Nadal nie mogę uwierzyć, że naprawdę już jesteśmy w drodze.
Ja też nie.
To takie fantastyczne.
Dziękuję kochanie.
Nie uciekaj. Nie będzie mnie przez sekundę.
Fiona.
Kurwa.
O co chodzi?
Czy może Pan mi pomóc?
Tam jesteśmy.
Bóg.
Tak jest lepiej.
Mam zamiar otrzeć te łzy.
Bóg.
Weź głęboki oddech.
Poczujesz się lepiej.
Głęboki oddech świeżego powietrza, tego właśnie potrzebujesz.
Tutaj.
- Tam. - Jesteś bardzo ładna.
Tam jesteśmy.
Tam.
Jedziesz do Stambułu?
Tak. Potem lecimy do Bombaju.
Jak daleko jedziesz?
Dalej.
Znacznie dalej.
Ale po co, do cholery, jechać do Indii?
Myślę, że potrzebowaliśmy przerwy od wyścigu szczurów...
a Indie mają tak wiele do nauczenia Zachodu.
Naprawdę? Co na przykład?
No wiesz, wewnętrzny spokój i tego typu rzeczy.
Syndrom Karmy-Nirwany. Obawiam się, że dużo maku.
Nie, w Indiach same muchy, smród i żebracy...
a co do spokoju, to jest to najgłośniejsze miejsce na ziemi.
Jeśli tak mówisz, jestem pewien.
Jestem pewien, że pan Singh jest po prostu skromny...
o własnej części świata.
Nie mogę się doczekać, aż tam dotrę.
To mój urodzinowy poczęstunek.
Jesteśmy małżeństwem od siedmiu lat.
Jest to więc forma terapii małżeńskiej.
To zupełnie niepotrzebne, droga pani.
Z żoną tak piękną jak ty...
każdy mężczyzna byłby odporny na siedmioletnie swędzenie.
Jesteś zmęczony, kochanie?
Absolutnie walnięty.
To musi być całe to morskie powietrze.
Co powiesz na drinka?
A co z łóżkiem?
No dalej, tylko jeden.
Nie, szczerze nie. Ty idź.
Po prostu zabierz mnie do mojej kabiny. Jestem na nogach.
Jeśli jesteś pewien.
Jestem pewny.
Tak czy inaczej, to niedobrze dla starego małżeństwa...
być cały czas sklejone.
Co to będzie, proszę pana?
Poproszę whisky i wodę sodową.
Czujesz się lepiej?
Lepsze niż co?
Pamiętasz...
dziś po południu w...
w toalecie.
Toaleta?
Czy to Twoja zwykła rutyna odbioru?
Oczywiście, że pamiętam.
Mam doskonałą pamięć...
kiedy mam na to ochotę.
Prawidłowy.
Czy to jakiś rodzaj gry?
Chcesz tańczyć?
Nie jestem zbyt dobrym tancerzem.
To się liczy.
Jak masz na imię?
Nigela Dobsona.
OK, Nigel, zabaw mnie.
Powiedz coś śmiesznego.
Kurwa.
Jesteś Francuzem, prawda? Widzę to po twoim akcencie.
Twój angielski jest bardzo, bardzo dobry, ale z jakiegoś powodu...
Zawsze potrafię to rozpoznać po żabach.
Przepraszam. Głupie coś do powiedzenia.
Po prostu się wymknąłem. Wyrażenie ucznia.
Pochodzi z pracy w mieście. Jestem dealerem euroobligacji.
Zawsze nazywamy ludzi żabami.
Masz rację. Nudny.
Ale tak czy inaczej, nazywasz nas pieczoną wołowiną, prawda?
To pieczeń wołowa.
W każdym razie myślę, że tak to wymawiasz.
Jesteś dla mnie zbyt zabawny, Nigel.
Duszę się ze śmiechu.
Tak długo.
Pozostawiam Cię Twojej magnetycznej, nieodpartej osobowości.
Romantyczne, prawda?
Tak jest. Znakomity.
Jesteś Nigel, prawda?
Przepraszam. Czy ja cię znam?
Strzeż się jej.
Prawidłowy.
Ona jest chodzącą pułapką na mężczyzn.
Przepraszam, nie wiem o czym mówisz.
Jasne, że tak.
Jestem jej mężem.
Zobacz, co mi zrobiła.
Przepraszam.
Pozwól, że cię o coś zapytam, Nigel.
Nie masz nic przeciwko, jeśli będę mówił do ciebie Nigel, prawda?
Co o niej myślisz?
Jeśli masz na myśli kogo myślę, że masz na myśli...
ona jest bardzo ładna.
Tak, oczywiście, to wszystko i jeszcze więcej.
Ona cię wkurza, prawda?
- Przepraszam? - No dalej, nie bądź taki brytyjski.
Chciałbyś ją przelecieć. Przyznać. To nie jest przestępstwo.
Nie mam pojęcia, do czego zmierzasz.
Skończ bzdury!
Nie możesz się doczekać, żeby dowiedzieć się o niej czegoś więcej, prawda?
Cóż, prawda?
Tutaj.
Zrób mi przysługę, dobrze?
Pomóż mi przejść przez ten cholerny stopień.
Nie projektują tych łodzi dla mojego rodzaju.
Jasne.
Wejdź tam do środka.
Chwyć koła. Koła.
W górę.
Nienawidzę tych pieprzonych łodzi.
To dobrze, że zlitowałeś się nad wstrętnym kaleką.
W ogóle cię nie znam...
ale jakoś mam wrażenie...
że jesteś dokładnie tym słuchaczem, którego szukałem.
Mam nadzieję, że moja historia będzie dla Was interesująca.
Zdaję sobie sprawę, że ciężko jest się z czymś utożsamić...
to cię nie dotyczy.
A może już to robi.
Mamy to miejsce dla siebie.
Mimi ma swój własny domek.
Dzięki.
Dla mnie wieczność zaczęła się pewnego jesiennego dnia w Paryżu...
w autobusie 96...
który kursuje między Montparnasse...
i Porte des Lilas.
Controle des billets, sil vous plait.
Mademoiselle.
Pani.
Merci.
Monsieur, votre billet, sil vous warkocz.
Je ne Iai pas.
Otrzymałem szansę na spojrzenie w Niebo...
następnie porzucono na chodniku przy rue dAssas.
Nadal nie mam pojęcia, dlaczego mi to wszystko mówisz.
Zawsze chciałem zostać pisarzem.
Mój dziadek...
zbił fortunę na branży sprzętu chirurgicznego...
i załóż dla mnie fundusz powierniczy.
Po jego śmierci otrzymałem rachunek...
wystarczającego zasiłku, abym mógł przenieść się do Paryża.
Paryż...
moje wymarzone miasto.
Hemingwaya, Millera…
Scotta Fitzgeralda.
Postanowiłem pójść w ich ślady...
może zbyt zdeterminowany dla własnego dobra.
Może to właśnie zabiło jakąkolwiek oryginalność, jaką kiedykolwiek posiadałem.
Po ośmiu latach jedyne, co miałem do pokazania...
dla moich wysiłków literackich były trzy niepublikowane powieści...
i stos odrzutów spada tak wysoko.
Ale kogo to obchodziło?
Kawiarnie na chodniku...
powiewające spódnice...
przemijające sprawy.
Paryż był rajem aż do tego dnia w autobusie.
A twoi pomocnicy?
To nie było dobre.
Nie mogłam pisać, nie mogłam spać...
nie mogłem wyrzucić jej z głowy.
Ona była gdzieś tam...
moja czarodziejka w białych tenisówkach.
Ale gdzie?
Nawiedzałem tę trasę autobusu 96.
Stało się to obsesją.
Nawet kierowcy zaczęli mnie rozpoznawać.
Wino?
D sirez un ap ritif?
Moi, je meurs de faun.
Ouais, ouais moi aussi.
Alors on Commande tout de suite. Quest-ce qui vous tente?
Alors, mois, jai envie dun tatar.
- Voil. - Tatar.
Non Attendez plutot une zupa du jour pour moi.
Brak finalizacji.
Jvais prendre un avocat avec des crevattes.
Jaurais un apritif apr s tout.
Hej martini.
Podwójnie.
I tak?
Moi je prendrai un kir royal, sil vous warkocz.
Przepraszam-moi.
Je suis pustynia...
je ne pouvais pas vous parler tout a Iheure.
Cest pas grób.
Chcesz rappelez?
Jesteś Amerykaninem?
Pamiętasz mnie?
Oczywiście, że pamiętam. Byłeś bardzo miły.
Teraz twoja kolej, żeby zrobić dla mnie coś miłego.
Zjedz kiedyś ze mną kolację. Już niedługo, na przykład jutro.
Masz kiedyś wolny wieczór?
- Tak. - Gdy?
- Jutro. - Dobrze?
Mimi, magnez le cul? ca planche!
Mimi.
Kazała mi się z nią spotkać...
w Centre du Marais o godzinie 10:30.
Byłam taka nakręcona...
Dotarłem tam całe pół godziny wcześniej.
Końcówki nerwowe dzwoniły mi jak dzwonki.
To stary autobus linii 96.
Voil, voil, voil.
Bonsoir, Bonsoir, monsieur, madame...
vous allez bien quest-ce que vous pr f rez ce soir?
Czy powinniśmy po prostu pozwolić mu decydować?
Ecoutez msieur mi char...
ce soir w ramach inicjatywy vous laisse I.
Alory, alory.
Permettez-moi de proponent pour starter...
„Perle du Błękitny słoń”.
Nie, nie, nie. Surprenez-nous.
Tr s bien, tr s bien, monsieur.
Poufność Faites moi.
Mam nadzieję, mam nadzieję, że się nie pomyliłem...
pozwalając mu zamówić...
bo nie mówię dobrze po tajsku...
i moglibyśmy skończyć zjadając ogony szczeniaka.
Nie masz nic przeciwko, jeśli to zrobię?
Była w niej świeżość i niewinność...
niemal żenująca mieszanka...
dojrzałości płciowej i dziecięcej naiwności...
co poruszyło moje zmęczone światem serce...
i zatarł różnicę wieku między nami.
Mój współlokator jest Amerykaninem. Cindy. Widziałeś ją na zajęciach tanecznych.
Poznałem ją, gdy studiowałem w Nowym Jorku.
Jak długo tam byłaś?
Aż skończyły mi się pieniądze.
Oznaczający?
Sześć miesięcy. Kocham Nowy Jork.
To najlepsze miejsce dla tancerza. Nie dla pisarza?
Nie ten. Za bardzo kocham Paryż.
Czy o tym piszesz, Parysie?
Paryż i ludzie.
Pozwolisz, że przeczytam coś Twojego?
Zatańczysz kiedyś dla mnie?
Jeśli lubisz.
Obietnica?
Obietnica.
Wiesz, wszędzie cię szukałem.
Czy kiedykolwiek myślałeś, że jeszcze mnie zobaczysz?
Naprawdę?
Naprawdę.
Naprawdę?
Zachowałeś to.
Moje stopy są zimne.
O, masz kominek.
Czy to działa?
Z pewnością tak.
Dlaczego nie zrelaksujesz się na chwilę?
Zrobię kawę.
-Masz ochotę na gorącą czekoladę? - Tak proszę. Czekolada.
Czy moglibyśmy rozpalić ognisko?
Dlaczego nie?
Ty rozpal ogień, ja zrobię kawę...
i czekolada.
Nic nigdy nie przewyższyło zachwytu...
tego pierwszego przebudzenia.
Mógłbym być Adamem...
ze smakiem świeżego jabłka w ustach.
Patrzyłam na całe piękno świata...
ucieleśniony w jednej żeńskiej formie...
i wiedziałem, z nagłą oślepiającą pewnością...
to było to.
Potem przez całe trzy dni nie wychodziliśmy z mieszkania.
W dzień byliśmy nierozłączni, a w nocy nienasyceni.
Żyłem tylko miłością i czerstwymi rogalikami.
Rzuciła swoją pracę.
Nie mogłem znieść rozstania się z nią.
„Dostałem rzut oka na niebo…
„następnie porzucony na chodniku rue dAssas.
„Bramy raju się otworzyły...
„tylko po to, by uderzyć mnie w twarz”.
Ale znowu się otworzyli, prawda?
Z pewnością tak, kochanie.
Do tego dość szeroki.
Kontynuować. Nie przestawaj.
To wszystko, co istnieje.
Jaka szkoda. Mógłbym Cię słuchać wiecznie.
Brawo! Monsieur a gagn un beau ptit nounours...
pour la ptite dame.
Cest bravo ca msieur! Un bon tiereur ca!
Vzavez Ichoix avec ce ptit nounours I celui-ci!
Y vous plait... celui-ci!
Voil! Celui-ci!
Madame prend le plus beau nounours du stand.
Madame jest znawczynią...
et monsieur cest un bon oponer.
Kocham cię.
Co?
Słyszałeś mnie.
Kochasz mnie?
Czy to nie jest niebezpieczne?
Nie, jeśli wiesz, co robisz.
Dlaczego nie użyjesz elektrycznego?
Amerykanie lubią rzeczy elektryczne.
Nie ten Amerykanin.
Ja wiem. To sprawia, że czujesz się macho.
Jesteś prawdziwym tygrysem.
Myślisz, że jesteś Hemingwayem.
Hemingway miał brodę.
Pozwól mi spróbować.
Nie ma mowy. Nie ma mowy! Cenię swoją skórę.
Proszę?
Proszę. Proszę, tylko jedna mała próba.
Kto może Ci czegokolwiek odmówić?
Lubię to.
Nie za duży kąt.
Jej cipka była schludną, dyskretną małą szczeliną...
ale gdy tylko zwierzę w środku...
budził się moimi pieszczotami, poruszał się...
odsuń jedwabną zasłonę zakrywającą jego legowisko...
i stać się mięsożernym kwiatem...
usta dziecka...
łapczywie ssąc mój palec.
Uwielbiałem drażnić jej łechtaczkę czubkiem języka...
a potem porzucić...
mokre i błyszczące...
jak mała kaczka zanurzająca się w kałuży różowego mięsa.
Nigel, chodź. Nie wyglądaj na tak zszokowanego.
Spokojnie, stary.
Wchodzę tylko w takie szczegóły...
żeby pokazać Ci jak bardzo byłem zniewolony...
ciało i dusza...
przez tę istotę, której niebezpieczne uroki...
wywarły na Tobie takie wrażenie.
- Dlaczego ciągle to mówisz? - Chcesz powiedzieć, że się mylę?
W porządku.
Odpuść sobie. Zostaw mnie z moimi wspomnieniami.
Jeśli w jakiś sposób pomoże ci to zrzucić to z piersi czy coś...
Cóż za współczujący człowiek, Nigel.
Właściwie, prawdę mówiąc, powinienem już iść.
Moja żona pomyśli, że wypadłem za burtę.
Byłbyś bardzo dobrym analitykiem.
Niewielu mężczyzn słuchałoby tak wiele przez tak długi czas.
W każdym razie dziękuję za drinka.
Nie rozumiem, dlaczego pomyślał, że będziesz zainteresowany...
we wszystkich tych okropnych szczegółach.
Nie mam pojęcia.
Pewnie zapuszcza włosy...
za każdym razem, gdy dopada zniewoloną publiczność, biedaku.
Biedny rozdział. Jest werbalnym ekshibicjonistą.
To jego żony jest mi szkoda.
Tak. Wspominałem, że spotkałem ją wczoraj wieczorem w barze?
- Nie. - Nie, nie zrobiłem tego, prawda?
- Czy poczuła się lepiej? - Tak, dużo lepiej.
Właściwie nie jest zła.
Dziękuję.
Nadchodzą.
Co?
Twój amerykański przyjaciel i jego żona.
Bóg. Pod warunkiem, że na nas nie zaparkowa.
Po tym, co ci powiedział wczoraj wieczorem?
Nie odważyłby się, prawda?
Nigel, stary. Dobrze cię widzieć.
To musi być twoja urocza żona.
Cześć, jestem Oskar. Mimi, już wiesz, prawda?
Ty też, Nigel, prawda?
Nienawidzę rozrywać związku...
ale czy miałabyś coś przeciwko, gdybym do ciebie dołączyła?
Dostaliśmy zaproszenie do stołu kapitańskiego.
Problem w tym, że mam alergię na brody.
Czy jesteś uczulony na kaleki?
Jak możemy odmówić po takim wstępie?
Cienki. To już postanowione.
Idź już, kochanie.
Dzięki. Baw się dobrze.
Mimi nie podziela mojej niechęci.
W sumie nie jest zbyt wybredna.
Niemożliwe, inaczej nie mogłaby za mnie wyjść.
Co za dziewczyna.
Jak zwykle powaliłem ich na śmierć.
Dla mnie tylko wino. Biały.
Cokolwiek, byle nie była to retsina.
Tak, Mimi jest bardzo urocza, ale ty...
Swoją drogą, nadal nie wiem, jak masz na imię.
Fiona.
Fiona. Mam nadzieję, że nie będziesz mnie namawiać...
ale uważam, że twój własny rodzaj piękna jest bardziej subtelny.
Ma tę niepowtarzalną brytyjską jakość...
rodzaj powściągliwości, który wskazuje na niewykorzystany potencjał.
Nigel od lat wykorzystuje mój potencjał...
prawda, Nigel?
No cóż, Nigelu?
Daj spokój, twoja urocza żona właśnie zasugerowała...
że straciła dla ciebie całą swoją tajemnicę.
Prawda czy fałsz?
Myślę, że prawdopodobnie każdy ma swój kącik...
to pozostaje do zbadania.
Połowicznie, ale lepsze to niż nic.
Cóż, Fiona, będą musieli się z tym pogodzić.
Jednak ma rację. Każdy ma sekretne zakamarki i zakamarki.
Każdy związek, niezależnie od tego, jak harmonijny...
zawiera ziarno farsy lub tragedii.
Nie podoba mi się wygląd tego nieba.
Nie jestem pewien, czy pogoda się utrzyma.
Jezu, nie mów mi, że chronisz się przed pogodą.
Wiesz, na co mam nadzieję?
Mam nadzieję, że statek zatonie...
i wszyscy jesteśmy uwięzieni na bezludnej wyspie.
Skończyłbym na jedynej ocalałej.
To urocze. I dlaczego to mówisz?
Bo nikt by się nie skusił...
kanibalizować moje pomarszczone zwłoki.
Mam nadzieję, że cię nie zanudził.
Nie, wcale.
Twój mąż ma świetne poczucie humoru.
Czarny humor, a mimo to trzyma nas w napięciu...
doskonale się bawiłem.
- Widzisz, kochanie? - Zobacz co?
Nasi brytyjscy przyjaciele uważają, że jestem zabawny.
Być może w małych dawkach.
Ale teraz musimy zostawić ich w spokoju.
Ach. Rzeczywiście.
Dziękuję, że się nim zaopiekowałeś.
Zupełnie nie.
Ach, Fiona, już ci narzuciłem...
ale czy mogę prosić o przysługę?
Jestem pewien, że ci powiedział...
Nigel i ja rozmawialiśmy wczoraj wieczorem.
Uznałem go za stymulujące towarzystwo.
Czy mógłbym go pożyczyć jeszcze dziś po południu?
Tylko na jakąś godzinę.
Jest całkiem dorosły. Nie musi mieć pozwolenia mamusi.
Pory roku przychodziły i odchodziły.
Twarz Mimi wciąż kryła dla mnie tysiąc tajemnic...
jej ciało tysiąc słodkich obietnic.
Ale czai się z tyłu głowy...
był niewypowiedzianą obawą, że już wspięliśmy się na szczyty...
naszego związku...
że odtąd wszystko będzie już z górki.
I wtedy coś się wydarzyło.
Coś, co postawiłoby sprawy na zupełnie innym poziomie.
Byliśmy w Kitzbuhel, na wakacjach na nartach.
Wynająłem tam domek.
To była jedna z tych nocy-
w środku ciepło i przytulnie...
świetne, grube płatki śniegu...
dryfując w ciemnościach za oszronionymi szybami.
Żadnego światła poza blaskiem z planu.
Mimi na podłodze w T-shircie i niczym więcej...
oglądam jakieś stare amerykańskie mydło z dubbingiem po niemiecku...
i ja na kanapie, obserwując ją...
rozciągnięty w czymś w rodzaju pijackiego odrętwienia.
Nagle wstała...
podszedł do planu...
rozłożyła nogi...
i wkurzony na ekran...
jakby chciała to wymazać.
Czas na chwilę się zatrzymał, a potem zsunęłam się z kanapy.
Czołgałem się jak wariat.
Wśliznąłem się pomiędzy jej nogi...
i przewróciłem się.
I od razu...
Ogarnęła mnie ta ciepła, złota kaskada.
Spryskało moje policzki...
wypełniło moje nozdrza, kłuło mnie w oczy...
i wtedy coś mnie zaskoczyło...
o natężeniu wielu megawoltów.
W tylnej części moich gałek ocznych pojawił się oślepiający błysk.
Przeżyłem orgazm życia.
Na litość boską, człowieku!
To było jak rozżarzone do białości ostrze, które przebijało mnie na wskroś.
To był mój Nil, mój Ganges, moja Jordania...
moje Źródło Młodości, mój drugi chrzest.
Myślę, że prawdopodobnie mam równie szerokie horyzonty...
jako następny człowiek... ale oczywiście...
istnieją granice.
Przestań twitterować, Nigel.
Dzielę się z tobą odkryciem, do cholery.
Staram się poszerzać Twoje horyzonty seksualne.
Widzę. A dlaczego uważasz, że należy je rozszerzyć?
Jestem pewien, że twoje kłótnie z Fioną są całkowicie wystarczające...
na swój sposób bardzo sanitarni i higieniczni.
Dobrze, że nas w to nie mieszasz.
Przynajmniej mamy trochę przyzwoitości.
Jak myślisz, co robisz...
dzieląc się szczegółami swojego wypaczonego życia seksualnego...
z zupełnie nieznajomym?
To po prostu nieprzyzwoite.
Nieprzyzwoity?
Czy kiedykolwiek czułeś prawdziwą, przytłaczającą pasję?
Czy kiedykolwiek naprawdę ubóstwiałeś kobietę?
W takiej miłości nie ma nic nieprzyzwoitego.
Wszystko co dzieje się między wami...
staje się sakramentem, nie widzisz?
Pospiesz się. Usiądź.
Napij się jeszcze filiżanki herbaty.
To ukoi Twoje nerwy.
W każdym razie...
to był nasz seksualny Rubikon.
Otworzyło to mnóstwo nowych możliwości.
Zawsze miałem podejrzenia…
może być niezwykle przyjemnie...
być poniżanym przez piękną kobietę...
ale dopiero teraz zdałem sobie sprawę...
z czym to może się wiązać.
Zamykamy się na całe tygodnie wśród naszych zabawek...
nigdy nie wychodzę...
nie widząc nikogo poza sobą.
Chyba wymagałam od każdej pary zbyt wiele.
Oskar?
Tylko minutę.
Naprawdę miałeś te wszystkie kobiety?
Jakie kobiety?
Te, o których piszesz.
Czy to ma znaczenie?
To jest książka, na litość boską.
Ja wiem. Jestem po prostu ciekawy.
Czy lubisz to? To jest to, co się liczy.
To bardzo seksowne.
Zapomnij o seksie na dwie sekundy.
Co sądzisz o jakości tekstu?
Nie mogę osądzać. Mój angielski nie jest wystarczająco dobry.
„Mój angielski nie jest wystarczająco dobry.”
Po co w ogóle czytać tę pieprzoną książkę?
Ponieważ cię kocham.
Ponieważ kocham wszystko, co jest z tobą związane.
Szkoda, że nie zajmujesz się publikacją.
Byłbym już na szczycie listy bestsellerów.
Kiedy zostanie opublikowany?
Ty mi powiedz.
Pracuję nad tym.
Zaczynaliśmy przypominać dwie złote rybki w misce.
„Chodź”, powiedziałem jej, „potrzebujemy zmiany scenerii.
„Zbierzmy kilku przyjaciół i ruszajmy do miasta”.
Wiesz to. To prawda. To prawda.
Hej, o co chodzi?
Zawsze uważałem za niewierność...
najbardziej podniecający aspekt każdego związku.
Ta scena powinna mnie podniecić.
Dlaczego więc tak się nie stało?
Dlaczego poczułam się taka zraniona?
Pas de papieros, sil vous warkocz.
Dlaczego to zrobiłeś?
Dlaczego nic nie powiesz?
Co chcesz żebym ci powiedział?
Dlaczego tak mnie zostawiłeś?
Nie wiesz?
No cóż, zacząłeś.
Flirtuję z własną współlokatorką.
Byłeś przy niej cały.
Głupie gadanie. Pośmialiśmy się kilka razy.
A my po prostu tańczyliśmy.
Trochę tańca. To przyzwoite z twojej strony, że nie pieprzysz go na podłodze.
Przepraszam. Zrobiłem to, bo byłem zazdrosny.
Proszę, proszę, wybacz mi.
Jesteś moim Tygrysem.
Nie chcę nikogo innego, tylko ciebie...
nie zawsze.
Kocham cię. Kocham cię.
Ja też ją kochałem, ale kończył nam się kredyt.
Zmierzaliśmy do bankructwa seksualnego.
Czuję świnię.
Nie śmiej się.
Nie mów.
Chodź, świnko.
Gdzie on jest?
Chodź, świnko-wiggy.
Gdzie jesteś?
Zejść. Zejść.
Jak śmiecie próbować mnie przelecieć, ty paskudna bestio!
Weź to.
Trudniej.
Zamknąć się.
Oj, zepsułeś to.
Świnie nie mówią.
Jak wierzyć w mówiącą świnię?
Wiesz coś?
Ja też w to nie wierzę.
Nigdy więcej.
To było to.
Zaklęcie w końcu zostało złamane.
To też bardzo dobra rzecz, jeśli mnie pytasz.
Aż strach pomyśleć, co będziesz dalej robił.
Nie martw się. Jest jeszcze wiele do opowiedzenia.
Dlaczego myślisz, że chcę to usłyszeć?
Nadal nie wiem, co podsunęło Ci ten pomysł...
że lubię być wykorzystywany jako śmietnik...
za Twoje niesmaczne wspomnienia.
prawda?
Prawda, Nigel?
Nadal tu jest?
Obawiam się, że tak, ale właśnie wychodzę.
Wiesz, Nigel był wobec mnie niezwykle cierpliwy.
Nie na wszystko patrzymy oko w oko...
ale mamy przynajmniej jedno wspólne zainteresowanie...
ty, kochanie.
Pewnie dlatego wraca po więcej.
Tak czy inaczej, jak mówiłem, właśnie wychodzę.
Dziękuję bardzo za herbatę.
Toodle-oo.
Oh. Przepraszam.
Nie było cię wystarczająco długo.
Naprawdę mi przykro, kochanie.
Chciałem iść na kolację bez ciebie.
Po prostu niesamowicie trudno jest od tego uciec.
Widziałeś jaki on jest.
- Ona też tam była? - Kto?
Zła odpowiedź, Nigel.
„Tak” lub „nie” byłoby w porządku, ale „kto?”
Doskonale wiesz, kogo mam na myśli.
Jasne, Mimi. Tak, zwinęła się, gdy wychodziłem.
Dziwne stworzenie.
Więc powiedziałeś... „Dziwne, ale nie wygląda źle”.
Większość mężczyzn uznałaby ją za oszałamiającą.
Większość kobiet też, jeśli o to chodzi.
Cóż, posłuchaj, nie jestem „większością mężczyzn”.
Jestem twoim mężem. Prawidłowy?
No to jedziemy.
Oto oni, wszyscy zamknięci.
Mówię: czy to twoja mała dziewczynka?
W rzeczy samej. Amrita, przywitaj się z panią i panem.
Witaj, Amrito. To bardzo ładne imię.
Jest prawie tak piękny jak ty.
Ona jest czarująca. Gdzie ją ukryłeś?
Mam nianię, która się nią opiekuje.
- I twoja żona? - Jestem wdowcem, droga pani.
Oh tak mi przykro.
Tak czy inaczej, cudownie jest mieć dziecko na pokładzie.
To odmiana od wszystkich zmarszczek.
A ty? Czy zadbałeś o swoje potomstwo?
Przepraszam?
Masz żonę, która bardzo kocha dzieci.
Zastanawiałem się tylko, czy sam masz rodzinę.
Nie, właściwie nie.
Nie. Nigel uważa, że świat jest już wystarczająco przeludniony...
bez naszego dodawania problemu.
Może to godne podziwu nastroje w Indiach…
Ale z pewnością zielone pola Anglii...
stać na wyżywienie jeszcze kilku gęb.
Mówię: spójrz na to.
Och, spójrz, Amrita, spójrz. Widzieć.
- Czy to nie piękne? - Zimno ci, kochanie?
Kurczę, powinienem był zabrać ze sobą płaszcz.
Proszę pozwól mi.
To bardzo miłe.
- Oto jesteśmy. - Dziękuję.
Chodźmy, przyniosę ci coś z chaty.
Do zobaczenia za sekundę.
Uwierz mi, droga pani...
dzieci są lepszą formą terapii małżeńskiej...
niż jakakolwiek podróż do Indii.
Nie wolno wierzyć we wszystko, co mówi.
To chory człowiek.
Wyobraża sobie różne rzeczy.
Proszę, nie myśl o mnie źle.
Teraz poczekaj chwilę.
W co grasz o tej porze?
Zależy mi na tym, co ty myślisz.
Czy to?
Czy naprawdę?
Muszę z tobą porozmawiać, Nigel.
Muszę wyjaśnić.
W porządku, śmiało.
Nie, nie tutaj.
W mojej kabinie.
Tam nie będzie nam przeszkadzać.
Proszę.
Obawiam się, że nie mogę. Nie teraz.
Nie później.
Godzina piąta.
Kabina DS1.
Co to jest?
Gazeta.
Przyniosłem twój płaszcz.
Dziękuję, panie Singh.
Nie ma za co.
- Cóż za urocza historia. - Dzięki.
Podziękuj, Amrito.
Więc jeśli twój tatuś mi pozwoli, przyjdę i ci powiem...
kiedyś inne historie. Czy chciałbyś tego?
Dwa serca.
Mijam.
Cztery serca.
To pass.
Bez ofert.
Przechodzić.
Nie uwierzysz w to...
ale muszę jeszcze raz spotkać się z tym gościem.
Myślałam, że masz już tego wszystkiego dość.
Wiem, tylko... on nie przyjmie odmowy.
Bardzo mi przykro, ale po prostu muszę iść.
Zastanawiam się, czy chciałbyś zająć moje miejsce?
- Powinienem być zachwycony. - Świetnie.
Most jest królem gier.
Kiedyś grałem czterdzieści osiem godzin bez przerwy.
Oddajesz swojego partnera w dobre ręce.
Doskonały. Naprawdę przepraszam.
Proszę mi wybaczyć.
Entschuldigung i tyle.
Czy mogę wejść?
Zamknąć drzwi.
Prima Aprilis!
Ty żałosny, chory...
Czy chcesz ją?
Tak lub nie.
Nie chcę mieć z wami nigdy więcej nic wspólnego.
Puścić. Puść mnie albo ja...
Puść mnie albo zadzwonię do mamy.
Kontynuować.
Wysiadać.
Czołgaj się z powrotem do swojego małżeńskiego grobowca.
Wiesz co? Żal mi Cię.
Naprawdę współczuję wam obojgu...
jeśli w ten sposób dostajesz kopa.
Nie mam z tego żadnego kopa.
Więc co to była za farsa?
Jak inaczej moglibyśmy cię tu sprowadzić?
Dlaczego nagle nabrało to tak niesamowitego znaczenia?
Mimi chce, żebyś usłyszał resztę naszej historii.
Uważa, że to zwiększy jej szanse u ciebie.
Kim jesteś, jej alfonsem?
Nie żałuję, że Mimi ma prawo szukać gdzie indziej...
za to, czego nie mogę już zapewnić.
Ja tylko nadzoruję jej sprawy, zamiast...
poddanie się im.
Możesz ją mieć, Nigel...
z moim błogosławieństwem.
Pod jednym warunkiem-
wysłuchaj mnie.
Przyprawiasz mnie o mdłości.
Dlaczego wciąż tu stoisz?
Daj spokój, Nigel, to był żart.
Miejcie poczucie humoru, na litość boską.
Chodź, usiądź.
Rozgość się.
Skorzystaj z mojego wózka inwalidzkiego.
Hamulec! Hamulec!
Miej serce, Nigel.
Nie bądź zbyt szorstki...
na człowieka zniszczonego przez zbyt silną miłość.
Tak jest.
Powinniśmy byli się tam zatrzymać.
Kochankowie powinni zrezygnować, gdy ich pasja osiąga szczyt...
nie czekać, aż nastąpi jego nieunikniony upadek.
Tak się złożyło, że moje pragnienie wobec niej zaczęło słabnąć.
Tam leżała-
przepiękna, zmysłowa...
i nic mi to nie dało.
Poczułem się urażony, że nie udało jej się mnie podniecić...
tak jak to robiła.
Uzależniliśmy się od narkotyków od telewizji...
pomoc małżeńska, która pozwala parze znosić siebie nawzajem...
bez konieczności rozmowy.
Nowojorska redaktorka nocowała w Paryżu...
w drodze na targi książki we Frankfurcie.
Chciałem jej zapewnić dobrą zabawę.
To była robota PR...
i obawiałem się jej reakcji na Mimi...
która miała tendencję do przyćmiewania każdej innej kobiety w zasięgu wzroku.
Nosisz to?
Ta sukienka?
Co z tym?
Nie mogłaś założyć czegoś innego?
Co jest z tym nie tak?
Och, nic.
Co masz na myśli, nic?
Myślisz, że przez to wyglądam grubo, mój tyłek wygląda grubo.
Czy ja to powiedziałem?
- Myślisz, że mam gruby tyłek. - Ty to powiedziałeś. Nie zrobiłem tego.
Więc naprawdę myślisz, że mam gruby tyłek.
Daj mi spokój.
Kiedyś byś tak nie powiedział.
Podobał ci się mój tyłek.
Nadal podoba mi się twój tyłek. Szaleję za twoim tyłkiem.
Już mnie nie kochasz.
Noś, co chcesz, kurwa.
Noś pieprzony szlafrok, nieważne, co mnie obchodzi.
Problem w tym, że publikowanie nie jest już tym, czym dawniej.
Teraz liczy się wynik...
udokumentowane osiągnięcia, przedsprzedaż.
Nikt nie będzie inwestował w nowicjusza...
który się nie sprawdził.
Zatem nieznana osoba nie może zostać opublikowana, jeśli nie jest znana.
Dla mnie to brzmi jak Paragraf 22.
Można to tak nazwać.
A twoje paryskie ustawienia w niczym nie pomagają.
Kiedy zamierzasz wrócić do domu...
z powrotem do Stanów Zjednoczonych, gdzie to jest?
Nie, nie zrobiłby tego.
Oscar jest tutaj stałym elementem. Jest jak Wieża Eiffla.
On ma rację, Beverly. Kocham to tutaj.
- Czuję się jak w domu. - Dobrze dla ciebie.
No dalej, zajmij się życiem. Paryż odpada. Vieux jeu.
To literackie mauzoleum.
Henry Miller zużył go pięćdziesiąt lat temu.
Boże, nie sądzę, żeby Francja była już taka sama...
odkąd zrezygnowali z absyntu.
W porządku. Dam sobie radę. Dziękuję.
Nic mi nie jest. Nic mi nie jest.
Wiesz co? Powinienem uczynić cię moim agentem.
To rozwiązałoby wszystkie moje problemy.
„Paryż odpada. Vieux jeu”.
Naprawdę zrobiłeś mi dzisiaj coś dobrego...
jakbym nie miał dość problemów z publikacją.
Nie mogłem znieść widoku, jak wpełzasz jej w tyłek.
Wpełznę do tyłka każdemu, do kogo się, kurwa, dobrze poczuję.
Twój nie jest jedyny w mieście.
Czy tak właśnie się czujesz?
Dokładnie tak się czuję.
W takim razie lepiej już pójdę.
OK. Ty to robisz.
Teraz idę.
Smutno Ci, że idę?
Nie jesteś smutny.
Jest mi smutno, ale tak jest lepiej.
Moje klucze.
Dzięki.
Kocham cię. Tak bardzo cię kocham.
Proszę, nie każ mi iść.
Przestań płakać.
Idź zrobić sobie kawę czy coś, dobrze?
Zacząłem bać się snu.
Poczułbym to...
przemożna chęć spania.
Jestem zakurzony.
Byłoby mi jej szkoda...
Dobranoc.
...leży tam z brzuchem i płacze: „Głód…”
jej narządy są w rozsypce.
Pocałuj mnie na dobranoc.
Nie tak. Trzymaj mnie.
Zmiażdżyłbym swoje usta jej ustami...
jakbyś rozgniatał tyłek w popielniczce...
ale to było tylko preludium...
do najbardziej nieoryginalnego czynu znanego człowiekowi-
proces zwany kopulacją.
Poczułem się jak szczur w pułapce.
Tam ludzie dobrze się bawili
tańczyć, kochać się.
Paryż pulsował swoim gorączkowym rytmem.
Uderzyły mnie w głowę, doprowadzając mnie do szału.
Pragnęłam różnorodności.
Pragnąłem hałasu i emocji.
cholera jasna!
Czy musisz to pić w ten sposób?
Dlaczego nie możesz użyć szklanki?
Co za różnica? Smakuje tak samo.
To nie wygląda tak samo.
O La la. Nie wiedziałem, że jesteś taki delikatny.
- Co masz na myśli, delikatny? - Mam na myśli delikatne.
Wiem co masz na myśli...
ale to po prostu nie jest właściwe słowo w języku angielskim.
Jeśli nie znasz odpowiedniego słowa po angielsku, powiedz je po francusku.
Nie mówię tego po francusku, bo twój francuski nie jest wystarczająco dobry.
To lepsze niż twój angielski.
Po tych wszystkich latach w Paryżu tak powinno być.
Może twój angielski też nie jest taki dobry.
Może dlatego nikt nie chce publikować Twoich książek.
Więc teraz jesteś krytykiem literackim?
To wspaniale, gdy mówi kelnerka.
Nie jestem kelnerką. Jestem tancerzem.
Tancerz, do cholery. Nadal błagałbyś o wskazówki...
gdybym cię nie odebrał z tej pieprzonej restauracji.
Ty mała suko!
OK, koniec przedstawienia.
Możesz już wstać.
Jezu, nie rób mi tego.
Dziecko?
No dalej, powiedz coś.
Proszę.
Bóg Wszechmogący.
Sos m decin. Bonjour.
Ma femme, elle est vanouie soudainement.
Dans tłumi okoliczności?
Elle est grób e. Grób E.
Sa tete a heurte un meuble.
Saigne-t-elle due nez ou des oreilles?
Est-ce quelle prend des m dicaments?
Quel wiek w-elle?
- Jai mal. - Gdzie?
Jesteś taki mal?
Moja głowa.
To jest złe?
Jak bardzo jest źle?
Tygrys.
- Mam wezwać lekarza? - Nie. Po prostu mnie trzymaj.
Kochanie, wybacz mi, proszę.
Kocham cię.
Wow. Wspaniale!
Dziękuję. Dziękuję. Jestem taka szczęśliwa.
Co za piękny wieczór.
Chciałbym, żeby to trwało wiecznie.
Wieczność to dużo czasu, kochanie.
Nie potrafię myśleć w tych kategoriach.
Nigdy nie mogłem.
Ale kiedy coś jest dobre...
nie chcesz, żeby to trwało wiecznie?
Jasne, ale dobre rzeczy nigdy się nie zdarzają.
Nawet my?
Czy jesteśmy tacy dobrzy?
Czyż nie?
Cóż, skoro już o tym wspomniałeś, nie.
Nigdy więcej.
I...
No dalej, Mimi, przestańmy się oszukiwać.
Nie rozumiem.
Słuchaj, było słodko, dopóki trwało.
Kurcze, było słodko, ale zrobiło się kwaśnie, prawda?
Cóż, prawda?
Miałem nadzieję, że przejmiesz inicjatywę...
ale nie, wyglądasz na całkiem zadowolonego, że sprawy toczą się w ten sposób.
Cóż, nie jestem.
Poniżam siebie poniżając Ciebie.
Poniżamy się nawzajem, na litość boską.
Nie psujmy pięknej pamięci.
Odpuśćmy, póki jeszcze zostało nam kilka strzępów godności.
Ale ja cię kocham. Wszystko czego chcę to ty.
Chcę cię poślubić. Chcę dać ci dzieci.
Chcę ci dać resztę mojego życia.
Nie chcę reszty twojego życia. Chcę swoje.
Nie możesz tego przebić przez głowę?
Co zrobiłem źle?
Czy kiedykolwiek cię skrzywdziłem?
Oskar, powiedz mi.
Nawet przestępca zostaje poinformowany o swoim przestępstwie.
Co ja zrobiłem?
Nic nie zrobiłeś. Istniejesz. To wszystko.
Rozumiem.
Czy tęskniłem za nią?
Jasne, zrobiłem...
ale doświadczyłam też niesamowitego poczucia wolności.
Przyszłość wydawała się jasna i obiecująca...
zaludniony tysiącem pociągających obrazów...
większość z nich to kobiety.
O cholera.
To ja.
Jestem tutaj.
Boję się.
Co?
Nie mogę żyć bez ciebie.
Obawiam się, że będziesz musiał.
Nie zrobię tego.
Już przez to przechodziliśmy, prawda?
Dlaczego więc nie dać temu spokoju?
Poszukaj znajomych. Baw się dobrze.
Po prostu przeszliśmy na sam szczyt, to wszystko.
W ciągu kilku dni...
będziesz mi wdzięczny za to, że zrobiłem pierwszy krok.
Czy odgrywała rolę teatralną?
Nie mogłem być pewien.
Zadzwoniłem do jej byłej współlokatorki.
Nie ma kości.
Resztę dnia spędziłem zastanawiając się...
i pół nocy picie.
Czekałem na ciebie.
Rozumiem. Zastanawiam się dlaczego.
Wiesz dlaczego.
Wiem, że jestem rozbity i zaraz się rozbiję.
- Nie, czekaj. - Puścić mnie.
Chcę Ci coś powiedzieć.
Nie ma nic więcej do powiedzenia.
- Proszę!
To nie sprawi, że będzie ci łatwiej.
Musisz mnie wysłuchać. Proszę. Proszę posłuchaj mnie.
Och, na litość boską.
Rita, proszę cię. Rita.
W porządku. Lepiej wejdź.
Chcesz jeden?
W porządku.
Co jest tak ważne?
To prawda, co powiedziałem.
Nie mogę żyć bez ciebie.
Jeśli to wszystko, co przyszedłeś mi powiedzieć-
Proszę, nie wyrzucaj mnie.
Daj mi ostatnią szansę.
Jestem gotowy żyć z tobą na wszelkich warunkach, w ogóle.
Mogę znieść wszystko, jeśli czasami jestem z tobą.
Możesz na mnie krzyczeć.
Możesz mnie uderzyć.
Możesz mieć inne kobiety.
Nie obchodzi mnie, co zrobisz, ale proszę...
nie odsyłaj mnie.
Nawet jeśli już mnie nie kochasz...
trzymaj mnie przy sobie z litości.
Nie ma rzeczy, której bym nie zrobił, żeby zostać z tobą.
Proszę. Proszę.
Proszę.
Błagam Cię.
Proszę! Proszę!
Błagam Cię.
Każdy ma skłonności sadystyczne.
Nic nie odda tego lepiej...
niż świadomość, że masz kogoś na swojej łasce.
Jeśli naprawdę chciała żyć w piekle...
Sprawiłbym, że byłoby tak gorąco, że nawet ona chciałaby wyjść.
Tak, to takie dobre uczucie.
Tak, Cindy.
Cindy?
Mam na myśli Minnie, uh, Mimi.
Jasne, jestem za.
Tak czemu nie?
Zbierz kilka piskląt. Zrobimy z tego wieczór.
Kto?
Och, pewnie.
Jest najlepszą dupą po tej stronie rzeki.
W porządku.
Tak, do zobaczenia.
Obiad gotowy.
Jem poza domem.
Dziś wieczorem?
Co jest takiego specjalnego w dzisiejszym wieczorze?
To twoje wakacje.
Jakie święto?
Święto Dziękczynienia.
Chciałem cię zaskoczyć.
W porządku. Zobaczmy co masz.
Chryste, co to jest?
Indyk.
Ugotowałem to specjalnie dla ciebie.
Masz na myśli kremację.
Otóż to. Odpadam.
Nie spróbujesz chociaż trochę?
Żartujesz.
Mam zbyt duży szacunek do mojego dentysty.
Słuchaj, na przyszłość zapomnij o gotowaniu.
Trzymaj się tego, co możesz zrobić.
Co mi przypomina, co się stało z twoimi zajęciami tanecznymi?
Taniec musi wypływać z serca.
Więc?
Moje serce jest złamane.
Wreszcie do niej dotarłem.
Osiągnąłem niemożliwe.
Straciła wygląd i figurę...
Marnować, pustoszyć...
wybucha nerwowymi wysypkami...
rozwijające się plamy.
Po prostu podziwialiśmy twoją nową fryzurę.
Naprawdę?
Susan uważa, że ci pasuje. Ja też.
Nie mogę tego skojarzyć, ale coś mi przypomina.
Ja wiem! Rita!
Rita?
Znasz Ritę.
Rita. Pies sąsiada.
Tylko minutę. Czekać.
Co to jest? Wygląda jak pryszcz.
To jest.
I twój nos też się błyszczy.
Nie jestem makijażystką, ale stać mnie na więcej.
Hej! Nie wiedziałam, że urządzamy imprezę Halloween.
Tak łatwo było ją zranić...
zaczynało to przypominać strzelanie do ryby w beczce.
Nie teraz, na litość boską!
Nie widzisz, że próbuję pracować?
W każdym razie, czy kiedykolwiek prosiłem cię, abyś posprzątał dla mnie dom?
Nie. Więc przestań udawać męczennika.
Zdejmij to ze swojej głowy.
To sprawia, że wyglądasz jeszcze brzydko niż zwykle.
Naprawdę dajesz sobie spokój.
Wstyd mi, że ostatnio ktoś mnie widzi, jak chodzę z tobą.
Co jest teraz?
Oczekuję...
Czego oczekujesz?
Dziecko.
Co powiedziałeś?
Będę mieć dziecko.
O mój Boże.
Jak długo znasz?
Dopiero od wczoraj.
Dwa miesiące – mówi lekarz.
Co zamierzasz z tym zrobić?
Co z tym zrobić?
Spójrz na mnie.
Czy wyglądam na tatusia?
Czy widzisz, jak wychowujemy w tym miejscu dziecko?
Dobijam czterdziestkę.
Nie sprzedałem jeszcze ani jednej książki.
Świat nie wie, że istnieję.
Nie ma dnia, żebym nie pomyślał, że mogłoby być lepiej...
po prostu się zabić i mieć to już za sobą.
Czy byłoby sprawiedliwe obarczać dziecko takim ojcem?
Bądź szczery.
Powiedzieli mi, że są komplikacje...
ale nie byłem przygotowany...
widzieć ją wyglądającą jak marmurowa figura na grobie.
Przez chwilę prawie osłabłem.
Doszedłeś.
Dlaczego miałbym tego nie robić?
Przyniosłem ci kwiaty.
Jesteś tu.
Nie ma niczego ważniejszego.
Myślałem, że kiedy jesteś na nogach...
pojedziemy razem, tylko we dwoje.
Idź stąd?
Tak. Daleko daleko stąd.
Gówno. Brak miejsca.
Wyglądasz blado, kochanie.
Czuć się dobrze?
Przepraszam, pani.
Przepraszam.
Och, przepraszam. Przepraszam.
Patrzeć. Tu jest.
Tego właśnie potrzebujesz, kochanie.
Już widzę, jak rozkoszujesz się pod jedną z tych dłoni...
z wysoką szklanką w dłoni.
Och, do cholery, nie mogę tak przesiedzieć całej podróży.
Poproszę ich, żeby to gdzieś schowali.
Zaraz wracam.
Twój bagaż został już załadowany...
i nie może podróżować bez ciebie.
Nie. To wszystko co mam.
Vous navez pas de bagage dans la soute?
Czy mogę zobaczyć twój bilet?
Voulez-vous que je fasse une annonce...
wlać savoir sil ya un m decin bord?
Muszę to sprawdzić u kapitana.
Wyobrażam ją sobie, jak wygląda przez okno...
przy tym pięknym księżycu...
ten sam, który widziałem...
ale założę się, że dla niej nie wyglądało to tak samo.
Zależy od twojego stanu umysłu i sposobu, w jaki rzeczy cię chwytają.
Dla niej to musiała być trucizna.
Dla mnie słodki jak brzoskwinia.
Nie wiem jak ty.
Czasami myślę, że zmyślasz różne rzeczy w trakcie.
Chciałbym, żebyś miał rację.
Moja wyobraźnia nie jest w połowie tak płodna.
Może jednak udałoby mi się to wydrukować.
To znaczy, gdyby chociaż połowa tej historii była prawdziwa...
byłbyś zbyt zawstydzony, żeby to powiedzieć.
Chłopak...
nadal w ogóle mnie nie znasz.
Czy wciąż jesteś na mnie zły?
Nie wiem. Jestem zmieszany.
Chciałem, żebyś to usłyszał.
Prędzej usłyszałbym to od ciebie.
Zostawiam mu te słowa. To wszystko, co mu zostało.
Kiedy możemy być sami razem?
To znaczy, no wiesz, naprawdę sam.
Najpierw wysłuchaj reszty historii.
Wtedy zobaczymy.
Tutaj jesteś. Zastanawiałem się, gdzie jesteś.
Ominęłaś kolację.
Całkowicie straciłam poczucie czasu. Bardzo przepraszam.
Nieważne. Dado dotrzymuje mi towarzystwa.
Dobry. Jak poszedł most?
- To była katastrofa. - Naprawdę.
Mieliśmy bardzo, bardzo pecha.
Nigdy w życiu nie miałem tak okropnych rąk.
Nieważne, Dado. Pechowiec w kartach, szczęściarz w miłości.
Czy mogę zaproponować Panu drinka?
Nie, dziękuję bardzo. Myślę, że kiedy indziej.
Przyjdziesz, kochanie?
Smaczny gnojek.
Założę się, że chciałby wejść do twoich spodni.
Możesz mówić.
Co masz na myśli?
O Boże, Nigel, nie jestem kompletnym głupcem.
Te sesje z tym amerykańskim dziwakiem.
Wiem, co to za atrakcja. To nie są jego duże niebieskie oczy.
Przepraszam. nie podążam.
To jego żona cię ściga.
Masz na nią ochotę, prawda?
Co? Żal mi tej dziewczyny, to wszystko.
Tak, przykro mi, że wystaje ci język.
Po prostu uważaj, Nigel.
Wszystko, co ty możesz zrobić, ja mogę zrobić lepiej.
O Boże.
Kochanie, nie mogę zrozumieć, dlaczego nie chcesz wziąć Dramamine.
Mówiłem ci, znokautowali mnie.
Pewnie, że teraz lepiej spać, niż cierpieć.
Nie możemy się ciebie doczekać...
na nasz galowy bal przebierańców dziś wieczorem.
Nic mi nie będzie.
Zobacz nowy rok i tańcz do białego rana...
do muzyki Dannyego Garcyego i jego chłopców.
Dla tych bez kostiumów...
stewardzi mogą dostarczyć zabawne czapki i...
Śmieszne czapki. Na litość Boską.
Tutaj.
Masz, weź inny.
Lubisz, jak biorę pigułki, prawda, Nigel?
Jeśli nie ten rodzaj, to inny.
Nie wiem, dlaczego się tym przejmuję.
Przepraszam kochanie. O czym mówisz?
Pigułka, Nigel. Pigułka.
Nie robimy tego obecnie na tyle często, żeby było to opłacalne.
Oh naprawdę. Daj spokój, proszę.
Co my tu robimy?
Czego szukamy, czego nie możemy znaleźć w domu?
Siedem lat. Zobacz, dokąd nas to doprowadziło.
Teraz zdaję sobie z czegoś sprawę. W ogóle nie powinniśmy jechać do Indii.
Całe sześć miesięcy spędzę w łóżku.
Przepraszam kochanie. Nie jestem z Tobą.
Zbyt dobrze, nie jesteś. Jesteś cholernie gdzie indziej...
i wiem gdzie!
To jest jak narkotyk.
Właściwie to wszystko staje się bardzo nudne.
Jeśli masz taką obsesję...
z twoim brudnym, małym kaleką i jego seksowną żoną...
dlaczego po prostu nie wrócisz po kolejną pomoc...
i daj mi spokój.
Cienki! Jeśli tak właśnie się czujesz, to ja, cholera jasna, tak zrobię.
Z czasem Mimi stała się odległym wspomnieniem...
zamknięty rozdział.
Moje poczucie wolności wróciło ze zdwojoną siłą.
Nie rzuciłem Mimi dla jednej konkretnej kobiety.
Zamieniłbym ją na każdą kobietę.
I postanowiłem nadrobić stracony czas.
Żadnych więcej uwikłań emocjonalnych.
Po prostu tarzałem się w kobiecym ciele jak świnia w koniczynie...
odbijał się od łóżka do łóżka...
chwyciłem, co się działo...
pośpieszył dalej.
Każdy dzień niósł obietnicę...
jakiegoś nowego, krótkotrwałego doświadczenia seksualnego-
im krócej, tym lepiej.
Za każdym razem, gdy patrzyłem w oczy jakiejś kobiety...
Widziałem odbicie następnego.
Po dwóch latach pierdolenia się...
Porzuciłem wszelkie pozory pisania...
i zamienił noc w dzień.
Podobnie jak Dracula...
Wstałem o zmroku i o świcie udałem się do swojej kwatery.
Będę faut quje rentre. ll faut que je rentre, Oscar.
Mais non, na samuser. Noc jest młoda.
Moi, jestem zmęczony. Je me l ve dans deux heures.
Znajdź te kraje. On va rigoler un peu.
Nie! Arete!
Coś jest popieprzone.
Miałem więcej szczęścia, niż na to zasługiwałem.
Tylko wstrząśnienie mózgu i złamanie kości udowej...
przez co leżałam tam jak mumia przez wiele tygodni.
Żaden z moich podbojów...
Zadałem sobie trud sprawdzenia, czy nadal oddycham.
Cóż, niech mnie diabli.
Jezus.
Więc się nie zabiłeś.
Po co?
Byłem już martwy.
I tak wyglądasz świetnie.
Czuję się świetnie.
Tutaj. Przyniosłem ci to.
Dzięki.
Równie dobrze mogę usiąść, kiedy tu jesteś.
Gdzie byłeś przez cały ten czas?
Kupiłeś bilety. Powinieneś wiedzieć.
Martynika? Zostałeś?
Co ze sobą robiłeś?
- Praca w hotelu. - Stoły dla czekających?
Dopóki menadżer nie dowiedział się, że umiem tańczyć.
Potem umieścił mnie w występie na parkiecie.
Coś w rodzaju niego.
Tak. Był bardzo miły.
Prawie przywrócił mi wiarę w ludzką naturę.
Tylko prawie?
On zrobił...
dopóki cię nie przypomniałem.
Dotykać .
Co tu robisz?
Tylko odwiedzam. Słyszałem o twoim nieszczęściu...
Pomyślałem, że zobaczę, czy czegoś nie potrzebujesz.
Wiesz, czego naprawdę potrzebuję, kochanie?
Musisz trzymać się z daleka od mojego życia.
Nie straciłeś swojego uroku, Oscar. Powinienem wiedzieć.
Cóż... do widzenia.
Pamiętacie karuzelę?
Jasne, pamiętam karuzelę.
Pamiętam to jak wizytę u dentysty.
Łatwy! Łatwy!
Zatrzymywać się!
Dupek. Myślałeś, że zapomniałem?
Przyszła do mnie, kiedy wyszedłem z intensywnej terapii.
Powiedziała: „Są złe wieści i są dobre wieści.
„Jesteś sparaliżowany od pasa w dół, trwale.”
„OK” – powiedziałem.
„Przekażmy dobre wieści”.
„To była dobra wiadomość” – powiedziała.
„Zła wiadomość jest taka, że od teraz...
„Zaopiekuję się tobą”.
Po raz kolejny byliśmy parą.
Wróciła do mnie i opiekowała się mną...
z dziwnym oddaniem obowiązkom.
Była moją kucharką, moją gospodynią, moją strażniczką...
i moja pielęgniarka.
Och, czy nie mógłbyś...
To znaczy, trzęsie mi się noga...
jeśli zawsze będziesz strzelał do mnie w to samo miejsce.
Zobaczysz? Sprawia, że noga się trzęsie.
Nie mogłeś znaleźć innego miejsca?
- Chcesz, żebym spróbował jeszcze raz? - Nie, następnym razem.
Zobacz, do czego mnie zmusiłeś, głupcze.
Mój Boże, nie użyjesz go ponownie?
Nic nie pozostało.
Jutro dostanę trochę więcej.
Przyszło mi do głowy, że może nadal mnie kochać...
mimo wszystko.
W końcu nie jest miło kogoś skrzywdzić...
który dla ciebie nic nie znaczy.
Hej, Tygrysie. Chodź i weź to.
Nie masz żadnego?
Wychodzę.
Nic w tym nie ma?
Jak co?
Nie wiem. Może pomidory, grzyby?
Masz ochotę na grzyby?
Cóż, tak. To byłoby miłe.
Chcesz trochę, idź i wybierz.
Tak.
O nie, nie jest dostępny.
Kto dzwoni?
Nie. Mówi jego pielęgniarka.
Co do... Kto powiedział, że nie jestem dostępny?
Ach, słyszałeś.
Tak, bardzo smutne.
Kto to jest?
Nie. Obawiam się, że to całkiem niemożliwe.
Jest całkowicie niezdolny do pracy.
Będę.
Nie ma za co. Do widzenia.
Kto to był?
„Paryż odpada. Vieux jeu”.
Beverly, masz na myśli? Czego chciała?
Czego ona chciała, na litość boską?
Skąd miałbym wiedzieć?
Mogłeś pozwolić mi z nią porozmawiać.
Powiedziałem, że mógłbyś pozwolić mi z nią porozmawiać.
Słyszałem cię.
Jezu, Mimi, ostatnio nigdy nie spotykam się z nikim ani nie rozmawiam.
To tak jakbym był w izolatce.
Czy to jest?
Patrzeć...
Wiem, że zasługuję na wszystko, co dostaję.
Traktowałem cię jak potwora.
Jestem potworem.
Tygrys! Nie masz prawa siebie krytykować.
To mój przywilej.
- Ja wiem. - Zarobiłem to.
Ale obiecuję, że nigdy więcej cię nie skrzywdzę.
Ranisz mnie?
Bardzo śmieszne.
I nie baw się swoimi zizi, kiedy mnie nie będzie.
Nie ma sensu.
Dzięki Bogu, że jesteś w domu.
Tęskniłeś za mną?
Tak bardzo, jak tęskniłeś za mną po tym, jak mnie rzuciłeś?
O nie, znowu nie to.
Proszę, nie róbmy scen.
Dlaczego nie? Kocham sceny.
Nabrałem do nich gustu.
Właściwie to nie mogę się bez nich obejść.
Co to jest?
Jak myślisz, co to jest?
Czego się spodziewasz, jeśli wyjdziesz i zostawisz mnie samą na całą noc?
Oczywiście zmoczyłam się.
Oj, biedny Tygrys.
Lepiej zmienię ci pieluchę.
Boże, śmierdzisz.
Dlaczego po prostu mnie nie wykończysz?
Dlaczego mnie nie przesadzisz...
albo zepchnąć mnie ze schodów czy coś?
Prawie zapomniałam.
To twoje urodziny, prawda?
Czy to jest?
nie pamiętałem.
Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin
Wszystkiego najlepszego, drogi Oskarze
Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin
Chociaż sprawiała, że byłem głodny kontaktu z ludźmi...
lubiła mnie zabierać...
bo wiedziała, jak bardzo boli przypomnienie...
prostych, małych przyjemności, których odmawiano mi na zawsze.
Antoine, laisse le monsieur spokojna...
tu vois quil a bobo.
Śmieszny. Może miałeś dobry kontakt z dziećmi.
Kto wie?
Nigdy nie będziesz. Na pewno.
To nie tak, że po prostu nie chciałam tego dziecka, które stworzyliśmy.
Nie sądziłem, że jestem tego godny.
Nadal możesz trochę mieć.
Nie ma się czego bać.
Obecnie jestem bezpiecznym dupkiem.
Co masz na myśli?
Ta aborcja, za którą tak łaskawie zapłaciłeś...
zostawiło mnie z infekcją.
Byłem dość chory na Martynice.
Prawdę mówiąc, prawie umarł.
Nigdy mi nie powiedziałeś.
Cóż, mówię ci teraz.
Och, Chryste, jakim byłem gównem. Gardzę sobą.
Nienawidzę siebie.
Nienawidzę siebie bardziej, niż ty możesz mnie kiedykolwiek nienawidzić.
Nie oszukuj się, Oskarze.
Nikt nie mógłby cię nienawidzić bardziej niż ja.
Dlaczego zostajesz ze mną?
Naprawdę nie wiesz?
Ponieważ jesteś dla mnie cenny, cenniejszy niż kiedykolwiek wcześniej.
Tutaj.
Więc to było to.
Potrzebowaliśmy siebie nawzajem, ona i ja.
Robi się strasznie zimno.
Mimi, woda robi się zimna.
Och, Merdo. Znowu się skończyło.
Muszę o tym porozmawiać z konsjerżem.
Nie odchodź.
Ouais? Ouais et toi?
Non jpeux pas je suis vraiment cass e.
Non je voudrais bien mais je suis vraiment cass e.
Quais men plus jai rien mfoutre sur le cul.
Vous bouffez a quelle heure?
Ach, laisse tomber ouf.
Cest wrai?
Ah, cest cool de Iavoir zapraszaj do moi.
Moi remarque jsais pas je me le ferai bien quandmem.
Ouais?
Ach, ca doit etre beau.
Ouais, tu me la passeras?
Ouais?
Ouais.
To było świetne. Dziękuję.
Nie wiedziałeś, że umiem gotować, prawda?
Myślałem, że mogę tylko potrząsnąć nogą, co?
- Naprawdę dobrze trzęsiesz nogą. - Lepiej niż ja gotuję?
Jasne, cóż, mam na myśli, hm, nie.
Gotujesz naprawdę dobrze, ale tańczysz jeszcze lepiej.
Nie pracujesz nad tym.
Jaki jest sens?
Nigdy nie umiałabym tańczyć tak dobrze jak ty.
Jasne, mógłbyś.
Pospiesz się. Jesteś specjalny.
Czyż on nie jest wyjątkowy, Tygrysie?
Absolutnie.
Zobaczysz? Uwielbia patrzeć, jak tańczysz.
Uważa, że jesteś cudowna.
Prawda, Tygrysie?
Prawidłowy.
Co ty na to? Spójrz na to.
Zdobądź tego ładunek. Pospiesz się.
Hej, Mims, zwariowałeś.
Pospiesz się.
Czy to nie jest coś?
I nie jest też gejem. To bardzo rzadkie.
Pokaż mu swój numer wewnętrzny.
Pospiesz się.
A co ty na to, Tygrysie?
Powinieneś kiedyś spróbować.
Chodź, Bazyli. Zatańcz trochę dla Oscara.
- Nie wiem. Zjadłem za dużo. - Pospiesz się.
Biedne dziecko ma obecnie tak mało radości z życia.
Żadnej rozrywki.
Dobrze?
Pospiesz się! Nie przestawaj!
Taniec! Taniec!
Przyzwyczaiłem się, że jestem tylko w połowie mężczyzną...
ale tej nocy naprawdę sięgnąłem dna.
To chyba było coś w rodzaju katharsis.
Oboje wiedzieliśmy, że nigdy nie odkryjemy na nowo...
te same skrajności pasji i okrucieństwa...
z inną żywą duszą.
Panie Oscarze Benton...
zgoda-vous a prendre pour espouse...
Mademoiselle Micheline Bouvier?
Mademoiselle Micheline Bouvier...
zgoda-vous a prendre pour epoux...
Panie Oscarze Benton?
Zgodność a la loi je vousdeklaracja unis...
par les zastawów małżeńskich.
Byliśmy jak ocaleni z tak strasznej katastrofy...
stworzyło między nami więź...
nie dzielony przez nikogo innego na świecie.
Zatem związek zatoczył koło.
Osiągnęliśmy plateau.
Od tego czasu kurz opadł, ale ja żyję w ciągłym strachu.
Zawsze będę się bał, że stracę to, co zostało z jej serca...
do jakiegoś szczęśliwego drania.
Dziwnie się czuję, przyznając się do tego...
do kogoś, kto ma nadzieję, że to będzie ten jedyny.
Teraz nie zaprzeczaj.
W tej chatce jest miejsce tylko dla jednego hipokryty.
Jeśli nie masz zamiaru zostać i wypić kolejnego drinka...
równie dobrze możesz iść.
Nie ma nic więcej do opowiedzenia.
Myślę, że teraz rozumiem cię lepiej.
I jej?
Tak, i ona.
Kurwa, cholera, cholera.
Patrzeć...
Bądźmy w tej kwestii dorośli, dobrze?
Tak, dorosły. To jest to słowo.
Wszystko, co ja mogę zrobić, Ty możesz zrobić lepiej. Nie krępuj się.
Nie będę protestować, jeśli będziesz mieć mały romans...
na przykład z tym Włochem.
W końcu się odważysz?
Myślę, że potrzebuję drinka.
Powiedziałem, myślę, że muszę się napić. Czy mogę ci jednego?
Czy mogę prosić o whisky? Żadnego lodu.
To był jakiś wyczyn.
Całkiem nieźle jak na faceta z dwiema lewymi nogami.
Cóż, nie udaję, że jestem tancerką.
Żartuję, Nigelu. Mnie osobiście nie jest tak gorąco.
Czy spojrzysz na tego latynoskiego kochanka?
Uważaj. Złapie ją.
Już prawie czas.
Gdzie jest ta twoja angielska róża?
Jeśli się nie pospieszy, ominie ją cała zabawa.
Fiona nie jest zbyt dobrym żeglarzem. Leży płasko na swojej pryczy.
To rozczarowanie.
Tak tak. Zażyła Dramaminę.
Szkoda. Mimi i ja mieliśmy nadzieję...
żeby później wypić z tobą butelkę szampana-
dwóch z was.
Małe pożegnalne spotkanie z naszymi wyjątkowymi przyjaciółmi.
W porządku, ludzie, to jest to.
Masz coś, co chcesz zrobić w tym roku...
lepiej się pospiesz.
Zostało nam tylko około dziesięciu sekund.
Dziewięć... osiem...
siedem... sześć...
pięć cztery...
trzy dwa...
jeden!
Cóż, kochanie?
Miłych dni, Oskarze.
Jasne.
Szczęśliwe dni.
Twoje dobre zdrowie.
Zauważyliście, że nie mówię: „Szczęśliwego Nowego Roku”.
Tym, których wzrok skierowany jest na wieczność...
jeden rok jest taki sam jak następny.
Nie mówisz.
W takim razie pozdrawiam.
Dostarcz butelkę szampana do pokoju A-29.
Na mojej karcie.
Oscara Bentona. OK?
W porządku, chłopcy i dziewczęta, wystarczy.
No dalej, przestań.
Czy tak można rozpocząć nowy rok?
Pokój! Miejmy trochę spokoju!
Szalom! Szalom!
W porządku, w porządku. Uspokójcie się, chłopcy i dziewczęta.
Dlaczego?
Myślałem-
Myślałeś co?
Ale powiedziałeś...
To znaczy, wiem już, jak kończy się twoja historia.
Nie, nie.
Jeszcze nie.
Myślę, że...
Chyba się w tobie zakochałem.
Pospiesz się. Jestem tylko fantazją, rozrywką w nudnej podróży.
Chcesz powiedzieć, że to wciąż tylko gra?
Czy kiedykolwiek mówiłem, że tak nie jest?
Ale...
Jestem w Tobie naprawdę, szczerze zakochany.
Dlatego nigdy mnie nie będziesz mieć.
Strasznie mnie ranisz.
Sposób w jaki ranisz swoją żonę?
Ona o nas nie wie. Ona nic nie wie.
Patrzy prosto na nas.
Dobrze się bawisz?
Kochanie, to jest cudowne.
- Tak, prawda? - Jak się czujesz?
Dzięki Waszym staraniom jest jak nowy.
Tam.
Teraz możesz podjąć swoje postanowienia noworoczne.
Czy uważasz, że można bezpiecznie pić na pusty żołądek?
Kto chce być bezpieczny?
Dziś wieczorem czuję się niebezpiecznie.
Taki jest duch, Fiono.
Wiedziałem, że twoja obecność...
dodałoby trochę pikanterii dzisiejszym obradom.
To była bardzo miła myśl z twojej strony.
Nigdy nie widziałam mojego męża...
w akcji z inną kobietą wcześniej.
Oscar kazał mi obudzić butelką szampana.
Nazywasz to akcją?
Nie sądzę, żeby coś z nią osiągnął.
Szkoda.
Może popełniłem błąd co do ciebie, Nigel.
Może twoja żona byłaby lepszym wyborem.
No dalej, przestań się dąsać, stary.
Powinieneś się cieszyć, że tak dobrze sobie radzą.
Pospiesz się. Załóż śmieszny kapelusz. Dzięki temu poczujesz się lepiej.
Rzuć im kilka streamerów.
Atakuj!
To znowu „Titanic”!
Bliżej ciebie mój Bóg
Bliżej Ciebie
Wiem, co czujesz, Nigel.
Całe życie byłem nieudacznikiem.
Dołączyć do klubu.
Nie dotykaj mnie!
Gdybyś nie był kaleką, odciąłbym ci pieprzoną głowę.
Śmiało, jeśli to pomoże.
Zasługuję na twoją nienawiść.
Jestem obrzydliwy. Jestem żałosny.
Nie, nie w ten sposób, Nigel.
Nigel, lepiej się pospiesz.
Nic ci nie zostanie.
Cholera!
Czy ona jest tutaj?
Czy widzieliście kiedyś taką alegorię wdzięku i piękna?
Dwie nimfy odsypiające swoje miłosne wysiłki.
Naprawdę coś przeoczyłeś, Nigel.
Fiona była objawieniem.
Cały ogień.
Wątpię, czy kiedykolwiek wykorzystałeś ją w pełni.
Wieprz!
Zabieraj swoje cholerne ręce ode mnie.
Ty kutasie.
Nie zasługujesz na to, żeby usłyszeć resztę mojej historii.
Mój.
Masz, daj to.
Po prostu daj mi to coś, dobrze?
Inaczej zrobisz komuś krzywdę.
No dalej, stary, nie bądź cholernym głupcem.
- Daj mi to. - Zranił kogoś?
Nigdy więcej.
Byliśmy po prostu zbyt chciwi, kochanie.
To było wszystko.
Cześć kochanie.
Mój tata mówi, żeby życzyć ci szczęśliwego Nowego Roku.
Downloaded from subtitlesnest.com