[BRZĘCZENIE OWADÓW]
[chrząkanie wielbłądów]
CZARNA KSIĄŻKA
IZRAEL, PAŹDZIERNIK 1956
[Kobieta mówiąca po hebrajsku]
OK, wszyscy-
Zatrzymamy się tu na chwilę, w tak zwanym kibucu.
- Proszę wracać do autobusu... - Podoba Ci się?
- Zakurzony. - Ale spokojnie.
Mam trochę filmu.
Zrobię zdjęcie, dobrze?
Dobra.
[KLIKNIĘCIE MIGAWKI KAMERY]
[DZIECI ŚPIEWAJĄ PO HEBRAJSKIM]
[Kobieta mówiąca po hebrajsku]
[Kobieta i dzieci śpiewają po hebrajsku]
[WSZYSCY ŚPIEWAJĄ]
[Śpiewamy szlaki wyłączone]
Przeszkadzasz mi w zajęciach. Proszę bez zdjęć.
Nie mówię po hebrajsku.
Nie mówisz po holendersku?
Czy ty nie jesteś Ellis de Vries z Hagi?
Ronnie?
Ellisie!
- Co Ty tutaj robisz? - Mieszkam tu.
- Jesteś Żydem? - Co cię sprowadza do Izraela?
Jestem z mężem. To on, tam. Jerzy.
Nagle dostał religię...
Z powodu wojny, mówi lekarz.
Dużo Jezusa i żadnych grzechów. Noce są teraz miłe i ciche.
Ostatnim facetem, z którym cię widziałem, był Kanadyjczyk.
To on, głupcze. To mój Kanadyjczyk.
Jerzy! Jerzy!
To znajomy z Holandii, z wojny.
Jak tu trafiłeś?
OK, pospiesz się! Pośpiesz się!
Następnym przystankiem będzie Kafarnaum.
To właśnie tam Jezus dokonał pierwszych cudów uzdrawiania.
Lekki lunch zjemy w autobusie...
Do widzenia, kochanie. Wyślę ci zdjęcia.
- Do widzenia, Ellisie. -Rachel! Rachel Rosenthal. Jestem żonaty.
Zapisz Rachel Rosenthal. Adres?
Kibuc Stein.
Szalom. Tak się to mówi, prawda?
[Odległe grzmoty]
[PADA DESZCZ]
[KOBIETA NUTUJE]
„Wtedy przemówił Jezus...
„Światło życia”.
[PILNE WALENIE]
[OPUKANIE]
Jantje, Stientje. Twoja kolej służyć.
Dzień dobry, pani Tjepkema.
- Dzień dobry dzieci. - Dzień dobry panienko.
- Dzień dobry, Rachel. - Nie możemy nazywać jej Rachel, pamiętasz?
Pogoda się poprawia. Chcę, żeby stodoła została opróżniona przed zapadnięciem zmroku.
Zajmijcie swoje miejsca.
Czy będziesz czytał Ewangelie, Ojcze?
Jestem pewien, że nasz gość nauczył się nowego wersetu.
Dobry. Teraz zamknij oczy.
Wtedy Jezus znowu przemówił tymi słowami:
„Jestem światłością świata.
„Kto idzie za mną, nie będzie chodził w ciemności,
ale będzie miał światło życia”.
- Amen. - Amen.
Ładnie powiedziane i bez błędów.
Ona też może zjeść płatki, Stientje.
Gdyby Żydzi posłuchali Jezusa, nie byliby teraz w takim bałaganie.
Idź i jedz.
Tutaj.
[KOBIETA ŚPIEWA „STO LAT OD DZIŚ”]
[ŚPIEW KONTYNUUJE]
Hej ty...
Zakazana jest angielska muzyka.
Ale nie dla seksownych dziewcząt.
To nie jest zabawne.
Przestraszyłeś mnie śmiertelnie. Myślałem, że jesteś Krautem.
- Jak mogę ci to wynagrodzić? - Możesz mnie zabrać na żagle.
- I na pewno przydałby mi się papieros. - Jawohl!
[ODLEGŁY STRZAŁ]
- Co robi ten idiota? - Zrzucanie bomb, żeby mógł się wspinać.
Schodzić!
- Co robisz? - To moja kryjówka.
Czekać!
Niemcy!
[Dzwonnictwo]
Nie możesz tam wrócić. Chodź ze mną.
[Mężczyźni krzyczą po niemiecku]
Ciesz się posiłkiem, synu.
KOBIETA: ♪ Więc śmiej się i śpiewaj ♪
♪ Kochaj to coś
♪ Bądź szczęśliwy... a
Przycisz to.
♪ ... póki możesz
♪ Zawsze jest jedno
♪ Pod słońcem r
♪ Kto sprawi, że poczujesz się
♪ W ten sposób
A niech mnie. Głos na płycie — to ty.
To byłem ja... lata temu.
Przed wojną.
Jednego dnia śpiewasz, następnego jesteś uciszany.
- Proszę, tata to dla nas złapał. - To miło z jego strony.
Czy rozpaliłbyś dla mnie piec?
[samolot przelatuje nad głową]
[ŚPIEW NA PŁYCIE KONTYNUUJE]
To jest miłe.
- Więc zatrzymaj to. - Miałeś to na myśli?
Przypomnienie kobiety, której uratowałeś życie.
To miło z twojej strony.
Dzięki.
- Właściwie to błogosławieństwo w nieszczęściu. - Co jest?
Nie będę musiał gadać głupiego wersetu z Biblii, żeby zjeść żarcie.
[ PODEJŚCIE SAMOCHODOWE ]
Samochód.
Jeździ na benzynie.
[SILNIK SAMOCHODU PRACUJE STAŁE]
Pani Stein?
Rachel Stein?
Panno Stein, wiem, że pani tu jest.
Niemcy znaleźli dowód z Twoim nazwiskiem
w gospodarstwie, które spłonęło.
Panie Maalderink?
Wiedzą, że byłeś w okolicy.
Zapisali numer twojego żagla.
Kto mówi?
Nawet Krauci potrafią dodać dwa do dwóch.
Zniknęła ukrywająca się Żydówka i jedyna łódka na jeziorze była twoja.
- Więc dlaczego tu jesteś? - Przyszedłem cię ostrzec.
Niemcy niedługo tu będą.
Wyślą pannę Stein do Polski i aresztują ciebie i twoją rodzinę...
za ukrywanie Żydów.
Jak o tym usłyszałeś?
Policja w Hadze przekazała nam niemiecki raport.
Kim są „my”?
„My” to po prostu „my”.
Masz szczęście, że w Holandii jest wielu dobrych gliniarzy.
Przyszedłem tylko żeby ci to powiedzieć--
ukrywać się. Teraz.
Dobranoc.
- Czy nie wyraziłem się wystarczająco jasno? - Musisz pomóc nam znaleźć kryjówkę.
„My” to opór. Jesteś jednym z nich.
Więc możesz pomóc, prawda?
- Być może, ale to niebezpieczne. - Jesteśmy gotowi podjąć ryzyko.
Nie możesz nas zostawić samym sobie.
Proszę?
Przez bagna prowadzi droga na wyzwolone terytorium.
Przemycić nas przez linie? Teraz? To jest szalone.
Tommies lada dzień nas wyzwolą.
Twoje Tommies z pewnością zostały pobite w Arnhem.
Albo przyjdź, albo zajmij się tym sam.
Czekać.
Witaj.
Bądź gotowy do wyjazdu jutro. Przyjadę po ciebie o 14:00.
Spakuj się lekko, ale zabierz ze sobą wystarczająco dużo pieniędzy, aby wystarczyło Ci na jakiś czas.
[Żołnierze gwiżdżą i krzyczą]
To jest to.
Poczekam na rogu.
WB SMAAL ADWOKAT
[DZWONEK DO DRZWI DZWONI; BRZĘCZYK ZAMKA DRZWI]
TAK?
Rachel Stein do pana Smaala.
Chodźże. Zobaczę, czy jest dostępny.
[MĘŻCZYZNA ŚPIEWA W JĘZYKU OBCYM W RADIU]
[MĘŻCZYZNA I KOBIETA ROZMAWIAJĄ PO NIDERLANDZKU]
Mój mąż może się z tobą teraz spotkać.
- Smaal. -Rachel Stein.
Mój ojciec kazał mi się z tobą spotkać, jeśli będę w korku.
Każda młoda kobieta może nazywać się Rachel Stein.
Moi rodzice i mój brat.
Co mogę dla ciebie zrobić?
Moja kryjówka została zbombardowana.
Nie mam dowodu osobistego ani nic.
Mam szansę przedostać się na wyzwolone terytorium.
- Więc będę potrzebował trochę pieniędzy. - Ile?
Wystarczy na rok życia.
Sto tysięcy?
Nie, to niemożliwe.
A więc połowa?
W dolarach i klejnotach, proszę.
Nie może zajmować zbyt dużo miejsca.
Będziesz musiał się pod nimi podpisać.
Później będę musiał pokazać twojemu ojcu
że rachunki są w porządku.
Czy wiesz, gdzie ukrywają się moi rodzice?
Nie wiem i nie chcę wiedzieć.
Gdzie podpisać?
Trzymać się.
- Nie chcesz tego najpierw policzyć? - Nie, ufam ci.
Rachela...
nie powinieneś być taki ufny.
Nie w takich czasach.
Rutynowa kontrola! Dokumenty identyfikacyjne!
Van Geina, Gestapo. Z transportem schwytanych Żydów.
[MĘŻCZYZNA KASZLE]
Dziesięć z nich.
Prawidłowy. Zacząć robić.
- I miłej podróży. - Hej Hitlerze.
Wyjdź.
Czas iść.
MĘŻCZYZNA: Rachel! Rachelo!
Maks!
To mój brat.
My też tu jesteśmy.
Moje dziecko.
Cichy. Przychodzić.
Jak się tu dostałeś?
Ten człowiek przyszedł i powiedział nam, że zamierzasz przejść.
Więc my też chcieliśmy przyjechać.
To jest Rob. On mi pomaga.
Cześć.
Nie pchaj. Bądź ostrożny.
Przejdź do przodu i usiądź.
- Zatrzymujesz wszystkich. - Miał operację.
Cztery dni temu. Blizna się nie zagoiła.
Przepraszam. nie wiedziałem.
- Czy mógłbyś odczepić trap? - Nie przyjdziesz?
Kapitan zabierze to stąd.
Bezpiecznej podróży.
Zdejmij to, pani. Będzie świecić w ciemności.
- Ale ja śpię z tym! - Więc podnieś kołnierz.
Krauci widzą wszystko.
Chodźmy!
Spójrz, piernik. Zachowałam to na specjalną okazję.
Co miałeś?
Ostre zapalenie wyrostka robaczkowego. Prawie nie mógł przyjść.
Nasz zaufany prawnik znalazł lekarza, który potajemnie go zoperował.
- Na kuchennym stole. W samą porę. - Pan Smaal wiedział, gdzie jesteś?
Oczywiście. Pomógł nam znaleźć naszą kryjówkę.
Przysięgał, że nie wie.
To dziwne.
Nie, grał ostrożnie.
- Więc gdzie się ukrywałeś? - Na strychu jakiegoś sklepu spożywczego.
Socjalista, ale dobry człowiek.
Ale Bruksela jest lepsza.
- Już nigdy się nie rozstaniemy, prawda? - NIE.
- Dlaczego płyniemy na wschód? - Skąd miałbyś wiedzieć?
Przed wojną byłem sternikiem w Marynarce Handlowej.
Pływałem linią Holland-America. Zygzakujemy.
[KRZYCZĄ I KRZYCZĄ]
[OBSTRZAŁ]
Obrabować! Obrabować!
Obrabować!
[Kobieta krzyczy]
[KRZYCZĄ I KRZYCZĄ]
Ach!
Doskonały.
Wysiadać!
Pokaż mi, co jest w środku.
Otwórz to!
- Ale kapralu, ona zmarła... - ...na straszliwą chorobę.
„ tyfus. Otwórz to!
Zamknij to!
[DZWONEK ROWEROWY]
[Klakson trąbi dwa razy]
[W RADIU GRA MUZYKA W SZYBKIM TEMACIE]
[MUZYKA W SZYBKIM TEMACIE KONTYNUUJE]
- Ledwo mogłem oddychać. - Pierwszy raz mieliśmy skargi.
Dobre pół cala. Jeszcze większy i byś to zobaczył.
Miałem na myśli deszcz. Ledwo mogłem utrzymać twarz w bezruchu.
[MÓWIENIE PO NIDERLANDZKU]
Możesz się tam posprzątać.
Tutaj możesz z tego skorzystać.
Jak mogę ci kiedykolwiek podziękować?
- Mógłbyś to zdjąć. - Przestań, Joop.
Możesz napisać do człowieka, który Cię znalazł i podziękować mu za zaalarmowanie nas
zamiast Niemców.
Trzeba to pofarbować.
Cześć tato.
Kuipersa.
Ellisa de Vriesa.
Przyzwyczaisz się do tej nazwy. Czy z Twoim dowodem osobistym wszystko w porządku?
Wszystko w porządku, tato. Lepsze niż prawdziwe.
Czy kiedykolwiek zajmowałeś się gotowaniem?
W dawnych czasach. Koszerny.
Obecnie nie ma na to dużego zapotrzebowania.
- Przepraszam. - Możesz tu zostać...
...ale będziesz musiał pracować.
Im więcej pracy, tym lepiej.
Jej rodzina została zastrzelona przez SS.
Któregoś dnia dopadniemy tych drani, Ellis.
PIĘĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Ellis, chodź tutaj.
Jedna kobieta odpadła.
- Chcesz zająć jej miejsce? - Praca jest pracą.
Nawet jeśli jest to niebezpieczne?
Co mam do stracenia?
Twoje życie.
[PUKA DO DRZWI]
- Czy ona jutro jedzie ze mną? - Tak. Nasz nowy kurier, Ellis.
Jestem Hans. Usiądź.
Sprawami technicznymi zajmie się jak zwykle grupa Kuipers.
My Fight Squad zapewnia osłonę.
- Kiedy jest termin? - 7:30.
- Wiatr? - Północno-północny zachód.
- Ty kierujesz się na południowy wschód, Joop. - Czerwony.
- Na 500 stóp, Kees. - Ale nie dalej. Nie jestem Jesse Owensem.
- Niebieski, Kees. - Dam znać.
Pytania?
- No to napij się alkoholu. - Jaka jest moja rola w tym męskim klubie?
Jutro będę moją narzeczoną. Kilka uścisków i całusów.
Krauci zostawiają pary w spokoju.
Kilka pocałunków? Czy to wszystko?
Chłopaki.
- Do królowej. - Dzięki.
Za królową Wilhelminę, Tim, ty stary komuchu.
[MÓWIENIE PO NIDERLANDZKU]
[BUC SILNIKI SAMOLOTU]
Jeszcze minuta. Jesteśmy na.
Dobra.
Masz, weź to.
Czekolada! Nie mam żadnego od lat.
Ellis, będziesz to niósł jutro.
Uważaj, to sprzęt radiowy.
Muzyka? Będziemy tańczyć?
To nadajnik. Zamierzamy założyć podsłuch w siedzibie Gestapo.
Czy to nie jest strzeżone?
Mam łatwy dostęp. Jestem mechanikiem telefonicznym. Często mnie potrzebują.
Zainstalowałem już okablowanie. Właśnie na to czekałem.
- Czy moje rzeczy też tam są? - Tutaj.
Cholera. Nie można mnie z tym zobaczyć. Po angielsku, na litość boską.
Mamy walizki w biurze.
Zacznijcie ładować ciężarówkę, chłopaki.
ŻOŁNIERZ: Ręce do góry! Nie ruszaj się! Ręce do góry!
[OBSTRZAŁ]
[CISZA]
[Brzęknięcie łusek]
Odebraliśmy pięć żyć. Co my zrobiliśmy?
To byli oni albo my.
Zabierz broń do ciężarówki. Sprawdzę na zewnątrz.
- Hans to fajny klient. - I doskonałym strzelcem wyborowym.
- A co by było, gdyby spudłował? - Nigdy tego nie robi.
Był najlepszym strzelcem w Pro Patria.
Co to jest?
- Jakiś głupi studencki klub strzelecki. - Najlepszy studencki klub strzelecki.
Hans, Maarten i ja braliśmy w tym udział.
Pomagamy Żydom od początku wojny.
Hans jest świetny. On cię przeprowadzi przez wszystko.
Ani Krauta w zasięgu wzroku. Te dupki działały na własną rękę.
Zdejmij mundury. Możemy je dobrze wykorzystać.
Musimy zapewnić im chrześcijański pochówek.
Wrzuć je do dołu. To tylko praca dla ciebie, Theo.
To moja broń. Co miałeś na myśli?
Jak myślisz, co myślałem?
MĘŻCZYZNA: Kontrola bezpieczeństwa! Przygotuj swoje dokumenty tożsamości!
Jesteśmy zakochani, prawda?
Mmmmm.
No cóż, proszę bardzo.
Otwórzcie swoje torby, wszyscy!
Strzelę. Zaciągasz hamulec awaryjny i uciekasz.
Trzymaj swoje brudne ręce z dala ode mnie, zboczeńcu!
Dzień dobry.
- Czy mogę ci pomóc? - Dziękuję.
Ciężkie, prawda?
Ładne kobiety nie powinny nosić ciężkich walizek.
Jest tam mój gramofon i płyty.
- Dziękuję. - Czy tak bardzo lubisz muzykę?
To moja praca.
Przed wojną byłam śpiewaczką.
- Ellisa de Vriesa. — Ludwiga Mintze.
MĘŻCZYZNA: Kontrola bezpieczeństwa. Otwórz swoje torby.
Ekscytujący?
Bardzo ekscytujące.
Przynajmniej dla mnie.
Znaczki pocztowe.
Jako dziecko szalełam za nimi. Wszystkie te odległe kraje.
Zacząłem je kolekcjonować, gdy miałem sześć lat.
Może dlatego studiowałem geografię.
- Kontrola bezpieczeństwa. - Nie widzisz, że jestem zajęty?
Pójść dalej.
Tak, Hauptsturmfiihrerze.
Czy mogę spojrzeć?
Obiecuję, że będę ostrożny.
Polski...
Francja...
Zbieram znaczki krajów, w których stacjonuję.
Najpierw Polska, potem Francja,
a teraz tutaj.
Zatrzymuje się w środku naszej królowej.
Znaczki Wilhelmina z Holenderskich Indii Wschodnich.
Nie jestem pewien, czy kiedykolwiek dostanę je w swoje ręce.
Nie, te należą do mnie. One sa moje.
MUNTZE: Chcesz się podwieźć, żeby nie musieć dźwigać tych toreb?
To nie będzie konieczne. Ktoś mnie odbiera.
Ale dzięki za ofertę.
[MÓWIENIE PO NIEMIECKU]
- Może jeszcze się spotkamy? - Byłoby miło.
Do widzenia.
[Kobieta rozmawia przez system nagłaśniający]
Twoje kobiece wdzięki zdziałały cuda.
Tak. Mężczyźni!
Nazywa się Miintze. Wygląda na miłego faceta.
Jest szefem Gestapo.
Dzięki niemu zginęło wielu ludzi Ruchu Oporu.
I taki człowiek zbiera znaczki.
Kiedy po wojnie ustawią go pod ścianą, chętnie krzyknę „ogień!”
[MÓWI W JĘZYKU OBCYM]
Spójrz, on coś znalazł!
[DZIECI KRZYCZĄ]
[ROZKRZYCZANY]
[WITANIE DZIECI]
Panie Kuipers, to nasza ciężarówka.
[Mężczyźni mówiący po niderlandzku]
Otwórz to.
Jest zablokowane.
Jezus.
Znaleźli broń. Wysiadać!
Uruchomić!
Wróć!
[KRZYCZY PO HOLANDII]
Och!
Ach!
Ach! Och!
Ach!
[KRZYCZY PO HOLANDII]
Do cholery!
Gerben...
- Aresztują cię. - Nie obchodzi mnie to. To mój syn.
Wiesz za dużo. Wybiją to z ciebie.
Panie Kuipers, nic nie możemy zrobić.
Zabierz wszystko do Silentium na przechowanie.
Ellis, zabierz walizki ze spadochronu.
Powiedz wszystkim, że nasza przykrywka została zdemaskowana.
Dzięki temu drańowi Miintze mają Tima.
[HANS WYBIERA TELEFON]
Poczekaj minutę.
HANS: Jadłodzielnia została zamknięta. Przekazać.
Spotkałeś Miintze w pociągu, prawda?
I wydawało się, że cię lubi.
Cały się na niej ślinił.
Nie przesadzaj.
Pokazał mi swoją kolekcję znaczków.
Kolekcjonuje królową Wilhelminę.
HANS: Jadłodzielnia została zamknięta.
- Jak daleko jesteś gotowy się posunąć? - Jak daleko?
- Masz na myśli, że miałbym go przelecieć? - To dość prymitywne.
Lubię, gdy wszystko jest jasne.
Czy o to Ci chodziło?
Jak daleko jesteś gotowy się posunąć, aby ocalić Tima i pozostałych?
O ile Miintze będzie chciał. Dobra?
Marnowanie dobrego garnituru na sztywniaka.
To zabranie tego ze sobą.
- Gdzie położyła moją walizkę? - W biurze.
[MĘŻCZYZNA ŚPIEWA PO ANGIELSKU W RADIU]
Myślisz o wszystkim. Wszystko dla tego nazistowskiego drania.
To nie twój interes.
To było tak, od czasu pociągu.
Chciałbyś.
Przyszedłem odebrać moją walizkę.
Tam.
Cholera. Jest mokro.
- Coś zepsutego? - Lepiej, żeby tak nie było. To insulina.
Jest niedobór.
Jeśli diabetycy nie dostaną zastrzyków, umrą.
Mówisz mi.
Czy jesteś cukrzykiem? Nie mam pojęcia.
Nie, jestem w doskonałym zdrowiu.
Przestań podglądać!
Pracowałem kiedyś w kabarecie z komikiem-cukrzykiem.
Gdyby przedawkował insulinę, nafaszerowałby się czekoladą.
To lepsze niż śmierć.
Pieprzeni Brytyjczycy. Co najmniej połowa z nich jest uszkodzona.
Szpital nie będzie zbyt zadowolony.
Jesteś lekarzem?
Nie pytaj. Nie możesz plotkować o tym, czego nie wiesz.
[ELLIS syczy i dyszy]
Doktorze, to kłuje!
To kłuje! To kłuje!
[chichocze]
Czy lekarz może się temu przyjrzeć?
Przynajmniej dostanę cię pierwszy.
[PUKANIE DO DRZWI]
TAK?
Wim, to znowu ta dziewczyna.
Wygląda teraz jak Jean Harlow.
Rachela? Jesteś z powrotem?
Nigdy nie dotarliśmy dalej niż na bagna.
Twoi rodzice i Max... czy oni też nie przeszli?
Nagle podpłynęła niemiecka łódź patrolowa.
To był czysty pech.
Dziwny.
Wszyscy nie żyją, a ja nie mogę płakać.
Kto miał cię przewieźć?
Kapitan.
Myślę, że także zabity.
Ale ktoś musiał cię przyprowadzić nad rzekę.
- Człowiek z ruchu oporu. - Jak miał na imię?
Van Geina czy coś w tym stylu.
Straszna tragedia.
Przyjmij proszę moje kondolencje.
Przypuszczam, że dla królowej i kraju
przytulić się do niemieckiego oficera.
Spać z nim.
Nie mogę ci w tym pomóc.
NIE...
ale jest tu coś, co może.
Przyszedłem do Hauptsturmfiihrera Miintze.
Nie mówisz. Po co?
Chodzi o rodzinę królewską, samą królową Wilhelminę.
Hauptsturmfiihrera Miintze.
[KLAKANIE MASZYN DO PISANIA]
Zostałeś ogłoszony. Proszę poczekać.
[DRZWI OTWARTE; MĘŻCZYZNA jęczy]
[Oficer mówiący po niemiecku]
Panna de Vries.
Co za niespodzianka.
Czemu zawdzięczam ten zaszczyt?
Moi krewni w Holenderskich Indiach Wschodnich często do nas pisali.
Moja mama zachowała te listy, więc je wszystkie dla ciebie zabrałam.
Z parą.
Nie do wiary.
Piękny. Bardzo ładny.
Dzień dobry.
Tam, Ronnie. Nie wolno nam niszczyć znaczków.
- Mam nalać? - Nie, zrobię to.
Spróbuj czekolady. Brytyjski.
Przesyłka właśnie wpadła nam w ręce.
No dalej, zjedz to.
Co zrobisz ze znaczkami?
Nic takiego. Leżały schowane w szufladzie.
To wszystkie znaczki Wilhelminy, których nie mam.
Jeśli zobaczysz coś, co ci się spodoba, możesz to wziąć.
Dziękuję.
Doceniam to.
[PUKANIE DO DRZWI]
TAK?
Zamknij drzwi.
Przyprowadziłem samochód.
Co, już?
Weź mój płaszcz i czapkę.
Szkoda. Obowiązki wzywają.
- A ja jeszcze nie dokonałem wyboru. - Zostawię ich tutaj wszystkich.
Dziękuję.
Chyba zjadłam za dużo czekolady.
Nie mam żadnego od wieków.
Muszę iść na imprezę. Jest tam dużo dobrego jedzenia.
Może weź swój gramofon i płyty i nie przyjdź?
- Albo mógłbym śpiewać. - Nawet lepiej.
Bez pomocy holenderskiego gestapo,
nasz sukces byłby niemożliwy.
Wasza walka z terrorystami jest naszą walką.
Razem z naszym Fiihrerem walczymy o wolną Europę.
- [ZAKŁADAJĄ RAZEM PIĘTKI] - Heil Hitler!
Hej Hitlerze!
A teraz trochę muzyki. Frankena.
[ODTWARZANIE MUZYKI W SZYBKIM TEMPO]
[Wszyscy śpiewają po niemiecku]
[ŚPIEW W JĘZYKU NIEMIECKIM KONTYNUUJE]
- [CICHNE PUKANIE DO DRZWI] - MUNTZE: Panna de Vries?
Ellisa?
Cześć?
- Wszystko w porządku? - Tak.
Nie powinnam pić szampana.
Nie jestem przyzwyczajony do alkoholu.
Ale teraz jest w porządku.
Mam teraz zaśpiewać?
[NIEWyraźna rozmowa]
Obergruppenfiihrer, panie i panowie...
Mam zaszczyt przedstawić Ellisa de Vriesa.
Będzie dla nas śpiewać.
[GRA MELODIĘ W SZYBKIM TEMACIE]
A)! żąda?
Lola! „Niegrzeczna Lola”.
[GRA W „NIEgrzeczną Lolę”]
[MUZYKA WYŁĄCZA SIĘ]
[KOBIETA KASZLE]
[GRA W „NIEgrzeczną Lolę”]
- Nazywają mnie niegrzeczną Lolą - Najgorętszą gwiazdą sezonu
Mam w domu fortepian, w buduarze
Wszyscy mężczyźni kochają moją muzykę – nie mogę ich powstrzymać
Ale moja mała pianina jest przeznaczona tylko dla mnie
- [ŚMIECH] - ELLIS: Lola! Lola!
MĘŻCZYŹNI: Lola!
Nazywają mnie niegrzeczną Lolą, najgorętszą gwiazdą sezonu
Mam w domu fortepian, w buduarze
Ale łaskotanie moich kości słoniowych jest zdecydowanie tematem tabu
A każdy, kto tego spróbuje, zostanie kopnięty w kazoo
[ŚMIECH]
[TŁUM krzyczy]
[RONNIE ŚMIEJE się]
Do widzenia.
ELLIS: Cześć.
Dobrze?
Więc co?
Chętnie zobaczę Twoją kolekcję znaczków.
Ale jest ogromny.
Nie spieszy mi się.
Nie mam dla ciebie szczoteczki do zębów.
Szczotkowane!
Nie jest zły.
To od kapitalistów, których wyrzuciliśmy.
Zwycięzca bierze wszystko.
Dokładnie.
Dobrze śpiewasz. Gdzie występowałeś?
W Berlinie. Trochę kabaret.
Nie powinieneś był się zatrzymywać.
Nie było już zapotrzebowania.
Masz czarne włosy.
Blond jest obecnie w modzie.
Może blond włosy pomogą ci przetrwać, jeśli tak się składa, że jesteś Żydem.
Tak.
Więc co?
Czy to są Żydzi?
Również blondynka.
Jesteś perfekcjonistą.
[PŁYNĄCA CIECZ]
ELLIS: Och!
Wchodź.
Jesteśmy tylko my, dziewczyny.
Czy ty też musisz sikać po tym jak się kochałeś?
Byłeś dzisiaj świetny.
Czy Muntze cię zatrudnił? Przyszedłeś po pracę, prawda?
Nie, ale chciałbym taki, chociaż nie jestem nazistą ani nic.
Ja też nie.
Mimo wszystko mają rację.
Holandia jest jak kawałek Niemiec.
Mówimy czymś w rodzaju niemieckiego dialektu. Géring sam to powiedział.
Prawdziwe mydło.
Do tego dobre jedzenie i napoje.
- Czego chcieć więcej? - FRANKEN: Ronnie!
[SOFTLY] Po prostu usatysfakcjonuj swojego wielkiego Krauta.
[GŁOŚNO] Jestem tutaj, Giinther.
Ronnie!
[FRANKEN się śmieje]
Oh! [ŚMIAĆ SIĘ]
Co się dzieje? Jakaś lesbijska chusteczka?
Rozmawialiśmy o pracy.
Ellis chce dla nas pracować.
Zatrudnia się każdego, kto potrafi tak ładnie śpiewać po niemiecku.
Pod warunkiem, że...
przechodzisz fizycznie.
To jest to, co nazywam zdrowym.
Ach.
[chichocze]
Nie? Nie. Zarezerwowane dla Hauptsturmfiihrera Miintze.
[ŚMIECH]
[BUCZENIE SILNIKÓW SAMOLOTU W ODLEGŁOŚCI]
[DRGAJĄ ELEMENTY SZKLANE I METALOWE]
Gdzie byłeś?
Siusiu.
Franken przyszedł i zaproponował mi pracę.
To jest dobry pomysł.
Możesz pomóc w organizacji przyjęcia urodzinowego Fiihrera.
Widzę, że jesteś żonaty.
Z dwójką kochanych dzieci.
Był.
Byłam zamężna.
Nigdy więcej?
Nie, już nie.
G6ring przysięgał, że żadna brytyjska bomba nigdy nie spadnie na niemiecką ziemię.
Podczas nalotów na Hamburg Christina i dzieci przebywały w schronie przeciwbombowym.
Nie było mnie tam.
Wymagało to bezpośredniego trafienia.
To trudne, Ellis,
nie mieć nikogo.
Tak...
Ja wiem.
[BUCZENIE SILNIKÓW SAMOLOTU W ODLEGŁOŚCI]
[SZKLANE I METALOWE ELEMENTY WIBRAJĄ]
To musi być muzyka dla twoich uszu.
Cii.
[TIM jęczy]
Nic nam nie powiedziałeś.
Nic nie wiem.
Ktoś inny ukrył broń w ciężarówce.
Jesteś kupą gówna na drodze do zwycięstwa Niemiec.
Wkrótce Rosjanie zepchną cię do morza.
Ty i twoi poplecznicy.
Jeden dla Ciebie...
i jeden dla towarzysza Stalina.
Bękart.
Taki wulgarny język.
Przepłucz usta.
[FRANKEN GWIZDY]
Wstrzymuje oddech.
[Gulgotanie]
W górę!
[ sapanie i kaszel ]
Za godzinę będziesz rozmawiać.
ELLIS: Czy jesteśmy tu sami?
RONNIE: Wszystkie pozostałe dziewczyny uciekły do Niemiec.
Dlaczego nie usiądziesz obok mnie.
To będzie świetna zabawa.
Wpisz je i wytnij 15 kopii.
Co to za plamy?
Nie martw się, to tylko woda.
Zaczynaj. Jeszcze wiele przed nami.
[chichocze] Przeczytaj to na głos. Napiszę.
[wzdycha]
Pozwól mi to zdjąć. Nie mogę z nimi pisać.
- Czy są prawdziwe? - Co myślisz?
Prezent od Giinthera. Czyż nie są piękne?
Jego sejf jest jak jaskinia Aladyna.
- Po prostu powiedz Otwórz Sezam. - Prawidłowy.
W środku znajdziesz skrzynię pełną diamentów.
RONNIE: Zobaczmy...
1945...
19-ty...
OK, zaczynamy.
Ellisa?
Pospiesz się.
„Terrorysta Timotheus Kuipers…”
Możesz to trochę przyspieszyć.
„... złożył następujące oświadczenie:
„Jestem członkiem komórki komunistycznej kierowanej przez mojego ojca, Gerbena Kuipersa.”
[wzdycha ze znużeniem]
Nudne, prawda?
Hej! Hej!
[ROZKRZYCZANY]
[KRZYCZE KONTYNUUJĄ]
SMAAL: Ellis?
- Co Ty tutaj robisz? - Rozmowa z Niemcami o sprawiedliwości.
Sprawiedliwość? Tutaj?
Bojownicy ruchu oporu nie mają żadnych praw, ale jako prawnik staram się im pomóc.
Z mężczyzną takim jak Franken? Strata czasu.
Mikrofon Tima.
Skąd wiedziałeś, że tu jestem?
Nie lekceważę cię.
Miintze to miły człowiek, nie sądzisz?
Czy może Pan mi pomóc? Dekorujemy na urodziny Fiihrera.
Panie Smaal, już pan tu jest. Wejdź.
Nie, fortepian musi tam pojechać.
Oto kilka innych.
- Dziękuję. - Do widzenia.
Wygląda świetnie.
Nie zapomnij zapalić Fiihrera.
- Daj mi światło reflektora. - Hauptsturmfiihrera?
Nakaz egzekucji trzech terrorystów.
Jutro ich zastrzelimy. Proszę podpisz.
Nikt nie będzie strzelał.
Ale przyznali się.
Jak wiecie, mamy rozkazy strzelać do terrorystów.
Jestem odpowiedzialny. Jeśli powiem, że nie zostaną straceni, to nie zostaną.
Zostałeś zwolniony.
[ZAPIĘTAJĄ RAZEM PIĘTKI]
Hej Hitlerze.
Jezu, teraz zwracają się przeciwko sobie.
To naprawdę musi być koniec.
Tutaj. Chodź za mną.
- [OTWIERAJĄ SIĘ DRZWI ZEWNĘTRZNE] - MUNTZE: Ellis?
Ellisa?
Będę tam.
Co ty tutaj robisz?
To powinno ostudzić jego temperament.
Najładniejsza jest dla Ciebie.
Bardzo przemyślany. Idziesz?
Planowałem wrócić do domu.
- Nie przyjdziesz dzisiaj wieczorem? - Oczywiście, że jestem.
Tylko wezmę trochę ubrań.
[ŚMIECH Z ODLEGŁOŚCI]
RONNIE: Giinther, kochanie.
[FRANKEN warczy z pasją]
[ŚMIECH]
FRANKEN: Ronnie, mój mały tygrysku.
[ŚMIECH]
- GERBEN: To działa jak urok. - SMAAL: Ellis.
[DŹWIĘKI PASJI KONTYNUUJĄ]
RONNIE: Giinther, daj mi to, kochanie.
Jest na pewno napalona.
- To nazistowska dziwka. - Zajmiemy się nią po wojnie.
- Ogolcie im głowy. - Ustaw je pod ścianą.
Nie bądź taki prymitywny.
Nie o to walczymy.
- [DZWONKI TELEFONU] - Cholera. Telefon.
RONNIE: Nie przestawaj. Kontynuować.
Prawie przyszedłem. Uważaj, kapiesz.
FRAN KEN: Frankena.
OK, wyślij go.
Skończymy to dziś wieczorem. Teraz skacz.
- Wejdź. - Gaz.
- Dzień dobry. Jak się masz? - MĘŻCZYZNA: W porządku.
Usiądź.
Zabiorę twoje pieniądze za ostatni raz.
[SKRZYPIĄCY DŹWIĘK]
- Co to było? - Myślę, że otwiera sejf.
FRAN KEN: Właśnie przyszła nowa lista . Leży na moim biurku.
CZŁOWIEK”. Nie zostało ich już zbyt wiele. Czy warto?
FRAN KEN: Możemy zgarnąć pół miliona.
MĘŻCZYZNA: Myślę, że to będzie mój ostatni bieg.
- Znam ten głos. - Ciii!
Co?
- Człowiek, który zorganizował przeprawę. - Zamknąć się.
- Generator przestaje działać. - Naprawię to.
[Mężczyzna mówiący po niemiecku]
FRANKEN: Kiedy będziesz mógł przygotować nową grupę?
MĘŻCZYZNA: Mieszkają dość blisko siebie. Trzy dni?
To on.
To van Gein!
Wszyscy twoi bogaci Żydzi poruszają się w tych samych kręgach. Kto jest twoim informatorem?
Nie twój cholerny interes.
Dowiedzenie się, kim on jest, zajęłoby mi tylko jeden dzień.
To może kosztować cię życie.
Albo uratuj mi życie po wojnie.
Już wtedy mnie nie będzie. Napijmy się.
FRAN KEN: Do następnej bandy głupich głupków.
Ta niemiecka łódź patrolowa przyniosła nie tylko pecha.
To była pułapka.
- Pracują nad listą. - HANS: Jakiej listy?
O bogatych Żydach. Obiecują, że zabiorą ich do Belgii, a następnie zabiją.
- Skąd wiesz? - Bo sam się na to nabrałem!
Cała moja rodzina została skoszona na moich oczach!
Jezu, Ellis... to straszne.
Kim jest ten van Gein?
Udaje, że należy do ruchu oporu.
Pomaga ukrywającym się Żydom w ucieczce i każe im przynieść pieniądze.
Franken czyha, po czym zabija ich i okrada zwłoki.
Teraz mają kolejną listę potencjalnych ofiar.
Nie możemy do tego dopuścić.
Nie możemy pomóc. Nie wiemy kim są i gdzie mieszkają.
- Pokonajmy Frankena. - Tak, zatrzymaj drania.
Jeśli zabijesz Frankena, rozstrzelanych zostanie 20 lub 30 zakładników.
Jeśli go nie zabijemy, umrze 20 lub 30 Żydów.
Czy życie Żyda jest warte więcej niż dobrego Holendra?
Franken nie podlega likwidacji.
Van Geina. Jeśli go zabierzemy...
Nikogo nie będziemy usuwać.
Powiedz im, panie Smaal.
Negocjuję rozejm.
Żadnych ataków z naszej strony, żadnych represji ze strony Miintze.
- Wygląda na to że działa. - Rozumiem.
Dlatego Franken i Miintze się kłócili.
Gratulacje, Gerben. Przynajmniej uratowałeś Tima.
On i wiele więcej. Wszelkie sprzeciwy?
Ja? Nie. Pod warunkiem, że są „dobrymi Holendrami”.
Gerben jest szefem. To jego decyzja.
- W takim razie dzień dobry. - Ellisie!
Rzeczy są takie, jakie są.
Mikrofon, który podłożyłeś... to była pierwszorzędna robota.
Ellisa.
Zgadzam się. Nie możemy pozwolić na wymordowanie tych Żydów.
Gerben ma rację. Zabicie van Geina nie jest rozwiązaniem.
A jeśli go porwiemy?
Franken nadal strzelałby do zakładników.
Nie, pomyślałby, że van Gein uciekł.
Zaraz po tym, jak obiecał mu nową listę?
Van Gein próbuje zabezpieczyć swoje zakłady na okres po wojnie.
Jeśli zniknie, Franken pomyśli, że został pominięty.
Kuipers i Smaal zapominają o jednym.
Ktoś wciska palce bogatym Żydom. Van Gein myśli, że wie kto.
Wybiję mu to, jeśli będzie trzeba.
Zbliżać się.
- Zbiorę moich ludzi. - Nie mogę.
Mam randkę z Miintze.
Tylko ty wiesz, jak wygląda van Gein.
Musisz przyjechać.
[DZWONEK ROWEROWY]
- To jest on. - Chodźmy.
Twój szalik.
Teraz.
[Stłumione KRZYKI]
Ach!
Ach ! Och!
- [STRZAŁ] - Ach!
Ach!
[KLIKNIĘCIA MŁOTKA]
To jest puste-
Theo.
Ach! Ach!
Strzelać
- Strzelać! - Nie mogę.
- Strzelać! - Nie mogę!
Do cholery!
Cholerna, pierdolona suka!
Do cholery!
Przysięgałeś.
Bluźnierca!
Przekląłeś Boga!
[ELLIS dyszy; POSTRZAŁOWY]
Wystarczy, Theo.
Chodź, Theo.
[KRZYCZY Z BÓLU]
Ach!
Powierzchowna rana, Kees. Jesteś szczęściarzem.
Ale kula musi wylecieć.
Czy możesz dodać chloroform do mojego płaszcza?
[JEKNIE]
Weź głęboki oddech, Kees.
[GŁĘBOKIE WDYCHANIE]
Dobra.
CHĘTNY
Przestań, kutasie!
To coś nie działa, kutasie!
Data ważności 1941r.
Wygasło wiele lat temu.
Dlatego van Gem nie został znokautowany.
Co działa po pięciu latach pod rządami Krautów?
Ty wybierasz – albo młotek, albo gin.
Dżin, kutasie.
Dzięki.
Kees, pomyśl o czymś miłym. Tutaj idzie.
[jęczy]
HAN: OK.
[jęczy i bulgocze]
Rozumiem.
- Dziękuję, kutasie. - Do szczęśliwego zakończenia. Dzięki.
Van Gein zgarnął tysiące za Krauts.
Masz na myśli miliony.
Chodź, Theo.
HANS: Ci cholerni Holendrzy.
Zastrzelili mojego najlepszego żołnierza.
Ten odważny wojownik zarobił nam miliony.
A teraz on nie żyje. Zastrzelony przez tych cholernych terrorystów.
[THEO PŁACZE]
Zabiłem człowieka. Jestem skazany.
To była sprawiedliwość, Theo. To on jest mordercą, nie ty.
Nie, jestem tak samo zły jak naziści.
Popełniłem morderstwo. Jestem skazany.
Powiedziałem nie, prawda? Cholera, powiedziałem nie!
Ten drań zasłużył na śmierć. Kogo to obchodzi?
Teraz zastrzelą Tima, dupku.
I czterdzieści innych.
Czterdziestu zakładników.
Bo musiałeś udawać bohatera i zastrzelić tego bezwartościowego gówna van Geina.
Jezu... czterdzieści? Kto Ci to powiedział?
Podsłuchałem to, idioci.
Przez mikrofon w biurze Frankena.
Jego główny agent został zastrzelony. Jest żądny krwi.
Ale negocjujesz z Miintze.
Po tym Miintze nie ma już żadnej siły przebicia.
Tim jest prawie martwy.
Ale wasi Żydzi są teraz bezpieczni.
Nie, Ellisie. Jestem odpowiedzialna. Nikt inny.
Zgłoszę się.
Wtedy rozstrzelają mnie, zamiast innych.
- Pójdę z tobą. Zabiłem go. - W takim razie ja też pójdę.
Wtedy wszyscy pójdziemy.
Przestań!
To jest niedorzeczne. Wszyscy jesteście pijani.
Jedna butelka ginu i cały ruch oporu jest gotowy na śmierć.
Oddanie się nie jest rozwiązaniem.
- Więc co jest? - Wyciągnięcie ich.
Dlaczego myślisz, że uda ci się wydostać z piwnicy żywy?
Plany budynku gestapo z czasów, gdy był to jeszcze bank.
Dostałem to od znajomego z Urzędu Miejskiego.
Wróciłem.
- Myślałam, że już nigdy cię nie zobaczę. - Głupi ja.
Za późno zorientowałem się, że minęła godzina policyjna.
cholernie ciężko było mi tu dotrzeć.
Co my tu mamy?
Myślisz że jestem głupi?
Nagle spotykam tę piękną kobietę.
Kilka dni później pojawia się ze znaczkami, których szukałem.
Potem ta sama kobieta okazuje się być Żydówką.
Zaraz po tym, jak zaczyna dla nas pracować, główny agent Frankena zostaje zastrzelony.
Dużo zbiegów okoliczności, nie sądzisz?
Masz wybór--
Udawaj głupiego, a ja wydam cię Frankenowi.
Albo powiesz mi wszystko.
Gdybyś odłożył broń...
i pocałuj mnie.
OK, pocałowałem cię.
Teraz porozmawiaj.
Zdejmijcie płaszcze, drogie panie, i do dzieła.
Lista więzień.
Zadzwoń i zapytaj, ilu mają zakładników.
Zatrzymaj się, gdy dojdziesz do czterdziestki.
Niech je tu przyślą.
Egzekucja odbędzie się jutro o godzinie 6:00
Zapomnij o telefonach, drogie panie.
Obersturmfiihrer, otwórz swój sejf.
Oczywiście. Które pliki chciałbyś zobaczyć?
Nic.
Jesteś podejrzany o zabijanie bogatych Żydów.
Nie ma w tym nic złego.
Ale rabowałeś ciała i zatrzymywałeś kosztowności dla siebie.
Nieprzekazanie mienia żydowskiego Rzeszy grozi karą śmierci.
Otwórz ten sejf.
Jak sobie życzysz, Obergruppenfiihrer.
[ZAPIĘTAJĄ RAZEM PIĘTKI]
Opróżnij to.
A tam?
Otwórz to.
Proszę bardzo, panowie.
Od roku 1939, czyli roku rozpoczęcia naszej kampanii wojskowej.
Zatrzymałem go, żeby uczcić ostateczne zwycięstwo Niemiec.
Wygląda na to, że twój informator się mylił.
- Na tej osobie zawsze można było polegać. - GENERAL KAUTNER: Nie tym razem.
Przepraszam, Frankenie.
Hauptsturmfiihrer, usłyszysz ode mnie.
Obergruppenfiihrer...
Miintze negocjuje z terrorystami.
Obiecał im, że nie będzie już żadnych represji.
Nawet za morderstwo van Geina.
Negocjujesz z terrorystami?
Ruch Oporu zaprzestanie wszelkich ataków
i przekażemy im broń, jeśli zaprzestaniemy represji.
To naruszenie rozkazu Fiihrera z 4 września.
To nadal obowiązuje.
Dlaczego powinniśmy przelać więcej krwi?
Rosjanie są już w Berlinie. Przegraliśmy wojnę.
To defetyzm, Hauptsturmfiihrer.
A negocjacje z wrogiem to zdrada stanu.
Policja. Aresztuj tego człowieka.
Zostanie pan za to stracony, panie Miintze.
Osobiście wydam rozkaz strzału.
[NIEWyraźna rozmowa]
Zrobione.
Oto dokumenty, które będziesz potrzebować, żeby dostać się do środka.
A klucze?
Kopie części zamiennych od człowieka, który zbudował cele dla Krautów.
Dałem mu wybór – kula teraz lub medal po wojnie.
Chętnie się zgodził.
- Co ty kombinujesz? - Nie mogę pozwolić ci odejść beze mnie.
- Zostajesz tutaj. - Nie mogę po prostu nic nie robić.
Moim zadaniem jest uwolnienie 40 zakładników.
Twoim zadaniem jest się nimi zająć. Klucze.
[RZUCA PISTOLET]
Gerben...
Sprowadzę do ciebie Tima.
- Dlaczego nie jesteś na swoim stanowisku? - Aresztowali Miintze.
- Słyszeliśmy to przez mikrofon. - Niech Krauci się pozabijają.
- Chcę, żebyś też wyciągnął Miintze. - Po moim trupie.
Miintze też, albo wylatuję.
Nie mamy wyboru, prawda?
Czy ten kutas tyle dla ciebie znaczy?
Tak. Pozwoli pan?
W porządku, przyprowadź go też.
Cześć.
Czas na imprezę!
Nie obchodzi cię, że Miintze umrze?
Dopóki jest życie, jest nadzieja.
- Jaka jest dla nas nadzieja? - Tommie nadchodzą.
Ellis, już po nas.
Pracowaliśmy dla Krautów.
Rodziny ofiar Frankena będą chciały zemsty,
albo ruch oporu nas zabije.
- Nikogo nie zabiją. - Nie wiesz tego.
Tak.
Prawdę mówiąc, tak.
[ODLEGŁE GŁOSY ŚPIEWAJĄ „DAS DEUTSCHLANDLIED”]
Masz znajomości?
Ellisie... masz na myśli...
Czy jesteś szpiegiem? Święty dym.
Nigdy bym się nie domyślił.
Prawdziwa Mata Hari. Greta Garbo w ciele.
[PUKANIE DO DRZWI]
Drogie Panie, czekają na Was.
Zacząć robić. Będę tam za minutę.
Ale Garbo w końcu to zrobił.
[Odległe głosy rozmawiają radośnie]
Dokumenty tożsamości!
Zakładnicy i terroryści z Utrechtu.
Sześciu ludzi na jutrzejszą egzekucję.
Zakładnicy!
Prawidłowy.
Przejdź dalej.
Otwórz bramę.
[MÓWIENIE PO NIDERLANDZKU]
[NIEWyraźna rozmowa]
Chodź za mną.
[MÓWI W JĘZYKU OBCYM]
[ZESPÓŁ GRA „JA, DAS IS T MEINE MELODIE”]
Ellisie!
[BRAWA I LEKKIE BRAWA]
[ŚPIEWAJĄ „JA, DAS IST MEINE MELODIE”]
[FRANKEN GWIZUJĄCY „JA, DAS IS T MEINE MELODIE”]
[GWIZDANIE]
[MÓWI W JĘZYKU OBCYM]
- Mintze też? - Obiecaliśmy Ellisowi.
Siem!
Przychodzić.
To ja, Marten.
Marcin!
Hej, Tim, stary kolego.
[ELLIS ŚPIEWA POWYŻEJ]
[ŚPIEW „ICH TANZE MIT DIR IN DER HIMMEL HINEIN”]
[FRANKEN ŚPIEWA WSPÓLNIE]
[LEKKIE BRAWA]
[TN]
Wszyscy, refren.
[Wszyscy śpiewają po niemiecku]
Irytacja)!-
[NIEWyraźna rozmowa]
[KRZYKI I STRZAŁKI]
[ODLEGŁY STRZAŁ]
[Kobieta krzyczy]
[KRZYKI I WZRUSZENIE]
Co się tam dzieje, Obersturmfiihrer?
Nic, z czym nie moglibyśmy sobie poradzić.
Gwardia!
Tim.
Uruchomić!
Ach!
- Co się stało? - Wysiadać. Iść!
Jeszcze nie.
Teraz!
[MĘŻCZYŹNI krzyczą]
[OBSTRZAŁ]
Ronnie, jesteś przydzielony do Kéiutnera.
Ellis, chodź ze mną.
Mam raport do napisania.
Dobrze?
Pułapka. Zawiedliśmy.
[Kobieta cicho płacze]
I Tim?
FRANKEN: Usiądź.
Ellis,
wykonałeś świetną robotę.
Jestem bardzo zadowolony.
ELLIS: Oczywiście, że zrobię wszystko! może dla Fiihrera.
FRANKEN: Tak, ale efekt przekroczył nasze oczekiwania.
- To nie może być prawda, prawda? - Do cholery.
Świetnie je urządziłaś otwierając drzwi do kotłowni.
Jak myszy w pułapce.
FRAN KEN: Z pewnością zarobiłeś swoje pieniądze.
Ta suka nas zdradziła.
I za pieniądze też. Cóż za podstępna żydowska sztuczka.
Nigdy nie można im ufać.
Cichy!
FRANKEN: Kochanie, możesz już zdjąć zdjęcie Himmlera.
Skończyliśmy z tym brytyjskim gadżetem.
Szanowny Panie Kuipers, Obersturmfiihrer Franken
teraz cię żegna.
Ellis, chciałbyś coś dodać?
[Stłumione szlochy]
Ta suka się z nas śmieje.
FRAN KEN: Dobranoc .
Bądź odważny i uważaj, Kuipers. Dziękuję za współpracę.
[OSTRY GWIZDK; STATYCZNY]
Trzymaj się z daleka od spraw, które cię przerastają, kochanie.
Jutro zastrzelimy ciebie i twojego cennego Miintze.
Wytropimy tę dziewczynę
i zabij ją.
- Jak mogła? Ona jest Żydówką. - Może wywierali na nią presję.
Nawet jeśli...
Musisz być silny, gdy masz wybór: współpracować lub dać się zastrzelić.
Wyjaśnienie nie jest usprawiedliwieniem.
Dostaniemy tę dziewczynę...
nie ważne gdzie...
nie ważne kiedy.
[ODLEGŁY MĘŻCZYZNA krzyczy]
No dalej, ruszaj się.
[BLOK ZAMKNIĘTY]
[ODLEGŁY MĘŻCZYZNA krzyczy]
[KRZYKI ROJĄ SIĘ GŁOŚNIEJSZE]
[RONNIE ŚMIEJE się]
[Wszyscy się śmieją]
Pusty-
MĘŻCZYZNA: Puste!
No to ruszamy.
Moja piękna sukienka.
Ma ktoś chusteczkę? Szybki.
To łaskocze!
[Śmiech trwa]
To łaskocze.
[Śmiech trwa]
[cicho dysząc]
[SYK PAROWY]
[OBIEKT BRZĘCZY]
Nie!
- [ELLIS wzdycha] - Cii.
Przychodzić.
Daj mi broń.
Franken nigdy nie weźmie nas żywcem. Nigdy.
Przejdź dalej.
Chodź szybko!
- Wszystko pod kontrolą, Siegfried? - Tak.
Przejdź dalej.
- Jeśli mogę coś zrobić... - Przestań gadać. Prowadzić!
Nie musisz być niegrzeczny.
[BURZENIA STATYCZNE RADIA]
[MUZYKA KLASYCZNA odtwarzana w radiu]
Jesteś bardzo pracowitą pszczółką.
Tutaj, leniuchowie. Rozpocznij suszenie.
Przytulnie, prawda?
Chciałbym, żeby tak było zawsze.
To możliwe, jeśli będziemy razem.
Na zawsze?
Ale nie w Holandii.
Myślą, że ich zdradziłem. Będą mnie szukać.
Wyjaśnimy sprawę.
Wiemy, kto jest prawdziwym zdrajcą, prawda?
Ty optymisto.
Naprawdę myślisz, że posłuchają oficera SS?
Jaki inny mamy wybór?
[Odtwarza znak wywoławczy BBC]
MĘŻCZYZNA: Przerywamy program, aby ogłosić następujące ogłoszenie.
MAN nr 2”. Niemieckie dowództwo zgadza się na kapitulację
wszystkich niemieckich sił zbrojnych
w Holandii, północno-zachodnich Niemczech i Danii
do Naczelnego Dowódcy 21 Grupy Armii.
To koniec, kochanie. Wojna się skończyła.
...obejmie wszystkie okręty marynarki wojennej w tych obszarach.
Ale dla nas to dopiero się zaczęło.
Nigdy nie myślałem, że będę się bać dnia wyzwolenia.
Obersturmfiihrera Frankena.
[URUCHAMIA SIĘ SILNIK ŁODZI]
MĘŻCZYZNA: Obersturmfiihrer.
Odrzucać.
- Zaplanowałeś kurs? - Za sześć godzin będziemy w Hamburgu.
Bardzo dobry.
[SILNIK ŁODZI WYŁĄCZA SIĘ]
Zejdź na dół i zobacz, co jest nie tak.
Józefie, co się dzieje?
[CIĘŻKI DUCH]
Józef?
Myślałeś, że pozwolimy ci uciec?
- Co chcesz? - Ty... i twój łup.
[GRA „W nastroju”]
RONNIE: Ellisie!
Ellisie!
Ellisie! Ellisie!
Tutaj, w jeepie.
- Ronnie! - Chodź, dołącz do nas.
Jak tu trafiłeś?
Stojąc z przodu, uśmiechając się i popychając.
Spójrz, to jest mój nowy chłopak.
Ma wszystko, czego pragnie dziewczyna...
nylony i pończochy, czekolada i whisky,
i och, kocham go!
- Podwieźć cie? - Nie mogę. Brak czasu.
Do zobaczenia wkrótce.
Do widzenia.
ZDRAJCA
[BICIE DWONÓW KOŚCIELNYCH]
[chłopcy śpiewają po holendersku]
NAZIOWSKA DZIURKA
[Mężczyźni krzyczą ze złością]
[DZWONEK DO DRZWI DZWONI]
[Brzęczyk zamka drzwi]
KOBIETA: Chwileczkę. Idziemy.
Chodź, Wim. Kanadyjczycy są tutaj.
Ty? Nadal żyjesz?
Dziwne, prawda? Kiedy tak wielu chce naszej śmierci.
Myślałem, że Franken kazał cię stracić.
Nie powiedział ci, że uciekliśmy?
Frankena? Powiedz mi wszystko?
Ukrywaliśmy się przez te ostatnie tygodnie. Właśnie wróciliśmy do domu.
Nie masz zamiaru odciąć się i uciec?
Cokolwiek masz na myśli?
Kanadyjska ochrona terenowa odbierze mnie w każdej chwili.
Dobrze... w takim razie pójdziemy z tobą.
Poczekamy w biurze.
- Przenosić. - Ludwig, co cię spotkało?
Usiądź.
Powiedziałem, usiądź.
Myślisz, że jestem odpowiedzialny za tę katastrofalną próbę ratunku?
I za oszukiwanie żydowskich klientów.
Jak śmiesz!
Mój mąż zna ich od lat. Byli naszymi przyjaciółmi...
Jaki jest mój motyw?
Aby ukraść rzeczy, które przechowujesz, razem z Frankenem.
- Powiedziałeś Frankenowi o mikrofonie. - Próba ratunku była twoim pomysłem.
- Poprowadziłeś Hansa i jego ludzi na rzeź. - Poczekaj chwilę.
Nie byłem jedyny. Kuipers również był w tym planie.
Nikt nie pozwoliłby zabić własnego syna.
Każdy ma nieznane głębiny, Hauptsturmfiihrer.
Czy mogę ci coś pokazać?
Kiedy ukrywaliśmy się z żoną, rozmawialiśmy o tym.
Przeglądaliśmy mój notatnik.
Doszliśmy do zupełnie innego wniosku. Prawda, kochanie?
I to jest?
Mogę ci to powiedzieć tylko w obecności Kanadyjczyków.
- Powiedz nam teraz. - Jako prawnik nie mogę tego zrobić.
Musisz być bezstronny.
[DZWONEK DO DRZWI DZWONI]
To muszą być Kanadyjczycy.
Każdy podejrzany ma prawo do sprawiedliwego procesu.
Nawet największy drań?
Tak.
[DZWONEK DO DRZWI DZWONI]
[Brzęczyk zamka drzwi]
Witamy, jesteśmy gotowi.
[SMAAL krzyczy; CIĘŻKI DUPY]
Wima? Wima?
[WALIĆ; KOBIETA krzyczy]
[POSTRZAŁOWY]
[TN]
[POSTRZAŁOWY; WIELKARZY KRZYCZĄ]
- Patrzeć! - Cholera! To Miintze! Dorwij go!
Dorwij go!
BETTIE]
Mamy Mintze!
Mamy Mflntze! Mamy Mintze!
Cholera, tu Ellis de Vries. Pospiesz się.
Ellisa de Vriesa.
[ROZKRZYCZANY]
Mam cię, suko.
[KLAKANIE MASZYN DO PISANIA]
Kapitan Miintze.
Zdejmij mu kajdanki, John.
Proszę usiąść.
Mam raport, pułkowniku, który dokumentuje współpracę
pomiędzy tym człowiekiem Miintze i niejakim panem Kuipersem.
Dlaczego ten człowiek się w to angażuje, pułkowniku?
Generał Kéutner bardzo uprzejmie zaoferował nam pomoc w uporządkowaniu tego bałaganu.
Kim jest ten pan Kuipers?
Stalinista sercem i duszą.
Przez ostatnie kilka miesięcy on i Miintze byli w zmowie.
Chciałem tylko uniknąć rozlewu krwi, to wszystko.
Negocjował z komunistą, naszym przyszłym wrogiem, pułkowniku.
Masz tupet, Kéutner.
Uważam, że Miintze to kłamca, który powie wszystko, żeby ocalić własną skórę.
Oczywiście.
Kto by nie?
Tak czy inaczej, dojdziemy do sedna sprawy.
John, zabierz go do celi.
Jeśli mi pozwolisz.
Jan.
To jest wyrok śmierci.
Miintze został skazany na śmierć za zdradę stanu
przez trybunał wojskowy pod moim dowództwem.
Nie obchodzą mnie decyzje waszych trybunałów wojskowych.
Ich orzeczenia są nieważne.
Przepraszam, ale zostałeś wprowadzony w błąd.
Brytyjskie prawo wojskowe uznaje
jurysdykcja niemieckich sądów wojskowych w zakresie,
nawet po kapitulacji.
Dokładnie w artykule 153.
Sugerujesz, żebyśmy wykonali egzekucję na świadku?
Twój własny generał Foulkes wydał rozkaz
co pozwala nam, Niemcom, dyscyplinować naszych własnych ludzi.
Możesz do niego zadzwonić i zapytać.
Jeśli odmówisz wykonania wyroku Miintze,
Złożę protest u generała Foulkesa, czego bez wątpienia pożałujesz.
Wiesz, jacy są generałowie.
[Gwizdek]
POSEŁ!
Pospiesz się!
Zabierz go stąd!
Achtung!
[SZCZKA KOMENDA W JĘZYKU NIEMIECKIM]
Ogień!
Wstawać!
Idziesz na zajęcia biblijne. Pospiesz się!
Przynieś swoje wiadra na gówno.
Kościół jest na górze.
MĘŻCZYZNA: Chodź.
Ach!
MĘŻCZYZNA: Ruszaj się. Nie zatrzymuj się.
Hej ty. Wrzuć tam swoje gówno.
[GRA NA AKORDEONIE]
Podnieś to. Pośpiesz się.
[MĘŻCZYŹNI krzyczą]
Słuchaj głosu Boga.
To twoja szansa na pokutę.
Oczy z przodu.
[Kobiety śpiewają hymn po niderlandzku]
[ŚPIEWANIE HYMNU W JĘZYKU HOLENDERSKIM]
[Kobieta krzyczy]
Cichy. Cichy!
[STRZAŁY Z BRONI PALNEJ]
[MĘŻCZYZNA SIĘ ŚMIEJE]
Jesteśmy tu, żeby patrzeć na zdrajców.
Pokażcie nam swoje twarze. Heads-up!
- Spójrz na te twarze. - Jakie brzydkie kubki.
Może reszta będzie ciekawsza.
Rozbieraj się.
- Panowie, ściągajcie spodnie. - Gołe tyłki.
Szerokie ramiona, topless.
Chcę zobaczyć cycki!
[STRZAŁY Z BRONI PALNEJ; KOBIETA krzyczy]
To też.
KOBIETA: Nie pozwólcie tym zwierzętom się garbić.
Rozebrać się.
- Śpiewała dla Niemców. - W takim razie na pewno będzie mogła dla nas zaśpiewać.
- Dla Ciebie? Nigdy. - Oczywiście że będziesz. Wszyscy będziemy śpiewać.
♪ Znów nadeszły szczęśliwe dni a
Śpiewać.
♪ Niebo nad nami znów jest czyste a
♪ Więc zaśpiewajmy piosenkę... a
Ty pierdolona cipo. Myślisz, że możesz ze mną zadzierać?
Pokażę ci, ty nazistowska suko.
[KRZYCZĄ I ŚMIEJĄ SIĘ]
[ELLIS jęczy]
[POSTRZAŁOWY]
Odsuń się od niej. Zejdź z drogi.
[ŚMIECH OBSERWATORÓW]
Boże, to śmierdzi.
Ma ktoś perfumy 9011?
Przenosić. Nadchodzi straż pożarna.
[Oglądacze milkną]
Puścić!
Przewiń to.
Żołnierze nie mają tu nic do powiedzenia. To ja zarządzam strzały.
Och!
Jestem pułkownik Akkermans, ze sztabu księcia.
To cholerna hańba.
MĘŻCZYZNA: To skandal,
hańbą dla cywilizowanego społeczeństwa.
Jesteście tak samo źli jak naziści.
Każdy z Was zostanie wymieniony w ciągu 24 godzin.
- Proszę o tłumaczenie, pułkowniku Akkermans. - Tak jest.
Wy obrzydliwi faszyści, wszyscy zostaniecie zwolnieni w ciągu 24 godzin.
Wynoś się stąd, śmieciu.
I zaopiekuj się tą biedną dziewczyną.
Pan.
Ellisie, to koniec.
To koniec.
Zabierz mnie stąd.
[MÓWIĆ CICHKO PO NIDERLANDZKU]
Chwileczkę, panno de Vries.
Twoje rzeczy osobiste.
Sprawdź to, proszę.
Czy to Smaala?
Hmm.
DZIECI: Czekolada! Czekolada!
Spójrz, to lekarz.
To doktor Akkermans.
Lekarz działał w ruchu oporu.
Niech żyje lekarz!
Czekolada! Czekolada!
HANS: Nie zdradzaj wszystkiego.
To jeszcze nie kraina obfitości.
Czekolada! Czekolada! Czekolada!
[trąbi klaksonem]
[ŚWIETLIŚCI ŚPIEWAJĄ]
[ŚPIEWANIE]
Chcę Ci coś pokazać.
- Skąd to wszystko wziąłeś? - Franken próbował z nim uciec.
Nie pozwoliłam mu.
To łup, który zabrał zamordowanym Żydom.
Dostałem to od mojego ojca.
Na mój pierwszy występ na scenie.
Ten drań Franken. Próbował zrzucić winę na ciebie.
Zajmę się tym z Kuipersem.
Albo nawet z księciem.
Wytłumaczę.
- Nigdy ci nie uwierzą. - To się uda.
Wszystko dobre, co się dobrze kończy. Chcę się napić?
Jeszcze jedna rzecz.
Miintze został aresztowany i chcę się z nim spotkać.
Nie słyszałeś?
Co?
- To szalone, naprawdę. - Co się stało?
Jakiś kanadyjski dupek...
pozwolił Krautom na wykonanie wyroku śmierci na Miintze.
Czy to się nigdy nie skończy?
Ellis, Ellis, Elis.
To Cię uspokoi.
Dobry.
Chodź, połóż się.
Przyjdź, przyjdź, przyjdź, przyjdź.
Dobra.
Czy wszystko w porządku?
[POMRUKIWANIE]
[ŚWIĘTOWANIE biesiadników]
Tak, insulina.
Dużo insuliny.
To sprawi, że będziesz spać.
Na zawsze.
[ŚWIĘTOWANIE biesiadników]
„Bohater” musi wziąć swój łuk.
Połóż się spokojnie.
Za kilka minut ponownie połączysz się ze swoją rodziną.
A może nawet Miintze.
[BĘDNIKI WIwatują]
[Doping trwa nadal]
[ŚWIETLIŚCI ŚPIEWAJĄ PO NIDERLANDZKU]
[Śpiewa po holendersku]
[DOPING]
Zatrzymaj ją!
Ona jest pacjentką. Ona jest chora. Zatrzymaj ją!
Ellisie! Ellisie!
Zatrzymaj ją!
Zatrzymaj ją, jest niebezpieczna!
Zawiedź mnie, do cholery!
Dostanę cię, ty dziwko!
Złoty pierścionek, numer 23.
[NIEWyraźna rozmowa po niderlandzku]
Znaleźliśmy go.
Gerbena,
lepiej będzie, jeśli wyjdziesz na chwilę.
Czy nasi ludzie mogą to zrobić? Nie pozwól Krautom go dotknąć.
Ty tam, zatrzymaj się.
Przejmijcie pałeczkę, chłopaki. To dla Gerbena.
Panie Kuipers, w moim jeepie jest dziewczyna. Ona musi z tobą porozmawiać.
Ellisa de Vriesa.
Czekaj, panie Kuipers!
Proszę, panie Kuipers, aby się uspokoił.
Ma pewne informacje... nazwiska...
Proszę. Uspokój się i posłuchaj jej.
Ellisa.
Wiesz, kto to jest?
- Co masz na ten temat do powiedzenia? - Ten.
Wszystko jest tutaj.
Od 1942 roku Hans i jego koledzy ze studiów
pomagali Żydom ukrywać się.
Głównie jego pacjenci lub klienci Maartena i Keesa, bankier i prawnik.
Więc Hans wiedział dokładnie, ile pieniędzy mają ci ludzie,
i gdzie się ukrywali.
Patrzeć. Smaal zapisał nazwiska...
„Weissman, Goud, van Witze”.
Dostali pieniądze od Smaala, żeby móc uciec z Belgii.
Sprawdziłem w Czerwonym Krzyżu.
Żadna z tych osób nigdy nie przybyła.
Zwabiono ich na bagna, a następnie zabito i okradziono.
Oto moi rodzice.
Czy Hans był ich lekarzem?
Nie, mój brat miał zapalenie wyrostka robaczkowego.
Potrzebowali lekarza i Smaal wysłał Hansa.
Spójrz... „Dr A. wysłany do Steina”.
Operację przeprowadził nasz Dobry Samarytanin.
Nieźle, biorąc pod uwagę, że nie był nawet chirurgiem.
Następnie zadzwonił do Frankena i wydał ich.
Franken wysłał van Geina, a dwa dni później już nie żyli.
Nie mogę w to uwierzyć. Hans!
Wiedziałeś, że został aresztowany w zeszłym roku?
NIE.
Na szczęście Niemcy sporządzili 15 kopii wszystkiego.
Tutaj.
To jest oficjalny niemiecki arkusz aresztowania.
Zobaczysz? dr H. Akkermans,
aresztowany w lutym 1944 r.,
i jest sygnowany G. Franken.
Trzy tygodnie później Smaal napisał:
„Dr A. zwolniony z powodu braku dowodów”.
Zawarł umowę z Frankenem.
Bękart.
Kazał zabić swoich ludzi.
Kees, Maarten, wszyscy.
Żeby po wojnie nie pytali o swoich żydowskich klientów.
Aresztowałeś go?
O nie. Nie, już go nie ma.
Rozpłynął się w powietrzu.
- Jego dom jest pusty. - Właśnie stamtąd przyjechaliśmy.
Walizki z łupem zniknęły.
Gerbena.
Tak.
Musimy wrócić.
Prześlę teleksem tablice rejestracyjne Hansa do wszystkich punktów kontrolnych.
Kapitan...
Zostanę z Gerbenem.
[ŚPIEW DZIECI]
Patrzeć. To jeep Hansa.
Karawan zniknął.
Używa tej samej sztuczki, aby uciec.
- Gdzie on może iść? - Chyba Belgia.
Ale kapitan powiedział, że sprawdzają wszystkie blokady drogowe.
Ty prowadzisz.
Zadzwonię do ochrony terenowej.
To nie jest daleko stąd.
Nie nie nie nie. Dzięki.
Karawan przejechał przez blokadę drogową w pobliżu Hollands Diep.
Skręć tutaj.
- Kontrola bezpieczeństwa. - Właśnie minąłem punkt kontrolny.
ID!
Nie! Och!
- HANS: Willi? - Szybko, tył.
HANS: Co się dzieje? Cholera.
[HANS krzyczy]
Ellisie, czy to ty?
Nie rób tego, Ellisie.
Wypuść mnie!
Ellisie, spójrz. Dla Ciebie.
Biżuteria. Jest o wiele więcej.
Klejnoty, złoto... i dolary. Weź to.
To wszystko Twoje.
Otwórz trumnę. Proszę.
Co robisz?
Do cholery.
Ellis, co robisz?
Co robisz, Ellisie?
Nie rób tego, Ellisie. Do cholery.
[HANS WALANIE]
Nie miałem z tym nic wspólnego. Otwórz pokrywę.
Wypuść mnie. Do cholery!
Nie rób tego.
Do cholery!
Nie rób tego, Ellisie! Nie!
Ellisie!
Proszę, pozwól mi wyjaśnić, kochanie, kochanie.
[HANS WALANIE]
Do cholery.
Paskudna cipa! Dostanę cię, suko!
Cholerna, pierdolona nazistowska dziwka!
Dostanę cię, suko! Zabije cię!
[HANS dyszy]
HANS: Ellisie! Ellisie!
[HANS dyszy]
Powinniśmy otworzyć trumnę.
Tak, powinniśmy.
[HANS dyszy]
Co zrobimy z tymi wszystkimi pieniędzmi?
To nie należy do nas.
Nie nikomu.
Z wyjątkiem zmarłych.
[ZATRZYMAJĄ SIĘ]
Teraz jest cicho.
Wreszcie.
Wydawało się, że trwało to całą wieczność.
DZIECI: Mamo!
Witam Was kochani.
- Gdzie byłeś? - Byłem tu.
- O czym myślałeś? - Przeszłość.
I do góry!
[ŚMIECH DZIECKA]
[trąbi klaksonem]
[ODLEGŁY STRZAŁ]
[RYCZY SILNIK SAMOLOTU ODRZUTOWEGO]
[NF]
[CARICE VAN HOUTEN ŚPIEWA „STO LAT OD DZIŚ”]
Downloaded from subtitlesnest.com