PRZEDZIAŁ NR 6
„Aby uciec, musisz mocno wiedzieć nie dokąd uciekasz, ale skąd”.
Czy to Pelevin?
Może tak. Która książka dokładnie?
„Życie owadów”? „Omon Ra”?
Celuj wyżej.
„Czapajew i Pustka”!
- Prawidłowy? - Tak, jasne!
Czytałeś to?
- Co? - „Czapajew i pustka” Pelevina.
Tak, wiem o Pelevinie, ale jeszcze tego nie czytałem.
Jest na mojej liście. Zdecydowanie.
- Następny! - Kto następny?
Moja kolej.
„Tylko części nas będą kiedykolwiek dotykać tylko części innych”.
- Wow! - Prawidłowy?
Tak? NIE? Nie wiem?
Anna Achmatowa?
Całkiem blisko.
Wymawia się AkhmAtova.
Ładna, ładna, całkiem blisko.
Teraz w języku oryginalnym.
„Tylko części nas będą kiedykolwiek dotykać tylko części innych”.
Tak? NIE? Nie wiem?
Marilyn Monroe.
„PETROGLIFY MURMAŃSKA”
Wszystko w porządku?
Tak. Wszystko jest w porządku.
Chodź, chcę ci przedstawić mojego byłego profesora.
Chodźmy.
Niedługo będę.
Pozwólcie, że przedstawię wam mojego fińskiego przyjaciela.
- Miło mi cię poznać. - Cześć.
Jutro opuszcza Moskwę
do obwodu murmańskiego, aby zobaczyć petroglify.
To naprawdę niesamowite.
Irina cały czas mówi o etroglifach.
Nie tylko ja, wy też byliście pod ich wrażeniem.
Oczywiście, że tak. jestem naprawdę podekscytowany
aby tam pojechać i zobaczyć petroglify.
Studiujesz archeologię?
Nie, ale chciałbym.
Przyjechałem tu uczyć się języka,
ale potem poznałem Irinę i...
To naturalna potrzeba. Ważne jest, abyśmy wiedzieli, skąd pochodzimy.
Tak.
Łatwiej jest zrozumieć teraźniejszość, jeśli znasz przeszłość. Prawidłowy?
Prawidłowy.
Moi przyjaciele! Moi przyjaciele!
Chciałbym wznieść toast za mojego uroczego fińskiego przyjaciela
który jutro wybiera się daleko na północ, do Arktyki,
żeby zobaczyć petroglify. Hej!
Za ciebie, kochanie!
Niech ta podróż będzie dla Ciebie niezapomniana!
- Dobra? - Dzięki.
Tak!
Pozwólcie, że zrobię wam wszystkim zdjęcie.
Usiądź. Chodź, usiądź tutaj.
Kim ona jest?
„Lokator” Iriny.
Usiądź proszę. Przyjdź!
Trzy!
I teraz!
Tam!
Zatańczmy.
Przykro mi, że musiałem odwołać moją podróż.
Ale to nie była moja decyzja.
Jest w porządku.
Przygotujcie paszporty.
Nie ma pośpiechu. Mam cały czas świata.
Przepraszam, mam paszport, włożyłem go tutaj, ale...
Tutaj!
Oboje jedziecie do Murmańska.
Żadnego plucia na podłogę,
żadnego śmiecenia w toalecie.
Miłej podróży!
Dzięki.
Skończyłeś?
NIE.
Zamykamy.
Hej!
Myślałam, że nigdy nie przyjdziesz.
Co jest nie tak?
Czy to twój pierwszy raz w pociągu, co?
NIE.
Hej!
Patrzeć! Hej!
Nagraj to! Spójrz na tę burzę śnieżną.
Pospiesz się! Hej!
Chodź tu!
Zejdź tutaj!
Pospiesz się!
Masz aparat. Pospiesz się.
Chodź tu, sfilmuj to.
W dół... OK...
Cholernie wielka śnieżyca.
No dalej, włącz to.
Patrzeć!
Wow! Rosja to wspaniały kraj.
My...
Pokonaliśmy nazistów.
Księżyc... Pojechaliśmy tam!
Wiesz... my... wiesz...
Słuchaj... Co ty...
Co macie w Estonii, czego nie mamy tutaj?
Co?
Nie kurwa!
Jak powiesz...
- Jestem z Finlandii. - Co?
- Jestem z Finlandii. - Nie obchodzi mnie to.
Jak to powiedzieć po fińsku?
Jak powiedzieć „Cześć”?
Jak?
- To jest „Hej”. - On ja!
Rozumiem? On ja!
On ja!
Hej to jest...
Jego...
Do widzenia!
Mam na myśli „cześć”. Do zobaczenia!
Jak powiedzieć „żegnaj”, „żegnaj”?
- „Hej, hej”. - Cholera!
Pieprz mnie! Naprawdę? „Hej, hej”?
To jest jak hej! Hej, hej!
Gówno. To brzmi tak głupio.
W języku rosyjskim mamy wiele słów oznaczających...
Śnieg!
Burza śnieżna! I... zamieć!
Zaćma, to wtedy... Zaćma!
To kiedy...
Jak powiesz... spójrz...
Jak powiesz...
Kocham cię?
To „haista vittu” [pieprz się].
- Co? - Haista vittu [pieprz się].
Otóż to!
W porządku.
Ty!
Haista vittu.
- Rozumiem? - Coś w tym stylu.
Haista vittu.
Więc zrozumiałeś? W porządku.
Więc powiedz mi. Co robisz sam w pociągu?
Sprzedajesz swoją cipkę?
Nie rozumiem, co próbujesz powiedzieć.
To znaczy, cipka?
Sprzedajesz to?
Ty... sprzedajesz...
Twoja cipka? Pierdolić!
Ty... O cholera! Pieprz mnie! Auć!
Nie mogę tam zostać. Nie mogę spać...
Nie możesz?
Myślisz, że masz wybór?
Mówisz poważnie?
Rozbijasz to, a potem składasz w całość.
- Co robisz? - Wkładam żółtą.
Przepraszam, czy są one bezpłatne?
Nie, oba są zajęte. Poszli do wagonu restauracyjnego.
Nie masz biletu?
Petersburg! Wstawać!
Wstawać! Petersburg!
Przepraszam.
Przepraszam. Kiedy odjeżdża następny pociąg do Moskwy?
W godzinę.
Dzięki.
- Cześć? - Cześć to ja.
Oh cześć!
Jestem w Petersburgu.
W St. Petes? Dlaczego?
Nie mów, że już wrócisz?
Cześć?
Nie, oczywiście nie.
To poprostu...
Pociąg stoi tu przez chwilę i zobaczyłem telefon, więc...
Będę tam.
Widzę. Więc jak się masz? Masz szczęście do kolegów z przedziału?
Są na stole.
Cóż, niezupełnie. Jest trochę dziwny.
Chwileczkę.
Nigdy nie jesteś sam, prawda?
Co ty mówisz?
Cześć?
Muszę wracać do pociągu.
Widzę. Ja też muszę iść.
Cieszę się, że u ciebie wszystko w porządku.
Ciesz się podróżą, będzie wspaniale!
- Dziękuję. - Do widzenia!
Hej, chłopcze. Mówiłem, że to miejsce jest zajęte.
Chodź, zejdź na dół.
Proszę, zjedz mandarynkę.
Myślisz, że jestem złodziejem?
Co?
Dlaczego zabrałeś ze sobą plecak? Żebym tego nie ukradł?
NIE.
Po prostu nie planowałem wracać do pociągu.
Więc dlaczego to zrobiłeś?
Pierdolić!
- Oto twoja sałatka. - Dziękuję.
Jesteś gotowy, aby złożyć zamówienie?
Ja, kurwa, nie.
Cały czas wyglądasz tak poważnie.
Za szybko się zestarzejesz i będziesz cały pokryty zmarszczkami.
Dziękuję, wiem.
Tylko mówię.
Więc jedziesz do Murmańska?
Po co?
Sprzedać moją cipkę.
Idę zobaczyć petroglify.
Co to za... petroglify?
Petroglify. Malowidła naskalne.
Nie mam pojęcia. Czym oni są? Co jest w nich takiego wyjątkowego?
Mają 10 000 lat.
Więc co?
Studiuję archeologię na uniwersytecie, jest to dla mnie interesujące.
Więc spojrzysz na nie, te rysunki,
I co wtedy?
Cóż, myślę, że musimy wiedzieć, skąd pochodzimy.
Cóż, jest to naturalna potrzeba człowieka.
Łatwiej jest zrozumieć teraźniejszość, jeśli znasz przeszłość.
To znaczy, że jedziesz tym pociągiem,
kurwa, do tego gówna...
Tylko patrzeć... Niewiarygodne.
Pierdolić...
A ty? Dlaczego tam idziesz?
Do pracy, do cholery.
Jaka jest twoja praca?
Słyszałeś o Olenegorsku GOK?
Co to jest GOK?
Dobrze...
GOK to kombinat wydobywczo-przetwórczy.
Gówno. To ogromna kopalnia.
Wiesz, że.
Czy jesteś budowniczym?
Och, pieprzyć to! OK, budowniczy.
Wiesz, to tylko żeby zrobić trochę ciasta.
Oszczędzam na własne biuro.
Dla biura?
Cóż... Tak... Do biura.
Dla biznesu.
Jaki rodzaj działalności?
Pierdolić. Tylko biznes.
Więc, czy masz chłopaka?
Tak.
Jak on ma na imię?
Co to za różnica
- Fiński? - Nie rosyjski.
A co on robi?
On... jest postępowcem. Literatury.
Profesor...
- Przepraszam, czy możemy tu usiąść? - Tak. Jasne.
- Kto siedzi przy oknie? - Ja!
- Usiądź. - A ty tu siedzisz.
- Jesteś obcokrajowcem, prawda? - Tak, jestem z Finlandii.
- Turysta? - Nie, nie jestem turystą.
Studiuję archeologię na... Uniwersytecie Moskiewskim...
Przepraszam, czy sałatka jest dobra?
- Tak, naprawdę dobrze... - W porządku.
Czy mogę przejść?
- Odpadam. Przepraszam. - Przepraszam.
Nie zauważyliśmy twojego przyjaciela.
Nie, nie jesteśmy przyjaciółmi, po prostu dzielimy ten sam przedział.
Więc, co popijasz? Naleśniki z dżemem?
Będziesz miał naleśniki.
- To co, naleśniki z dżemem dla wszystkich? - Tak!
- Prawidłowy. - Dżem truskawkowy!
Dżem truskawkowy!
- Prawidłowy. I sałatka. - Tak.
- Do widzenia. - Miłego dnia.
Miłego dnia.
Irino, kochanie...
pozdrowienia z...
z... z...
Nie wiem gdzie. Ale...
Tam jest...
starsza pani,
ogórki konserwowe.
Kolejna starsza pani.
I...
jest to...
mój sąsiad.
On tam śpi.
Chciałbym, żeby to było twoje łóżko.
Twoja poduszka.
Twoje rzeczy.
Twoja skarpetka.
Co będziesz robić w Pietrozawodsku?
Co?
Wiesz, że ten pociąg zatrzymuje się na noc w Pietrozawodsku?
Ja wiem.
Wyjdziesz na miasto?
NIE.
Pójdę do łóżka.
Świetny pomysł!
Pomyśl o tym.
Mam zamiar odwiedzić tam znajomego,
możesz do mnie dołączyć, jeśli chcesz.
Nie, dziękuję.
Ale dlaczego nie?
Spodoba ci się?
Lubisz stare rzeczy, a ona jest naprawdę stara.
Jak ta twoja rzecz...
- Petroglify. - Tak, petroglify.
I kim ona jest?
Twoja mama?
Jest lepsza od mamy.
W każdym razie nie jestem zainteresowany.
Więc?
Jesteś pewien, że chcesz spędzić noc w pociągu?
Albo na stacji?
Tak.
Jesteś cholernie nudny.
Ma wódkę.
I stary rosyjski piec!
I kot!
Babuszka, kot i kuchenka...
Czy ona ma bałałajkę?
Nie, nie bałałajka.
Nie pójdę, jeśli nie będzie bałałajki.
Dobranoc!
Wal się.
Wyjdź już.
Wysiadać!
Mhm...
Jakie mm?
Wiem, że z nikim nie rozmawiasz.
Spójrz, miej serce! Wreszcie!
Proszę.
Hej!
Jaki jest problem?
Ona trzyma telefon
ale ona z nikim nie rozmawia...
Cześć!
To ja. Jestem tu w... Petroskoi.
- Przyjedziesz po mnie? - Więc teraz mówi.
- Świetnie! - Ja też potrzebuję telefonu.
Spierdalaj, dupku!
Dlaczego taki niegrzeczny?
- Wszystko w porządku? - Wszystko w porządku.
Twoja ostatnia szansa. Idziesz?
Chodźmy. Mam tam wszystko naprawione.
OK, kręcimy!
Skąd wziąłeś samochód?
Mam znajomości.
Tylko po to, żebym nie zasnął.
Gdzie idziemy?
Do Jurija Gagarina.
To jest Yuri.
Przyniosłem trochę rzeczy.
To jest w kuchni.
- Dobry wieczór. - Ty też bądź zdrowy!
Nauczę Cię statystyki.
Umiem policzyć populację Irlandii.
Zobaczysz, że w Irlandii jest więcej ludzi niż w Chinach.
Ale jak?
To proste.
Jeśli weźmiemy pod uwagę tylko osoby rudowłose
jako istoty ludzkie.
Dlaczego?
Tylko dlatego, że chcę, żeby tak było.
Do ludzi będę zaliczał tylko rude.
W Irlandii jest mnóstwo rudych, ale w Chinach nie ma ich wcale.
Ona też jest ruda.
Więc ona też będzie policzona.
Jesteś liczony jako istota ludzka!
Tam!
OK, pójdę i odpocznę.
- Iść. - A ty mówisz dalej.
Kobiety...
to naprawdę bardzo mądre zwierzęta!
W każdej kobiecie drzemie małe zwierzątko.
Trzeba nauczyć się z tym żyć i zaufać.
Rób to, co mówi ci wewnętrzne ja.
Nie słuchaj swojej mamy, taty, córki i męża.
- Prawidłowy. - Kobiety to bardzo mądre zwierzęta.
Miałem szczęście, że w wieku 15 lat nauczyłem się ufać sobie.
I żyłam z tym szczęśliwie przez 43 lata.
Robię, co mi każe.
Do...
Miłość?
Kochać, jeśli tego chcesz.
O mój!
Nie, wypijmy za coś bardziej konkretnego.
- Tak. - Teraz wiem!
Wypijmy za Ciebie!
Zgadza się, po prostu spójrz.
Wypijmy za ciebie.
Po pierwsze, nienawidzę bimbru.
Ale skoro zgadzam się pić ją zamiast wódki,
wykorzystajmy to jak najlepiej.
- Twoje zdrowie! - W porządku.
Mam nadzieję, że dostaniesz w życiu wszystko, czego pragniesz!
Do swojego wewnętrznego zwierzęcia. Napijmy się!
Fuj! Smakuje naprawdę źle.
Gówno.
Pierdolić.
Cześć!
Musimy iść.
Znalazłaś dla siebie dobrego mężczyznę.
- Tak, to jest to.
- Do widzenia! - Do widzenia!
Myślisz, że jestem złym facetem?
Cóż... Wiem tylko to, co widziałem.
Co widziałeś?
Nareszcie w domu!
Jakie są wieści?
Wiadomości z Finlandii.
„Zatrzymano Fina
„Za przeklinanie w miejscu publicznym.
„Turysta zagraniczny
„Podróż do Murmańska
„zaginął.
„Prawdopodobnie była
„porwany i zjedzony przez mafię murmańską”.
- Czy to naprawdę jest w gazecie? - Tak!
- Czy mogę spojrzeć? - NIE.
- Przyniosę herbatę. Chcesz trochę? - NIE.
To nie jest twój samochód. Potrzebujesz innego samochodu.
Masz bilet do 3 klasy.
A to jest 2 klasa. Czy rozumiesz?
- Nie mówię po rosyjsku. - Nie mogę...
Słuchaj, nie mogę cię wpuścić. Jedziesz złym samochodem.
Boże! Potrzebujesz innego samochodu.
Czy mogę dostać torebkę herbaty?
- Jest Ci zimno? - Tak.
Dzięki.
Odejdź albo cię wyrzucę.
- Och, na litość boską! - Dobrze, dobrze.
- Czy jesteś może z Finlandii? - Tak. Cześć.
Możesz mi pomóc? Nie wiem, czy wsiadłem do dobrego pociągu.
Murmańsk?
Tak. Nie zrozumiałem żadnej cholernej rzeczy, którą powiedziała.
Wysiądę przed Murmańskiem.
- Nie masz przedziału? - NIE.
Cóż, możesz przyjść do nas.
- Jest tam ten Rosjanin i ja. - Fajnie.
Więc grasz na gitarze.
Tak troszeczkę.
Cześć!
Jak się masz?
- Ljoha. - Aloha.
Ładna torba.
To fajna torba, skórzana torba.
W porządku.
Długo podróżowałeś?
Parę miesięcy.
Sam?
Przeważnie tak.
Czy ty kiedykolwiek czujesz...
sam?
No nie wiem...
Wszyscy są sami.
Proszę natychmiast opuścić tory, sir!
Jak długo stoi tu pociąg?
40 minut, możesz wyjść, jeśli chcesz.
Wyjdę na zewnątrz.
Pójdę z tobą.
Wszystko w porządku?
Wyglądało, jakby bolało.
Co?
Upadłeś na torze.
Nie upadłem na torze.
Widziałem, jak się poślizgnąłeś.
Nie poślizgnąłem się.
Idziemy na spacer. Chcesz iść z nami?
To jest do bani.
- Co? - To miejsce jest martwe.
Dobra. Do zobaczenia.
Do widzenia.
Wyglądało na to, że miał sytuację.
Cześć!
- Potrzebujesz czegoś? - Nie jestem pewny.
- Wypij z nami. - Pies tu przyszedł i my też.
- Cześć! - Pieprzony los, co!
Pospiesz się.
Powinniśmy już iść? Moje palce u nóg są całkiem zmarznięte.
Weź to.
Ile?
Weź, co możesz dostać.
- Co? - No dalej, weź to.
Rosyjski alkohol.
- Dzięki! - To prezent.
- Dzięki! - Dzięki!
Dziękuję!
- Powitanie! - Do widzenia!
- Dziękuję, pozdrawiam! - Dzięki!
Przyniosłem ci coś.
Odpieprz się!
Co on powiedział?
Powiedział...
nie jest spragniony.
Musi tu być fabryka, w której robią takich jak on.
Prawidłowy?
Dzięki.
Do widzenia.
Wracaj do pociągu!
Wkrótce wyjeżdżamy.
- Czy mogę palić w środku? - NIE!
Proszę.
Wejdź.
Dziękuję.
Co jest nie tak?
Mój aparat!
Co się stało?
Pierdolić!
Co jest z kamerą?
Zabrał mi aparat!
Ten dupek!
Masz na myśli, ukradłeś to?
Tak!
Miałem na tej taśmie całą Moskwę.
Wszyscy ludzie powinni zostać zabici.
Więc jak to było?
Co?
Moskwa na taśmie.
Ludzie.
Strony.
Mieszkania.
Śmiech.
Muzyka...
Kochałem to wszystko...
A teraz to straciłem.
A co z chłopakiem?
Mój chłopak ma na imię Irina.
Jest najpiękniejszą osobą, jaką kiedykolwiek spotkałem.
My...
mieli odbyć tę podróż razem.
Ale musiała pracować.
A mimo to poszłam.
Nie wiem dlaczego.
Ma piękne życie
i piękne mieszkanie...
jak w książkach.
Ja też bardzo chciałam być częścią tego życia.
Być częścią tego mieszkania.
Opowiedz mi o tym mieszkaniu.
ma...
stary, piękny...
podłogi z twardego drewna.
Wysokie sufity.
I rysunki... na ścianach...
Wzory...
Podobnie jak papier na ścianie.
- Tapeta, co? - Tapeta.
Tapeta, prawda.
I...
Stare meble, które są w rodzinie od wielu lat.
W weekendy chodziliśmy na długie spacery.
Czasami odwiedzaliśmy muzea.
Wieczorami przychodzili ludzie.
Piliśmy, śmialiśmy się...
i rozmawialiśmy.
Fajny.
Myślałam, że będę za nią bardziej tęsknić, ale...
Szczerze mówiąc...
Po prostu brakuje mi sposobu, w jaki na mnie patrzyła.
Jestem okropną osobą, powinienem zostać zabity.
W porządku!
Murmańsk już blisko.
Świętujmy!
Jak? Gdzie?
Jak, gdzie... Oczywiście w wagonie restauracyjnym.
Chodźmy.
Prawidłowy.
- Dobrze! - Jak mogę ci pomóc?
Nie potrzebujemy pomocy, potrzebujemy jedzenia!
Więc, śmiało.
- Szampan i... - Jasne.
I... kurczak z ziemniakami.
- Świetnie! - Skończyło się.
OK, w takim razie zjemy łososia.
Żadnego łososia też. To koniec trasy.
Cóż, co masz? Kawior?
Niech sprawdzę. Tylko minutę.
Przepraszam, że musiałeś mnie znosić przez całą podróż.
Miałem gorsze przypadki, wiesz.
Możemy zrobić kanapki z serem i kiełbasą.
Brak ciepłego jedzenia, przepraszam.
W takim razie zjemy kanapki.
Przynieś to wszystko tutaj. Zacząć robić!
Więc...
Napijmy się!
Cholera. Nie mogę pić tego gówna. Zaraz wracam.
Tylko sekunda, jedna sekunda.
Prawidłowy...
To wystarczy?
Wiesz... Spójrz...
Dobra.
Jasne, dziękuję. Daj mi to.
Oto jest! Po prostu spójrz na to!
Teraz wszystko jest w porządku. Tak jak powinno być.
To jest lepsze.
Prawidłowy. Dobra.
Wypijmy za...
To coś... jak się nazywa?
- Rysunki. - Petroglify.
Prawidłowy! Do petroglifów!
Tak, do petroglifów!
Co jest nie tak?
- Wszystko w porządku. - Nie podoba ci się to, prawda?
Cienki? Potem zróbmy kolejną rundę.
Wypijmy za...
Co to jest?
Weź to.
Co to jest?
- Czy to ja? - Tak.
Wygląda jak ja, naprawdę.
Mnie też możesz narysować.
Nie? Nie! Nie ma mowy! Nie wiem jak to zrobić.
Nie oczekuj zbyt wiele...
- Cholera... - Czy widzę?
Dobrze...
- Pieprzyć to. - Czy mógłbym zobaczyć?
Nie ma nic do zobaczenia. To nie jest dobre.
Dobra...
Napisz mi swój adres.
- Więc będziemy najlepszymi przyjaciółmi? - No cóż, na wszelki wypadek.
- Nie ma potrzeby tego robić. - Co dokładnie?
Nie trzeba nic z tego robić.
Dlaczego nie?
Nigdy nie wiadomo, co może się wydarzyć.
NIE...
Nie, nie chcę tego. To głupi pomysł.
- Ale... - Dość tych bzdur.
Twoje kanapki.
Gówno.
Dzięki.
Wszystko w porządku?
Tak. Wszystko jest po prostu idealne.
Dziękuję.
- Dotarliśmy. - Tak.
Tutaj.
Obawiam się, że nic nie jest zarezerwowane na twoje nazwisko.
Myślę, że rezerwacji dokonała Irina Mezhinskaya.
Tak. A gdzie jest pani Mezhinskaya?
Ona nie przyjdzie.
Dlaczego?
Właśnie dlatego.
W porządku.
Do widzenia. Miłego pobytu.
- Palą sofę... - Dupki!
Witam ponownie.
- Masz pytanie? - Tak.
Przyszedłem tu zobaczyć petroglify.
- Wiesz o nich? - Tak, wiem.
Ale nie jestem do końca pewien, gdzie one są i jak się tam dostać.
Czy możesz mi pomóc znaleźć przewodnika lub coś takiego?
- Chwileczkę. - Gdzie? Nie ma mowy.
- Samochód? - Żartujesz? Tam utknie.
Obawiam się, że w tej chwili nie jest to możliwe.
- Ale dlaczego nie? - Wróć latem.
Nie, przepraszam, ale wiem na pewno, że jest to możliwe.
- Mój przyjacielu... - Jak? Z taką drogą?
Nie ma drogi do tego miejsca.
Zaproponuj jej inną wycieczkę.
Ale mamy inne rzeczy do zaoferowania.
Wycieczka „Murmańsk – miasto-bohater”, bardzo interesująca i ekscytująca.
- Spójrz. - Mhm.
Dziękuję.
...z lat 1941-1945 z niewielkimi lub żadnymi stratami...
I zapewnił zasięg miasta i kierunek ludności cywilnej...
Niemcy byli gotowi...
Cześć.
- Szukam przewodnika. - Przewodnik?
Tak. Chcę zobaczyć...
Ten.
- Przewodnik... Tak, tak. - Wiesz to?
Wiesz, nie możesz tam dotrzeć.
Dlaczego?
Po prostu nie możesz tam iść. I skąd jesteś?
Finlandia.
Rozumiem. Dlatego nie wiesz
zimą nie da się tam dojechać samochodem.
Cóż... Czy jest jakiś inny sposób?
Brak pomysłu. Chyba,
naukowcy dostają się tam helikopterem.
Archeolodzy. Jeśli jesteś archeologiem.
Cześć?
Cześć to ja.
Oh cześć! Jak się masz?
Jak Murmańsk?
Widziałeś petroglify?
NIE.
Wszyscy mówią, że to niemożliwe...
dostać się tam zimą.
To jest za daleko. Nie ma drogi.
- Mhm. - Wszystko wydaje się być za daleko.
Przykro mi to słyszeć.
Ale są tu jeszcze inne rzeczy do zobaczenia,
interesujące również.
Jestem pewien, że tak.
Słuchaj, muszę iść. Chciałeś mi jeszcze coś powiedzieć?
Która jest tam godzina?
Co masz na myśli?
Czas moskiewski, taki sam jak w Murmańsku.
Ach, tak, oczywiście, że tak.
- Słuchaj, muszę iść. Dobra? - Dobra.
Dobra. Do widzenia!
- Do widzenia! - PA pa!
- Mogę to wziąć? - Tak.
Cześć?
Cześć. To recepcjonistka. Ktoś na ciebie czeka.
- Mhm. - Do widzenia.
Dziękuję. Tak.
Cześć!
Dobra, chodźmy!
Gdzie?
Patrzenie na to gówno...
Ale powiedzieli mi, że to niemożliwe.
Oh! To leniwe dranie, wiesz.
W porządku. Potrzebuję mojego płaszcza.
- Prawidłowy. - Pospiesz się.
Wchodzić.
Zabierze nas tam.
Miło mi cię poznać.
- Cześć chłopaki. - Hej!
Więc słuchaj.
Jedziemy do... Jak to się nazywa?
- Petroglify. - Petroglify.
- Słyszałem o tym? - Tak.
O ile wiem, obecnie jedyną możliwością jest...
Drogą wodną, ale obowiązuje ostrzeżenie przed wichurą.
Rozumiem, ale nie zajmie nam to długo, tylko tam i z powrotem, wiesz.
Przyjechała z...
- Finlandia. - Z Finlandii.
Przemierzam cały kraj, żeby tylko na nie popatrzeć, petroglify.
- Naprawdę? - Tak, naprawdę.
Tak!
- Chcesz jechać morzem? - Tak, drogą morską!
- Nikt nie będzie teraz pływał morzem. - Dlaczego?
To nie jest bezpieczne, do cholery!
Nie dalej jak wczoraj łódź została wyrzucona na brzeg.
A wiatr przyszedł zaledwie dzień wcześniej.
Chcesz dzisiaj jeszcze jeden?
Nie proszę cię, żebyś jechał na Ocean Arktyczny, do cholery!
Po prostu wyjdź i poruszaj się wzdłuż brzegu. Czy to trudne?
Pieniądze nie są problemem. Zapłacę ci! Przestańcie pierdolić, chłopaki.
- Gdzie? - Pieprzone petroglify!
Kurwa, wiem gdzie! Powiedz mi gdzie.
Do cholery!
- Wiem gdzie. - On wie!
Ja robię.
- W takim razie pójdziemy z tobą. - No nie wiem...
- Patrzeć. Przestań marudzić... - Ljoha!
Ljoha! Ljoha!
- Nie musimy tego robić. - Dobra, chodźmy!
Wszystko zostało naprawione!
Otóż to?
Otóż to.
Czy widziałeś „Titanica”?
Tak!
Jesteśmy teraz tacy jak oni.
My też wkrótce umrzemy?
Cóż, Rose nie umarła.
W końcu to zrobiła.
Później w pewnym momencie.
- Z powrotem do hotelu? - Tak.
Muzyka?
To jest z Ljoha.
„HAISTA VITTU”
Downloaded from subtitlesnest.com