nagtataka ako...
Alam ba nating lahat kung saan tayo nararapat?
At kung gagawin natin, sa ating mga puso,
bakit madalas tayong walang ginagawa tungkol dito?
Dapat may higit pa sa buhay na ito--
isang layunin para sa ating lahat, isang lugar na pag-aari.
Ikaw ang naging tahanan ko.
Alam ko simula nung nakilala kita...
noong gabing iyon, napakaraming taon na ang nakalipas.
Well, halika at ipaalam sa akin
Dapat ba akong manatili o dapat akong umalis?
Dapat ba akong manatili o dapat na akong umalis ngayon?
Kung pupunta ako, magkakaroon ng gulo
At kung mananatili ako, doble ito
Kaya halika at ipaalam sa akin...
Maraming salamat.
Dapat ba akong manatili o dapat na akong umalis ngayon?
Salamat.
Kung pupunta ako, magkakaroon ng gulo
Salamat.
At kung mananatili ako, doble ito
Kaya, kailangan mong ipaalam sa akin
Dapat ba akong manatili o dapat akong umalis?
Salamat!
Maraming salamat.
Kaibig-ibig.
Gusto kong pasalamatan ang banda.
Pagkatapos ng raket na iyon, maaari lang akong magmukhang mabuti.
Ngayon, Margaret Thatcher...
kailangan mong ibigay sa kanya.
Mahalin mo siya o kamuhian siya, tiyak na si Margaret Thatcher
ang pinakamalakas na tao sa Tory Party.
Charley!
Hi, sis.
Oh, nilalamig ka.
Alam ko... hindi ako makasakay ng taksi-- parusa ng Diyos.
Hindi ka naniniwala sa Diyos.
Alam ko. So si Henry yun ha?
-Hmm-mm. -Ang pogi.
Hi, ako si Charlotte.
Kamusta ka? Oh...
Oh, buti na lang nakilala kita.
-Gayundin. -Im so sorry na-miss ko ang kasal.
Hindi hindi hindi hindi.
Im sure nasabi na niya sayo,
Im crap sa mga appointment at oras at bagay.
Well, nabanggit niya...
Bale, siya ay ganap na baliw,
but you married her, so dapat alam mo diba?
Dapat kaming magpakilala sa iyo.
Sumama ka sa akin.
Mom, Dad, ipakilala kita sa kapatid ni Sarah, si Charlotte.
Oo naman.
Kamusta ka?
Ang aking mga magulang, sina G. at Gng. Bauford.
Hay salamat, pareho kayo ng apelyido.
Mabuti.
Masaya akong makilala ka, Charlotte,
o sabi mo Charley?
Um, ngayon, sasabihin kong magulo ako,
kaya kung ayaw mo...
Dadalhin kita sa banyo.
Sige.
Bumalik sa isang segundo.
Bagaman, ayon sa isang taga-Etiopia village log drummer,
isinasalin ito bilang kakain ko lang ng sodden grape pie.
Ha-ha.
Oh...
Paumanhin.
Tumingin sa iyo.
Oh, sweetie, ang ganda mo.
Tumingin sa iyo.
Tignan mo... naka dress ka.
Oh, mangyaring, isang damit.
Kamukha ko si lvana Trump pagkatapos ng ilang round, baby.
Whew.
Halika dito.
Ano?
Una, pinagtatawanan mo ako.
Alam mo na ito ay walang kabuluhan.
Oh, ayaw ko dito.
Kaya ano ang tingin mo sa kanya?
Sa tingin ko siya ay isang ganap na syota.
Ang ganda niya talaga.
Siya nga, at siya ay matamis at siya ay nakakatawa at ligaw.
Napaka english niya.
Nagpakasal ka sa isang Ingles na Ingles.
Namumula ka!
Kamusta ang bahay?
Maganda ang bahay. Miss na kita.
Trabaho?
Oh, alam mo, napaka-excited.
Binigyan nila ako ng isang kuwento tungkol sa isang sampung kotse na pile-up sa 54th Street.
Alam mo, kahit ano.
Tumitingin sa itaas?
Oh, tuktok ng balita, alam mo?
Ikaw ay magiging.
balang araw.
Ngunit sa talang iyon,
Sa tingin ko oras na para umalis ako sa stage
at nagdala sa isang taong napakaespesyal talaga.
Maraming salamat.
Hi, um...
Ikinalulungkot kong abalahin, ngunit ang anak ni Mr. Bauford, si Henry,
gustong gumawa ng anunsyo.
Salamat.
Ngayon, mga binibini at mga ginoo,
tulad ng alam mo, isa sa mga dahilan kung bakit tayo nandito ngayong gabi
ay upang ipakita ang aming pagpapahalaga kay Lawrence Bauford
para sa lahat ng dakilang gawaing nagawa niya
bilang Tagapangulo ng Aid Relief lnternational.
Sir... Sir!
Sarah!
Oh, mahal.
-Naputol siya. -Diyos ko.
ayos ka lang ba?
Tanungin mo ako, ito ay isang madugong rip-off.
1,000 quid para sa sobrang luto na pagkain
at isang tuyong umbok sa dance floor,
but still, lahat tayo naglalasing for a good cause.
tama?
Cheers.
Paalisin mo siya dito.
medyo mahirap...
Well, duguan gumawa ng isang bagay.
20 quid isang ulo doon.
Diwy isang room rental, siguro 20 pa.
30 sa catering.
Ito ay dapat na 50 quid sa overhead.
Ayan na, Jojo.
Iyan ang hiwa mo.
Ay, pasensya na.
Hindi pa kayo nagkikita.
Si Jojo ito.
Actually, curious siya sa dinner mo
kasi nung nakilala ko siya, gutom na gutom na siya
sinusubukan niyang kainin ang sarili niyang dila.
Nakakatawa, hindi nila ginagawa ang Caesar salad na iyon.
Hindi, makinig,
Magiging tapat ako, at gusto kong maging tapat.
Siya ay isang tumpok ng mga buto
sa isang pool ng tae,
at hindi rin sibilisado ang ibig kong sabihin.
Ito ang dilaw na bagay,
likido fucking kasamaan.
Sa anumang paraan, mayroon akong 2000 bata sa aking kampo sa Africa
na may parehong problema,
at ang ilang fucking asshole dito ay nakuha ang aming pondo.
Kaya sa palagay ko kailangan ko lang silang pakainin ng langaw.
Ngayon, narito si Jojo, gusto niyang malaman kung bakit.
Kaya ipinakita ko ito sa kanya.
Dahil sa mapanupil na klima sa pulitika,
hindi na natin masustain ang relief presence
sa Ethiopia na suportado ng Komunista.
Makatarungang paglalarawan ba iyon, Larry?
O gusto mo ba ng mas positibong pag-ikot?
Sige, Dr. Callahan.
Nasabi mo na ang iyong piraso.
Ngayon ay maaari ka nang umalis.
Bakit hindi ka pumunta dito? Halika na.
Gusto lang marinig ng bata ang mga salitang naiintindihan niya.
2,000 buhay, ano ang binibili niyan?
Bagong kotse?
Isang bagong pares ng tits para sa asawa?
Sige na, huwag kang mahiya.
Mayroon akong kampo
na may 30,000 katao, namamatay sa 40 sa isang araw.
Mayroon akong tigdas, tipus, kolera...
bawat malungkot na sakit
kilala ng tao.
Anim na linggo mula ngayon, lahat sila ay mamamatay.
Halika na.
Kausapin mo ako.
Oh, naiintindihan ko.
Biro ng unggoy, tama ba?
Gusto mo siyang umalis...
para sayo, oo?
Oh, gagawin niya iyon.
Gagawin niya iyon para sa iyo.
Jojo...
300 calories sa isang saging--
higit pa sa nakukuha niya sa isang araw.
Gagawin niya lahat ng gusto mo.
Jojo!
Sige, gusto mo nang bumaba sa van, please?
Sir?
Paumanhin, ginoo.
Pwede ka bang bumaba sa sasakyan, please?
Halika na. sa pagpunta mo.
Dr. Callahan, sa tingin ko?
Nandoon ako ngayong gabi.
Napilitan ako.
EGRlS.
Parang bongga para maging isang charity.
Hindi, sandali, naalala ko.
Nasa lndia ako noong
marami kang nagtatrabaho sa hangganan ng Afghanistan.
Ang sabi-sabi, nakapasok ka.
Marami pa ring namamatay doon.
Lagi nilang ginagawa, Doktor.
Oo, hindi ako mandirigma.
Nasa relief business ako.
Kaya nagtipon ako.
Kaya eto tayo--
ikaw sa iyong relief work, ako sa aking relief work.
At hindi ba ito isang kakaibang pagkakataon,
dahil kailangan kong makapasok sa Ethiopia,
at nandyan ka na.
Salamat nalang.
Id fund your work of course.
Hindi.
Mayroon akong kampo na may 30,000 katao, namamatay sa 40 sa isang araw.
Sa loob ng anim na linggo, lahat sila ay mamamatay.
Bahagyang pagmamalabis marahil,
ngunit napaka-epektibo.
Kailan pa nag kakahiya ang ClA
tungkol sa gutom sa Africa?
Ipinapalagay kong ikaw si ClA, Mr. Steiger.
nakaka-curiosity...
Ang iyong pagganap ngayong gabi,
ito ba ay isang sigaw para sa tulong,
o isang sigaw para sa atensyon?
Tatawagin ko itong press conference.
Hindi, isang deklarasyon ng kalayaan.
Ang kalayaan ay isang mamahaling kalakal.
Dapat mong makita kung ano ang binayaran ko para sa iyong piyansa.
Walang deal.
Mura ang passion, Doctor.
Kung naghahanap ka ng dancing bear,
subukan ang fucking circus.
Hmm. Sigarilyo sa madaling araw.
Either natutuwa ka, o hindi ka pa natutulog.
Kailangan mo bang tawagan kita ng taksi?
Hindi, tumawag na ako ng isa.
Kamusta ang kamay mo?
Ay, ayos lang.
So, Henry, siya ba, uh...?
Ay, natutulog pa siya.
Oh.
Kaya...
mamimiss kita.
Oo ako rin.
Ngunit, alam mo, makinig ka,
kung masyadong English dito,
tawagan mo ako, at ipapadala kita
isang magandang American care package na puno ng macaroni at keso
at apple pie, at isang pares ng sneakers.
Iyan ay magiging maayos dito sa naka-istilong London, sigurado ako.
Kamusta?
-Cab para kay Ms. Jordan. -Okay salamat.
Well, nandito na.
Sabihin kay Mr. Sleepy Pants,
na nagpaalam ako, pip-pip, cheerio,
o kung ano man ang ginagawa nila dito.
mahal kita.
mahal din kita.
Bye, sis.
-Ingat. -Ikaw rin.
...nakatakas ang bata habang nililipat
sa pasilidad ng imigrasyon sa Heathrow Airport.
Natagpuan ang kanyang bangkay kaninang madaling araw
dito sa ilalim ng Junction Five.
Iminumungkahi ng mga unang ulat na namatay siya sa hypothermia.
Isang tagapagsalita para sa lmmigration Department
isinisisi ang paglipas ng seguridad sa mga kakulangan ng kawani.
Sinabi sa amin na ang bata ay naaresto noong nakaraang gabi
sa isang kaguluhan sa isang charity ball sa isang London hotel.
Isang lalaking kinilalang si Nicholas Callahan,
isang relief worker sa Ethiopia,
naputol ang kaganapan sa isang emosyonal na pagsusumamo
para sa karagdagang tulong sa Africa.
Sa Junction Five, Aidan Pickering, LNS.
Nang magsimula ang Dubuque,
makikita mo kung magkano ang utang niya kay Van Gogh.
Hindi niya ito itinago; nasa lahat ng landscape niya,
Ngunit kung titingnan mo dito, kung ano ang ginagawa niya sa abstract na ito
ay isang bagay na mas kalkulado, mas binuo.
Ang paraan ng pagkuha niya-ang tema ng pagkahumaling at pagtanggi,
madilim laban sa liwanag.
Dito, isa pang piraso, na sa tingin ko
ay may higit pang emosyonal na lalim.
Ito ay maganda, hindi ba?
Ngayon, mayroon tayong... iba pang mga halimbawa ng kanyang trabaho,
na sa tingin ko ay dapat mong makita.
Sweetheart, sigurado ka bang alam mo ang ginagawa mo?
Oo, ginagawa ko.
At bago ka magsalita, nagsalita na ako
sa lahat ng may-katuturang organisasyon at embahada ng tulong,
at may 40,000 pounds...
40,000 pounds?
Ano ang pinagsasabi mo?
Saan mo hahanapin ang 40,000...?
...at mga supply mula sa mga sobrang rehiyon sa Southern Sudan.
At mula doon, dinadala ko sila sa Tigre.
Nalinis ko na ang aking ipon,
kulang pa ako mga 8,000.
Pero, Sarah, hindi ganito ang ginagawa.
hindi ka pumunta...
Henry, Henry. Nakapagpasya na ako.
Kaya, pagkatapos ay magpadala ng pera, gumawa ng kawanggawa, anuman,
ngunit huwag pumunta atungal off
sa ilang tinalikuran na butas sa Africa
para lang mailigtas ang konsensya mo.
Ito lang din...
Masyadong ano?
Well, hindi ito ang pinaka-matandang paraan upang harapin ang sitwasyong ito.
Well, baka ayaw kong lumaki.
ayos...
ayos lang.
Kung yan ang gusto mo,
-Ito ay. - pagkatapos ay mabuti.
tapos...
Tutulungan kitang maghanap ng pera.
Salamat.
Kakausapin ko si Dad.
Kilala niya ang lahat.
Bale, ang Ethiopia ay medyo...
Magiging maayos din.
Magiging maayos din. Hahanapin natin ang pera.
Sumama ka sa akin.
Mahal, kahit kaya kong...
hindi mo kaya?
Hindi, hindi iyon.
Alam mo ako, hindi ako ginawa para sa ganoong bagay.
City boy ako. Kailangan ko ng apat na pader at isang kama.
At saka, may mga meeting pa ako hanggang dito
para sa susunod na buwan.
Dapat pumunta ka.
Mayroon kang tamang saloobin.
Makinig, alam kong ito ay parang Little Miss Bleeding Heart
at lahat ng iyon... ako lang, wala akong pakialam.
Alam kong nababaliw ako at nababaliw ka,
at syempre naiintindihan kong hindi ka makakapunta, pero...
sasalubong mo ako sa eroplano?
Salubong mo ako sa eroplano?
Syempre sasalubungin kita sa labas ng eroplano.
Tatlong taon at walang ulan, ni isang patak.
Iyon, at digmaan.
Ang mga tao ay umaalis sa kanilang mga tahanan, naglalakad sila ng maraming araw.
Mayroon lang kaming sampung kampo sa south side.
Napakaraming tao, hindi sapat ang mga kampo.
Tigdas, alam mo ang tigdas?
Oo naman.
Mas maraming tao ang nawawala sa atin sa tigdas at pagtatae.
Maraming namamatay, walang bakuna.
-Nagdala kami ng ilang mga bakuna... -Tsaka kolera, kahit saan.
Naghuhukay kami ng napakalalim ngayon para sa magandang tubig.
Gutom sa lahat ng dako, kamatayan ay nasa lahat ng dako.
Napakahusay mong magsalita ng Ingles.
Tinuturuan ako ng mga misyonero.
Oo?
So kasal ka na?
-Mayroon ka bang asawa? -Lalaki? kalokohan.
Hindi ko kailangan ng tao.
Nakikiusap sila na pakasalan ako, maraming beses,
ngunit nagmamaneho ako ng trak.
Tamad na tao, walang kwenta.
Masyado na akong matanda ngayon.
Walang lalaki sa aking nayon ang gustong babae na higit sa 18.
Sa aking tribo, ito ay 30.
Tumigil ka.
Ihinto ang trak. Tumigil ka. Tumigil ka!
Abraha!
Abraha...
Anak mo ba ito?
Itong anak mo?
Abraha...
Abraha?
Ab-Ab...
Walang baby.
Pumunta kami. Masyadong delikado para huminto.
Pumunta kami ngayon.
Ay isang basura.
Anak at ina, parehong sayang.
Bobo na baby woman.
Tula, tumahimik ka.
Bibigyan kita ng apat na bag.
Hindi sapat ang apat na bag.
Sumakay ako ng isang trak.
Gusto mong sabihin sa kanila na kumukuha ka ng kalahati ng kanilang pagkain?
Ilan kayo? 50? Isang daan?
Nag-aaway ang mga tauhan ko...
Alam ko, alam ko-- para sa mga tao.
Mm.
Mabuti naman.
Hindi hindi Hindi Hindi Hindi.
Walong bag.
Apat bawat trak.
Ito ay patas.
Hmm, Mr. Elliott?
Patas, oo?
Maligayang pagdating sa gutom na lunas.
Okay, patayin mo na!
Hawakan ang kanyang mga paa, okay?
pasensya na po.
Ang batang ito, ang kanyang ina sa trak.
Siya ay nasugatan.
-Huli na. -Ano?
Too late, as in walang kwenta.
Bakit?
Buweno, bukod sa anumang mga sakit na maaaring mayroon sila,
masyado silang mahina para mabuhay.
Ikaw, basta...
Ikaw lang ang magdedesisyon niyan?
Ito ay tinatawag na triage. Ako ay isang doktor.
-Mayroon akong 30,000... -Alam ko.
Narinig ko na sa London.
Ginawa mo?
Oo. Iniisip ko pa rin na dapat mo silang tulungan.
Oh, ikaw, ikaw?
Oo, ginagawa ko.
nakikita ko. Magbabayad ka para sa mga trak na ito,
Kayat kailangan kong magpakasawa sa ideya ng nakatutuwang puting babae
ng kabayanihan, tama ba?
Well, bakit huminto doon? Gusto mo ba ng picture?
Makukuha kita ng larawan
ng poor little rich girl holds dying black baby.
Gawin mo nang tama ang iyong buhok, magiging maganda ka.
Nakita ko ang bata mula sa trak.
Binuhat ko siya, nasugatan ang kanyang ina.
Dinala ko rin siya.
Maaari mo bang tingnan sila?
Parang patas.
Si Kat.
Hi.
Hi. Ako si Kat.
Okay, so... ako ang chief administrator
at logistician, kung hindi masyadong magarbo,
at nakilala mo si Nick,
sino ang aming team leader at full-time na doktor.
Marami siyang hawak ngayon.
So ito ang food-distribution center.
Low-tech ngunit epektibo,
tulad ng iba sa atin.
Ang mga dala kong suplay ng pagkain, hanggang kailan ito magtatagal?
Oh, tatlo o apat na araw, siguro.
Ayan yun?
Natatakot ako, oo.
Ano ang gagawin mo kapag naubos ang pagkain?
Well, kadalasan ay gumagawa kami ng paraan.
Same old story talaga, alam mo--
pera, o ang kakulangan nito,
ngunit sa tulong, nakakamit namin.
Um, sa tingin ko ayaw mong pumunta...
ayos lang ba?
Oo naman. Oo.
Well, kung hindi si Mrs. Bauford.
Sorry sa gulo.
Hindi mo ito makikita sa medikal na paaralan.
Putulin.
Kung susuka ka,
ipikit mo ang iyong mga mata.
Mag-isip ng mga ponies
at ice cream.
yun ba... pabango?
Nagsusuot ka ng pabango sa gitna ng disyerto.
Ha-ha.
Yung bata, tiningnan na ba siya?
Oo maam. Sinusuri siya ngayon.
Isang shed over.
Gaya ng itinuro mo.
-Ano ang ibig sabihin nito? -Tahiin mo.
Monica, kuhaan mo siya ng Fanta.
Kakaiba ito di ba?
Lahat ng mga plano mo,
mga lugar na pupuntahan, mga taong makakatagpo.
Ang mahalaga lang sa buong mundo niya ay iyon.
Isang higop lang ng soda, iyon lang ang nabubuhay niya.
Nasasaktan siya-- wala ka bang maibibigay sa kanya?
Ay, oo, sigurado.
Monica, tumawag ka sa botika
para sa higit pang morphine, pwede ba?
Nasaan ka sa palagay mo, Saint Elsewhere?
Nasasaktan siya.
Lampas na siya sa sakit.
Natanong mo na ba sa kanya yan?
Hamadi.
Tanungin mo siya kung masakit.
Siya, uh...
sabi niya ramdam niya ang sakit ng gutom, pero
alam niyang mas gutom ang kamatayan kaysa sakit,
kaya, nagpasalamat siya.
Nagpapasalamat siya sa iyo.
Tinatawag ka niya sa isang bagong pangalan.
Matanay.
Siya na nagnanakaw sa Kamatayan.
Nilalagnat siya, at nabigla siya.
Dagdagan ang mga likido. Antibiotics.
Sa tingin mo talaga uupo siya at iinom?
ako ay...
Siya ay namamatay.
Mas mabuting igalaw mo ang kanyang mga labi, o hindi siya kukuha ng isang tasa.
Sinubukan ko lang tumulong.
Upang makatulong, kailangan mong malaman kung ano ang iyong ginagawa.
Tingnan mo, alam kong sa tingin mo ay tanga ako, at gusto mo akong umuwi.
Hindi mo na kailangang mag-aksaya pa ng oras sa pagsisikap na linawin iyon sa akin.
Kumuha ng ilang HEM
Mataas na Enerhiya na Gatas.
Ibibigay ito ni Monica sa iyo.
Tinukso mo ang paligid ng kanyang bibig gamit ang iyong daliri.
Hinayaan mo siyang sipsipin ito, maliit na halaga lang.
Kung siya ay mabubuhay, tawagan ang nars.
Kung hindi niya...
at least may kasama siya pag namatay siya.
Ilan?
Kat?
11 mula kagabi.
12.
Ang sampung taong gulang.
Iyon ay 39.
Kaya may higit pa sa kahapon.
Alam ko.
Tama, at mas mabuting mag-hire ka
dagdag na mga lalaki mula sa kampo at kumuha sa kanila ng paghuhukay ng higit pang mga butas.
Ilagay sila sa night shift para walang makakita sa kanila.
Hindi maaaring magkaroon ng mga taong namamatay sa depresyon, eh?
Kamusta ang tubig, Joss?
Wala sa ngayon.
Ang drive shaft ay malapit sa buggering,
at kami ay bumaba sa dalawang litro bawat tao bawat araw.
Paano ang tungkol sa mga tanker?
Oo, sigurado. Iyan ay umihi sa isang balde, pare.
Talaga, kung hindi natin makuha ang bagong balon
up at tumatakbo, kami ay knackered.
Okay, ano ang eksaktong kailangan mo?
Sinabi ko lang sayo.
Isang bagong drive shaft.
Okay, titingnan ko kung ano ang magagawa ko.
Well, ang mabuting balita, mga lalaki at babae,
ay na ang gobyerno sa wakas ay darating bukas.
Nakatanggap ako ng kumpirmasyon ngayon
na si Mr. Ningpopo mismo ang pupunta dito.
Mga isang oras.
Ganun katagal?
Well, hindi mo alam.
-Baka swertehin tayo. -Tama.
Narito ang ating gagawin.
First thing in the morning, pupunta kami
upang buksan ang mga bagong supply,
simulan ang pagbabakuna sa lahat ng mga bata
laban sa tigdas, pinakabata muna,
up the line, hanggang sa maubusan kami.
Sige? Kat, Monica: Gusto kita
upang makuha iyon nang maaga hanggat maaari.
Lahat tama.
Ise-set up ko ang call chain at titingnan ang mga syringe.
Hindi, kakailanganin kita kasama ko, at ikaw, Tula.
-Joss. -Oo.
Kalinisan.
Sa tingin ko kailangan mong kunin ang iyong team
at gupitin ang isang bagong lugar ng pagdumi sa isang lugar sa kabila ng kampo.
Oo, at tayo na lang
chlorinate ang lahat ng tubig, okay?
Lahat ng ito.
Oo, ang tangke ng tubig ay ganap na maayos.
Fuck ang tanker water. I-chlorinate lang ang lote.
Masyadong maraming impeksyon ang panganib na iwan ito, okay?
Sige.
Mabuti.
Sige, siguraduhin mong makukuha mo sa akin ang iyong mga kahilingan
para sa Ningpopo sa lalong madaling panahon.
Dalawang kabit at isang single sa Melbourne.
Negosyo o coach?
Magandang gabi, Sarah.
Magandang gabi.
Oh, nakalimutan ko.
Ang ina ng batang lalaki.
Siya ay namatay.
May mga sampung araw pa tayo.
Siguro dalawang linggo, kung papalarin tayo.
Ano ang nangyari sa USAID?
Wala.
PANGALAGA?
CARE, USAID, ang OXFAM, WFB...
ayaw nilang malaman.
Lahat ng nakausap ko
sa Addis ay nagkaroon ng talamak na kaso ng pagkapagod sa pakikiramay.
Paano ang matanda?
Ang trust fund?
Ang tatay ko ang pinakamagalang na fuck you na nakuha ko.
Paano naman si Steiger?
Ilang maliliit na pabor,
kaunting impormasyon sa...
Oo, magtago ng mga armas...
Paano kung siya ay nakikipaglokohan sa mga Marxist...
Hindi ako nakikipag-negosyo sa mga taong iyon.
Makinig, Elliott, kung ito lang ang mayroon tayo, hindi ko alam kung bakit...
-Walang paraan... -Bakit hindi, alang-alang kay Kristo?
Dahil hindi ganyan ang simula!
At dahil wala akong ibang paraan.
Ano ba yan?
Schumann, sa tingin ko.
Hi.
Pangarap ko sa pagkabata.
Nangarap ako sa pag-ibig.
Sa isang hardin kung saan naglalaro ang isang batang lalaki,
magpakailanman bata.
Mga tema mula sa pagkabata.
Bahagi ng isang serye mula sa Lederhosen ni Schumann.
Ang Lederhosen ay pantalon.
Ah.
Ang Aleman para sa kanta ay lieder.
Lieder.
Oo, tama.
May gusto ka ba?
Ang sanggol.
Sinubukan mo ang HEM?
Oo.
At?
At walang pagbabago.
Minsan tumatagal.
Hoy, babae, halika, halika.
Oo.
Isang buhay.
Nandito si Ningpopo.
Tingnan natin ngayon ay nasa 800 calories tayo sa isang araw.
Sa loob ng ilang araw ay bababa ito sa 500.
Ang ilalim na linya ay,
hindi tayo gagawa ng pamamahagi sa susunod na linggo.
Walang pag-asa.
At itinataas nito ang isyu ng seguridad.
Kung hindi ako makakakuha ng mas maraming pagkain sa mga taong ito,
Hindi ko magagarantiya ang kaligtasan ng aking mga tauhan.
Seguridad ng pagkain.
Naniniwala akong nakalista ang mga ito bilang magkahiwalay na isyu.
Oo, ngunit sigurado akong sasang-ayon ka na konektado sila.
Well, kung makakakuha tayo ng ilang emergency na mais,
simula na sana.
Itataas ko ito sa WFB.
Salamat.
May utang sila sa amin simula pa noong Agosto.
-Excuse me? -Anumang emergency na mais
ay lubos na pinahahalagahan.
Im sorry, excuse me, sino ang may utang sa iyo?
Ang WFB. Tatlong buwang mais.
Malalagay ito sa iyong mga tala.
Walang reference sa WFB sa aking mga tala.
Kung gayon ang iyong mga tala ay mali.
Okay, pwede na tayong magpatuloy...
sa isyu ng seguridad.
Ang ating mga sundalo ay walang karanasan sa utos na ito, Mr. Hauser.
Pakiusap, mayroon tayong isa pang pagpupulong sa Kromer Camp sa 4:00 pm
Kung maaari nating harapin ang mga bagay na ito nang hiwalay
at sa tamang pagkakasunod-sunod.
Hindi magandang tumalon mula sa pagkain patungo sa seguridad.
Hindi ito magkakaugnay.
Hindi magkakaugnay?
Makinig, hindi sila nakakakuha ng sapat na pagkain, sila ay nagugutom.
Kung sila ay nagugutom, sila ay nagiging desperado,
sinira nila ang kampo.
Iyon ay isang isyu sa seguridad.
Mangyaring huwag taasan ang iyong boses.
Para sa kapakanan ni Kristo, lahat sila ay namamatay doon.
Pwede bang tumigil ka na sa pagsasalita ng mga kalokohan
at magsimulang magpadeliver ng pagkain ngayon.
Walang dahilan, walang pera na nagpapalit ng kamay,
gawin mo nalang.
Sa tingin ko ang innuendo na ito ay pinaka nakakagambala, Dr. Callahan.
Makatitiyak ako sa iyo, walang isang dolyar na nagbabago ng mga kamay
nang walang pahintulot.
Mga pamamaraan ng pinakamahalaga...
Mga pamamaraan, ang aking fucking asno.
Mayroon kang mga kaibigan sa negosyong water-trucking
na ang tanging layunin sa buhay
ay ang pagtaas ng presyo sa pamamagitan ng paghihigpit sa paghahatid.
Seryoso mong sinasabi sa akin
ang mga shitheads ay sumusunod sa procedure?
Sa tingin ko ito ay kasuklam-suklam,
lalo na galing sayo.
Ano ang ibig mong sabihin lalo na nanggaling sa akin?
Upang kunin ang isang refugee boy mula sa kampo
nang walang pahintulot
mamatay na parang hayop sa bansang hindi niya kilala?
Ang pagkamatay ng isang bata
ay hindi isang maliit na paglabag, Dr. Callahan.
masisiguro ko sa iyo,
ikaw ay nasa ilalim ng seryosong imbestigasyon.
Ano?
Kahit kailan ay hindi niya tayo binigyan ng kahit ano.
Well, tiyak na hindi siya pupunta ngayon.
Anong nangyari sa kotse niya?
Kasya ba iyon sa ating wellhead?
Ang mga kangaroo ba ay dumi sa bush?
Wala kaming choice.
Kailangan natin si Steiger.
Dr. Callahan?
Sorry, l...
May mga travelers check lang ako.
Aalis ako bukas, kaya ko... naisip kong iwan sila dito.
Karaniwang tinatalakay ni Elliott ang lahat ng iyon.
Dapat ko bang bigyan sila...?
No, I mean, okay lang, ibibigay ko sa kanya.
Sige.
So... ipapasara ka ba niya?
Siguro.
Pero palagi kaming bumabalik... sa isang lugar.
Talagang hinahangaan kita sa trabahong ginagawa mo.
Oh Hesus. Admire, anong ibig sabihin nito?
Bakit ang hirap mo
-kausapin? -Bakit ikaw ay?
Bakit hindi mo sinasabi ang pangalan ko?
Sorry ha?
Hindi mo sinasabi ang pangalan ko.
Bakit?
Ano ang una mong ginagawa kapag nilalamig ka?
Ano?
Ano ang una mong ginagawa kapag nilalamig ka?
Sopas ng manok, aspirin, scotch.
Nilalamig ka lang?
hindi ako nasa ilalim...
Walang kinuha, lamig lang.
-Hindi. -Hindi.
At tayo naman yun diba?
Nilunod natin, pinapatay, pinapamanhid.
Kahit anong hindi dapat maramdaman.
Alam mo, noong ako ay isang doktor sa London,
walang nagsabing matanay.
Hindi sila nagpapasalamat sa iyo tulad ng pagpapasalamat nila sa iyo dito
Dito kasi nila nararamdaman ang lahat.
Diretso mula sa Diyos.
Walang gamot, walang pangpawala ng sakit.
Ito ang pinakakakaiba, pinakadalisay na bagay-- pagdurusa.
At kapag nakita mo ang ganoong uri ng tapang sa isang ilaw...
...sa isang bata...
paano mo gustong gawin ang anumang bagay
ngunit kunin mo lang sila sa iyong braso?
Naaalala mo ang batang iyon sa London. Jojo?
Oo naman.
Siya ang una kong nailigtas, sampung taong gulang.
Sa sobrang payat ay halos hindi na siya makatayo.
Ngunit nakahanap pa rin siya ng lakas upang ilibing ang iba pa niyang pamilya.
Wala kaming ideya kung ano ang tapang.
Sinusulatan niya ako noon ng maliliit na tala.
Tinulungan niya ako sa clinic.
Magaling siya.
Ang sweet niya, ang galing niya.
Gusto niyang maging katulad ko, nagustuhan ko iyon.
Ibig kong sabihin, ito ay hangal at isip bata,
pero naging maganda ang pakiramdam ko sa sarili ko.
Kaya dinala ko siya sa London,
alam mo, ang aking anting-anting, ang aking matapang na Africa.
Paano ako magiging sobrang tanga?
Paano ako magiging lubos na makasarili?
Ang punto ay...
kaibigan ko siya.
May pangalan siya.
Kaya ngayon kailangan ko siyang maalala.
Kung lahat ng matatalo ako ay may pangalan...
Hey.
Handa ka na?
Oo.
Nagpaalam ka?
Oo.
Well.
Oo.
Oh, um,
ito ang kaibigan ko sa UNHCR.
Lagi niyang malalaman kung paano kami hahawakan.
At iyon ay isang napakagandang grupo ng mga tao.
Kung gusto mong tumalon doon...
Sige.
Um...
Im so glad na dumating ka, Sarah.
Malaki ang ibig sabihin nito sa amin.
Oh salamat.
Hindi, hindi, nagpapasalamat ako sa iyo.
Mikanalay.
Ang ibig sabihin nito ay salamat.
At pagkatapos ay sasabihin mo, Genzubka,
na ang ibig sabihin ay, Youre welcome.
Genzubka.
Oo, maganda.
Well, napaka-Budista.
Yumakap ba ang mga Budista?
Oo yakap ako, Amerikano ako.
yakap ko lahat.
Ah, nasa balon si Nick.
-Gusto mo kunin ko siya? -Hindi hindi.
Paalam.
Ikaw na bahala sa sarili mo...
at lahat ng iba pa.
susubukan ko.
Manatiling nakikipag-ugnayan.
Jim.
Hoy, tara na.
Jim!
Baby, may gagawin pa si Mommy.
Halika, honey. Halika dito.
ayos lang. Okay lang, sweetie.
Mahal, magbibilang ako hanggang lima.
-Hindi. -Isa...
dalawa tatlo...
Babasahin kita ng dalawang kabanata.
Hindi. Tatlo.
Okay, tatlo.
Ikaw ay wala
ngunit isang minx-ish minx.
Daddy!
Oo, hello.
Sabi ni Mommy pwede akong magkaroon ng tatlong kabanata.
Tatlong kabanata?
Mahusay.
Gusto mo bang basahin siya ngayong gabi?
May gagawin ako.
Oo naman.
Jim, sige, tumalon ka sa kama.
-Oh! -Mabilis na sipa!
Darating na si Tatay saglit.
So anong binabasa niya?
Nasa bedside table niya.
Tama.
Tungkol bukas...
Buong araw akong nasa opisina.
Kaya lang, kailangan kong maghanap ng trabaho.
Akala ko tatawag ka mula sa bahay.
Well, dapat lang na pumasok.
Nakatingin ang kalahati ng lungsod.
Hindi ako makakalaban maliban kung nandoon ako.
Hindi ba pwedeng tumawag ang tatay mo?
Ginawa na niya ang lahat ng kanyang makakaya.
Nawala ni Tatay ang lahat sa pag-crash ng merkado,
tulad ng iba.
alam ko yun.
Alam ko, pasensya na.
pasensya na po.
Kaya...
Sa tingin ko kailangan kong pumasok.
Henry, nag-ayos ako ng mga pagpupulong,
lalo na dahil sinabi mong ikaw ang gagawa ng school run.
Well, hindi ba tayo pwedeng magtanong?
Dapat may mga tao sa kanyang paaralan...
Tumawag ka.
Pagod na akong humingi ng pabor.
huwag. huwag!
Hindi ka nag-abala sa paggawa nito noong una,
huwag gawin ngayon.
Sinubukan kong tumulong.
Hindi, nakipag-bargaining ka.
Paano kung ako?
Ito ba ay isang krimen?
Alam mo, dahil maaari akong makipagtalo ...
Kaya kong sumigaw.
Ayaw ko sa sitwasyong ito.
Ayaw kong walang trabaho.
Hindi ko nakikita kung ano ang mabuti
ginagawa nito ang pakiramdam ng isat isa na mas masahol pa kaysa sa nararamdaman natin.
Sarah.
Tingnan mo itong kwarto-- ang gulo.
Aayusin natin ito.
Ang mga bagay ay kukunin.
May pagkakataon, nakipagkita ako sa lalaking ito
sino ang talagang malaki sa hinaharap,
at susubukan kong makipagkita sa kanya.
Aayusin natin ito.
Hinihintay niyang basahin mo siya.
Sige.
Salamat.
naiintindihan ko.
Michael... Michael, kalokohan yan.
Nagpapadala ang UNHCR ng mas maraming tulong sa Honduras kaysa sa ibang ahensya ng UN.
Kahit magsalita ako...
-Buweno, karamihan sa mga tao ay hindi alam kung nasaan ang Honduras. -...Ang mga taga-Silangan at Kanlurang Berlin ay nagwawasak
ang pinakadakilang simbolo ng komunistang panunupil...
Hindi.
Hilaga ng Panama sa Dagat Caribbean.
Ngunit dapat mong paulit-ulit ito sa iyong sarili upang maniwala ito.
Sa wakas ay bumababa na ang Berlin Wall.
At ang pakiramdam ng pag-asa na makarating ka dito...
Iyon ang dahilan kung bakit kailangan ko ng tulong.
Nobyembre 9, 1989,
isang gabi na nagmarka ng pagbubukas ng bagong kabanata
sa kasaysayan ng daigdig.
Michael, kailangan kitang tawagan.
Sige.
UNHCR.
Sarah?
Oo. Sino ang tumatawag?
Uh, ako ito, Elliott.
Elliott?
-Hi. -Hi!
Paano... kamusta? Ayos ka lang ba?
Oh, oh, yeah.
Nasaan ka?
Um, Oh, sa totoo lang, maniwala ako o hindi,
Nandito ako sa isang phone booth sa London.
Diyos ko.
Alam mo, pasensya na, may isang kakila-kilabot na koneksyon...
ngunit tila walang gumagana sa bastos na lugar na ito.
Kailan kita makikita?
Oh, uh, well, um...
Nasa Holland Park Tube Station ako ngayon.
Uh, pwede mo ba akong salubungin sa entrance ng park?
Oo.
-Oh... -Oo, oo, siyempre!
-Malaki. -Um, uh...
1:30, yun ba... okay lang ba?
Parang perpekto.
Henry?
Hi honey.
Sumilip lang si Bea para kumustahin.
Naalala mo ba si Bea? Nakatrabaho niya noon si Dad.
Kumusta.
Hi.
Akala ko may mga job interview ka ngayon.
Eh, na-cancel silang lahat.
Oh.
Dumaan lang ako para kumuha ng maiinit na gamit para kay Jimmy,
kaya susunduin ko na siya.
Kamusta.
Hey.
He-He-Hey.
Oh...
Ay naku. Tumingin sa iyo.
Dito, halika, maupo.
Oh, gosh, buti nalang nakita kita.
Well, ikaw din.
So nakuha mo na yung last letter ko?
Oo. Ikaw ay nasa Pakistan.
Pakistan?
Ilang buwan na ang nakalipas.
Hindi ba ako...?
Naging abala ka sa pagliligtas ng mga buhay.
Okay lang, pinapatawad na kita.
Well... well, wala na tayo sa Pakistan.
Nasa Cambodia kami, malapit sa hangganan ng Thai.
Okay ka lang?
Kamusta ang bahay?
ayos lang.
Jimmy?
napakarilag.
Ngunit bien sur.
So, nasa London ka, and you called me out of the blue.
Dahil ba iyon sa United Nations o dahil lang
Hinding hindi kita mapapatawad kung hindi?
pareho.
Sabihin mo sa akin.
Ano ang alam mo tungkol sa Cambodia?
Mayroong digmaang sibil na nagaganap,
Mga pwersang komunistang koalisyon na pinamumunuan ng Khmer Rouge
laban sa Komunistang Vietnamese na nagpapatakbo ng pamahalaan.
Naniniwala akong tinatawag itong political irony ng British.
Oo. Well, tinatawag itong clusterfuck ni Nick.
Pero si Nick yun,
hindi isa na mince salita.
Kumusta siya?
magaling ba siya?
Siya si Nick.
-Ideya ba niya na pumunta ka rito? -Hindi. Hindi, tayong dalawa.
I mean, gusto ko pa rin makita ka,
at alam mo, lagi kong ginagawa ito...
Si Nick ay hindi makapag-pitch para... iligtas ang kanyang buhay.
Well, nakita mo iyon.
Paumanhin, saan, saan, nasaan ako?
Cambodia.
Ah, tama.
Well... ayon sa Washington,
ang lugar ay hindi opisyal na umiiral,
bagaman mayroong halos kalahating milyong tao
nabubuhay sa ilalim ng dominasyon ng Khmer Rouge.
Disentery, tigdas,
pneumonia, walang bakuna, siyempre,
kaya 15 hanggang 20 katao ang namamatay sa isang araw
sa bawat nayon, at may mga land mine, marami sa kanila.
Kaya, mayroon kaming mga ampute na walang prosthetics.
Hindi ito isang masayang lugar.
Kaya ano ang kailangan mo?
Buweno, nagtipon ako ng isang kargamento ng mga supply,
bakuna, gamot, ang karaniwan.
Ngunit napakaraming katiwalian doon, iniisip ko,
Ibig kong sabihin, ang bagay ay kung...
Elliott, basta... sabihin mo lang.
Kung malagyan natin ito ng selyo ng UN.
I mean, the point is, may ibig sabihin pa rin ang pangalan ng UN.
Alam mo, kaunting karagdagang proteksyon lang.
Malinaw, gagawin ko ang buong responsibilidad.
Ikaw na lang ang gagawa ng papeles.
Well, mayroon kaming mga padala na papunta sa Thailand at Cambodia.
Kaya, isasama ko ang iyong pangalan sa listahan.
Salamat.
At sasama ako. Titingnan ko ito.
Naku, hindi mo na kailangan.
Alam ko, ngunit ginagawa ko ito ngayon.
Oo, ngunit iba ang Cambodia.
Titingnan ko ito.
Kaya, ano ito, ano ang gusto nila?
Pera, Miss Sarah.
Shit! Nakikita ka nila, gusto pa nila.
Laging mas maraming pera, ha?!
-Hindi ako naglalaro ng mga laro nila. -Ano?
Hindi ko na sila bibigyan ng pera.
Gusto nila ang kanilang pera.
Nakuha na nila ang sampung porsyento
-yan ang nakasulat sa kontrata. -Contract shit, magbayad ka.
-Hindi. -Miss Sarah.
Hindi ko na sila bibigyan ng pera.
Kailangan pa nila, magbayad ka. Hindi mo sasabihing hindi.
Sabihin sa kanila na kunin ang natitirang bahagi ng kargamento na iyon
-Bumaba sa bangka ngayon din. -Ano? O ano?
Anong gawin mo?
Hindi ito Chelsea football.
Itong Cambodia.
Magbabayad ka. Bayaran mo!
Late na ng dalawang linggo.
Ano ang nangyayari, Steiger?
Gusto mo ng beer?
Gusto kong malaman kung ano ang nangyayari.
Nahuli ang mga crates, kaya...
Shit ang nangyayari. E ano ngayon?
Mayroon ka bang ideya kung gaano kabilis
kumakalat ang isang epidemya ng tigdas sa loob ng dalawang linggo?
Mayroon akong sapat na mantsa sa aking labahan, Callahan.
Hindi lang ikaw ang anak ko.
Bigyan mo lang ako ng pera.
Ang pagdadala ng iyong titty mula sa UN ay isang matalinong ideya.
Gusto mong sirain? Pumili ka.
Dalawamput limang libo.
At sabihin ang sorry na dahilan para sa isang koronel
na ito ay 25 higit sa nararapat sa kanya.
Naghihintay si Mrs. Bauford.
Makinig, ikaw ay isang piraso ng tae.
Ang pakikipagtalik sa akin ay isang bagay,
pero kung may mangyari man sa kanya...
Tapos ano?
Tandaan, Callahan, ako ang taong ginagawa kang posible.
May utang ka sa akin, kinuha mo ang fucking money,
ngayon gagawin mo ito, at gagawin mo ito ng tama.
Anong problema? Takot sa dilim?
Ngayon mag-fuck off at magligtas ng mga buhay.
Paano nangyari iyon?
Kung pwede akong magtanong.
Oh.
Bago ang oras,
Ako ay may sakit, masamang baga, TB.
Sa oras na ito walang doktor kung saan ako nakatira.
Khmer Rouge patayin ang aming doktor.
Kaya, pumunta ako sa hangganan para sa gamot,
ngunit kailangan ko munang tumawid sa minahan.
Hindi mo malilimutan ang tunog na iyon.
Ang unang bagay na maririnig mo ay pag-click.
Its your foot priming the land mine.
Sa sandaling marinig mo ito,
tapos na.
Pero nababaliw ang isip mo, alam mo ba?
Iniisip mo, baka kung tumalon ako,
siguro kung makakahanap ako ng batong makakapantay sa timbang ko...
Pero wala kang magagawa.
Maririnig mo ang click at big bye-bye.
pero,
Ako ay mapalad.
Mawala lang ang paa ko.
Kahit anong problema?
wala.
Wala kang suot na pabango.
So, sasabihin mo sa akin kung saan tayo pupunta?
Isang lugar malapit sa Pailin,
sa tabi ng hangganan.
At ang bangka ang pinakamahusay na paraan upang maglakbay?
Hindi mo gusto ang aking bangka?
Sa tingin ko ikaw talaga.
Ito ay mas ligtas.
Iniiwasan ang mga hadlang sa kalsada,
ang mga tropang Viet, kasama ang iba pang sari-saring kabaliwan.
Alam mo, puso ng kadiliman.
Ang horror.
Sa totoo lang.
Nakakakilabot.
At ngayon sasabihin mo sa akin kung bakit.
Well, hindi maganda si Elliott, di ba?
Ang tanging binibigay niya sa iyo ay ang bersyon ng Buddhist,
lahat ng fucking templo
at magiliw na mga tao, na kung saan ay bollocks.
Ang Khmer Rouge--
ang rouge ay napaka angkop na kulay--
ginamit si Pailin bilang hideout.
Lahat ay nabubuhay sa ganap na takot.
Ginagamit nila ang mga kababaihan bilang mga pabrika ng paggawa ng sanggol,
ang mga bata bilang mga walis sa akin,
at kung sakaling tumulong tayo sa sinuman,
dumating sila at ninakaw ang lahat
na hindi natin itinatago.
Kaya bakit ka nila hinayaang manatili?
Wala silang mga doktor.
Ako dapat ang kumakanta ng Old Man River.
Mangyaring huwag.
Koronel Tao, kumusta ka?
Ikinagagalak kitang makitang muli.
Ang mga kahon, para kanino sila?
Well, alam mo kung para kanino sila.
Ibibigay ko sa iyo ang aking salita.
Ito ay napupunta lamang sa mga kababaihan at mga bata.
Wait, easy, gamot yan, for Christs sake!
Hindi ko maintindihan, anong problema?
Ito ay isang laptop.
Ang bawat NGO ay may isa.
Ganyan ang pagnenegosyo namin dito.
Huwag itapon ang mga iyon.
Buhay ng mga tao ang nakasalalay dito, alang-alang!
-Kolonel... -Sarah...
Kasama ko ang UNHCR, United Nations.
Ang kargamento na ito ay protektado.
Kung ang kargamento na ito ay mapinsala sa anumang paraan,
lalabas ang iyong pangalan sa follow-up na imbestigasyon.
hindi ko...
Ipinapangako ko sa iyo, wala akong alam tungkol dito.
Dapat mayroong...
Koronel Tao, kilala mo ako.
Sumusumpa ako sa Diyos,
hindi ko...
Anak ng asungot!
Ano iyon?
Ipaliwanag mo sa akin.
Hindi ko maipaliwanag sa iyo.
Naka-set up kami.
Wala akong alam sa librong iyon,
ano ang nasa kahon, ang kagamitan...
Alam mo ba ang tungkol sa mga baril?
-Sagutin mo ako! Alam mo ba...? - Oo, alam ko ang tungkol sa kanila.
Pumunta ako dito para tulungan ang mga taong ito,
at ang tanging paraan na magagawa ko iyon
-ay kung magdadala ako ng mga baril. -Wala ka
upang magdala ng mga baril upang matulungan ang mga tao.
Ginagawa mo dito.
Tama. Kaya fuck ang susunod na tao na sumusubok na dalhin
isang kargamento na puno ng gamot para sa mga tao.
Fuck them.
Hanggat nakukuha mo ang kailangan mo ngayon,
fuck lahat ng iba!
Walang ibang pumupunta dito,
so anong gusto mong gawin ko?
Gusto mong panoorin ko ang libu-libong bata na namamatay sa tigdas
dahil hindi ko baluktot ang mga patakaran?
Iyan ba ay isang presyo na dapat bayaran?
O mas marami ba akong pinapatay kaysa sa pagliligtas?
Naniniwala ka ba na hindi ako nag-aalala tungkol doon?
Na hindi ko iniisip iyon bawat minuto ng bawat araw?
Kung ano ang mas masahol pa? Sabihin mo sa akin.
Sabihin mo sa akin kung ano ang dapat kong gawin.
Anong nangyari?
Huwag kailanman ikompromiso ang ibang organisasyon
para sa sarili mong muli.
hindi ko gagawin.
Sarah, nagawa mo.
Oh, magandang makita ka.
Kaya, naniniwala akong maayos ang pagbati?
Alam ko, maniniwala ka ba?
Oh...
Anong nagyari?
Walang baril-- kinumpiska ni Tao.
Natagpuan niya ang mga intelligence file na ito.
Tinakot nila siya.
Anong intelligence files?
Teka, paano ko malalaman?
Na-tip off siya. Hinihintay niya kami.
Natagpuan niya ang mga dokumentong ito. Nabaliw siya.
Well, kung wala tayong anumang bagay para sa Khmer Rouge,
kami ay nasa malalim na tae.
Aalis kami sa umaga.
Dalhin ang lahat sa amin.
Hindi, kailangan nating umalis nang mas maaga.
Mayroon kaming lahat ng bakunang ito. Hindi ko ito sinasayang.
Wala tayong oras. Kailangan na nating pumunta ngayon.
Not until we vaccine.
Hindi ito karapat-dapat na ipagsapalaran ang ating buhay.
Gawin mo lahat ng dapat mong gawin. nananatili ako.
Joss, tandaan na mag-impake ng yodo.
At ang mga emergency kit-- ilan ang nakuha natin?
Joss?
Hindi hindi. Sila...
Sinabi niya na kami ay magnanakaw, na ninakaw namin ang kanyang mga file
at ang kanyang mga baril, at gusto niyang ibalik ang mga ito.
Sabihin mo sa kanya ang totoo.
At sabihin sa kanya na sinusubukan namin
upang iligtas ang kanyang mga duguang tao.
Wala siyang pakialam sa mga tao.
Gusto niya lang yung file.
Kaya sabihin sa kanya kung ano ang gusto niya.
Subukan lang at bilhan kami ng ilang oras.
Gusto niya tayong...
Gusto niya tayo sa ano?
Gusto niyang magkaayos kami ngayon.
Gusto niyang puntahan natin si Pailin.
Alam mo ang ibig sabihin nyan.
Sabi niya ngayon.
Sige.
Sabihin sa kanya na si Sarah ay mula sa UN.
At na ang UN ay napakahalaga sa Big God Ankha,
at kung may mangyari sa kanya o sa amin,
ipapako siya ng UN sa krus.
Sabi niya isa kang ahente ng ClA na nagtatrabaho para sa Vietnam.
Dapat mamatay ang isa sa inyo.
Ingles na doktor, sabi mo ang lahat ng iyong pinapahalagahan ay ang aking mga tao.
Walang kahulugan ang buhay.
Ankha lang ang pinagsisilbihan namin.
Ngayon makikita mo.
For Gods sake, baby pa lang siya.
Sabihin sa kanila na ihulog ang kanilang mga baril.
Sabihin sa kanila na ihulog ang kanilang mga armas ngayon!
Hindi!
Sabihin sa kanila na umatras. Lumayo ka!
Sabihin sa kanila na umatras.
Tingnan mo, hanggat nasa kanluran tayo,
tumama kami sa ilog.
Mga dalawang milya iyon.
At ang kampo ay nasa itaas.
Mga tatlong milya pa sa hilaga, sa ibabaw lamang ng hangganan ng Thai.
Oh Hesus.
Shit. Khmer Rouge iyon.
Nakarating na sila sa village.
Sa bilis na ito, hahabol sila.
Panatilihin silang gumagalaw.
Panatilihin silang gumagalaw!
Sabihin mo malapit na tayo.
Sierra Tango 619.
Ito ang Outpost Grade Seven.
Sierra Tango, pasok ka.
Ako ama. Ako ama.
Tingnan mo! Tingnan mo! Helicopter!
Helicopter!
Mukhang Vietnamese, pare.
Mabuti, iyon ay magiging abala sa kanila.
Nick?
Hindi mo kasalanan.
Oo, ito ay.
Kung nakinig ako sa kanya,
wala sa mga ito ang nangyari.
Hindi ko man lang siya mailibing ng maayos.
Hindi ko man lang siya binigyan ng disenteng libing.
Nais ni Elliott na ialay ang kanyang buhay
sa pagtulong sa ibang tao.
At sa huli, namatay siya para sa kanila.
Ipagmalaki mo siya.
Miss mo na siya... pero ipagmalaki mo siya.
Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko kung wala siya.
Hindi ko mapigilan; Kailangan kong magpatuloy.
-Napakarami... -Nag-aalala ako sa iyo, dito.
Nag-aalala ako na baka may mangyari sa iyo.
Araw-araw sa loob ng apat na taon,
tuwing umaga, nagigising ako at nagtataka
kung okay ka, kung buhay ka pa,
kung saan ka.
Tatawagan ba ako para sa ilang room service?
Chocolate cake...
at ilang air-conditioning.
Iyan ay kaibig-ibig.
Paano mo nakilala si Henry?
Nakatitig ako sa isang Roscoe.
Ano iyon, isang uri ng dishwasher?
Isa itong painting.
Nagtatrabaho ako noon sa isang art gallery.
At isang araw, pumasok si Henry.
Ilang taon ka na?
Masyadong bata.
Pero nagkatuluyan kayo?
Oo.
Alam naming dalawa na matagal na ang kasal.
Pero nanatili kaming magkasama para kay Jimmy.
Mahal na mahal mo siya di ba?
Kahanga-hanga siya.
Kailangan kong simulan ang paggawa ng mga plano upang pumunta sa New York.
Tingnan ang mga magulang ni Elliott, sabihin sa kanila kung ano ang nangyari.
Hanggang kailan ka mawawala?
Hindi ko alam, walang ideya.
Ano ito?
Anong ginagawa mo?
Baliw na baliw ako sayo.
Hindi ko maiwasang isipin ka.
Ikaw ay laging nasa aking isipan; ikaw ay nasa aking puso;
ikaw ay nasa bawat fucking bit ng akin.
Pero hindi ako makakapunta doon kasama ka.
hindi ko magawa.
Tingnan kung ano ang nangyayari sa mga tao sa paligid ko.
Hindi maganda.
-Hindi ako mabuti para sa iyo. -Hindi iyan totoo.
Makinig, maniwala ka sa akin, kung mabubuhay akong muli,
Hinding hindi kita iiwan kahit isang segundo.
Ngunit kabilang ka sa iyong pamilya, at narito ako,
at wala tayong magagawa tungkol dito.
Dahil kahit saang direksyon mo tingnan,
may masasaktan.
Isa dalawa tatlo.
-Oh. -Oops.
Oh!
Maligayang Kaarawan sa iyo
Maligayang kaarawan, mahal na Sarah
Maligayang Kaarawan sa iyo.
Salamat.
Salamat baby.
Oh, iyon ay kaibig-ibig.
Masarap maglaro, masarap na cake.
Mas maganda ang paglalaro ko kaysa sa cake niya.
Nanay.
Pareho silang kaibig-ibig sa isat isa.
Sa tingin ko mas mabuting hipan mo ang kandila
bago masunog ang cake.
Maghintay hanggang sa gawin ka nila ng kandila para sa bawat dekada, mahal.
Saka mo malalaman na lampasan mo na.
Hindi nakalimutang mag-wish.
Nakuha ko.
Oh!
Nay, kailan po tayo magbubukas ng mga regalo?
Ngayon.
Marami sa inyo ang nakakakilala sa kanya mula sa kanyang trabaho
kasama ang Elliott Hauser Foundation
para sa internasyonal na Pagsusulong ng mga Karapatang Pantao.
Gayunpaman, sa mga nakaraang taon,
naging aktibong lobbyist siya sa Whitehall
sa mga isyu ng asylum at proteksyon ng refugee.
Mga kababaihan at mga ginoo, ito ay nagbibigay sa akin ng malaking kasiyahan
para ipakilala ang ating bagong tagapagsalita
para sa UNHCR sa United Kingdom,
Ginang Sarah Bauford.
Salamat.
Mga binibini at ginoo,
Sobrang kinakabahan akong nakatayo sa harap mo ngayon.
Nararamdaman ko rin ang labis na karangalan.
Sa partikular, dahil UNHCR ang organisasyon
kung saan ako unang ipinakilala ng aking kaibigang si Elliott Hauser.
Alam kong inalok ako sa post na ito
ay magbibigay sa kanya ng napakalaking kasiyahan.
Mahigit 50 milyong tao
ay mga refugee o mga taong lumikas sa mundo ngayon.
At dahil sa saradong isip at kakulangan sa pondo,
kalahati lang ng mga nangangailangan ang naaabot natin.
Kaya umaasa kami sa aming mga kasosyo,
ang network ng mga grupo ng tulong na naglalagablab sa mga krisis,
tulad ng El Salvador, Angola,
Chechnya, Sri Lanka...
yung mga NGOs, yung non-government groups from OXFAM
hanggang sa pinakamaliit na damit
pinapatakbo ng mga taong tulad ni Elliott at...
...at ipinagdarasal ko ang mga nakaligtas sa kanya--
na nagpatuloy sa kanyang trabaho--
walang kasiguraduhan o seguridad--
nasaan man sila sa mundong ito.
pasensya na po.
-Hoy. -Hoy.
Salamat sa pagpunta.
Makinig, naglalakbay ako ng libu-libong milya
upang marinig ang aking kapatid na babae na magbigay ng isang talumpati,
Nagkaroon ako ng sakit sa likod at jet lag.
Ano ang sakay ng taxi papunta sa parke?
Paumanhin. Galit ba sila?
Hindi. Wala silang pakialam, Sarah.
Sa tingin ko medyo nag-enjoy talaga sila.
Shes nuts makes for much better conversation
kaysa sa Magandang pananalita.
Nakatanggap ako ng sulat mula kay Nick,
at sa tingin ko may problema siya.
Bakit? Ano ang sinabi niya?
Wala talaga. Maliit na bagay lang.
Well, nasaan siya?
Nasa Chechnya siya.
Siya ay nagpapatakbo ng isang uri ng kampo.
Hindi talaga ako sigurado.
Kailangan ko siyang mahanap.
Kaya, mayroon kang mga contact.
Maaari mong malaman kung nasaan siya.
Kaya, pakiusap?
Sarah, sweetheart, alam mo rin ang alam ko
na ang Chechnya ay isang napakadelikadong lugar.
Oo, maaari akong mag-angle ng isang kuwento doon, sigurado ako.
Kapag may nalaman ako, ipapaalam ko sa iyo. Sige?
Sige. Sige.
Sige.
Salamat.
Marahil lahat tayo ay mga refugee mula sa isang bagay,
ngunit nakikita ko ngayon na walang dapat katakutan;
na ang mundong pinanghahawakan natin, ang mga buhay na ating pinahahalagahan,
ay bahagi ng isang bagay na mas malaki --isang bagay na higit pa.
Kapag tinitingnan ko ang aking mga anak, nakikita ko ito nang malinaw--
yung pag-asa--
ang pagkakataong iyon sa buhay--
at alam kong sulit itong ipaglaban.
Ang kasal ay isang magandang pangyayari.
Lahat ay dumalo--
ang mga duwende, at ang mga hayop sa kagubatan--
at may mga luha sa tuwa
at mga awit ng kaligayahan,
at ang prinsipe at ang prinsesa
namuhay ng maligaya magpakailanman.
Paano ba talaga magtatapos, Mommy?
Anong ibig mong sabihin?
Ano sa tingin mo ang mangyayari, honey?
Nagising siya, tumingin sa prinsipe,
at pumunta, Eww! Mga lalaki. Kadiri!
Kamusta.
Hi, Henry. Siya si Charlotte. Nandiyan ba si Sarah?
Charlotte, hi.
Uh... well, nasa taas siya kasama ang mga bata ngayon.
Maaari ba akong kumuha ng mensahe?
Oh. Sige. Um... Kung ganon pwede ba, uh...
Sabihan mo lang siya na tatawagan ko siya mamaya, okay?
Well, maaari akong kumuha ng mensahe.
Um... sige, sabihin mo lang sa kanya na may balita ako, uh...
at iyon ay... ipapa-fax ko ito sa kanyang opisina sa umaga.
Sige?
Tama. Sige.
Um... ipapasa ko yan.
Sige. Salamat, Henry. Paalam na.
Bye.
Si Charlotte iyon.
Sabi niya, um... may balita siya.
Ifa-fax ka niya sa opisina.
So ito na, di ba?
Hinahalikan mo ang mga bata ng paalam, magsulat ng isang maikling tala, at pagkatapos
lumusong sa gabi.
May ideya ka ba kung gaano kalupit iyon?
Hindi ako umiiwas.
Hindi ko iiwan ang mga bata.
Nakausap mo sana ako.
I mean, nagsusulat ng note-- ito ay, uh...
Naisip ko lang na mas madali.
Kaysa ano?
Kaysa sa muling pag-uusap na ito.
Diyos ko, ganito...
Dapat nakabalik ako ng Biyernes.
Ang mga hapunan ay nasa freezer.
Ang kanilang mga swimsuit ay nasa dryer.
May swimming sila bukas ng 4:00.
Nakalagay lahat sa note.
Gusto kong maging madali ito hanggat maaari para sa kanila.
At pag-uusapan natin ito.
Pag-uusapan natin ang lahat pagdating ko sa bahay.
Sniper!
Diyos ko...
Ito ay ganap na pagpatay,
at wala ni isang pinunong kanluranin ang nagsabi ng kahit ano
tungkol sa nangyayari dito.
Walang banta, walang pintas,
no fucking comment.
Maaaring wala rin ang lugar na ito.
At ngayong tayo na lang ang mayroon sila,
gusto nilang iligtas natin ang mukha para sa kanila.
Well, fuck na. Dapat silang umalis sa kanilang mga fucking asno
at umalis ka dito. Shit.
Paumanhin. nagmumura pa ako.
I-freeze ito doon.
Pwede ba tayong mag-cut?
Sige.
Roll tape.
Talaga, walang nagbago.
Sinasabi ng mga tao na ang lahat ay nagbago.
Hindi mula sa kinatatayuan ko.
Chechnya, Somalia, Cambodia,
Ethiopia-- ito ay ang parehong tae sa bawat oras,
at tuloy-tuloy lang ito hanggang sa tumigil na kami sa pagpapanggap
na ang ating katapatan ay nagtatapos sa asshole...
Okay ka lang?
Ano ang alam mo?
Kinunan ito ng isang English news crew anim na araw na ang nakalipas.
Ang tunog na tao ay patay, ang cameraman ay na-coma,
at nawala si Nick.
Sa tingin namin ay mga bandido--
Mga Chechen na naghahanap ng pera--
ngunit walang hinihinging ransom.
Sarah, gusto kong makilala mo si Bob Strauss.
Kasama niya ang lCRC dito.
Tinutulungan niya kami.
Hi.
Hindi, umupo ka. Umupo, pakiusap.
Kaya, ang, um... netong resulta ngayon
ay hindi natin alam kung sino ang kumuha kay Nick.
Hindi namin alam kung naasar siya
ang mga Ruso o ang mga Chechen.
Sigurado kaming may motibo.
Anong ginagawa niya?
Sa tingin ko alam mo
hindi na lang siya doktor.
Siya, uh... Gusto kong sabihin--
at ito ay kilala--
Ang mga aktibidad ni Nick ay naging maayos
lampas sa tinatawag mong gutom na lunas.
Paano natin siya mahahanap?
Well, walang nakausap ko
may mga lead pa.
Maaari ba kaming mag-alok ng gantimpala?
Pwede... pwede... may magagawa ba tayo?
Ang pinakamagandang gawin mo ay ang manatili
-sa hotel sa loob ng ilang araw. Maging matiyaga. -Hindi. Hindi.
Hindi.
Sarah.
Sarah, makinig ka sa akin.
Ang lugar na ito, kukuha sila ng mga mamamahayag,
Red Cross, kahit sino.
Huwag mong isipin kahit isang segundo na ikaw ay immune na.
hindi ko.
Makinig ka na lang sa sinabi ni Strauss.
Wala akong pakialam sa sinabi ni Strauss.
Sarah, mahal kita.
Gusto kong maging ligtas ka. Umuwi kana.
Sumusumpa ako sa Diyos, ipapaalam ko sa iyo kung may narinig kami.
Sabihin mo.
Ano?
Sabihin mo.
Naglalaho ang mga tao dito; hindi sila bumabalik.
Hindi ako aalis hanggat hindi ko siya nahahanap.
Sige.
Charley?
Sino ito?
Ginang Bauford?
Ang pangalan ko ay Jan Steiger.
Kaibigan ako ni Nick.
May l?
Nagtutulungan kami.
On and off.
Dapat mong ilipat ang iyong kama.
Masyadong malapit sa bintana.
Nagtrabaho ba kayo dito?
Oo, sa paraan ng pagsasalita.
Paano mo nalaman kung nasaan ako?
Aking kapatid na babae?
Oh, hindi, hindi ako isang mamamahayag, Mrs. Bauford.
Mas import/export ako.
Cambodia, muntik na tayong magkita.
Actually, ilang beses ka na binanggit ni Nick.
Tiyak na magkakaroon ako.
Anong gusto mo?
Ano ang gusto mo, Mrs. Bauford?
Gusto kong malaman kung nasaan si Nick.
Huling narinig ko, nakakulong siya sa bundok--
posisyon ng rebelde,
mga lima, anim na milya hilagang-silangan ng dito.
Ang buong lugar ay nasa ilalim ng malakas na pagbaril ng Russia ngayon,
ngunit nagawa kong makipag-ugnayan sa radyo.
Nag-negotiate sila, alam nila kung sino siya.
Pero kahapon lang iyon, simula noon ay wala na.
Malamang na patay na siya.
Kaya bakit mo sinasabi sa akin ito?
curious ako.
Ibig sabihin, pumunta ka sa shit-hole na ito sa impyerno,
at sa tingin mo mahahanap mo siya?
Ano ito?
Ito ba... pag-ibig?
Ano ba iyon?
Sige kahit ano.
Nandito ka na.
ngayon...
kung babalikan ko siyang buhay.
Mawawalan ako ng isang mas kaunting operasyon.
Kung patay na siya, patay na siya.
Syempre hindi ako tanga para ipagsapalaran ang sarili kong pwet
para sa ilang fucked-up malaking bibig.
Pero ikaw, handa mong ipagsapalaran ang iyong buhay para sa pag-ibig.
Ill trade with anything, Mrs. Bauford.
Kahit ano.
ayos lang.
Anong gagawin ko?
Mayroon akong isang kaibigan, isang lokal.
Maaari ka niyang dalhin sa mga bundok,
pero pagkatapos nun, manonood na lang ako.
Pag-ibig.
Hinahanap ko si Nick Callahan,
ang Ingles na doktor.
Halika.
Limang minuto.
Nick?
Nick, si Sarah.
Ilalabas na kita dito.
Aalis na kami dito ngayon din.
May kampo ng Red Cross sa hangganan.
Mga apat na milya sa kanluran dito.
Kaya natin itong lakarin.
Damn it!
Halika, bumangon ka na. Tayo!
Nick, bumangon ka na!
Nick? Tandaan?
Tandaan na sinulat ko sa iyo?
At sinabi ko sa iyo
may anak kang babae.
Anna. Naaalala mo?
Isa kang tatay.
At kailangan ka niya.
Kailangan ka niyang bumangon at umalis dito.
Bumangon ka na.
Bumangon ka, Nick.
Malapit na iyon.
Ano?
Kailangan natin ng maraming pera para gawin...
Hindi magiging mahirap na subaybayan kami.
-Hindi ako makakarating-- go! -Kaya mo...
Go, kailangan mo nang umalis. Makinig ka sa akin.
Makinig ka sa akin. Makinig ka sa akin.
Hindi nila ako papatayin.
Hindi nila ako papatayin. Kailangan nila akong buhay.
Ako ay nagkakahalaga ng pera sa kanila.
Kung makuha ka nila,
gagahasain ka nila, papatayin ka nila.
K-Kailangan mong pumunta at humingi ng tulong.
Sige. Sige.
Sarah!
Sarah, go!
Go! Magagawa mo ito.
Go!
ano ka...
Anong ginagawa mo?!
Para sa Diyos...
Sarah, pakiusap!
Manatili. Manatili.
Go!
Sana kapag binabasa mo ang sulat na ito,
na umupo ako diyan sa tabi mo
at sinasabi mo sa akin na ako ay tanga sa pagsulat nito,
at baliw sa pagsisikap na hanapin ka.
Ngunit paano ko hindi?
ikaw pala.
Sa lahat ng oras na ito, napakaraming taon na magkahiwalay...
na-miss kita,
ngunit hindi ako naging wala ka.
Nagising akong kasama ka tuwing umaga
at natulog sa iyo tuwing gabi.
Lagi mo akong kasama.
Ang tapang mo, ang ngiti mo...
ang tigas ng ulo mo.
Walang anumang distansya sa pagitan natin,
at hinding hindi magkakaroon.
Mahal kita, Nick.
mahal kita.
Downloaded from subtitlesnest.com