KURTULUŞ NE ZAMAN GELİR
gerçek olaylara dayanmaktadır
Kuyu?
Hazır?
Ben bu işi bitiriyorum. Sen bir tane daha al.
- Görüyor musun? - Evet.
- Üstünde. - Üstünde. Dönüş. Başından sonuna kadar.
Ve çekiyoruz.
Üstünde. Dönüş. Başından sonuna kadar. Ve çekiyoruz.
Tüm! Koşmamız ve hazırlanmamız gerekiyor. Daha fazla halledebilir misin?
- Sadece kabloyu çekiyoruz. - Kabloyu çek.
Bayrağın yere değmemesi gerekiyor. Sonra geleceksin. Gecikme.
Ruesling Koleji. Nisan 1945
- Geç kaldın. Neredeydin? - Beni yalnız bırakın.
Sessizlik.
Güzel.
Kulağa neredeyse mükemmel geliyor. Neredeyse.
Akşam ise Madsen hocamız kurtarma ekiplerinin çalışmalarını anlatacak.
Ve Funen tepelerindeki soyguncuları anlatacak.
Daha sonra mutfak ekibini seçeceğiz.
Kaçmayın. Liss mutfakta bekliyor olacak.
İyi günler.
Hadi gidelim, Søren. Zamanı geldi.
Merhaba Yakup! Bunu anneme götürür müsün?
Dizde bir delik var. Ve bir randevum var.
- Biliyor musun? - Ne?
Ruslar zaten Berlinde.
- Savaş bitti mi? - Evet.
Bıyıklı bir adam artık saklanamaz.
- Ders vakti geldi mi? - Evet.
Alçı çıkar çıkmaz tekrar piyano çalacağız.
Lanet olsun, hava çok soğuk!
14.21.28.
- Merhaba. 35. - Belgeler.
- Baba, bu nedir? - Gitmek.
- Ne oluyor? - Bütün sabah buradaydılar.
- Tünaydın. - Belgeler lütfen.
Kesinlikle. Hadi bakalım.
Burada.
- Gitmek. - Teşekkür ederim.
Ringdeki bir Alman deposu dün direniş savaşçıları tarafından yakıldı.
Burada, Ruslingde kimseyi bulamayacaklar.
Tüm!
Birkin kıyafetlerini giymesi inanılmaz mı?
- Birisi uzun süredir tavuk kümesinde oturuyor. - Bırakın işine koyulsun.
- İyi görünüyor. - Ve kokuyor.
Sadece yıkanması gerekiyor.
Bastığımda acıyor mu? Bu şekilde deneyin.
- Alman arabası. - Onlar nereli?
Hayır, Erna. Kendim açacağım.
Bana göster.
HAYIR!
Oturmak.
Erna, ambulans çağır. Şimdi!
Göklerdeki Babamız.
Adın kutsal olsun, krallığın gelsin.
Gökte olduğu gibi yeryüzünde de senin isteğin gerçekleşecek.
Bugün bize günlük ekmeğimizi ver ve suçumuzu bağışla.
Tıpkı borçlularımızı affettiğimiz gibi.
Bizi ayartmaya yönlendirme, ama bizi kötülükten kurtar.
Çünkü krallık, güç ve yücelik sonsuza dek senindir. Amin.
Dr. Nielsen neden öldürüldü?
Almanlar direnişçilerin eylemlerinin intikamını almak istiyor.
Ve birçok masum insan acı çekiyor.
- Almanlar seni de öldürebilir mi? - HAYIR.
Neden bir üniversite müdürüne ihtiyaçları var?
Kesinlikle?
Güçlü olmalıyız.
Doğum günün için sakladım ama...
- Spitfirea benziyor. (dövüşçü) - Harika görünüyor.
- Şimdi uyumaya çalış. - Peki ya annem?
Hiçbir yere gitmiyor. İyi geceler.
Yarın okula döneceğim.
- Çoktan? - Dikkatimi dağıtmaya ihtiyacım var.
Yoksa delireceğim.
Hala piyanist olmadan yapamazsınız.
Öğrenciler mutlu olacak.
Başınız sağolsun. Herhangi bir şekilde yardımcı olabilirsek bana bildirin.
- Teşekkür ederim Lauritz. - O iyi bir adam.
- Konuşabilir? - Şimdi?
- Evet. Bu önemli. - Kesinlikle.
Alman mültecilerle ilgili kaotik durum.
Kopenhag ve Jutland üzerindeki baskı...
Alman yetkililerin 200.000 Alman sivili getireceğini.
Okullar ve kolejler bunlara uyum sağlamaya hazırlanmalı.
Okulunuz tek okul değil.
Tüm okullar ve kolejler Alman mültecileri kabul etmek zorundadır.
İki yüz kişi. Yarın olacak.
İki yüz? O kadar yerimiz yok.
Bunları kabul etmelisiniz. Teşekkür ederim.
Öğrencilerin sekiz hafta daha dersleri var.
- Onları evlerine gönder. - Ama üniversitenin onların parasına ihtiyacı var.
Başka bir çözüm bulabilir misiniz diye sormak istiyorum.
Seninle tartışmayacağım.
Danimarkanın Almanya tarafından işgal edildiğini hatırlatmama gerek var mı?
Öğrenciler sizin sorununuz.
Bunu bu şekilde yapamazsınız. Öylece ayrılamazlar...
- Almanca lütfen. - Üzgünüm.
Yarın saat yedide okul hizmetimizde olacak.
Bir spor salonu sunabiliriz. Yurdumuzu öğrencilere bırakacağız.
Sayın Komutan. Büyük bir spor salonumuz var.
Eski odalardan daha iyi. Onları oraya yerleştirebilirsin.
İstediğiniz yere yerleştirin. Başınızın üstünde bir çatı olmalı.
İki yüz.
İşaret üzerine, hadi gidelim! Kapıları aç!
Herkes dışarı çıksın! Platformda toplanıyor.
- İki yüzden fazla var. - Ne yapabiliriz?
Üzgünüm.
- Bu kadar çok kişiye yer yok. - Lauritz Hansen imzalamalı.
Ben Lauritz Hansenim.
- 523 kişi mi? - Evet.
- Herkesi spor salonuna sığdıramazsınız. - Neye sahipsin? Bir problem var?
- Senin problemlerin var? - HAYIR.
Lütfen imzalayın.
- Lauritz, yapamayız. - Anlaşmaya uymalıyız.
Öğrencilere ayrımcılık yapmayalım. Bırakın da Almanlar birbirlerinin üstüne yatsınlar.
Dinlemek! Eşyalarını topla ve o yöne git.
- Søren! - Baba!
Yakınında olmayı istedim. Hadi gidelim.
Daha yakın. Yeterli alan yok.
Hey? Lütfen onu bana ver. Bu tava okul için.
Onu bana geri ver.
- Daha sonra geri vereceğiz. - O sana göre değil. Onu geri ver.
- Bizi açlıktan mı öldürmek istiyorsun? - Yapma. Onu geri ver!
- Asker, tavamı aldı. - Derhal geri ver!
Hızlı!
- Daha fazla battaniyeye ihtiyacımız var. - Orduyla konuş.
Sadece spor salonu sağlıyoruz.
Almanları yerleştirdik. Ancak dersler yarın da devam edecek.
Hala.
Bu durumu kabullenmek zordur.
Ancak tek üniversite biz değiliz. Bu durum artık ülkenin her yerinde yaşanıyor.
Sadece yetkililerle bir anlaşma. Biz kendimize bakıyoruz, onlar da kendilerine bakıyor.
Afiyet olsun.
- Pancar ilavesi olacak mı? - Evet, olacak.
- Baba, Almanlar burada ne kadar kalacak? - Uzun süre düşünmüyorum.
Savaş bittiğinde evlerine dönecekler. Yakında.
Umut.
Yakup.
Rahatsız ettiğim için özür dilerim ama oğlum çok hasta.
- Sen-meli? - Bunu çözeceğim.
- Alman askerleriyle konuşun. - Ama orada değiller.
Gittiler. Tek bir asker bile kalmadı.
- Ama bu doğru değil. - Hiç kimse.
Yiyecek de yok.
Size yiyecek ve ilaç sağlanması gerekir.
Doktor çağırabilir misin? Şehirde doktor yok mu?
O anlamıyor.
- Çocuğum çok hasta. - Salona geri dönmeniz gerekiyor.
Arkadaşların nerede Churchill?
- Bunlar domuz. - Salonu yakabilirlerdi.
Kim yaptı?
Kim yaptı? Kim yaptı?
- Okula gitme vakti. -Birk!
Parmaklarında kan var. Bunu yaptın mı?
- Tavuklarımızı mı öldürdün? - HAYIR.
500 kişiyi doyurmaya 5 tavuk yetmez.
Gitmeme izin ver.
Bırak onu.
- Hadi gidelim. - Hadi gidelim, Otto.
Üzgünüm.
- İyi? - Evet evet.
- Aptallar. - Birk...
Artık okula gitme vaktinin geldiğini söyledim.
- Merhaba! - Nasılsın?
- Almanların üniversitede yaşadığı doğru mu? - Spor salonunda yaşıyorlar. Sadece orada.
- Kirli görünüyorlar. - Kokuyorlar mı?
Lahana turşusu yüzünden.
- Magnus geliyor. - Peki Magnus. Annen mutlu mu?
- Onlarla yürümeyi seviyor. - Çöp gibi!
- Bir Alman askeriyle yattım. - Ve bacaklarını başkaları için aç.
Kısrak gibi.
- Sonra savaş oynamaya gideriz. - Direnişte yer almak istiyorum.
- Yeniden Nazi olacaksın. - İstemiyorum.
On tane daha! Eller yukarı!
Beş tane daha!
Baba, neden Almanlarla konuşuyorsun?
Merak etme, güzel bir gün müydü?
- Hava soğuk Bay Madsen. - Sadece bir derece. Ya da iki.
- Onlarla birlikte olmak istemezsin. - Ellerini başının arkasına koy.
Bu yüzden. Sonraki egzersiz! Bir, iki, üç...
Dizler daha yüksekte.
Bu sütün nasıl yardımcı olacağını anlamıyorum?
En küçük çocuklara verelim.
Ve bu gece bütün Almanlar kapımızı çalacak.
- Sanmıyorum. - Birk haklı.
Süt ve yiyecek yakında gelecek. Almanlar bunu garantiledi.
- Evet ama şimdi buna ihtiyaçları var. - Yetkilileriyle bir anlaşmamız var.
Liss...
Sütü bırak.
Bu doğru. Almanlara yardım etmek Nazilere yardım etmek demektir.
Soren!
- Bu yeni? - Bu bir Spitfire.
Babam oydu.
İyi bir baban var.
- Bu sizin için. - Teşekkür ederim.
- Yemeyecek misin? - Bunu sonraya bırakacağım.
Ben de.
Yaptığın şey bu değil.
- Evet, içeri gelin. - Zamanınız var mı?
Oga ve Mogense yardım etmem gerekiyor.
Dinle, sonra piyano çalalım mı?
Görüşürüz Søren.
Söylemeyecek.
- Peki, bununla nasıl başa çıkıyorsun? - Kaotik ama deniyoruz.
Öğrenciler harika ve bu en önemli şey.
Liss süt vermemeli. Bu hiç de doğru değil.
- Bunu yaptığını sanmıyorum. - Karın Jacobla konuş.
- Bu jest yanlış anlaşılabilir. - Kesinlikle.
İnsanlar üniversitenin konumundan şüphe duymamalı.
Burada hepimiz birbirimize yardım ediyoruz. Ve her şey öğrencilere bağlı.
- Artık onlara gerçekten ihtiyacımız var... - Anlıyorum. Teşekkür ederim.
Emin olabilirsiniz. Lissle konuşacağım.
Seni kimin götürdüğünü hatırlıyor musun? Diğerleri de senin çok genç olduğunu düşünüyordu.
Bu şüpheleri yeniden canlandırmaya gerek yok.
- Teşekkür ederim. - İyi günler.
- Onlar niye burada? - Çamaşır odasında uyudular.
- Sandalyemde! - Otur, Søren.
- Ve başka? - Bugün başka bir şey olmayacak.
Onlara neden yardım etmeliyiz?
- Sadece. - Yulaf lapasını onlarla paylaşabiliriz.
Onlar Alman. Onlarla savaştayız. Hatırla bunu.
- Ne izliyorsun? - Tüm! Yemek yemek.
Her şeyi ye.
Liss...
- Onlar nereli? Bırak gitsinler. - Önce onlar bitirsin.
- Gitmeli miyiz? - Salona dönün. Herkes gitsin.
- Yakup! - Harcadım.
- Çabuk git! - Søren.
- Anneme gitmeleri gerektiğini söyledim. - Haydi. Hızlı.
Biraz yiyebilirler. Onlar yetimler.
Süt yok, yulaf ezmesi yok. Bunu benim arkamdan yapma.
- Kardeşinin yanına dön. - Neden?
Dediğimi yap. Gitmek.
- Bugün öldüler mi? - Ortaya çıktığında hızlıdır.
- Ne görünüyor? - Difteri. Yayılıyor.
Çocuklar ve yaşlılar için büyük risk. Tedavi olmazsa çoğu ölecek.
- Hastaları izole etmemiz gerekiyor. - Kendi doktorlarınız nerede?
Ben doktorum ama ilacım yok. Acilen bir antitoksine ihtiyacımız var.
Bize kimin yardım edebileceğini biliyor musun?
Ben pişman. Ama biz bir okuluz, eczane değil.
Apaçık.
O zaman daha çok mezar kazacağız.
Elli ya da yüz. Yada daha fazla.
Onlar bizim sorunumuz değil.
Almanlar esirlerimizi kamplardan salıvermeyi reddediyor.
Almanların sadece askerleri için doktor önceliği var.
Peki bu sorunla yalnız mıyız?
Doktorlarımız yardım ederse Alman savaş makinesini destekleyeceklerdir.
Ne dediğimi duyuyor musun Jacob?
- Anladım. - İyi.
Tabipler birliğinin konumu değişmeyecek.
Belki Dr. Nielsenin kliniğinde antitoksin vardır?
Belki. Ama Birke sormayacağım.
- Ernayla konuşabilirsin. - Kullanışsız.
Nazi doktoruna yardım etmeyeceğiz.
Belki Larsenden yardım isteyebilirsin? Eczanelerle iyi bağlantıları var.
Ne Alman ne de Danimarkalı doktorlar...
Danimarka eczanelerinin hiçbiri bize yardımcı olmayacak. Hiç kimse!
Bir şeyler yapmamız gerekiyor.
Faaborg
Mültecilerimizle ilgilenmeniz çok hoş.
Ama Doğu Cephesinden 60 bin yaralımız var.
Danimarkadaki hastanelerimiz aşırı kalabalık.
Hasta insanların sağlıklı insanlara bulaştırmasını önlemek gerekiyor.
Öğrencilerime karşı sorumluyum.
Farklı olurdu.
Ancak Danimarka Tabipler Birliği tıbbi yeminini bozdu ve yardım etmeyi reddetti.
Sayın Komutan, siyasetle ilgilenmiyorum.
Hastanelerinizin doktor ve ilaç olmadan yapamayacağını düşünüyorum.
Danimarkaya 250 binden fazla mülteci geldi.
Daha fazlasının verilmediğine sevin.
Gidebilirsin.
Ne dedi baba? Onlara yardım edecekler mi?
Baba, eve mi gidiyoruz?
Hayır. Hadi gidelim.
Evde kimse yok. O ve karısı gittiler.
Alman mültecilere yardım ettiler.
Neyse ki bu keşfedildi. Dr. Esgreeni ziyaret edin.
O iyi bir adam. O sadece kendi halkına yardım eder.
- Teşekkür ederim. - Lütfen.
- Hadi annenin yanına gidelim. - Baba?
Açık?
- Doktor Christiansen mi? Evde? - Bu şekilde yapamazsın.
- Birisi gelirse? - Fazla kalmayacağız.
Kapı.
- Peki sırada ne var? - Üniversiteye yardım etmeliyiz.
Nasıl?
Almanlar hastalanırsa öğrencileri evlerine göndermek zorunda kalacaklar.
Şimdi... En önemli şey ilacı almak.
- Ama Almanlara yardım edeceğiz. - Şimdi kendimize yardım ediyoruz.
Antitoksinlere ihtiyaç var. Antitoksinler.
Bu yüzden.
Tüm. Şanslıydık.
Baba.
Bana bir bornoz ver.
- Christiansen mi? - Buraya uzan. Hızlı!
Burada mısın? Doktor Christiansen?
Üzgünüm doktor. Sen bitirene kadar bekleyeceğim.
Bir saniye lütfen. yakında.
Tüm. Dinlemek.
Daha sonra geleceğim. Belediye binasına koşun ve beni bekleyin.
Anlaşıldı? Saat üçe kadar gelmezsem annenin yanına git.
Anlaşıldı?
Hepsi bugün için. Anneme merhaba.
- Baba... - İçeri gel.
Søren.
- Mümkün olan en kısa sürede geri döndüm. - Baba.
Almanları aldattılar. Bugün kazandık.
İşte bu, hadi eve gidelim.
Hazır?
Bugün oynamak istemiyorum.
Bu çok güzel bir şarkı. Ve moralinizi yükseltecek.
Almanlara yardım edenlere ne olacak?
Ne yaptıklarına bağlı.
- Karar verenler özgürlük savaşçıları mı? - Evet.
Almana yardım etmeye karar verdin mi?
- Ya bir şey biliyorsam? - Ne?
Babam hakkında.
Ondan ne haber?
Yardım edeceğine söz verirsen sana söylerim.
Kesinlikle.
- Bizi aldatıyor musun? - Ne yapıyorsun?
Almanlara çare bulmak için Faaborgda dolaşırken.
Jacob, hepimiz biliyoruz.
- Sen ne diyorsun? - Sen yanlış anladın.
Jacob, bir savaş sürüyor. Alman çocuklarının ölmesini istemiyoruz.
Ama Almanlara sadık bir üniversite olarak ün kazanmamıza gerek yok.
Kimse şüphe duymasın.
Öğrencileri enfeksiyondan korumak istiyorum.
Öğrencilerin kaygılarını anlıyorum. Ve bunu paylaşıyorum.
Ama daha sert olmamız gerekiyor. Hepsi bizim için.
Bu devam ederse kovulacaksınız.
- Anladım. - Umarım.
Güle güle.
Søren.
Birkle konuştun mu?
Bakmak. Faaborgda olanlar hakkında konuştun mu?
Ben sadece gerçeği konuşuyorum.
Ben de.
Bana bak.
Sessiz misin? Bana bak.
- Bana bak! - Durmak.
Savaş yakında bitecek ve her şey eskisi gibi olacak.
- Onlara boşuna yardım ediyoruz. - İnsanlar ne yaptığımızı anlayacaklar.
Bu faydasız.
- Bunun bir işe yarayacağını düşünüyor musun? - Eminim.
Ona bak.
- Sen bir hainsin! - Saçmalık!
- Yakup! - Durmak! Durmak!
Durmak!
Çocuklar kayak yapmaya gidiyor...
Bırak!
- Ne yapıyorsun? - Girmeme izin ver!
- Nereye götürdün? - Bu ilaç. Babamdan.
Ama aileme dokunmayın. Anlıyor musunuz?
- Merhaba. - Utanmıyor musun?
- Pardon, bu mu? - Utanmıyor musun? Pis Nazilere yardım et.
- Ne yapıyorsun? - Buraya ait değilsin.
Bunu yapamazsın. Anlıyor musunuz? Oğlumun önünde değil.
Özür dilemelisin. Özür dilemeliyiz!
Hadi gidelim.
Pallayı ziyaret edeceğime söz verdim.
Kitabı almayı unuttum.
Evet. Kesinlikle. Gitmek.
Dinlemek. Søren ve Karl Nazi olacak.
- Neden? Geçen sefer oradaydım. - Ve ne? Artık bir Nazisin.
Neden?
Bahsettiğim buydu. Artık bir Nazisin.
İleri ver.
Burada. Otuz saniyeniz var.
Bir iki üç dört beş.
İşte burada!
- Ellerini tut! Onu al! - Ne yapıyorsun?
- Gitmeme izin ver! - Kıpırdama.
Ağaca! Carl, elinde bir ip var. Lars, tut onu.
- Ona bas. - Gitmeme izin ver!
- Onu bağla. - Göğüs çevresinde.
- Kafanı tut. - Gitmeme izin ver!
- Neden bahsediyorsun? - Sakin ol.
- Her şey iyi olacak. - Gitmeme izin ver!
Artık baban gibi senin de bir Nazi olduğun açık.
- Nazi domuzu! - Alman domuzu!
- Lahana turşusu gibi kokuyorsun! - Tıpkı babamdaki gibi.
- Ben babam gibi değilim! - Sen bir hainsin, Søren.
Bjorn, pantolonunu çıkar.
- Gerek yok. Bjorn! - Pantolonunun içine işemek ister misin?
Bırakın burada dursun.
Şimdi korkaklar.
- Daha çok korkak, Bjorn! - Hayır, Bjorn.
Bjorn!
Alman domuzu!
Palle!
Yardım!
- Yardım! - Ne var Gisela?
Yardım!
Burada. Ceketimi al. Isınacaksın.
Al onu.
- Burada kal. - Baba, orada ne var?
Burada kal. Anlaşıldı?
Kız kardeşinin yanında ol.
- Orada ne var? - Bilmiyorum.
Haydi. İpi kes. O tarafta. Kes şunu.
Çocukları nerede?
Bunu gördüler mi?
O zaten gömüldü.
Hayır, o değil. Diğer. İki küçük kız.
Onlar öldü. Bütün çocukları öldü.
Ne hakkında konuşuyorsun?
Dün gece iki kızın da nasıl öldüğü hakkında.
- Onlara neden antitoksin verilmedi? -Dali.
Demek ki yeterince vermemişler.
Lütfen bu ilaçların yeterli olmadığını anlayın.
Biz etrafta olduğumuz sürece faydasız.
Enfeksiyonu yavaşlatmak için hastaların izole edilmesi gerekir.
Ne yapıyorsun Jacob?
Ölen sadece çocukları değildi. Onların listesini aldım.
Bakmak.
İki yıl. Altı ay. Üç yıl. Beş ay.
Toplamda on sekiz Alman burada öldü.
Ve yarısı... Çocuklar.
Daha fazlasının yapılması gerekiyor.
- Ne? Bana süt verdin. - Evet elbette.
- İki hafta içinde her şey değişti. - Evet, birçok çocuk öldü.
Başımıza ne gelecek diye korkuyorum.
- Kovulacağız. - Bundan korktuğumu mu sanıyorsun?
Ailemizin başına geleceklerden korkuyorum!
Sana ne yapacaklar? Pencerelerimize taş atıyorlar!
Taş çocuklarımıza isabet edebilirdi!
Ben de korkuyorum ama daha kaç kişi ölecek? Beş? Altı?
- 20 mi, 30 mu daha? - Bilmiyorum!
Ailemin güvenliğini düşünmek zorundayım.
- Çocuklar ne diyecek? - Doğru şeyi yaptığımızı.
Burada olduğun için teşekkür ederim. Bu kadar hızlı olmasına sevindim.
Konaklamamız özeldi.
Zor denemelerle karşı karşıya kaldık.
Alman misafirlerimiz spor salonumuzu devraldı.
Gerçek şu ki Almanların hastaları için yeterli alanı yok.
Ve yarından itibaren tüm okulu onlara açmaya karar verdik.
Bu, eğitiminizin sona erdiği anlamına gelir.
Son altı hafta planlandığı gibi gitmedi.
Dinlemek! Sessizlik rica ediyorum lütfen!
Geleneğe göre okullar bittiğinde...
Marşımızı söylüyoruz. Sevdiğini biliyorum.
Yani... Birk.
Birk.
Almanlara yardım eden bir kolej mi? Yeni öğrencimiz olmayacak.
Dün iki kişi daha öldü. Bir şeyler yapılması gerekiyordu.
- Uyarım açıktı. - Ama çok şey değişti.
Ama bizim için değil. Onlar için.
- Ne Danimarkalı ne de Alman doktorlar yardım etmedi. - Yeter artık Jacob! Doktorlarımız suçlu değil.
Onları spor salonuna kilitlerdim. Ama siz bu Almanlarla işbirliği yapıyorsunuz.
Bu işbirliği değil! İnsanların ölmesine bakamıyorum.
Savaş bittiğinde... Pişman olacaksın.
Ve geçmesi için dua edin.
Bu saçmalık.
Al onu.
Sağır mısın domuz? Simgeyi kaldırın.
Birk.
Yakında askerlerin arkasına saklanamayacaksın.
Birk. Yapma.
Kendi mezarını kazıyorsun.
Merhamet yok.
Bu merhamet değil. Bu merhamettir.
Babamı öldürdüler.
O da aynısını yapardı.
Babam hain değildi.
Bir Nazi ile çalışıyorsun! Ve çok uzağa gitti.
Bizi tehdit mi ediyorsun?
Burada bir savaşımız var! Artık savaştayız!
Tüm güçler Danimarkanın özgürlüğü için!
Bütün Danimarkalılar savaşmalı. Her biri kendi yolunda. Bunu anlıyor musun?
Ve ne yapıyorsun?
Bütün bunlar bir özgürlük mücadelesi değil.
Bahane yok. Bahane yok.
Birk.
Birk!
Bunlar duygulardır. Sakinleşecektir.
Søren mi? Soren!
- Almanları sever misin? - Haydi Søren! Hadi Søren!
Hadi Søren! Hadi Søren! Yen onu!
Vurmak!
- Acıtmak? - Çok az.
- İyi tamam. - Her şey iyi olacak.
- Neden bir silaha ihtiyacın var? - Hangi?
İngilizlerin düşürdüğü şey.
Herşeyi bölgemizdeki direnişçilere dağıtmam gerekiyor.
Babanı vuranı öldürmek mi?
Evet. Ve beş yıl içinde intikamımızı alacağız.
- Gerçek? - Bu Colt.
Devam et. Ağır?
Bunların tüm savaşçılara dağıtılması gerekiyor.
Yapabilirim. Almanlar çocuklara dokunmuyor.
Günaydın.
- Hayır. Dokunma. - Günaydın.
Durmak.
Belgeler lütfen.
Hastaların iyileşmesi güzel.
Evet. Teşekkür ederim. Aksi halde pek çok kişi ölecekti.
Kim bilir.
Heinrich, değer verdiğim bir ailem var. Simgeyi kaldırın.
Ben vatanıma sadıktım.
Birinci Dünya Savaşında siperlerde savaştı.
41 yaşında en küçük oğlunu kaybetti. En büyüğü 42 yaşında.
Ruslar bizi kovduğundan beri karımı görmedim.
Ve hala hayatta olup olmadığını bilmiyorum.
Eğer onu çıkarırsam her şey anlamsız olacak.
Belki bunun... bir anlamı vardır.
Søren mi? Durmak.
- Ne yapıyorsun? - Hiç bir şey.
- Nereye gidiyorsun? - Sadece sürüyorum.
Burada ne var?
Ne?
Deli? Seni vuracaklar.
Çocuklara dokunulmaz.
Senden nefret ediyorum!
Søren. Yapma! Durmak!
Birk!
Ne yapıyorsun?
A? Sørene silah mı verdin?
- Oğlundan uzak dur! - Sen onun için en iyi baba değilsin.
Anlamsız!
Sen kendi oğlunu anlamıyorsun.
Uzak dur! Anlaşıldı?
Søren babasına benzemediğini kanıtlayacaktır.
Hollandadaki Alman birlikleri...
Batı Almanya ve Danimarka teslim oldu.
Burası Londra. Tekrar ediyoruz. Montgomery açıkladı...
Hollandadaki Alman birlikleri...
Batı Almanya ve Danimarka teslim oldu.
Artırmak!
Alman çöpü!
- Gitmiş! - Anne!
- Koşmak! - Anne!
Bırak. Anne!
- Üniversiteye gidelim. - Gitmiyorsun.
Çıkmak. Biz geldik.
Koşmak! Hadi gidelim! Gitmek.
Tut şunu! Hepsi için!
- O suçlu değil. - Heinrich, salona dön.
Sadece hastalara yardım etti.
Kapa çeneni. Sağır mısın, Nazi?
Heinrich, içeri gir.
- Korkmuyorum. - Heinrich, geri dön.
Birk.
Henry. Yardıma ihtiyacımız var!
Hadi ama! Onu al.
- Uyanmak! Geri! - Alman domuzu! Uyanmak!
İçeri almak!
Oturmak! Oturmak!
Yakup. Hiçbir şey yapmadın.
Baba...
Mezarlığa gömmek mümkün değil mi? Peki ya diğer insanlar?
Yakınımızda hiçbir Alman olmamalı.
Kendi yerlerine sahip olmalılar. Anlamak?
Hadi, bize yardım et.
Hepimizin yiyeceğe ihtiyacı var.
Kocam nerede?
Bir toplama kampına gönderildi. Funene.
- Hangisi olduğunu bilmiyorum. - Terfi edildiğini duydum.
Bu geçici.
Ya Almanlar tekrar hastalanırsa?
Sıcak yemek harikalar yaratır. Değil mi Søren?
Onu öldürdün. Heinrich tek doktordu.
İtaat etmek zorundaydı.
O bir Nazi, kahretsin!
O bir Nazi.
Dediğim gibi yemeğe ihtiyacımız var.
Çık dışarı Birk. Çıkmak.
Çekip gitmek!
Søren.
Birk.
Kalacağım.
- Burası senin odan. - Teşekkür ederim Erna.
Birke kefil olamam.
Çabuk başka bir yer bulun.
Jacob döndüğünde Aarhustaki kız kardeşimin yanına gideceğiz.
- Søren ve ben uyuyacak mıyız? - Burada yaşamak istemiyorum.
Ben de.
Babam yakında dönecek.
Hadi ama... Almanlara yardım ettin mi? Yalan söyleme. Cevap!
Hiç bir şey yapmadım!
Merhaba.
Evet.
- Gisela nerede? -Gisela mı?
Spor salonunda. Geceyi atlatabileceğini sanmıyorum.
Neden bahsettiğini anlamıyorum.
Durmak!
Onları Giselaya ver.
Sessizlik.
Teşekkür ederim.
Masraflı.
Sessizlik.
Søren mi?
Herşey yolunda.
Merhaba Søren.
Babamın yanında ol.
- Onlar ne yaptı? - Birkaç çizik.
Annenle ilgilendin mi? Ve kızkardeşim?
- Yakın zamanda döndüğünü duydum. - Evet, birkaç saat önce.
- Okul nasıl? - Birk bunu halledebilir.
- Daha da kötüleşti. - Katılmıyorum.
- Çitin arkasında daha fazla alan var. - Sinekler gibi ölüyorlar.
- Seni tekrar görmek ne güzel. -Lauritz.
Belki her şeyi geri getirmenin bir yolu vardır.
Kalmak istiyor muyuz?
Kalmak istiyoruz.
Jacob, bu benim için çok zor olacak. Öyleyse bekle...
Ve bir daha asla Almanlara yardım etme.
- Apaçık? - Evet.
İyi.
- İyi şanlar. - İyi şanlar.
- Bundan emin misin? - Peki... Ne yapmalıyım?
Neyle yaşamak zorundayız? Bir daha asla iş bulamayacağım.
Anlamak?
Gisela mı? Gisela mı?
Hadi, benimle gel.
Hadi gidelim.
Haydi, Gisela.
Uyuma. Uyanmak.
Haydi, Gisela. Saymak.
82, 83...
Haydi! 84.
Haydi. 85.
Hastaneye, Ringe gidiyoruz.
Yalnız koşmamalısın.
Bu tehlikeli mi. Savaşçılar her yerde.
- Hadi eve gidelim. - Onu hastaneye götürün.
- Kapalıydı. Çoktan. - Peki Odensedeki hastane?
Kimse Almana yardım etmeyecek.
Her şeyi kendin gördün.
Odenseye gitmeye gerek yok. Arabaya bin.
Arabaya bin.
- Arabaya bin. - Ölecek! Eğer onu terk edersen!
O hasta! Ona bakmak!
Beni Odenseye götür.
Baba! Şimdi!
Odenseye gidecek! Gidecek!
- Daha hızlı yapabilir misin? - Ve çok hızlı gidiyorum.
Gisela. Acele etmek. Uyanmak. Gözlerini aç.
Bana bak. Ve say, tamam mı?
Bir iki üç dört.
- Beş altı. - Søren.
İndir.
- Tünaydın. - Nereye gidiyorsun?
Odensedeki hastaneye. Kız kardeşim hastalandı.
Daha hızlı lazım.
Arabadan çık.
- Naber? - Sanırım arabada Almanlar var.
Gidebilirsin.
Teşekkür ederim.
Daha hızlı sür.
- Size nasıl yardım edebilirim? - Arabada hasta bir kızımız var.
- Ne hastası? - Difteri.
Nefes alamıyor ve ateşi yüksek.
- Nerelisin? - Ruslingden.
- Üniversiteden? - Evet.
- Alman mı? - Ve ne?
- O bir çocuk. - Kovulabilirim.
- Ne oluyor? - Almanlara yardım etmek istiyorlar.
Bu bir kız.
- Beni bir Alman hastanesine götürün. - Ama kapalılar.
- Başka hastaneler de var. - Hepsi kapalı.
Soruyorum. Şimdi bu mümkün değil.
- Çocuklarınız var mı? - Cevabım hayır.
Ring veya Svendborgda doktorlar var.
Bu Gisela ve ölüyor.
- Yapamam. - Buradan ayrılmayacağım.
- Tabipler Birliği Kuralları... - Hasta!
Ölür.
Ona yardım et.
Ama ben...
Ölür.
Fra Sorensen, bir yatağa ihtiyacımız var.
Hadi gidelim.
Gisela. Uyanmak.
Buradan ayrılmalısın. Temizlemek?
Umarım iyi bir yönetmen bulursun.
Ve layık.
1945te Rüsling Kolejinden 27si çocuk 62 mülteci öldü.
Savaşın sonunda yaklaşık 250.000 Alman mülteci Danimarkaya geldi. Bunlardan 10.942si kurtuluştan sonraki birkaç ay içinde öldü. 6.540ı çocuktu.
1945 sonbaharından itibaren mülteciler Danimarkanın her yerindeki kamplarda toplandı. En büyük kamp Oxbolleyrendeydi. Orada 35.000den fazla insan yaşıyordu. Son Alman mülteciler Danimarkayı 1949da terk etti.
Nike 2023 tarafından çevrildi
Downloaded from subtitlesnest.com