Przez 4000 lat...
...złoczyńców i bohaterów, a tutaj tak się nie robi.
Tutaj macie Żydów, muzułmanów, chrześcijan,
wszyscy żyją ramię w ramię i jest bałagan.
A wyzwanie dla Departamentu Stanu, dla nas...
Wygląda na to, że nie otrzymam szybkiej odpowiedzi.
Mason tylko odgrywa rolę dyplomaty, kongresmena.
Jest tu wystarczająco długo, żeby wyjaśnić to miejsce w minutę.
Weźmy krótszą wersję. Daj mi zrzut ekranu.
Nie wiem, czy nazwałbym to migawką, ale mówię ludziom:
„Jeśli chcesz zrozumieć Liban, pomyśl o pensjonacie bez właściciela”.
Jedyne, co łączy najemców
jest ich talent do zdrady.
Więc ci ludzie żyją razem, policzek przy policzku, od 20 wieków.
2000 lat zemsty, krwawych waśni, wendety i morderstwa.
Pewnej nocy jest burza.
Pada jak cholera. Rozlega się pukanie do drzwi.
Kto to jest? To Palestyńczycy.
Chcą wejść. Przeszukali całą dzielnicę.
Zatrzasnęli im drzwi przed nosem. Są zimne. Oni są zmęczeni.
Chcą wejść i chcą teraz.
Dlatego w domu panuje zamieszanie.
Kłócący się najemcy. Niektórzy z nich gwałtownie się sprzeciwiali.
Niektórzy myślą: „Wpuśćcie ich. Jutro ich nie będzie”.
Niektórzy myślą: „Wpuściłem ich dziś wieczorem,
wtedy będę miał sprzymierzeńca przeciwko mojemu wrogowi.”
Niektórzy z nich boją się trzymać drzwi zamknięte.
Więc stanie się to dopiero po wkroczeniu Palestyńczyków
aby pozostali domownicy zdali sobie sprawę z tragizmu sytuacji.
Że Palestyńczycy nie chcą niczego więcej
niż po prostu spalić izraelski dom obok.
Witamy w Bejrucie.
Mówiłem ci, że jest dobry.
- Pewnie, że tak. - I tak to się dzieje.
Panie Skiles.
Wino? Jak się masz?
Wyglądasz pięknie. Świetnie wyglądasz. Masona Skilesa. Jak się masz?
Nie spotkaliśmy się. Jak się masz?
Miło cię znowu widzieć. Tam jest.
Wiemy z kim nie chcemy się układać.
Wyciągnięto wnioski z Wietnamu.
I myślę, że nasz prezydent
ma swoje sprawy na froncie krajowym, którymi musi się zająć.
Ale zdecydowanie nie chcemy ustanawiać jakiejkolwiek stałej obecności.
- Skąd jesteś? - Waszyngton.
Dobrze dla ciebie. Powitanie. Oto jesteśmy.
Impreza to przyjemność.
Dziękuję!
Rozumiemy, że w szczególności Bejrut
i Liban, bardziej ogólnie,
wystarczająco dużo ludzi przychodzi i próbuje postawić na nim odciski palców.
Nie chcemy być jednymi z nich.
Chcemy się tylko upewnić, że wszyscy mają równe szanse
przyczynić się do stabilnej gospodarki regionalnej.
Tak właśnie myślę.
Kongresman z pewnością może powiedzieć na ten temat więcej.
Karim, to nasi przyjaciele.
To Agnes i Joanne z Wielkiej Brytanii.
Karim dba o to, żeby wszyscy byli dobrze odżywieni.
- Dobra robota. - Dziękuję.
Ile on ma lat? Wygląda młodo.
Ma około 13 lat.
Pochodzi z jednego z palestyńskich obozów dla uchodźców w zachodnim Bejrucie.
Został w pobliżu i stał się częścią rodziny,
co jest bardzo miłe.
- Moja kochana żona, Nadia. - Miło mi cię poznać.
- Znasz kongresmena. - Podoba ci się Bejrut?
- Bardzo miło spędziliśmy czas. - Tak. Tak.
Uważam, że to piękne miejsce, pełne pięknych ludzi.
Tak.
Szczególnie jedna piękna osoba.
Jako dyplomata na Bliskim Wschodzie musisz myśleć samodzielnie.
A im częściej to robisz, tym lepiej ci to wychodzi.
Kiedy mówisz o zawieraniu transakcji,
najważniejsze to nie przestawać rozmawiać.
Gdy tylko ustanie rozmowa, zaczyna się walka.
Trzeba podejść do sprawy z dyplomatycznego punktu widzenia
i wyjaśnij wszystkim zaangażowanym: „Musimy nad tym popracować.
To są teraz elementy na planszy.”
Dziękuję, że tu jesteś. Zostawię cię w bardzo zdolnych rękach.
Muszę się z kimś przywitać.
Dzięki wielkie. Dobrze cię widzieć.
Alicja. Alicja, całkiem sama.
Słyszałem, że masz kongresmenów.
Wiesz, jak to doprowadza mnie do szaleństwa.
Gdzie jest Cal? Przydałaby mi się ręka.
On przychodzi. Tylko coś w biurze.
Każdy zachowuje się jak należy?
Jest wcześnie.
Pospiesz się. Zastawimy ci drinka.
- Głodny? - Głodny.
Pospieszcie się, dziewczyny!
Czas na obiad!
Mmm-mmm. Mhm.
- Jak się mamy? - Dobry.
Chrześcijanie w jednym rogu, muzułmanie w drugim
i Jack Daniels pomiędzy.
Kolacja już blisko. Wszyscy tutaj?
Cal się spóźnia, ale Alice powiedziała, że powinniśmy zacząć bez niego.
Jak się masz, kochanie?
Moje następne życie?
- W następnym życiu poślubisz stolarza. - Mhm.
Gdzie się ukrywałeś?
Kierowcy z tyłu, zabrali wszystko.
Kierowcy cię wyczyścili?
Żyją, żeby jeść.
Proszę bardzo.
Załaduj ponownie i wracaj tam.
Pardon. Pardon.
- Hej. Jak się masz? - Hej, kochanie.
Widziałeś Masona?
Wyglądasz na spiętego.
Nie? Nie. Chcę tylko porozmawiać przez chwilę z Masonem.
Co jest nie tak?
Nic. Ja tylko...
Witaj, Karimie. Spójrz na siebie. Nie wyglądasz elegancko.
- Nie sądzisz, Cal? - Tak tak tak. Bardzo elegancko.
Rozumiem, że należą się gratulacje.
Nadia powiedziała mi, że naprawdę dobrze wypadłeś na egzaminach.
Bardzo pomogła.
Ale to nie ona przystąpiła do testu, prawda?
Słyszałeś o tym, prawda?
Tak. Bardzo imponujące. Przepraszam, ja tylko...
Hej! Tutaj jesteś. Śnił mi się koszmar.
Musiałem sam opiekować się tymi yahoo.
- Musimy porozmawiać. - Potrzebujesz drinka.
Zbyt częste zadawanie się z kongresmenami sprawi, że stracicie wiarę w demokrację.
Rzeczywiście. Musimy porozmawiać.
Mas, wiele razem przeszliśmy. Prawidłowy?
I jakimś cudem udało nam się ominąć góry lodowe.
Nie, dziękuję.
Cal, wypluj to. Mamy 25 osób czekających na kolację.
Nigdy nie przyszedłem do ciebie z niczym operacyjnym.
- Zawsze byliśmy czyści. - O czym my, kurwa, mówimy?
Karima.
Chodzi o Karima. Chcą go na przesłuchanie.
- Kto go chce? - Wszyscy.
- On ma brata. Czy wiedziałeś o tym? - Co? Nie, on nie ma nikogo.
Jak myślisz, dlaczego Nadia go przyjęła?
Rafida Abu Rajala. Rozstali się w 68.
Karim przybył tutaj, do Bejrutu.
Rafid spędził dwa lata w więzieniu w Jordanii.
Trzymać się.
Dokąd to zmierza?
Monachium.
Brat zostawił wynajęty samochód przed wioską olimpijską.
Mają odciski. Mają świadka. Mają to, Mas.
To Karim i jego brat sześć miesięcy temu tutaj, w Bejrucie.
Oni Kto?
Na dole podjazdu jest kierownik operacyjny.
Chcą go teraz.
Oni Kto? Mossad?
Mogę ci pomóc. Nie mogę sprawić, żeby to zniknęło.
Więc to jest Mossad.
- Izrael po prostu rzuca dziesięciocentówkę... - Twoi ludzie mają to gdzieś.
To bzdura.
Departament Stanu zamroził twój dostęp do zabezpieczeń dwie godziny temu. Dobra?
Ktoś rozmawiał. Wyciekło. To musi być teraz. To nie jest bezpieczne.
Cal, tu Karim, do cholery.
Masz młodszego brata Globalnego Wroga Numer Jeden
serwując kanapki kongresmanom.
Co zrobisz? Wyciągnąć go stąd?
Myślisz, że Nadia się na to zgodzi? Właśnie złożyła dokumenty w sprawie jego sponsoringu.
Właśnie załatwiliśmy mu wizę studencką, na litość boską.
Jest częścią rodziny, Cal.
To nie moja sprawa.
Idź i powiedz swojemu szefowi, że przyjdę z nim porozmawiać za pięć minut.
Karim, bądź ze mną szczery.
Jeśli mnie okłamiesz, jeśli mnie powieszysz, nie będę mógł ci pomóc.
Twój brat.
Czy on jest martwy?
- Czy on jest martwy? - Kiedy ostatni raz go widziałeś?
Czy on jest martwy? Czy Rafid nie żyje?
On nie umarł. Dobra?
Musisz odpowiedzieć na moje pytanie. Kiedy widziałeś go ostatni raz?
Miesiące... Sześć miesięcy.
Sześć miesięcy gdzie?
Przychodzi do mnie.
Przychodzi do ciebie gdzie?
Odwracam się, a on tam jest...
na ulicy.
Na ulicy. On jest tutaj? W Bejrucie?
NIE! W Hiszpanii.
Mieszka teraz w Hiszpanii.
Gotuje, żeby stworzyć restaurację.
Dlaczego miałbyś mnie okłamywać w tej sprawie?
Czemu jesteś zły?
Dobra. Nie jestem zły na ciebie. Nie jestem zły na ciebie. Dobra?
Chcę tylko, żebyś powiedział mi prawdę. Dobra?
Jego paszport...
Wziął hiszpański paszport.
Nowe imię.
Mówi, że nikt nie może wiedzieć.
Jeśli komuś powiem, straci wszystko!
Obiecałem mu!
Co tu się dzieje?
Iść. Teraz. Idź do kuchni. Czekaj tam.
Co on zrobił?
Nie wiem. Może nic. Nie wiem.
Muszę się tym zająć.
Wróć do środka i dopilnuj, żeby kolacja dotarła na czas, dobrze?
Wrócę za kilka minut.
To jest złe, prawda?
To nic, czego nie da się naprawić. W porządku?
Karima.
Czy wszystko w porządku?
Co to jest?
co?
Co jest nie tak?
Obiecuję, że go tam będę mieć. Gwarantuję to.
Jutro pierwsza rzecz w Ambasadzie.
- Proponuję kompromis. - Przepraszam.
Nie mam uprawnień do negocjacji.
To trudne miejsce. Wiem.
Byłem w tym miejscu wiele razy.
Nie ma powodu, dla którego nie mogłoby to działać sprawnie.
Po prostu nie widzę, żeby coś takiego miało miejsce.
- Czy on zna sytuację tutaj? - Wyjaśniłem to.
Pana Rileya nie ma tu dziś wieczorem w charakterze nadzorcy.
Myśleliśmy, że uda mu się po cichu wydostać tego człowieka.
Człowiek?
Mówimy o 13-letnim chłopcu.
To dziecko jest nieszkodliwe.
To nie jest zadanie analityczne.
Jeśli nie możesz mi pomóc znaleźć kreatywnego rozwiązania mojego problemu,
w takim razie poproszę cię o telefon do kogoś, kto może.
Straciliśmy to jako opcję.
W takim razie sugeruję, abyś prześledził swoje kroki i dowiedział się, gdzie...
Jezus! Wysiadać...
Czekać! Mas!
Mason! Trzymaj to.
Uważaj! Uważaj!
Mason! Nadia!
Karima!
Nadia!
Karima!
Nadia!
Przenosić!
Wydobądź go!
Pomóż mi, Masonie!
Mason!
NIE!
NIE! Proszę!
Weź mnie!
Zostaw ją!
Rzuć broń!
Chodź tu, Karimie!
- NIE! - Masonie!
Karima.
Rzuć broń! Albo ją zabiję.
Proszę nie!
Proszę!
Iść! Iść!
Nie, kochanie. Nie, kochanie. Pospiesz się. Zostań tu ze mną.
Nie wychodź z domu bez tego płaszcza przeciwdeszczowego.
Będziesz tego potrzebować.
Opady będą utrzymywać się w okolicach Bostonu przez cały wieczór,
zanika tuż po godzinach szczytu.
A to Twój ruch i pogoda w WCPN.
Jest 7:15. Jestem Jane Emerson.
Już za pół godziny Jerry Torbin omawia przyszłość...
Hej, kolego!
Wszystko w porządku?
Tak... Tak, proszę pana!
Cóż, nie brzmisz na takiego pewnego. Przychodzisz czy idziesz?
Nie, jestem tutaj. Jestem gościem w hotelu. Właśnie wchodziłem.
W porządku. Spróbuj spać w środku.
W porządku, kwestia numer pięć, wskaźnik utraty emerytury.
Wypracowaliśmy sobie tutaj wspólną płaszczyznę.
Jerry zaakceptuje formułę krajową, a Związek zdecydował się odstąpić
klauzulę „narodów najbardziej uprzywilejowanych”. Świetnie.
Numer szósty, zabezpieczenie odszkodowawcze ICC.
Mam wrażenie, że to kolejny solidny kompromis.
Zabezpieczymy krzyżowo składki premiami za bezpieczeństwo.
Mamy więc mniej wypadków i mniej roszczeń. Mamy lepszy pakiet. Każdy wygrywa.
W porządku, chłopaki?
To sześć kwestii, które odrzuciliśmy.
Ważne jest, aby teraz spojrzeć wstecz
i uświadomimy sobie, jak daleko zaszliśmy.
Sześć z dziesięciu.
Z dziewięciu.
Zobaczysz?
Wróciłeś z nadgodzinami? Znowu z tym?
To nigdy nie trafi na stół.
Obie strony muszą tu pokazać więcej kart. W porządku?
Liczby powiedzą nam, w którą stronę pójdziemy.
Zostanę tu zgwałcona, Mason.
- Udowodnij to. Otwórzcie swoje książki! - Otwórz swoje pieprzone uszy. Skończyłem.
Wracam do biura i zaczynam od nowa.
Co masz na myśli mówiąc „zaczynać od nowa”?
Wracam do mojej pierwotnej oferty.
- Czy to groźba? - Nie. Oto groźba.
Zacznę odbierać telefon, bo nie chce mi się dzwonić
z facetami, którzy byliby gotowi zabić, żeby pracować za to, za co wam płaciłem, złodzieje, 20 lat temu.
Nie masz jaj, żeby nas zamknąć!
- Zróbmy przerwę. - Spróbuj mnie.
Za 15 minut mogę zarządzić głosowanie w sprawie strajku.
No dalej!
Zobaczmy ten strajk!
Pierdol się, ty pierdolony... Wiesz co? Pocałuj moją pierdoloną tłustą dupę!
To poszło dobrze.
Odmłodzą się. Umowa mówi sama za siebie.
Niech trochę z tym posiedzą, niech dźwięczą im w uszach wady.
Za kilka dni wrócą.
Jakie jest nasze stanowisko w sprawie supermarketów w Providence?
Zabrali miejscowego faceta. Prawnik.
Chciałem ci powiedzieć dziś rano,
ale wyglądało na to, że miałeś dużo na głowie.
Mogę postawić ci drinka w Foleys?
Zaproponowano mi pracę.
To Nowy Jork.
Wciąż spieramy się o liczby, ale...
Nie dlatego chcę wszystko kończyć. Nie będę cię ratować.
Potrzebujesz odpoczynku, Mas.
Tak, naprawdę.
Łap trochę słońca. Iść dookoła. Zrób sobie przerwę.
Świetnie sobie poradzisz w Nowym Jorku, Ernie.
Wydobrzejesz.
Pułkownik Ruzak.
...sankcje.
To jest potwierdzone. Znaleźli samochód.
- Spakuj swoją torbę. - Jest w moim biurze, proszę pana.
Mason?
Masona Skilesa?
Możesz mnie nie pamiętać. Raya Sullivana?
Jasne.
Kilka lat temu rozstrzygałeś dla nas wymianę barterową.
Projekt światłowodowy w Needham?
Kalać. Oczywiście. Oczywiście.
- Jak się masz? Przepraszam. - Nie. Spokojnie.
Zdarza mi się to dziesięć razy dziennie. Kto może śledzić?
Tak. Jesteśmy tu i negocjujemy ugody pracownicze.
Tylko dla zabicia czasu, podczas gdy obie strony trochę ostygną.
Ja wiem. Rozmawiałem z twoim partnerem. Powiedział mi, że możesz tu być.
Dziś rano dostałem pobudkę. Coś w rodzaju alarmu pożarowego.
Przyjaciele w Waszyngtonie. Starzy przyjaciele. Cóż, wspólni znajomi.
Wiedzą, że jestem w okolicy i poprosili mnie, żebym z tobą porozmawiał.
Uniwersytet Amerykański w Bejrucie.
Chyba mieli kogoś ustawionego w kolejce, żeby wygłosić wykład pod koniec tygodnia,
i on je anulował.
Tematem spotkania był „Arbitraż międzykulturowy”.
Tak więc, moi przyjaciele, wasze referencje, wasz bycie absolwentem i w ogóle,
mieli nadzieję, że możesz je wypełnić.
Jest czek.
6500 dolarów i bilet pierwszej klasy.
Nie wróciłbym do Bejrutu, nawet gdyby to było ostatnie miejsce na ziemi.
Samolot wylatuje z Logan dziś wieczorem o 8:45.
Wygląda na to, że masz około sześciu godzin na znalezienie kogoś innego.
Powiedziano mi, że to nie wchodzi w grę.
Słuchaj, nie mam pojęcia, co się tutaj dzieje.
Gdybym to zrobił, byłoby nam obojgu o wiele łatwiej.
Ale kazano mi to powiedzieć
czas jest niezwykle napięty
a agencja będzie bardzo wdzięczna za współpracę.
To poważna prośba. Oni to wiedzą.
Powiedz im, że nie mam paszportu.
Włożyli jednego razem z biletem.
Miło cię widzieć, Ray.
Zrób mi przysługę, dobrze?
Spóźniłeś się na lot, coś takiego nigdy się nie zdarzyło.
To ostatnia wiadomość, którą zostawiam,
bo to bzdura.
Dennis ogłosił strajk jakąś godzinę temu. Może to wiesz.
Jestem w Nowym Jorku. Pam ma moje klucze. Nie wiem, co jeszcze powiedzieć.
Chcesz porozmawiać, wiesz, gdzie mnie znaleźć.
Masona Francisa Skilesa.
45 lat.
Studia podyplomowe w Oksfordzie w zakresie arabistyki i studiów bliskowschodnich.
Przyjeżdża tu w 1962 roku na staż pedagogiczny.
W 1963 roku zwerbował go do służby zagranicznej i natychmiast wysłał do Kairu.
Potem Damaszek, 65, Tel Awiw, 68.
W 1969 został przeniesiony do DC
jako zastępca podsekretarza ds. Bliskiego Wschodu.
Ożeni się. Został opublikowany. Jest szeroko cytowany.
Kissinger nabiera do niego blasku,
rzuca mu grupę roboczą podczas rozmów pokojowych w Paryżu.
A w 1971 roku przeskakuje linię. Wraca do Bejrutu,
gdzie został mianowany zastępcą szefa misji tutaj.
A jego żona... Wydaje mi się, że Don przebiegł to obok ciebie w drodze do domu.
Incydent w domu Skilesów w 72?
Jego żona i bracia Abu Rajal?
Umiem czytać, pani Crowder.
Muszę wiedzieć, gdzie teraz stoi.
Cóż, opuścił Bejrut w 1973, zanim zaczęła się wojna domowa.
Był starszym negocjatorem handlowym w Boston Merchandising Council,
a potem wyjechał stamtąd trzy lata temu i poszedł prywatnie.
A teraz ma tylko małą, dwuosobową firmę.
Głównie lokalne problemy pracownicze.
A więc od Kissingera do sracza.
Mhm. Ma problem z piciem.
Chrystus. Jak zły?
Musieli go wrzucić do samolotu.
Jakbyśmy mieli czas na te bzdury. Porozmawiaj ze mną, Don.
Ma uszkodzony towar.
Lider, który się potknął.
Ale da się go opanować.
Szczery? Znałeś go, kiedy.
Nie graj z nim w karty, Gary.
Spokojnie.
Panie Skiles!
Bernarda Tepplera. Uniwersytet Amerykański. Absolutna przyjemność gościć Cię tutaj.
Pozwól mi wziąć...
Witamy w Bejrucie.
Jesteśmy podekscytowani, że tu jesteś. Pozwól, że ci to wezmę.
Będę twoim łącznikiem z uniwersytetem.
Zabierz Cię tam, gdzie potrzebujesz.
W ciągu ostatnich dziesięciu lat Bejrut bardzo się zmienił.
Przegapiłeś wojnę domową.
Mój plan podróży mówi, że zatrzymam się w hotelu LAdmiral.
W rzeczy samej. Zarezerwowaliśmy dla Ciebie apartament typu deluxe.
Obawiam się, że po stronie ostrzału. Plaża była pełna.
Dlaczego nie jedziemy Rue du Nabil? Jest szybsze.
Rue du Nabil nie jest dzisiaj dobra.
Wielka bomba samochodowa zeszłej nocy. Wiele osób zginęło.
Kto podpalił ten bezpiecznik?
Cóż, to Bejrut, panie Skiles. Zależy kogo spytasz.
OWP twierdzi, że to milicja Amal. Milicja Amal twierdzi, że to milicja chrześcijańska.
Chrześcijańska milicja twierdzi, że to Druzowie. Druze mówi, że to armia syryjska.
Słuchaj radia z Damaszku,
to Izraelczycy szukają wymówek, aby przekroczyć granicę.
Zapytajcie Izraela... Ach, dla nich jest to zawsze OWP.
Nie PLO. Moja żona mówi, że to Gamaeet El Cheea.
Co mówisz?
Mówię, że ominiemy Rue du Nabil.
Sprawdzają papiery, proszę pana.
Och, pieprzyć to. Obawiam się, że będę potrzebował twojego paszportu.
Nie ma się o co martwić. PLO prowadzi przyzwoity punkt kontrolny.
- Paszport. - Trzymać się.
Witamy w Zielonej Linii.
Ta droga dzieli teraz Bejrut Wschodni i Zachodni.
Jeden z nowych, urokliwych zabytków wojny domowej.
Muzułmanie na Zachód. Chrześcijanie na Wschód.
Niewiele miejsca dla reszty z nas, ale proszę bardzo.
Dziękuję! Bardzo dziękuję.
Gówno.
%... aż do bólu %
% Wiem, że też cierpisz Ale co jeszcze możemy zrobić %
% Dręczeni i rozdarci %
% Chciałbym móc nosić Twój uśmiech w swoim sercu... %
Lord. Chcesz warkocz?
% To sprawiłoby, że uwierzyłbym w to, co przyniesie jutro %
% Kiedy dzisiaj tak naprawdę nie wiadomo %
% Naprawdę nie wiem %
% Skończyła mi się miłość... %
Panie Skiles? Panie Skiles? Cześć. Jestem Sandy Crowder.
Jestem zastępcą radcy kulturalnego w Ambasadzie.
Miło cię poznać.
Co za niespodzianka.
Czasami pomagam na uniwersytecie.
Powiedzieli mi, że przyszedłeś tu na wykłady.
- Wiem, że dopiero przyszedłeś... - Tak. Nie, ja tylko... Proszę. Proszę.
Nie, zostawiłem samochód przed domem.
Może chciałbyś się wyrwać z hotelu?
Oh. Wiesz co?
Zabawne. Pomyślałem, że przydałby mi się przewodnik.
- Naprawdę? - NIE.
Dlaczego więc nie stoimy tutaj i nie udajemy
a ty powiesz mi, w jakie kłopoty się wpakowałem.
Ambasador organizuje dziś wieczorem recital,
i myślałem, żeby się zatrzymać.
Będziesz się do mnie uśmiechać, niezależnie od tego, co powiem, prawda?
Dlaczego nie spotkamy się z tobą na zewnątrz?
Mój Boże. Mason.
Ambasador Whalen.
Jestem pewien, że to szokujące.
Miło cię widzieć, Frank.
Szczerze w to wątpię, ale doceniam wysiłek.
Gratuluję tego wszystkiego.
Teraz wiem, że sobie ze mnie pogrywasz.
Dlaczego nie pójdziesz i nie znajdziesz Dona? Zaraz będziemy.
- Uh, lot dobry? - Wystarczająco dobry.
Rozejrzysz się?
- Tak. Co z tego zostało. - Łamie ci serce?
Mówię ci, Masonie. Ominęła cię cholerna walka.
OWP zaczęła rzucać bomby. Rząd się wycofał.
Izrael się zaangażował.
I co dostaliśmy? 50 000 zabitych.
Miasto pokrojone jak cholerna pizza.
A OWP wciąż tu jest, mając nadzieję, że zawieszenie broni zostanie utrzymane.
Ponieważ teraz Izrael liże swoje kotlety,
szukając pretekstu, żeby podjechać i pokazać nam, jaką świetną broń dla nich mamy.
- Mason Skiles, uh, pułkownik Gary Ruzak. - Miło cię widzieć.
- Rada Bezpieczeństwa Narodowego. - Jak się masz?
- Hm, spragniony? - Jasne. No cóż, burbon. Schludny.
Zanim zaczniemy,
Chcę, żebyś wiedział, że wszyscy jesteśmy świadomi tego, co zrobiłeś.
I co to jest?
Wychodzę tutaj. Bez powiadomienia. Brak informacji. Zostało to należycie odnotowane.
Myślę, że znacie Dona Gainesa, naszego głównego dyrektora politycznego.
Minęło trochę czasu.
Długi czas.
Proszę bardzo. Usiądź.
Dobra.
Wow. Dwóch szpiegów, Biały Dom i ambasador.
Może ktoś z was będzie w stanie mi powiedzieć, co ja tutaj robię.
Rozmawiałeś ostatnio z kimś w okolicy?
- Nie. - Miałeś tu wielu przyjaciół.
- Musisz utrzymywać z kimś kontakt? - NIE.
Rozmowa telefoniczna? Kartka świąteczna?
- Dokąd z tym zmierzamy? - To proste pytanie.
Kto tu rządzi?
Wszyscy służymy prezydentowi.
Chyba, że będzie kolejnym, który wpadnie przez te drzwi,
dlaczego nie zejdziesz i nie powiesz mi, co się do cholery dzieje.
Trzy dni temu z ulicy w zachodnim Bejrucie ściągnięto Amerykanina.
Następnego ranka otrzymaliśmy komunikat
z grupy nazywającej się Milicja Wyzwolenia Islamskiego.
Bardzo czysto. Żadnej retoryki.
Mają faceta, chcą porozmawiać.
Chcą, żebyś pośredniczył w transakcji.
Specjalnie o ciebie pytali.
Kto by to zrobił?
Wiemy, kto to nie jest.
To nie jest mainstreamowe PLO.
- To opinia mniejszości. - Pospiesz się.
Ostatnią rzeczą, jakiej chcą, są izraelskie czołgi przekraczające granicę.
Nie będą ryzykować czegoś takiego.
Na razie nikogo nie wykluczamy. Wszystko jest w grze.
Co chcesz, żebym zrobił?
Jesteś doświadczonym negocjatorem. Negocjować.
Jestem tu, bo jakiś szaleniec wyciągnął moje nazwisko z kapelusza.
Twoi porywacze najwyraźniej chcą zawrzeć układ.
Szybko wrócili. Są responsywne. Są specyficzni.
Masz coś, czego oni chcą.
Sprawdź ich blef. Powiedz im, że mnie nie ma.
Niech przez chwilę pobrzmią im w uszach wady tego faktu.
Jeśli ugryzą, świetnie. Masz pierwszą koncesję.
Szczerze mówiąc, jestem trochę zaskoczony. Myślałam, że zobaczę tu dziś wieczorem Cala.
Cala Rileya?
Cal jest zakładnikiem.
Byliście całkiem blisko.
Kiedy ostatni raz z nim rozmawiałeś?
Jezus. Uch...
Dziesięć lat temu? I...
Cisza Radiowa? Nic?
Tak, nie. Tak.
Wierzymy, że Cal cię o to poprosił.
Bazując na czym?
Nic konkretnego, ale...
Nie nie nie nie nie...
Nie, nie widzę, żeby coś takiego miało miejsce.
Cal jest moim dowódcą.
Z tego biurka prowadzimy połowę działań agencji na Bliskim Wschodzie.
Czy rozumiesz, co to oznacza?
Tak. Boisz się, że zacznie mówić.
Przestraszony?
Jest tu od 13 lat. Ten facet to chodzący podręcznik.
- W tej chwili nic nie jest spalone. - To wiemy.
Niedobrze się dzieje, nie wiemy nawet od czego zacząć podsumowania.
Gramy w grę czekania. To ich ruch.
Zatem pytanie, na które potrzebuję teraz odpowiedzi, brzmi...
Czy możemy na ciebie liczyć, dopóki nie staniemy na nogi?
Oto nasza historia. Nigdy nie wspominamy o Calu.
Ma zadanie i nikt nie musi o tym wiedzieć.
Ruzak przyjedzie do Bejrutu dopiero jutro, więc nigdy go nie spotkałeś.
Przywieźliśmy cię tu dziś wieczorem
bo chcieliśmy się dowiedzieć, co robisz w mieście.
To naprawdę nie moja sprawa, Gaines.
Pewnie, że tak. To Texas Holdem.
Dwie karty w dół i wszystko inne jest na stole.
Po prostu zagraj w rzeczywistość.
Jesteś zdezorientowanym 40-letnim wdowcem w środku długiej zimy.
Udajesz, że wygłaszasz wykład,
ale prawda jest taka, że tak naprawdę nie wiesz, co robisz i dlaczego przyszedłeś.
Rzeczywistość.
Twoje imię pojawia się nie wiadomo skąd i bardzo się denerwujemy. Rzeczywistość.
Zwijamy cię, żeby ci popatrzeć, a ty nie podoba ci się nasze zainteresowanie. Rzeczywistość.
Więc wyjdę stąd wkurzony?
Pracuje dla mnie.
A co z panią Crowder?
Cóż, jest to powszechne przekonanie
to zwisanie spódnicy przed zmęczonym podróżą samolotem Amerykaninem w twoim wieku
to gra o wysokim procencie.
Skończyliśmy tutaj?
Nagle stałeś się naprawdę ważny.
Czy to błąd?
Nie wiem. Rzeczywistość.
Gaines właśnie cię testował.
Wszyscy są pod dużą presją.
- Czy nie o to ci chodzi? - Co to ma znaczyć?
Nie byłoby Cię tutaj, gdyby nie akcja, prawda?
- Myślisz, że jestem tu dla wrażeń? - Nie wiem.
Nie, nie.
W porządku, w porządku. Oświeć mnie. Jaka jest pani historia, pani Crowder?
Jestem spódnicą w samochodzie, odwożącym zirytowanego turystę do jego hotelu.
Hej, możemy wybrać się na krótką wycieczkę?
Dokąd?
Pokażę ci, gdzie kiedyś mieszkałem.
Wow.
OWP miała tu nadajnik.
Dziesięć miesięcy temu, tuż przed zawieszeniem broni, Izraelczycy go usunęli.
Musiało być pięknie.
Z pewnością tak było.
Jakimkolwiek sposobem.
Rano jazda na nartach, po południu pływanie, impreza przez całą noc?
Nie, nie tylko to.
To, co robiliśmy, było tym, co chcieliśmy robić.
Byliśmy szczęśliwi.
Nie jestem pewien, jak to się przekształciło w to.
Jestem dobry.
Cal nadal z Alice?
O ile wiem, tak.
- Więc gdzie ona jest? - Mają mieszkanie w Atenach.
Alice przeprowadziła się tam z rodziną, gdy rozpoczęły się walki.
Cal pozostał w Bejrucie. Z dziećmi tutaj jest to niemożliwe.
Wie, że jestem w to zamieszany?
Nie jestem pewna, czy Gaines już jej powiedział.
- Powinniśmy wyruszyć. - Trzymać się. Poczekaj poczekaj.
Jakie jest Twoje zdanie na ten temat? Szczerze mówiąc.
Myślisz, że chcą ocalić Cala czy informacje?
To brzydkie pytanie.
Pewnie o tym pomyślałeś.
Jestem zbyt zajęty martwieniem się, czy nam pomożesz, czy nie.
Ok dobrze. Udawaj przez chwilę, że rzeczywiście wykonam swoją pracę.
Dla kogo pracuję?
Biały Dom? Departament Stanu? Dona Gainesa?
Uczyń Cala swoim klientem.
Chyba, że będziesz go winić za to, co się tutaj wydarzyło.
Czy tak jest napisane w moich aktach?
Słuchaj, wszyscy tutaj spieprzyliśmy.
Każdy z nas.
Strzelaj, podwajaj.
Zostanie przetransportowany do Paryża.
Muszę ci powiedzieć, Mas,
Alice była dość nieugięta, jeśli chodzi o pójście na nabożeństwo.
Zadzwonię do ciebie, kiedy tam dotrę.
Jeśli nie teraz, to może zrobimy coś później, w Stanach.
Możesz jej to powiedzieć.
Ciągle myślę, że mogę to znieść.
- Będzie dobrze. - Głupie gadanie.
Prędzej czy później zdasz sobie sprawę, że to wszystko nie było twoją winą.
Za każdym razem, gdy to mówisz, rozdziera mnie to.
Wtedy przestanę to mówić.
- Uważaj na siebie, Cal. - Hej, Mas...
Mason.
Mason!
Mason.
Panie Skiles.
Panie Skiles, dzień dobry, proszę pana.
Cholerny ruch! Słuchaj, jesteśmy już spóźnieni. Ona czeka.
Spójrz, uh, to niebieskie Renault po drugiej stronie ulicy.
Możesz to zobaczyć? Tam.
Odwal się.
W porządku.
Panie Skiles!
Jak najszybciej.
Nie nie nie nie nie nie.
Żartujesz sobie, kurwa?
Co?
Mówię o grze karcianej.
Powiedziano mi, żebym zachowywał się naturalnie.
Cóż, Bashir, twój nowy przyjaciel...
Gospodarz?
Jest ministrem handlu OWP.
Nie poczułem w nim rewolucyjnej atmosfery.
Jest daleko od ojczyzny.
Ma dom w Hiszpanii i mieszkanie w Sydonie
i belgijska prostytutka imieniem Sandrine
trzyma w luksusowym apartamencie przy Rue Hamra.
- Jak to do cholery działa? - Linie lotnicze.
Wyciąga ponad milion miesięcznie,
bo to on gwarantuje, że OWP nie wysadzi twojego samolotu z nieba.
Możesz mi powiedzieć, dokąd mnie zabierasz?
Porywacze zadzwonili o 6:00. Wiedzą, że tu jesteś. Chcą się spotkać.
Wysłałem sygnał komunikacyjny około 20 minut temu,
właśnie do nas zadzwoniono.
Mamy cztery miliony w gotówce w sejfie ambasady.
Na morzu stacjonuje krążownik Marynarki Wojennej
z zespołem SEAL w pogotowiu.
Mamy zgodę na ponowne namierzenie satelitów obserwacyjnych.
Mamy wszystkie elementy na swoim miejscu.
Musimy mieć nadzieję, że jest ktoś, z kim warto porozmawiać. Chodźmy.
Wszystko w porządku? Wyglądasz na trochę przemęczonego podróżą samolotem.
Nic mi nie jest.
Okej, chodźmy.
To Syryjskie Siły Powietrzne.
Nie wiem, co oni tam kurwa robią.
Cholera, jednak coraz bliżej.
Hej! Nie ruszaj się! Nie ruszaj się!
Nie ruszaj się! Nie nie nie.
Wysyłamy czterech naszych. Trzymamy cztery z nich.
Kończymy, wracamy tą samą drogą, którą przyszliśmy.
W porządku. Od tej chwili będziemy grać ze słuchu, Mason.
Podążaj za nami, poradzimy sobie.
Gaines mówi. Zrozumieć?
- Kolejna ładna twarz. - Okej, chodźmy.
Siedzieć.
Czekaliśmy.
Mówi, że czekali.
Skąd możemy mieć pewność, że ten człowiek żyje?
Zaufajcie mojemu słowu.
Który z Was to Skiles?
Teraz pyta, kim jest Skiles?
Powiedz mu, że to nie ma wiele do powiedzenia.
Obawiamy się, że...
Moje pytanie pozostaje bez odpowiedzi!
Jestem Skiles.
Jestem ciekaw...
Moi przyjaciele są ciekawi.
Jak to się dzieje, że mogę pomóc tam, gdzie inni nie mogą?
Nie nie nie nie!
Nie jestem tu po to, żeby odpowiadać na pytania.
Jestem tu, żeby ci powiedzieć, co musi się wydarzyć.
- Zadaję pytania. - Pan...
Żądania można wrzucać przez okno Ambasady.
Przyszliśmy usłyszeć twój głos.
I żebyście mogli usłyszeć nasze.
Mój głos?
Ci ludzie powinni przemówić!
Ten człowiek widział, jak jego matka i siostra wyleciały w powietrze
dwa dni temu w Barjesh Kjehelem.
Czy znasz ten dźwięk?
Dźwięk amerykańskich bomb spadających z samolotów syjonistycznych.
Może powinieneś go zapytać, czego potrzebuje!
Pan!
Wystarczająco!
Więc... Powiedz nam. Powiedz nam.
Jaka jest cena wolności naszego człowieka?
Cena?
Jak myślisz, gdzie jesteś, na suku?
Myślisz, że sprzedajemy ci szminkę?
Tak, Saiyidzie! Rynek jest już otwarty dla biznesu.
Wejdź! Wejdź!
- Co ty zrobiłeś? - Nie zadawaj mi pytań.
Wszystko w porządku?
Zabierz go stąd.
Jest w porządku.
Każdy zostaje tam, gdzie jest.
Wszystko jest w porządku!
OK, będziemy czekać. Dobra.
Przepraszam.
Mój przyjaciel był stary.
Był zdezorientowany... gniewem.
Wiem, że kiedy rozmawiamy z Ameryką, potrzebujemy jasności.
Musimy uważnie dobierać słowa.
Zgadza się pan, panie Skiles?
Czy aż tak bardzo się zmieniłam?
Co to do diabła jest?
Znasz tego gościa?
Tak.
Karima.
Karima Abu Rajala.
Wygladasz starzej.
Ty też.
Przepraszam za zaistniałą sytuację.
Obawiam się, że nie mamy tu zbyt wiele czasu.
- Bardzo przepraszasz. - Jezus Chrystus.
- Co chcesz? - Co, kurwa?
Pozwolisz temu facetowi nas pieprzyć?
Mój brat.
Rafida Abu Rajala.
Jest wam znany.
Tak.
Wymienię Cala Rileya na powrót mojego brata.
Dlaczego myślisz, że mamy twojego brata?
Nie ty. Izrael.
Dlaczego warto do nas przyjść?
Po co iść do syna, skoro ojciec jest tak blisko?
Mówisz, że Izraelczycy aresztowali Abu Rajala i trzymają to w tajemnicy?
Myślę, że byśmy coś o tym wiedzieli.
Był z kolegą na granicy na południu. Teraz go brakuje.
Rozumiesz moją ofertę?
Tak. Od razu, Cal w imieniu twojego brata.
Wyjaśniłem moje warunki.
- Czekać. - Opisz stan Cala.
Żywy.
- Jak się z Tobą skontaktujemy? - Handluję tylko z panem Skilesem.
Dlaczego?
Bo on też ci nie ufa.
Poczekaj chwilę. A jeśli nie kłamią?
Jeśli nie będą mogli znaleźć Twojego brata, wymyśl alternatywę.
Alternatywny?
To jest alternatywa.
A, zabili go i jeszcze nam nie powiedzieli.
Na litość boską, to Izrael.
B, zabili go i nie wiedzą o tym.
C, mają go i o tym nie wiedzą.
Został złapany, ale nie została jeszcze zidentyfikowana.
Facet, na którego polowali przez ostatnie dziesięć lat?
- Nie sądzę. - D, on się ukrywa.
Został wciągnięty tak głęboko, że jego ludzie nie wiedzą, gdzie on jest.
E, F, G, trzymają go w Tel Awiwie w klatce z małym oczodołem w uchu.
Czy to w ogóle ma znaczenie?
Myślisz, że jeśli go złapią, to po prostu go wypuszczą,
żeby mógł wysadzić kolejny autobus pełen Izraelczyków?
Masz książeczkę czekową.
To Abu Rajal. Czy ty żartujesz? On jest Monachium!
Zawsze jest numer.
Nigdy się nie zdarzyło.
Warto się spotkać.
I co powiedzieć? Opowiedz im o Calu? Robimy to i jest wkurzony.
Nic nie mówimy, wejdź, zrzuć bombę i zobacz, co się stanie.
No dalej, umów mnie na spotkanie w Izraelu.
Poczekaj minutę...
Wiesz, że mogę robić rzeczy, których ty nie możesz.
Nie muszę tu być, kiedy to wybuchnie. Potrafię grać ostro.
To są nasi przyjaciele. Przerosłeś, kurwa, głowę.
- Dobra. - Przerosło cię.
Jaka jest wartość Cala na otwartym rynku? To jakiś wielki sekret?
Myślisz, że Karim jest jedynym, który wie, że trafił w dziesiątkę?
Jak myślisz, jak długo utrzyma ten gang razem?
Ile czasu minie, zanim któryś z tych gości stanie się ambitny
albo wkurzony, albo robi coś niechlujnego lub głupiego?
Przykro mi, w tej chwili to twój jedyny problem
ponownie zjednoczy braci Abu Rajal.
I czy Rafid wysadzi kolejny autobus
będziesz musiał się tym martwić później, gdy Cal będzie już bezpieczny.
Nie masz czasu na bycie grzecznym i nie możesz sobie pozwolić na przewidywalność.
Do gry potrzebujesz kart i potrzebujesz ich teraz.
Jeśli więc ktoś nie ma lepszego pomysłu,
Mówię, żebyśmy zaczęli wrzeszczeć nad Izraelczykami, zanim będą mogli nas zamurować.
Przykro mi, to strata czasu.
Rafid Abu Rajal? Poważnie?
- Co tu się dzieje, Gary? - Ja nie...
Jeśli go nie masz, to nie ma znaczenia, prawda?
Myślę, że można śmiało powiedzieć, że gdybyśmy wiedzieli, gdzie jest, już by nie żył.
I mówimy, że żywy mógłby być dla nas wart więcej.
- Dlaczego? - Nie jesteśmy tu po to, żeby powiedzieć dlaczego.
Jesteśmy tu tylko po to, żeby sprawdzić, czy rynek jest otwarty.
Czy chodzi o to, że szukasz mężczyzny, który zabił twoją żonę?
- Czy to sprawi, że piłka zacznie się toczyć? - Nie ma piłki.
Przybyłeś aż tutaj tylko po to?
- Nie. - OK. Trzymać się.
Hipotetycznie...
Dla żartu...
Powiedzmy, że go miałeś.
Co by to zajęło? Co jest na Twojej liście życzeń?
Niebo jest granicą.
Przykro mi, Gary.
Któregoś dnia będziesz musiał mi powiedzieć, o co w tym wszystkim chodziło.
Chyba straciłem rozum, że cię tu przyprowadziłem.
Zrelaksować się!
Nie mogę sobie nawet wyobrazić, na ile sposobów to jest popieprzone.
Wracają do nas.
To ludzie, z którymi mam do czynienia każdego dnia, Mason.
Jeszcze nie skończyliśmy, Gary.
Czy jesteś pijany lub masz urojenia?
Jesteśmy w grze. Musisz być gotowy.
- Powrót na lotnisko. - Tak jest.
Ciekawość doprowadza twojego kumpla do szału.
Jesteś. Masz urojenia.
Dobra. Odłóż albo zamknij się.
Mówię, że dzwonią, zanim odlecimy.
Jeśli się mylę, schodzę ci z głowy.
Mam rację, na następnym spotkaniu, tym, z którego mnie wyrzucą,
zostaniesz i sfinalizujesz transakcję.
Błagam cię, żebyś się, kurwa, zamknął.
- Panie Ruzak? - Tak?
Jest do ciebie wezwanie.
Igrzyska Olimpijskie w Monachium.
Madryt. 16 izraelskich turystów.
Synagoga w Stambule. 14 ofiar. Dzieci.
El Al, lot 305. 46 osób nie żyje. Rodziny.
Wszystko to, Rafidzie Abu Rajalu.
Więc ile?
Wiemy, o co prosimy. Nie znamy ceny.
Gdybyśmy go mieli, nigdy byśmy go nie wypuścili.
To trudne otwarcie.
Czy ten człowiek jest głuchy?
- Myślę, że zeszliśmy z trasy. - To proste pytanie. Ile?
Nigdy nie powiedzieliśmy, że go mamy.
- W takim razie co tutaj robimy? - NIE! Co ty tu do diabła robisz?
Zaczekaj na mnie.
- Hipotetycznie... - Mają go.
Ech. Nie powiedzą. Sprawdzą jeszcze raz.
Może zostać „zagubiony” w systemie.
Myślę, że go mają. Myślę, że go mają.
Czego oni chcą?
Masz na myśli coś innego niż upewnienie się, że nie jesteś w to zamieszany?
Syria ma bunkry przeciwlotnicze w całej dolinie Bekaa.
Połowa z nich to wabiki. Chcą lepszego obrazowania satelitarnego.
Otóż to?
Dwa tuziny celów w Syrii, których nie mają na oku?
Wierz mi na słowo, to ważny element wywiadu strategicznego.
Powiedziałeś im, że to Cal, czy już wiedzieli?
Naprawdę myślałeś, że zawrą interes w ciemno?
Oczywiście, że im powiedziałem.
To nie jest Izba Handlowa Nowej Anglii.
Masz nas tam
bawić się w dobrego i złego policjanta z mistrzami świata wagi ciężkiej.
Słuchaj, mieliśmy szczęście, ok? Ale to już koniec flimflamu.
Odtąd jesteś naszym rzecznikiem Karima.
Otóż to. Koniec opowieści.
To jest bzdura, góra-dół!
Syryjskie bunkry, mój tyłek. To są instalacje rosyjskiej produkcji.
Kończy nam się czas.
- Czy ty żartujesz? - Chcą tylko obrazowania!
Proszę bardzo.
Dziękuję.
Nie mów ani słowa.
Mówi pan o zagrożeniu stosunków amerykańsko-sowieckich.
Dlatego Waszyngton będzie podejmował decyzje.
Rozmawialiśmy z ministrem Frankiem. Był bardzo bezpośredni.
Dają nam Abu Rajal, my dajemy im zdjęcia satelitarne...
Te zdjęcia to jedyna rzecz
powstrzymując Izraelczyków od przekraczania granicy.
Mało dramatyczne.
Zabierz te rakiety
a izraelskie siły powietrzne robią tu, co chcą.
Dajesz im te informacje,
Równie dobrze moglibyśmy dziś wieczorem przekazać OWP ich koła ratunkowe.
- Myślisz, że Riley jest tego wart? - Dawajcie ludzie.
- Mówisz poważnie? - Podoba ci się to, prawda, Gary?
Dwa ptaki? Jeden kamień?
Od miesięcy próbujecie przeforsować izraelską inwazję.
Może warto to sprawdzić u swojego szefa.
- Nie jestem świąteczną pomocą. - Zadzwonię do Sekretarza.
- Zrób co musisz zrobić. - Liczyć na to.
Widzisz, czego ci tu brakowało?
Wdrażamy plan.
Cóż, gramy. To dobra wiadomość.
Zobaczymy, co wróci.
Miałeś okazję mu powiedzieć?
Alicja jest w mieście. Przyleciała z Aten dziś rano.
Jest wyraźnie zdenerwowana.
Wróciła do ich starego mieszkania, które nie jest już bezpieczną dzielnicą.
Musimy ją stamtąd wyciągnąć.
Jest w drodze.
Proszę pani, Skiles tu jest.
Alicja.
Jeśli to dla mnie...
NIE?
W każdym razie jest ciepło.
Przez cały dzień mieli wyłączony prąd.
Don Gaines powiedział mi, że jesteś alkoholikiem.
Chyba to ma sens.
Bóg jeden wie, co o mnie mówi.
Wiem, że teraz jest dużo do ogarnięcia.
Wiem, że chcą, żebym się stąd wydostał.
Musisz myśleć o dziewczynach.
Mówisz to tak, jakbyś je znał.
Dziewczyny mają się dobrze. Mieszkają z moimi rodzicami...
w błogiej nieświadomości wszystkiego, co dorosłe.
Myślisz, że Cal jeszcze żyje?
Ja robię.
Ludzie wydają się bardzo zmotywowani.
Jak się wydają? W Bejrucie?
Większość osób, z którymi rozmawiasz, chciałaby, żeby zniknął.
Ludzie tacy jak kto?
Cal uważał, że zasłużył sobie na prawo do posiadania opinii.
Można by pomyśleć, że ktoś, kto ma tak wiele sekretów, będzie w stanie trzymać gębę na kłódkę.
- O czym? - Poważnie?
Izrael poniesie tutaj porażkę.
Utoną, jak wszyscy, którzy byli przed nimi.
Tylko nie waż się mówić tego na głos.
- Czy to właśnie zrobił? - Och, na litość boską.
Słuchaj, Alice, robię wszystko, co mogę.
- Zrobic co? - Aby go uratować.
Udowodniłeś, że możesz go zmiażdżyć.
Przywrócenie go do życia może być nieco trudniejsze.
O Boże, to miejsce.
Zostać tutaj...
Wszystkie te rzeczy, które mogliśmy zrobić.
Mogliśmy pojechać gdziekolwiek.
Wiesz, naprawdę myślę, że w końcu
czekał, aż wrócisz i powiesz mu, że możesz odejść.
I oto jesteś.
Ale jest za późno.
Możesz im powiedzieć, że wychodzę dziś wieczorem.
A ty jesteś mi winien przysługę.
Kiedy opuściłeś Bejrut, spakowałem twój dom.
Naczynia, papiery, ubrania Nadii, to wszystko...
Cal nie uda się stąd wydostać, spakuj to miejsce dla mnie.
Myślę, że to sprawiedliwe.
Jest gotowa do pracy.
- Jest w drodze na dół. - Kopiuj.
Panie Skiles.
Chodź chodź!
Nie mamy dużo czasu.
Jest w drodze?
Tak. Przychodzi do ciebie.
Mason?
On zniknął. Ruszajmy.
Kierowco zwolnij!
Zabierz ją stamtąd, natychmiast.
Pierdolić.
Kierowco zwolnij.
Chodź za mną!
Nie, nie dalej.
Zatrzymywać się!
NIE.
Wchodzić!
Pojechałeś do Izraela.
Tak, Karim, powiedzieli, że może go mają.
-No to teraz czekamy. - Co? Może?
Czekasz na nich?
Głupie gadanie! Nie czekasz na nic!
- Zamknij się! - Próbujemy. Wiedzą, że to ważne.
Musisz im powiedzieć, żeby to zadziałało!
Karim, wróciłem dwie godziny temu! Próbujemy.
Znajdź przystanek.
- Muszę się spotkać z Calem. - Niemożliwe.
Muszę spotkać się z Calem i z nim porozmawiać.
Najpierw znajdź Rafida.
- Gdybym miał twojego brata, pozwoliłbym ci mówić. - Niemożliwe.
To niemożliwe tylko wtedy, gdy on nie żyje.
Wysiadać.
Czy ty żartujesz? Mam ci teraz zaufać?
Wysiadać!
Jesteś powodem dla którego tu jestem!
Oddałem życie, żeby cię chronić!
Wysiadać!
Posłuchaj mnie bardzo uważnie, jeśli chcesz znowu zobaczyć swojego brata.
Nie wykonam żadnego ruchu, dopóki nie porozmawiam z Calem.
Nie mamy go.
Co?
- Patrzyliśmy. - NIE.
Nie mamy go.
- Koła są w ruchu, Roni. - Och, powinniśmy się martwić?
Czekasz trzy dni, żeby nam powiedzieć, że Cal Riley jest zakładnikiem?
A jeśli zacznie mówić? Możemy mieć teraz ludzi w niebezpieczeństwie.
Bez Abu Rajala nie daje mi to wielu opcji.
- Pracuj z tym, co masz. - A co mam? Powiedz to.
Miałeś całą podróż, żeby się nad tym zastanowić.
Wiesz, czego chcę, Gary.
Powiedz to.
Niech to będzie ta chwila.
Uczyń Riley punktem krytycznym.
„Personel ambasady USA łapał ludzi na ulicach, porywał i zabijał.
Potwory przejęły Liban. Coś trzeba zrobić.”
Daj nam zielone światło. Moglibyśmy oczyścić to miejsce w ciągu miesiąca.
Po prostu spalić Cala i dać Izraelowi klucze do miasta?
Powinniśmy się o niego martwić?
- Od lat jest cierniem w naszym boku. - Sieć Cala? Jego majątek?
Myślisz, że agencja tak po prostu to wszystko odrzuci?
Jeśli wkrótce nie wróci, nie będą mieli wyboru.
O Boże.
Masz cytryny, Gary.
Zrób lemoniadę.
Masz pojęcie, ilu ludzi cię szukamy?
Jasne, że nie wystarczy.
Co ten dzieciak, posłaniec, mówi? Chodź za mną?
Dał mi notatkę. Było na nim jedno słowo. „Karima”.
Nie miałem dużo czasu na podjęcie decyzji.
- Nikt się nie pojawia? - Nie, dzieciak mnie rezygnuje.
Upadam, wracam tutaj.
Nie widziałem nikogo, kto by mnie szukał.
Nie zostanę.
Jeszcze jedno dla mnie, proszę.
Zdejmij pasek.
Co?
Pod stołem.
Daję ci nowy pasek.
Nadajnik?
Nie mogę cię znowu stracić.
A teraz wyświadcz nam obojgu przysługę.
Jutro masz wykład na uniwersytecie, więc zrób sobie z tego drinka.
I zjedz coś.
Merci.
Minęło już pięć dni, Gaines.
Jak długo możesz czekać, zanim zaczniesz ciągnąć ludzi Cala?
- Nie wiem. - Nie wiesz?
A jeśli to wszystko bzdury,
i od początku pracowali nad Calem?
To mówi Mossad.
Pieprzyć to, to zdrowy rozsądek.
Ale nienawidzę tego mówić, Gaines,
Cal rozmawia...
chcesz czekać, aż ciała złożą się na chodniku ambasady?
Tel Awiw to uwielbia, prawda?
Stracimy cały majątek, jaki mamy. To będzie jedyny mecz, jaki pozostał w mieście.
To trudna decyzja,
ale muszę wiedzieć, że myślisz o tym jasno.
Daj mi jeszcze 12 godzin.
Może będziemy mieli szczęście.
Co do cholery zrobimy ze Skilesem?
Zrobić z nim? Jest pijakiem.
Ma teraz pas, więc miejcie na niego oko.
On wszystko schrzani, cóż...
zawsze dobrze jest mieć kogoś, kogo można winić.
Dziękuję. Tak i następne pytanie. Ty.
Z koszulą w paski i okularami. I zabieraj głos. Nie wstydź się.
Panie Skiles,
Kiedy byłeś bardzo młody, pracowałeś przy rozmowach pokojowych w Paryżu.
Czy to były Twoje pierwsze negocjacje?
Uch...
Mój pierwszy? NIE.
Nie, na dłuższą metę nie. Uch...
Wychowywałem się jako jedynak w bardzo małym domu, z dwiema osobami
którzy w zasadzie nienawidzili się na tyle, żeby pozostać razem.
Można więc powiedzieć, że zajmuję się mediacją jeszcze zanim się urodziłem.
Aby dać wam pewien kontekst, kiedy miałem około dziewięciu lat,
pewnej nocy mój ojciec wrócił do domu
z domu jednej z jego dziewczyn.
A moja matka podała mu tego wieczoru na kolację
około tuzina swoich najlepszych gołębi pocztowych.
To byłoby jeszcze jakieś dziesięć lat
zanim usłyszałem określenie „wzajemnie gwarantowane zniszczenie”,
ale bądź pewien, że dobrze się z tym zapoznałem, dorastając w tym...
- Idź idź! Iść! - Szukaj kanału 5!
Nie, kanał 6.
- Daj mi moją latarnię. - Pracuję nad tym.
Pozwól, że ci pomogę, proszę pana. Panie Teppler.
Apteka Jumblatt! Dżumblatt!
Co?
Jumblatt w pobliżu cmentarza Druzów!
Apteka Jumblatt!
Wyjdź teraz. Sam.
- Rozumiesz? Musisz już iść! - Tak! Tak!
Potrzebuję Crowdera na linii, teraz.
Crowder jest w furgonetce na zewnątrz. Podnieś to. Linia druga.
Piaszczysty? Co się stało? Gdzie Skiles?
Nie mam pojęcia. Nieznany.
Gdzie do cholery jest moja latarnia morska?
Nie mogę znaleźć rozwiązania. Musimy się ruszyć.
Hej, gdzie on jest?
On odszedł. On odszedł.
- On zniknął. - Wyjedziemy.
Jesteśmy w ruchu.
Nie zgub go!
Gówno! Skiles to MIA.
- Zaginiony czy zabrany? - Nie wiem, ale ma pas.
- Chcę, żeby ten sygnał został przekazany tutaj! - Tak jest. Już nad tym pracuję.
- Wywieśmy flagę dla zespołu operacyjnego. - Rozumiem.
Ethan, połącz mnie z zespołem operacyjnym SEALs.
Nie jest tu bezpiecznie, przyjacielu.
Dziękuję.
Zatrzymaj się tam, gdzie jesteś.
Nie ruszaj się.
Załóż to.
OK, 300 metrów. Prosto. Sygnał jest dobry.
Trzysta jardów. Wyraźny sygnał. Sygnał się blokuje.
Poruszają się na południowy zachód 200 jardów.
Idź w lewo na Rue de lArmée!
Kieruję się teraz w lewo. Stabilizacja.
Stabilizacja?
Sygnał nadal się stabilizuje.
Jest stacjonarny.
Przeszukaj go!
Chodźmy, przeszukajmy go.
Znajdź mi adres.
- Czy możemy od razu dostać adres? - Gaines, chodź tutaj.
- Wysyłamy ich? - Mmm-hmm.
Powiedz Crowderowi, żeby natychmiast stąd wyszedł, zanim zrobi się głośno.
Chodź, pospiesz się!
Nie ruszaj się, kurwa!
Ręce, gdzie je widzę! Trzymaj ręce w górze!
Nie ruszaj się, kurwa! Ani ruchu!
Skurwielu!
Masz jedną minutę.
Hej, Cal.
Nie masz halucynacji. To Mason.
Czy wszystko w porządku? Wyglądasz w porządku.
Jestem tu, żeby ci pomóc, ale nie mamy dużo czasu.
Musimy działać szybko.
- Mason, jak się tu dostałeś? - Zatrzymywać się. Posłuchaj mnie. W porządku?
Teraz zaginął Rafid Abu Rajal.
Próbujemy dokonać dla Ciebie transakcji.
- Brat? - Tak.
Poprosili mnie, żebym przyszedł i zawarł umowę.
Teraz chcę, żebyś mnie bardzo uważnie wysłuchał.
Wysłali mnie do Izraela, żebym spróbował go odnaleźć.
Wiesz, jak dziko potrafi się tam dostać,
i czasami trzeba coś przegadać
i goń za rzeczami, za którymi nie chcesz gonić.
Izrael? Nie, nie, to nie ten...
Karim był bardzo cierpliwy.
Ale twoi przyjaciele...
Twoi przyjaciele w Ambasadzie...
Podoba im się ten pomysł.
Tak.
Nie mam już wielu przyjaciół jak kiedyś.
OK, widzisz, że wszystko jest w porządku.
Myślę, że wszyscy potrzebujemy przyjaciół.
Cal, wiem, że przydałby mi się przyjaciel. Przydałby mi się ktoś komu mogę zaufać.
Prawidłowy? Nie sądzisz, że to prawda?
Ludzie mogą ufać ludziom
na podstawie tego, czy mają coś do zyskania?
Prawidłowy? Co o tym myślisz, Cal?
Co sądzisz o tych zyskach?
Czy uważasz, że tym zyskom można ufać?
NIE.
Nie, nie ufałbym tym zdobyczom.
Czułbym się dużo bezpieczniej w tłumie.
W tłumie?
- Raczej tłum. - Wystarczy.
Na piaszczystej plaży.
- Wystarczy. - Sandy.
Wystarczy.
- Rozmawiałeś z Alice? - Mhm.
Poproś ją, żeby pokazała ci zdjęcie w moim mieszkaniu.
- Czas się skończył. - Potrzebujesz Abu Rajala?
Tylko tego chcą.
Powiedz Alice, modlę się, żeby kochała tylko mnie.
- Co? - Zatrzymywać się.
Powiedz jej, modlę się, żeby kochała tylko mnie!
- Modlę się, żeby kochała tylko mnie! - Zatrzymywać się!
Modlę się, żeby kochała tylko mnie!
- Co to było? - Powiedziałeś mi, że mogę z nim porozmawiać.
Masz siedem godzin.
- Jak się skontaktować... - Nie. Rozmowa zakończona.
Przyjeżdżasz do Fadya Crossing o 2:30 w nocy z moim bratem.
Karimie, to niemożliwe.
Dobra. Sprzedaję więc Rileya Irańczykom. Powodzenia z nimi.
Przejście Fadya, 2:30.
Zatrzymywać się!
Odłóż butelkę.
- Myślisz, że broń jest naprawdę potrzebna? - Chciałbym wiedzieć.
Podejdź, podejdź. On jest tutaj.
Może zechcesz poczekać chwilę.
Co ty tu kurwa robisz?
Jestem tu, szukając czegoś, co Cal powiedział mi, że jest ważne.
Obróć się.
- Kiedy to było? - Około godziny temu.
Powiedz mi coś, w co mogę uwierzyć.
- Cal powiedział mi, że mogę ci zaufać. - Przepraszam.
I że Gaines nie był po naszej stronie.
- Dla kogo pracujesz? - Mój przyjaciel.
Tak? Cal czy Karim?
Kazał mi poszukać albumu ze zdjęciami,
że było w tym coś ważnego.
Gdzie on jest?
- Nic mu nie jest. - Gdzie?
Nie wiem. Jeździliśmy.
- Miałem zawiązane oczy. - Zdjąłeś pasek.
Tak. Żartujesz?
Myślisz, że chcę, żeby Ruzak wysłał atak rakietowy na moją ostatnią znaną lokalizację?
W tym albumie ze zdjęciami nie ma nic.
Tu nic nie ma, Sandy. Co się dzieje?
Don Gaines ściągał pieniądze z budżetu stacji.
Na Cyprze jest bank i całe to gówno.
Cal się o tym dowiedział i napisał skargę.
To jest to, czego szukałeś.
Cal to napisał, ale wolał poczekać
przez zawieszenie broni, zanim zagwizdał.
I wyjęłam to z albumu fotograficznego.
Nie chciałem, żeby Alice to znalazła i zapaliła lont.
Gaines jest złodziejem i Cal o tym wie. Nie uważasz tego za problematyczne?
Don nic o tym nie wie. - Postawiłbyś na to życie Cala?
Nie miałoby to znaczenia. Cal jest zbyt cenny.
Nie, Sandy. Teraz Cal jest zbędny.
Stanowi zagrożenie dla Gainesa i próg zwalniający dla Ruzaka.
Po prostu go spalą.
Teraz nie muszą czekać.
Co masz na myśli?
Karim dał nam sześć godzin na uratowanie brata.
Jesteś w błędzie. Mamy termin.
Zaangażują w to Biały Dom. Izrael musi ustąpić.
Izrael nigdy nie miał Abu Rajala.
Nigdy nie powiedzieli, że tak. Zabawa z Ruzakiem nic ich nie kosztowała.
Piaszczysty?
Tak, jestem tu.
Słuchać. Posłuchaj mnie. Posłuchaj mnie. Posłuchaj mnie.
Cal zadzwonił, ok? Powtarzał: „Módlcie się. Kochajcie. Tylko.
Modlić się. Miłość. Tylko.
Myślę, że ma rację.
Myślę, że OWP ma Abu Rajala.
Co my robimy?
Zdobądź samochód.
No dalej, pomyśl o tym.
Jesteście OWP. Jesteś Arafatem.
Desperacko próbujesz utrzymać zawieszenie broni.
Ostatnią rzeczą, jakiej chcesz, jest przekroczenie granicy przez Izraelczyków.
Jeszcze jeden incydent, jeszcze jedna bomba, kolejne zabójstwo,
i przestaną pytać o pozwolenie.
Zwiną się i wepchną cię prosto do morza.
Rafid Abu Rajal i jego mała odłamowa grupa?
To jest problem. Jest niekontrolowany.
Co robisz, jeśli jesteś Arafatem?
Myślę, że zdjąłbym go ze stołu. Postawiłbym Abu Rajala na lodzie.
Bo Abu Rajal chce, żeby to schrzaniło.
Wolałby dopasować tę całą sprawę.
Ruzak chce tego samego co Abu Rajal.
Powiedział to. Słyszeliśmy go. „Dwa ptaki, jeden kamień”.
Chce, żeby to poszło na bok.
Chce to przewrócić
i daj Izraelowi wszystkie powody, dla których powinien tu przyjść.
Pospiesz się. Mówi Cal. To on nam mówi, co się dzieje.
Jeśli pozwolisz Gainesowi, Ruzakowi, Białemu Domowi i Tel Awiwowi,
jeśli pozwolisz im prowadzić grę, Cal zniknie.
Czekanie tylko zwiększa ryzyko.
- Rozumiesz to, prawda? - Zaprzepaściliśmy dzisiaj naszą szansę.
Potrzebuję głównej listy aktywów Cala i kluczy kodowych.
Szybko zaczniemy nadawać priorytet jego ludziom,
abyśmy mogli ustalić budżety na relokację dla kwalifikujących się osób.
- Słyszysz mnie, prawda? - To wyrok śmierci.
Jezu, Sandy. Nikt nie rezygnuje z Cala, ok?
Ale płacą nam za bycie gotowym.
Na polu jest mnóstwo niezabezpieczonych kawałków.
Myślisz, że nie wiem, co czujesz?
To może być każdy z nas.
Masz rację.
Może będziemy mieli szczęście.
Ze Skilesem pojawia się drugi problem.
Musimy go jak najszybciej opatrzyć.
Jest zadaszony. Zgarnęliśmy go pół godziny temu.
- Gdzie? - Bar w hotelu Napoli.
Przyprowadzą go, gdy tylko wytrzeźwieje.
Sukinsynu.
Wiesz co jednak? Nie otrzeźwiaj go.
Trzymaj go bombardowanego.
Zdobądź jego podpis na potwierdzeniu bezpieczeństwa i wrzuć go dziś wieczorem do transpo.
Dobra.
Hej, Sandy?
Wykonałeś kawał dobrej roboty.
Mam nadzieję, że o tym wiesz. Nie pozostało to niezauważone.
Dziękuję. Dziękuję Panu.
Zmieniasz zdanie?
Trochę za późno na to.
Co masz na myśli?
Za półtorej godziny
Oficer dyżurny ambasady otworzy sejf na piątym piętrze
i odkrywają, że brakuje czterech milionów dolarów.
Masz rację. Jesteśmy zdani na siebie. To jest Raffik.
- Włóż je z powrotem. - On idzie z nami.
- Gdzie to idziemy? - Pomyślałem, że spróbujemy zawrzeć umowę.
I co robić? Pokonać PLO?
Dlaczego nie? Założę się, że nieźle sobie radzisz z czterema milionami dolców.
Sandrine?
Moja miłość!
Słuchaj uważnie, Bashir.
Powiesz mi to, co chcę wiedzieć
albo to będzie ostatni oddech, który weźmiesz.
- Co to kurwa za bzdury? -Rafid Abu Rajal!
Gdzie on jest?
Gdzie?
Nie jesteś moją jedyną opcją, Bashir.
Pieprz się!
Zabij ją.
NIE.
- Broń? - Rób, co ci mówię!
- Za dużo hałasu... - Na litość boską.
W sypialni. Iść! Zabij ją.
Nie? Nie.
Sandrine!
Co to za szaleństwo?
Pozwalasz kobiecie mówić ci co masz robić?
Spróbujmy jeszcze raz.
Rafid Abu Rajal?
Gdzie on jest?
Teraz, kiedy powiedziałeś nam, gdzie on jest,
wszystko, co musisz zrobić, to zdobyć go dla nas.
Nazwijmy to opłatą za znalezienie.
50 000 dolarów teraz, 50 000 dolarów po ukończeniu.
To telefon za 100 000 dolarów, Bashir.
Plus kolejne dwa miliony, jeśli zdołasz dostarczyć Abu Rajal
na plac Al-Mazar żywy w ciągu następnej godziny.
To nie takie proste.
Wiem, że to nie takie proste. Wszyscy to wiemy.
Dlatego tak ładnie prosimy.
A jeśli Stary Człowiek powie nie?
Jeśli Stary Człowiek powie nie, wtedy wszystkie pieniądze trafią do domu.
Oficer dyżurny twierdzi, że podpisała protokół.
Myślałem, że to za drobne pieniądze.
Wszystko? Całe cztery miliony?
- Zna kod Riley. - O mój Boże!
Ma sprzęt radiowy, pojazd, broń.
Przygotuj się.
Tak, ufam mu. Jest jednym z ludzi Cala.
Cal nie wraca, jest ugotowany.
Walczy o życie.
Czy to właśnie robisz? Dla Cala? Robiąc cholernie dużo wysiłku.
To nie jest jakiś wielki romans, jeśli tak myślisz.
To nie jest.
Jesteśmy tutaj i czujemy się samotni.
Lepiej ja niż ktoś inny.
Hmm. Dobra.
Chodź, Bashir. Musi tu teraz być.
Nie porzuci nas za 50 kawałków.
Jeśli spróbuje nas oszukać, zapłaci za cały pakiet.
Jak to jest rzucić całą karierę w jedną noc?
- Powinieneś wiedzieć, prawda? - Jesteś twardszy niż ja.
Nie daję się często zaskoczyć. Nie w dobry sposób.
To moja wersja komplementu.
W porządku. Dziękuję.
Zbliżają się dwa samochody.
Jaki kierunek?
Południowy wschód od Rue de Damas.
Zbliżają się na południowy wschód.
Dobra.
Mówi mu, żeby się przygotował.
- Jest wyłączona. - Czy możesz określić dokładną lokalizację?
Jest o to mądrzejsza. Używa tylko dwóch krótkofalówek.
Może uda mi się namierzyć sygnał UHS.
- Rue de Damas, gdzie to jest? - Tutaj.
Proszę bardzo, 2 miliony dolarów.
Dwa miliony to za mało.
Śpieszę się.
Już przepłacam, bo to wiesz, ale podoba mi się moja oferta.
Odpowiedź na dwa miliony brzmi: nie.
Masonie, to on. To Abu Rajal.
Czy możemy porozmawiać na osobności?
Powiedzieliśmy Bashirowi dwa miliony, a ty sprowadziłeś nam Abu Rajala.
Załatwmy więc to szybko. To jest to. Wszystko co mam.
Jestem wyczerpany. Oferta mówi sama za siebie.
Nie otworzyłbyś z najlepszą ofertą, gdyby od tego zależało twoje życie.
- Dwa punkty dwa pięć. - Pięć milionów.
- Trzy. - Cztery i pół to moje piętro.
Krótko mówiąc, mam dokładnie 3,9 miliona dolarów.
Idę raz.
Dlaczego Bashir miałby być jedyną osobą, która może zyskać?
- Idę dwa razy. - Jeśli teraz weźmiesz trzy-dziewięć,
Przysięgam, że powiem Bashirowi, że zgodziłeś się na trzy-pięć.
Do Arafata można wracać z podniesioną głową
i 400 000 dolarów w kieszeni.
Umowa.
Okej, chodźmy. Mamy go. Przyprowadź go.
Zdobądź resztę pieniędzy.
To są wszystkie pieniądze.
Miałem przeczucie, że możemy to rozwiązać.
Rzecz, która mnie w tym przeraża
czy nie zapytałeś mnie, co z nim zrobię.
W tych cenach...
Chcę, żebyś spojrzał na moją rękę. Widzisz to? To celownik laserowy.
Jest przymocowany do karabinu o bardzo dużej mocy, który ma tam mój przyjaciel Rafik.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
- Myślałem, że przyszedłeś w dobrej wierze. - Zrobiłem.
Teraz chcę wyjechać w jednym kawałku.
Nie ruszasz się dopóki nie wyjdziemy,
może przeżyjesz i wydasz te pieniądze.
Chodźmy.
- Gdzie oni do cholery są? - Na dole, proszę pana.
Jak długo jeszcze?
Może poczeka.
Czekaliśmy zbyt długo.
Chodźmy stąd!
Słuchaj, chcę jechać! Chodźmy.
Iść!
Chodźmy.
Heads-up! 300 metrów.
To milicja chrześcijańska.
Omówię naszą drogę.
Z Abu Rajalem w samochodzie? Niemożliwe!
- Rami, nie! - Przechodzę przez!
Możemy to zrobić!
Pierdolić.
Jesteś szalony!
Nie przyjdą!
No dalej, nie przyjdą!
Wyłącz silnik.
Wyłącz to!
Bądź czujny!
Gdzie idziesz? Czekają na mnie.
Wszystko może się zdarzyć.
Nie zostanę tutaj.
Jeszcze chwila z tym morderczym pierdoleniem i postradam zmysły.
Niech to będzie twój ostatni szczęśliwy dzień, ty skurwielu!
Masz rację. On ma rację.
Co to do diabła jest?
Nie przełożysz tego.
Możesz się założyć, że jestem.
- Frank, to nie twoja okolica. - To operacja wywiadowcza.
To cholerne rodeo.
- Mason, czytasz mnie? - Wpisali się ponownie.
Tak, słyszę Cię.
To on. To Karim.
- Cholerna lokalizacja. Pospiesz się. - Prawie na miejscu.
Włączę krótkofalówkę, żebyś słyszał, co się dzieje.
Kopiuj.
Cal idzie pierwszy. Przejedzie bezpiecznie, a potem ty dopadniesz brata.
Dlaczego powinienem to zrobić?
Bo będziesz mnie mieć. Zostanę.
Nie jesteś tyle wart.
Może powinnaś mieć kogoś ważniejszego
zawrzyj umowę za siebie.
W porządku. W porządku.
Idziemy do przodu. Cal przyjdzie.
- Do tego czasu zostań na miejscu. - Mam już to na oku.
Ustal lokalizację...
Daj mi tylko 30 sekund.
Zbierz zespół już teraz.
- Wygląda na to... - Zbierz pieprzony zespół!
Nie, do cholery! Taka jest umowa Masona.
To jego ręka i pozwolisz mu nią grać.
Wkraczasz teraz,
i upewnię się, że będziesz to miał aż do przesłuchania w Senacie.
Myślę o Nadii.
Zawsze dobrzy ludzie cierpią najbardziej, prawda?
Czy aż tak się co do ciebie myliliśmy?
Co? Czy byłem terrorystą?
Nie wtedy.
Nie tej nocy.
Ale rano.
Odetnij go.
Jak się masz, kolego. Nic ci nie jest? Oto oferta.
Pojedziesz sam. Zostanę tu, dopóki to się nie skończy.
To twój plan?
To rodzaj pracy w toku.
Gówno.
W porządku, idź. Do zobaczenia po drugiej stronie.
Iść!
On nadchodzi. Przygotuj brata.
Skopiuj to.
Cal?
Tak. To ja.
Kal.
Rafid!
Wiedziałem, że będziesz bezpieczny.
Karimie, czy jesteśmy dobrzy?
Daj mu odejść.
I dziękuję ci, bracie.
- Rafid, nie! - Och!
- Przeklinaj mnie, prawda? - Co on robi?
- Jesteś wolny, Rafid. - Przeklnij mnie teraz!
Skończyliśmy tutaj. Wszystko jest dobrze.
Rafid, odłóż broń...
Idź, Masonie. Iść!
Rafid!
Przenosić! Przenosić!
Mason!
Masonie, chodź!
Chwyć moją rękę! Chwyć to!
W porządku, mam cię.
Bernardzie! Świetnie!
Wchodzić! Wchodzić!
Sandrine!
Wchodzić! Dobra dziewczynka!
Dobra, chodźmy!
Już prawie gotowe.
W porządku, wszystko gotowe.
Pozwolę ci porozmawiać z Masonem.
Dobra.
Dobrze się czujesz?
Dam ci znać, gdy leki przestaną działać.
Jak o tobie?
Dam ci znać, jak wezmę prysznic.
Myślisz, że kiedykolwiek znajdą Karima?
Cóż, jeśli nie znajdzie nas pierwszy.
Nadal nie mogę uwierzyć, że ci się to udało, stary.
To znaczy, czuję się, jakbym wygrała na loterii.
Uratowałeś mi życie i muszę cię znowu zobaczyć.
Następnym razem nie zwlekajmy tak długo z zrobieniem tego. Dobra?
Chciałbym.
Dziękuję, Cal.
Tak mówią leki.
Czy masz ochotę na szybką odprawę w Ambasadzie?
Czy będę potrzebować prawnika?
Tak, cóż, to raczej lunch.
Ruzak tam będzie?
Jest w powietrzu, z powrotem do DC. Ma kilku wpływowych przyjaciół.
Kto odpowiada za stację?
Cóż, ta praca właśnie się otworzyła. Don Gaines złożył rezygnację dziś rano.
Nie do końca pewien dlaczego.
Ale zmieściliśmy się w budżecie.
Wszystko co mówię, Mason,
jest to, że panuje ogólna satysfakcja z uzyskanych tutaj wyników.
- To właśnie mówisz? - Wszystko działo się w pośpiechu.
Ludzie zachowywali się na różne sposoby
które mogą podlegać różnorodnej, zgodnej z prawem interpretacji.
Dość tańca, Frank.
Każdy dostał to, czego chciał. To rzadka rzecz.
Równie dobrze mogę się tym cieszyć.
- Więc jedziesz ze mną? - Mam go.
Po prostu zapomnij o tym wszystkim, co się kiedykolwiek wydarzyło, co? Naprawdę na to pójdziesz?
Powinieneś spróbować.
Gdybym był tobą, pożegnałbym się z tym miejscem raz na zawsze.
A co jeśli byłbyś sobą?
Mam całkiem dobrą pozycję przetargową.
Zaproponowali już kilka przyjemnych opcji.
Masz kogoś, kto robi za ciebie tę transakcję?
Mam krótką listę.
Będę tu do kolacji, jeśli naprawdę chcesz, żeby im to przyklejono.
Armia izraelska wkroczyła do południowego Libanu.
Ma jasno określoną misję.
Mianowicie napieranie sił OWP
poza zasięgiem artylerii osiedli izraelskich.
Po miesiącach ataków rakietowych
Izraelscy żołnierze wspierani przez czołgi
ruszyć drogą przybrzeżną do zachodniego Bejrutu.
Izraelska inwazja na Liban była głęboka i szeroka.
Obejmuje obszar mniejszy niż Delaware
i trzeci większy niż Rhode Island.
Dziś rozpoczęła się ewakuacja ponad 800 bojowników OWP,
gdy do Bejrutu przybyło więcej żołnierzy amerykańskich, aby utrzymać pokój.
Urzędnicy Pentagonu mówią, że to atak terrorystyczny
spowodował zawalenie się czterokondygnacyjnej budowli,
łapanie w pułapkę i zabijanie tych marines.
Dzisiaj w Bejrucie pickup załadowany materiałami wybuchowymi
pojechałem do ambasady amerykańskiej
i w porze lunchu nastąpiła potężna eksplozja.
Zaczyna Peter Jennings...
Ten zbrodniczy atak na placówkę dyplomatyczną
nie powstrzyma nas od realizacji naszych celów pokojowych w regionie.
Downloaded from subtitlesnest.com