[podnosząca na duchu muzyka]
Oficjalna strona z filmami YIFY: YTS.MX
[Nate] Boże.
Za każdym razem dostaję tuńczyka i nienawidzę tuńczyka. Wiesz, że nienawidzę tuńczyka, ale po prostu… rozumiem.
-To jest jak... Co dostałeś? -[Polowanie] Włoch.
Widzisz, to… To dobry wybór. Włoska to dobra kanapka.
- [mężczyzna] Co się dzieje, kochanie? -[Nate] Och, nie.
Fields, cokolwiek robisz, nie patrz w lewo.
[wzdycha] Och, nie ma mowy.
[Nate] Przepraszam, kolego.
Już tylko tydzień do ostatniej klasy. Jak ona mogła mnie tak po prostu zostawić?
Najwyraźniej SMS-em.
[wzdycha]
Ja… nie mogę tego zjeść.
-Czuję się taka samotna. -Tak.
„Samotność i poczucie bycia niechcianym
jest najstraszniejszą biedą.”
Matka Teresa, która, nawiasem mówiąc, gwarantuję, że nigdy nie została porzucona.
Mówię poważnie, jeśli ją rzucisz, to będzie bilet w jedną stronę na dół.
Cii! Czy to ten facet?
[Nate] Kto?
-Zostawiła mnie dla gościa od Frisbee? -Jesteś facetem od frisbee.
[Fielding] Nie, nie tak jak on. On jest jak…
Półnagi.
Wygląda świetnie.
-Dziękuję. -Dobrze.
Myślę, że tej nocy,
powinniśmy zejść do Bobcat,
wypij trochę drinków, zdobądź trochę skrzydeł,
zapomnij o Claire i tym Adonisie.
Ty…
Gdzie poszedłeś?
Nie słuchasz.
Przejdźmy do funta.
-[szczekają psy] -To jest błąd.
OK, mam miłość do zaoferowania, a Claire jej nie chce.
Kocham Cię kochanie. Ja tak. Czy możemy już iść, proszę?
Dostaję psa.
Kiedy ostatni raz brałeś prysznic?
To był wtorek.
Słuchajcie, psy, potrzebują zastrzyków. Codziennie potrzebują pożywienia i wody.
-Dobra? -Tak.
Jesteś tylko…
Jesteś źle wyposażony. Przepraszam. Po prostu jesteś.
- „Czym jest człowiek bez zwierząt?” -O nie.
„Gdyby bowiem wszystkie zwierzęta zniknęły,
człowiek umarłby z powodu wielkiej samotności ducha.”
-To szef Seattle. Wiem, że to komendant Seattle. Wiem, że jest.
Posłuchaj. B-minus ze studiów indiańskich
nie kwalifikuje Cię do opieki nad zwierzęciem.
-I proszę, nigdy więcej tego nie rób. -Dlaczego?
To bardzo odpychające, gdy cytujesz mi mądrych zmarłych.
To moja sprawa. Sztuki filozoficzne, moja rzecz.
-Wiesz to. -Dobra.
[szczekanie psa]
O nie.
Więc hej!
[pies ujada i marudzi]
Co się dzieje, szczeniaku?
[emocjonalna muzyka gra]
Kocham go.
[jęczenie]
[Fielding] I on mnie kocha.
[Polowy chichocze]
Wydać okrzyk radości! To duża torba.
W porządku. Aha, i potrzebuję, żeby odcisnął na mnie piętno, więc nie twórz z nim więzi.
Gotowe i gotowe.
Wiesz co, mały kolego? Znajdę idealną piosenkę
na naszą pierwszą wspólną przejażdżkę samochodem.
Dlaczego jest tu tak ciepło?
Mówiłem ci, klimatyzacja nadal jest zepsuta.
-O mój Boże! -Nie strasz go.
-On sika na mnie! -Wow! O tak.
-Fields, zabierz teraz psa. -Nie chcę go!
-Nie chcę go! -Trzymać się!
Weź go teraz. Przysięgam na Boga.
Słuchaj, nie chcę, żeby jego pierwsze pięć minut z nami było traumatyczne.
więc po prostu pozwól mu robić swoje.
[oddawanie moczu trwa]
To najgorsza rzecz, jaka kiedykolwiek się wydarzyła.
-On cię lubi. - [oddawanie moczu trwa]
Dlaczego jest tak dużo?
-[oddawanie moczu trwa] -Ja nie…
Tak. Wow. W porządku.
Może nie powinniśmy patrzeć.
[oddawanie moczu trwa]
[przestaje oddawać mocz]
Oh! Tak! Dobra.
Och, jeszcze trochę.
OK, skończył.
Dobry chłopak! Dobry chłopak.
Dobrzy chłopcy.
Bardzo dobrzy chłopcy. Obydwoje z was.
-Nienawidzę cię. -Kochasz mnie.
Czas zabrać tego gościa do domu.
-[gra muzyka rockowa] -[niewyraźna paplanina]
[muzyka rockowa i rozmowy trwają]
Nadchodzi szczeniak!
[kobieta 1] Szczenię!
Dostałem VIP-a.
[kobieta 2] O, cześć!
-Ja wiem. Ja wiem. Ja wiem. - [kobiety się śmieją]
[kobieta 3] Cześć!
Dobrze się bawisz, kolego?
Oh. Wiesz, że to wszystko dla ciebie, prawda?
To jest twój powrót do domu.
Ta impreza jest fajna.
Nie mogę uwierzyć, że ci wszyscy ludzie przyszli na…
Jak on ma na imię?
Nie wiem.
Jak masz na imię?
[śmiać się]
Uderzył mnie w głowę.
-Co zrobił? -To znaczy... to znaczy zwariowany.
[szczeka]
-Czekaj, to wszystko. -Co to jest?
- Gonker. -[szczeka]
-Hej, tak, on to lubi. Gonker. -Co to jest gonker?
Jest Gonkerem.
Gonker! Gonker! Gonker!
[wszyscy skandują] Gonker! Gonker! Gonker! Gonker! Gonker! Gonker! Gonker!
[gra żywa muzyka]
Spóźnimy się na zajęcia.
[instruktor] Weź głęboki oddech,
i ześlizgniemy się do psa w dół.
[podnosząca na duchu muzyka trwa]
Gotowy?
Iść. Idź weź to.
Nie ma powrotu. Wróć.
-Och, idź po to! Pospiesz się. -[Gonker szczeka]
[śmiech] Idź, chodź.
-Hej! Uff! -[Gonker krzyczy]
[podnosząca na duchu muzyka trwa]
Tak, proszę bardzo!
Proszę bardzo, kolego! Chodź tu.
[podnosząca na duchu muzyka trwa]
[Polowanie] Tak! To wszystko, kolego! Przynieś to z powrotem.
Buch! Widzicie to? Co ci powiedziałem? Chłopak jest utalentowany.
Nie otworzę z tobą nawiedzonego domu.
[kobieta] Czekaj. Słyszeliście o Lainey?
-Co? -Dostała pracę w Boeingu. Sześć cyfr.
-Bez przerwy. -[Polowanie] Naprawdę?
- [Nate] Wow. -Sześć cyfr? Na przykład w pieniądzach?
-Tak, i zostaje w Wirginii. -Zatrzymywać się.
-Nie znam nikogo w St. Louis. -Co jest w St. Louis?
-Moja praca. -Tak.
Zajmuję się PR dla Anheuser-Busch.
-Zaczynam za jakieś dwa tygodnie. -Nie wiedziałeś tego?
-Pracujesz dla firmy piwnej? -Wymarzona praca, prawda?
Poczekaj. Czy… Czy wszyscy macie pracę?
Tak, kolego, robimy to.
Poniekąd. Po prostu... nie chcieliśmy... nie chcieliśmy nic mówić.
Cóż, OK. Poczekaj, poczekaj teraz.
Ja… nie jestem jakimś frajerem, który nie może znaleźć pracy.
Ja tylko… nie wiem jeszcze, jaką pracę mogę wykonywać,
więc muszę najpierw to rozgryźć, wiesz?
Prawidłowy. Czy jednak nie po to były te ostatnie cztery lata?
Mhm…
-To moi rodzice. -Tak to jest.
-Uh, schowaj piwa. -[Nate] Dobry pomysł.
-Uh, mamy 21 lat. -Jest 10:30 rano.
Słuszna uwaga.
[odtwarza trzymającą w napięciu muzykę]
-Pole! -Cześć mamo.
Cześć!
-Pole! -Tata.
Co… Co wy tu robicie?
Cóż, ja… myślę, że moja inwestycja uprawnia mnie do zobaczenia cię w szlafroku i śmiesznym kapeluszu.
Cóż, jutro matura.
Tak. Mówiliśmy wam, że przyjedziemy dzień wcześniej.
Prawidłowy. Przepraszam. Zapomniałem o tym. Byłem, hmm, zajęty.
Oh.
Tak, widzę to.
Cóż, mamy dla Ciebie niespodziankę.
Oh.
Och, niespodzianka!
Czy to Peyton, co widzę? Chodź tu! Co? O mój Boże.
C-co tu robisz?
Wiesz, ostatni egzamin zdałem wcześniej
żebym mógł wylecieć i zobaczyć, jak mój brat bierze swój pergamin.
-Spójrz na siebie. Najlepsza siostra na zawsze. -Wiesz, że. Próbuję.
-[Gonker szczeka] -Och!
Oj, Gonkerze! Przepraszam za to.
-To w porządku. -Wow, hej!
-[Pole] W porządku. -Czyj to jest pies?
[Pole] On jest…
To zły pomysł.
OK, cóż, to nie jest pomysł. To rzeczywistość.
To pomyłka.
On nie jest pomyłką. On jest… On jest moim najlepszym przyjacielem.
Nie potrafisz nawet zadbać o siebie, a co dopiero o inną żywą istotę.
Dobra, dobrze opiekuję się Gonkerem.
Więc dlaczego pije z bonga do piwa?
On nie jest. To sprawa chemii.
Chodź tu, Gonker. Chodź, kolego.
Dalej, chodźmy.
-Jakie imię to Gonker? - Uderzył mnie w głowę.
Widzę, że nie otrząsnąłeś się po traumie.
Słuchaj, synu, zaraz wyruszasz do prawdziwego świata.
Nie będziesz miał czasu spędzić z Gonkerem.
Co on zrobi, kiedy będziesz cały dzień w pracy?
Praca?
Tato, chodź.
Czy dzwoniłeś do pana Kobrennera?
Księgowość? Kiepsko mi z matematyką.
Albo Matt Price w Harper Lewis.
Tato, nie jestem przygotowana do sprzedaży artykułów medycznych.
Co więc zrobisz, gdy za 24 godziny cała impreza się skończy?
Oprócz powrotu do domu z mamą i tatą,
dokładnie tam, gdzie byłeś cztery lata temu.
[odtwarza napięta muzyka]
- [Fielding] Chodź, chłopcze. - [niewyraźna paplanina]
Cześć.
Oj, przepraszam, przepraszam. Hej.
No dalej. Przepraszam. Przepraszam.
Och, mamo, tato.
[dysząc w terenie]
[oczyszcza gardło]
Nie wiem co powiedzieć.
Hmm…
W porządku. Jestem pewien, że odbędzie się kolejna ceremonia.
Zaczekaj. Jest tylko jeden.
Fieldingu, co się stało?
Cóż, naprawdę wziąłem sobie do serca to, co powiedział wczoraj tata
o tym, że zostały mi tu tylko 24 godziny, więc…
Uh, Gonk i ja spaliśmy nad rzeką, bo on to uwielbia.
Słuchaliśmy żab i rozmawialiśmy o gwiazdach.
-Ty mówiłeś? -I graliśmy w pogoń za latarką.
-Lubi gonić światło po ziemi. -Możemy policzyć.
Prawidłowy.
I musieliśmy dość późno zasnąć, bo zaspałem.
Cóż, jestem pewien, że warto wybrać się na sześciogodzinną podróż w obie strony
tylko po to, żeby zobaczyć 4000 nieznajomych ubranych w ten sam strój.
Jest w porządku. Nadal możemy wyjść na uroczysty posiłek, prawda?
Właściwie, mamo, ja, um…
Od kilku dni boli mnie brzuch.
Uh, może moglibyśmy sprawdzić deszcz?
Jasne.
Tak, będziemy mieli mnóstwo czasu na rodzinne posiłki w domu.
W porządku. Ja, uh…
Jest w porządku. Wypadki się zdarzają.
Jestem z ciebie dumna.
-I kocham Cię. -Ja też cię kocham.
Cóż, gratuluję ukończenia studiów.
Jedź bezpiecznie.
Dzięki. I jeszcze raz bardzo mi przykro.
Hmm…
Do zobaczenia jutro.
Um, nie, wracam dziś wieczorem do Seattle.
Co?
Czekaj, tylko ty, ty… Nie możesz zostawić mnie z nimi samego.
Dostałam pracę wakacyjną w dziale kreatywnego pisania.
Słuchaj, mówisz, że nie chcesz żyć za czynsze,
to dlaczego nie znajdziesz pracy i nie zapłacisz czynszu?
Poza tym nie będziesz sam, prawda? Masz Gonkera.
Uh, on chce, żebyś pogłaskał go po brzuchu.
-[Gra „Let Down” w wykonaniu Michigandera] -♪ Jesteś koncepcją wartą zbadania ♪
-♪ Nigdy nie zdenerwowany, nigdy nudny… ♪ -[ skomli]
-W porządku, Panie Wielki Dorosły Profesorze. -Ty też możesz to zrobić.
Tak, szkoła podstawowa? Po co?
Słuszna uwaga.
Ja też będę za tobą tęsknić, kolego. W porządku? Teraz słuchaj.
Nie pozwól, aby przedmieścia cię oswoiły, dobrze? Jesteś dziką bestią.
-[szczeka] -[Nate] Nie zapomnij o tym.
Jakie mam szczęście, że mam coś, co sprawia, że pożegnanie jest tak trudne?
Och, Gandhi.
Kubuś Puchatek, stary. Chodź tu.
-[„Let Down” kontynuuje odtwarzanie] -♪ Mam duże nadzieje ♪
Uważaj, dobrze?
-Stary, zrób... -Nie.
-NIE? -Będę nad tym pracować.
Nadal chcę zrobić coś z ptakami.
-Następnym razem. Do zobaczenia. - Później, kolego.
♪ Chociaż spotkałem tylko ciebie ♪
♪ Nie chcę tego zepsuć ♪
♪ Pewnie to schrzanię ♪
♪ Tak, schodzisz po schodach w środowy wieczór ♪
♪ Jasne, jest trochę zimno. Ale czuję się dobrze ♪
♪ Bo mam cię na przednim siedzeniu ♪
♪ A ty ciągle na mnie patrzysz ♪
♪ Bo pokładałem duże nadzieje… ♪
W porządku, chłopcze. Rozwiążemy to.
♪ Duże nadzieje ♪
♪ Ale mnie zawiedli ♪
♪ Zwykle mnie zawiedli ♪
♪ Tak, pokładałem duże nadzieje ♪
♪ Miałem duże nadzieje ♪
♪ Ale mnie zawiedli ♪
-♪ Och, zwykle mnie zawiedli ♪ -[piosenka cichnie]
To jest to.
Hej, będzie okres dostosowawczy,
więc po prostu…
Hej, zagrajmy spokojnie, dobrze?
-[Gonker szczeka] -Jesteśmy w domu.
[Ginny] Och, absolwenci wrócili!
Cześć! Oh!
[Pole] Och, Gonk, w dół! Hej, na dół, chłopcze. Hej.
-Chce cię pocałować. -To takie miłe.
Proszę bardzo, sport.
Co to jest?
Kołnierz szokowy.
O nie, on jest… Nie ma tego na sobie.
-Mamo, to dzika bestia. -Jest zwierzęciem udomowionym.
Nie idźmy tak daleko. Widziałeś dom bractwa.
Nie, jestem poważny. Przyzwyczaił się do wolności. Cały czas biegał po kampusie.
Nie jesteśmy już na terenie kampusu. Jesteśmy w cywilizacji.
A w cywilizacji ludzie trzymają lodówki w kuchni
i ich psy na podwórku.
Nie, ja...
Mamy więc czujniki ustawione na zewnątrz, tuż przy lesie,
żeby mógł podejść blisko, ale nie za blisko.
A jeśli to zrobi, dostanie małego kopa.
Nie na tyle, żeby go skrzywdzić, ale na tyle, żeby go nauczyć.
-To złamie jego ducha. -To idzie mu na szyję, nie na ducha.
[szczeka]
[Gonker szczeka]
[Ginny] Co to jest… O co chodzi, kolego?
[szczekanie trwa]
[Pole] Nie, nie, nie! Gonker!
-Hej! Hej! Gonker! Gonker, daj spokój, stary! -[Ginny] Och!
-Nie martw się, obroża go zatrzyma. -[Ginny] Gonker!
[Pole] Gonker! Hej! Hej!
-[Ginny] Nie! -[John] Gonker!
[Ginny] On ucieka! -[Pole] Nie!
-[potrząsanie kołnierzem] -[Gonker skomli]
-[pipie kołnierz] -Och, co?
O tak, Gonk! Walcz z władzą! Idź po tego lisa!
Powiedzieli mi, że to powstrzyma każdego psa.
Cóż, Gonker nie jest byle psem.
A co jeśli się zgubi?
Nie, mamo, on godzinami biegał po kampusie. Zawsze wracał.
-Ale on nie orientuje się w tym miejscu. - Nic mu nie będzie. Obiecuję.
[głos cichnie] Nie, to naprawdę wyjątkowy pies.
Kawałek Japonii, który mogę zostawić za sobą.
Za gościnność Twojej rodziny podczas naszej wizyty.
-[wzdycha] -[man] Jest teraz twój.
Nazywa się Oji.
Kocham go.
Czy mogę się z nim bawić?
Pięćdziesiąt metrów w obie strony.
Musimy niedługo jechać do miasta. Nie chcę cię szukać.
Chodź, Oji.
[Oji, tak]
Chodź, chłopcze.
-Chcesz trochę jedzenia? -Uh, nie, nic mi nie jest, ale przydałaby mi się drzemka.
[niewyraźne rytmiczne chrząkanie]
-Co? -O Boże.
[chrząkanie trwa]
Syn?
Syn!
-No cześć. Przepraszam. Obudziłem cię? -Myślę, że obudziłeś ciotkę Jenny.
-Nie żyje od dziewięciu lat. -Co robisz?
Och, to technika oddychania.
Zmodyfikowana Agni Prasana . Jego…
Odmierzamy czas do końca naszego cyklu snu. Utrzymuje mnie w centrum uwagi, stabilizuje moje jelita.
Jaka jest jego umowa?
Uch…
Och, on lubi to robić ze mną. A może po prostu chce się pogłaskać po brzuchu?
Nie patrz na mnie, kolego.
Dobra, na razie.
[John] Zatem według naszej oceny w następnym kwartale nastąpi jakikolwiek pozytywny ruch
będzie mało prawdopodobne.
[kobieta na wideo] Więc wstrzymujesz się z inwestycjami do kiedy?
Nie. Mój zespół mówi mi, że proszek powinien być suchy,
przynajmniej do wyborów samorządowych, a może po porze deszczowej.
[kobieta] Wdrożenie programu będzie kiedyś możliwe, prawda?
Czy możesz mi wybaczyć na jedną sekundę?
-Tak mi przykro. - [kobieta] Uh, jasne.
[krzyczy] Fielding!
Tak jest?
Prowadzę rozmowę na Zoomie z pięcioma osobami. On po prostu tu siedzi i marudzi.
Chce się pobawić w aportowanie.
W porządku.
Idź weź to.
Musi wybrać kij.
Musi to wybrać?
-Tak, to się zmienia każdego dnia. -[Gonker jęczy]
Co teraz?
Chce, żebyś patrzył, jak dokonuje wyboru.
To nie jest zabawne, jeśli nie oglądasz.
Hej.
Obserwuję.
[„Będę twoim najlepszym przyjacielem” w wykonaniu Bamtone]
-[szczeka] -Och!
Ty masz swoje łóżko, a ja mam swoje.
I… to jest moje łóżko!
♪ Z wielkim uśmiechem, wielkim jak wielka, błękitna fala oceanu ♪
♪ La, la, la, la, la, la… ♪
Szybciej wybierają papieży.
♪ Jeśli zadzwonisz, zaraz przyjdę… ♪
[sfrustrowany] Poddaję się!
-Poddaję się. -♪ Jeśli upadniesz, podniosę cię ♪
-[niewyraźne rytmiczne chrząkanie] -[Ginny jęczy]
[chrząkanie trwa]
Kiedy już skończysz, proszę, udusij i mnie na śmierć.
[Gonker jęczy]
♪ Odkąd cię poznałem ♪
♪ Unosiłem się Jak ptak po niebie ♪
♪ Niech wiatr będzie naszym Przewodnikiem po tych wszystkich snach … ♪
[Ginny] Och, ty też lubisz ptaki, co?
Nie jesteś dziką bestią.
Jesteś kochany, prawda?
♪ Jeśli zadzwonisz, zaraz przyjdę ♪
[Jan] Och!
Jesteś tego pewien? W porządku.
Idź weź to!
[„Będę twoim najlepszym przyjacielem” – kontynuuje odtwarzanie]
-♪ Będę twoim najlepszym przyjacielem ♪ -[piosenka się kończy]
Tak! To wszystko, chłopcze!
[wykrzykuje] To było naprawdę fajne. -Brawo!
[Pole] Czekaj. Widziałeś to?
-[Ginny] Tak! -Tak!
Tak, to dobry chłopak!
-To było imponujące! -To utalentowany chłopak!
[grzmot]
Gonkera?
Najgorszy pies na świecie.
-[wydycha] -[Gonker jęczy]
-[grzmot trwa] -Gonker?
[Gonker jęczy]
Co robisz?
Hmm?
-[jęczy] -Och.
Boisz się grzmotów i błyskawic.
prawda? Tak.
Podobnie jak Fielding, gdy był mały.
Wiesz, musiałam mu śpiewać, żeby poczuł się lepiej.
♪ Jak kowboj ze strasu ♪
♪ Jazda konna ♪
♪ Na rodeo pełnym gwiazd ♪
♪ Kowboj ze strasu ♪
♪ Dostaję kartki i listy od ludzi, których nawet nie znam ♪
[deszcz uderza]
♪ I oferty przez telefon ♪
Tak.
[Ginny] Jestem w domu!
Kupiłem ciasto jagodowe z targu
bo kiedy przyjdą Connorowie.
I mam dla nas krem bananowy, bo na to zasługujemy.
Co, bez powitania?
Wszyscy oderwaliście się od aportowania, lisów i innych rzeczy...
[klika językiem] Och, strzelaj.
[wzdycha] W porządku.
Ja zjem większe kawałki, a ty przyjdziesz po resztę.
Hej, Fieldingu. Chodź tu na chwilę.
O o! [śmiech]
Chcesz, żebym przyniósł mop?
Nie, to Gonker. Nie przywitał się ze mną, kiedy wszedłem.
A teraz na podłodze leży jedzenie, a on go nie dotyka?
Nie zjadł śniadania?
Myślę, że to jego kolacja z ostatniej nocy.
[Fielding] Hej, chłopcze, chcesz iść pobiegać?
NIE? Hej, chodź! Chodź, chodźmy się pobawić!
[jęczy cicho]
-Mama? -Zadzwonię do weterynarza.
Hej. Jest w porządku.
[gra ponura muzyka]
[ponura muzyka trwa]
Choroba Addisona występuje, gdy organizm nie wytwarza wystarczającej ilości glukokortykoidów.
Wpadasz w niewydolność nadnerczy, która powoduje ból, niskie ciśnienie krwi.
Możesz zapaść w śpiączkę.
Czekać. Jest w śpiączce?
O nie, jest pod wpływem środków uspokajających.
Teraz dzięki lekom można kontrolować chorobę Addisona,
ale stan Gonkera pozostawał uśpiony przez całe jego życie.
I miał ostry epizod. Jeszcze nie wyszedł z lasu.
A jeśli przeżyje, będzie potrzebował zastrzyku co 30 dni.
Jeśli przeżyje?
Przykro mi, ale to 50 na 50, że przeżyje noc.
[Polowanie] Hmm…
Wtedy zostanę z nim.
[weterynarz] To nie jest dobry pomysł. Będzie tracił i tracił przytomność.
A jeśli cię zobaczy, zdenerwuje się i będzie potrzebował snu.
Najlepsza rzecz dla Was obojga to odpoczynek.
Ja i mój personel będziemy przy nim przez całą dobę.
Obiecuję.
Tutaj. Teraz Gonker będzie mógł mieć ładne, czyste miski, kiedy wróci.
[Fielding] Tak, jeśli wróci.
Nie mów tak.
Cóż, w internecie powiedzieli, że im dłużej nie jest leczone, tym gorzej.
Cały pierwszy rok życia spędził bez leków, bez niczego.
Czy na studiach zauważyłaś kiedyś, że się męczył czy coś?
Cóż, w niektóre dni
ale myślałem, że jest zmęczony, no wiesz, aportowaniem albo wędrówką.
To właśnie mówiliśmy. Posiadanie psa to odpowiedzialność.
Kiedy się o kogoś troszczysz, nie może to być tylko czas na zabawę.
To musi być cały czas.
[zamyślona muzyka gra]
-Jest tak od 6:00 rano - [Gonker szczeka]
Nigdy nie widziałem takiego odbicia u żadnego psa.
[Gra „Happy Place” w wykonaniu VANYO]
[Ginny] Gonker!
-[Fielding] Tak, chłopcze! -[Ginny] Cześć!
♪ Pozwól mi usłyszeć, co mówisz ♪
♪ Odłóż tę złą atmosferę z powrotem na półkę ♪
♪ Sam nie mógłbym tego powiedzieć lepiej… ♪
Proszę bardzo.
Jesteś niepokonany, chłopcze.
Jesteś taki silny.
♪ Płynę na fali z góry na dół ♪
♪ Jeden na milion wygrywa jackpot… ♪
O chłopie! O chłopie! Jesteś taki podekscytowany?
Jesteś taki podekscytowany?
Pyszny. Zgadza się. Robię naprawdę dobre jedzenie, prawda?
Ach!
Gdybym to był ja, poszedłbym z brzozą.
W porządku. Chodź, chłopcze. Gotowy?
Będę się ścigać. Masz przewagę na starcie. Iść. Kontynuować! Zdobyć!
Przyjdę po to! Przyjdę po to!
♪ Szczęśliwe miejsce ♪
♪ Czuję, że wszystko idzie po mojej myśli ♪
♪ Pozwól mi usłyszeć, jak mówisz. Odłóż tę złą atmosferę z powrotem na półkę ♪
Kto jest dobrym chłopcem?
Tak, jesteś.
Latem, kiedy pojechaliśmy do Mohonk w stanie Nowy Jork.
Uch. Przez dwa tygodnie codziennie łowiłem ryby w jeziorze.
Nie mam nic poza oparzeniem słonecznym.
- [wszyscy chichoczą] - Jak to robisz?
No cześć.
[Jan] Oto on.
Śmierdząca, wstrętna bestia i przyprowadził swojego psa.
[Ginny] Och! Jan…
Och, pamiętasz Goodwinów, Fielding?
-Tak! Cześć. -[Pani. Goodwin] Miło cię znowu widzieć.
Długo cię nie było.
Tak, zatrzymaliśmy się u pana Platta, żeby Gonk mógł pobawić się z Yurim.
Dobrze, że bawi się z innymi psami.
-Tak. Czy mogę zrobić ci talerz? -Uhm, dziękuję.
Nigdy nie jesz.
-Przygotowuje się do życia w biedzie. -[Ginny wzdycha]
-Oh! Mam go. -Hej! Hej!
-To moje. -Uwielbia ciasto.
Zanim pójdę pod prysznic, poćwiczymy jogę, więc…
-Wspaniale było was zobaczyć. [Ginny] Wróć i zjedz, dobrze?
-Za bardzo go drażnisz. -Po prostu dobrze się z nim bawię.
[Pan. Goodwin] Musi być miło mieć go w domu.
[John i Ginny] Mmm.
Tak i nie.
Patrzeć…
[wzdycha] Byłem spłukany na studiach. Udało mi się przetrwać dzięki trzem pracom.
A kiedy skończyłem, miałem pracę.
Wiesz, kiedy mój ojciec miał 21 lat, służył na wojnie.
[Ginny] Tak, ale on po prostu nie odnalazł jeszcze swojej ścieżki.
[John] Tak, cóż, lepiej, bo nie będę Timem Misnerem.
Jego syn ma 35 lat i właśnie wrócił z nimi do domu.
To właśnie nie pozwala mi zasnąć w nocy.
[dramatyczne odtwarzanie muzyki]
[Nate] Moje zajęcia nie są nudne,
a ostatnie pytanie jakie zadałem na teście brzmiało:
„Czy ateizm jest religią?”
-Oh. -Ja wiem. No właśnie, jak na to odpowiedzieć?
Nie możesz. To nie jest rzecz.
Więc po prostu dałem wszystkim piątkę i obejrzałem Biuro.
Ładny. Wiesz, myśl o tym, że uczysz studentów,
to trochę przerażające.
-Ja wiem. -Przeraża mnie.
-[ćwierkanie lisa] -Sprawdź to. Lis.
Widzisz lisa? Idź po lisa!
[Gonker szczeka]
-[Pole] Zoom! [Nate] Proszę bardzo.
Zobacz lisa, goń lisa.
Dlaczego moje życie nie może być tak proste jak życie Gonkera?
Wiem, prawda?
Dobrze cię widzieć. Dziękuję, że podjechałeś.
Tak. Przez telefon brzmiałeś dość przygnębiająco.
Twój tata tylko żartuje. To znaczy, wiesz o tym.
Mhm…
Nie. Zawsze wiedziałam, że był mną zawiedziony, ale tym razem…
-Nie wiem, po prostu wydawał się zawstydzony. -On nie jest. Nie jest zawstydzony.
On nie jest. On jest po prostu…
Twój tata.
Po prostu tego nie rozumie.
Tak, doskonale zdaję sobie sprawę, jakie mam szczęście.
-Prawidłowy? -Ja jestem.
No wiesz, mieć dwoje rodziców
którzy spierdolili sobie tyłki, żeby wysłać mnie do szkoły.
-Tak zrobili. -I dał mi każdą szansę.
Właśnie próbuję wymyślić, co z tym zrobić.
Co to znaczy?
Trudno jest znaleźć karierę, jeśli nie jesteś w niczym dobry.
Jesteś dobry w wielu rzeczach.
-Dobra. -Tak, jesteś.
To nie tak, że mogę zarabiać na kajakach.
-[Nate] Może ci się uda. -Gonker!
Chodź tu!
Gonker!
[Pole] Biegł szybko. Gonker!
Gonky kolego, ukrywasz się?
Gonker!
[odtwarza trzymającą w napięciu muzykę]
[W terenie] Gonk!
Gonker!
Gonk!
Gonker!
[napięta muzyka trwa]
Gonker!
Mama! Tata! On odszedł!
- [oboje] Co? Kto zniknął? -[Polowanie] Gonker.
-Co ci się stało w twarz? -Spadłem do wąwozu szukając go.
-Gdzie? -[Polowanie] Szlak Appalachów.
Poszedł za lisem i nigdy nie wrócił.
Nate i ja szukaliśmy go wszędzie.
-On jest teraz gdzieś tam. - Tam są kojoty.
-Zjedzą go żywcem. -To nie jest pomocne.
Dlatego mówiłem, żebyś używał smyczy! Wiedziałam, że to się stanie!
-Kiedy ostatni raz strzelił? -Dziesięć dni temu.
Więc ma maksymalnie 20 dni.
Fieldingu, co się z tobą dzieje?
[John] To właśnie zrobimy.
Przede wszystkim zdamy sobie sprawę, że tej nocy go nie znajdziemy.
Prawidłowy? Weź głęboki oddech, oczyścimy to rozcięcie
i będziemy coś planować rano.
[pies szczeka niewyraźnie]
-[szczekanie psa] -[brzmi ponura muzyka]
[jęczenie]
[niewyraźna paplanina]
Mama.
Proszę. Na zewnątrz jest tak zimno.
Jest z nim w porządku. Ma futro. Nie mam futra.
Jest tam od wielu godzin.
Nie wpuszczę tego psiego misia do środka, kiedy zabawiam.
A teraz idź do swojego pokoju i bądź cicho, bo inaczej znajdziesz się z nim na zewnątrz.
Chodź, chłopcze.
Dalej, chodźmy.
[brzmi pełna nadziei muzyka]
[goście rozmawiają niewyraźnie]
[goście się śmieją]
[muzyka pełna nadziei]
Miły i ciepły.
Jesteś moim najlepszym przyjacielem, Oji.
[gra poruszająca muzyka]
[Fielding] To szaleństwo.
Trasa o długości 2200 mil
a wydział parków ma przydzielonych tylko dwóch strażników.
Co się dzieje?
Och, biblioteka dała nam książki telefoniczne dla każdego hrabstwa w Wirginii.
-Przynajmniej myślę, że to każdy. -Dlaczego?
Ponieważ jestem analogowy.
A jeśli poszukam w Internecie, i tak to wszystko wydrukuję.
To setki luźnych stron. W ten sposób łatwiej jest zarządzać.
Nie, dlaczego to robisz?
Ponieważ musimy znaleźć Gonkera.
[John] Więc oczywiście powinniśmy zacząć od funtów.
-Szpitale dla zwierząt. -Tak. Prawidłowy.
I zróbmy Rockbridge, Rockingham.
-I Augusta. -Dobra.
Poza tym w każdym mieście powinniśmy porozmawiać z policją.
-[Ginny] Tak. -Porozmawiaj z organizacją zajmującą się zwierzętami.
Powinniśmy porozmawiać z, uh, kościołami.
Wszędzie tam, gdzie ludzie gromadzą się i szukają informacji.
Tak, lokalne gazety.
-Sale VFW. -Tak.
Kluby Rotary, Loże Łosie.
Mówisz o setkach miejsc.
Tak. Masz lepszy pomysł?
NIE.
Cóż, nie ma innej alternatywy.
Zostanę tutaj, będę obsługiwać telefony, wyświetlać reklamy.
Reklamy? Nie sądzisz, że media społecznościowe są bardziej skuteczne?
Nie robię takich rzeczy. To twój wydział.
I szukaj i ratuj.
Twoja mama będzie tu trzymać centrum dowodzenia, ale ty i ja
uderzają w Szlak Appalachów.
Więc jeśli się skupimy, będziemy ciężko pracować,
i podejmować wykalkulowane, przemyślane decyzje,
i obiecuję ci, że znajdziemy tego psa.
Prawidłowy? Pospiesz się, ubieraj się. Mamy tylko tyle światła dziennego.
Dobra.
Obiecujesz? Jak możesz tak mówić?
Ponieważ w to wierzę.
[ciekawa muzyka]
-[intrygująca muzyka trwa w stereo] -[dzwoni telefon]
Minęła ponad godzina jazdy.
Czy powinienem być przygotowany na to, że przez cały czas będzie tak cicho?
Sprawdzam, czy słowo Gonkera dotrze do ludzi.
Jak leci?
Tylko przyjaciele, którzy mówią, że mają nadzieję, że go znajdziemy, ale nic przydatnego.
Czy możemy zagrać w coś z odrobiną więcej werwy?
Nie jestem w nastroju.
To wszystko to moja wina.
Dziękuję, że to robisz.
Jeszcze niczego nie osiągnęliśmy.
Cezar nigdy nie dziękował swoim generałom, dopóki nie odnieśli zwycięstwa.
Nie jestem Cezarem.
Nie, nie jesteś.
Ale próbujesz rozwiązać tę sytuację.
To początek.
[odtwarzanie muzyki]
[dramatyczne odtwarzanie muzyki]
[jęczy]
-[w radiu leci muzyka chóralna] -[turkot wózka]
Jeśli chcesz go znaleźć, musisz go znaleźć.
Czy odnalazłeś Jezusa Chrystusa?
Cóż, jesteśmy członkami Kościoła.
Prawdopodobnie nie jeździmy tak często, jak powinniśmy.
-Sprzedajesz je? -Najlepszy w powiecie.
Mam dla ciebie idealny.
Święty Antoni jest patronem zagubionych dusz.
Pomoże ci sprowadzić duszę Gonkera z powrotem do ciebie.
Daj nam się pomodlić.
Święty Antoni, prowadź tych mężczyzn w poszukiwaniu ukochanego psa.
Amen.
Um, cóż, tutaj jest dziesiątka.
Pięć za figurkę i pięć za modlitwę.
Doceniam cię.
To samo ty, bracie.
[brzmi pełna nadziei muzyka]
Nie może zaszkodzić.
A jego kołnierz jest w niebiesko-białą jodełkę.
[kobieta] Bardzo mi przykro, ale żaden z naszych psów nie pasuje do tego opisu.
Dobra. Może mógłbyś po prostu powiesić ulotkę w biurze?
Można.
I zrobię mnóstwo kopii
i poproś wolontariuszy ze schroniska o rozdawanie ich po mieście.
Jerryego Malcolma.
Bardzo dziękuję. Jesteśmy bardzo wdzięczni za twoją życzliwość.
-Masz świetny dzień. - [kobieta] Ty też.
-Powodzenia, teraz. -[Ginny] Dziękuję.
[odtwarzanie muzyki]
[John przez megafon] Gonker!
Gonker!
Gonker! Gonker! Gonker!
Tato, tato, nie jesteś francuską karetką.
Oh przepraszam. Nie chciałbym, żebym cię zawstydził.
-Przynajmniej to przyznajesz. -Przyznać się co?
-Że się mnie wstydzisz. -Nie bądź śmieszny.
Czy jestem śmieszny?
Bo jakie jest przeciwieństwo zawstydzenia? To duma.
Czy możesz powiedzieć, że jesteś dumny z tego, jak żyję?
Wiesz, od moich podartych dżinsów po moje wybory i wszystko pomiędzy.
Cóż, Fielding, oczywiście, że podjąłeś pewne decyzje,
jak spędziłeś czas na studiach,
jak spędzasz teraz czas, z czym ja… nie zgadzam się.
-I szczerze mówiąc, nie rozumiem ich-- -Myślę, że jesteśmy po prostu dwiema różnymi osobami.
-Daj mi dokończyć co mówię. -Nie ma sensu, wiesz?
Bo wiem, że myślisz, że jestem nieodpowiedzialna i niedojrzała,
i wiesz, Gonker umrze przeze mnie.
-Polowanie. - Nadchodzą turyści.
Um cześć! Przepraszam.
Szukam mojego psa. Zastanawiam się tylko, czy go widziałeś.
A może możesz pomóc w rozpowszechnieniu tej informacji, jeśli nie.
Tak, cześć. To jest Ginny Marshall.
Właśnie wysłałem Ci e-mailem notatkę z ulotką wyjaśniającą sytuację mojej rodziny i...
To połączenie oczekujące. Spróbuję ponownie.
-Jan? -SM. Marshalla.
Mówi Kyle Gans z Virginia Sun.
Dostałem twojego e-maila.
Oh! Dziękuję za tak szybkie oddzwonienie, panie Gans. Tak.
Hmm…
Zastanawiałem się, czy moglibyśmy zamieścić w twojej gazecie ogłoszenie o zagubionym psie.
Chętnie zwrócę Ci wszelkie koszty.
Właściwie myślę o czymś większym.
Uderzyło mnie to co napisałeś.
To było głęboko osobiste.
Jesteś wyraźnie załamany z powodu swojego psa.
Och, cóż, tak, ja… napisałem notatkę, ale właściwie
Gonker należy do mojego syna.
Naprawdę?
Bo to brzmi tak, jakbyś zgubił psa.
W każdym razie, za twoją zgodą,
Chciałbym napisać artykuł na temat Twoich poszukiwań.
[szepcze] Co?
[wzdycha]
[Ginny] Zdobywamy rozgłos.
- Gazeta zamieści artykuł. -Artykuł? Naprawdę?
Ze zdjęciem Gonkera i w ogóle.
Chłopcy Connor już tu są, ustawiają dla mnie skaner,
ponieważ gazeta stwierdziła, że potrzebujemy jakiejś uchwały czy coś.
Nie wiem. Zadzwoniłem do Janie, a ona ich natychmiast przysłała.
Świetnie. Upewnij się, że dasz im obu 20.
[Ginny] Tak, już próbowałam. Odmówili.
Czy to nie cudowne?
Nakład Virginia Sun wynosi jakieś 6000 egzemplarzy.
Mam na myśli, że Gonker został przesłany dalej dwukrotnie częściej.
Nadal nic nie usłyszeliśmy.
Cóż, liczy się każdy szczegół, prawda?
W porządku. Cóż, kontynuuj dobrą robotę.
Kochamy Cię. Zadzwonimy do ciebie z drogi rano.
[Ginny] OK. Też cię kocham.
[grzmot]
-[grzmot] -[Gonker jęczy]
-[pada deszcz] -[jęczenie]
[John stłumiony] Zrobiliśmy dzisiaj 14 mil.
[odchrząkuje] Musisz zachować energię.
-Wiem, że jesteś zdenerwowany, ale... -Nie jestem smutny, tato.
Jego…
[Jan] To co?
Wszyscy moi przyjaciele,
OK, wszyscy odeszli i rozpoczęli swoje życie, i
Jestem szczęśliwy dla nich.
Ale wygląda na to, że mi współczują.
Całkowicie to czuję. I ty i mama, wy też mnie osądzacie.
-Fielding, twoja mama i ja cię nie osądzamy. -Tato, tak, masz. Codziennie.
W tym, jak na mnie patrzysz.
Jak mówisz o mnie, kiedy myślisz, że cię nie słyszę.
[grzmot trwa w tle]
I kiedy wszyscy twoi przyjaciele, twoja mama, twój tata i ich przyjaciele,
kiedy wszyscy patrzą na ciebie jak na nieudacznika, to…
[śmiech] Miło to mieć
jedna dusza na ziemi, która uważa, że jest Ci dobrze tak, jak jesteś.
Nawet jeśli jesteś trochę inny
albo nie masz pracy, kierunku ani pędu.
Tylko jedna dusza, która Cię kocha, ponieważ…
Ponieważ jesteś sobą.
Tym właśnie dla mnie był Gonker, tato.
[łamiący głos] Gonker był jedynym na całej planecie, który…
Który lubił mnie takiego, jakim jestem.
Synu, martwisz się o Gonkera, bo go kochasz, a on jest zagubiony.
Dlatego martwię się o ciebie.
Właśnie znowu to zrobiłeś.
To, że próbuję znaleźć drogę czy cokolwiek innego, nie oznacza, że się zgubiłem.
[gra ponura muzyka]
- [ponura muzyka trwa] - [grzmot]
[trąbienie samochodu]
Przepraszam! Przepraszam! Cześć.
Cześć.
Cześć, rozdawałeś to wcześniej w Hardees?
Tak. Widziałaś go?
Uh, nie, kochanie, nie mam,
ale kiedy mój Tucker uciekł kilka lat temu,
chodziliśmy po okolicy z jego bratem Butchiem i Tucker bardzo szybko wyczuł jego zapach.
Niektórzy uważają, że psy wyczują zapach innego psa
zanim wyczują ludzki zapach.
To trochę pozostałość po tym, jak musieli znaleźć swoje paczki.
Pomyślałem, że może to mogłoby pomóc.
Dziękuję.
[majestatyczna muzyka gra]
-Hej, naprawdę to doceniamy. -Ach, żartujesz?
Yuri kocha Gonkera i odwrotnie. Bez wątpienia stary Gonk będzie znał jego zapach.
Obiecuję, że nigdy nie będzie spuszczony ze smyczy,
i będziemy go dobrze karmić, będziemy dużo ćwiczyć.
[Pan. Platt] Świeże powietrze dobrze mu zrobi.
Potrzebuje go z powrotem za tydzień od dzisiaj. Lecę na Florydę aż do wiosny.
Masz to. Miejmy nadzieję, że wrócimy z dwoma psami.
[chichocze] W porządku. Bądź grzeczny, Yuri. Pomóż Marshallom odnaleźć ich chłopca.
[dramatyczne odtwarzanie muzyki]
[W terenie] Gonk!
Gonker!
[John przez megafon] Gonker!
Gonk!
-[John] Hej, przepraszam. -[wędrowiec] Hej, jak się masz?
[John] Szukamy naszego psa. Może możesz nam pomóc.
-Widziałeś coś tutaj? -Nie, nic nie widziałem.
-[Fielding] Dziękuję bardzo. -Powodzenia.
-[dramatyczna muzyka trwa] -[John przez megafon] Gonker!
Gonker!
[Pole] Gonker!
[John przez megafon] Gonker!
[kobieta] Chętnie pomogę.
Mam kolegę w liceum, pozwala mi kopiować za darmo.
Mogę taki postawić w kościele, na rynku.
Aha, i kamieniołom zatrudnia całą masę ludzi.
Upewnię się, że po pracy znajdą je na przedniej szybie.
-Dziękuję. Jesteś darem niebios. -Powiedz to mojemu byłemu. Powodzenia.
-[obroty motocykla] - A co z tymi facetami?
-[Pole] Jesteś pewien? -Mów o pokryciu dużej powierzchni.
Prawidłowy. Są na motocyklach. Nie mogą jeździć po szlaku.
Nie wiemy, czy Gonker pozostanie na szlaku.
-Mógł udać się do miasta. -Dobra.
Ale oni po prostu nie wyglądają na ten typ ludzi
podchodzisz do tego typu spraw.
Synu, jeśli żyjesz w bańce, w końcu się udusisz.
[niewyraźna paplanina]
Przepraszam, że przeszkadzam. Zastanawiałem się, czy ktoś z Was, panowie
czy, hm, prawdopodobnie widziałeś naszego zaginionego psa podczas swoich podróży?
Zniknął dwa dni temu na szlaku, hm,
i jeśli nie znajdziemy go w ciągu 18 dni i nie podamy mu leków, może umrzeć.
Nazywa się Gonker.
-Nazywa się Gonkers? - Gonker. Pojedynczy.
To jeden pies.
[grająca groźna muzyka]
Gon-ker.
To głupie imię.
Kiedyś nadałem mojemu psu głupie imię.
Makaron.
Tak.
Miał pięć lat, kiedy wyszedł z podwórka.
Nigdy nie wróciłem.
Nadal o nim śnię.
Co się stało z twoim facetem? Jak się zgubił?
Hmm…
Spuściłem go ze smyczy, więc…
To moja wina.
Musisz sobie wybaczyć.
Zabijałem się przez lata z powodu makaronu.
Nic ci to nie da.
I to też nie wychodzi na dobre Gonkersowi.
Gonker.
Mamy oddziały na całym wybrzeżu.
I upewnimy się, że każdy Rycerz Asraela będzie miał oczy szeroko otwarte.
-Oh. -Dziękuję.
I dziękuję wszystkim pozostałym rycerzom.
Tak, dzięki.
[rowery przyspieszają]
[Pole] Żadnych psów. Następny motel jest ponad 30 mil stąd,
a na ich stronie internetowej widnieje informacja: „Zakaz zwierząt o wadze powyżej 15 funtów”.
W porządku, włóżmy jego miski do twojej torby.
Nie, powiedzieli: „Żadnych psów”.
Tak. Małe prawa są dla małych ludzi.
- Kara wynosi około 300 dolarów. -Pospiesz się.
Starożytne karawany handlowe na Jedwabnym Szlaku
w drodze na Wschód zatrzymywali się na kempingach.
Wiesz, jak to nazywali?
Holiday Inn, w którym nie można wprowadzać psów?
„Karaawansany”.
Do środka wpuszczano nie tylko wielbłądy,
strażnicy powitaliby ich i chronili.
-Oh. -Jesteśmy karawanarem.
Dlatego muszą powitać nasz obóz.
Pospiesz się. Dobra.
- [gra zabawna muzyka] - Załóż na mnie płaszcz.
-Co to jest, Scooby-Doo? -Dalej, dalej! Jest ciężki.
OK, odwrócę uwagę recepcji, kiedy będziesz się prześlizgiwał,
i spotkamy się w windach.
Zapalmy tę świecę.
Nie zapłacę kary.
Oczywiście nie. Potrzebne byłyby na to pieniądze.
[dzwoniący telefon]
Cześć.
[kobieta] Twój pies jest ze złym człowiekiem.
Kto to jest?
[kobieta] Dopadł go mój sąsiad Claude. Miał różne zwierzęta.
Pan wie, co z nimi robi.
Widzę, że przyprowadzono mnóstwo psów, ale nigdy nie widziałem, żeby któryś wychodził.
Nie rozumiem. Mówi, że ten facet krzywdzi zwierzęta?
To właśnie powiedziała. Powinniśmy zadzwonić na policję.
[Fielding] I co im powiesz?
Nie mogą wejść do domu faceta na podstawie oskarżenia.
Potrzebowaliby prawdopodobnego powodu do wydania nakazu, a nie ma ich wystarczająco dużo, aby go zdobyć.
Wprowadzenie do prawa konstytucyjnego, B-plus.
Słuchaj, porozmawiamy z facetem i zobaczymy, co jest co.
-Mamy adres? - [Ginny] Właśnie wysłałem SMS-a do Fieldinga.
Aha, Fields, um, musisz to powiedzieć
na moich nowych uchwytach na Twitterze i Instagramie.
To, hm, @RealGonker i @FindGonker.
Hej, uważajcie na tego Claudea.
Może jest jakimś seryjnym mordercą.
Tak, masz całkowitą rację. Dlatego wyślę Fieldinga do drzwi wejściowych.
[Ginny się śmieje] Świetnie.
Bądź bezpieczny. Jestem poważny.
Do widzenia.
[man] Wszystkie moje dokumenty są aktualne.
Mam pełne uprawnienia do działania jako tymczasowe schronisko non-profit dla bezdomnych zwierząt.
Przepraszam. Żona zadzwoniła do mnie i powiedziała, że powinienem to sprawdzić.
Nie wiem.
To… Nie, nie zdarza się to po raz pierwszy.
Kobieta, która zadzwoniła, pani Banner, 98 lat i, uh, tracąca zdolności.
Tłumaczono jej kilkanaście razy, co robimy, ale ona po prostu zapomina.
-Ale jej serce jest na właściwym miejscu. -[Jan] Jasne.
-Słuchaj, przepraszamy, że zajmujemy Twój czas. -Nie zajmujesz mi czasu.
Słuchaj, jestem w pełni podłączony do społeczności ratującej zwierzęta.
Zeskanuję to, dobrze?
Założę łańcuch.
Mamy ludzi, którzy spędzają każdy weekend na poszukiwaniu bezdomnych zwierząt, żeby spróbować pomóc.
Muszą wiedzieć o Gonkerze.
Dziękuję.
Tak dzieki.
Nic ci nie jest?
Och, tak, ja po prostu…
Miałem nadzieję, że tu będzie, ale…
Miejmy nadzieję, że stanie się cud.
[gra ponura muzyka]
-Ach, dobrze! Masz w sobie trochę kalorii. -[Pole] Mmm.
Mmm-hmm! Hmm…
Więc pomyślałem, że dzisiaj udamy się do Elkton.
Elkton.
-To całkiem niezły sposób. -No cóż, nie mamy wyboru.
To tak jak mówimy, Gonker nie jest byle psem.
Tak bardzo jak go szukasz, on szuka ciebie.
[mężczyzna] Cześć. Um, przepraszam, że przeszkadzam.
Zastanawiałem się, może, czy widziałeś tego psa?
Cóż, z pewnością tak, bo to nasz pies.
Trzymać się. Jesteście Marshallami?
Tak głosi skrzynka pocztowa. I Ty jesteś?
Hm, Tracy.
Nie mogę w to uwierzyć.
Właśnie wczoraj o Was przeczytałam i zrobiło mi się strasznie smutno.
Zrobiłem więc ich kilka, żeby rozdawać je podczas wędrówki.
To niezwykle miło z twojej strony.
Wow, myślę, że Virginia Sun nieźle nam zrobiła.
Słońce ? Nie, czytałem o tym w Roanoke Times.
-Czy mogę zobaczyć tę ulotkę? [Tracy] Tak, oczywiście.
Ha! To pochodzi z Associated Press.
Gonker stał się obywatelem.
-Witam, tu Ginny Marshall. -Ginny, nazywam się Alex Olsen.
Widziałem artykuł o twoim psie w Duluth News Tribune.
Mam bernardyna z chorobą Addisona.
Chciałem tylko, żebyś wiedział
są pewne potrawy, które możesz pominąć Gonkerowi,
że jeśli uda mu się do nich dotrzeć, może to pomóc w jego stanie.
Daj mu kilka dodatkowych dni, zanim przestanie działać lekarstwo.
[dzwoni telefon]
[dzwoniący telefon]
-[pipie telefon] -Witam, tu Ginny Marshall.
Uh, możesz to powiedzieć jeszcze raz?
rodezyjski.
Rhodesian Ridgeback.
Są doskonałymi tropicielami.
Ale kiedy wyrusza na polowanie, mam sposób, który pomoże mu znaleźć drogę do domu.
Weź wszystko, co masz z zapachem Twojego syna.
Umieść go na zewnątrz.
Zapach może nieść się nawet na dziesięć mil.
-[odtwarzanie poruszającej muzyki] -[dzwonienie telefonu]
Nie jestem w stanie nadążyć za wszystkimi rozmowami.
Ludzie z całego świata kontaktują się ze wskazówkami, jak go wyśledzić,
jak wywabić go z lasu, jak pomóc mu odnaleźć Twój zapach.
Cóż, nie sądzę, że będą potrzebować z tym pomocy.
Oznaczający?
Pracujesz nad czymś w rodzaju… piżma paczuli.
-Czułeś zapach wody kolońskiej? -Och.
-Wygląda na to, że dobrze się dogadujecie. -O nie, to syndrom sztokholmski.
W każdym razie zebrałem wskazówki wszystkich w dokumencie Google,
i właśnie się tym z tobą podzieliłem. Wysłałem Ci link.
Poznaję twój głos, ale nie możesz być moją mamą.
Ha ha. Bardzo śmieszne.
- [wzruszająca muzyka trwa] - [John przez megafon] Gonker!
[Pole] Gonker!
-Człowieku, to piękny kraj. -Oh, wiem.
Kilka razy zabrałem na szlak dzieci z ośrodka młodzieżowego.
Na przykład do strumienia.
Cały dzień pływałem kajakiem.
-Podobało im się. -Wygląda na to, że ty też.
Tak.
Więc ty…
Możesz pomyśleć, że to głupie czy coś, ale, um…
Myślałem, że może pewnego dnia będę pracować w tej dziedzinie.
Robiąc co?
No wiesz, jak,
wycieczki na świeżym powietrzu, wycieczki przyrodnicze i tym podobne.
Czy da się w tym żyć?
Nie wiem.
Tylko myśl.
Oj.
[Pole krzywi się]
[Jan] Hej!
Hej, wszystko w porządku?
O tak, to tylko pęcherze.
Słuchaj, jesteśmy pół mili od przystanku. Dlaczego nie zrobimy sobie przerwy?
Nie, powinniśmy iść dalej. Ma tylko dwa tygodnie.
To kolejny powód, dla którego musisz zachować zdrowie.
Mamy dużo terenu do pokonania. Pospiesz się.
Hej. Zdecydowanie powinniśmy skontaktować się z tymi chłopakami.
Tak, mam ulotki i mogę recytować tę historię przez sen, więc…
Idziesz?
Pomyślałem, że pozwolę ci się tym zająć. Wyglądaj jak ludzie swojego pokroju.
Jeśli żyjesz w bańce, w końcu się udusisz.
Teraz mnie słucha.
[niewyraźny]
[mężczyzna dmucha]
Będziesz hiperwentylować.
Widzisz, masz tam złe rzeczy.
Jeśli podpałka wygina się w ten sposób, oznacza to, że jest za mokra.
Chyba, że się zepsuje,
nie pali się.
Więc potrzebujesz
więcej takich rzeczy.
Zobacz teraz…
-Tak, to rozpalające. - [mężczyzna chichocze] Wow.
-Jesteś pełen wiedzy taty. -Ha! Nie wiem o tym.
Porozmawiaj z moim synem, powie ci, że mam tego dość.
-Jest całkiem niesamowity. -Polowanie?
Tak chłopie.
Wychodzi na otwartą drogę w poszukiwaniu swojego najlepszego przyjaciela.
Ma prawdziwą, kochającą energię, którą trudno zdobyć.
To tak, jakbyście oboje odbyli jakąś epicką podróż razem.
Jak misja.
-Epickie zadanie. -Siema.
Poszukiwanie wizji, jak w filmie.
Mateusz Modine, Madonna,
śpiewasz w barze w Appalachach w Pensylwanii? NIE?
To właśnie sprawia, że to, co robisz, jest takie fajne.
Niewielu ojców poszłoby tą drogą dla swojego dziecka.
Tak. To znaczy, mój stary, on uważa, że wszystko, co robię, jest głupie,
jak pisanie muzyki lub tworzenie sztuk teatralnych.
Nie, on nie uważa, że jesteś głupi. On cię kocha.
Pisanie sztuk i tworzenie muzyki nie pokryje rachunków.
Wiesz, albo zapewnij sobie ubezpieczenie zdrowotne, więc się martwi.
Tak właśnie robią ojcowie, oni…
[śmiech] Martwimy się.
Panie Marshall, wszyscy urodziliśmy się w 2000 roku.
Pierwsi ludzie nowego tysiąclecia.
Wraz z postępem technologicznym,
jest większe prawdopodobieństwo, że dożyjemy setki, niż umrzemy przed czterdziestką.
Więc co za różnica, jeśli na łożu śmierci,
przepracowaliśmy 54 lata czy 53?
Jeśli umrzemy, mając trochę mniej pieniędzy, aby zostawić nasze dzieci
ale dużo więcej doświadczenia życiowego i wiedzy do przekazania?
Niektórzy ludzie dokładnie wiedzą, czego chcą. A inni nie, jak ja i moi przyjaciele.
Pod koniec dnia wszyscy po prostu idziemy szlakiem.
Po prostu niektórzy z nas chcą poczekać trochę dłużej, zanim odejdziemy.
To wszystko.
Wiesz, myślę, że mój syn próbował mi opowiedzieć swoją wersję,
jakieś pół tuzina razy i…
Nie wiem dlaczego dopiero teraz to usłyszałem.
Bo nie jestem twoim synem.
[wydycha] W porządku. To był dobry dzień.
To kolejny dzień, w którym nie ma psa do pokazania.
Cóż, ludzie, którzy nawet nas nie znają, teraz znają Gonkera.
A pies może podróżować tylko tak daleko, a historia go wyprzedza.
Więc to dobrze. Uwierz mi.
-Naprawdę? Ponownie? -[odtwarzanie zabawnej muzyki]
Naprawdę? W porządku.
[mruczy]
To dlatego nie mogłem za bardzo odpocząć.
Tak się przyzwyczaiłam, że Gonker jest ze mną w łóżku, że nie mogę bez niego spać.
-Tak, cóż, nie ma za co. -O nie, myślę, że on cię lubi.
Po prostu nie przestanie się ruszać.
Możesz przestać?
Zobaczymy, czy uda nam się to zrobić.
Pamiętajcie, dzisiaj był dobry dzień.
[niewyraźny kaszel]
-[gra ponura muzyka] -[Juri jęczy]
[falujący]
[Juri jęczy]
[drapanie po drzwiach]
[Field jęczy] W porządku, chłopcze.
Ze mną wszystko w porządku.
Oh! Dziękuję za całą pomoc, Yuri.
-[John] Więc masz dość wody? -Tak.
-Żywność? - Batony Power i suszona wołowina.
-Naprawdę zamierzasz to zjeść? -Tak.
Dobry. Bo weź to w duchu, w jakim jest to zamierzone,
ale wyglądasz jak kupa śmieci.
-Dziękuję bardzo. -Więc zabierzesz Spotswood do--
-Na główny szlak. -Zgadza się.
-I spotkamy się na parkingu przy... -Browns Gap. Rozumiem.
Droga powinna ci zająć około dziesięciu godzin. Do zobaczenia wieczorem.
-Bądź bezpieczny. -Dam sobie radę. Obietnica.
-Do zobaczenia. -[uruchamianie samochodu]
Być dobrym.
[gra ponura muzyka]
[młoda Ginny] Oji?
Oji?
Gdzie jest Oji?
Musisz być w tym dużą dziewczynką.
Oji uwolnił się dziś rano i wpadł na Fultona.
Został potrącony przez samochód.
Nie udało mu się.
Przepraszam. Wiem, że go lubiłaś, ale takie rzeczy są częścią życia.
Powiedziałem twojemu ojcu, że prawdopodobnie zrobisz z tego wielką aferę.
Udowodnij, że się mylę.
Pokaż nam, że nie będziesz kontynuował
a zostaniesz nagrodzony dniem spędzonym na zakupach w Josies Boutique.
Bo prawda jest taka, że żaden płacz go nie zwróci.
Więc po co marnować tę energię, ok?
[gra ponura muzyka]
- [wzdycha] Och. -Och.
-O Boże, przestraszyłeś mnie. -[John chichocze]
Tęskniłem za tobą.
-Też za tobą tęskniłam. Co za tydzień. -[Ginny] Mmm-hmm.
[Jan wzdycha]
Więc Yuri wrócił do Earla,
i nie mogę się doczekać prysznica z mydłem w kostce zwykłej wielkości.
Uff, założę się. [śmiech]
Chyba nie widziałem takiego pokoju, odkąd Russell Crowe zajmował się matematyką.
Tak, słuchałem podcastu
o Buszmenach w Kalahari i o tym, jak tropią antylopy,
i pomyślałem, że może być w tym coś, co da się tutaj zastosować.
-Jasne. -Tak.
Rozmieszczałem także trackery
gdzie wszyscy mówili, że widzieli Oji, ale opis był błędny,
ale myślę, że jeśli jest jakiś wzór w jego ruchach, powinniśmy to sprawdzić.
Bo kto wie, może każdy typer po prostu źle go opisał.
Tak, nie, to ma sens.
Tak, a potem jest jeszcze jedna rzecz. I pomyślisz, że zwariowałem.
-Zwierzęce zdolności psychiczne. -Dobra.
-Co? -Nie, martwię się o ciebie.
Nic mi nie jest! Po prostu napływa mnóstwo informacji,
i staram się to wszystko kontrolować.
-On nie jest Oji. -Ja tylko próbuję--
-Co? -Gonker nie jest Oji.
Wiem to. To nie ma nic wspólnego z Oji.
Musisz przestać wywierać na siebie presję.
Jego…
Tyle, że to wszystko dzieje się od nowa.
Obiecałam sobie, że już nigdy nie będzie mi zależało na innym psie,
i oto jestem.
Znów ze złamanym sercem.
Spójrz, spójrz, spójrz, ja…
Obiecuję ci, że to się więcej nie powtórzy.
Znajdziemy tego psa.
-Ciągle to mówisz. -Ja wiem.
Ponieważ w to wierzę.
[ptaki zwierząt]
[dzwonienie linii]
Hej, tu Fielding. Przepraszam, że przegapiłem twój telefon. Zostaw wiadomość.
Słuchaj, oficjalnie jestem bardziej niż zmartwiony, a wręcz bardzo zaniepokojony.
Miałeś tu być 40 minut temu.
Pójdę do innych przyczółków szlaków.
Jeśli tu trafisz, zostań na miejscu, bo ja wrócę.
[Ginny] Dlaczego miałby nie odbierać? - [John] Odbiór na szlaku jest nierówny.
Mógł mieć rozładowaną baterię albo...
Albo co?
[John wzdycha] Dzieciak to skóra i kości. Nie jadł. On nie śpi.
Jest ciemno. On jest zmęczony. Mam nadzieję, że nie zrobił sobie krzywdy.
Chodziłem w górę i w dół tym szlakiem. Jest spóźniony ponad dwie godziny.
-Trzeba było zadzwonić do mnie wcześniej! -No cóż, nie chciałem cię martwić.
O tak? Jak to działa dla ciebie?
Już zgubiliśmy psa w tym cholernym lesie. A teraz także nasz syn?
Wytrzymać.
Znalazłem go! Oddzwonię do ciebie.
Polewanie.
Gdzie byłeś?
Szukałem mojego psa.
Pospiesz się.
- [jęczy Fielding] Uważaj na piętę. -[John] Mam cię. Gotowy?
Och, spójrz na to.
[wydycha] OK. Dobrze,
dwadzieścia cztery mile w 12 godzin
na drogach nieutwardzonych, pod górę, z góry.
- Doprowadzasz się do krawędzi. -[słabo] Musiałem pokonać większy teren.
Gonker mnie potrzebuje.
Pamiętasz, kiedy mnie o to pytałeś
gdybym był dumny z tego, jak żyjesz?
Twoje ubrania, Twoje wybory?
-Hej, tato-- -Nie pozwoliłeś mi odebrać.
-Wszystko u nas w porządku. Nie musimy tego wszystkiego robić. -Hej hej hej! Hej, nie.
Posłuchasz przez chwilę, dobrze? Proszę.
Nie mogę być dumny z twoich ubrań.
Dobra? Nie mogę być dumny z tego, że mieszkam w domku
czy coś w tym rodzaju, bo to po prostu jest to, to jest rzecz.
Nie tym są dumni ojcowie.
Jestem dumny z twojego charakteru.
Charakter, który obejmuje bycie miłym dla wszystkich.
To świetna zabawa.
To jest zabawne.
Kochający.
Taki charakter, który ratuje szczeniaka ze schroniska i daje mu dom.
Rodzaj charakteru, który całą noc chodził na zakrwawionych nogach
zanim zrezygnuje z kogoś, kogo kocha.
Więc,
pytasz mnie, czy jestem z ciebie dumny. Zawsze byłem z ciebie dumny.
Nie wiedziałbym, jak nie być.
[pociąga nosem]
Kocham Cię tato.
Ja też cię kocham.
[gra słodka muzyka]
Dwadzieścia cztery mile? To jest szalone.
To właśnie mu powiedziałem. Ale on nie słucha. Jest oddany.
[Ginny] A ty?
Fielding jest teraz moim kompasem.
Gdziekolwiek powie, żebyśmy się udali,
idziemy.
Bądź bezpieczny. Kocham cię.
[Jan] Kocham cię.
[brzmi pełna nadziei muzyka]
[Polowanie] Prawie skończyła się karma.
Kupimy trochę w mieście. Zaczyna się ściemniać.
A co jeśli wróci na szlak w nocy, a my nie będziemy tu, żeby go znaleźć?
Eksperci mówili twojej mamie, jeśli jest gdzieś w pobliżu,
wyczuje twój zapach.
Ja po prostu… nie sądzę, żebyśmy byli gdziekolwiek w pobliżu.
-Nie trać nadziei. - Coraz trudniej tego nie robić.
[Nate] Gonker!
Cześć?
Kto szuka Gonkera?
[Nate] Jestem!
Polewanie?
-Nate? -[Nate] Hej, stary!
Oj! O Boże. Oj.
Oj.
Co robisz poza szlakiem, stary? Można się zgubić, można zostać zabitym.
Ja wiem! Prawie to zrobiłem. Słuchać. Nie było to moim zamiarem.
Nie jestem zbyt dobry w podążaniu za tymi wszystkimi znacznikami.
Powinni dawać prawdziwe znaki, wiesz? Coś, co mówi: „Podążaj tą drogą”.
Stary, co ty tu robisz?
Poszukujemy naszego psa.
Mówiłeś, że zaczęliście na północ. Zacząłem na południe, posuwałem się w górę.
Mam laskę ze względu na to całe chodzenie.
Mam trochę pączków, bo myślałem, że Gonk może je wyczuć.
Ciekawa rzecz z pączkami.
Wiecie, kto jeszcze uwielbia pączki?
Każdy cholerny ptak w stanie Wirginia,
ponieważ zostałem poturbowany, dziobany i atakowany, i to jest...
Nie, mam na myśli, co tu robisz?
To moja wina.
To ja wskazałem lisa Gonkerowi, więc to moja wina.
Przepraszam, stary. Nie chciałem. Wiesz, że go kochałam.
-Wiem, że go kochałaś, a my po prostu... -Nate.
Ja ani razu,
przez sekundę, kiedykolwiek myślałem, żeby cię winić.
Jak zawsze.
Szkoda, że nie wiedziałem tego,
bo te wrony kopią mnie w tyłek.
W porządku. Mam pomysł.
-Gdzie ona idzie? -Stary, nie wiem.
-Boże, jak miło Cię widzieć. -Nie dotykaj mnie, stary.
Wiem, że mnie kochasz.
O mój Boże. Mhm. Mhm.
[żywa muzyka grająca w szafie grającej]
O mój Boże.
Tak dobrze.
Mmm! O mój Boże.
Nie karmili cię na oddziale psychiatrycznym, Nate?
To raczej pożywienie dla grup typu soul, wiesz?
Myślę o sprzedaniu się i przejściu na Wall Street.
Wow! Tak? A co powiesz na zostanie „artystą filozoficznym”?
„Kocham kapitalizm”.
„Nagradza mnie to za odwagę,
i nagradza mnie za innowacyjność i nieszablonowe myślenie”.
Henry’ego Rollinsa. I był artystą filozoficznym.
Może zostanę rolnikiem ekologicznym czy coś.
-Nie wiem. Ważenie obu opcji. -Jesteś dziwny, Nate.
I kocham to. Dobra, idę uderzyć się w głowę.
Wygląda na to, że tata jest dziś wieczorem w dobrym nastroju.
Jak sobie radzicie przez cały ten czas razem?
Hmm…
Dobry. Naprawdę dobry. Tak, myślę, że znaleźliśmy swój rytm.
-[kobieta] Czy mogę to wyczyścić? -Tak dziękuję.
-Uh, tak, dziękuję. -[jęczenie]
-Nie zbliżyłeś się do swojego burgera. -Ja wiem.
Dziękuję.
Co z tym?
Tylko nie poruszaj tego przy moim ojcu.
Dobra.
Po prostu rozbolał mnie żołądek.
W zeszłym semestrze szkoły coś się popsuło.
Fields, musisz to sprawdzić. Może to być, kto wie co?
-[kelnerka] Kolejne piwo? - Dla mnie nic, dziękuję. Jadę.
Napiję się jeszcze wody, kiedy będziesz miała okazję.
Um, a jeśli można to w jakiś sposób powiesić przy drzwiach, to może na tej tablicy.
W przeciwnym razie całkowicie rozumiem. W porządku.
Twój pies się zgubił?
O mój Boże! On jest taki słodki!
-Bez obaw. Sam to zrobię. -Dziękuję. Naprawdę.
„Nic dla mnie. Prowadzę”.
[mężczyzna się śmieje]
♪ Jestem Little Bo-Peep i zgubiłem szczeniaka ♪
Przepraszam, czy to liceum?
Po prostu to zignoruj.
[mężczyzna] ♪ Gdzie, och, gdzie poszedł mój piesek? ♪
♪ Gdzie, och, gdzie on mógłby być? ♪
Wy, rozpieszczeni studenci, idźcie na szlak.
Nie wiesz, co do cholery robisz. Dlatego straciłeś swojego głupiego psa.
Hej, mam za sobą piekielne półtora tygodnia.
Uch…
-Więc wy dwaj idioci moglibyście się zamknąć? -Nie…
[mężczyzna] OK.
O mój Boże.
-Masz coś do powiedzenia? -[Nate] Mmm-mmm.
Powiedz mi to w twarz.
O nie, już musiałem cię usłyszeć. Teraz chcesz, żebym też na ciebie spojrzał?
O mój Boże! Zamknąć się!
[John] Whoa, whoa, whoa.
Nie wiedziałem, że w tym lokalu odbywają się tańce.
- Ciebie to nie dotyczy, tatusiu. -[John] Ha!
Tak, cóż, tu się mylisz. Widzisz, to jest mój syn.
-Tata. -A to jest jego przyjaciel.
Więc moim biologicznym nakazem jest ich chronić.
Jak myślisz, co z tym zrobisz?
Cóż, to rozsądne pytanie.
Widzisz, myślę, że zarabiam na życie.
Gdziekolwiek na świecie pojawia się problem,
Patrzę na fakty w terenie,
a następnie dokonuję tak zwanego „założenia predykcyjnego”.
A oto moja ocena faktów w tej chwili.
Że wypiłeś kilka drinków,
szukasz walki.
Te dwa nie są. Więc teraz myślisz, że może rzucisz się na mnie.
-100%. -Tak, cóż.
Oto co się stanie.
Wezmę kciuk
i włóż go tak głęboko do oczodołu, że mógłby wyskoczyć jak korek.
Teraz Twoja kolej, aby zastanowić się, czy warto ryzykować?
Bo jeśli nie, to lepiej się wycofaj.
[odtwarza napięta muzyka]
Nie jesteście warci kłopotów.
Cheeseburger był fantastyczny.
Jest Dwayne’em Johnsonem w Dockers.
[Ginny przez telefon] Znaleźli go!
Do schroniska przywieziono żółtą mieszankę laboratoryjną, która była naprawdę słaba.
Badania krwi wykazały, że cierpi na chorobę Addisona.
[dramatyczne odtwarzanie muzyki]
W porządku, zaczynamy!
Nic ci nie jest?
Tak.
Chcę tylko dostać mojego psa.
Niedługo go będziemy mieć.
Słyszeliśmy o Gonkerze w wiadomościach.
A kiedy weterynarz powiedział, że ma Addisona, bardzo się cieszyliśmy, że mogliśmy do was zadzwonić.
Tutaj.
To nie on.
Ja nie… nie rozumiem. Wygląda zupełnie jak pies na ulotce.
Jest trochę mniejszy i ma czerwonawe futerko.
Dziękuję. Dziękuję.
[gra ponura muzyka]
Oj, Fieldingu.
[płacz]
[emocjonalna muzyka gra]
Bardzo mi przykro, Gonker.
[wzdycha]
[mamrocze]
Nie. Och, nie.
Tato, co robimy? Musimy szukać dalej.
Przywitaj się ze swoją mamą.
-Wyglądasz okropnie! -Nie możemy się poddać.
On tam umrze.
-Kochanie, prawdopodobnie już go nie ma. -Nie mów tak.
-Znalazłem twoją kanapkę. Nie zjadłeś tego. -Nie obchodzi mnie to.
Fielding, ponad setka osób próbowała znaleźć Gonkera,
i nadal się nie pojawił.
[łamiący się głos] Nie śpisz i nie jesz,
i stres daje ci się we znaki.
Musimy szukać dalej.
Już po wszystkim kochanie.
Był najlepszym przyjacielem, jakiego kiedykolwiek miałam.
Ja wiem.
Wiem dokładnie, co czujesz.
[krzywiąc się]
[dzwoniący telefon]
-Cześć. -[Peyton] Hej.
Um, mama i tata mnie poinformowali.
Jak się trzymasz?
[Fielding] Nie jestem.
Zrobiłeś wszystko, co mogłeś, Fields.
[Fielding] Wszystko, co mogłem, oznaczałoby, że wciąż tam jestem.
Jesteś chory.
Choć może to być trudne, musisz cofnąć się o krok.
Gonker nie zrobił mnie taką.
Od kilku miesięcy źle się czuję.
Coś jest nie tak, Peyton.
Za każdym razem, gdy jem, tak jest
rozdzierający ból.
Kaszlam krwią.
Wszystko inne niż woda sprawia mi ból.
Na początku myślałam, że to tylko rozstrój żołądka, ale jednak
kilka tygodni temu było naprawdę źle.
Peyton,
Czuję się, jakbym umierał.
Dlaczego nikomu nie powiedziałeś?
Bo musiałem szukać dalej.
OK, nie, posłuchaj mnie.
Albo pójdziesz korytarzem i powiesz mamie i tacie, co się dzieje, albo ja to zrobię.
Mama. Tata.
[dzwoniący telefon]
Jest coś, co muszę ci powiedzieć.
-[automatyczna sekretarka] To Marshallowie. -Wszystko w porządku?
-Maszyna to dostanie. - To jest Matt Kessler.
Jestem pewien, że twój pies jest w Evergreen Lodge w Nellysford.
-Cześć, tu Ginny Marshall. - [Matt] Witam, panno Marshall.
Tak, mamy psa, który przez ostatni dzień wyjadał nasze śmieci,
i nie udało nam się nakłonić go do środka, żeby sprawdził jego metki.
Jest dość płochliwy. Ale wygląda zupełnie jak pies z ulotki.
Czy masz film z psem?
Pytam tylko dlatego, że kilka osób powiedziało, że widziało Gonkera
i pomylili się.
Próbowałem nagrać jak wykonuje swoje małe sztuczki...
Przepraszam, jakie dokładnie sztuczki?
[Matt] To była najgorsza rzecz.
Znalazł pudełko czerstwych pączków,
a strzelec podrzucał je nosem w powietrze.
[Matt się śmieje]
[dramatyczne odtwarzanie muzyki]
[John wzdycha] Nie wiem.
Naprawdę myślisz, że mógłby tu dotrzeć w swoim stanie?
Sto jedenaście mil?
Gonker nie jest byle psem.
-Jan. -Tak.
-[Matt] Fielding. -Cześć.
-Dzięki, że zadzwoniłeś. -Tak dziękuję ci.
Uh, więc to tutaj go widziałeś?
Tak, je tutaj, przy śmietniku.
Zwykle wisi wokół linii drzew i wychodzi, gdy wyrzucane jest jedzenie.
Gonker!
[John] Kiedy ostatni raz go widziałeś?
[Matt] Trzy godziny temu. Zadzwoniłem do ciebie zaraz potem.
Wystraszył się, bo pokrywa śmietnika opadła z trzaskiem
i wbiegł do lasu.
Mam nadzieję, że to nie wypędziło go na dobre.
Gonker!
Gdyby tu był, usłyszałby mnie.
Znajdziemy tego psa.
Dlaczego nie przestaniesz tak mówić?
[chichocze] Ponieważ w to wierzę.
[podnosząca na duchu muzyka]
Gonker.
Gonker!
[podnosząca na duchu muzyka trwa]
-[podnosząca na duchu muzyka trwa] -[trąbienie samochodu]
Szanowna Pani,
twój pies wrócił.
[Ginny] Żegnaj, Oji.
[majestatyczna muzyka gra]
Witaj, Gonkerze!
Cześć.
-[gra ponura muzyka] -Pole!
Nieregularny oddech, półnitkowy puls.
-Z czym mamy do czynienia? Heroina? Oksy? -Nie, żadnych narkotyków. Nie jadł.
[lekarz] OK, mamy to stąd.
Zawieś torbę ze zwykłą solą fizjologiczną. Daj mi pełny panel krwi i EKG.
[pielęgniarka] Rozumiesz, doktorze.
[lekarz] To był jeden z najgorszych przypadków, jakie kiedykolwiek widziałem.
Musieliśmy usunąć większą część jego jelita grubego.
Wiesz, mógł umrzeć.
-Od wrzodziejącego zapalenia jelita grubego? -Tak.
Jasne, jeśli nie będzie leczone wystarczająco długo.
Ale żebyś wiedziała, wszystko z nim w porządku.
Z tego, co widziałem podczas operacji, przez wiele tygodni odczuwał ostry ból i cierpienie.
Czy jest jakiś powód, dla którego miałby tak długo czekać na skorzystanie z pomocy medycznej?
To zabrzmi szalenie. On…
Jego pies zaginął. Chciał szukać dalej.
[chichocze] Tak, cóż.
Jaś i Małgosia w dniu ich urodzin, więc rozumiem.
-Kiedy możemy go zobaczyć? -Daj mu kilka godzin.
On i jego pies będą mieli jeszcze wiele urodzin.
Bardzo dziękuję. Dziękuję.
Hej, jeśli Jaś i Małgosia kiedykolwiek zaginą,
zajrzyj do nas.
-Brzmi dobrze. Dziękuję. -[Ginny] Dziękuję.
O mój Boże!
I oto on, żując swoją ulubioną poduszkę.
A potem spójrz, to jego ulubiony kij.
Za każdym razem dostaje ten.
Weterynarz jest zszokowany tym, jaki jest silny.
Z wyjątkiem kilku ran na łapach, nic mu nie będzie.
Wygląda na smutnego.
Bo zastanawia się, dokąd poszedł jego kumpel.
Cóż, jeśli nie są to detektywi z rodziny Marshallów.
-[John] Cześć, doktorze. -Cześć. Jak się dzisiaj mamy?
Uch…
Chcę iść do domu.
Gonker wygląda beze mnie żałośnie.
Cóż, będzie nadal za tobą tęsknił, jeśli nie odpoczniesz.
Pielęgniarka powiedziała, że przewracałeś się i przewracałeś przez całą noc.
Ciało leczy się, kiedy śpi.
Tak, nie śpi dobrze bez psa.
Cóż, zrób co możesz.
Twoje ciało tego potrzebuje. Naprawdę tego potrzebuje. Dobra?
-[Fielding] Tak, OK. - [lekarz] Świetnie.
[odtwarzanie zabawnej muzyki]
-[John] Musisz się zrelaksować. -[Gonker jęczy]
Yuri był w tym znacznie lepszy od ciebie.
Włóż głowę do kurtki.
Wewnątrz kurtki.
- Będziemy mieć ogromne kłopoty. -Nie ja wiem.
Pospiesz się.
[odtwarza spokojna muzyka]
[pukanie do drzwi]
Hej, co wy tu robicie?
Przynieśliśmy ci środek nasenny.
Gonkera?
-O mój Boże. [Ginny] Dobry chłopak. [śmiech]
-[podnosząca na duchu muzyka] -[śmiech] Hej! Hej, chłopcze!
Hej, kolego.
Cześć.
Jesteś taki zmęczony. Tak.
Chcesz iść spać?
-[gra cicha muzyka] -Dobry chłopak.
[Gra „I Will Be Your Friend” w wykonaniu Johna Taylora]
♪ Będę przyjacielem , gdy poczujesz się przygnębiony ♪
♪ Podtrzymam cię, gdy ten świat będzie próbował cię powalić ♪
♪ I wiem, że będę tam w twoim najciemniejszym dniu ♪
♪ Jeśli się zgubisz, wiesz, że szukałbym wszędzie ♪
♪ Cokolwiek stanie na naszej drodze, możemy dzielić się problemami ♪
♪ Bo w tym szalonym świecie dobrze jest wiedzieć, że tam jesteś ♪
♪ Będę laską, gdy się zestarzejesz ♪
♪ Jeśli zdradzę ci sekret , to wiem, że nie zostanie on wyjawiony ♪
♪ I kiedy wydaje się, że nic nie idzie dobrze ♪
♪ Będę krzyczeć I nie poddawać się w walce ♪
♪ A kiedy śmieją się, żartują i rozmawiają za twoimi plecami ♪
♪ Pomogę Ci zbudować organizm i przywrócić Cię na właściwe tory ♪
♪ Zawsze tam, w słońcu i deszczu ♪
♪ Nigdy się nie zmieniam, zawsze jestem taki sam ♪
♪ A jeśli potrzebujesz schronienia przed deszczem ♪
♪ Wszystko, co musisz zrobić, to zawołać moje imię ♪
♪ Będę przyjacielem , gdy poczujesz się przygnębiony ♪
♪ Podtrzymam cię, gdy ten świat będzie próbował cię powalić ♪
♪ I wiem, że będę tam w twoim najciemniejszym dniu ♪
♪ Jeśli się zgubisz, wiesz, że szukałbym wszędzie ♪
♪ Cokolwiek stanie na naszej drodze, możemy dzielić się problemami ♪
♪ Bo w tym szalonym świecie dobrze jest wiedzieć, że tam jesteś ♪
♪ Jesteś zawsze tam, w słońcu i deszczu ♪
♪ Nigdy się nie zmieniam, zawsze jestem taki sam ♪
♪ A jeśli potrzebujesz schronienia przed deszczem ♪
♪ Wszystko, co musisz zrobić, to zawołać moje imię ♪
[piosenka kończy odtwarzanie]
[odtwarzanie muzyki]
Downloaded from subtitlesnest.com