Dotyk człowieka.
Nasza pierwsza forma komunikacji.
Bezpieczeństwo, ochrona, komfort,
wszystko w delikatnej pieszczotie palca.
Albo muśnięcie warg na miękkim policzku.
Łączy nas, gdy jesteśmy szczęśliwi...
podtrzymuje nas w chwilach strachu...
ekscytuje nas w chwilach namiętności...
i miłość.
Potrzebujemy dotyku tego, którego kochamy, prawie tak samo jak powietrza do oddychania.
Ale nigdy nie rozumiałem, jak ważny jest dotyk,
jego dotyk...
dopóki nie mogłem tego mieć.
Oh!
- O tak. - Oh!
O tak. Ten jest idealny.
Właściwie linie opalenizny mogą być niesamowite.
O mój Boże. To nie zakrywa nawet połowy twoich cycków.
Nie, potrzebujesz czegoś...
- To naprawdę urocze. - To naprawdę urocze.
- Tak. - Daj mi zobaczyć.
- Lubię to. - To naprawdę ładne.
Ale nie jestem w stanie stwierdzić, czy nie jest zbyt tandetny
czy nie jest wystarczająco głupi?
Cześć!
- Jesteś z nami? - OK, zgadnij co.
Taylor i Mason czekają na nas rano na lotnisku.
Co to za twarz?
- O mój Boże! - Co?
- Ja wiem. Ja wiem! - Co? Czekać. Co?
Stary, Mason i Brooke zerwali.
- Nie, nie zrobili tego. - Tak zrobili.
O mój Boże! Maja!
- Zrobisz to! - Tak.
Chciałbym tam być i zobaczyć to osobiście.
Szkoda, że zaplanowałeś to na ten rok, a nawet nie zdążyłeś pojechać.
Dobrze,
możesz po prostu przerobić mnie w Photoshopie za pomocą swoich fantazyjnych aplikacji do edycji.
- O czym mówisz? - Wiesz co.
- Ja nie. - Ten, od którego robią się pryszcze
i twój mały sztuczny rumieniec.
- Zamknąć się. - Rzęsy.
- Twoje rzęsy nie są aż tak długie. - Jesteście irytujący.
OK, chodź. Dziękuję za burgery.
Szczerze mówiąc, będziecie się świetnie bawić.
- Dobra? - Dobra.
- Do widzenia. Kocham cię. - Kocham Cię bardziej.
- Kocham cię. - Będziemy tęsknić. Do widzenia.
Mwah. Stosuj ochronę.
Dzięki mamo.
Witaj świecie!
Zatem znów jadę do szpitala na kolejną rehabilitację.
Potrzebuję jeszcze kilku rund antybiotyków
żeby pokonać ten mały ból gardła, który mnie...
Cześć, Barb!
Ból gardła?
Jasne, z gorączką 102.
- Miałem gorsze. Powiedz cześć! - Stella, zabierz mi to sprzed twarzy.
- Dobrze wyglądasz! - Wiem to.
Ludzie, Stella wróci zaraz po tym, jak ją wszystko przygotujemy.
Słyszałeś panią szefową.
Uważam, że to jej najlepsze dzieło.
Cześć, Stello.
Wow.
Wow. Wiele się zmieniło przez ostatnie sześć miesięcy.
Tak. Termin ma na marzec.
Zegnij ramię, proszę.
- W którym pokoju jest Poe? - 310.
I otwórz się.
W porządku.
Wszystko gotowe. Do zobaczenia za chwilę.
Dziękuję, Julie.
Wow. Czy jesteś pewien, że to jest w porządku?
Nadal będę Cię monitorować. I tak, jest w porządku.
Co bym bez ciebie zrobił?
Umarłbyś.
To prawda.
Więc Barb pozwala mi tym razem trzymać wózek z lekarstwami w moim pokoju.
I zostawiła mi paczkę tabletek, trochę soku G.
Mniam! To jest płynne odżywianie
która trafia prosto do żołądka przez rurkę G.
Tak więc, do każdej z was, dziewczyn
chciałbym móc jeść 5000 kalorii dziennie i nie przytyć ani kilograma,
Zamienię cię lada dzień.
Dzisiaj prawdopodobnie będę to wszystko reorganizować
ponieważ jak wielu z Was wie, jestem lekko analny.
Przez lekko analny mam na myśli klinicznie OCD.
A więc spokój.
Cześć chłopaki.
Nowe dziecko na górze.
Spotkajmy się o 15.
- Cześć, Cynthio. - Cześć, Stello.
Cześć.
Sprawdziłem harmonogram pielęgniarki. Chyba, że wciśniesz dupę w przycisk połączenia,
nikt nie będzie ci przeszkadzał przez godzinę.
Hej. Muszę spać na tym łóżku, ok?
Wow. To znaczy, nie jesteśmy zwierzętami.
Nie martw się. To nie potrwa długo.
Hej! O czym mówisz, Willis?
Widziałem, jak poruszałeś się w swoich rzeczach.
To było...
Było tego dużo.
Będziesz tu przez chwilę?
Cześć?
Oh.
Jesteś głuchy.
Czy nie powinieneś zadbać o pokój dla swoich gości?
Wynajmujesz na godziny czy co?
Więc to ty czaiłeś się w korytarzu.
Mmm, ja się nie czaję, a ty mnie tu śledziłeś.
Chciałem się przedstawić,
ale to twoje małe nastawienie...
Niech zgadnę. Jesteś typem faceta, który ignoruje zasady
bo dzięki temu czujesz, że masz kontrolę. Czy mam rację?
Nie mylisz się.
Myślisz, że to słodkie?
Czy uważasz, że to słodkie?
Wypożyczanie pokoju znajomym na seks jest obrzydliwe, więc nie.
Nie lubisz seksu?
Nie ja lubie...
seks. Lubię seks.
Seks jest w porządku.
„W porządku” nie jest wyraźnym potwierdzeniem, ale jeśli tylko będę mógł, wypracuję wspólną płaszczyznę porozumienia.
- Nie mamy nic wspólnego. - Och, zimno.
Co... Co tu robisz?
Zawsze sześć stóp. Oboje znacie zasady.
Will, wracaj do swojego pokoju.
Proszę bardzo.
Mała nazwa Twojego profilu psychologicznego.
Jestem Will Newman.
I Ty jesteś?
Głuchy.
Stella, dziękuję za założenie maski.
Stella.
Musisz się rozjaśnić.
To po prostu życie.
To się skończy, zanim się zorientujesz.
Więc jest CFerem?
- B. cepacia. - Mhm.
Część nowego badania leku dotyczącego cewaflomaliny.
Podpisujesz umowę i możesz...
możesz pocałować na pożegnanie możliwość nowych płuc.
Od tej bakterii nie ma odwrotu.
Nie zbliżaj się.
Witaj świecie!
OK, AffloVest jeszcze 30 minut i gotowe.
Potrzebujesz czegoś jeszcze, zanim wyruszę w drogę?
Budyń czekoladowy dla dwojga?
Och, więc co? Jestem teraz obsługą pokojową?
Muszę skorzystać z przywilejów.
Dobry.
Dobra dziewczyna, dobra dziewczyna.
W porządku, dobrze. Prawidłowy.
Jasne, kochanie.
- Do zobaczenia jutro. - Cześć, Barb.
Dobra.
Jak wszystkie dzieci chore na mukowiscydozę, urodziłem się w stanie terminalnym,
co nie musi oznaczać, że jutro umrę,
ale jutro mogę umrzeć.
Każdy może jutro umrzeć.
Po prostu mam trochę mniej czasu niż wszyscy inni.
Moje płuca mają teraz około 50% sprawności.
Więc przy tym tempie,
Doktor Hamid mówi, że zanim ukończę pierwszą klasę liceum, będę potrzebował przeszczepu.
To będzie świetna zabawa.
Cześć chłopaki! Cii!
Jesteśmy na OIOM-ie
bo mam obsesję na punkcie dzieci.
- I Barb... - O nie, nie, nie.
Piękna Barb pozwala mi teraz przyjść tu sama.
Jak wiadomo, mukowiscydoza jest chorobą genetyczną
to w zasadzie sprawia, że moje ciało produkuje gówniane tony śluzu.
Ciekawostka: muszę zachować szczególną ostrożność w towarzystwie innych osób chorych na mukowiscydozę.
Zasada jest taka, że nie powinniśmy zbliżać się na odległość mniejszą niż sześć stóp
ponieważ moglibyśmy złapać nawzajem bakterie.
Wiele osób nie zdaje sobie sprawy z istnienia nowych płuc
zazwyczaj trwają tylko około pięciu lat,
co właściwie jest w porządku, ponieważ większość z nas
po prostu próbują przeżyć wystarczająco długo, aby pojawiło się nowe leczenie.
Cześć chłopaki!
Po prostu odpoczywam w mojej nowej kamizelce AffloVest,
co jest naprawdę fajne, bo teraz nie muszę być podpięty do ściany,
co oczywiście nie jest prawdą, ponieważ wiszę do góry nogami na łóżku.
To naprawdę jest dobre na pozbycie się śluzu i takie tam.
Ja wiem. Urocze, prawda?
Cholera, dziewczyno.
Wyglądasz na zmęczonego.
Kim on jest?
Czy to ktoś, kogo znam?
Co dostałeś?
Co? Czy to trufle? Jak zdobyłeś trufle?
- Och, musisz je zabrać ze sobą, siostro. - Wow.
Spójrz, jaki ostry jest ten wózek z jedzeniem.
Jestem pod wrażeniem.
Dobra, porozmawiajmy o mnie.
Jestem singlem!
Rozstałaś się z Michaelem?
Może ze mną zerwał.
- Zrobił to? - To było wzajemne.
Nie, tak nie było.
Dlaczego? Właściwie to naprawdę go lubiłeś.
A ja myślałam, że to będzie ten jedyny.
Najwyraźniej nie jest.
W każdym razie pieprzyć go, prawda?
Przynajmniej tak musisz zrobić.
Poego? Poego?
Poego?
Poe, wszystko w porządku?
Zadławienie, 310.
Przykro mi, Julie.
Moja noga nacisnęła przycisk połączenia.
Przestraszyłeś nas, Poe.
- Tak, następnym razem spróbuj przeżuć. - Dobra.
Tutaj, Stello.
Ciesz się truflami, dupku.
I proszę zachować ostrożność.
Kocham Cię, Stello!
Pierwsza faza badań klinicznych rozpoczęła się zaledwie 18 miesięcy temu,
więc musimy uzbroić się w cierpliwość
i Will musi nam w tym pomóc.
Ryzyko zakażenia krzyżowego będzie teraz jeszcze większe, więc...
Nie kaszluj na innych CF.
Cóż, nie podchodź wystarczająco blisko, aby ich dotknąć, dla ich bezpieczeństwa i twojego.
Zawsze sześć stóp. Mam to.
Will, żeby to zadziałało, musisz trzymać się swojego schematu.
- OK, do zobaczenia wkrótce. - W porządku.
Cześć! O mój Boże!
Masz na sobie kostium kąpielowy!
Cześć, Maja!
Cześć!
Och, oficjalnie jestem zazdrosny. To wygląda bardzo zabawnie!
- Tęsknimy za Tobą! - Bardzo za tobą tęsknimy!
- Też za tobą tęsknię! - Masz gości wśród uroczych chłopaków?
Nie. Nie, on nie jest słodki.
Co?
Chłopak?
Co?
- Pokaż nam! Pokaż nam! - Pospiesz się!
Co robisz? Czy masz życzenie śmierci czy coś?
Hej!
Moje płuca są tostowe, ok?
Czy możesz pozwolić mi cieszyć się tym widokiem, póki mogę?
Czy wiesz, jakie masz szczęście, że tu jesteś?
Aby wziąć udział w tym badaniu leku?
Skąd wiesz o mojej próbie leku?
Pytałeś o mnie?
Jeśli cię to nie obchodzi,
potem wyjdź.
Oddaj swoje miejsce komuś innemu. Kogoś, kto tego chce, kto chce żyć.
Dobra.
Co robisz? Będzie?
Willu, nie! Proszę, zejdź na dół!
Will, przestań, proszę!
Proszę, zejdź już na dół!
Willu, przestań! O mój Boże!
Bóg!
Zrelaksować się!
Cienki.
W takim razie zostań tutaj.
Pospiesz się. To był żart.
Hej, to był żart!
Cholera!
Gdzie jest twój wózek z lekarstwami i pigułki i dlaczego twoja kamizelka AffloVest leży na podłodze?
Czy... Czy mogę zobaczyć twój schemat?
Uh... to nie twoja sprawa.
Czy to... Co?
Dlaczego...
Czy tak wygląda tętniak?
- Dlaczego? Uch! - Hej!
Rozumiem, że masz jakiś kompleks bohatera ratującego świat,
- ale czy możesz mnie w to nie wtrącać? - Te leki nie są opcjonalne.
Pewnie dlatego ciągle wpychają mi je do gardła.
Doprowadzasz mnie do szału.
Hej.
Stello, chodź!
Sześć stóp!
Proszę, abyś ściśle i całkowicie przestrzegał swojego schematu.
Dlaczego nie...
Dlaczego nie powiesz mi, co się właściwie dzieje?
Mów do mnie. Nie będę żartować ani się śmiać.
Mam problemy z kontrolą.
I muszę wiedzieć, że wszystko jest w porządku,
i wiem, że nie leczysz się
i naprawdę, naprawdę mnie to psuje.
OK, chcę ci pomóc.
Ja robię.
Nawet nie wiem, jak zrobić to, o co mnie prosisz.
To jest głupota!
To jest głupota! Wszyscy CF wiedzą, jak samodzielnie stosować leczenie.
W wieku 12 lat jesteśmy praktycznie lekarzami.
Mówisz poważnie?
Czy naprawdę cię zawiodłem?
Tak.
W porządku.
Pomogę ci.
Ale jeśli to zrobię,
co będę z tego mieć?
Nie, nie tak... ja...
Chcę cię narysować.
NIE.
Dlaczego nie? Jestem poważny.
NIE.
Dobra.
Wtedy nie ma umowy.
Naprawdę nie da się ćwiczyć choćby odrobiny dyscypliny
nawet po to, by uratować własne życie?
Stella, nic nie uratuje nam życia.
Oddychamy pożyczonym powietrzem.
Ciesz się tym.
Cienki.
Ale nie pozuję godzinami. I twój schemat, robimy to po mojemu.
OK, pierwszą rzeczą, którą zrobisz, będzie przyniesienie wózka medycznego do swojego pokoju. Umowa?
Umowa. Wstrząsnąć tym?
Śmieszny.
Oj.
Gówno!
O nie, nie, nie.
Hej.
- Przegapiłeś występ. - Tak. Robisz tam akrobacje?
Cóż, nie ma lepszego miejsca na złamanie nogi.
To uczciwe.
Jestem Will.
Jestem Poe.
B. cepacia.
Cholera, to trudne.
Tak.
Więc żaden przeszczep płuc dla mnie.
Kiedy to zakontraktowałeś?
Jakieś osiem miesięcy temu. Bardzo szybko się skolonizował.
Przez minutę byłem na liście do przeszczepu, a potem...
Jestem pewien, że to właśnie takie nastawienie przyprawia Stellę o szał.
Tak, co z tym?
Powiedziała mi, że ma problemy z kontrolą czy coś.
Nazywaj to jak chcesz. Ona ma to gdzieś. Trzyma mnie w kolejce.
Więc, uh,
czy wy dwoje...
NIE.
Nie nie nie.
Znam tę dziewczynę, odkąd miałem jakieś siedem lat.
Nie wiem, stary.
Wygląda na to, że ją kochasz.
Oczywiście, że ją kocham.
Dlaczego więc nic z tym nie zrobiłeś?
Ponieważ...
ona nie jest on.
Nie martw się. Nie lubię białych chłopców.
Doktor Hamid powiedział, że nagle chcesz być odpowiedzialny za swój własny schemat leczenia.
Nie każ mi tego żałować.
- Wytarłeś wszystko? - Tak. To nie był mój pomysł, wiesz?
Czy nadal mamy jasność?
Tak. Pośpiesz się.
Prawie skończyłem.
Dobra. Twój wózek medyczny jest gotowy.
Stworzyłem aplikację dla osób cierpiących na choroby przewlekłe.
Poinformuje Cię, kiedy należy wykonać zabiegi i...
Stworzyłeś aplikację?
Tak jak to zbudowałeś?
Niespodzianka.
To całkiem proste.
Powinieneś być w stanie to rozgryźć.
OK, Stello. Nie mów mi, że ten jeden raz, kiedy zainteresujesz się jakimś facetem,
on jest CFerem.
Właśnie pomogłem mu ustawić wózek medyczny.
To... To wszystko. To wszystko.
Znam cię, Stello.
Organizowanie wózka medycznego jest jak gra wstępna.
To się nazywa maniery!
Czy zakładasz swoją AffloVest?
Tak.
Pokaż mi.
Nie mogę. Jestem półnagi.
Powinnaś teraz założyć kamizelkę AffloVest,
i czy zabrałeś swojego Kreona?
Czy to są czopki?
Dobra.
Ok, nie mogę ci ufać, więc to będzie wyglądało tak.
Będziemy wspólnie przeprowadzać zabiegi
dzięki temu wiem, że faktycznie je robisz. Dobra?
Zawsze szukasz sposobu, aby spędzić ze mną więcej czasu, prawda, Stella?
Do widzenia.
Robię to odkąd byłem małym dzieckiem.
Więc po prostu wlewasz je wszystkie do budyniu i mieszasz. Czy to robisz?
Dobranoc.
Dieta rozwodowa nie wygląda dobrze, mamo.
O czym mówisz?
Jesteś za chudy. Tata potrzebuje kąpieli. Kradniecie mój wygląd.
Kradnę twój wygląd?
- Mhm. - OK, może potrzebuję tego bardziej niż ty.
NIE!
- O mój Boże! - Brutto.
Jak to się stało?
O stary! Potrzebujemy serwetek.
O, tutaj, kochanie.
Tak bardzo cię kocham.
Ja wiem. Ja też cię kocham.
Nie wiem co bym bez ciebie zrobiła.
Jak to jest?
Nie najlepiej.
Spróbujmy Bactrobanu, zobaczymy jak będzie wyglądać za dzień lub dwa.
Może uda nam się to wyjaśnić, co?
Oh. Będę na siłowni.
Dziękuję, Doktorze!
- Hej, wiesz, to jest do bani. - Mhm.
Kiedy nasza umowa stanie się korzystna dla obu stron?
Zrobiłem wszystko, o co prosiłeś, bez zwrotu mojej inwestycji.
Naprawdę chcesz mnie narysować po treningu?
Tak.
NIE.
Jestem obrzydliwy, spocony i śmierdzę.
„Moje włosy są brudne.
Jestem zbyt zmęczony.
Mój wózek medyczny jest brudny.”
Cienki.
Wtedy będę się mocniej pocić. Tylko dla Ciebie.
Narysuję ten pot.
Co to jest?
Moja lista rzeczy do zrobienia.
Lista rzeczy do zrobienia?
To dość staromodne jak na kogoś, kto tworzy aplikacje.
No cóż, aplikacja nie daje mi satysfakcji z robienia...
To.
Co jeszcze znajduje się na Twojej liście rzeczy do zrobienia?
Moja główna lista czy moja codzienna lista?
Tak, oczywiście, że masz dwie listy.
Lista mistrzów. To najważniejsza sprawa, prawda?
Dobra.
„Zgłoś się na ochotnika do ważnej kampanii politycznej”.
Zrobione.
„Przestudiuj wszystkie dzieła Williama Szekspira”. Zrobione.
„Dziel się z innymi ludźmi wszystkim, co wiem o mukowiscydozie”.
To moja strona YouTube.
Więc twoim planem jest umrzeć naprawdę mądrze
żebyś mógł dołączyć do zespołu debatującego o zmarłych czy coś?
A co z podróżowaniem po świecie?
„Naucz się grać na pianinie”.
Zrobione.
„Mów płynnie po francusku”.
Możesz na mnie spojrzeć przez chwilę?
Chcesz usłyszeć moją listę?
NIE.
Zajęcia malarskie z Bobem Rossem.
On jest martwy.
Tak, nieważne. Uch...
Seks w Watykanie.
Wolałbym pomóc ci poznać Boba Rossa.
Nie wiem.
Chciałbym podróżować po świecie.
Właściwie, to trzeba coś zobaczyć, a nie...
z wnętrza tych szpitali.
Dziękuję.
Po co?
Za powiedzenie czegoś prawdziwego.
Czy to była sprawa Watykanu?
Możesz się pospieszyć?
Dobra. Pomyślałem, że może chciałbyś wiedzieć, jakie to uczucie. Jesteś gotowy?
I przyprowadziłem kumpla do skakania.
Nie martw się. Przytrzymam go mocno.
W porządku, Abby, gotowa wyskoczyć z samolotu?
Gotowy! Wszystkiego najlepszego, Stello.
Kocham cię, Stello. Zobaczymy się wkrótce.
Ja też cię kocham.
Lubię cię takiego widzieć.
Jak co?
Pełen nadziei.
W porządku.
Hej, Julie.
A co jeśli to nie zadziała?
A co jeśli tak się stanie?
Ha ha!
Dlaczego kreskówki?
Są wywrotowi.
Mogą być lekkie i zabawne, ale mają potężną moc.
Myślę, że dobrze narysowana kreskówka może powiedzieć o wiele więcej niż słowa.
Tak?
Co to dokładnie oznacza?
O wiele więcej, niż mogłyby to kiedykolwiek wyrazić słowa.
Myślę, że jest naprawdę nieźle.
Myślę, że to naprawdę dobre. Za tobą.
Co to jest?
Och, to są płuca. To genialne.
Czy ty to zrobiłeś?
Nie, moja starsza siostra, Abby.
Wow. Jest naprawdę dobra.
Chętnie zobaczę więcej jej rzeczy. Czy masz jakieś?
Nie musimy dzielić się naszymi historiami, ok?
Możemy po prostu wspólnie przeprowadzić leczenie.
Cześć ludzie! Muszę zrobić badanie polinosowe...
Polipektomia.
Usuwamy polipy z przewodów nosowych.
A Stella jest zdenerwowana.
Ale będę tam, żeby śpiewać jej do snu.
Tak jak zawsze.
♪ Kocham Cię buszelem i dziobem ♪
- ♪ Buszel i dziób ♪ - Nie śpiewaj jeszcze całości.
- Zepsujesz to. Cii! - ♪ Uścisk wokół szyi ♪
- ♪ I beczka i kupa ♪ - Zepsujesz to.
♪ I beczka i kupa. I mówię o tobie przez sen ♪
Ale poważnie.
Będę tam, kiedy pójdziesz spać i będę tu, kiedy się obudzisz.
Dobra?
Dobra.
Kocham cię.
Ja też cię kocham.
Moja siostra, Abby, panie i panowie.
- Swoją drogą, jest singielką. - Dobra, przestań!
- Jej cyfry to... - Przestań!
To było w zeszłym roku.
Abby nie pojawia się później w żadnym z filmów.
Znalazłem Instagram Abby. To znaczy, to głównie sztuka,
ją i Stellę, ale masz rację.
Nie publikowała żadnych postów przez jakiś rok.
Barb nie widziała, jak wchodziłeś, prawda?
NIE.
Abby nie żyje, prawda?
Jesteś delikatny jak młot pneumatyczny.
Nie mamy czasu na delikatność, Stello. Umieramy.
Czy możesz przestać mi przypominać, że umieram?
Rozumiem. Rozumiem.
- Dobra? Po prostu nie mogę. - Dobra.
Umierałem przez całe życie.
Każde urodziny obchodziliśmy tak, jakby były moimi ostatnimi.
- Ja wiem. Ja też. - Nie wiesz.
Ponieważ wtedy, tak, jak zauważyłeś, Abby zmarła.
A potem rozpadło się małżeństwo moich rodziców.
I to miałem być ja.
Wszyscy byli na to gotowi. Każdy był na to przygotowany.
Ja po prostu... nie mogę umrzeć.
Ja tylko... Moi rodzice... Nie mogę.
Czy to dlatego masz taką obsesję na punkcie swojego schematu leczenia?
T-ty nie boisz się śmierci. Masz winę ocalałego.
- Będzie? - Jesteś chorą dziewczyną z poczuciem winy ocalałej.
- To jest poza twoją kontrolą. - Spójrz, spójrz, Will.
Po prostu nie mam innego wyboru, ok?
- To właśnie próbuję ci powiedzieć... - Nie! Will, ja nie.
OK, Stello. Hej, przepraszam.
Powinniśmy pomedytować... Stella, daj spokój!
Wiedziałeś, że miał problemy z granicami.
O ile to ma znaczenie, nie sądzę, że chciał cię skrzywdzić.
Tak, ale nadal jest to denerwujące.
Na przykład powiedział „Abby” i „martwy” w tym samym zdaniu, jakby to nie była żadna wielka sprawa.
Powinienem tam być.
- Powinienem tam być. - Zatrzymywać się. Stella.
Stello, spójrz na mnie.
Nie możesz wiedzieć.
Po prostu nie możesz.
Przestań się torturować.
Och, ta choroba jest więzieniem.
Chcę cię przytulić.
Po prostu udawaj, że robię to właśnie teraz.
Kocham cię.
Ja też cię kocham.
Chcesz zjeść lody?
- Tak. - Pospiesz się.
Jeśli infekcja dostanie się do krwioobiegu...
Hej.
Będzie dobrze.
Nie wiesz tego.
Masz rację. Ja nie. To ryzykowne.
Ale sepsa to większy potwór.
Hej.
Jesteś wojowniczką, Stello Grant.
Zawsze byłeś.
Więc...
Tak?
Tak.
W takim razie jutro rano.
Powiadomię twoich rodziców.
Hej.
Jesteś tu.
Jestem tutaj.
Mam twoją kreskówkę. Zostało ci wybaczone. Kopia zapasowa.
Przegapiłeś nasze leczenie. Co się dzieje?
Zainfekowany przewód G.
Doktor Hamid martwi się sepsą, więc wymienia ją rano.
- Idę pod generała. - Cholera.
Czy twoje płuca są na to gotowe?
Załóż nebulizator o 8:00 i AffloVest, dobrze?
Co Ty tutaj robisz?
Myślałam, że to łazienka. Szczerze mówiąc.
To twoja pierwsza operacja bez Abby.
Skąd to wiesz?
Widziałem wszystkie twoje filmy.
Ktoś mógłby powiedzieć
Jestem twoim największym fanem.
Mam więc wielką nadzieję, że tego nie schrzanię.
♪ Kocham Cię buszelem i dziobem ♪
- ♪ Buszel i dziób ♪ - Odejdź.
- ♪ I uścisk na szyi ♪ - Odejdź.
♪ Uścisk na szyi I beczka i kupa ♪
♪ Beczka i kupa ♪
♪ I mówię o tobie przez sen ♪
Nasza babcia nam to śpiewała.
Musiałem to wpisać w Google. Jest naprawdę stary.
Ja wiem.
Co do cholery...
- beczka i kupa? - Beczka i kupa?
Tak.
Nic ci nie będzie.
Obietnica?
Hej.
Jesteś gotowy, aby wypuścić ten program w trasę?
Tak.
O cholera, nie!
Będzie!
Bała się.
Chciałem tylko zrobić coś miłego.
Pospiesz się!
Jest w większym niebezpieczeństwie pod znieczuleniem niż ze mną.
Trevora Vona.
Właśnie takiego mi przypominasz.
Trevora Vona i Amy Presley.
Oj, byli...
Byli zakochani.
I pozwoliłam im łamać zasady, żeby mogli być szczęśliwi.
I niech zgadnę.
Umarli?
Tak, Will, zrobili to.
Na moim zegarku.
I niech mnie diabli, jeśli pozwolę, żeby to się powtórzyło.
Będzie dobrze.
Wiesz co robić.
Mhm.
Dziesięć, dziewięć...
...osiem,
siedem...
sześć...
Cii.
Hmm.
Oh...
Cześć to ja.
Zadzwoń do mnie, bo tęsknię, ok?
Ale nie dzwoń do mnie, bo właśnie wyszłam z operacji i jestem naprawdę zmęczona.
Ale zadzwoń do mnie, kiedy to dostaniesz, bo...
jesteś słodki.
I chcę cię zobaczyć
i twoje puszyste włosy
i twoje małe, chude nogi.
Dobra?
Ale nie dzwoń do mnie, bo...
jeśli usłyszę twój seksowny głos, nie będę mógł spać, więc...
Zadzwoń do mnie, kiedy to odbierzesz, dobrze?
Do widzenia.
Will nie przyjdzie.
Będzie?
Nie wyjdę, dopóki nie otworzysz drzwi.
Nie mogę.
Proszę tylko otworzyć drzwi i możemy o tym porozmawiać.
Dobra? Nie obchodzi mnie, co powiedziała Barb, po prostu...
Otwórz drzwi.
Stella...
Nie mogę.
Willu, chodź.
Odejdź, Stello.
Może tak będzie lepiej.
Nie, mogę to rozgryźć.
Muszę to rozgryźć.
Nie jesteśmy normalnymi dziećmi.
Nie możemy ryzykować w ten sposób.
Daj spokój. Tego też mi nie dasz?
Przyznaj się, co się tutaj dzieje.
Will lubi ryzyko, podobnie jak Abby.
Co to ma znaczyć?
Myślisz, że to ja boję się podejmować ryzyko?
A co z tobą, twoim życiem i twoimi związkami?
Ty i Tim, ty i Rick, ty i Michael.
- Nie idź tam. - Och, mógłbym iść dalej.
Wiedzieli, że jesteś chory i kochali cię.
- To ty uciekłeś. - Nie wiesz o czym mówisz.
Zniszczyłeś każdą szansę na miłość, jaką kiedykolwiek miałeś,
więc zachowaj swoje rady dla siebie.
Suka.
Dupek.
Wiesz, że masz rację.
Obawiam się.
Wiesz, co ktoś dostaje za to, że mnie kocha?
Zapłacą za całą moją opiekę, a potem będą patrzeć, jak umieram.
Odliczenia, leki, pobyty w szpitalu, operacje.
Kiedy ukończę 18 lat, nie będzie już pełnego ubezpieczenia.
Komu mam to założyć?
Michael czy moja rodzina?
To moja choroba, mój problem.
Może uda nam się nakłonić Willa do poślubienia ciebie. Jest naładowany.
Nie jest wybredny. On cię lubi.
Przepraszam...
o tobie i Willu.
Stellę?
Co?
Stellę?
Cześć.
Jest coś nieco innego, o czym chcę dzisiaj porozmawiać.
Burkholderia cepacia.
Ryzyko, ograniczenia,
i zasady zaangażowania.
B. cepacia jest odporną bakterią.
Dobra? Jest tak adaptacyjny, że dosłownie żywi się penicyliną.
Zatem naszą pierwszą linią obrony jest...
Cal Stat, sterylizator do rąk klasy szpitalnej.
Stosuj obficie i często.
Następny jest dobry, staromodny lateks!
Wypróbowane i prawdziwe.
Stosowany do ochrony we wszystkich rodzajach działalności.
B. cepacia najlepiej rozwija się w ślinie lub flegmie.
Ciekawostka, kaszel może przebyć sześć stóp,
kichnięcie może osiągnąć prędkość do 200 mil na godzinę.
Ale „bez śliny” oznacza także zakaz całowania.
Kiedykolwiek.
Zatem naszą najlepszą obroną jest dystans.
Zawsze sześć stóp.
Ta-da!
Oto kij bilardowy.
Mierzy około pięciu stóp.
Pięć stóp.
Dużo myślałem o stopie numer sześć.
I wiesz co? To mnie wkurzyło.
Kiedy masz mukowiscydozę, tak wiele zostaje Ci odebrane.
Żyjesz każdym dniem swojego życia
zgodnie z zabiegami, pigułkami i harmonogramami.
Większość z nas nie może mieć dzieci.
Wielu z nas nie żyje nawet na tyle długo, aby starać się o dzieci.
Cholera, trudno to wyjaśnić,
ale nawet trudno się zakochać.
Więc po tym wszystkim, co CF mi ukradł,
od nas,
Nie mam nic przeciwko ukradnięciu czegoś w zamian.
Jedną nogą.
Jedną pieprzoną stopę
przestrzeni, odległości, długości, czy jakkolwiek chcesz to nazwać.
Nie mam nic przeciwko ukradnięciu tego z powrotem.
Ponieważ CF...
nie jesteś już złodziejem.
To ja jestem teraz złodziejem.
Pięć stóp od siebie.
Umowa?
Jesteś w?
Jestem za.
atrium. 9:00.
Dlaczego nie spakowałam nic ładnego?
Och, bo zawsze pakujesz się na gorący romans w szpitalu.
Czy to jest przezroczyste?
Nawet o tym nie myśl, ho.
Cześć.
Cięł i uciekał, kiedy się urodziłem.
Chyba posiadanie chorego dziecka nie było częścią jego planu.
A co z twoją mamą?
Jest piękna, zdecydowana i mądra.
Jest skupiona tylko na mnie i tylko na mnie.
Zatem od jutra, kiedy skończę 18 lat, będę podejmował decyzje za siebie.
Czekaj, czekaj, czekaj, czekaj.
Jutro są twoje urodziny?
Mogłeś mi to powiedzieć. Nie mam dla ciebie prezentu.
A może po prostu obiecasz, że zostaniesz przy następnym?
Pospiesz się.
Uciekam stąd.
Jest jedna teoria, która mi się podoba
który mówi: „Aby zrozumieć śmierć, trzeba spojrzeć na narodziny”.
Więc, jak
kiedy jesteśmy w łonie matki, żyjemy tą egzystencją,
nie wiedząc, że nasze następne istnienie jest już o krok.
Więc może tak samo jest ze śmiercią.
Może śmierć to tylko następne życie, ale o cal dalej.
A może to po prostu długi sen, kochanie.
Zgaszone światło.
Gotowe i gotowe.
NIE.
Nie, nie ma mowy, żeby...
Abby po prostu zamrugała.
Nie chcę w to wierzyć.
Co się stało z Abby?
Nurkowała z klifów w Kalifornii.
Źle wylądowała, złamała kark i utonęła.
Powiedzieli, że nie czuła bólu, ale...
skąd mieliby wiedzieć, czy odczuwała ból?
Miałem tam z nią być, ale zachorowałem.
Jak zawsze.
Ciągle sobie to wyobrażam,
co czuła.
Nie wiedząc o tym, ona po prostu nigdy nie przestaje umierać.
Stella.
Nawet gdybyś tam był, i tak byś nie wiedział.
Ale mnie tam nie było.
Zmarła samotnie.
Czy nie tak umrzemy?
Tonę, bez wody.
Nasze własne płyny wykonują brudną robotę.
Dużo myślę o tym ostatnim oddechu.
Łapiąc powietrze,
nie dostaję żadnego.
Żadnego powietrza, po prostu...
czarny.
Ale to tylko w poniedziałki.
Inaczej nie zajmę się tym.
Jest ten uśmiech.
Boże, jesteś piękna.
I odważny.
Chciałbym móc cię dotknąć.
Kłamałem...
kiedy się spotkamy.
Nigdy nie uprawiałem seksu.
Nigdy nie chciałam, żeby ktoś mnie widział.
Blizny,...
rurka, nie ma w tym nic seksownego.
Wszystko w tobie jest seksowne.
Myślę, że jesteś idealny.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Widzisz te światła tam?
Abby i ja nazwalibyśmy je gwiazdami
i składaliśmy życzenia.
Nigdy by mi nie powiedziała, jakie było jej życzenie, ale...
Wiedziałem, że pragnęła dla mnie nowych płuc.
Mam nadzieję, że spełni jej życzenie.
Tak, ja też.
- Dzień dobry, Barb. - Dzień dobry, Robercie.
Gdzie oni są?
Kto?
O czym mówisz?
- O cholera. Barb wie, że nas nie ma. - Dobra.
Najpierw będzie mnie szukać na oddziale intensywnej terapii, więc...
Do widzenia! Dobra.
Jestem wolny!
Oh...
O mój Boże!
Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin!
Tak mi przykro. Zapomniałem.
Nie, jest w porządku.
Co robisz? Jesteś zajęty? Chodźmy na spacer.
Nie mogę teraz.
Przepraszam.
Uczenie się.
Może później?
Właściwie moi przyjaciele przyjdą później.
W porządku.
Coś wymyślimy.
Byłem tylko, uch,
brakuje mi Ciebie.
Porozmawiamy później.
W porządku. Do widzenia.
Jasona.
Tak, nie. Nie...
Nie. Nie martw się tym. W porządku.
Nie, poważnie, nie jestem zły.
W porządku. Po prostu rób swoje.
Jutro się odezwę.
Myślałem, że nigdy mnie nie znajdziesz.
Wiem, że jest późno,
ale musieliśmy poczekać, aż kawiarnia się zamknie.
My?
Mhm.
Niespodzianka!
Wszystkiego najlepszego, Willu!
Było nam bardzo przykro, że cię porzuciliśmy, koleś.
Ale twoja dziewczyna wysłała nam wiadomość prywatną i przekonała, żebyśmy cię zaskoczyli, stary.
- Dziewczyna? - Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin.
Jesteś taki dobry.
Tak wszystko w porządku.
- Nie mogę uwierzyć, że on jest prawdziwy. - Ja wiem!
- I osobiście jest jeszcze gorętszy. - Poważnie.
Hej, jedzenie jest prawie gotowe!
I szczęśliwych urodzin!
Chciałem tylko poobserwować mistrza przy pracy.
- Czy to róże? - Mhm.
Są takie piękne. Jak to zrobić?
Ćwiczyłem.
Bo w przyszłym miesiącu Michael i ja jedziemy zobaczyć się z mamą.
Naprawdę?
Jutro przyjdzie na lunch i zamierzam to zrobić.
O mój Boże!
On mnie kocha.
I ja też go kocham.
- Och, Poe, jestem... Jestem taki szczęśliwy! - NIE.
Nie traktuj mnie tak złośliwie. Wiesz, że nie mogę pozwolić dziewczynie płakać samej.
To szczęście... To łzy szczęścia.
Cieszę się razem z tobą, Poe.
Jedzmy!
Poe, skąd to wszystko wziąłeś?
Szpitale mają kuchnie VIP, w których trzymają wszystkie dobre rzeczy.
No wiesz, dla celebrytów, polityków.
Ale dziś, urodzinowy chłopcze, to jest dla ciebie.
Pozdrawiam!
Mieliśmy jakieś dziesięć lat!
Tak. I dosłownie założyliśmy prześcieradła na głowę
i pobiegłem na oddział dla demencji!
To było właśnie to!
- Woo! - To było pandemonium.
- To było szalone. - To było najlepsze Halloween w historii!
Wpadliśmy w ogromne kłopoty.
I to nawet nie był nasz pomysł. Pamiętać? Abby... Abby to wymyśliła.
Abby była dzika.
- Była wolna. - Hmm.
Zawsze mówiła, że będzie żyła wspaniale, bo Stella nie mogła.
Ona zrobiła.
Mieszkała duża.
Większy niż ktokolwiek z nas.
Bardzo chciałaby takie tajne przyjęcie!
Zrobiłaby to.
- Do Abby. - Do Abby.
Do Abby.
♪ Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin ♪
Whoo!
Pomyśl życzenie!
Nie mogę zdmuchnąć świec, bo inaczej nie będziecie mogli tego zjeść.
Złożyłem ci życzenia.
Dziękuję.
Jeden. Dwa.
- W porządku. - Trzy.
Tak!
- Wszystkiego najlepszego, Willu! - Tak!
Kolec?
Hej!
Myśleliśmy, że dzisiaj wieczorem nie masz wolnego.
Chcesz, żebyśmy naprawili ci talerz?
Otóż to. Otóż to.
Wszyscy jesteście zamknięci w swoich pokojach, podczas gdy my będziemy pobierać posiewy dróg oddechowych.
A ty.
Rano zostaniesz przeniesiony.
Kolec! Barb, to nie była jego wina.
Cóż, ty możesz być skłonny zaryzykować życiem, ale ja nie!
Zupełnie jak wtedy, gdy byliśmy dziećmi.
Ale nie jesteś już dzieckiem, Poe.
Ale byliśmy bezpieczni, tak jak nas tego nauczyłeś.
Oh...
Przepraszam, ale było fajnie!
W porządku, pozwolę ci spać, dobrze?
Dobranoc.
Mały podryw?
Dziękuję.
Po prostu będzie bezpieczniej, jeśli on odejdzie.
Pewnie masz rację.
Ona będzie mnie nienawidzić.
Mhm.
Co się dzieje, Poe?
Pewnie znowu usiadł na przycisku wywołania. Mam to.
Puk, puk. Poego?
Kod Niebieski!
Uwaga, cały personel medyczny.
- Poe! Poe! - Kod Niebieski. Pokój 310.
- Poe! - Zostań ze mną.
Brak pulsu.
O Boże! Dobra.
- Zostań ze mną kochanie. - On nie oddycha.
- No dalej, dasz radę. Pospiesz się. - Zapakuj go. Rozpocznij uciskanie klatki piersiowej!
- Pospiesz się! - Chodź, Poe.
- Chodź kochanie! Chodź kochanie. - Daj mu Epi!
To potężna odma prężna. Jego płuco się zapada.
- Załóż mu ochraniacze! - Chodź, kolego.
- Co się dzieje? - Chodź, kochanie!
- Chodź, kolego! - Barb, co się dzieje?
Niech ktoś ją stąd zabierze! Zamknij te drzwi!
- Barb, co się dzieje? - Do cholery! Oddychać!
Doktor Hamid?
Nie teraz, Stello.
Doktor Hamid?
Przepraszam.
Tak mi przykro.
NIE!
Tak mi przykro.
NIE!
O mój Boże.
O mój Boże. On odszedł.
Michael nigdy więcej go nie zobaczy. Jego rodzice nigdy więcej go nie zobaczą.
Nigdy więcej go nie zobaczę.
Nigdy go nie przytulałem.
To mój najlepszy przyjaciel i nigdy go, kurwa, nie przytuliłem.
O Boże!
Tracę wszystkich.
Hej, nie stracisz mnie.
Co robisz?
- Wysiadać! Wysiadać! - Przepraszam.
Po prostu wyjdź!
Chcę zobaczyć światła.
To musi być jakieś dwie mile stąd.
- Hej, chodź, wejdźmy do środka. - Idę.
Chodź ze mną.
Stella, to nie czas na bunt.
Chodzi o Poego?
Chodzi o Poego.
Chodzi o Abby, chodzi o ciebie i mnie
i wszystkie rzeczy, których nigdy nie zrobimy razem.
Przez cały ten czas żyłem dla leczenia
zamiast leczyć się, żebym mógł żyć.
Chcę żyć.
To po prostu życie, Will.
To się skończy, zanim się obejrzymy.
W porządku.
Możemy przynajmniej złapać taksówkę?
Chcę spacerować i cieszyć się nocą.
Rękawica. Były dobre.
Jak zawsze namawiasz mnie do ćwiczeń?
Z góry na pewno wygląda to lepiej.
Co to jest?
Tak, będziesz musiał to wyjaśnić.
Abby kupiła mi go, gdy pierwszy raz przyjechałem do szpitala.
Od tego czasu mam go przy sobie za każdym razem.
Szczerze mówiąc, to ulga
bo nie miałam serca powiedzieć ci, że trzecia pierś może złamać umowę.
Hej, Stello.
Hmm?
Jest zimno.
Pospiesz się.
Chodźmy zobaczyć twoje światła.
Odetchnijmy.
- Stellę? Hej, nie rób tego. - Och!
Stella...
Jest zamrożony na stałe.
Hej panie.
Właśnie dostałem telefon z St. Lukes w Kansas City.
Wypadek samochodowy z ofiarami śmiertelnymi.
Jedna samica, AB neg, 150 cm wzrostu klatki piersiowej...
- Stella dostaje płuca. - ETA trzy godziny. Przygotuj ją.
O mój Boże.
Nie nie nie nie nie.
Nie nie nie nie nie. NIE!
Uff!
Hej.
Wszystko w porządku?
Tak.
Tak wszystko w porządku.
Oh!
Kocham cię, Stello.
Ja też cię kocham.
Nie możemy.
Ja wiem.
Stella.
Oh...
- Cholera! - Dalej, dalej. Pospiesz się.
O mój Boże!
Pospiesz się.
Kolec. Kolec? Kolec.
Nie odbiera, teraz włącza się poczta głosowa.
Stella nigdy by nie uciekła. Ona by tego nie zrobiła.
- Udało ci się do niego dotrzeć? - NIE.
To jest matka Willa.
- Jak długo ich nie ma? - Co najmniej godzinę.
Jeśli twój syn sprawi, że Stella straci płuca...
- Mój syn jest tak samo chory jak twoja córka. - Stella nigdy by czegoś takiego nie zrobiła.
Stella to zrobiła, Erin. Nie Will.
Nie ma pojęcia o płucach.
Płuca?
- Czy jest przeszczep? - Tak.
Tak, dla Stelli. Są w drodze.
Cóż, powiedz mi przynajmniej, że jesteś miłośnikiem kotów. Czy lubisz koty?
Miałem fretkę.
Byłem dzieckiem fretką.
O nie. Byłbyś dzieckiem fretką.
Trzymać się.
- Nie odpowiadaj. - Pospiesz się.
- Naprawdę, czego im teraz potrzeba? - To moja mama.
- Tak, ale... - Powiem jej, że u mnie wszystko w porządku.
Stella, mają dla ciebie nowe płuca.
Hej, mają dla ciebie nowe płuca. Chodźmy do szpitala. Pospiesz się!
Nie widziałem jeszcze świateł.
Światła?
Czy wiesz o tym? Co my tu robimy?
- Chodźmy do szpitala. Pospiesz się. - Pięć lat, Will.
- Pięć lat? - To jest okres przydatności do spożycia.
Dla ludzi takich jak my pięć lat to całe życie.
- To nie jest! Co się stanie, gdy im się nie uda... - Czy możemy jechać do szpitala, proszę?
- Dalej, chodźmy. - Będzie? Będzie?
Stella!
Stella.
Pospiesz się.
Proszę? Jest zimno.
Stella!
Stella.
Pomoc!
Chodź, Stello.
Pospiesz się!
Chodź, Stello.
Co mamy?
17-letnia kobieta chora na mukowiscydozę.
Mamy już dla niej płuca.
- Czy ktoś może założyć drugą maskę? - O mój Boże. Miód.
Jest w porządku.
Mój syn. Mój syn też tam był.
Przepraszam. Odsuń się, proszę.
Jesteś w porządku.
- Gdzie jest Will? - W porządku, kochanie.
Gdzie jest Will?
Miód.
- Przechodzić przez! - Będzie!
- Czy u niego wszystko w porządku? - Nic mu nie jest.
Willu, jestem tutaj.
Proszę jak najszybciej założyć jej drugą maskę.
O2 wynosi 45. Możliwa hipotermia.
- Będziemy potrzebować tutaj więcej koców. - Jest w porządku. Tylko oddychaj.
- Stellę? - W porządku, mam cię, kochanie.
- Stellę? - Wszystko w porządku, po prostu oddychaj.
Musisz się uspokoić. Mamy Twoje nowe płuca...
- NIE! Nie chcę ich. - Tak, Stello.
Ja nie... nie chcę ich.
Stella, na te płuca czekaliśmy od lat. O czym mówisz?
Jeśli nie używasz płuc, są one zmarnowane, kochanie.
Kocham go. Bez niego nowe płuca nic nie znaczą.
- Załóż mu z powrotem tę maskę. - Tak trzymaj, Will.
- Zatrzymywać się! Zatrzymywać się! - Nie ruszaj się.
Proszę! Zatrzymywać się.
Będzie!
Proszę.
Weź płuca.
Dla mnie.
- Dobra. - No dalej, załóż maskę.
- Jestem gotowy. Dobra. - Dobra. Okej, chodźmy.
Dobrze, dobrze. Zaraz tu będę, kochanie.
Chodźmy.
- OK, bardzo cię kocham. - Dobra.
Kocham Cię tato.
- OK, zaczynamy. - Kocham cię.
Doktor Hamid.
Podałem jej metodę usta-usta.
Przepraszam. Nie miałem innego wyboru.
Uratowałeś jej życie, Will.
Jeśli ma B. cepacia, poradzimy sobie z tym, dobrze?
Wróciły kultury bakteryjne.
Nie wiem jak, ale jest czysta.
Nie zrozumiała.
Ale to nie znaczy, że tego nie zrobi.
A co z Willem?
Czy leczenie działa?
NIE.
Nie, nie jest.
Przepraszam.
- Za to wszystko. - NIE.
Nie, nie, nie, nie, kochanie.
To nie twoja wina.
Mama. Hej.
Hej.
Co? Co to jest? O co chodzi, kochanie?
Czy mógłbyś mi w czymś pomóc?
Czy jesteście już w środku?
- Absolutnie. - Mhm.
Kolec?
Tak, do cholery, wchodzę w to.
Jest pod wpływem środków uspokajających. Mamy jeszcze kilka godzin.
Mamy czas.
Zrobione. Powiedzieli, że tak.
Dobra.
- Zróbmy to. - Zróbmy to.
Zrobiłem z tym wszystko, co mogłem, Will. Skończyłem.
Dziękuję.
Ona się budzi.
Hej skarbie.
- Hej, kochanie, świetnie sobie poradziłeś! - Cześć! Naprawdę to zrobiłeś.
- Świetnie się spisałeś. - Zrobiłeś!
- Świetnie się spisałeś, kochanie. - Tak.
Dobrze się spisałeś.
Jest w porządku.
Mamy coś dla Ciebie.
Moja piękna, apodyktyczna Stella.
To chyba prawda, co mówi ta twoja książka.
Że dusza nie zna czasu.
Moje badania nad lekiem nie działają.
Chcę, żebyś wiedział, że w zeszłym miesiącu
będzie dla mnie trwać wiecznie.
Żałuję tylko, że nie udało ci się zobaczyć swoich świateł.
W końcu odebrało mi mowę.
Wiesz, ludzie zawsze tak mówią
jeśli coś kochasz, musisz nauczyć się pozwalać temu odejść.
Myślałam, że to takie bzdury.
Dopóki nie zobaczyłam, jak prawie umierasz.
W tym momencie, Stello,
nic się dla mnie nie liczyło.
Oprócz Ciebie.
Przepraszam.
Nie chcę iść.
Jedyne czego chcę to być z tobą.
Nie mogę.
Potrzebuję, żebyś był bezpieczny...
ode mnie.
Nie wiem, co będzie dalej,
ale niczego z tego nie żałuję.
Czy mógłbyś zamknąć oczy?
Po prostu nie wiem, czy zdołam odejść, jeśli wciąż na mnie patrzysz.
Proszę.
Kocham cię...
aż tak bardzo.
Zostawił to dla ciebie.
Dotyk człowieka.
Nasza pierwsza forma komunikacji.
- Powiedz: „Cześć, ciociu Stella”. - Bezpieczeństwo, ochrona, komfort,
wszystko w delikatnej pieszczotie palca.
Lub muśnięcie ust na miękkim policzku.
Hej, Stello. Nie możesz tego nagrać. NIE.
Łączy nas, gdy jesteśmy szczęśliwi...
Abby, nie.
...podtrzymuje nas w chwilach strachu...
- Możesz to wyłączyć? - Stello!
...podnieca nas w chwilach namiętności...
Ach. Nie. Stello, nie. Zatrzymywać się!
...i miłość.
Potrzebujemy dotyku tego, którego kochamy, prawie tak samo jak powietrza do oddychania.
Ale nigdy nie rozumiałem, jak ważny jest dotyk,
jego dotyk...
dopóki nie mogłem tego mieć.
Więc jeśli to oglądasz,
i jesteś w stanie,
Dotknij go.
Dotknij jej.
Życie jest za krótkie, żeby marnować sekundę.
Downloaded from subtitlesnest.com