Poza wzgórzami
Zostań tam!
Voichita!
Chodź, uspokój się.
Alina...
Alino, puść mnie. Ludzie szukają.
Czy ty to napisałeś?
NIE.
Wygląda na to, że piszesz.
Nie. Ojciec wystawił to w zeszłym roku.
Jeszcze nikomu nie powiedziałem. Nie zaczynaj mówić, zanim nie wyjaśnię.
Dlaczego im nie powiedziałeś?
Ojciec był zajęty, nie miałam okazji z nim porozmawiać.
TO JEST DOM BOŻY
ZABRONIONE OSOBOM INNEJ RELIGII
UWIERZ I NIE WĄTP
Patrzeć.
Elektryczna świeca.
Dziękuję, ale nie mamy tu prądu.
I tak to zatrzymam. To jest ładne.
Czy to wszystkie twoje rzeczy?
Resztę oddałem.
Czy masz walizki?
Mam tam kilka dużych worków.
Chcesz się trochę położyć?
NIE.
W takim razie chodźmy się umyć.
- Czy mogę pomóc? - NIE.
To mój obowiązek, odkąd tu przybyłem.
- Co ma? - Zdobycie wody.
Jesteśmy tu bardzo zorganizowani.
Rano Tata mówi każdemu z nas, co ma robić,
a Mama pomaga nam, jeśli zajdzie taka potrzeba.
Mówisz do księdza „tato”?
Kiedy w pobliżu są ludzie, nazywamy go także „Ojcem”.
Zrobił to malarz, którego tata sprowadził dla Kościoła.
To bardziej przypominało test.
Nie mogliśmy znaleźć wystarczającej ilości pieniędzy.
To wszystko, co w końcu namalował.
Szkoda.
Obyśmy byli błogosławieni.
Boże błogosław.
- Mamo, to jest Alina. - Powitanie.
Siostra Elżbieta.
Siostra Pahomia.
- Siostra Antonina. - Siostra Lustina.
Voichita, weź to i idź do ojca do kościoła.
Zostaniesz z dziewczynami?
No dalej, nikt jej nie ugryzie.
Pobłogosław mnie, Ojcze.
Weź trochę gliny i przyklej ją do krawędzi. Dym ucieka.
OK.
Skończ do jutra wieczorem, pan Dima przyjdzie.
- Zrozumieć? - Tak.
Co to jest?
Tato, chciałem cię o coś zapytać.
Więc zapytaj.
Chodzi o Alinę, która obecnie mieszka w Niemczech.
Moja przyjaciółka z sierocińca.
Czy ona nie dotarła?
Tak. Jest w kuchni z mamą i dziewczynkami.
Ale ona...
Jak mogę to ująć...
Jest jej naprawdę ciężko tam, w Niemczech,
jest sama ze swoimi myślami.
Jest taka samotna. Nie ma nawet ramienia, na którym mogłaby się wypłakać.
Czy ona jest wierząca?
Cóż, ona od czasu do czasu chodzi do kościoła, ale...
Czy ona chodzi do spowiedzi?
Nie sądzę.
Od lat przebywa w Niemczech.
Jak więc może oczekiwać, że zazna spokoju, jeśli nie będzie chodzić do spowiedzi i mszy?
Jedyne, czego pragnie, to nie być już dłużej sama.
W sierocińcu cały czas byliśmy razem. Jest teraz całkiem sama
i jest jej naprawdę ciężko.
Możesz być otoczony przez wszystkich ludzi na świecie,
ale jeśli nie masz Boga w duszy...
Powiedziałem jej, tato, ale...
mówi, że powinienem do niej pójść.
Inaczej boi się tego, co może się wydarzyć.
Prosiła, żebyś poszedł?
Tylko do czasu, aż otrząsnie się z tych myśli i trochę się uspokoi.
Myślałem, że wybrałeś swoją ścieżkę życiową.
Ja mam. Mówiłem ci, czego ona chce.
Wrócę, gdy tylko poczuje się lepiej.
Droga Jezusa nie jest taka.
Nie możesz być Jego sługą tylko od czasu do czasu.
Ciągłość jest niezbędna w naszej sferze duchowej.
Nie możesz zatrzymać się na przerwę, kiedy masz na to ochotę.
Rozumiesz?
Tak, tato.
Widzisz, człowiek, który odchodzi, nie jest już taki sam, kiedy wraca.
Zrozumieć?
Tak, tato.
Pan Valerica znalazł malarza dla Kościoła.
- Ile? - 100 milionów.
Nie możemy sobie teraz na to pozwolić.
Czy powinienem zapytać pana Dimę?
- Zapytaj go o co? - O malarzu.
Nie zawracaj tym głowy panu Dimie.
Budowa to jedno, ale zapłacić za malowanie też...
Jutro wyśle kogoś do układania cementu.
Jeśli znajdzie zapasowy samochód i jeśli nie będzie za zimno.
Jeśli jest zimno, lepiej poczekać, aż zrobi się cieplej.
Potrzebujemy tego na Wielkanoc.
Oczywiście.
Gdyby tylko Bóg zesłał nam dobrą pogodę! Lord!
Robi się coraz cieplej.
Aha, i butla z gazem jest pusta.
Zmień go, gdy będziesz podawać jedzenie dzieciom.
Będziemy potrzebować pieniędzy, ojcze.
Czy nic nie zostało?
Nie. Kupiłem ręczniki i łańcuchy dla psa. Ciągle je łamie.
Lepiej kup kłódki, żeby to naprawić.
Mam też kłódki.
Czy ci ludzie zapłacili nam za barszcz?
NIE.
Pan Valerica powiedział, że teraz też chcą jajka.
Ile zabierzemy do sierocińca?
Prawie wszystkie.
Powiedz im, że po Wielkanocy damy im jajka.
To na Wielkanoc, której potrzebują.
- Musimy dać dzieciom. - Oczywiście.
Zapytaj go.
A butla z gazem?
Poproś o to na kredyt. Jeśli nie, ugotujemy na ognisku.
Nie mamy nawet dużo drewna.
Przywieziemy drewno z lasu.
Tato, czy Alina mogłaby pojechać z nami do miasta?
Potrzebuje jakichś dokumentów.
Czy jest miejsce w samochodzie?
Tak, możemy włożyć jedzenie do bagażnika.
Zmieniasz dowód?
Nie. To dokumenty uprawniające do pracy w Niemczech.
W Niemczech?
Cóż, nigdy nie opuściłem kraju,
ale nie żałuję tego.
Poszedłbym odwiedzić Bazylikę Grobu Świętego.
Ale nie Zachód.
Powiem wam dlaczego: Zachód utracił prawdziwą wiarę.
Nie ma już nic świętego.
Wszystko jest dozwolone.
Mężczyźni poślubiają mężczyzn, kobiety poślubiają kobiety,
wszędzie narkotyki.
Nawet Kościół nie jest już taki jak dawniej.
Jestem zwolennikiem tolerancji, ale w granicach rozsądku.
Czy tam, gdzie mieszkasz, są kościoły?
- Tak. Ale nie nasz rodzaj. - Przepraszam?
Nie są ortodoksami.
Dla prawdziwego wierzącego nawet wejście do nieortodoksyjnego kościoła jest grzechem.
Ale biedni ludzie już o tym nie myślą.
Jeżdżą, gdzie się da, żeby zarobić pieniądze na swoje dzieci.
Tymczasem dzieci dorastają bez matek i ojców,
i zastanawiamy się, dlaczego dzieją się takie straszne rzeczy.
Cóż, oczywiście, nie ma nikogo, kto mógłby poprowadzić te dzieci,
aby ich zaprowadzić do kościoła i nauczyć ich dobra od zła.
Więc nie mogłeś iść do spowiedzi...
W takim razie lepiej przyjdź i się przyznaj.
Niedługo Wielki Post, więc warto to zrobić.
Przyjdź jutro rano.
Kiedy grzechy zostają odpuszczone, człowiek odnajduje pokój. Zobaczysz.
To prawda.
Pomódlmy się teraz.
Masz gorączkę.
Prawdopodobnie siedziałeś w przeciągu w pociągu.
Przydałoby mi się wymasowanie.
- Nie mam alkoholu do nacierania. - Ja robię.
Lepiej jest w twoim łóżku.
- Nie śpimy razem? - NIE.
Dlaczego nie?
To sprzeczne z regulaminem klasztoru.
Dlaczego?
To nie w porządku.
Zbliża się Wielki Post, trzeba zachować ostrożność.
Ta Antonia... Dlaczego się na ciebie gapiła?
- Czy ona się gapiła? - Tak. Jakby... no wiesz.
Tak naprawdę nie była...
Czy jesteście dwoma bliskimi przyjaciółmi?
Nie mam tu bliskich przyjaciół.
Pomagamy sobie nawzajem, to wszystko.
Dlaczego poprosił mnie o spowiedź?
To dobrze dla ciebie. To cię uspokoi.
Bóg jest dobry i ci przebacza
ale najpierw musisz wyznać swoje grzechy, aby móc iść dalej.
Wszystko trzeba wyznać na spowiedzi.
Powiedziałeś wszystko?
Nie podajesz szczegółów, tylko jakie grzechy popełniłeś.
- Ile lat ma ojciec? - Tato?
Około 30 lub coś koło tego.
Nie mów do niego „tato”.
Mówią, że Ojciec widział anioła,
i dlatego został mnichem.
Gdzie on to widział?
Pracował w elektrowni
i pojawił się anioł.
Jak to wyglądało?
Nie wiem. Z nami nie rozmawia o takich rzeczach.
Było mi naprawdę ciężko bez ciebie, Voichita.
Na razie wystarczy, jestem zmęczony.
Załóż to, nie przeziębisz się.
pomodlę się.
No to módl się.
Poczekaj minutę.
- Tato? - Tak?
Przyjechałem z Aliną.
Jedna minuta.
On przychodzi.
Dlaczego do spowiedzi nie wolno nosić spodni?
Nie jest to zabronione, jest po prostu niewłaściwe.
Czy całuję go w rękę?
Nie martw się. On ci powie, co masz robić.
Co on tam robi?
Przygotowanie.
Mówią, że Ojciec ma na ołtarzu ikonę, która czyni cuda.
Naprawdę?
Jeśli się do niego pomodlisz, czy spełni wszystkie życzenia?
Powiedz mu wszystko, OK?
Jak to było?
Co jest nie tak?
Masz gorączkę.
Chodź, połóż się na chwilę.
Jesteś gotowy? Jest późno!
Od razu!
Zostań tutaj i odpocznij. Pójdę sam.
A mój dyplom?
Zajmę się tym. Idź odpocząć!
- Idziesz? - Tak.
Powiedz Valiemu, że przynieśli jedzenie.
- Jak leci? - OK.
Witaj, mamo.
Jak się masz, Camelio?
Cienki.
Przyjdź i weź jedzenie.
Mamo, rozmawiałaś z ojcem?
Tak...
Ojciec chętnie Cię zabierze, ale nie mamy miejsca.
Być może, jeśli siostra Pahomia odejdzie.
W przyszłym miesiącu muszę opuścić sierociniec.
Dlaczego nie poprosisz reżysera, żeby cię zatrzymał?
Jestem już za stary na to miejsce. Ona nie może mi pomóc.
Kiedy skończymy budowę nowych cel, będziemy mieli miejsce.
Kiedy to będzie?
To zależy od pieniędzy, jakie otrzymamy.
Ale jak dotąd...
Czy siostra Pahomia chce wyjechać, mamo?
Mówi, że nie, ale zawsze rozmawia z mężem,
więc myślę, że wróci do domu.
Nie pobił jej?
Tak powiedziała, ale w końcu to jej mąż.
Jeśli ona odejdzie, czy mogę przyjść?
Myślę, że tak. Jest tam wystarczająco dużo pracy.
Praca jest w porządku. Ale nie mogę dać żadnych pieniędzy.
Ojciec nie prosiłby cię o pieniądze.
Wie, że jesteś z sierocińca.
Jak się czuje Walenty?
Cienki. Jutro opuści szpital.
Przyniosłem mu ciasto. Możesz mu to dać?
Oczywiście.
Zostanę. Muszę zdobyć dokumenty Aliny.
Cienki. Boże błogosław.
- Boże błogosław! - Niech cię Bóg błogosławi, Camelio!
Uważaj na błoto.
Czy Alina przyjechała?
Tak.
Czy jej brat tu jest?
Nie. Dostał pracę przy myciu samochodów.
Czy rozmawiałeś z dyrektorką, tak jak prosiłem?
Nie. Jej mąż jest chory w szpitalu.
Tęsknicie za tym miejscem?
NIE.
Wchodzisz?
Nie, jestem zajęty.
- A więc do zobaczenia! - Do widzenia!
Gdzie chciałbyś wybrać się w podróż?
- Do Niemiec. - W jakim celu?
Aby odwiedzić przyjaciela.
Jak długo?
Nie jestem jeszcze pewny.
Wziąłeś akta pana Neamtu?
NIE.
Wiesz, że musisz wrócić po trzech miesiącach?
Zostanę krócej.
- Jakieś dochody? - Co?
Czy masz pieniądze na granicę?
Myślę, że tak.
Mój przyjaciel to sortuje.
To urodziny Luciany! Nie zapomnij!
Czy ona nie jest Wagą?
To jej „imieniny”. Nazywa się ją także Walentynką.
Jak utrzymasz się w Niemczech?
Będę pracować.
Robiąc co?
Nie jestem jeszcze pewny.
Może kelnerka na łodzi.
- Na łodzi? - Tak.
Legalnie zatrudniony?
Myślę, że tak.
Podaj mi ten plik ze zdjęciami.
- Którą Lucianę masz na myśli? - Z kont...
Ach, z kont! Myślałem o pani Nistor.
Nie, nie pani Nistor.
Wiesz, że ona się rozwodzi?
NIE?
Jej mąż zakochał się w innej kobiecie. Tylko 25.
Mówią, że dziewczyna posługiwała się czarami.
Pani Nistor próbuje teraz przełamać zaklęcie i przekląć tę dziewczynę.
Broń Boże!
Uważaj, żeby twoja żona nie znalazła młodego chłopaka i cię nie zostawiła.
Nie odeszłaby. Zaleciła mi dietę.
Zobaczymy!
Czy mąż pani Nistor nie miał dwukierunkowego odbytu?
Wiesz, jak to jest miłość...
Czy znasz Niemca o imieniu Pfaff?
- Tak. - Skąd?
Z sierocińca,
Dorastałam w sierocińcu Lulia Hasdeu.
Co on tam zrobił?
Sprowadził pomoc z zagranicy.
Czy kiedykolwiek prosił Cię o pracę w Niemczech?
NIE.
Czy robił zdjęcia?
Tak.
Jakie zdjęcia?
Wszystkie rodzaje...
Widzę. Chcesz złożyć skargę?
NIE.
Nikt z Was nie złożyłby skargi, ale gdy tak się dzieje, przychodzicie do nas z płaczem.
Cholerny komputer...
Wyrzuć to!
Kosztowało 14 milionów.
Jaki jest twój zawód teraz?
Jestem zakonnicą w klasztorze New Hill.
- Zakonnica? - Tak.
- Więc po co jechać do Niemiec? - Aby pomóc mojemu przyjacielowi.
Myślałem, że zakonnice po prostu modliły się przez cały dzień.
Robimy też inne rzeczy.
Podpisz tam.
Nie wierz we wszystko, co ci powiedzą.
Jest mnóstwo ludzi.
Co słychać?
Czuję się lepiej?
Co to jest, Alino?
Twój bagaż.
Dlaczego się dla mnie pakujesz?
Wiesz, że nie znoszę, jak ktoś przegląda moje rzeczy.
Zrób to sam!
Dlaczego jesteś rozebrany? Jesteś chory.
Jakaś wata?
Tam.
Alina, chodziłaś tak do spowiedzi?
Wiesz, to straszny grzech.
Dostałeś mój dyplom?
Nie. Nie dałaby mi tego.
- Naprawdę tego potrzebuję. - W poniedziałek.
Nasze bilety są na poniedziałek.
Zmienimy je.
A bilety autobusowe do Niemiec?
Voichita, musimy tam być w czwartek,
albo przegapimy łódź.
Alina, rozmawiałem z ojcem. Jeśli odejdę, nie przyjmie mnie z powrotem.
- Co? - To właśnie powiedział.
- Więc co? - Co masz na myśli?
Powiedzieliśmy, że odtąd będziemy razem. Dlaczego wrócić?
Tak, ale nie mówiłem, że popłyniemy łodzią.
Gdzie jeszcze możemy pójść?
Alina, poszłam inną drogą, nie mogę wyjść i się odciąć.
Jaka inna ścieżka?
Ścieżka, która oznacza, że nigdy nie będę sam.
Sam? Będziesz ze mną.
Jasne.
Bez Boga w duszy, z kimkolwiek jesteś, nadal będziesz sam.
Voichita, co ty mówisz?
Jesteś wszystkim co mam. Nie potrzebuję nikogo innego.
To nie powinno tak wyglądać.
Alina, ludzie przychodzą i odchodzą. Tylko Bóg jest zawsze z tobą.
Myślisz, że nie było mi ciężko, kiedy odszedłeś?
To było trudne. Naprawdę trudne.
Ale Bóg mi pomógł i tu znalazłam pocieszenie, dom
z mamą i tatą.
Voichita, powiedziałeś, że jestem twoją rodziną. A teraz potrzebuję twojej pomocy.
Szaleję sam tam. Tak jak pomagałem tobie w sierocińcu.
I czy ci nie pomogłem, Alina?
Voichita, czy nadal mnie kochasz?
Kocham Cię, ale nie tak jak wcześniej.
Jak zatem?
Nie wiem.
To jest inne.
Jak rozumiesz słowo „inny”?
Bo teraz jestem inny, Alina.
- Mam teraz w duszy kogoś innego. - Kto?
Kto jest w twojej duszy, oprócz mnie?
Co ci się stało?
Ludzie się zmieniają, Alina.
Człowiek, który odchodzi, nie jest już taki sam, kiedy wraca.
Voichita, czy kochasz tego Ojca?
- Jak możesz o to pytać? - Pieprzysz go?
Czy to to?
Jak on cię tak skrzywdził?
Współczuję Ci Alina, że nie potrafisz zrozumieć.
Nie wiem jak ci pomóc.
To ty potrzebujesz pomocy.
To ty.
Rozpakuj moje rzeczy, proszę.
Chodź, chłopcze!
Ofiarujemy tę komunię Twojemu słudze,
Ciało i Krew Pana, Boga naszego, Jezusa Chrystusa...
o odpuszczenie naszych grzechów i życie wieczne.
O co chodzi, Alino?
Czy jest coś śmiesznego w tym, co robimy?
- Chcesz komunię? - NIE.
Jestem brudny.
Pardon?
To jej czas w miesiącu, ojcze.
Następnie proszę poczekać na zewnątrz.
- Wyrzucasz mnie z kościoła? - Alino!
Co?
Bóg jest dla wszystkich, nie tylko dla ciebie!
Alina, jeśli jesteś zmartwiona, wyjdź i uspokój się.
Zaraz przyjdę i z tobą porozmawiam.
Zamknąć drzwi.
Co jest z nią nie tak?
Ona jest zmartwiona, tato,
ale to minie.
Czy powiedziała mi wszystko na spowiedzi?
Nie wiem, tato.
Matka,
mów do niej,
zobacz co jest nie tak. To dzięki jej wyznaniu.
Papa! Ona próbuje skoczyć do studni!
Uderzyła głową o studnię, po czym pochyliła się nad nią.
Alina,
odsuń się od studni!
Mój Boże, co się z nią dzieje?
- Alina... - Zostaw mnie w spokoju!
Alina, wróć od studni.
Porozmawiajmy. Być może zapomniałeś o czymś podczas spowiedzi.
Czy ty?
Powiedz nam, Alino!
Jeśli to zrobisz, poczujesz się lepiej, zobaczysz.
Boże chroń nas!
Chodź, uspokój się.
- Puścić mnie! - Przestań, Alino!
Trzymaj ją!
Uspokoić się! Pójdziemy!
W porządku.
Uspokoić się!
Broń Boże!
Co jest z nią nie tak?
Nie wiem, ojcze.
Zabierzmy ją do cel!
Czy się uspokoiłeś?
Kup jej buty.
Wszystko w porządku, siostro?
Moje okulary?
Myślisz, że ukrywała większy grzech?
- Wspomniałeś o samogwałcie? - Mój Boże!
Zabije cię!
Zdobądź linę z dzwonów! Szybki!
Powinniśmy zabrać ją do szpitala!
Biegnij i powiedz panu Valerice, żeby wezwała karetkę.
Cześć?
Proszę wysłać karetkę. Mamy chorą dziewczynę.
Dusi się i jest bardzo pobudzona.
25-letni.
Ringhis Alina.
Smighelski Voichita. Chora dziewczyna nazywa się Ringhis.
Smi-ghel-ski.
Tak jak to.
Klasztor na Nowym Wzgórzu.
Tak, to jest adres.
Jak możemy ją sprowadzić? Jesteśmy klasztorem.
Co?
Zwiąż ją!
Kazali się za nią modlić, nie ma karetki.
Antonia, spróbuj ich przekonać.
Cześć?
Proszę pani, byłam pielęgniarką. Ta dziewczyna musi jechać do szpitala.
Nie mogę jej tutaj dać zastrzyku!
Ma drgawki, coś w rodzaju ataku epilepsji.
Tak, ona też krwawi.
Mój Panie, co się stało, Ojcze?
Musimy zabrać ją do szpitala!
Teraz nie mają karetki.
Zabierzmy ją sami, możesz umrzeć czekając na nie!
Chodźmy zatem! Pomóż mi ją podnieść!
Jedziemy do szpitala!
Uspokój się, Alinko!
Uspokoić się!
Gina!
Powiedz lekarzowi, żeby zszedł na chwilę.
Sandra! Wezwać doktora.
- Dobry wieczór. - Co to jest?
Są z chorą dziewczyną i zostali odesłani z psychiatrii.
- Gdzie ona jest? - W samochodzie.
- Przyprowadź ją. - Mówią, że jest agresywna.
Przynieś wózek.
Pospiesz się.
- Dobry wieczór. - Co się stało?
Przyprowadziliśmy dziewczynę, która jest niezwykle wzburzona.
- Gdzie ona jest? - Już ją przynoszą.
Uspokoić się.
- Kto ją tak związał? - Ojciec tak.
Chciała rzucić się do studni.
Dlaczego ją zakneblowałeś?
Gryzie, pluje, przeklina.
Ile ona ma lat?
24. W marcu skończy 25 lat.
Biedactwo!
Ostrożnie, doktorze, uderzyła nas wszystkich!
Co jest z nią nie tak?
Nie wiemy. To przyszło nagle.
W jednej chwili płacze, a potem się śmieje.
Zrób miejsce na oddziale.
Powiedz Sandrze, żeby przygotowała haloperidol i zastrzyk diazepamu.
Boże chroń ją!
Uspokój się, Alinko!
Chodź, jest OK.
Zachowuj się, teraz!
Boże, ona ma taką moc!
Czy możemy ją teraz rozwiązać?
Poczekaj, aż zacznie obowiązywać.
Ma 15 lat. Wyskoczyła z okna
bo nie miała okresu.
Niech Bóg jej pomoże.
- Gina, gdzie jest moja komórka? - Ładuje się.
Przyjdź i wypełnij formularze.
Tak, doktorze.
Czy możemy poznać jej dane?
Ty idź.
Nie widzisz, co się z nią dzieje?
Lepiej ją zatrzymaj i módl się za nią.
W sierocińcu zabrali cię do kościoła?
Kiedyś zabrali nas na wycieczkę
do klasztoru.
Poza tym to od nas zależało, czy pojedziemy w niedzielę.
I poszła?
Od czasu do czasu, ale nie często.
Kto wie, za jakie ukryte grzechy teraz płaci.
Jest mniejszą grzesznicą niż dziewczyny, które całe dnie spędzają w kościele.
Mówiłaś, że chłopcy kazali ci robić różne rzeczy.
Ale nie Aliny.
Pobiłaby ich, nikt by jej nie mógł dorwać.
Dlatego nauczyła się karate.
Czy ona cię pobiła?
Chroniła mnie.
- Czego chciała w zamian? - Nic.
Byliśmy przyjaciółmi, to wszystko.
Coś musi być z nią nie tak.
W domu miałem sąsiada, który obudził się pewnej nocy
i zobaczyła, że jej mąż się na nią gapi, ale jego oczy się zmieniły.
Zwykle piwne, teraz były czarne.
I przemówił zmienionym głosem.
Zapytała go: „Co się z tobą dzieje?”
Nie odpowiedział. Następnego dnia nie pamiętał nic.
Budowali blok mieszkalny nad starym cmentarzem.
Broń Boże!
Co ona robiła w Niemczech?
Zajmowała się domem,
pracowała w barze...
Mam nadzieję, że nie dołączyła do jakiejś sekty.
Jakiego rodzaju barze?
Nie wiem.
Tylko bar. Pracowała jako kelnerka.
Nie znalazła ci tam pracy?
Chcesz się mnie pozbyć?
Mój kuzyn chce wstąpić do klasztoru,
ale w Bukareszcie poprosili o pieniądze, a ona nie może zapłacić.
Zapytaj Siostrę Pahomię.
Zapytaj mnie, co?
Wracasz do męża?
NIE! Kto Ci to powiedział?
Zawsze myśli, że wrócę
ale nie chcę kolejnego dziecka.
Jeśli Bóg zdecydował się zabrać mojego chłopca, to co mogę zrobić?
Przynajmniej tutaj jestem bliżej niego.
Biedactwo.
Boże błogosław.
Od pani Dimy.
Arkadia,
idź z Lustiną i nakryj do stołu.
Zdobądź krzesła od pana Valeriki, jeśli ich potrzebujesz.
Gdzie są nowe ręczniki?
W łazience.
Zawiń w nie chleb.
I włóż czyste ręczniki do łazienki.
Tak.
Czy po mszy mogę odwiedzić Alinę w szpitalu?
Elżbieta!
Zwiąż psa, bo znowu zerwał łańcuch.
Spieszyć się!
Voichita, przestań wprowadzać psy, dobrze?
Tak.
Przygotuj je.
Jeśli chodzi o szpital, poczekaj, aż przyjedzie ojciec.
Mamo, oni żyją!
Tak najlepiej smakuje ryba.
Po tobie.
Ach, dyrektorko! Jak miło cię widzieć!
Cześć, Voichita, jak się masz?
Nic mi nie jest...
Poszedłeś po dyplom Aliny?
Tak, jest teraz w szpitalu.
Co jest z nią nie tak?
Nie wiemy. Zobaczę się z nią dzisiaj.
Chcesz, żebym cię tam zaprowadził?
Zapytam mamę, czy mogę iść.
- Jak się ma jej brat? - Znalazł pracę.
Irina urodziła dziecko!
Ach! Chłopiec czy dziewczyna?
Chłopiec.
Gratulacje! Jak on ma na imię?
George, więc to działa i tu, i tam.
Jest w Brisbane i czeka, aż przyjadę i pomogę.
Kiedy wychodzisz?
Powinnam była wyjechać, ale teraz muszę opiekować się mężem.
Co z nim nie tak?
Jest bardzo chory.
Lekarze kazali przygotować się na najgorsze.
Nie rozpaczaj. Bóg jest wielki i cuda są możliwe, jeśli masz wiarę.
Mój mąż ma raka gardła z przerzutami.
To nie ma znaczenia. Moja szwagierka miała raka,
i przyszła do Ojca, aby się za nią modlić, teraz jest cała i zdrowa.
Każdy przypadek jest inny.
Ojciec ma wielki dar, porozmawiaj z nim, może będzie mógł pomóc.
Ojciec niedługo tu będzie. Jest w biskupstwie.
Wysłał wiadomość, że się spóźni, przeprosiny.
Wszystko w porządku, nie spieszymy się.
To trudne. Ponieważ zrezygnował z pensji,
oni go tam nie lubią, obserwują każdy jego ruch.
Myślisz, że biskup nie poświęci kościoła,
tylko dlatego, że nie jest pomalowany?
To jest życie. Musimy postępować dalej, tak jak chce Bóg.
Proszę usiąść do czasu przybycia ojca.
Nie martw się, wrócę innego dnia.
Jak sobie życzysz...
Czy mogę pojechać do miasta z dyrektorką?
Ona mnie podwiezie.
Dobrze idź. Niech cię Bóg błogosławi.
Boże błogosław.
Ionut!
Jak się masz?
OK.
Załóż płaszcz. Chcesz umrzeć?
To nic wielkiego.
Czy masz jakieś pieniądze?
NIE.
Twoja siostra jest w szpitalu. Powinniśmy dać jej trochę jedzenia.
Idź zdobyć trochę pieniędzy.
Nie dadzą mi żadnego.
Chcesz ją zobaczyć?
Tak.
Czy pozwolą ci odejść?
Myślę, że tak.
Idź i zapytaj.
Poproś ich o trochę pieniędzy.
Hej, powiedz szefowi, że wychodzę.
Zadzwoń do pielęgniarki. Powiedz, że się obudziła.
Widzisz, jeśli się pomodlisz...
Jak się czujesz?
Czy chcesz trochę wody?
NIE.
Coś bolało?
NIE.
Nigdy więcej nie zostawiaj mnie samego!
Nie zrobię tego.
Co powiedziałeś, żeby ją obudzić?
Nie wiem.
Jak się masz? Zaniepokoiłeś nas wszystkich.
Jak masz na imię?
Alina.
Pozwól jej mówić.
- Alina. - Co?
- Alina. - Alina co?
Ringhisa.
Skąd jesteś, Alino?
Z Razboieni.
Dlatego jesteś takim wojownikiem...
- Głodny? - NIE.
- Spragniony? - NIE.
Czy coś boli?
NIE.
A co robisz w klasztorze?
- Przyszedłem po nią. - Głośniejsza!
- Przyszła mnie odwiedzić. - Tak?
Byliśmy współlokatorami w sierocińcu.
A gdzie teraz mieszkasz?
Z rodziną zastępczą...
Pozwól jej odpowiedzieć.
Mój oficjalny adres to rodzina w Sintesti.
Ale teraz mieszkam w Niemczech.
W Niemczech?
A co robiłeś w Niemczech?
Pracowałem.
Ładny.
I tęskniłeś za domem.
Nie. To za nią tęskniłem.
Więc wracasz do Niemiec?
Pojedziemy pracować na łodzi.
Na łodzi? Fantastyczny!
Ale powiedz mi, Alino,
dlaczego zaatakowałeś pielęgniarki?
Albo nie pamiętasz?
Wracajcie do swoich łóżek.
Pozwól mi porozmawiać z dziewczyną.
Powiedz mi, Alino,
czy słyszysz czasem głosy?
A może masz wrażenie, że ktoś Cię śledzi?
Czasami tak
może usłyszę głos.
Od kiedy?
Przez chwilę.
A czy teraz to słyszysz?
Teraz nie.
I co ci powiedział ten głos?
Powiedziało mi, co mam robić.
Więc słyszałeś to, zanim przyszedłeś do klasztoru.
Często słyszała głos swojego taty.
A gdzie jest twój ojciec?
Powiesił się, gdy miała 6 lat.
Możesz mnie teraz rozwiązać?
Bądź cierpliwy. Rozwiążemy cię trochę później.
Muszę iść do toalety.
Marcela,
zdejmij jej paski.
Nie jestem. Wiesz jaką ona ma moc?
Słyszałeś, o co pytałem?
Przygotuj haloperidol i zdejmij paski.
Doktorze, czy możemy przestać podawać jej leki?
I widzisz jak ona się zachowuje?
Świetnie! Mówisz mi, jak mam wykonywać swoją pracę!
Zachowuj się, OK?
Chodź, jedz.
Dziękuję.
Rozmawiałem z panem Valericą.
Mógłby tam zostać i pracować dla niego.
Połóż mu dziś wieczorem koc w nowych celach.
Zatem jutro zobaczymy.
Tak mamo.
Dziękuję.
Chodź, tata czeka.
Co powiedział doktor?
Powiedział, że nic jej nie będzie,
ale że potrzebuje spokoju i ciszy.
Powiedział, co się z nią dzieje?
Powiedział, że ty lub mama powinniście z nim porozmawiać.
Idź i porozmawiaj z nim, mamo.
Tak ojcze.
Ale powiedział, że Bóg wie, jak działają te choroby.
Mówi, że cię zna.
Kiedy uprawiałeś sport...
Może.
Tato, kiedy ją wypuścili ze szpitala,
Czy możemy ją zatrzymać, dopóki nie poczuje się lepiej?
Ona nie ma dokąd pójść.
Nie ma miejsca nawet dla nas, nie mówiąc już o przyjmowaniu innych.
Zaopiekuję się nią, tato, jeśli pozwolisz jej zostać.
Gdzie będzie spać?
Ze mną.
A co z lekami i jedzeniem?
Ma trochę pieniędzy u rodziny, u której mieszkała.
To nie jest hotel ani azyl...
To miejsce dla tych, którzy mają Chrystusa w sercu.
Jeśli Go nie masz, albo, co gorsza, masz kogoś innego,
lepiej nie przychodź i nie przeszkadzaj innym.
Czy rozumiesz?
Tato, ale jeśli pozwolimy jej zostać,
może znajdzie Boga i wszystko się ułoży.
A jeśli nie?
Chcę jej pomóc
ale nie chcę skandalu w klasztorze.
Ludzie uważnie nas obserwują.
Jestem jedyną osobą, którą musi się nią opiekować.
Dopóki nie poczuje się trochę lepiej, ojcze.
OK. Ale jesteś za nią odpowiedzialny.
Jeśli ona sprawia kłopoty, ty też odejdź.
- Zapamiętaj moje słowa. - Tak, tato.
Możesz iść.
Która godzina?
Jest 11:00.
Jaki dziś dzień?
Poniedziałek.
Przyniosłem ci trochę pomarańczy.
Matka Elena mówi: „Wyzdrowiej wkrótce”.
Zadzwoniłem do niej na twoją komórkę.
- Jak się ma mój brat? - OK.
Ojciec pozwolił mu zostać. Wyśle go do klasztoru.
- Czy dzwonili do mnie z Niemiec? - Nikt do ciebie nie dzwonił.
- Rozmawiałeś z lekarzem? - Tak.
Kiedy mnie wypuszczą?
Mama poszła go odwiedzić.
Co jest ze mną nie tak?
Powiedział, że potrzebujesz odpoczynku.
Dali mi jakieś pigułki.
Potrzebujesz także ciszy i spokoju, żeby nie pogorszyć się.
Nie ma tu ciszy i spokoju.
Alina, rozmawiałem z ojcem.
Możesz zostać z nami, żebym mógł się tobą zaopiekować.
Ale musisz się zachowywać, bo inaczej nas wyrzucą.
A mogę z tobą spać?
Jeśli będziesz się zachowywać.
Ale przede wszystkim
jeśli chcesz wyzdrowieć, musisz wpuścić Boga do swojego serca.
Jak Go wpuścić?
On nie przyjdzie, jeśli nie będzie mile widziany.
Jeśli Go potrzebujesz, w porządku, jeśli nie, On nie będzie ci przeszkadzał
aż pewnego dnia zdasz sobie sprawę, jak bardzo Go potrzebujesz.
Więc co powinienem zrobić?
Powinieneś się modlić,
rozpoznaj swoje grzechy i unikaj ich popełniania.
A wtedy będziesz mnie znowu kochać?
Ale ja cię kocham, Alino.
Liczy się to, że Bóg będzie cię kochał.
Wtedy zobaczysz o ile lepiej się poczujesz.
Wolałbym, żebyś mnie kochał.
Ja też cię kocham,
ale to nie może się równać z miłością Boga.
Poczekaj minutę.
Zabierzesz ją do domu, mamo?
Czy ona została uzdrowiona, doktorze?
Nie, ale tutaj nie będzie jej lepiej.
Co się z nią dzieje, doktorze?
Trudno powiedzieć.
Ale oprócz choroby ma infekcję płuc.
Nie wiemy skąd.
Widziałeś jej zachowanie?
Baliśmy się jej.
Jest teraz na lekach.
Więc mieści się w... normalnych parametrach.
Ale potrzebuje dużo odpoczynku, żeby dojść do siebie,
i należy je trzymać pod obserwacją.
Czy to coś poważnego?
Poważne, cóż...
Te cholerne choroby cię nie zabiją, ale nie pozwolą ci żyć.
Czy zatem nie powinna zostać?
Mamo, zatrzymałbym ją tutaj
ale remontują nowe skrzydło,
i widać, jak bardzo jest nas tłoczno.
W jej stanie
zmuszanie jej do wspólnego łóżka tylko pogorszyłoby sytuację.
Wiesz, że w klasztorze będzie jej lepiej.
Myślę, że byłoby tam ciszej.
Nie wiem...
Będzie traktowana tak samo jak tutaj.
Ty wiesz najlepiej.
Czy ojciec ją przyjmie?
Jeśli będzie musiał, zrobi to.
Myślę, że tak byłoby dla niej lepiej.
Pacjenci tutaj są chorzy, niektórzy nawet umierają.
Trzeba ją teraz trzymać z dala od stresu.
Tak jak mówisz, doktorze.
OK, w takim razie ustalone.
przepiszę
dwa leki. Można je dostać w aptece.
Jeden jest drogi, drugi tani. Załatwisz to.
Zyprexa i...
Lewomepromazyna.
Apteka znajduje się na Bulwarze Stevena Wielkiego.
Pańskie nazwisko, proszę.
- Moje prawdziwe imię i nazwisko w dowodzie? - Do akt.
Arvinte...
Domnica.
Podpisz, że zgadzasz się ją zabrać.
Daj jej jedną Zyprexę dziennie
i lewomepromazyna trzy razy dziennie.
I poproś ją, żeby przeczytała Pismo Święte, to pomoże.
Zaczynam mówić alfabet: A.
Zatrzymywać się.
T...
Cel.
Etymologia.
Żyroskop.
Pe... Wisior. „Nt”, przegrywasz!
Co to jest bażant?
Bażant? Powiedziałem „wisiorek”, a nie bażant!
Boże błogosław!
Wypuścili cię już?
Czy możesz zagotować trochę wody?
Lekarz powiedział, że najlepiej będzie, jeśli tutaj odpocznie.
Dobrze więc.
Usiądź, aż przygotuję ci kąpiel.
Ojciec jest zajęty, nie pobłogosławił jeszcze twojej celi.
Gdzie jest ojciec?
W kościele.
Poczekaj tu na mnie, OK?
Powiedziała, że chce się przyznać.
Mówi, że chce znaleźć spokój i ciszę.
Jeśli się przyzna, będę musiał zmusić ją do pokuty.
Powiedziałem jej, tato.
W tej chwili jest bardzo słaba.
Tak, tato, ale może to jej pomoże.
Co powiedział doktor?
Wysłał ci to.
Módlcie się za jego rodzinę.
Poczekaj minutę.
Przeczytaj jej listę grzechów.
OK.
Wyjaśnij jej je.
Zaznacz każde, które popełniła.
Gdy już skończysz, przyjdź do spowiedzi.
Dziękuję.
Pobłogosławię twoją celę, aby wypędzić wszelkie zło.
Dziękuję, tato.
Mając tę listę grzechów,
możemy odkryć te, które popełniliśmy,
nieświadomi, że grzeszymy.
Ile tu tego jest?
464.
Spisać je.
Podczas spowiedzi możesz nie pamiętać wszystkich grzechów,
to tak, jakby diabeł przejął twój umysł i zapomniał.
- Powinniśmy zaczynać? - Zacząć robić.
Najprościej jest wziąć długopis i papier,
i zapisz grzechy, które popełniłeś.
Czy zanim tu przyszedłeś, byłeś u spowiedzi?
NIE.
Jeśli nie możesz powiedzieć wszystkiego, lepiej się nie spowiadać.
Jeśli zaniedbasz grzechy, te, które wyznasz, nie zostaną odpuszczone
i kara jest podwójna.
Ona sobie poradzi.
Chodź, przeczytaj.
Więc:
Straciłam wiarę w Bożą pomoc i litość.
Jeśli wątpiłeś, że Bóg istnieje i On może ci pomóc.
Jeśli nie rozumiesz, nie wstydź się zapytać.
Wstyd jest popełnić grzech i nie przyznać się do niego.
Czy mogę?
Myślałam, że Bóg mi nie wybaczy
a będąc grzesznym, zostałbym wysłany do piekła.
Napisz numer. To jest łatwiejsze.
Tak: 2.
Pozwól jej zrobić to po swojemu.
OK. Podaj liczbę każdego grzechu, OK?
OK.
3. Wierzyłem, że o moim zbawieniu zadecyduje Bóg.
Jeśli nie pomyślałeś o zbawieniu, jest to także grzech.
4.
Wierzyłam, że Bóg o mnie zapomniał i nie pomoże.
5. Wierzyłem, że na świecie jest wiele zła, a Bóg nic nie robi.
Dlaczego więc nic nie robi?
Więc o tym pomyślałeś. Zaznacz to.
Nie zatrzymuj się, czytaj!
Czytasz. Napiszę je w tej sprawie
i wytrzyj to później. Masz gumkę?
6.
Wątpiłem w istnienie Boga, Nieba, Piekła, aniołów, demonów,
bo nigdy ich nie widziałem.
7. Wątpiłem w Pismo Święte.
Nie wierzę w cuda opisane w Piśmie Świętym.
8.
Obraziłem, deptałem lub odrzucałem święte księgi.
9. Nie mogę znieść mówienia o Bogu.
Miałem mroczne chwile, kiedy nie słyszałem słów wiary.
10. Bluźniłem przeciwko Bogu, świętym, Najświętszej Dziewicy itp.
11. Zbyt mocno wierzyłem w litość Boga,
wierząc, że Bóg mi przebaczy, mimo wszystko.
12. Miałem myśli samobójcze.
13. Paliłem lub zażywałem narkotyki.
Palenie i narkotyki to samobójstwo.
14. Przysięgałem i wątpiłem w rzeczy święte:
kościół, ikony, świece wotywne, kadzidło itp.
15. Łatwo się denerwuję, tracę panowanie nad bliskimi mi osobami.
16. Nienawidziłem i krzyczałem na innych,
Kłóciłem się i szukałem argumentów z innymi.
17. Zemściłem się, zamiast szukać przebaczenia.
18. Źle mówiłem o bliskich mi osobach.
19. Nie mogę znieść tych, którzy wyrządzają mi niesprawiedliwość.
20. Bluźniłem i obraziłem świętych.
21. Biłem ludzi pięściami, plułem na innych.
22.
Zaśpiewasz dla mnie?
Śpij maleńka, idź spać
Tak spokojne są ptaki i owce
Cisza na łące i drzewach
Nawet brzęczenie pszczół
Srebrzyste promienie księżyca są takie jasne
W dół przez okno daj światło
Nad tobą promienie księżyca będą pełzać
Śpij mój mały, idź spać
Dobranoc, kochanie, dobranoc
- Dał ci pozwolenie? - Tak.
- A pokuta? - 1000 pokłonów i postu.
Tutaj.
Musisz pokłonić się Dziewicy Maryi 33 razy, a następnie zrobić znak.
Oto pióro i papier.
Kontynuuj, aż skończysz.
Jeśli się zmęczysz, zatrzymaj się i odpocznij. OK?
- Tak. - Dobry.
Gdzie jest ojciec?
W mojej celi.
Chodź szybko! Siostra Antonia zemdlała!
Przynieś trochę wody!
- Co jest nie tak? - Siostra Antonia jest chora.
Ojciec Antonia rąbał drewno
i znalazła czarny krzyż w tej sosnowej kłodzie.
Tam na dole.
A kury nie zniosły ani jednego jajka!
Uspokoić się! W porządku.
Kontynuuj swoje zadania,
i dość tych bzdur o znakach.
Co robimy z logiem?
Spal to, co jeszcze!
- Która godzina? - 2:00.
- Czy pada śnieg? - Trochę.
Chcesz żebym został?
Jak chcesz.
Stąd...
Mój Panie, mój Panie,
dlaczego mnie porzuciłeś?
Daleki jestem od mego odkupienia, poprowadzony jeszcze dalej przez moje błędy.
Panie mój, wzywam Cię w ciągu dnia
ale nie zwracasz swego wzroku na mnie.
Ty mieszkasz pośród chwały Izraela.
W Tobie pokładali wiarę nasi ojcowie.
I w ich wierze przebaczyłeś im. Do Ciebie wołali
Tobie zaufali.
I w Tobie nie znaleźli wstydu.
I ja...
Alina?
Co się stało?
Dlaczego nie śpisz?
Co Ty tutaj robisz?
Muszę czytać Pismo Święte.
Teraz, w nocy?
Tak, jest to wymagane.
I czytacie razem?
Alina...
Zostaw mnie w spokoju.
Myślałem, że śpisz.
Nie zostawiaj mnie tak więcej!
OK.
To czas na sen.
- Idziesz? - Muszę czytać.
Nie idę sam.
Alina, zaraz tu będę.
NIE.
- Chcesz zostać, kiedy będziemy czytać? - Tak.
OK, zostań tutaj.
Załóż to.
Siostro, napraw piec, dym nadal się ulatnia.
W porządku, siostro.
Co?
Diabeł w niej siedzi! Musimy powiedzieć ojcu!
Uspokoić się! Co ona powiedziała?
Okropne rzeczy! I zmienionym głosem.
Porozmawiam z nią! Nie mów nic ojcu!
Mój Pan!
Zabierz Alinę i idź do Ojca.
- Gdzie on jest? - W swojej celi.
Wejdź!
Usiądź.
Alina, jak to ująć.
W klasztorze,
trzeba uwolnić się od wszystkich ziemskich rzeczy.
Aby myśleć tylko o Bogu i żyć w Jego świętej łasce,
trzeba zapomnieć o dobytku.
Mówią, że pieniądze to oko diabła.
Trzeba wyrzec się także miłości do ludzi, aby skupić się wyłącznie na Bogu.
I dlaczego?
Aby nic nie prowadziło z powrotem do życia i pokus.
Diabeł jest bardzo przebiegły.
Sprawia, że pragniesz różnych rzeczy, abyś mógł stać się jego niewolnikiem.
Myślisz, że zadowalasz siebie, ale zadowalasz jego.
Jeśli kiedykolwiek zechcesz podążać tą ścieżką,
przyjmiemy Cię z otwartymi ramionami.
Ale musisz wyrzec się wszystkiego, co masz na świecie.
Trzeba tu przywieźć pieniądze i dobytek.
Jak widzieliście, jesteśmy jak rodzina.
Każdy przynosi tyle, ile może.
Ale nie sądzę, że jesteś gotowy na ten krok.
Więc idź i przemyśl to,
odpocznij sobie,
a kiedy już podejmiesz decyzję,
przyjdź tu i mi powiedz.
Co zrobiłem, ojcze?
Nie chodzi o to, co zrobiłeś.
Życie klasztorne jest dla tych, którzy wybierają tę drogę.
Wydajesz się niezdecydowany co do swojej ścieżki i sprawiasz kłopoty innym.
Czy rozumiesz?
Pan Valerica czeka na ciebie.
Kiedy już się spakujesz, możesz wyruszyć w drogę.
Poczekaj na mnie na zewnątrz.
Idziesz ze mną, prawda?
Możesz z nią iść.
Tato, ale dokąd ona może pójść?
Czy ona nie miała rodziny zastępczej?
Wyjechała stamtąd wiele lat temu. Przetrzymują tylko jej rzeczy.
Nie wiem. Idź i zobacz.
Tato, z Bożą pomocą, jej stan się poprawi, jeśli tu zostanie.
Nie można Boga narzucić komuś, kogo On odpycha,
zobaczysz?
- Ale tato... - Siostro, ostrzegałem cię.
Niech ona zadecyduje, a my wypełnimy wolę Boga.
Idz już.
Pobłogosław mnie.
- Mieć trochę. - Nie, dziękuję.
Proszę, są na Wielki Post!
Dziękuję.
A ty?
- Dziękuję. - Nie ma za co.
- Pomóż sobie. - Dzięki.
Ja też będę mieć.
Są takie smaczne.
Co więc powiedzieli lekarze?
Że musi odpocząć.
Pomyśleliśmy więc, że powinna tu zostać, dopóki nie wyzdrowieje.
A później zdecydujemy.
Wyjazd do Niemiec nie był dobrym pomysłem.
Za dużo pracy... Ale czy ona słuchała?
Wśród tych wszystkich obcokrajowców...
Kto wie, kogo w końcu spotkała.
Na pewno zły wpływ!
Trudno jest zabrać dzieci z sierocińca.
Ale chcieliśmy pomóc. To tylko dzieci.
Kiedy Alina przyszła i zobaczyła, że ma swój własny pokój, jaka była szczęśliwa!
Brała prysznic codziennie, aż mój mąż powiedział:
„Spokojnie z wodą, to kosztuje!”
Ale jest pracowita, nie możemy narzekać!
Słuchaj, mamo Eleno, to od Aliny.
To jest elektryczne.
Dzięki. Nie powinna.
Gdzie jest jej pokój?
Tam, w głębi korytarza.
Pójdę i zobaczę się z nią.
Kontynuować.
Tędy, prosto.
Znajdziesz to.
Czy to twój pokój?
Tak.
To miłe.
W porządku, mamy własną łazienkę.
Alina, muszę już iść, pan Valerica się spieszy.
Wyjeżdżasz z nimi?
No tak, Alino.
A co ze mną?
Lepiej będzie, jeśli zostaniesz tu na chwilę
przemyśleć i odpocząć.
Nie powinieneś przemyśleć kilku rzeczy?
Ale przyjdę cię zobaczyć.
Poproszę ojca, żeby pozwolił mi przyjechać do ciebie w sobotę
i niedzielę też, jeśli chcesz. OK?
Możemy porozmawiać i przemyśleć sprawę.
Ale muszę teraz iść.
Zachowuj się, OK?
Wrócę wkrótce, OK?
Nawet się nie żegnam, do zobaczenia wkrótce.
Chodź, bądź dobry!
Nie zgodziliśmy się, ale ona nalegała, żeby pojechać do Niemiec.
Więc pozwoliliśmy jej odejść.
Jej miejsce zajął jej brat
ale jest trochę marzycielem. Nie możesz na nim polegać.
Ojciec wyśle go do klasztoru.
OK, nie będziemy już na niego czekać.
Mamo, pójdziemy teraz?
- Nie zostaniesz na kolację? - Musimy wracać.
Jak sobie życzysz.
Zostań tu z nią przez chwilę.
Zostań tutaj?
Ojciec Nusu powinien wkrótce wrócić z połowów.
Zostań i jedz!
Musimy jechać, ojciec na nas czeka.
Lepiej już chodźmy.
Czyje są te ubrania w mojej szafie?
Przyprowadziliśmy dziewczynę, żeby nam pomogła.
Wziąłeś kolejnego dzieciaka zamiast mnie?
Do pracy, kochanie!
I dałeś jej mój pokój?
Mówiłeś, że zostaniesz w Niemczech.
A gdzie są moje rzeczy?
W kuchni na zewnątrz.
A moje ubrania?
Robiło się coraz bardziej kurzem. Więc umieściliśmy je ładnie i bezpiecznie
w niektórych workach na śmieci.
Zabierz je, kiedy ich potrzebujesz.
Powinieneś je rozdawać na jałmużnę.
Co masz na myśli?
Muszę wszystko oddać. Pieniądze są okiem diabła.
Co mówisz, dziewczyno?
Alina, nie spiesz się.
Odpręż się, a kiedy poczujesz się lepiej,
Ojciec będzie na ciebie czekał.
Nie, zdecydowałem.
Dajcie mi też moje pieniądze, są potrzebne na konsekrację kościoła.
Nie daj Boże, Alino!
Alina, zostań tu na chwilę.
Ale mamo, ona zdecydowała się przyjechać i do nas dołączyć.
Spieszcie się, musimy wrócić przed zmrokiem!
Musimy poczekać na pieniądze na Nusu.
Kuchnia jest otwarta?
Klucz jest na swoim miejscu.
Poczekaj, przyjdę pomóc.
Alina, co w ciebie wstąpiło?
Nawet nie wiesz, ile mam grzechów,
Ojciec musiał mi dać 1000 pokłonów.
Mój Panie, ale jakie możesz mieć grzechy?
Rozdaj wszystkie kolorowe ubrania.
- A czarne? - Możemy je zabrać, mamo?
Alina, tata ci coś powiedział...
Powiedział, że mogę przyjść, jeśli wszystko oddam, prawda?
Spodnie? Rozdaj je wszystkie!
Nie chodzi tylko o dawanie.
Pieniądze można przeznaczyć na konsekrację kościoła.
To też oddaj. Albo sprzedaj, jeśli chcesz.
- Jasne? - Tak. Pochodzi z Pfaff.
Pamiętasz go, prawda?
Przybył Papa Nusu! Idź go zaskoczyć!
Mój Boże, co się z nią dzieje?
Nie wiemy.
Przyznała się. Przyjęła komunię.
Porozmawiaj ze swoim mężem.
Może uda mu się przekonać ją, żeby tu została i odpoczęła.
Właściwie nie ma tu już dla niej miejsca.
Pospiesz się, tato, musimy jechać!
Alina ci powiedziała?
- Co? - Chce zostać w klasztorze.
Tak.
A ona chce pieniędzy.
Moje pieniądze, które zaoszczędziłem. Zapomnij o reszcie.
Dałeś mi to na przechowanie, a teraz dajesz jako jałmużnę?
A co z tą ziemią, którą chciałeś kupić?
Już tego nie potrzebuję.
Nie chciałeś budować domu?
Wszystko w porządku, mamo Eleno.
Kościół wyda go lepiej.
Przepraszam, ale to nie w porządku.
O nic jej nie pytaliśmy. Robi wszystko, co postanowi.
A co z twoim bratem, Aliną?
Nie możesz kochać nikogo bardziej niż Boga, jeśli chcesz, żeby On cię kochał.
Daj to jakiemuś dzieciakowi.
Alina, słyszysz siebie?
W rodzinie każdy musi coś wnieść, prawda?
Czy kiedy tu mieszkałem, nie płaciłem czynszu?
Prawie nic...
Szkoda stracić pracę w Niemczech.
Już to straciłem.
Życie klasztorne nie jest dla ciebie!
Jesteś zbyt porywczy i kapryśny.
Lubisz gorącą wodę...
Daj nam pieniądze! Robi się późno.
Idź i przynieś jej pieniądze.
No to weź ją, mamo.
Jeśli ona tego właśnie chce.
Wezmę ją. Ale to ojciec zadecyduje.
Pośpiesz się, Papa Nusu!
Tam. 500 euro.
Co? 500?
800 jest na koncie oszczędnościowym.
Pożyczyliśmy Ojcu Chrzestnemu 2 tysiące na operację.
Wysłaliśmy 500, kiedy byłeś w szpitalu.
- Na lekarstwa, Alina. - Na lekarstwa?
Musieliśmy zapłacić za twoje leki.
A także dla lekarzy i benzyny.
Trzymać się.
Dałeś im moje pieniądze?
Dałem to twojemu bratu.
Któregoś dnia przyszedł z tym mężczyzną i poprosił o pieniądze dla ciebie.
500 euro?
Prosił o więcej, ale dałem im tylko 500.
Nie znam szczegółów, ale wszystko było wydane na nią.
Weź to, mamo.
Oto kilka jabłek.
I zdjęcie. Aby o nas przypomnieć.
Cześć.
- To jej? - Tak.
- Podoba ci się mój pokój? - Przepraszam?
Upewnij się, że Cię nie oszukają.
Dobrze, w takim razie pa!
Ojciec,
oni wrócili.
- Dobry wieczór. - Dobry wieczór.
- Na zdrowie, ojcze! - Na zdrowie!
Na zdrowie!
Wysłałem cię tam w pewnym celu.
To nie było możliwe, ojcze.
Oddała wszystko, żeby tu przyjechać.
Bóg ma dla niej plan i poddaje cię próbie, Ojcze.
Idziesz do łóżka?
NIE.
Voichita, opuśćmy to miejsce.
I iść dokąd?
Gdziekolwiek, z dala stąd.
Dlaczego wróciłeś, skoro tak się zachowujesz?
Czy pozostaniesz w tej jaskini przez całe życie?
To jest teraz mój dom, Alina.
Czego się boisz? Czy boisz się żyć?
Słuchaj, Alina, ojciec opowiedział nam kiedyś przypowieść.
Człowiek latami podróżował po świecie w poszukiwaniu sensu życia,
a inny człowiek wyjrzał przez drzwi wejściowe i znalazł pokój i Boga.
Dość tego waszego Boga!
To tak, jakby mówił ojciec, a nie ty.
Alina, jeśli chcesz tu zostać,
musisz wyrzec się tej złości i wściekłości.
Bóg nie lubi gniewu.
Nie możesz już mówić jak normalny człowiek?
Co masz na myśli, Alino?
Przeklinasz i krzyczysz?
- Co powiedziałeś Antonii? - Nic.
Alina...
Byłoby dobrze dla ciebie, gdybyś potrafił wierzyć.
Voichita, naprawdę wierzę.
Gdy byłem sam, codziennie modliłem się do Boga, aby cię do mnie przyprowadził,
ale On nie chce.
Bóg daje nam to, czego potrzebujemy, a nie to, czego chcemy.
Ale ja Cię potrzebuję!
Chodźmy do łóżka.
Alina, dziś wieczorem chcę pobyć sama i pomodlić się.
Odejdź zatem i zostaw mnie w spokoju!
Będę się modlił do twojego Pana Boga, aby wysłał ci dobre myśli.
Ja też.
Jest poza krajem?
Widzę.
Powiedz mu, kiedy wróci, że chciałbym z nim porozmawiać.
Kiedy tylko ma czas.
Dziękuję.
Boże błogosław.
Co powiedział biskup?
Nie przyjdzie, aby poświęcić kościół, dopóki nie zostanie on pomalowany.
Ojcze, ludzie przychodzą do kościoła dla ciebie, a nie dla obrazów.
Kościół od dawna nie był konsekrowany...
Nie prowokuj gniewu Boga.
Kościół jest na wzgórzu i jest w nim więcej ludzi niż we wsi.
To prawda.
Chcę, żeby było zajęte. I tak będzie.
Ludzie zobaczą, co wiara w Boga może osiągnąć,
i biskup zobaczy.
Niech Bóg Ci pomoże, Ojcze!
Zostań z nami na kolacji!
Mam rzeczy do zrobienia, mamo.
Smacznego apetytu i niech Bóg błogosławi!
Niech cię Bóg błogosławi.
Gdzie jest Alina?
Modli się w kościele.
Modlisz się? Ale nadszedł czas kolacji.
Powiedziała, że utrzymuje „absolutny post”.
Modliła się od ostatniej nocy.
Kto jej na to pozwolił?
Pościmy, gdy nadchodzi nasza kolej, a nie wtedy, gdy tak wybieramy! Powiedz jej!
Ojciec! Zniknęła za ołtarzem!
I nie jest sobą!
Co robisz, Alino? Czy poszedłeś za ołtarz?
- Alina, to wielki grzech. - Dlaczego?
Nie rozumiesz?
To wielki grzech. Czy zdajesz sobie sprawę, co zrobiłeś?
Prosiłam jedynie Boga, aby spełnił moje życzenie.
Nie zrobi tego, jeśli pójdziesz za ołtarz!
Czy istnieje ikona spełniająca życzenia, Ojcze?
- Kto Ci to powiedział? - Tak, ojcze.
Powiedziała, że tam jest ikona, która czyni cuda.
Alina, kto ma wiarę, nie potrzebuje ikon, żeby wierzyć!
Ale bardzo tego potrzebuję, ojcze.
Mimo to nie możesz tam wrócić, bez względu na powód.
Ojcze, ale ikona tam jest, prawda?
Oczywiście. Ale to nie powód, aby schodzić za ołtarz!
Od dzisiaj przeniesiesz się do nowej celi!
- Pokażesz mi to? - Co?
Czy mógłbyś pokazać mi ikonę?
Idź i rozpocznij pokutę!
Jesteś zamknięty w swojej celi, dopóki nie skończysz!
Nic tam nie ma!
Wysiadać!
Nie masz tu wstępu, zrozum!
Na ołtarzu nie ma nic, prawda?
Dlaczego ich okłamujesz?
Lubisz ją tu trzymać, prawda?
- Nikt mnie tu nie trzyma! - Zamknąć się!
Nie oszukasz mnie! Dlaczego wziąłeś moje pieniądze?
Nie masz teraz nic do powiedzenia?
Myślisz, że jestem głupi jak te wrony?
Pokaż mi, jeśli jest coś do pokazania! Nic tam nie ma!
Co to jest, tato?
Chcesz mnie tym oszukać?
Boże błogosław!
Siostro, idź z tą panią, dopóki tu nie skończymy!
Poczekaj na zewnątrz! Skończymy od razu.
Przychodzą inni ludzie, ojcze!
Poproś ich, aby zaczekali.
Ale dlaczego, ojcze? Niech przyjdą!
Zabierz ode mnie ręce!
Chcesz mnie przelecieć, ojcze?
Odpowiedz na to!
Wyjdź z kościoła.
Wysiadać!
Wpuść ludzi.
Krzyczała, że nas zabije i wyrzuciła!
Powiedziała, że nie przeprowadzi się do nowej celi.
I powiedziała, że ojciec musi iść i z nią porozmawiać!
Powiedziałem jej, że jest zajęty.
I przeklinała nas.
Mamo, ona nadchodzi!
Zamknij drzwi, nie pozwól nikomu zobaczyć.
Ona tu przyjdzie, mamo!
Idź po siostrę Hristinę, żeby ją uspokoiła!
Zaczęła dzwonić! Ona chce z tobą porozmawiać!
Wyjdź na zewnątrz, siostro!
Tato, nie zamykaj jej! Papa!
Wystarczy! Przygotuj się do wyjścia!
Idź do kościoła.
Mamo, dokąd możemy pójść?
Nie mamy dokąd pójść!
Rozumiem, ale ona nie może tu dłużej zostać.
Ale mamo! Wyrzucić ją na ulicę?
Siostra,
porozmawiaj z Ojcem. Bardzo się o ciebie troszczy.
Poproś go, aby wykonał usługę.
Jaki rodzaj usługi?
Nabożeństwo wypędzania złych duchów.
Z Bożą pomocą może pokonać złego.
Jeśli zwróci się na właściwą drogę, Ojciec pozwoli jej zostać.
Ale w ten sposób nie jest to już możliwe.
Jeśli ojciec jej będzie czytał, jej stan się poprawi?
To zależy od woli Bożej.
Ale jeśli ojciec odważy się spróbować, myślę, że mu się uda.
Ma wielki dar.
Zapytaj go.
Ojciec,
musimy pomóc tej dziewczynie, nikt inny tego nie zrobi.
Czy wiesz o co pytasz?
Tato, wierzę, że Bóg jej pomoże.
Ja nie wiem co jeszcze mogę zrobić.
Nie możesz tu dłużej zostać.
Tato, moje życie nie ma sensu nigdzie indziej.
Nie możemy zabrać jej gdzie indziej?
Gdzie, tato?
Wracając do tej rodziny...
Na jej miejsce wzięli już inną dziewczynę.
Czy ona nie ma żadnych krewnych?
Jej mama żyje,
ale zostawiła ją w sierocińcu i nie chciała jej znać.
Nie zatrzymają jej w szpitalu.
Sierociniec?
Nie możesz wrócić, gdy już odejdziesz.
Nie możemy jej wyrzucić na ulicę.
Oczywiście nie,
ale nie możemy jej też tak trzymać.
Ludzie przyjeżdżają tu, aby przygotować się do Wielkanocy
i mamy wroga w naszym kościele.
Ojciec,
pomóż jej przeczytać nabożeństwo, aby mogła uciec od tego zła.
Tego nie może dokonać jeden ksiądz.
Wiem, ojcze.
Ojcze, nie odsyłaj nas!
Nie mamy już nikogo, kto mógłby nam pomóc.
Potrzebujemy zgody jej rodziny, to ważna decyzja.
Ona nie ma rodziny...
- Ona ma brata. - Och, ojcze...
Idź i złap go!
Ionut!
Ojciec chce cię widzieć.
Dobry wieczór, ojcze.
Niech cię Bóg błogosławi.
Ionut, tu chodzi o twoją siostrę.
Jest bardzo zaniepokojona i nie możemy jej tu trzymać.
Albo zostawimy ją w szpitalu
albo czytamy jej nabożeństwo
aby wypędzić zło, z Bożą pomocą.
Musisz zdecydować za nią,
ponieważ nie masz rodziców, którzy mogliby decydować za ciebie.
Ionut,
Czy rozumiesz, o co prosi Ojciec?
Zdecyduj, co zrobimy z twoją siostrą!
Nie ma sensu, ojcze.
Niech odpowie!
Ionut,
Czy będziemy jej czytać i wybawiać ją od zła?
Niech ojciec jej czyta! Może to przyniesie jej spokój.
Będziemy się modlić dziś wieczorem, aby Bóg dał nam dobre myśli
i jutro zdecydujemy, co robić.
Tak ojcze. Niech nam Bóg pomoże!
Niech nam Bóg pomoże!
Wszystkie Twoje rozkazy są słuszne i prawdziwe.
Zostałem niesprawiedliwie odrzucony, tak mi dopomóż Bóg!
I byłem bliski śmierci.
Ale zgodnie z Twoimi rozkazami pozostałem wierny.
Chodź szybko, ona rozwala wszystko w celi!
Broń Boże!
Idź i sprowadź ojca!
Siostra Antonia poszła po niego.
Próbowała się wydostać i podpalić celę!
Alino!
Zdobądź inne klucze!
Daj mi to!
Mamo, powiedz wszystkim!
Musimy rozpocząć absolutny post! Musimy jej czytać
jeśli chcemy ją wybawić od zła!
Wprowadź ją do kościoła! Wkrótce przyjdą ludzie.
- Czy ona pozostanie nieruchoma? - Zwiąż ją, jeśli nie!
- Czy jest spokojna? - Zabierzemy ją na nabożeństwo?
Czy mamy ją tak związaną?
Czy będziesz się zachowywać?
Jeśli nie, nie będziemy mogli cię rozwiązać.
Ojciec i Lonut postanowili wykonać usługę
aby was wybawić od złego i osiągnąć pokój.
Czy sam pojedziesz na serwis?
Jeśli nie, będziemy musieli cię uwiązać!
Chodź, pomóż mi ją rozwiązać!
Daj jej trochę wody, jest na stole.
OK. Podnieś ją. Ostrożny.
Uważaj, żeby lina jej nie przecięła.
Czy się uspokoiłeś?
O Panie, Alino!
Nie zawracaj już głowy Bogu, OK?
Zabije cię!
- Czy ktoś przyjdzie? - NIE.
Co robisz?
Mama mi powiedziała. Przynieś umywalkę!
Tutaj!
- Masz jakieś paznokcie? - Tak.
Pochyl je!
- Skończyłem. - Chodźmy!
Przyprowadź ją, zaraz ludzie przyjdą na nabożeństwo!
Mój Pan...
No dalej, trzymaj ją!
- Ostrożny! Powoli. - Uspokoić się! Lord!
Połóż ją!
Połóż ją trochę!
Ostrożny.
- Ona nie zostanie! - Musi, żebyśmy mogli przeczytać!
Połóż ją tutaj.
Pospiesz się!
Zwiąż ją tym.
Inna droga!
Ten jest za krótki!
Weź to!
Zwiąż jej też nogi.
Daj mi inną!
- Jak mam ją związać? - Nie tak.
Jak zatem?
Potrzebujemy kolejnej rozpórki. Lubię to!
Pośpiesz się tam!
Tutaj! Czy to jest ok?
- To jest dobre. - Pośpiesz się!
Weź to pod uwagę!
Trzymaj ją!
Weź młotek i napraw go tam!
- Niedobrze, nie możemy młotkować. - Podnieś ją trochę!
Uspokój się, Alinko!
Powoli w dół.
Zwiąż ją!
To nie jest dobre, nie wytrzymają!
- Spróbuj ze sznurkiem! - Sznurek ją przetnie!
Gdzie umieściłeś łańcuchy?
- Są w budzie dla psów. - Przynieś je!
Przynieś też zamki!
No dalej, pośpiesz się!
Daj je tutaj!
Zwiąż jej dobrze nadgarstki, żeby się nie skaleczyła, kiedy się odwróci.
Mój Pan!
Uspokoić się!
Daj mi jedno!
Jesteś chora, mamo?
Wszystko w porządku! Skończmy tutaj!
Zachowaj spokój, Alino! Robimy to wszystko dla Ciebie!
Uspokoić się! Ojciec wkrótce będzie ci czytał.
Mamo, ludzie już przychodzą!
O mój Panie!
Mój Boże!
O Boże!
Otwórz okno, żeby mogła usłyszeć usługę!
Wyjdź i posprzątaj, szybko!
- Przynieśmy jej koc! - Jest tu ciepło.
Powinieneś się trochę położyć.
Zostań tu spokojnie,
wkrótce zabierzemy cię do kościoła.
Zachowuj się i słuchaj służby.
Słuchaj, uspokoiła się.
Panie, zlituj się nad nią!
Dalej, chodźmy!
Boże, uczyń ten olej lekarstwem na wszystko, co diabelskie,
radość dusz, szczęście wieczne.
Włóż jej coś pod pachy!
Bo tylko Ty możesz nam przebaczyć,
teraz i na wieki wieków. Amen.
Biedna, jak zły ją dręczy.
Kiedy powiem, usuń knebel.
Panie, dałeś nam swój krzyż jako broń przeciwko diabłu.
Będzie się bał i zacznie drżeć od jego mocy.
Ojcze Święty, doktorze duszy i ciała,
który posłał nam Syna swego Jednorodzonego, Syna Twojego, Pana naszego, Boga Jezusa Chrystusa,
aby wyleczyć wszystkie choroby, uzdrów tego swojego sługę.
Wyjmij to z jej ust.
Pozwól mi odejść!
Tak?
Mamo, chyba sama jest mokra!
Nie martw się, umyjemy ją.
Musimy ją trzymać związaną?
Rozwiążemy ją, gdy się uspokoi, chociaż trochę.
Ona może zachorować!
Nie martw się, nic jej nie będzie.
Wczoraj nie jadła.
Nie możemy jej teraz nic dać.
To po prostu da moc złemu
i musimy go osłabić.
Ile czasu upłynie, zanim wyzdrowieje?
Tylko Bóg wie!
U niektórych trwa to szybciej, u innych dłużej.
Nie mogę znieść widoku jej tak związanej.
To nie my ją krzywdzimy.
Walczymy z wrogiem, który ją dręczy!
Krzyczy i krzyczy, próbując nas przestraszyć.
Nie spinaj się tak!
Odbierasz nam całą siłę, aby to zrobić.
Robimy to dla Ciebie. I dla niej
nie dla nas!
Idź i podgrzej wodę!
O Panie, moja droga Alino.
Biedactwo,
wie, że staramy się jej pomóc.
Oczywiście, że wie.
Kiedy jest przy zdrowych zmysłach, zdaje sobie z tego sprawę.
Kiedy zły duch działa przez nią, jest zgubiona.
Każe jej czynić zło.
Teraz cię przemienimy i będziesz czysty.
W tym stanie nie możesz stanąć przed Bogiem.
Wiesz, że ty też musisz walczyć!
Ojciec przeczyta, ale jeśli nie będziesz walczyć, to nie ma to sensu.
Zgadza się.
Uspokój się, Alinko! Jak dotąd radziłeś sobie dobrze...
Chcesz nas zdenerwować? Uspokój się, Alinko!
Siostra! Idź teraz do kościoła i pomódl się!
Siostra! Idz już!
Wystarczy, Alino!
To zły duch krzyczy przez jej usta.
Dokąd idzie, gdy opuszcza osobę?
Nikt nie wie. Idzie tam, gdzie znajdzie słabość,
tam właśnie zakłada swoje gniazdo.
Pospiesz się i czytaj, Ojcze, jest już późno.
Uspokój się, Alinko!
Boże Bogów, Królu Królów,
przyjmij tę klątwę, rzuconą w Twoje święte imię,
i użyj go przeciwko temu doradcy niegodziwości.
Przeklinam Cię, źródło wszelkiego zła i oszczerstw,
przodek złości!
Bądź wygnany z tej służebnicy Bożej, Aliny!
Bać się...
odejdź, odejdź, bądź wygnany, diable, nieczysty i nikczemny...
Biedna ona. Pewnie płaci za jakiś grzech, który popełniła.
Bardzo mi jej szkoda.
Gdzie Alina?
Zabraliśmy ją do kaplicy, kiedy tu sprzątaliśmy.
Czy nie jest tam zimno?
Jest cieplej niż tutaj, rozpaliłem ogień.
Poczekaj chwilę!
Co to jest?
Matka i ojciec zaczęli coś podejrzewać.
Jakie rzeczy?
Zacząłeś mieć wątpliwości i martwią się o Ciebie.
Dlaczego mieliby się martwić?
Nie wiem. Pomyśl o tym.
Siostro, poczekaj chwilę!
Rozmawiałem z Matką Varvarą.
Zdecydowaliśmy, że najlepiej będzie, jeśli nie przyjdziesz, kiedy będziemy czytać.
Dlaczego, ojcze?
Wygląda na to, że nie jesteś wystarczająco przygotowany.
Wróg jest teraz dobrze uzbrojony,
i kusi zwłaszcza tych, którzy wydają się słabsi.
Pozostań przy bramie i daj nam znać, gdy ludzie zaczną przybywać.
Idz już!
- Niech cię Bóg błogosławi. - Niech cię Bóg błogosławi, siostro.
Czy jest tu jakaś działka na sprzedaż?
Dalej w górę.
Dziękuję! Do widzenia!
Zostaw mnie w spokoju!
Odejdź, Alino!
Siostra!
- Przyjdź szybko, z Aliną wszystko w porządku! - Co to jest?
Ona przyszła!
Jak to „w porządku”?
Jest spokojna, rozpoznaje nas, pytała o Ciebie!
Weź trochę wody.
Idź powiedz ojcu, ja przyprowadzę mamę!
Gdzie ona jest?
Do kościoła!
Ona nie chce wody.
- Co z nią? - Jest spokojna.
Chwalmy Pana!
Wszystko w porządku, Alino?
Pójdziemy?
Poprosiła o Voichitę.
- Nic jej nie będzie. - Chwalmy Pana!
Niech Bóg będzie błogosławiony!
- O nie! - Połóż ją tutaj!
Źle się czuje.
- Ona nie oddycha dobrze! - Otwórz jej koszulę!
Posłuchaj jej klatki piersiowej!
Wezwijmy pogotowie!
- Kto z nią rozmawiał? - Pahomia.
Powiedziała, że dzwoni do Voichity.
Daj mi tę ikonę!
Podaj wodę!
O mój Boże!
Tutaj!
Ona oddycha, ojcze.
- Czy ona ma cukrzycę? - Nie, ojcze.
Może mieć niski poziom wapnia.
Idź do pana Valeriki! Zadzwonić po karetkę!
Umyj ją, nie może tak iść.
Ostrożny.
Nie martw się, nic jej nie będzie.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Gdzie ona jest? - W kościele.
Zemdlała przed porannym nabożeństwem.
Zróbcie miejsce, proszę!
Jest taka młoda... Kiedy zemdlała?
Tego ranka.
Z czego to jest?
Była zrozpaczona i zrobiła sobie krzywdę.
A jej usta?
Nie wypiła wystarczającej ilości wody.
Pościła.
Kto był ostatnią osobą, która z nią rozmawiała?
Pahomia rozmawiała z nią dziś rano.
Była spragniona, więc przynieśliśmy jej herbatę.
Cisza Proszę!
Jest około 3, doktorze.
Daj jej coś!
Może trochę wapnia?
Będziemy.
Będą kłopoty, jeśli ją zabierzemy.
Proszę zrób coś!
Co możemy teraz zrobić?
Proszę, zabierzmy ją do szpitala.
- Tak! - Szybko!
Zawróć vana!
Pomóż mi ją zabrać.
Ostrożnie z głową. Ostrożny!
Przygotuj adrenalinę!
Daj mi przejść!
Daj nam jej dowód osobisty!
Zróbcie miejsce, proszę!
Odsuń się!
W dół korytarza!
Ostrożny!
- Co jej dałeś? - Adrenalina.
- Ile? - Pięć fiolek.
Dlaczego tak dużo?
Jej parametry życiowe były słabe!
Nie widzisz, że ona nie żyje?
Ona jest młoda, doktorze!
Może uda ci się coś zrobić.
Przywracać zmarłych do życia czy co?
Miałem nadzieję, że jej się udało.
Miałeś nadzieję! Zapytaj, jeśli nie wiesz!
Teraz szpital będzie musiał się wytłumaczyć.
- Tak powiedziałem. - Poczekaj na zewnątrz!
Ma zaciśnięte zęby! Otwórz jej usta, jeśli możesz!
- Nie żyje od... - Mówiła dziś rano.
Tak? Chodź tu, ty.
Co zrobiłeś tej dziewczynie?
- Nic. - Więc dlaczego ona nie żyje?
Bóg! Kiedy zabrało ją pogotowie, żyła.
Widzisz, co zrobiłeś?
Chciałem dać jej szansę, ale...
Rozmawiała z nami dzisiaj.
Przestań, pani!
Dlaczego dałeś jej zastrzyki, skoro nie żyła?
Teraz ją zabiłeś!
Co się stało z jej rękami?
Miała takie ataki, była pobudzona.
- Dlaczego nie zabrać jej do szpitala? - Zrobiliśmy.
Lekarz powiedział, że powinniśmy się nią zająć.
I zrobiłeś...
Myślisz, że chcieliśmy ją skrzywdzić?
Dlaczego więc nie żyje? Ludzie nie umierają po prostu w jej wieku.
- Była związana... - Co?
Ona sama siebie krzywdziła, doktorze!
Więc ją związałeś?
Ją też związali w szpitalu!
Była bardzo agresywna.
I byłeś delikatny...
Pójdziesz za to do więzienia!
To jest przestępstwo, które popełniłeś.
Chcieliśmy jej tylko pomóc.
Rozumiem.
I powiem wszystkim: policji, prasie...
Boże pomóż każdemu, kto wpadnie w Twoje ręce.
Przepraszam, ale to samo tyczy się lekarzy.
Wracaj tam!
Idź i wypełnij te formularze raportów!
Napisz to:
Znalazłem pacjenta zmarłego ze stężeniem pośmiertnym,
ze zmianami na rękach i nogach.
- Ty to napisałeś? - Tak.
Popękane usta,
unieruchomiona szczęka...
Nie módl się za mnie, słyszysz?
Wolałbym pójść do piekła, niż żebyś się za mnie modlił!
Mam to podpisać?
Magda?
Jestem straszny!
Nie, Matei jest w porządku.
Jest zaplanowany na 16:15.
Zadzwonię do ciebie, kiedy przyjadę.
Nie przynoś mu niczego, dom jest pełen zabawek.
Mamy tu przypadek gwałtownej śmierci.
Przywieźli ją z klasztoru.
Daj mi jej dowód!
Ringhis Alina.
Pochodzi z Sintesti w hrabstwie Buzau.
25-letni. Ona już dawno nie żyje.
Przyprowadziły ją dwie zakonnice. Mam je tu trzymać?
Ok dobrze. Do widzenia.
Niech Bóg odpocznie jej duszy!
Ionut!
Chcą, żeby wszyscy byli obecni.
Czy wszyscy są obecni?
Tak.
Więc odprawiłeś nabożeństwo w kaplicy?
Nie, w kościele.
Przyjdź i pokaż mi dokładnie.
Więc ona tam była i czytałem.
Co przeczytałeś?
Modlitwy Świętego Bazylego i inne.
A ona siedziała cicho i słuchała?
Zakonnice zostały z nią.
- Trzymałeś ją za ramiona? - Nie jej ramiona...
Położono ją na kilku deskach.
Jak? Pokaż mi.
O Boże!
I tak, tyle że ona leżała na noszach.
Jakie nosze?
Przywieźliśmy ją na noszach.
Przynieś to, żebym mógł to zobaczyć.
Idź i przynieś to.
Trzymałeś ją podczas nabożeństwa?
Była związana.
Związałeś ją, ojcze?
Baliśmy się, że zrobi sobie krzywdę.
Co było z nią nie tak, ojcze?
Nie wiem, była bardzo zaniepokojona.
- Widziała Szatana. - Usłyszała głosy.
I miała taką moc. Taki smukły i tak potężny.
Uprawiała karate w sierocińcu.
Skąd wiesz?
Byliśmy kolegami z klasy, od pierwszej klasy.
Przyjechała ją odwiedzić. Tak zaczęły się kłopoty.
Rzeczywiście.
Mój Boże, Ojcze, związałeś ją z tym?
Tak.
Nie niszcz tego, to dowód.
Tak.
Czym ją związałeś?
Z ręcznikami z łańcuchami na górze.
Przywiązałeś ją do krzyża łańcuchami?
Jaki krzyż?
Dla mnie to wygląda na krzyż, ojcze.
Krzyż jest święty.
Robiła sobie krzywdę, musieliśmy ją związać.
Próbowała rzucić się do studni. Powiedziała, że nas zabije.
Żeby nie krzyczała, zakneblowaliśmy ją.
Tylko wtedy, gdy jej czytamy.
A po przeczytaniu?
Zabrano ją do kaplicy.
- Została tam z własnej woli? - Nie, została związana.
Jak długo trzymałeś ją związaną?
Pierwszy raz czytaliśmy jej w czwartek...
Tak.
- Dałeś jej wodę? - Głównie woda święcona.
I jedzenie?
Wczoraj zaoferowaliśmy jej herbatę i chleb.
Dlaczego krzyż tak śmierdzi?
Umyliśmy ją, ale najlepiej jak potrafiliśmy.
Ojciec...
wygląda źle.
Fałszywe uwięzienie skutkujące śmiercią. Możesz dostać 20 lat.
Mój Boże! Po co?
Za to, że się za nią modlisz?
Ojcze, nie możesz tak wiązać ludzi.
Prawie się podpaliła. Musieliśmy.
Związali ją też w szpitalu!
To nie jest szpital...
Wiesz, my też troszczymy się o ludzi.
Nikt nie twierdzi, że było to zamierzone
ale musimy przyznać się do swoich błędów.
Nasze błędy, tak.
Co masz na myśli, ojcze? Dziewczyna nie żyje.
Ludzie nie umierają od modlitw ani od bycia związanymi.
Dlaczego w takim razie dziewczyna zmarła?
Tego musisz się dowiedzieć, ale wygląda na to, że znasz odpowiedź.
Czego mam się dowiedzieć, jeśli ją zwiążesz?
Kiedy zmuszasz dziecko do zażywania lekarstw, aby je wyleczyć, czy jesteś winny?
Z dzieckiem to inna historia.
Była jak dziecko!
Ale ona nie była twoim dzieckiem.
Tylko my się nią opiekowaliśmy.
Czy ona nie miała krewnych?
Ona ma brata. Rozmawialiśmy z nim, zanim jej przeczytaliśmy.
Wiesz, że mogła być chora?
Tak.
- Dlaczego nie zabrałeś jej do szpitala? - Zrobiliśmy.
I szybko się jej pozbyli.
Myślałeś, że możesz ją wyleczyć.
Nie choroba! To praca lekarza.
Próbowałem wyleczyć przyczynę choroby.
Nie każda choroba dotyczy ciała i kości, wiesz.
A wczoraj rano wreszcie była spokojna.
Tak.
Nie możesz sobie wyobrazić, jaka była wcześniej.
Ojcze, proszę Cię,
czy ktoś jest winien śmierci tej dziewczyny?
Tylko Bóg wie. Tylko On nie popełnia błędów.
Reszta z nas popełnia błędy.
A może i ja jestem winien,
za zbytnią wiarę we własne możliwości.
O Boże...
Rozmowa nie pomoże nam znaleźć prawdy.
Opowiesz wszystko prokuratorowi,
i jeśli uda ci się go przekonać, w porządku.
Zrobiłem co do mnie należało.
Chodźmy zatem!
Potrzebujemy więcej świadków, którzy pójdą z nami.
Oddaj panu Valerice to, co przeznaczyliśmy na sierociniec.
Tak mamo.
Kto jeszcze był obecny?
Ci, którzy ją związali, powinni przyjść.
- Na razie wystarczy. - Tak. Zobaczymy później.
- Czy powinniśmy coś wziąć? - Nie ma potrzeby.
Czy ja też mogę przyjść?
Jeśli chcesz.
Będziesz potrzebował swoich dowodów osobistych.
Siostro, idź i przynieś je!
Nie bój się!
Bóg jeden wie, że nie chcieliśmy nikogo skrzywdzić, ojcze.
Wyglądasz na przestraszonego.
Nie boję się, ojcze.
Jeśli Bóg jest z tobą, nie ma się czego bać.
- Pójdziemy? - Chodźmy!
Nie masz nic przeciwko, jeśli zapalę?
Nie, śmiało.
Musimy poczekać na prokuratora.
Od razu zapalasz kolejnego...
Myślałam, że zajmie ci to dłużej.
Prokurator udał się na miejsce zbrodni. Chłopiec dźgnął matkę
i wrzuć zdjęcia do Internetu.
- Boże miej litość! Gdy? - Tego ranka.
Jego kuzyn zadzwonił na stację godzinę temu.
W jakim stanie jest świat.
Cześć?
Tak jest!
Jesteśmy na dole.
Trzeba go umyć, jest cały brudny.
OK, zrobię to. Do widzenia.
O mój! Czy ta zima nigdy się nie skończy, oficerze?
To minie, Vasile, to minie.
Asfalt będzie do tego czasu zniszczony!
To tak to działa...
Tak, ale nadal...
Downloaded from subtitlesnest.com