobrazić? Poprosił mnie, żebym za niego wyszła.
Ja, żona tego prostaka, bezmózgiego...
Pani Gaston
Nie możesz tego po prostu zobaczyć?
Pani Gaston
Jego mała żona
Nie, proszę pana, nie ja, gwarantuję to
Chcę czegoś więcej niż życia na prowincji
Chcę przygody gdzieś na wielkiej szerokości
Chcę tego bardziej, niż jestem w stanie to stwierdzić
I chociaż raz może być wspaniale
Aby ktoś zrozumiał
Chcę o wiele więcej, niż planowali
Filipie! Co Ty tutaj robisz? Gdzie jest... Gdzie jest tata?
Gdzie on jest, Philippe? Co się stało?
Musimy go znaleźć. Musisz mnie do niego zabrać.
Co to za miejsce?
Philippe, proszę, spokojnie.
Stały.
Papa!
Nie mogliśmy milczeć, prawda?
Musieliśmy go zaprosić, żeby został, prawda?
Podaj mu herbatę, usiądź w fotelu mistrza. Pogłaszcz psiaka.
Starałem się być gościnny.
Cześć?
Czy jest tu ktoś?
Cześć?
Papa? Papa?
Jesteś tu?
Mamo, w zamku jest dziewczyna.
Chip, nie pozwolę ci wymyślać takich szalonych historii.
Naprawdę, mamo. Widziałem ją.
- Ani słowa więcej. Do wanny. -Ale co?
Dziewczyna. Widziałem dziewczynę w zamku.
Widzisz, mówiłem ci.
Jestem nieodpowiedzialny, beztroski, z woskowymi uszami i obwisłą szczęką...
Papa?
Widziałeś to?
-To dziewczyna! -Wiem, że to dziewczyna.
Nie widzisz? Ona jest tą. Dziewczyna, na którą czekaliśmy.
-Przyszła złamać zaklęcie. -Poczekaj minutę. Poczekaj minutę.
Papa?
Cześć? Czy ktoś tu jest?
Czekać! szukam mojego ojca. ja...
Zabawne. Jestem pewien, że ktoś był.
Czy jest tu ktoś?
-Piękność? -Papa!
Jak mnie znalazłeś?
Twoje ręce są jak lód. Musimy cię stamtąd wyciągnąć.
Belle, chcę, żebyś opuściła to miejsce.
Kto ci to zrobił?
Nie ma czasu na wyjaśnienia. Musisz iść. Teraz!
-Nie zostawię cię. -Co Ty tutaj robisz?
Uciekaj, Bello!
-Kto tam? Kim jesteś? -Pan tego zamku.
Przyszedłem po mojego ojca.
Proszę go wypuścić. Nie widzisz, że on jest chory?
W takim razie nie powinien był tu wkraczać!
Ale mógł umrzeć. Proszę, zrobię wszystko.
Nic nie możesz zrobić. Jest moim więźniem.
Musi być jakiś sposób, żebym mógł...
Czekać!
-Zamiast tego weź mnie. -Ty?
Zająłbyś jego miejsce?
Bello, nie! Nie wiesz co robisz!
Gdybym to zrobił, wypuściłbyś go?
Tak. Ale musisz obiecać, że zostaniesz tu na zawsze.
Wejdź do światła.
Nie, Bello! Nie pozwolę ci tego zrobić!
-Masz moje słowo. -Zrobione.
Nie, Belle, posłuchaj mnie. jestem stary. przeżyłem swoje życie.
Czekać.
-Piękność! -Czekać.
NIE! Proszę, oszczędź moją córkę. Proszę!
Ona nie jest już twoim zmartwieniem. Zabierz go do wioski.
Wypuść mnie. Proszę mnie wypuścić!
Wypuść mnie! Proszę! Proszę!
-Gospodarz? -Co?
Ponieważ dziewczyna będzie z nami już dłuższy czas,
Pomyślałem, że może zechcesz zaoferować jej wygodniejszy pokój.
Może jednak nie.
Nawet nie pozwoliłeś mi się pożegnać.
Nigdy więcej go nie zobaczę.
Nie zdążyłem się pożegnać.
Pokażę ci twój pokój.
Mój pokój? Ale pomyślałem...
Chcesz... Chcesz zostać w wieży?
-NIE. -Więc chodź za mną.
Powiedz jej coś.
Mam nadzieję, że ci się tutaj spodoba.
Zamek jest teraz Twoim domem,
więc możesz iść gdziekolwiek chcesz, z wyjątkiem zachodniego skrzydła.
-Co jest na zachodzie... -To jest zabronione!
Jeśli będziesz czegoś potrzebować, moi słudzy przyjdą do ciebie.
Kolacja. Zaproś ją na kolację.
Dołączysz do mnie na kolację. To nie jest prośba!
Za kogo ona się uważa?
Ta dziewczyna związała się z niewłaściwym mężczyzną.
-Nikt nie odmawia Gastonowi. -No jasne.
Zwolniony. Odrzucony. Publicznie upokorzony.
To więcej niż mogę znieść.
-Więcej piwa? -Po co? Nic nie pomaga.
-Jestem zawstydzony. -Kto ty? Nigdy.
Gaston, musisz się wziąć w garść.
Kurczę, niepokoi mnie twój widok, Gaston
Wyglądam tak na śmietnikach
Każdy facet tutaj chciałby być tobą, Gaston
Nawet przy braniu brył
Nie ma w mieście mężczyzny tak podziwianego jak ty
Jesteś ulubionym facetem wszystkich
Wszyscy są Tobą zafascynowani i zainspirowani
I nie jest to bardzo trudne
Aby zobaczyć dlaczego
Nikt nie jest tak zręczny jak Gaston
Nikt nie jest tak szybki jak Gaston
Nikt nie ma tak niewiarygodnie grubej szyi jak Gaston
Bo nie ma w mieście mężczyzny choć w połowie tak męskiego
Idealny, czysty wzór
Możesz zapytać dowolnego Toma, Dicka lub Stanleya
I powiedzą ci, w czyim zespole wolą być
Nikt nie był taki jak Gaston
Król jak Gaston
Nikt nie ma tak dużego dołka w brodzie jak Gaston
Jako okaz tak, jestem onieśmielający
Ojej, co za facet, ten Gaston
Daj pięć hurra. Daj 1 2 biodra
Gaston jest najlepszy, a reszta to krople
Nikt nie walczy tak jak Gaston
Gaśnie światło jak Gaston
W walce zapaśniczej nikt nie gryzie tak jak Gaston
Bo nie ma nikogo tak krzepkiego i muskularnego
Jak widzisz, mam zapas bicepsów
- Ani trochę tego chudego czy chudego. - Zgadza się
I każdy centymetr mnie pokryty jest włosami
-Nikt nie uderza tak jak Gaston. -Ma rozum jak Gaston
Podczas meczu na plucie nikt nie pluje tak jak Gaston
Jestem szczególnie dobry w odkrztuszaniu
Dziesięć punktów dla Gastona
Kiedy byłem chłopcem, jadłem cztery tuziny jajek
Każdego ranka pomóż mi urosnąć
A teraz, kiedy dorosłem, jem pięć tuzinów jajek
Więc jestem mniej więcej wielkości barki
Nikt nie strzela tak jak Gaston
Sprawia, że te piękności są jak Gaston
Potem włóczy się po okolicy w butach jak Gaston
Wykorzystuję poroże we wszystkich moich dekoracjach
Ojej, co za facet
Gastona
-Pomoc! Niech ktoś mi pomoże! -Maurys?
Proszę! Proszę, potrzebuję twojej pomocy.
On ją ma... Trzyma ją zamkniętą w lochu.
-Kto? -Piękność. Musimy iść.
Nie... Nie ma chwili do stracenia.
och! Zwolnij, Maurice.
- Kto zamknął Belle w lochu? -Bestia!
Straszna, potworna bestia!
-Czy to duża bestia? -Ogromny.
-Z długim, brzydkim pyskiem? -Okropnie brzydki.
-I ostre, okrutne kły? -Tak tak! Pomożesz mi?
W porządku, stary. Pomożemy Ci.
Będziesz? Dziekuję Dziekuję Dziękuję.
Szalony, stary Maurice.
Zawsze potrafi się pośmiać.
Szalony stary Maurice?
Szalony, stary Maurice.
LeFou, obawiam się, że myślałem
Niebezpieczna rozrywka
Ja wiem
Ale ten zwariowany stary głupek jest ojcem Belle
A jego zdrowie psychiczne jest takie sobie
Teraz koła w mojej głowie się kręcą
Odkąd spojrzałem na tego wariata starca
Widzisz, obiecałem sobie, że ożenię się z Bellą
I teraz opracowuję plan
-Jeśli ja... -Tak?
-Wtedy my... -Nie, prawda?
-Zgadywać. -Teraz rozumiem!
-Chodźmy! -Chodźmy!
Nikt nie spiskuje tak jak Gaston
Robi tanie zdjęcia jak Gaston
Plany prześladowania nieszkodliwych wariatów, takich jak Gaston
Więc jego małżeństwo wkrótce będziemy świętować
Ojej, co za facet
Gastona
Czy nikt mi nie pomoże?
-Kto to jest? -Pani Potts, kochanie.
Pomyślałem, że może zechcesz napić się herbaty.
Ale ty jesteś... Jesteś...
-Ostrożny. -To jest niemożliwe.
Wiem, że tak jest, ale oto jesteśmy.
Mówiłem ci, że jest ładna, mamo, prawda?
W porządku, Chip, to wystarczy. Teraz powoli. Nie rozlewaj.
Dziękuję.
Chcesz zobaczyć, jak robię sztuczkę?
-Żeton! -Przepraszam.
To była bardzo odważna rzecz, którą zrobiłaś, moja droga.
Wszyscy tak myślimy.
Ale straciłem ojca, moje marzenia, wszystko.
Rozchmurz się, dziecko. W końcu wszystko się ułoży.
Zobaczysz.
Posłuchaj, jak paplam
póki jest na stole kolacja.
Żeton?
Do widzenia.
No dobrze, a teraz w co cię ubierzemy na kolację?
Zobaczmy, co mam w szufladach.
Ale wstyd!
Oto jesteśmy. W tym będziesz wyglądać olśniewająco.
To bardzo miło z twojej strony, ale nie idę na kolację.
Ale musisz.
Podawana jest kolacja.
Co tak długo trwa?
Powiedziałem jej, żeby zeszła.
-Dlaczego jeszcze jej tu nie ma? - Spróbuj uzbroić się w cierpliwość, proszę pana.
Dziewczyna w ciągu jednego dnia straciła ojca i wolność.
Mistrzu, pomyślałeś?
że może to właśnie ta dziewczyna przełamie zaklęcie?
Oczywiście, że mam! nie jestem głupcem.
Dobry! Więc się w niej zakochałeś,
ona się w tobie zakochuje i puf! Zaklęcie zostało złamane.
O północy znów będziemy ludźmi.
To nie jest takie proste, Lumiere. Te rzeczy wymagają czasu.
Ale róża już zaczęła więdnąć.
To nie ma sensu.
Ona jest taka piękna, a ja...
Cóż, spójrz na mnie!
Musisz pomóc jej spojrzeć poza to wszystko.
nie wiem jak.
Cóż, możesz zacząć od tego, aby stać się bardziej reprezentacyjnym.
Wyprostować się. Staraj się zachowywać jak dżentelmen.
Tak. Kiedy przyjdzie, obdarz ją uroczym, uroczym uśmiechem.
Przyjdź, przyjdź, pokaż mi uśmiech.
-Ale nie strasz biednej dziewczyny. -Zaimponuj jej swoim rapierowym dowcipem.
Ale bądź delikatny.
-Zasyp ją komplementami. -Ale bądź szczery.
I ponad wszystko,
-musisz panować nad swoim temperamentem! -Musisz panować nad swoim temperamentem!
Tutaj jest!
Dobry wieczór.
-No gdzie ona jest? -Kto?
Dziewczyna, tak. Dziewczyna.
Właściwie, ona jest w trakcie...
Okoliczności są takie, jakie są... Ona nie przyjdzie.
Co?
O jej. Wasza Wysokość! Wasza Eminencja!
Nie spieszmy się!
Chyba mówiłem ci, żebyś zeszła na kolację!
nie jestem głodny.
Wyjdziesz albo ja... ja... wyważę drzwi!
Mistrzu, mogę się mylić,
ale to może nie być najlepszy sposób na zdobycie uczuć dziewczyny.
Proszę, staraj się być dżentelmenem.
Ale ona jest taka trudna.
Delikatnie, delikatnie.
-Przyjdziesz na kolację? -NIE!
Uprzejmy, szlachetny.
Sprawiłoby mi to wielką przyjemność
gdybyś zechciał zjeść ze mną kolację.
A my mówimy „proszę”.
-Proszę. -Nie, dziękuję.
-Nie możesz tam zostać na zawsze! -Tak, mogę.
Cienki! No to idź i głoduj!
Jeśli nie je ze mną, to nie je wcale!
O jej. To wcale nie poszło dobrze, prawda?
Lumiere, stań na straży przy drzwiach
i poinformuj mnie natychmiast, jeśli nastąpi najmniejsza zmiana.
Możesz na mnie liczyć, mon capitaine.
Równie dobrze możemy zejść na dół i zacząć sprzątać.
Uprzejmie proszę, ale ona odmawia.
Czego ona ode mnie chce, błagam?
Pokaż mi dziewczynę.
Ale mistrz naprawdę nie jest taki zły, kiedy go lepiej poznasz.
Dlaczego nie dasz mu szansy?
Nie chcę go poznawać.
Nie chcę mieć z nim nic wspólnego.
Po prostu się oszukuję.
Ona nigdy nie uzna mnie za kogokolwiek
ale potwór.
To beznadziejne.
-O nie. -O tak.
-O nie. -Och, tak, tak, tak.
Już wcześniej byłem przez ciebie spalony.
Alors! Pojawiła się!
Chodź, Chipie. Do szafki z twoimi braćmi i siostrami.
Ale nie jestem śpiący.
-Tak, jesteś. -Nie, nie jestem.
Pracuję i jestem niewolnikiem przez cały dzień, i po co?
Kulinarne arcydzieło poszło na marne!
Przestań marudzić. To była długa noc dla nas wszystkich.
Cóż, jeśli mnie pytasz, była po prostu uparta.
W końcu powiedział „proszę”.
Ale jeśli mistrz nie nauczy się panować nad swoim temperamentem,
-On nigdy nie złamie... -Wspaniale cię widzieć
poza domem, mademoiselle.
Jestem Cogsworth i jestem głową rodziny.
-To jest Lumiere. -Enchante, cherie.
Jeśli tak, przestań, cokolwiek, proszę,
co możesz zrobić, aby twój pobyt był bardziej komfortowy...
-Jestem trochę głodny. -Jesteś?
Słyszeć? Ona jest głodna.
Podsycić ogień. Wyrwij srebro. Obudź porcelanę.
Pamiętaj, co powiedział mistrz.
Pish tosh. Nie pozwolę, żeby biedne dziecko było głodne.
W porządku, w porządku. Szklanka wody, skórka chleba, a potem...
Cogsworth, jestem tobą zaskoczony.
Ona nie jest więźniem. Ona jest naszym gościem.
Musimy sprawić, żeby czuła się tu mile widziana. Tędy, mademoiselle.
Cóż, trzymaj to cicho.
Jeśli mistrz się o tym dowie, to będą nasze karki.
Oczywiscie oczywiscie.
Ale czym byłby obiad bez odrobiny muzyki?
Muzyka?
Z największą dumą i największą przyjemnością
że witamy Cię dziś wieczorem.
A teraz zapraszamy na relaks.
Podsuńmy krzesło, jak dumnie prezentuje się jadalnia
Twój obiad.
Bądź naszym gościem, bądź naszym gościem
Przetestuj naszą usługę
Zawiąż serwetkę na szyi, chérie
A my zapewniamy resztę
Zupa du jour, gorące przystawki
Żyjemy tylko po to, żeby służyć
Spróbuj szarego, jest pyszne
Nie wierzysz mi? Zapytaj naczynia
Potrafią śpiewać, potrafią tańczyć
W końcu, proszę pani, to jest Francja
A kolacja tutaj nigdy nie jest na drugim miejscu
No dalej, rozwiń swoje menu
Rzuć okiem, a będziesz naszym gościem
Oui, nasz gość Bądź naszym gościem
Ragout wołowy, suflet serowy
Ciasto i budyń, en flambé
Przygotujemy i podamy z polotem
Kabaret kulinarny
Jesteś sam i się boisz
Ale bankiet jest gotowy
Nikt nie jest ponury i nie narzeka
Podczas gdy sztućce są zabawne
Opowiadamy dowcipy, ja robię sztuczki
Z moimi innymi świecznikami
I wszystko jest w doskonałym guście
Że możesz się założyć
Chodź i podnieś szklankę
Wygrałeś swój własny darmowy karnet
Być naszym gościem
Jeśli jesteś zestresowany, proponujemy wyśmienitą kuchnię
Bądź naszym gościem, bądź naszym gościem
Bądź naszym gościem
Życie jest takie denerwujące
Dla sługi, który nie służy
Nie jest cały bez duszy, na którą można czekać
Zejść!
Te stare, dobre czasy
Kiedy byliśmy przydatni
Nagle te stare dobre czasy minęły
Rdzewieliśmy przez dziesięć lat
Potrzebuję czegoś więcej niż tylko odkurzanie
Potrzebne ćwiczenia
Szansa wykorzystania naszych umiejętności
Przez większość dni po prostu leżeliśmy wokół zamku
Zwiotczały, gruby i leniwy
Wszedłeś i ups-a-stokrotka
To gość, to gość
Sake żyje, cóż, będę błogosławiony
Wino się nalało i dziękujcie Panu
Serwetki mam świeżo wyprasowane
Do deseru będzie chciała herbatę
I, kochanie, nie przeszkadza mi to
Podczas gdy miseczki wykonują swoje miękkie podbicie
Będę bulgotać, będę warzyć
Rozgrzeję się, będzie gorąco
Na litość boską, czy to miejsce?
Posprzątaj. Chcemy, żeby firma zrobiła na nas wrażenie
Mamy dużo do zrobienia
Czy to jest jeden guz czy dwa?
Dla Ciebie, nasz gościu
-Ona jest naszym gościem. -Ona jest naszym gościem
Bądź naszym gościem
Bądź naszym gościem, bądź naszym gościem. Naszym rozkazem jest Twoja prośba
Chodźmy ludzie. Koniec zabawy. Tutaj. Ustawiać się w kolejce.
Minęło 10 lat, odkąd kogoś tu gościliśmy
I mamy obsesję
Z posiłkiem, z Twoją łatwością
Tak, rzeczywiście, naszym celem jest sprawiać przyjemność
Podczas gdy światło świecy wciąż się świeci
Pozwól sobie pomóc, będziemy działać dalej
Kurs po kursie
Jeden po drugim
Dopóki nie krzykniesz: „Dość, mam dość!”
Potem zaśpiewamy ci do snu, podczas trawienia
Dziś wieczorem podeprzesz swoje stopy
Ale na razie zjedzmy
Bądź naszym gościem
Proszę, bądź naszym
Gość
-Brawo! To było cudowne. -Dziękuję.
Dziękuję, mademoiselle. Dobry występ, prawda? Wszyscy!
Mój Boże, spójrz na godzinę. A teraz idź do łóżka, idź do łóżka.
Nie mogłabym teraz iść do łóżka.
To mój pierwszy raz w zaczarowanym zamku.
Zaczarowany!
Kto mówił, że zamek jest zaczarowany?
To byłeś ty, prawda?
Wymyśliłem to sam.
Chciałbym się rozejrzeć, jeśli można.
-Chcesz wycieczkę? -Poczekaj sekundę. Poczekaj sekundę.
Nie jestem pewien, czy to dobry pomysł.
Nie możemy pozwolić jej szperać w niektórych miejscach,
jeśli wiesz, co mam na myśli.
Być może chciałbyś mnie zabrać.
Jestem pewien, że wiesz wszystko o zamku.
Dobrze. Właściwie, ja...
Tak.
Jak widać, pseudofasada została usunięta
aby odsłonić minimalistyczny rokokowy design.
Zwróć uwagę na niezwykłe odwrócone sklepienia.
Jest to kolejny przykład okresu późnoneoklasycznego baroku.
I jak zawsze mówię, jeśli to nie jest barok, nie naprawiaj tego.
Gdzie byłem?
Tak jak byłeś!
A teraz, jeśli mogę zwrócić waszą uwagę na latające podpory nad...
Mademoiselle?
-Co tam jest? -Gdzie? Tam? Nic.
Absolutnie nic interesującego w zachodnim skrzydle.
Zakurzone, nudne i bardzo nudne.
A więc to jest zachodnie skrzydło!
Miło idzie.
Zastanawiam się, co on tam ukrywa.
-Ukrywanie? Mistrz niczego nie ukrywa. -Wtedy nie byłoby to zabronione.
Może mademoiselle chciałaby zobaczyć coś innego?
Mamy wspaniałe gobeliny, których początki sięgają...
-Może później. -Ogrody.
Albo... Albo... Może biblioteka?
Masz bibliotekę?
-Tak. Rzeczywiście. -Z książkami.
-Stoi książek. -Góry książek.
-Lasy książek. -Kaskady.
-Bloki chmur. - Bagna książek.
Więcej książek, niż będziesz w stanie przeczytać przez całe życie.
Książki na każdy temat, jaki kiedykolwiek studiował
przez każdego autora, który kiedykolwiek przyłożył pióro do papieru.
-Dlaczego tu przyszedłeś? -Ja... przepraszam.
-Ostrzegałem cię, żebyś nigdy tu nie przychodził! -Nie miałem na myśli nic złego.
Czy zdajesz sobie sprawę, co mogłeś zrobić?
Proszę! Zatrzymywać się!
-Wysiadać! -NIE!
Wysiadać!
Gdzie idziesz?
Obiecuję czy nie, nie mogę tu zostać ani minuty dłużej.
Nie, poczekaj, proszę! Proszę czekać!
NIE!
Tu i teraz. Nie rób tego.
Po prostu trzymaj się.
To boli!
Gdybyś się nie ruszał, nie bolałoby tak bardzo!
Gdybyś nie uciekł, nie doszłoby do tego.
Gdybyś mnie nie przestraszył, nie uciekłbym.
Nie powinieneś był być w zachodnim skrzydle!
Cóż, powinieneś nauczyć się panować nad swoim temperamentem.
Teraz stój spokojnie. To może trochę szczypać.
Przy okazji, dziękuję za uratowanie mi życia.
Nie ma za co.
Zwykle nie opuszczam azylu w środku nocy,
ale powiedział, że sprawisz, że będzie to tego warte.
-Słucham. -To jest tak.
Moje serce jest nastawione na poślubienie Belle,
ale potrzebuje trochę perswazji.
Odrzuciłem go płasko.
Wszyscy wiedzą, że jej ojciec jest wariatem.
Był tu dziś wieczorem i bredził o bestii w zamku.
Maurycy jest nieszkodliwy.
Rzecz w tym, że Belle zrobiłaby wszystko, żeby nie zostać zamkniętym.
Tak, nawet wyjdź za niego za mąż.
Więc chcesz, żebym wrzucił jej ojca do azylu,
chyba że zgodzi się cię poślubić.
To obrzydliwe.
kocham to.
Jeśli nikt mi nie pomoże, wrócę sam.
Tak, czy to wszystko? Nie obchodzi mnie, czego to wymaga.
Znajdę ten zamek i jakoś...
Wyciągnę ją stamtąd.
-Piękność! Maurycy! -No cóż.
Chyba w końcu to nie zadziała.
Kiedyś muszą wrócić.
A kiedy to zrobią, będziemy na nie gotowi.
LeFou, nie ruszaj się z tego miejsca, dopóki Belle i jej ojciec nie wrócą do domu.
Ale... Ale ja...
Orzechy.
Nigdy nie czułem tego do nikogo.
Chcę coś dla niej zrobić. Ale co?
Cóż, są zwykłe rzeczy.
Kwiaty, czekoladki, obietnice, których nie zamierzasz dotrzymać.
Nie? Nie. To musi być coś bardzo wyjątkowego.
Coś, co wzbudzi jej zainteresowanie. Poczekaj minutę.
Piękność?
Jest coś, co chcę ci pokazać.
Ale najpierw musisz zamknąć oczy.
To niespodzianka.
-Mogę je otworzyć? -Nie? Nie. Jeszcze nie.
Zaczekaj tutaj.
-Teraz mogę je otworzyć? -W porządku. Teraz.
Nie mogę w to uwierzyć.
W życiu nie widziałem tylu książek.
-Ty... Podoba ci się? -To cudownie.
Wtedy jest twój.
Bardzo dziękuję.
-Czy mógłbyś na to spojrzeć! -Wiedziałem, że to zadziała.
Co? Co działa?
-To bardzo zachęcające. -Czy to nie ekscytujące?
-Nic nie widziałem. - Chodź, Chip.
W kuchni są obowiązki do wykonania.
Ale o czym oni mówią? Co się dzieje? Chodź, mamo.
Jest coś słodkiego i niemal miłego
Ale był podły, szorstki i nierafinowany
A teraz jest kochany i taki niepewny
Zastanawiam się, dlaczego wcześniej tego tam nie widziałem
Spojrzała w tę stronę
Myślałem, że widziałem
A kiedy się dotknęliśmy, nie wzdrygnęła się na widok mojej łapy
Nie, to niemożliwe
Po prostu zignoruję
Ale nigdy wcześniej nie patrzyła na mnie w ten sposób
Nowe i nieco niepokojące
Kto by kiedykolwiek pomyślał
Że to mogłoby być
PRAWDA
Że nie jest Księciem z Bajki
Ale coś w nim jest
Czego po prostu nie widziałem
-No cóż, kto by pomyślał -No cóż, pobłogosław moją duszę
-No cóż, kto by wiedział. -No cóż, kto, rzeczywiście
I kto by pomyślał, że spotkają się sami
-To takie dziwne. Poczekaj i zobacz - Poczekamy i zobaczymy
Jeszcze kilka dni
Może jest tam coś, czego wcześniej nie było
Wiesz, może jest tam coś, czego nie było wcześniej
Co?
Może jest tam coś, czego wcześniej nie było
Co tam jest, mamo?
Powiem ci, kiedy będziesz starszy.
Zatem wszyscy wiecie, dlaczego tu jesteśmy.
Mamy dokładnie 12 godzin, 36 minut i 15 sekund
aby stworzyć najbardziej magiczną, spontaniczną, romantyczną atmosferę
znane człowiekowi i zwierzęciu.
Prawidłowy. Muszę ci przypomnieć
że jeśli z tej róży spadnie ostatni płatek
zaklęcie nigdy nie zostanie złamane?
Bardzo dobrze. Wszyscy znacie swoje zadania.
Połowa z was do zachodniego skrzydła, połowa do wschodniego skrzydła,
reszta z was, chodź ze mną.
Rozchmurz się, Cogsworth i pozwól naturze działać.
To oczywiste, że iskrzy między nimi.
Tak, ale nie ma nic złego w podsyceniu płomieni, no wiesz, trochę.
Poza tym muszą się dzisiaj zakochać, jeśli mamy kiedykolwiek spodziewać się, że znów będziemy ludźmi.
-Znowu człowiek. -Znowu człowiek.
Tak, pomyśl, co to oznacza.
Znowu będę gotować
Bądź znów przystojny
Z mademoiselle na każdym ramieniu
Kiedy znowu będę człowiekiem
Znowu tylko człowiek
Wyrafinowany, wypolerowany i lśniący urokiem
Znowu się zaręczę
Znowu szykownie i sportowo
Co powinno zaniepokoić kilku mężów
Zeskoczę z tej półki
i, tout de suite, być sobą
Nie mogę się doczekać, aż znowu będę człowiekiem
Kiedy znów będziemy ludźmi
Znowu tylko człowiek
Kiedy będziemy już bibelotami i niczym więcej
Kiedy znów będziemy ludźmi
Znowu dobry i ludzki
Och, chéri, czy to wszystko nie będzie z najwyższej półki?
Nałożę szminkę i róż
I nie będę taki duży
No cóż, z łatwością zmieszczę się w tych drzwiach
Będę emanować savoir-faire
Będę nosić suknie, będę mieć włosy
Modlę się, żeby znów być człowiekiem
Kiedy znów będziemy ludźmi
Znowu tylko człowiek
Kiedy świat znów zacznie mieć sens
Odprężę się dla odmiany
Naprawdę? To byłoby dziwne
Czy mogę coś na to poradzić, jeśli jestem spięty?
W chatce nad morzem
Usiądę i popiję herbatę
Niech rozpocznie się moja wcześniejsza emerytura
Daleko nam do głupców z wosku
Zabiorę się za mosiężne pinezki i zrelaksuję się
Kiedy znowu będę człowiekiem
Więc zmieć kurz z podłogi
Wpuśćmy trochę światła do pokoju
Czuję, mogę powiedzieć
Ktoś może złamać zaklęcie
Teraz lada dzień
Poleruj mosiądz na drzwiach
Zaalarmuj śmietnik i miotłę
Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem
Nasz czas może być już blisko
Teraz lada dzień
Otwórz okiennice i wpuść trochę powietrza
Połóż je tutaj, a tamte
Zamień lata smutku i łez
I wyrzuć je
Znów będziemy ludźmi
Znowu tylko człowiek
Kiedy dziewczyna w końcu nas wszystkich uwolni
Policzki znów rozkwitły
Zakładamy ponownie
Wznowimy naszą dawno utraconą radość życia
Zagramy ponownie
Znowu wakacje
I modlimy się, żeby stało się to jak najszybciej
Będziemy pchać, będziemy pchać
Oboje się w sobie zakochają
I w końcu znowu będziemy ludźmi
„Nigdy nie było historii o większym nieszczęściu
„Niż ta Julia i jej Romeo”
- Mógłbyś przeczytać to jeszcze raz? -Masz, dlaczego mi tego nie przeczytasz?
W porządku.
-Nie mogę. -To znaczy, że nigdy się nie nauczyłeś?
nauczyłem się. Trochę.
Minęło już tyle czasu.
Cóż, pomogę ci.
-Zacznijmy tutaj. -Tutaj.
-Dobra. „Dwa...” - „Dwa.”
„Dwa.” Wiedziałem o tym. „Dwa domy…”
Znów będziemy tańczyć
Znowu będziemy się kręcić
Będziemy się wirować z taką łatwością
Kiedy znów będziemy ludźmi
Znowu tylko człowiek
Będziemy tańczyć walca z tymi starymi raz, dwa, trzy
Znowu będziemy pływać
Znowu będziemy szybować
Kroczę, kroczę tak dobrze, jak ci się podoba
Jak prawdziwy człowiek
Będę wszystkim, czym byłem
W ten wspaniały poranek, kiedy w końcu się odrodziliśmy
A my wszyscy jesteśmy ludźmi
Ponownie
Dziś jest ta noc.
-Nie jestem pewien, czy mogę to zrobić. -Nie masz czasu na nieśmiałość.
Musisz być odważny, odważny.
Pogrubiony. Śmiały.
Będzie muzyka, romantyczny blask świec
dostarczone przeze mnie.
A kiedy nadejdzie odpowiedni moment, wyznasz swoją miłość.
Tak ja...
Ja... ja... Nie, nie mogę.
- Zależy ci na dziewczynie, prawda? -Bardziej niż cokolwiek innego.
W takim razie musisz jej powiedzieć.
Voila! Wyglądasz tak, więc...
Głupi.
Niezupełnie to słowo, którego szukałem.
Może trochę bardziej od góry.
Twoja pani czeka.
Opowieść stara jak świat
Prawdziwe, jak tylko może być
Prawie nawet przyjaciele
Wtedy ktoś się pochyla
Niespodziewanie
Tylko mała zmiana
Delikatnie mówiąc, mały
Oboje trochę przestraszeni
Żaden nie był przygotowany
Piękna i Bestia
Zawsze tak samo
Zawsze niespodzianka
Zawsze jak wcześniej
Zawsze tak samo pewne
Gdy wzejdzie słońce
Opowieść stara jak świat
Melodia stara jak piosenka
Słodko-gorzkie i dziwne
Odkrycie, że możesz się zmienić
Dowiedziałem się, że się myliłeś
Pewne jak słońce
Powstanie na wschodzie
Opowieść stara jak świat
Piosenka stara jak rym
Piękna i Bestia
Opowieść stara jak świat
Piosenka stara jak rym
Piękna i Bestia
Idę teraz z tobą do szafki, Chip. Twoja pora snu już minęła.
Dobranoc, kochanie.
Piękność?
Czy jesteś tu ze mną szczęśliwy?
Tak.
Co to jest?
Gdybym tylko mógł znowu zobaczyć mojego ojca, chociaż na chwilę.
Bardzo za nim tęsknię.
Jest sposób.
To lustro pokaże ci wszystko.
Wszystko, co chcesz zobaczyć.
Chciałbym zobaczyć się z ojcem, proszę.
Papa. O nie.
On jest chory. Być może umiera i jest całkiem sam.
W takim razie musisz do niego iść.
Co powiedziałeś?
uwalniam cię. Nie jesteś już moim więźniem.
-Masz na myśli, że jestem wolny? -Tak.
Dziękuję. Trzymaj się, tato. jestem w drodze.
Weź to ze sobą
abyś zawsze mógł spojrzeć wstecz i pamiętać o mnie.
Dziękuję, że rozumiesz, jak bardzo mnie potrzebuje.
Cóż, Wasza Wysokość, muszę powiedzieć, że wszystko idzie gładko.
Wiedziałem, że masz to w sobie.
Puściłem ją.
Tak tak...
Ty co?
-Jak mogłeś to zrobić? -Musiałem.
Tak, ale... Ale dlaczego?
Ponieważ ją kocham.
Co zrobił?
-Tak, obawiam się, że to prawda. -Ona odchodzi?
Ale był tak blisko.
Po tylu latach w końcu nauczył się kochać.
To wszystko. To powinno przełamać czar.
Ale to nie wystarczy. Ona musi go odwzajemnić.
Jest już za późno.
Papa?
Oni wrócili.
Piękność.
Wszystko w porządku, tato. jestem w domu.
Myślałam, że już nigdy cię nie zobaczę.
-Tak bardzo za tobą tęskniłem! -Ale Bestia...
-Czy ty... Jak uciekłeś? -Nie uciekłem, tato.
-On... Puścił mnie. - Ta okropna bestia?
Ale teraz jest inny, tato. On się jakoś zmienił.
-Cześć! - Pasażer na gapę.
Witaj, mały kolego.
Nie sądziłem, że cię jeszcze zobaczę.
Belle, dlaczego odeszłaś?
Już nas nie lubisz?
Chip, oczywiście, że tak. To tylko to...
-Czy mogę ci pomóc? -Przyszedłem odebrać twojego ojca.
-Mój ojciec? -Nie martw się, mademoiselle.
Dobrze się nim zaopiekujemy.
-Mój ojciec nie jest szalony! -Blakał jak wariat!
- Wszyscy go słyszeliśmy, prawda? -Tak!
-Nie, nie pozwolę ci! -Piękność?
Maurice, powiedz nam jeszcze raz, stary.
Jak duża była bestia?
On był... to znaczy był... Był ogromny!
Powiedziałbym... powiedziałbym co najmniej osiem, nie, więcej niż 10 stóp!
Cóż, nie można być bardziej szalonym.
To prawda, mówię ci.
-Zabierz go stąd! -Puścić mnie!
NIE! Nie możesz tego zrobić!
Biedna Bella. Szkoda twojego ojca.
Wiesz, że on nie jest szalony, Gaston.
Może uda mi się wyjaśnić to małe nieporozumienie, jeśli...
-Jeśli co? -Jeśli wyjdziesz za mnie.
-Co? -Jedno małe słowo, Belle.
-To wszystko, czego potrzeba. -Nigdy!
Zrób to po swojemu.
Piękność? Puścić mnie!
Mój ojciec nie jest szalony i mogę to udowodnić.
Pokaż mi Bestię.
-Czy to niebezpieczne? -Nie, nie, on nigdy nikogo by nie skrzywdził.
Proszę, wiem, że wygląda groźnie, ale jest naprawdę miły i delikatny.
-On jest moim przyjacielem. -Gdybym nie wiedział lepiej,
Myślałem, że darzysz tego potwora uczuciem.
On nie jest potworem, Gaston. Jesteś!
Jest tak samo szalona jak ten starzec.
Bestia ucieknie z twoimi dziećmi.
-Przyjdzie po nich w nocy. -NIE.
Nie jesteśmy bezpieczni, dopóki jego głowa nie zostanie zamontowana na mojej ścianie!
Mówię, że zabijemy Bestię!
Nie jesteśmy bezpieczni, dopóki nie umrze
Przyjdzie nas prześladować w nocy
Gotowy do poświęcenia naszych dzieci
Na jego potworny apetyt
Będzie siał spustoszenie w naszej wiosce
Jeśli pozwolimy mu wędrować swobodnie
Czas więc podjąć pewne działania, chłopcy
Czas podążać za mną
Przez mgłę, przez las, przez ciemność i cienie
To koszmar, ale ekscytująca przejażdżka
Pomódlcie się, a znajdziemy się przy moście zwodzonym zamku
A w środku kryje się coś naprawdę strasznego
To bestia. Ma kły, ostre jak brzytwa
Masywne łapy, zabójcze pazury na ucztę
Usłysz jego ryk, zobacz pianę
Ale nie wracamy do domu
Dopóki nie będzie martwy, dobry i martwy. Zabij Bestię!
Nie, nie pozwolę ci tego zrobić.
Jeśli nie jesteś z nami, jesteś przeciwko nam. Przyprowadź starca!
Zabieraj ręce ode mnie!
Nie możemy pozwolić, żeby uciekli, żeby ostrzec to stworzenie.
-Wypuść nas! -Pozbędziemy się tej bestii z wioski!
-Kto jest ze mną? -Jestem!
-Jestem! -Jestem!
Zapal pochodnię, dosiądź konia
Przykręć swoją odwagę do miejsca, w którym się trzymasz
Liczymy, że Gaston będzie liderem
Przez mgłę do lasu, w którym znajduje się nawiedzony zamek
Coś się czai, czego nie widzisz na co dzień
To bestia wysoka jak góra
Nie spoczniemy, dopóki nie wyzdrowieje i nie umrze
Sally naprzód, Tally-ho
Chwyć miecz i łuk
Chwała Panu i ruszamy
Rozpoczniemy oblężenie zamku i odzyskamy jego głowę!
Muszę ostrzec Bestię. To wszystko moja wina.
-Tato, co będziemy robić? -Teraz teraz. Pomyślimy o czymś.
Nie lubimy tego, czego nie rozumiemy
Właściwie to nas przeraża
A ten potwór jest przynajmniej tajemniczy
Przynieście broń, przynieście noże
Ratujcie swoje dzieci i swoje żony
Uratujemy naszą wioskę i nasze życie
Zabijemy Bestię
Wiedziałem to. Wiedziałem, że głupotą jest robić sobie nadzieje.
Może byłoby lepiej, gdyby w ogóle nie przychodziła.
-Czy to może być... -Czy to ona?
Sacrebleu! Najeźdźcy!
-Napastnicy. -I mają lustro.
Ostrzeż mistrza.
Jeśli chcą tej walki, będziemy na nich gotowi.
Kto jest ze mną?
Weź każdy łup, jaki znajdziesz.
Ale pamiętaj, Bestia jest moja!
Serca płoną, sztandary wznoszą się
Idziemy maszerować do bitwy
Nieustraszony, chociaż niebezpieczeństwo właśnie wzrosło
Podnieś flagę, zaśpiewaj piosenkę
Nadchodzimy, jest nas 50
A 50 Francuzów nie może się mylić
Zabijmy Bestię
-Wybacz mi, mistrzu. -Zostaw mnie w spokoju.
Ale proszę pana, zamek jest atakowany.
Zabij Bestię! Zabij Bestię!
-To nie działa. -Lumiere, musimy coś zrobić!
Czekać! wiem!
Zabij Bestię! Zabij Bestię!
Co zrobimy, Mistrzu?
To nie ma teraz znaczenia.
Po prostu pozwól im przyjść.
Zabij Bestię! Zabij Bestię!
Zabij Bestię!
Teraz!
Tak!
No to ruszamy!
Co do diabła?
Bello, uważaj!
Musicie spróbować tego.
Tutaj na górze, szkorbutowa szumowino.
Teraz!
I trzymaj się z daleka.
Wstawać.
O co chodzi, Bestio?
Zbyt miły i delikatny, żeby walczyć?
NIE!
-Piękność. -Nie, Gaston, nie.
Chodźmy, Philippe.
Wyjdź i walcz!
Byłeś w niej zakochany, Bestio?
Naprawdę myślałeś, że ona cię zechce
kiedy miała kogoś takiego jak ja?
To koniec, Bestio! Bella jest moja!
Pozwól mi odejść. Pozwól mi odejść. Proszę, nie rób mi krzywdy.
zrobię wszystko. Wszystko!
Wysiadać.
Bestia!
Piękność.
Piękność?
Wróciłeś.
Ty...
Wróciłeś.
Oczywiście, że wróciłem. Nie mogłem pozwolić im...
To wszystko moja wina.
Gdybym tylko dotarł tutaj wcześniej.
Może tak jest lepiej... Tak jest lepiej.
Nie mów tak.
Nic ci nie będzie.
Jesteśmy teraz razem. Wszystko będzie dobrze, zobaczysz.
Przynajmniej mogłem cię zobaczyć
ostatni raz.
Nie? Nie.
Proszę. Proszę. Proszę, nie zostawiaj mnie.
kocham Cię.
Bello, to ja.
To ty.
Lumiere.
Cogswortha.
Pani Potts!
-Patrz na nas. -Mama. Mama.
-O mój Boże. -To cud.
Miłość.
Cóż, Lumiere, stary przyjacielu. Czy pozwolimy, aby przeszłość minęła?
Oczywiście, mon ami. Mówiłem ci, że złamie zaklęcie.
Przepraszam, stary przyjacielu, ale wydaje mi się, że ci mówiłem.
Nie, nie zrobiłeś tego. mówiłem ci.
Z całą pewnością tego nie zrobiłeś,
ty pompatyczny, parafinowo-mózgowy groszku!
En garde, przerośnięty zegarku kieszonkowym!
-Weź to. -Przestań się szarpać.
Czy będą żyli długo i szczęśliwie, mamo?
Oczywiście skarbie.
Oczywiście.
Czy nadal muszę spać w szafie?
Pewne jak słońce
Powstanie na wschodzie
Opowieść stara jak świat
Piosenka stara jak rym
Piękna i Bestia
Opowieść stara jak świat
Piosenka stara jak rym
Piękna i Bestia
Opowieść stara jak świat
Prawdziwe, jak tylko może być
Prawie nawet przyjaciele
Wtedy ktoś się pochyla
Niespodziewanie
Tylko mała zmiana
Delikatnie mówiąc, mały
Oboje trochę przestraszeni
Żaden nie był przygotowany
Piękna i Bestia
Zawsze tak samo
Zawsze niespodzianka
Zawsze tak jak wcześniej i zawsze tak samo pewnie
Gdy wzejdzie słońce
Zawsze tak samo
Zawsze niespodzianka
Zawsze jak wcześniej
Zawsze tak samo pewne
Gdy wzejdzie słońce
Opowieść stara jak świat
Melodia stara jak piosenka
Słodko-gorzkie i dziwne
Odkrycie, że możesz się zmienić
Dowiedziałem się, że się myliłeś
Pewne jak słońce
Powstanie na wschodzie
Opowieść stara jak świat
Piosenka stara jak rym
Piękna i Bestia
Opowieść stara jak świat
Piosenka stara jak rym
Piękna i Bestia
Downloaded from subtitlesnest.com