Human touch.
Ang aming unang paraan ng komunikasyon.
Kaligtasan, seguridad, ginhawa,
lahat sa magiliw na haplos ng isang daliri.
O ang paghaplos ng labi sa malambot na pisngi.
Ito ang nag-uugnay sa atin kapag tayo ay masaya...
nagpapalakas sa atin sa panahon ng takot...
nasasabik tayo sa mga oras ng pagsinta...
at pag-ibig.
Kailangan natin ang haplos na iyon mula sa mahal natin na halos kasing dami ng kailangan natin ng hangin para makahinga.
Ngunit hindi ko naintindihan ang kahalagahan ng pagpindot,
yung touch niya...
hanggang sa hindi ko makuha.
Oh!
- Ay, oo. - Oh!
Ay, oo. Ang isang ito ay perpekto.
Sa totoo lang, maaaring hindi kapani-paniwala ang mga tan lines.
Ay naku. Hindi man lang natatakip ang kalahati ng iyong dibdib.
Hindi, may kailangan ka...
- Ang cute talaga nito. - Ang cute talaga.
- Oo. - Tingnan ko.
- Gusto ko yan. - Iyan ay talagang talagang maganda.
Pero hindi ko masabi, masyado bang trampy
o hindi sapat na trampy?
Kamusta!
- Kasama ka ba sa amin? - Okay, hulaan mo.
Sina Taylor at Mason ay nakikipagkita sa amin sa airport sa umaga.
Anong mukha yan?
- Diyos ko! - Ano?
- Alam ko. Alam ko! - Ano? Teka. Ano?
Dude, Mason at Brooke naghiwalay.
- Hindi, hindi nila ginawa. - Oo, ginawa nila.
Diyos ko! Maya!
- Gagawin mo! - Oo.
Sana nandoon ako para makita iyon ng personal.
Nakakainis na pinlano mo ito ngayong taon, at hindi ka man lang makapunta.
Well,
Maaari mo lang akong i-Photoshop gamit ang iyong mga magarbong app sa pag-edit.
- Ano ang sinasabi mo? - Alam mo ba.
- Hindi ko. - Yung kung saan ka kumukuha ng pimples mo
at ang iyong maliit na pekeng blush.
- Manahimik ka. - Ang mga pilikmata.
- Hindi ganoon kahaba ang iyong pilikmata. - Nakakainis kayo.
Okay, halika na. Salamat sa burger.
Sa totoo lang, magiging masaya kayo.
- Sige? - Sige.
- Bye. Mahal kita. - Mas mahal kita.
- Mahal kita. - Mamimiss ka namin. Bye.
Mwah. Gumamit ng proteksyon.
Salamat inay.
Hello, mundo!
Kaya, bumalik ako sa ospital para sa isa pang tune-up.
Kailangan ko pa ng ilang round ng antibiotics
para malagpasan itong munting pananakit na aking naranasan...
Hi, Barb!
Sakit sa lalamunan?
Tama, may 102 lagnat.
- Ako ay nagkaroon ng mas masahol pa. Sabihin hi! - Stella, alisin mo yang bagay na yan sa mukha ko.
- Maganda ka! - Alam ko yan.
Mga kababayan, babalik kaagad si Stella pagkatapos nating ayusin ang lahat.
Narinig mo ang boss lady.
Sa tingin ko ito ang pinakamahusay na trabaho niya.
Hi, Stella.
Wow.
Wow. Maraming nagbago sa nakalipas na anim na buwan.
Oo. Siya ay dapat sa Marso.
Ibaluktot ang iyong braso, mangyaring.
- Saang kwarto ni Poe? - 310.
At buksan.
Lahat tama.
Handa ka na. Magkikita pa tayo saglit.
Salamat, Julie.
Wow. Sigurado ka bang ayos lang ito?
Susubaybayan pa rin kita. At, oo, ayos lang.
Anong gagawin ko kung wala ka?
mamatay ka sana.
Totoo yan.
Kaya, hinahayaan ako ni Barb na panatilihin ang aking med cart sa aking silid sa pagkakataong ito.
At nag-iwan siya sa akin ng isang bungkos ng mga tabletas, ilang G-Juice.
Yum! Iyan ang likidong nutrisyon
na dumiretso sa tiyan ko sa pamamagitan ng G-tube ko.
Kaya, sa sinuman sa inyong mga babae diyan
na nais mong kumain ng 5,000 calories sa isang araw at hindi makakuha ng isang libra,
Ipagpapalit kita anumang araw.
Ngayong araw na ito marahil ay muling ayusin ko ang bagay na ito
kasi as many of you know, medyo anal ako.
Sa pamamagitan ng bahagyang anal, ang ibig kong sabihin ay clinically OCD.
Kaya, kapayapaan.
Paalam mga kaibigan.
Bagong sanggol sa itaas.
Kilalanin kita sa 15.
- Hi, Cynthia. - Hi, Stella.
Hi.
Na-clock ko na ang schedule ng nurse. Maliban kung ilagay mo ang iyong asno sa pindutan ng tawag na iyon,
walang mang-iistorbo sa iyo ng isang oras.
Hey. Kailangan kong matulog sa kama, okay?
Wow. I mean, hindi tayo hayop.
Huwag kang mag-alala. Hindi ito magtatagal.
Hoy! Anong pinag-uusapan natin, Willis?
Nakita kitang gumagalaw sa mga gamit mo.
Ito ay, uh...
Marami noon.
Dito ka ba saglit?
Kamusta?
Oh.
bingi ka.
Hindi ba dapat ikaw ay bumili ng iyong silid para sa iyong mga bisita?
Nangungupahan ka sa oras o ano?
So, nagtago ka sa hall.
Mmm, hindi ako nagtatago, at sinundan mo ako dito.
Nais kong ipakilala ang aking sarili,
pero yung maliit mong ugali...
Hayaan akong hulaan. Ikaw yung tipo ng lalaki na binabalewala ang rules
cause it makes you feel in control. Tama ba ako?
Hindi ka nagkakamali.
Sa tingin mo cute yun?
Sa tingin mo ba ito ay cute?
Ang pagpapahiram sa iyong mga kaibigan ng iyong silid para sa sex ay kasuklam-suklam, kaya, hindi.
Hindi mo gusto ang sex?
Hindi gusto ko...
kasarian. Gusto ko ang sex.
Ayos ang sex.
Ang Fine ay hindi isang nagri-ring na pag-endorso, ngunit kukuha ako ng ilang karaniwang batayan kung saan ko magagawa.
- Wala kaming pagkakapareho. - Ooh, ang lamig.
Ano... Anong ginagawa mo dito sa taas?
Anim na talampakan sa lahat ng oras. Alam niyo pareho ang rules.
Will, bumalik ka na sa kwarto mo.
Ayan tuloy.
Isang maliit na pangalan para sa iyong sikolohikal na profile.
Ako si Will Newman.
At ikaw ay?
Bingi.
Stella, salamat sa pagsuot ng iyong maskara.
Stella.
Kailangan mong gumaan.
Buhay lang.
Matatapos din ito bago mo malaman.
So, CFer siya?
- B. cepacia. - Mmm.
Bahagi ng isang bagong pagsubok sa gamot para sa Cevaflomalin.
Kontratahin mo iyon at maaari mong...
maaari mong halikan ang posibilidad ng mga bagong baga ng paalam.
Walang babalik mula sa bacteria na iyon.
Lumayo.
Hello, mundo!
Okay, AffloVest sa loob ng 30 minuto, pagkatapos ay handa ka na.
May kailangan ka pa bago ako tumama?
Chocolate pudding para sa dalawa?
Oh, so, ano? Room service ako ngayon?
Kailangang samantalahin ang mga perks.
Mabuti.
Magandang babae, magandang babae.
Sige, mabuti. Tama.
Tama, sweetie.
- Magkita tayo bukas. - Paalam, Barb.
Sige.
Tulad ng lahat ng mga bata na may cystic fibrosis, ipinanganak akong terminal,
na hindi nangangahulugang mamamatay na ako bukas,
pero pwede akong mamatay bukas.
Kahit sino ay maaaring mamatay bukas.
Mayroon lang akong kaunting oras kaysa sa iba.
Ang aking mga baga ay nasa halos 50% na paggana ngayon.
Kaya sa rate na ito,
Sinabi ni Dr. Hamid na kailangan ko ng transplant sa oras na ako ay isang junior sa high school.
Magiging masaya yan.
Magandang araw kaibigan! Shh!
Nasa NICU kami
nahuhumaling kasi ako sa mga baby.
- At si Barb... - Oh, hindi, hindi, hindi.
Ang magandang Barb ay nagbibigay sa akin ng pahintulot na pumasok dito mag-isa ngayon.
Ang cystic fibrosis, tulad ng alam mo, ay isang genetic na sakit
na karaniwang gumagawa ng aking katawan ng isang tae toneladang uhog.
Nakakatuwang katotohanan, kailangan kong maging lubhang maingat sa iba pang mga taong may CF.
Ang panuntunan ay hindi tayo dapat makarating sa loob ng anim na talampakan
dahil baka mahuli natin ang bacteria ng isat isa.
Maraming tao ang hindi nakakaalam na ang mga bagong baga
karaniwang tumatagal lamang ng mga limang taon,
which is okay actually kasi karamihan sa atin
ay sinusubukan lamang na manatiling buhay nang sapat para sa isang bagong paggamot na lumabas.
Magandang araw kaibigan!
Chill lang dito sa bago kong AffloVest,
na talagang astig dahil ngayon hindi ko na kailangang ikabit sa dingding,
na halatang hindi naman ako dahil nakatalikod ako sa kama ko.
Ito ay talagang mabuti para sa pagkuha ng uhog at iba pa.
Alam ko. Cute diba?
Dang, babae.
Mukha kang pagod.
Sino siya?
May kakilala ba ako?
Ano ang nakuha mo?
Ano? Mga truffle ba iyon? Paano ka nakakuha ng truffles?
- Oh, kailangan mong dalhin ang mga ito, kapatid na babae. - Wow.
Tingnan mo kung gaano maanghang ang food cart na iyon.
bilib ako.
Sige, pag-usapan natin ako.
Single ako!
Naghiwalay kayo ni Michael?
Baka nakipaghiwalay siya sa akin.
- Siya ba? - Ito ay kapwa.
Hindi, hindi.
Bakit? Talagang nagustuhan mo siya.
At naisip ko na siya ang magiging isa.
Siya ay malinaw na hindi.
Siraan pa rin siya, tama?
At least kailangan mong gawin iyon.
Poe? Poe?
Poe?
Poe, okay ka lang?
Nabulunan, 310.
Im sorry, Julie.
Pinindot ng binti ko ang call button.
Tinakot mo kami, Poe.
- Oo, subukang ngumunguya sa susunod. - Sige.
Dito, Stella.
Tangkilikin ang iyong truffles, asshole.
At mangyaring mag-ingat.
Mahal kita, Stella!
Ang unang yugto ng mga klinikal na pagsubok ay nagsimula lamang 18 buwan na ang nakalipas,
kaya kailangan nating maging matiyaga
at kailangang tulungan tayo ni Will sa bagay na iyon.
Ang panganib ng cross infection ay mas mataas pa ngayon, kaya...
Huwag umubo sa anumang iba pang CFers.
Buweno, huwag lumapit nang sapat upang hawakan sila para sa kanilang kaligtasan at sa iyo.
Anim na talampakan sa lahat ng oras. Nakuha ko na.
Will, para gumana ito, kailangan mong makasabay sa iyong regimen.
- Okay, makikita na kita. - Lahat tama.
Hi! Ay naku!
Nakasuot ka ng bathing suit!
Hi, Maya!
Hi!
Oh, officially nagseselos ako. Mukhang napakasaya niyan!
- Miss ka na namin! - Miss na miss ka namin!
- Namimiss din kita! - May bisita ka bang cute na batang lalaki?
Hindi. Hindi, hindi siya cute.
Ano?
Boy?
Ano?
- Ipakita mo sa amin! Ipakita mo sa amin! - Halika!
Anong ginagawa mo? May death wish ka ba o ano?
Hoy!
Toast ang baga ko, okay?
Pwede bang hayaan mo na lang akong tamasahin ang tanawing ito habang kaya ko pa?
Alam mo ba kung gaano ka kaswerte na nandito ka?
Upang maging bahagi ng pagsubok sa droga na ito?
Paano mo malalaman ang tungkol sa aking pagsubok sa droga?
Nagtanong ka tungkol sa akin?
Kung wala kang pakialam,
saka umalis.
Ibigay ang iyong puwesto sa ibang tao. Isang taong gusto nito, na gustong mabuhay.
Sige.
Anong ginagawa mo? Will?
Will, hindi! Mangyaring bumaba!
Will, stop, please!
Mangyaring bumaba ngayon!
Hihinto! Diyos ko!
Diyos!
Relax!
ayos lang.
Tumayo ka dito.
Halika na. Ito ay isang biro.
Hoy, ito ay isang biro!
Damn it!
Nasaan ang iyong med cart, at ang iyong mga tabletas, at bakit nasa sahig ang iyong AffloVest?
Pwede... Pwede ko bang makita ang regimen mo?
Uh... hindi sa anuman sa iyong negosyo.
Ito ba... Ano?
Bakit...
Ganito ba ang hitsura ng aneurysm?
- Bakit? Ugh! - Hoy!
Naiintindihan ko na mayroon kang isang uri ng save-the-world hero complex na nagaganap,
- ngunit maaari mo ba akong iwan dito? - Ang mga gamot na ito ay hindi opsyonal.
Iyon marahil ang dahilan kung bakit patuloy nilang tinutulak ang mga ito sa aking lalamunan.
Ginagawa mo akong baliw.
Hey.
Stella, tara na!
Anim na talampakan!
Kailangan kong sundin mo ang iyong pamumuhay nang mahigpit at ganap, mangyaring.
Bakit hindi...
Bakit hindi mo sabihin sa akin kung ano ang nangyayari, sa totoo lang?
Kausapin mo ako. Hindi ako gagawa ng kahit anong biro o tatawa.
Mayroon akong mga isyu sa kontrol.
At kailangan kong malaman na ang mga bagay ay maayos,
at alam kong hindi mo ginagawa ang iyong mga paggamot
and its really, really messing me up.
Okay, gusto kitang tulungan.
Oo.
Ni hindi ko nga alam kung paano gagawin ang pinapagawa mo sa akin.
kalokohan yan!
kalokohan yan! Alam ng lahat ng CFer kung paano mangasiwa ng kanilang sariling mga paggamot.
Kami ay halos mga doktor sa oras na kami ay 12.
Seryoso ka?
Ginugulo ba talaga kita?
Oo.
Lahat tama.
Tutulungan kita.
Ngunit kung gagawin ko,
anong meron sa akin?
Hindi, hindi tulad ng... ako...
Gusto kitang iguhit.
Hindi.
Bakit hindi? Seryoso ako.
Hindi.
Sige.
Tapos walang deal.
Hindi ka talaga makakapagpraktis ng kaunting disiplina
kahit na iligtas ang sarili mong buhay?
Stella, walang magliligtas sa ating buhay.
Kami ay humihinga ng hangin.
Tangkilikin ito.
ayos lang.
Pero hindi ako nagpo-pose ng ilang oras. At ang iyong regimen, ginagawa namin ito sa aking paraan.
Okay, ang unang bagay na gagawin mo ay kumuha ng med cart sa iyong silid. Deal?
Deal. Umiling dito?
Nakakatawa.
Ow.
Shit!
Ay, hindi, hindi, hindi.
Hey.
- Na-miss mo ang palabas. - Oo. Gumagawa ka ng mga stunt diyan?
Well, walang mas magandang lugar para mabali ang isang paa.
patas yan.
Ako si Will.
Ako si Poe.
B. cepacia.
Damn, ang rough.
Oo.
Kaya, walang lung transplant para sa akin.
Kailan mo ito kinontrata?
Mga walong buwan na ang nakalipas ngayon. Napakabilis nitong kolonyal.
Nasa listahan ako ng transplant isang minuto at pagkatapos...
Im sure that attitude is what is giving Stella fits.
Oo, anong meron dun?
Sinabi niya sa akin na mayroon siyang mga isyu sa pagkontrol o isang bagay.
Tawagan mo kung ano ang gusto mo. Pinagsama-sama niya ang kanyang tae. Pinalinya niya ako.
Kaya, uh,
meron kayong dalawa...
Hindi.
Hindi hindi Hindi.
Kilala ko na ang babaeng iyon simula noong ako ay, parang pito.
Hindi ko alam, pare.
Parang mahal mo siya.
Syempre mahal ko siya.
Kaya, bakit wala kang ginawa tungkol dito?
kasi...
hindi siya siya.
Huwag kang mag-alala. Ayoko ng mga puting lalaki.
Sinabi ni Dr. Hamid na bigla mong nais na maging responsable para sa iyong sariling pamumuhay.
Huwag mo akong pagsisihan dito.
- Pinunasan mo ba ang lahat? - Oo. Hindi ito ang aking ideya, alam mo ba?
Malinaw pa ba tayo?
Oo. Bilisan mo.
malapit na akong matapos.
Sige. Naka-set up na ang iyong med cart.
Gumawa ako ng app para sa mga malalang sakit.
Aalertuhan ka nito kung kailan gagawin ang iyong mga paggamot at...
Gumawa ng app?
Parang ikaw ang nagtayo nito?
Sorpresa.
Ito ay medyo simple.
Dapat mong malaman ito.
Okay, Stella. Huwag mong sabihin sa akin na sa isang pagkakataon na interesado ka sa isang lalaki,
isa siyang CFer.
Tinulungan ko lang siyang itayo ang med cart niya.
Iyon... Iyon na. Iyon lang.
Kilala kita, Stella.
Ang pag-aayos ng med cart ay parang foreplay.
Manners ang tawag sa kanila!
Ginagawa mo ba ang iyong AffloVest?
Oo.
Ipakita mo saakin.
hindi ko kaya. Naka-half-hubad ako.
Dapat mong gawin ang iyong AffloVest ngayon,
at kinuha mo ba ang iyong Creon?
Ito ba ang mga suppositories?
Sige.
Okay, hindi kita mapagkakatiwalaan, kaya ganito ang gagawin.
Magkasama tayong gagawa ng mga treatment
kaya sa ganoong paraan alam kong ginagawa mo talaga ang mga ito. Sige?
Laging naghahanap ng mga paraan upang makasama ako ng mas maraming oras, hindi ba, Stella?
Bye.
Ginagawa ko na ito simula bata pa ako.
Kaya ibuhos mo lang silang lahat sa puding at ihalo ito. Ginagawa mo ba yun?
Magandang gabi.
Ang divorce diet ay hindi maganda sa iyo, Nay.
Ano ang pinagsasabi mo?
Masyado kang payat. Kailangang maligo ni papa. Ninanakaw niyo ang itsura ko.
Ninanakaw ko ang itsura mo?
- Mm-hmm. - Okay, baka mas kailangan ko ito kaysa sa iyo.
Hindi!
- Diyos ko! - Grabe.
Paano nangyari yun?
Paano ito nangyari?
Ay, tao! Kailangan namin ng mga napkin.
Aw, eto, honey.
Mahal na mahal kita.
Alam ko. Mahal din kita.
Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko kung wala ka.
Anong pakiramdam?
Hindi maganda.
Subukan natin ang ilang Bactroban, tingnan kung ano ang hitsura nito sa isang araw o dalawa.
Baka sakaling linisin natin ito ha?
Oh. Pupunta ako sa gym.
Salamat, Doc!
- Uy, alam mo, nakakahiya. - Mm-hmm.
Kailan nagiging kapaki-pakinabang ang deal nating ito?
Nagawa ko na ang lahat ng hiniling mo nang walang return on my investment.
Gusto mo talaga akong iguhit pagkatapos nating mag-ehersisyo?
Oo.
Hindi.
Ako ay gross at pawisan at amoy.
Dumi ang buhok ko.
Masyado akong pagod.
Ang med cart ko ay magulo.
ayos lang.
Lalo akong papawisan nun. Para lang sayo.
Bubuhusan ko ng pawis yan.
Ano yan?
Ang aking listahan ng gagawin.
Listahan ng gagawin?
Medyo luma na iyon para sa isang taong gumagawa ng mga app.
Oo, well, hindi ako binibigyan ng app ng kasiyahan sa paggawa...
na.
Ano pa ang nasa listahan ng gagawin mo?
Ang aking master list o ang aking pang-araw-araw na listahan?
Oo, siyempre mayroon kang dalawang listahan.
Ang master list. Iyan ang malaking bagay, tama ba?
Sige.
Magboluntaryo sa isang mahalagang kampanyang pampulitika.
Tapos na.
Pag-aralan ang lahat ng mga gawa ni William Shakespeare. Tapos na.
Ibahagi sa ibang tao ang lahat ng nalalaman ko tungkol sa CF.
Iyan ang aking pahina sa YouTube.
Kaya, ang iyong plano ay mamatay na talagang matalino
para makasali ka sa debate team of the dead or something?
Paano ang paglalakbay sa mundo?
Matuto kang tumugtog ng piano.
Tapos na.
Magsalita ng matatas na Pranses.
Pwede mo ba akong tingnan kahit saglit?
Gusto mong marinig ang aking listahan?
Hindi.
Painting class kasama si Bob Ross.
Patay na siya.
Oo, hindi bale. Uh...
Sex sa Vatican.
Mas gugustuhin kong tulungan kang makilala si Bob Ross.
hindi ko alam.
Gusto kong libutin ang mundo.
Talagang makita ang ilan sa mga ito at hindi...
mula sa loob ng mga ospital na ito.
Salamat.
Para saan?
Para sa pagsasabi ng isang bagay na totoo.
Bagay ba sa Vatican?
Pwede bang bilisan mo?
Sige. Naisip ko lang na baka gusto mong malaman kung ano ang pakiramdam nito. Handa ka na?
At nagdala ako ng jumping buddy.
Huwag kang mag-alala. Yayakapin ko siya ng mahigpit.
Sige, Abby, handang tumalon palabas ng eroplano?
handa na! Maligayang kaarawan, Stella.
Mahal kita, Stella. Malapit na kitang makita.
Mahal din kita.
Gusto kitang makitang ganito.
Tulad ng ano?
Umaasa.
Lahat tama.
Hey, Julie.
Paano kung hindi ito gumana?
Paano kung mangyari ito?
Ha-ha!
Bakit cartoons?
Subersibo sila.
Maaari silang maging magaan at nakakatawa ngunit may napakalakas na suntok.
Sa tingin ko ang isang mahusay na iginuhit na cartoon ay maaaring magsabi ng higit pa kaysa sa mga salita kailanman.
Oo?
Ano ang eksaktong sinasabi nito?
Higit pa sa magagawa ng mga salita.
Sa tingin ko ito ay talagang maganda.
I think maganda talaga yun. Sa likod mo.
Ano yan?
Ay, baga yan. Magaling yan.
Ginawa mo yun?
Uh, hindi, ang aking nakatatandang kapatid na babae, si Abby.
Wow. Ang galing niya talaga.
Gusto kong makita pa ang mga gamit niya. meron ka ba?
Hindi natin kailangang, eh, magbahagi ng ating mga kuwento, okay?
Maaari lang nating gawin ang ating mga paggamot nang magkasama.
Hoy, guys! Kailangan kong magpa-nasal poly...
Polypectomy.
Inaalis namin ang mga polyp sa iyong mga daanan ng ilong.
At kinakabahan si Stella.
Pero pupunta ako doon para kantahan siya para matulog.
Gaya ng dati.
♪ I love you a bushel and a peck ♪
- ♪ Isang bushel at isang halik ♪ - Huwag mong kantahin ang buong bagay.
- Magiging jinx ka nito. Shh! - ♪ Isang yakap sa leeg ♪
- ♪ At isang bariles at isang tambak ♪ - Ikaw ay gugulin ito.
♪ At isang bariles at isang tambak At nagsasalita ako sa aking pagtulog tungkol sa iyo ♪
Pero seryoso.
Nandiyan ako kapag natulog ka at nandito lang ako kapag nagising ka.
Sige?
Sige.
Mahal kita.
Mahal din kita.
Ang aking kapatid na babae, Abby, mga kababaihan at mga ginoo.
- Siya nga pala, single. - Okay, itigil mo na!
- Ang kanyang mga numero ay... - Tumigil ka!
Iyon ay noong nakaraang taon.
Wala si Abby sa alinman sa mga video pagkatapos noon.
Nakita ko ang Instagram ni Abby. Ibig kong sabihin, ito ay halos sining,
siya at si Stella, pero tama ka.
Hindi siya nag-post, parang isang taon.
Hindi ka nakita ni Barb na pumasok diba?
Hindi.
Patay na si Abby di ba?
Ikaw ay kasing pinong isang jackhammer.
Wala na tayong panahon sa delicacy, Stella. namamatay na tayo.
Maaari mo bang itigil ang pagpapaalala sa akin na ako ay namamatay?
Nakuha ko. Naiintindihan ko iyon.
- Sige? hindi ko lang kaya. - Sige.
Buong buhay ko ay namamatay ako.
Tuwing kaarawan, ipinagdiriwang namin ito na parang huli ko na.
- Alam ko. Ako rin. - Hindi mo alam.
Dahil noon, oo, gaya ng sinabi mo, namatay si Abby.
At pagkatapos ay namatay ang kasal ng aking mga magulang.
At ito ay dapat na ako.
Handa ang lahat para doon. Naghanda ang lahat para doon.
Basta... hindi ako pwedeng mamatay.
I just... My parents... I cant.
Ito ba ang dahilan kung bakit ka nahuhumaling sa iyong regimen?
H-Hindi ka natatakot mamatay. May survivors guilt ka.
- Will? - Isa kang may sakit na babae na may kasalanan ng survivor.
- Ito ay wala sa iyong kontrol. - Tingnan mo, Will.
Wala na akong ibang choice, okay?
- Iyan ang sinusubukan kong sabihin sa iyo... - Ayoko! Will, ayoko.
Okay, Stella. Hoy, pasensya na.
Magmedita daw tayo... Stella, tara na!
Alam mo na mayroon siyang mga isyu sa hangganan.
For what its worth, I dont think sinadya ka niyang saktan.
Oo, pero nakakainis pa rin.
Tulad ng, sinabi niya ang Abby at patay sa parehong pangungusap na parang hindi ito big deal.
Dapat nandoon ako.
- Dapat nandoon ako. - Tumigil ka. Stella.
Stella, tumingin ka sa akin.
Hindi mo malalaman.
Hindi mo lang kaya.
Itigil mo na ang pagpapahirap sa sarili mo.
Oh, ang sakit na ito ay isang bilangguan.
Gusto kitang yakapin.
Kunwari lang ginagawa ko ngayon.
Mahal kita.
Mahal din kita.
Gusto mo bang kumuha ng ice cream?
- Oo. - Halika.
Kung ang impeksyon ay nakapasok sa daluyan ng dugo...
Hey.
Magiging okay din.
Hindi mo alam yun.
Tama ka. Hindi ko. Ito ay mapanganib.
Ngunit ang sepsis ay ang mas malaking halimaw.
Hey.
Ikaw ay isang manlalaban, Stella Grant.
Ikaw ay palaging.
Kaya...
Oo?
Oo.
Bukas ng umaga, tapos.
Ipapaalam ko sa mga magulang mo.
Hey.
Nandito ka na.
Nandito ako.
Nakuha ko ang iyong cartoon. Napatawad ka na. I-back up.
Na-miss mo ang aming paggamot. Ano ang nangyayari?
Nahawaang G-tube.
Nag-aalala si Dr. Hamid tungkol sa sepsis, kaya pinapalitan niya ito sa umaga.
- Pupunta ako sa ilalim ng heneral. - Shit.
Sigurado ang iyong mga baga para sa na?
Gawin ang iyong nebulizer sa 8:00, at ang iyong AffloVest, okay?
Anong ginagawa mo dito?
Akala ko ito ang banyo. Sa totoo lang.
Ito ang una mong operasyon nang wala si Abby.
pano mo nalaman yun?
Napanood ko na lahat ng pelikula mo.
Baka sabihin ng iba
Ako ang iyong pinakamalaking tagahanga.
Kaya, umaasa talaga ako na hindi ko ito guluhin.
♪ I love you a bushel and a peck ♪
- ♪ Isang bushel at isang halik ♪ - Umalis ka.
- ♪ At isang yakap sa leeg ♪ - Umalis ka na.
♪ Isang yakap sa leeg At isang bariles at isang bunton ♪
♪ Isang bariles at isang bunton ♪
♪ At nagsasalita ako sa aking pagtulog tungkol sa iyo ♪
Kinakanta kami noon ng lola namin.
Kinailangan kong i-Google ito. Matanda na talaga.
Alam ko.
Ano ba naman...
- isang bariles at isang bunton? - Barrel at isang tambak?
Oo.
Magiging okay ka.
Pangako?
Hey.
Handa ka na bang dalhin ang palabas na ito sa kalsada?
Oo.
Oh, hell, hindi!
Will!
Siya ay natakot.
Gusto ko lang gumawa ng maganda.
Halika na!
Mas nasa panganib siya sa ilalim ng anesthesia kaysa sa akin.
Trevor Von.
Siya ang pinaalala mo sa akin.
Trevor Von at Amy Presley.
Oh, sila ay...
Nagmamahalan sila.
At hinayaan ko silang lumabag sa mga patakaran para maging masaya sila.
At hayaan mo akong hulaan.
Namatay sila?
Oo, Will, ginawa nila.
Sa relo ko.
At mapapahamak ako kung hahayaan kong mangyari ulit iyon.
Magiging okay din.
Alam mo na ang gagawin.
Mm-hmm.
Sampu, siyam...
...walo,
pito...
anim...
Shh.
Hmm.
Oh...
Hi ako ito.
Tawagan mo ako dahil miss na kita, okay?
Pero huwag mo akong tawagan, dahil kakalabas ko lang ng operasyon at pagod na pagod na ako.
Pero tawagan mo ako kapag nakuha mo na ito dahil...
Cute ka.
At gusto kitang makita
at ang iyong malambot na maliit na buhok
at ang iyong maliit na payat na binti.
Sige?
Huwag mo akong tawagan, dahil...
kung marinig ko ang sexy mong boses, hindi ako makakatulog, kaya...
Tawagan mo ako kapag nakuha mo na ito, okay?
Bye.
Hindi darating si Will.
Will?
Hindi ako aalis hanggat hindi mo binubuksan ang pinto.
hindi ko kaya.
Mangyaring buksan lamang ang pinto at maaari nating pag-usapan ito.
Sige? Wala akong pakialam sa sinabi ni Barb, basta...
buksan mo ang pinto.
Stella...
hindi ko kaya.
Will, halika.
Umalis ka na, Stella.
Mas maganda siguro sa ganitong paraan.
Hindi, maaari kong malaman ito.
Kailangan kong malaman ito.
Hindi kami normal na bata.
Hindi tayo kumuha ng mga pagkakataong tulad nito.
Ano ba naman yan. Hindi mo rin ba ako bibigyan niyan?
Aminin kung ano ang nangyayari dito.
Si Will ay isang risk-taker, tulad ni Abby.
Ano ang ibig sabihin nito?
Sa tingin mo ba ako ang taong takot makipagsapalaran?
Paano ang tungkol sa iyo at sa iyong buhay at sa iyong mga relasyon?
Ikaw at si Tim, ikaw at si Rick, ikaw at si Michael.
- Huwag kang pumunta doon. - Oh, kaya kong magpatuloy.
Alam nilang may sakit ka at mahal ka nila.
- Ikaw ang tumakbo. - Hindi mo alam ang sinasabi mo.
Sinira mo ang bawat pagkakataon na nagkaroon ka sa pag-ibig,
kaya panatilihin mo na lang ang iyong payo sa iyong sarili.
asong babae.
Asshole.
Alam mo tama ka.
Natatakot ako.
Alam mo kung ano ang makukuha ng isang tao sa pagmamahal sa akin?
Babayaran nila ang lahat ng pangangalaga ko, at pagkatapos ay panoorin nila akong mamatay.
Mga deductible, meds, pananatili sa ospital, operasyon.
Pag 18 na ako, wala nang full coverage.
Kanino ko dapat ilagay iyon?
Si Michael o ang pamilya ko?
Ang sakit ko, problema ko.
Baka mapapakasalan ka namin ni Will. May load siya.
Hindi siya mapili. Gusto ka niya.
Patawad...
tungkol sa inyo ni Will.
Stella?
Ano?
Stella?
Kamusta.
May kakaiba akong gustong pag-usapan ngayon.
Burkholderia cepacia.
Ang mga panganib, ang mga paghihigpit,
at ang mga tuntunin ng pakikipag-ugnayan.
B. ang cepacia ay isang matibay na bakterya.
Sige? Napakadaling umangkop nito na literal na kumakain ng penicillin.
Kaya, ang aming unang linya ng depensa ay...
Cal Stat, isang hospital-grade hand sterilizer.
Mag-apply nang malaya at madalas.
Ang susunod ay magandang makalumang latex!
Sinubukan at totoo.
Ginagamit para sa proteksyon sa lahat ng uri ng aktibidad.
B. ang cepacia ay pinakamahusay na umuunlad sa laway o plema.
Nakakatuwang katotohanan, ang isang ubo ay maaaring maglakbay ng anim na talampakan,
ang pagbahing ay maaaring maglakbay ng hanggang 200 milya kada oras.
Ngunit ang walang laway ay nangangahulugan din ng walang halik.
Kailanman.
Kaya, ang aming pinakamahusay na depensa ay distansya.
Anim na talampakan sa lahat ng oras.
Ta-da!
Narito ang isang pool cue.
Ito ay may sukat na humigit-kumulang limang talampakan.
Limang talampakan.
Nagbigay ako ng maraming pag-iisip sa foot number six.
At alam mo ba? Nagalit ito sa akin.
Kapag mayroon kang cystic fibrosis, napakaraming kinukuha sa iyo.
Nabubuhay ka sa bawat araw ng iyong buhay
ayon sa mga paggamot, at mga tabletas, at mga iskedyul.
Karamihan sa atin ay hindi maaaring magkaanak.
Marami sa atin ang hindi nabubuhay nang sapat para subukang magkaanak.
Shit, mahirap subukang ipaliwanag,
pero kahit mahirap umibig.
Kaya, pagkatapos ng lahat ng ninakaw sa akin ng CF,
galing samin,
Wala akong pakialam na magnakaw ng kaunting bagay pabalik.
Isang paa.
Isang fucking foot
ng espasyo, ng distansya, ng haba, o anumang gusto mong itawag dito.
Wala akong pakialam na nakawin iyon pabalik.
kasi CF...
hindi na ikaw ang magnanakaw.
Ako na ang magnanakaw.
Limang talampakan ang pagitan.
Deal?
pasok ka ba?
pasok na pasok ako.
Atrium. 9:00.
Bakit wala akong naiimpake na maganda?
Oh, dahil palagi kang nag-iimpake para sa isang mainit na romansa sa ospital.
See-through ba ito?
Wag mo nang isipin, ho.
Hi.
Pinutol niya at tumakbo noong ipinanganak ako.
Sa palagay ko ay hindi bahagi ng kanyang plano ang pagkakaroon ng anak na may sakit.
Ano ang tungkol sa iyong ina?
Maganda siya at masipag at matalino.
Nakatuon lang siya sa akin at ako lang.
Kaya, simula bukas, kapag 18 na ako, gagawa ako ng mga desisyon para sa sarili ko.
Teka, teka, teka, teka.
Birthday mo bukas?
Masasabi mo sa akin iyon. Wala akong regalo sayo.
Paano kung mangako ka na lang na mananatili para sa susunod?
Halika na.
Aalis na ako dito.
Mayroong isang teorya na gusto ko
na nagsasabing, Upang maunawaan ang kamatayan, kailangan mong tingnan ang kapanganakan.
Kaya, tulad ng,
habang tayo ay nasa sinapupunan, nabubuhay tayo sa buhay na iyon,
not knowing na isang pulgada na lang ang layo ng next existence namin.
Kaya, marahil ito ay pareho sa kamatayan.
Marahil ang kamatayan ay ang susunod na buhay, ngunit isang pulgada ang layo.
O baka naman mahimbing lang itong tulog, baby.
Patayin ang ilaw.
Tapos na at tapos na.
Hindi.
Hindi, walang paraan na...
Napakurap na lang si Abby.
Ayaw kong maniwala.
Anong nangyari kay Abby?
Siya ay cliff diving sa California.
Mali siya sa paglapag, nabali ang leeg at nalunod.
Wala daw siyang nararamdamang sakit, pero...
paano nila malalaman kung nakaramdam siya ng sakit?
Kasama ko dapat siya, pero nagkasakit ako.
Gaya ng lagi kong ginagawa.
Paulit-ulit ko lang itong iniimagine,
kung ano ang nararamdaman niya.
Nang hindi niya alam, hindi siya tumitigil sa pagkamatay.
Stella.
Kahit nandyan ka, hindi mo pa rin malalaman.
Pero wala ako dun.
Namatay siyang mag-isa.
Hindi bat ganyan tayo mamamatay?
Nalulunod, wala lang tubig.
Ang sarili nating mga likido na gumagawa ng maruming gawain.
Iniisip ko ang huling hininga na iyon.
Huminga ng hangin,
walang nakukuha.
Walang hangin, basta...
itim.
Pero sa Monday lang yan.
Kung hindi, hindi ko ito pinag-uusapan.
Ayan yung ngiti.
God, ang ganda mo.
At matapang.
sana mahawakan kita.
nagsinungaling ako...
nung nagkita kami.
Hindi pa ako nakipag-sex.
Hindi ko kailanman ginustong may makakita sa akin.
Ang mga peklat, ang...
ang tubo, wala tungkol sa ito ay sexy.
Lahat ng tungkol sa iyo ay sexy.
Sa tingin ko ikaw ay perpekto.
- Magandang umaga. - Magandang umaga.
Nakikita mo ba ang mga ilaw doon?
Stars ang tawag namin ni Abby sa kanila
at kami ay gumawa ng mga kahilingan.
Hindi niya sinabi sa akin kung ano ang gusto niya, ngunit...
Alam kong gusto niya ng bagong baga para sa akin.
Sana matupad niya ang wish niya.
Oo ako rin.
- Umaga, Barb. - Magandang umaga, Robert.
Nasaan sila?
WHO?
Ano ang pinagsasabi mo?
- Ay, shit. Alam ni Barb na wala na kami. - Sige.
Uh, hahanapin niya muna ako sa NICU, kaya...
Bye! Sige.
Malaya na ako!
Oh...
Ay naku!
Maligayang kaarawan!
Patawarin mo ako. Nakalimutan ko.
Hindi, ayos lang.
Anong ginagawa mo? Marami ka bang ginagawa? Maglakad tayo.
Hindi ko kaya ngayon.
Ako ay humihingi ng paumanhin.
Nag-aaral.
Baka mamaya?
Darating talaga ang mga kaibigan ko mamaya.
ayos lang yan.
May aalamin tayo.
Ako lang, uh,
miss na kita.
Kausapin kita mamaya.
Lahat tama. Bye.
Jason.
Oo, hindi. huwag...
Hindi. Huwag mag-alala tungkol dito. Ayos lang.
Hindi, seryoso, hindi ako galit.
Ayos lang. Gawin mo lang ang iyong bagay.
Kakausapin kita bukas.
Akala mo hindi mo na ako mahahanap.
Alam kong huli na,
pero kailangan naming maghintay hanggang sa magsara ang cafeteria.
kami?
Mm-hmm.
Sorpresa!
Maligayang kaarawan, Will!
Nakaramdam kami ng sama ng loob sa pagtanggal sa iyo, dude.
Pero nag-DM sa amin ang girlfriend mo at kinumbinsi kaming sorpresahin ka.
- Girlfriend? - Maligayang kaarawan.
Napakagaling mo.
Oo, magaling ako.
- Hindi ako makapaniwalang totoo siya. - Alam ko!
- At mas hot pa siya sa personal. - Seryoso.
Uy, halos handa na ang pagkain!
At maligayang kaarawan!
Nais lamang na obserbahan ang master sa trabaho.
- Mga rosas ba iyon? - Mm-hmm.
Napakaganda nila. Paano mo gagawin iyon?
Nagpractice na ako.
Dahil sa susunod na buwan, pupunta kami ni Michael sa aking ina.
Talaga?
Pupunta siya sa tanghalian bukas at pupuntahan ko ito.
Diyos ko!
Mahal niya ako.
At mahal ko rin siya.
- Ay, Poe, ako... Napakasaya ko! - Hindi.
Huwag mo akong idamay. Alam mo namang hindi ko hahayaang umiyak ng mag-isa ang isang babae.
Theyre hap... Theyre happy tears.
Masaya ako para sa iyo, Poe.
Kain tayo!
Poe, saan mo nakuha ang lahat ng ito?
Ang mga ospital ay may mga VIP na kusina kung saan itinatago nila ang lahat ng magagandang bagay.
Alam mo, para sa mga kilalang tao, mga pulitiko.
Pero ngayong gabi, Birthday Boy, para sa iyo ito.
Salud!
Kami ay, parang, sampu!
Oo. At literal kaming naglalagay ng mga sheet sa aming ulo
at tumakbo sa dementia ward!
Ganun lang yun!
- Woo! - Ito ay pandemonium.
- Ito ay baliw. - Ito ang pinakamahusay na Halloween kailanman!
Napakaraming problema ang napasok namin.
At hindi ito ang aming ideya. Tandaan? Abby... Si Abby ang nakaisip niyan.
Ang wild ni Abby.
- Siya ay libre. - Hmm.
Palagi niyang sinasabi na mabubuhay siya nang malaki dahil hindi kaya ni Stella.
Ginawa niya.
Nabuhay siya nang malaki.
Mas malaki kaysa sinuman sa atin.
Gusto niya ang isang clandestine party na tulad nito!
Gusto niya.
- Kay Abby. - Kay Abby.
Kay Abby.
♪ Maligayang Kaarawan sa iyo ♪
Whoo!
Mag wish ka!
I cant blow the candles out or else you guys cant eat it.
Nag wish ako sayo.
Salamat.
Isa. Dalawa.
- Lahat tama. - Tatlo.
Yay!
- Maligayang Kaarawan, Will! - Oo!
Barb?
Hoy!
Akala namin wala ka ngayong gabi.
Gusto mo ayusin ka namin ng plato?
Ayan yun. Ayan yun.
Lahat kayo ay nakakulong sa inyong mga silid habang nakakakuha kami ng mga kultura sa paghinga.
At ikaw.
Lilipat ka sa umaga.
Barb! Barb, hindi niya kasalanan.
Well, baka handa kang isugal ang buhay mo, pero hindi ako!
Katulad nung mga bata pa tayo.
Pero hindi na kayo mga bata, Poe.
Ngunit ligtas kami tulad ng itinuro mo sa amin.
Oh...
Paumanhin, ngunit ito ay masaya!
Sige, matutulog na ako ha?
Magandang gabi.
Isang maliit na pick-me-up?
Salamat.
Mas safe lang kung pupunta siya.
Marahil tama ka.
Kamumuhian niya ako.
Mm-hmm.
Ano na, Poe?
Malamang umupo ulit siya sa call button. Nakuha ko na.
Katok katok. Poe?
Code Blue!
Pansin, lahat ng mga medikal na tauhan.
- Poe! Poe! - Code Blue. Room 310.
- Poe! - Manatili sa akin.
Walang pulso.
Diyos ko! Sige.
- Manatili sa akin, baby. - Hindi siya humihinga.
- Sige na, kaya mo yan. Halika na. - Bag sa kanya. Simulan ang chest compression!
- Halika! - Halika, Poe.
- Halika, baby! Halika, baby. - Bigyan mo siya ng Epi!
Isa itong napakalaking tension pneumothorax. Ang kanyang baga ay bumagsak.
- Ilagay ang mga pad sa kanya! - Halika, buddy.
- Anong nangyayari? - Halika, sweetie!
- Halika, buddy! - Barb, anong nangyayari?
May magpapaalis sa kanya dito! Isara mo yang pinto!
- Barb, anong nangyayari? - Goddamn it! huminga!
Dr. Hamid?
Hindi ngayon, Stella.
Dr. Hamid?
Ako ay humihingi ng paumanhin.
Patawarin mo ako.
Hindi!
Patawarin mo ako.
Hindi!
Diyos ko.
Diyos ko. Wala na siya.
Hindi na siya makikita ni Michael. Hindi na siya makikita ng kanyang mga magulang.
Hindi ko na siya makikita.
Hindi ko na siya niyakap.
Bestfriend ko siya at hindi ko siya niyakap.
Diyos ko!
Nawawala ako sa lahat.
Hoy, hindi ka nawawala sa akin.
Anong ginagawa mo?
- Labas! Labas! - Ako ay humihingi ng paumanhin.
Lumabas ka na lang!
Gusto kong makita ang mga ilaw.
Ito ay dapat, tulad ng, dalawang milya ang layo.
- Hoy, tara, pasok na tayo sa loob. - Pupunta ako.
Sumama ka sa akin.
Stella, hindi ngayon ang oras para magrebelde.
Tungkol ba ito kay Poe?
Ito ay tungkol kay Poe.
Ito ay tungkol kay Abby, ito ay tungkol sa iyo at sa akin
at lahat ng mga bagay na hindi namin magagawang magkasama.
Sa buong oras na ito, nabubuhay ako para sa aking mga paggamot
sa halip na gawin ang aking mga paggamot upang ako ay mabuhay.
Gusto kong mabuhay.
Buhay lang yan, Will.
Matatapos din ito bago natin malaman.
Lahat tama.
Maaari ba tayong sumakay ng taksi?
Gusto kong maglakad at i-enjoy ang gabi.
Glove. Magaling kami.
Paano mo ako laging pinapa-exercise?
Tiyak na mas maganda ito mula dito.
Ano yan?
Oo, kailangan mong ipaliwanag iyon.
Nakuha ito ni Abby para sa akin sa unang pagpunta ko sa ospital.
Lagi ko na itong kasama mula noon.
Iyan ay isang kaluwagan, sa totoo lang,
Dahil wala akong puso na sabihin sa iyo na ang ikatlong dibdib ay maaaring maging isang deal breaker.
Uy, Stella.
Hmm?
Malamig.
Halika na.
Tingnan natin ang iyong mga ilaw.
Huminga tayo.
- Stella? Hoy, huwag mong gawin iyon. - Ooh!
Stella...
Ito ay nagyelo na solid.
Hoy, mga babae.
Nakatanggap lang ako ng tawag mula sa St. Lukes sa Kansas City.
Aksidente sa sasakyan na may mga pagkamatay.
Isang babae, AB neg, 52, thoracic cage size...
- Nagiging baga si Stella. - ETA tatlong oras. Ihanda mo siya.
Diyos ko.
Hindi hindi Hindi Hindi Hindi.
Hindi hindi Hindi Hindi Hindi. Hindi!
Whew!
Hey.
Ayos lang ba ang lahat?
Oo.
Oo, magaling ako.
Oh!
Mahal kita, Stella.
Mahal din kita.
hindi natin kaya.
Alam ko.
Stella.
Oh...
- Shit! - Halika, halika. Halika na.
Ay naku!
Halika na.
Barb. Barb? Barb.
Hindi siya sumasagot at ngayon ay dumiretso na ito sa voicemail.
Hindi na tatakbo si Stella. Hindi niya gagawin iyon.
- Naabot mo na ba siya? - Hindi.
Ito ang nanay ni Will.
- Gaano katagal sila nawala? - Hindi bababa sa isang oras.
Kung ang iyong anak ang dahilan ng pagkawala ng mga baga ni Stella...
- Ang aking anak na lalaki ay kasing sakit ng iyong anak na babae. - Hinding-hindi gagawa ng ganito si Stella.
Ginawa ito ni Stella, Erin. Hindi Will.
Wala siyang alam tungkol sa baga.
Baga?
- Mayroon bang transplant? - Oo.
Oo, para kay Stella. On the way na sila.
Well, sabihin mo sa akin at least isa kang pusa. Gusto mo ba ang mga pusa?
Nagmamay-ari ako ng ferret.
Ako ay isang ferret kid.
Oh hindi. Magiging ferret kid ka.
Maghintay ka.
- Huwag mo itong sagutin. - Halika.
- Talaga, ano ang kailangan nila ngayon? - Ito ay ang aking ina.
- Oo, pero... - Sabihin ko lang sa kanya na okay lang ako.
Stella, mayroon silang bagong baga para sa iyo.
Hoy, mayroon silang bagong baga para sa iyo. Punta tayo sa ospital. Halika na!
Hindi ko pa nakikita ang mga ilaw.
Ang mga ilaw?
Alam mo ba ang tungkol dito? Anong ginagawa natin dito sa labas?
- Punta tayo sa ospital. Halika na. - Limang taon, Will.
- Limang taon? - Iyan ang shelf life.
Ang limang taon ay panghabambuhay para sa mga katulad natin.
- Hindi! Ano ang mangyayari kapag nabigo sila... - Pwede ba tayong pumunta sa ospital, please?
- Halika, umalis na tayo. - Will? Will?
Stella!
Stella.
Halika na.
Pakiusap? Malamig.
Stella!
Stella.
Tulong!
Halika, Stella.
Halika na!
Halika, Stella.
Ano ang mayroon tayo?
Isang 17 taong gulang na babae na may cystic fibrosis.
Mayroon na tayong baga para sa kanya.
- Maaari bang isuot ng isang tao ang isa pang maskara? - Diyos ko. honey.
ayos lang.
Aking anak na lalaki. Nandoon din ang anak ko sa labas.
Ako ay humihingi ng paumanhin. Bumalik ka, pakiusap.
ayos ka lang.
- Nasaan si Will? - Okay lang honey.
Nasaan si Will?
honey.
- Darating! - Will!
- Okay lang ba siya? - Okay naman siya.
Will, nandito ako.
Kunin ang isa pang maskara sa kanya sa lalong madaling panahon, mangyaring.
Ang O2 ay nasa 45. Posibleng hypothermia.
- Kakailanganin natin ng maraming kumot dito. - ayos lang. Hinga lang.
- Stella? - Okay lang, nakuha na kita, honey.
- Stella? - Okay lang, huminga ka lang.
Kailangan mong kumalma. Mayroon na kaming bagong baga...
- Hindi! ayaw ko sa kanila. - Oo, Stella.
Ayoko... ayoko sa kanila.
Stella, ilang taon na naming hinihintay itong mga baga. Ano ang pinagsasabi mo?
Kung hindi mo gagamitin ang baga, sayang, sayang.
Mahal ko siya. Ang mga bagong baga ay walang kabuluhan kung wala siya.
- Ibalik mo sa kanya ang maskara na iyan. - Ituloy mo yan, Will.
- Tumigil ka! Tumigil ka! - Manahimik ka.
Pakiusap! Tumigil ka.
Will!
Pakiusap.
Kunin ang baga.
Para sa akin.
- Sige. - Halika, isuot mo ang maskara.
- Handa na ako. Sige. - Sige. Sige, alis na tayo.
Okay, okay. Dito na lang ako, honey.
Tara na.
- Okay, mahal na mahal kita. - Sige.
Mahal kita, Tatay.
- Okay, dito na tayo. - Mahal kita.
Dr. Hamid.
Binigyan ko siya ng mouth-to-mouth.
Ako ay humihingi ng paumanhin. Wala na akong ibang choice.
Iniligtas mo ang kanyang buhay, Will.
Kung mayroon siyang B. cepacia, haharapin natin ito, okay?
Bumalik ang mga bacterial culture.
Hindi ko alam kung paano, pero malinis siya.
Hindi niya nakuha.
Pero hindi ibig sabihin na hindi na niya gagawin.
Paano si Will?
Gumagana ba ang paggamot?
Hindi.
Ako ay humihingi ng paumanhin.
- Para sa lahat ng ito. - Hindi.
Hindi, hindi, hindi, mahal.
Hindi mo kasalanan.
Nanay. Hey.
Hey.
Ano? Ano ito? Ano ito, honey?
Maaari mo ba akong tulungan sa isang bagay?
Kasama ba kayo?
- Talagang. - Mm-hmm.
Barb?
Hell, yeah, pasok na ako.
Siya ay sedated. May ilang oras pa tayo.
May oras tayo.
Tapos na. Sabi nila oo.
Sige.
- Gawin natin ito. - Gawin natin.
Ginawa ko na ang lahat ng ginagawa ko dito, Will. Tapos na ako.
Salamat.
Nagigising na siya.
Hoy, honey.
- Hoy, sweetie, ang galing mo! - Hi! ginawa mo talaga.
- Magaling ang ginawa mo. - Ginawa mo!
- Napakaganda ng ginawa mo, baby. - Oo.
Mabuti ang ginawa mo.
ayos lang.
Mayroon kaming para sa iyo.
My beautiful, bossy Stella.
Totoo naman yata ang sinasabi ng libro mo.
Na ang kaluluwa ay walang alam sa oras.
Ang aking pagsubok sa droga ay hindi gumagana.
Gusto kong malaman mo na nitong nakaraang buwan
mananatili magpakailanman para sa akin.
Ang tanging pinagsisisihan ko ay hindi mo nakita ang iyong mga ilaw.
Sa wakas ay hindi na kita nakaimik.
Alam mo, laging sinasabi ng mga tao
kung mahal mo ang isang bagay, dapat matuto kang bumitaw.
Akala ko kalokohan yun.
Hanggang sa pinanood kitang halos mamatay.
Sa sandaling iyon, si Stella,
walang bagay sa akin.
Maliban sa iyo.
Ako ay humihingi ng paumanhin.
ayoko pumunta.
Ang gusto ko lang ay makasama ka.
hindi ko kaya.
Kailangan kong maging ligtas ka...
mula sa akin.
Hindi ko alam kung ano ang susunod,
pero wala akong pinagsisisihan dito.
Maaari mo bang ipikit ang iyong mga mata?
Hindi ko lang alam kung kaya kong lumayo kung nakatingin ka pa rin sa akin.
Pakiusap.
Mahal kita...
sobra.
Iniwan niya ito para sa iyo.
Human touch.
Ang aming unang paraan ng komunikasyon.
- Sabihin, Hi, Auntie Stella. - Kaligtasan, seguridad, ginhawa,
lahat sa magiliw na haplos ng isang daliri.
O sa suklay ng labi sa malambot na pisngi.
Uy, Stella. Hindi mo maitatala iyon. Hindi.
Ito ang nag-uugnay sa atin kapag tayo ay masaya...
Abby, hindi.
...nagpapalakas sa atin sa panahon ng takot...
- Maaari mo bang i-off iyon? - Stella!
...nasasabik tayo sa mga oras ng pagsinta...
Ah. Hindi. Stella, hindi. Tumigil ka!
...at pag-ibig.
Kailangan natin ang haplos na iyon mula sa mahal natin na halos kasing dami ng kailangan natin ng hangin para makahinga.
Ngunit hindi ko naintindihan ang kahalagahan ng pagpindot,
yung touch niya...
hanggang sa hindi ko makuha.
Kaya, kung pinapanood mo ito,
at kaya mo,
hawakan mo siya.
Hawakan siya.
Masyadong maikli ang buhay para magsayang ng isang segundo.
Downloaded from subtitlesnest.com