Swobodnie oparta na faktach
Czy pamiętasz, kiedy przyszli?
Pamiętacie 9 kwietnia?
Wierzę, że tak. Wszyscy to robią.
Nagle znaleźli się wszędzie.
Gestapo, Wehrmacht, Abwehra, SS.
Wszystkie jednostki niemieckie.
niemieccy naziści.
Duńscy naziści.
Wszyscy wyszli z ciemności.
Po prostu czekali na ten dzień.
Wyszedłeś, żeby to obejrzeć?
Co miałeś na myśli?
Musisz działać świadomie.
Wykonaj swój plan.
Jeśli będziesz spokojny, nikt niczego nie odkryje.
Ludzie patrzą na zmarłych.
Nie w niczym innym.
Nie widzą, że znikasz.
Nie mogą pamiętać, że tam byłeś...
...w ogóle.
Wiem, że postępuję słusznie.
Nie ma nic innego do zrobienia.
Czy rozumiesz?
Tak.
Tak?
Kwiaty od Dagmara. Chyba bukiet urodzinowy.
- Östergaarda Petersena? - To jest poprawne.
Mam podpisać?
NIE.
Często pytaliście dlaczego.
Dlaczego to robimy.
Dlaczego?
- Nie prowokuj ich. - Tak tak.
Jeden dobry powód:
Korpus Schalburga.
Dzień dobry.
Dokumenty tożsamości.
Nie, nie sądzę. Widziałeś papier?
Duńczycy w niemieckich mundurach. Zdrajcy.
Niektórzy to wyszkoleni żołnierze z frontu wschodniego.
Brutalne świnie.
Nie sposób się do nich zbliżyć.
Zawsze w grupach.
Są... szkodnikami.
Prowadzić!
Załoga karetki pomaga.
Policja pomaga.
Kto się odważy, pomaga.
Podnieśli nagrodę do 10 000 koron.
- Dla nas obojga? - Tylko dla Ciebie.
- Co oni wiedzą? - Wiedzą, że masz rude włosy.
Pofarbuj włosy, Bent.
Albo załóż kapelusz.
- Kapelusz? - Tak, albo czapkę.
To on.
Kolejny dobry powód:
Nazistowscy redaktorzy, którzy szerzą swoją propagandę w gazetach.
Redaktorze Gauście?
Każdy ma swoje powody.
9 kwietnia Jürgen obserwuje wkraczanie Niemców do miasta.
Niekończące się szeregi żołnierzy sprawiają, że wymiotuje.
Ma mdłości.
Ciągle ma mdłości.
Aż do pewnego dnia zeszłego lata, kiedy poszedł do sklepu, żeby kupić radio dla swojej żony.
Na zapleczu drukują nielegalne gazety.
Jürgen w końcu znajduje kogoś, kto czuje się jak on.
Wkrótce rozpoczynają nielegalne działania.
Z tej grupy pozostał tylko Jürgen i kilku innych.
Wszyscy pozostali albo uciekli do Szwecji, albo nie żyją.
Wykonany.
Ale Jürgen... Jürgen kontynuuje.
W nocy przemyca angielskich pilotów przez dźwięk. Pomaga przy materiałach wybuchowych.
Biorę pigułki, żeby nie zasnąć.
Organizuje broń. Wszystko.
A potem jedzie ze mną.
Czas?
11:25. Strzelaj w szyję.
Aksela Winthera. Prawnik policyjny. Najważniejszy z nas.
Ma dostęp do praktycznie wszystkich tajnych kanałów w Komendzie Policji.
Ma własne kontakty z Anglikami. Przyjmuje zamówienia bezpośrednio.
Jesienią ubiegłego roku zorganizował ucieczkę Żydów.
Bez niego nie było nic.
O ile wiem, mamy jasną strukturę dowodzenia.
- Nie wyraziłem dziś zgody na egzekucję Gausta. - Uznaliśmy, że jest bezpiecznie.
- A my byliśmy niedaleko. - Oh naprawdę.
Podpis dla panów w Sztokholmie.
Nadchodzi kilka rzeczy.
Wymaga dyskrecji...
...i najsurowszą dyscyplinę.
- Spodoba Ci się. - Kiedy jest zima,...
- To jest duże. - ...wszystko jest duże.
Ojczyzna.
Kto inny świętowałby z Niemcami trzy zabójstwa w sklepie monopolowym.
Wtedy jesteś spoko.
Nie jest nas wielu. Trudno powiedzieć, kto co robi.
Czasami współpracujemy. Innym razem pracujemy osobno.
To Bob, weteran wojny zimowej w Finlandii.
Nauczyciel, Mądry, ekspert w znajdowaniu informacji o wszystkim i wszystkich.
Wielki Niedźwiedź, ekspert od kobiet, Zawsze gotowy na imprezę.
I Mały Niedźwiedź, dobry w posługiwaniu się bronią.
Plotki głoszą, że kiedy muszą zastrzelić mężczyznę, strzelają także do jego kobiety.
Sprzedawca wina wymienia informacje. Sprzedaje je nam i Niemcom.
Banana, były bokser, przyłącza się do wszystkich akcji, jakie tylko może.
Carl, nerwowy facet, ale twardy, gdy to ma znaczenie.
Heinrich i Teddy, studenci, najmłodsi.
Smalle, on mówi i mówi, nigdy się nie zamyka, zwłaszcza jeśli chodzi o jedzenie.
Cap, była zakonnica w Belgii. Ma własną grupę w Kastrup.
Banan ją chroni.
I Jürgen, mój przyjacielu.
Rozmawialiśmy o tym. Trzymaj się od niego z daleka.
Karla Heinza Hoffmanna. Szef Gestapo.
To on nas goni.
Hoffman chce z tobą porozmawiać.
Niepopełnić błędu.
W Danii nigdy nie było większego masowego mordercy niż on.
Ale o tym już wiesz.
Czy mogę zaproponować ci szklankę?
Przepraszam. Svend Christensen, detektyw.
- Jak masz na imię? - Ketty... Ketty Selmer.
- Pozdrawiam, Svend Christensen. - Dzięki.
To jest świetne.
Czy jesteś żonaty?
Tak.
- Nie widziałem cię tu wcześniej. - Dużo podróżuje.
- Ekscytujący. Co robisz? - Jestem projektantem mody.
Fotograf. Właśnie stworzyłam serię dla współczesnych kobiet.
- Kim jesteś? - Dziękuję za wino.
Zapytałem cię o coś.
Prosisz o zbyt wiele. Do widzenia, Bent.
„Żegnaj, Bent”.
Może to być jeden z chłopców, który za dużo gadał.
Nigdy nie daliby jej mojego imienia.
Tutaj jest.
Bent, to niemiecki hotel. Jest tam ich pełno.
- Po prostu tam wejdę. - Tutaj?
Jeśli nie wrócisz za pół godziny, wejdę tam.
Śledztwo kryminalne. Ketty Selmer?
Co chcesz?
Czy mogę wejść?
Kogo znasz?
Projektuję modę i zajmuję się fotografią modową.
- Widzę. - Dlaczego nazwałeś mnie Bentem?
Myślałam, że tak masz na imię.
Co naprawdę robisz?
- Nie mogę powiedzieć. - Musisz.
Jestem kurierem. Sztokholm - Kopenhaga. Dostarczam wiadomości.
- Znam handlarza winem. - On tylko przekazuje informacje.
Jest człowiekiem pośrednim. Nikt nie pracuje dla pośrednika.
Znam też Winthera.
Co robisz dla Winthera?
Nie mogę powiedzieć. Ty też to wiesz.
- Nie po to przyszedłeś. - Prawda?
To coś innego, po co przyszedłeś.
Nie sypiam z zamężnymi kobietami.
Mój mąż jest gejem. Moje małżeństwo to fikcja.
Jest Szwedem, więc mogę podróżować tam i z powrotem.
Czy jesteś dla mnie pociągający?
Tak.
Dlaczego?
Ponieważ jesteś piękna.
Ile masz lat?
23. Dlaczego?
Jesteś młody.
Wiek coś znaczy.
Teraz idź.
- Selmer, czy to twoje prawdziwe imię? - Tak.
Iść.
To moja gospodyni, Lis.
I jej mąż Helmer.
To miejsce w którym żyję.
Mieszkam w ich piwnicy.
To dobre miejsce.
Dobrze jest poczekać. Tak właśnie jest.
Większość czasu spędzamy na czekaniu.
Mówi Horst Ernst Gilbert, redaktor skandynawskiego biura Telegrambureau.
Wypluwa niemiecką propagandę.
Uchodźca polityczny od 1934 r. Szpieg i pułkownik Abwehry.
Najbliższym współpracownikiem jest Hermann Seibold.
SS-Obersturmbannführera. Szef szpiegostwa w Skandynawii.
Ostatnią osobą jest pani Elisabeth Lorentzen.
Ze Szlezwiku-Holsztynu. Autor. Wysoko postawiona w Abwehrze i sekretarzu Gilberta.
Zjedz trochę ciasta.
To jest prawdziwa kawa.
- To Niemcy? - Tak, to niemieccy szpiedzy.
Tak, ale nadal Niemcy.
Czy Rada Wolności nie zabrania nam likwidowania Niemców?
To raczej zalecenie. Że nie nadążamy.
- Londyn chce wykorzenić Abwehrę. - Czy coś źle zrozumiałem?
Czy nie próbujemy pozbyć się duńskich informatorów i nazistów?
Tak, ale teraz jesteś przydzielony do Sił Specjalnych. Robisz, co ci każą.
Cienki.
- Co powiesz, Bent? - Doskonały.
- Ale ja nie strzelam do kobiet. - Nie chcesz?
Więc zrób to, Citronenie.
A może Ty też masz problem z kobietami?
Nie, nie mam.
Jeśli będziemy strzelać do starszych niemieckich oficerów.
W takim razie myślę, że powinniśmy wziąć Hoffmanna. Wtedy możemy sparaliżować całe Gestapo.
- Nie ma na to nakazu. - Możesz wydać taki rozkaz.
Nie będę!
Trzymaj się z daleka od Hoffmanna. Obydwoje z was.
Bent, nie wolno ci wdawać się w rozmowę z Gilbertem.
Ma wspaniałą osobowość i ma... znaczny potencjał intelektualny.
- Pukasz do drzwi i strzelasz do niego. - Tak.
Dobry wieczór, panie Nielsen.
Wczoraj poznałem kobietę. Ketty Selmer.
Czy ty?
Nie jest osobą, z którą powinieneś się zadawać.
- Czekasz na mnie? - Tak.
- Co chcesz? - Skąd znasz moje imie?
- Ktoś za dużo powiedział. - Tak. Pytanie tylko kto.
Nie bój się. Jesteśmy w tej samej drużynie.
Jesteśmy?
Czy to zima?
Nie wolno ci mnie pytać. I nie proś mnie, żebym coś dla ciebie zrobił.
I nie przychodź tutaj. To ostatnia rzecz, której potrzebuję.
Dobranoc.
Miałem zamiar zastrzelić tę kobietę. Ta, która zdradziła Finna.
Wchodzę po schodach.
Pukam do drzwi. Ona otwiera drzwi. Pociągnę za spust...
Udaje jej się powiedzieć mi, że tak naprawdę nie jest informatorem.
Doniosła na niego, bo ją zdradził.
Obiecał, że się z nią ożeni, ale był już żonaty.
Była samotną, opuszczoną kobietą.
Stała tam i patrzyła na mnie.
Nie mogłem pociągnąć za spust.
Płakała i płakała.
Nie mogłem.
Nasikałem w spodnie i uciekłem.
W następnym tygodniu poinformowała o dwóch kolejnych.
Przysięgałem, że to się nie powtórzy.
Dlaczego nie mogłeś?
Zapomniałem, że nie strzelamy do ludzi. To naziści.
Ona jest twoja, Jürgen.
Musimy iść.
Jeśli nie wrócisz w ciągu pięciu minut, przyjdę. Gotowy?
Nie mogłem.
Uderzyłem ją tylko w ramię.
Nigdy wcześniej nikogo nie zabiłem, Bent. Przepraszam.
- Kim jesteś? - Pochodzę z Winther.
Jestem tu, żeby dostarczyć pewne dokumenty prawne.
- Czy mogę zobaczyć twoją odznakę? - Oczywiście, że tak.
Musisz być ostrożny. Mój mąż odpoczywa.
Czy chcesz filiżankę herbaty?
„Dzięki, Budie Jonny”.
Słynny radziecki generał. Sam go szkoliłem, panie...?
Christensena. Svenda Christensena.
Po I wojnie światowej wielu niemieckich oficerów próbowało szczęścia w Armii Czerwonej.
Niemcy były biedne i leżały w gruzach.
Rosyjscy oficerowie, którzy teraz walczą z armią niemiecką...
...byli przez nas przeszkoleni.
Ale to już wiesz.
Pochodzisz od mojego przyjaciela Winthera?
Tak. Poproszono mnie o dostarczenie panu tych dokumentów.
Dziękuję. Czy coś jest nie tak z Twoją ręką?
Mówi pan doskonale po niemiecku, panie Christensen.
Dziękuję. Mieszkałem w Niemczech.
Mój ojciec mnie tam wysłał.
Należysz do ruchu oporu.
Mam na myśli, że pochodzisz z Winther. Możesz się zrelaksować.
Nie darzę szczególną sympatią Hitlera i narodowego socjalizmu.
Ale złożyłeś przysięgę Hitlerowi. - Że zadecyduję zgodnie ze swoim sumieniem.
Jesteś partyzantem.
To bardzo interesujące.
Żołnierz bez frontu.
Czy ty też jesteś dobrym żołnierzem?
Czy jesteś gotowy zapłacić tę cenę?
- Jaka cena? - Co myślisz?
Życie.
Widzisz, są tylko trzy powody, dla których warto walczyć na wojnie.
Pierwszym z nich jest kariera.
Jest to bardzo powszechne, ale nie czyni dobrego żołnierza.
Ludzie boją się śmierci i myślą tylko o tym, co będzie potem.
Drugim powodem jest ideologia. Miłość ojczyzny.
To jest bardziej interesujące, ale śniący pęka.
Nie jest wystarczająco silny. Jest zbyt powierzchowny.
Młodzieńcza nieodpowiedzialność, młodzieńcza arogancja.
Chyba, że się pali. Fanatyk, jeśli wolisz.
Wtedy będzie dobrym żołnierzem.
- A trzeci powód? - Nienawiść do wroga.
Nienawiść cię uwodzi, zmusza do robienia rzeczy...
...nigdy byś nie pomyślał, że jesteś w stanie.
Czym innym jest nienawiść spowodowana nerwicą osobistą.
Co masz na myśli?
Neurotyk jest inteligentny i wątpi.
Jeśli zostanie zdradzony, jego nienawiść osłabnie.
Zwątpienie zwycięża.
Wojna nie zaspokaja potrzeb neurotyków.
Na wojnie nie można znaleźć łagodnego, dobrego ojca.
Twoja walka, Christensen, jest uzasadniona.
Teraz po prostu bądź dobrym żołnierzem.
Wychodzisz już?
Musiało do tego dojść.
Popełniasz poważny błąd.
Ojcze nasz, który jesteś w niebie...
święć się imię Twoje...
Coś jest nie tak.
- Co się stało? - Prowadzić.
Przestań.
Cichy. Oddychać.
Bent, zabierzemy Cię do prywatnej kliniki.
Należy wykonać rozkaz. Czy rozumiesz? To nie jest do dyskusji.
- Seibold miał twardy orzech do zgryzienia. - Jest wyszkolonym żołnierzem.
Pani Lorentzen nie żyje, a Seibold jest poważnie ranny.
Jeden na trzy to za mało.
Następnym razem musisz to zrobić sam.
Postanawiam to zignorować.
Nie powinieneś był wdawać się w rozmowę z Gilbertem.
- On nie jest nazistą. Podziwia naszą walkę. - Tak myślisz?
Powie wszystko. Gilbert jest niesamowicie utalentowany, prawda?
Wiedział, kim jesteś i dlaczego przyszedłeś. Grał tobą.
Odkąd odszedłeś, śmieje się razem z żoną. On i Hoffman się zaśmiali.
To nie może się powtórzyć.
Przepraszam. Przepraszam.
Tylko upewnij się, że przeżyjesz.
Za pół godziny spotykam się z Hoffmannem. Bent zostawił gazety Gilbertowi.
Teraz Hoffman chciałby wyjaśnień.
Jürgen... Masz gości.
- Gdzie jest Anna? - Ona czeka na zewnątrz.
Szukaliśmy cię. Obiecałeś, że przyjedziesz i nas zabierzesz.
To jest od ciebie. To książka, której pragnęła.
- To dopiero w poniedziałek. - Nie, to jest dzisiaj.
Powinniśmy zrobić imprezę? Zwykle urządzamy małą uroczystość.
Nie możemy sobie na to pozwolić.
Nie przychodzisz z niczym...
...a mój tata nie pomoże, dopóki jestem twoim mężem.
Poczekaj chwilę.
Muszę pożyczyć trochę pieniędzy. Teraz. Pospiesz się.
Wykasłać.
To urodziny mojej córki. Pospiesz się.
Z Runddelen jest kupiec. Jest nazistowską świnią. Pływa w gotówce.
Nie jestem przestępcą.
Trzymaj się od niego z daleka. Nawet ty, Mały Niedźwiedziu.
Wybiegnij i pobaw się jojo, które dał ci ojciec.
Przepraszam.
Nauczyła się gwizdać?
Wiele się wydarzyło.
Nie wiem, jak długo sobie z tym poradzę. Czy rozumiesz?
- Bodil, chciałbym... - Nie chcę jechać do Szwecji.
- Jest bezpieczniej. - Tu jest bezpiecznie.
Nie mogę cię tu odwiedzać. Mogę odwiedzić Cię w Szwecji.
Kocham cię. Wiesz to.
To tylko wojna.
To nie ma nic wspólnego z wojną. Przed wojną ciebie też nie było w domu.
Siedziałem i czekałem.
To nie ma nic wspólnego z wojną.
Po prostu nie jesteś w stanie tego zrobić.
Nie jesteś takim człowiekiem.
- Przyjdą? - Tak przypuszczam.
- Powinieneś wiedzieć, jeśli przyjdą. - Powinienem wiedzieć, ale nie wiem.
Wreszcie.
Spex z tajnych służb. Flammena i Citronena.
- Witamy w Sztokholmie. - Dziękuję.
- Powitanie. - Dziękuję.
Trzy dni temu gestapo zemściło się za ataki na niemieckich oficerów.
Zatrzymali tramwaj i rzucili granatami w 29 pasażerów.
Możesz sobie wyobrazić konsekwencje. Jeśli nie, zajrzyj do folderu przed tobą.
Gestapo grozi kolejnymi atakami, jeśli zabójstwa będą kontynuowane.
To czysty terror.
Terror, którego można było uniknąć, gdybyś nie zaatakował Niemców.
O czym mówisz?
Możesz sprawić, że Hoffmann uwierzy, że jesteś niewinny...
...ale wiemy, że zleciłeś ataki na Gilberta...
...Pani Lorentzen i Seibold.
Nie wiem o czym mówisz.
- Podlegam angielskiej komendzie... - Angielskiej komendzie?
...i nie odpowiada ani przed Radą Wolności, ani przed armią.
Co ty do cholery mówisz?
- Robisz mi bzdury? - O co w tym wszystkim chodzi?
Oto rozkaz: wykluczona jest jakakolwiek reakcja na atak tramwaju.
Należy natychmiast zaprzestać wszystkich zabójstw i sabotażu.
Komórki komunistyczne otrzymały ten sam rozkaz.
Co najmniej 50 000 uzbrojonych ludzi jest gotowych rzucić Niemcom w plecy…
...jeśli sojusznicy wylądują na zachodnim wybrzeżu. To jest duże.
Potrzebujemy absolutnego pokoju, aby utworzyć te tajne grupy.
Muszę wysłuchać 29 ofiar. Mówią tylko jedno:
Zemsta.
Z pańskiej służby we flocie i armii, panie Faurschou-Hviid...
Tak proszę.
...możesz zdawać sobie sprawę z konsekwencji odmowy wykonania zamówienia.
- Czy to groźba? - Możesz to zinterpretować jak chcesz.
Dokonujemy wielkiego wysiłku militarnego. Ani my...
...lub Anglia jest zainteresowana zniszczeniem go przez grupy oporu.
Naszym celem jest zdobycie pokoju, a nie eskalacja wojny.
Jestem związany wydanymi zarządzeniami.
- Kto miał stracić Gilberta? - Pośród innych.
Skontaktuję się z Londynem i dowiem się, dla kogo pracujesz.
Do tego czasu stosuj się do wydawanych stąd poleceń. Zrozumiany?
- Ojczyzna. - Ojczyzna.
- Tak? - Jest zima.
Spex tego nie rozumie. Myśli, że może siedzieć w Sztokholmie i decydować o wszystkim.
Czy to my, oni patrzą?
- Tak. - Zespół Spexa z wojska?
Nie. Spex to idiota. To szwedzka policja bezpieczeństwa. Boją się ciebie.
- Czego się oni obawiają? - Że zastrzelisz kogoś w Szwecji.
Nie chcą kłopotów ze swoimi niemieckimi przyjaciółmi. Jesteś tu sławny.
Trudno będzie zbliżyć się do Gilberta.
Gestapo umieściło przy nim ochroniarzy.
Będę gotowy za dwa tygodnie. Zrobię to, co wymyślisz.
- Londyn chce natychmiast podjąć działania. - Teraz?
Gilbert rozszerza swoją działalność. Stał się dużym zagrożeniem.
- Czy Niedźwiedzie to potrafią? - Są zbyt głośni.
Wymaga to precyzji, dyskrecji i odrobiny rozumu.
Mógłbym go uderzyć z samochodu. Jeśli uda nam się podejść wystarczająco blisko.
- To zbyt ryzykowne. - Zrobię to.
Zamknij się, Jürgen.
- Pozdrowienia dla Jürgena. - Dzięki!
zamknąłem.
W porządku... czego chcesz?
Czy chciałbyś żyć? Ty nazistowska świnio.
Napełnij.
Jajka, mąka, drożdże, cukier...
Wszystko.
Widzę, że masz prawdziwą kawę dla znajomych na imprezie.
Jabłka wyglądają dobrze.
- Czy to prawdziwa czekolada? - Tak.
Co to do diabła jest?
Jak myślisz, kim do cholery jestem? Czy myślisz, że przyszedłem ukraść pieniądze?
Czy myślisz, że jestem złodziejem?
- Chcesz powiedzieć, że jestem złodziejem?! - Przepraszam.
Dziękuję...
- Dobry wieczór, Jürgen. - Dobry wieczór.
- Wracasz późno do domu. - Tak.
Cześć kochanie.
Teraz zobacz, co tata ci kupił.
- Czy to nie piękne? - Dziękuję.
Są też sukienki, które możesz po prostu założyć.
A to jest dla ciebie. Powinno to wystarczyć na kilka dni.
Dziękuję.
Anne, idź i przygotuj się do snu.
Za chwilę przyjdę i położę cię do łóżka.
Jürgen, muszę ci coś powiedzieć.
Poznałem kogoś innego.
Słyszysz, co mówię?
To nie powinno było się zdarzyć. Ale tak się stało.
Przepraszam.
Jürgen.
Nie.
- Kto to jest? - Nie ma znaczenia, kto to jest.
- Kto to jest? - Nie znasz go.
Kto to jest?!
Do cholery, odpowiedz mi. Kto to jest?
Boisz się mnie? Dlaczego do cholery się mnie boisz?
Nigdy nie wyrządziłem ci żadnej krzywdy. Czy kiedykolwiek wyrządziłem ci krzywdę?
Zabijesz go.
Jeśli ci powiem, zabijesz go. To jedyna rzecz, którą wiesz, jak to zrobić.
Dlaczego to mówisz? Dlaczego to mówisz? Co?
To nie prawda. Dlaczego to mówisz?
Kocham cię.
Gdzie poszedłeś?
Byłam...
- Czy mogę spróbować tego? - Tak. Oczywiście.
Więcej zyskasz, jeśli użyjesz pojedynczych strzałów.
Aksel pyta, czy chcesz pojechać do Szwecji.
- Aby uspokoić nerwy. - Czy on?
- Powiedz mu, że moje nerwy mają się dobrze. - Zatrzymaj to. To prezent, Jürgen.
Dostanę inny.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Możemy zabrać to do Japonii. Kiedy skończymy z Niemcami.
Możemy pojechać z Amerykanami do Japonii.
- Flammen i Citronen w Japonii? - Dokładnie.
- I wtedy? - Nie ma żadnego „potem”.
Nie tutaj. Nie dla nas.
Myślę, że powinniśmy kontynuować.
W górę! Pospiesz się!
W górę!
Ojczyzna!
Niedawno gestapo rozstrzelało trzech naszych towarzyszy.
Bob, Carl i nauczyciel; zostali zastrzeleni na oczach Dagmarhusa.
Bardzo blisko nas jest zdrajca.
Zostali zdradzeni. Nie ma co do tego wątpliwości.
Godzinę temu w Ryvangen odbyło się osiem egzekucji.
Mój kontakt mówi, że dziś wieczorem będzie ich jeszcze osiem.
Hoffman ostro kontratakuje po zabójstwie Gilberta.
Komuniści sabotowali Riffelsyndikatet.
A godzinę temu Korpus Schalburga w odwecie zbombardował Tivoli.
Wszystko wskazuje na kilka ataków, więcej odwetu i więcej egzekucji.
Poproszę o minutę ciszy za naszych poległych towarzyszy.
Sören, jesteś bigamistą?
Co?
Czy sypiasz z innymi?
Nie. Nie, do cholery.
Nie mógłbym nigdy.
Oni byli moimi przyjaciółmi. Byliśmy razem w Finlandii.
- Przyjaciele zdradzają przyjaciół. - Mam go zastrzelić?
- Jeszcze nie wiem. - To nie byłem ja, do cholery.
Co właściwie wydarzyło się w Lauritz Betjent?
Byliśmy na zewnątrz, aby świętować inwazję na Francję.
Stoimy przy barze.
Ja, Mały Miś i Wielki Niedźwiedź.
Odwracamy się i widzimy Boba, Carla i Mądrego...
...zostali otoczeni przez Gestapo.
Nie pozostało mi nic innego jak...
...po prostu się wymknąć, prawda?
Co mówią Niedźwiedzie?
To prawda, co mówi.
O byciu w Lauritz Betjent. To prawda.
W porządku, Sören. Przepraszam. Ale wiesz jak to jest.
Tak. Wiesz jak to jest.
Potrzebuję więcej czasu, ale znajdę zdrajcę. Zachowaj niski profil.
W Vesterbro wybucha powstanie.
Gdzie byłeś?
Gdzie byłeś, gdy wybuchło powstanie ludowe?
Gdzie byłeś 26 czerwca...
...kiedy Kopenhaga powstała?
Wreszcie ludzie mieli dość.
Wreszcie coś zrobili.
Teraz jesteśmy blisko.
Wojna.
Nie żyje 32...
...a to się dopiero zaczęło.
Komuniści walczą.
Po prostu czekamy.
Witaj, Ketty.
Jak tu wszedłeś?
- Dziś są moje urodziny. - Mam dla ciebie zaśpiewać?
Nie. Chciałbym zaprosić Cię na kolację.
- Kto Cię przysłał? - Nikt.
Hoffman właśnie ogłosił, że jesteś wrogiem Niemiec nr 1.
Nagroda wynosi 20 000 koron, a ty włamujesz się do mojego pokoju?
Na ulicy jest zamieszanie i powstanie, a ty chcesz jeść.
- Oszalałeś? - W porządku. Przepraszam. Przyjdę.
Musisz uważać. Musimy zakryć twoje włosy.
Tutaj.
- Co robiłeś przed wojną? - Różnego rodzaju rzeczy.
- Tańczyłem na raz. - Tańczyłeś?
Gdzie?
W Teatrze Apollo.
To była zabawa.
Nie było to ładne, ale było zabawne.
I poznałem wielu ludzi. To właśnie tam poznałem Winthera.
Zima mi pomogła. Zapewnił mi miejsce do życia i pracy.
On jest wielkim człowiekiem.
- Tak myślisz? - Tak.
- Czemu to robisz? - Co zrobić?
Zabij tak wielu.
- Ktoś musi to zrobić. - Tak, ale po co zabijać?
Co możemy zrobić?
W 1940 roku zostałem wysłany do Niemiec przez mojego ojca...
...nauczyć się serwować i gotować.
Dyrektor miejsca, w którym pracowałem, był nazistą.
Szef kuchni był nazistą.
Kilku służących było nazistami.
Każdego dnia im służyłem. Wszędzie.
Dziewczyna, która pracowała w hotelu, była Żydówką. Nikt o tym nie wiedział.
Trzymała to w tajemnicy.
Szef kuchni się o tym dowiedział.
Poinformował o niej.
Zanim przyjechała po nią policja, została pobita na miazgę.
To nie może się tutaj zdarzyć.
Sabotaż nic nie znaczy.
Jedyne, co można zrobić, to je usunąć. Jeden po drugim.
Dopóki nie zostanie już nikt.
Czy była twoją dziewczyną?
Co się z nią stało?
- Co z tobą? - Nie wiem.
Kiedy nadeszła wojna, byłem bardzo szczęśliwy. To była ulga.
Bo w końcu można było zrobić coś dobrze.
Pracowałem dla Winthera.
Dostarczał listy, zdobywał informacje i przekazywał je dalej.
Na początku było zabawnie.
Ale teraz jest inaczej.
Wszystko jest szare.
Chcę po prostu przetrwać.
Czy wiesz, co myślę?
Myślę, że powinniśmy wyjść spokojnie.
Jest jedna rzecz, którą musisz mi obiecać.
Nigdy nie powinieneś wykorzystywać mnie do zdobywania informacji.
Nigdy nie powinieneś mnie o to pytać. To nie powinno stanąć między nami.
- Obiecaj mi? - Tak.
Chciałbym, żeby wojna szybko się skończyła.
Dlaczego nie mogę się z tego wydostać?
Chciałbym móc po prostu odejść.
Gdzie byś poszedł?
Do Sztokholmu.
Wojna się nie kończy.
- Nie bój się. - Nie powinienem?
Zaopiekuję się Tobą.
- Zrobisz to? - Tak.
Nazywam się Jürgen.
Czy masz czas, żeby ze mną porozmawiać?
Jak masz na imię?
Mortena.
Musisz dobrze opiekować się moją żoną i córką.
- Tak. - Masz pracę?
- Czy zarabiasz pieniądze? - Tak.
Morten, musisz być dobry dla mojej córki.
Jeśli kiedykolwiek usłyszę coś jeszcze...
...wtedy wrócę.
- Czy to jasne? - Tak.
Oto kawa.
Dostałeś kapelusz.
To dobrze.
- Nagroda dla ciebie to 20 000. - Ja wiem.
Może to skusić wielu. Mądry ruch Hoffmanna.
- Wydaj mi rozkaz, żeby go zastrzelić. - NIE.
Mam dla ciebie coś jeszcze. Zdrajca.
Niestety, z naszych szeregów. Pani Ketty Selmer Sjöberg.
Trzeba ją zlikwidować.
- Jesteś w błędzie. - Jestem?
Znam ją.
Ona jest kurierem.
- Była tancerka. - Tak. Wiem wszystko o Ketty.
Ona jest moim kurierem. Ona wie wszystko, co trzeba wiedzieć.
Musimy uderzyć teraz.
Dlaczego nie zdradziła Benta?
Po co zdradzać Carla i Mądrych, skoro za Benta mogła dostać 20 000?
Powinieneś zapytać o to Benta.
Jest podwójną agentką i nie czuje lojalności.
Hoffman ją złapał, a następnie przekazała mu informacje.
Posunęła się za daleko.
Czy powinienem to zrobić?
NIE.
Zgięty? Co Ty tutaj robisz?
Miło cię widzieć.
Usiądź.
Dla kogo pracujesz?
- Zima, oczywiście. - Spróbuj ponownie.
- Kto cię poprosił, żebyś mnie narysował? - Nikt.
Dlaczego to?
Siedziałam i myślałam o Tobie.
- Po co idziesz do Dagmarhus? - Muszę mieć stempel w paszporcie.
Więc mogę podróżować.
Spójrz tutaj.
- Tam. Wiza. - Dla kogo pracujesz?
- Nie mogę powiedzieć. - Dla kogo pracujesz?
Pracuję dla wywiadu wojskowego.
I Winthera.
Przynoszę dokumenty tam i z powrotem.
Rozwiązuję dla nich zadania. Jestem pod rozkazami.
Zdradziłeś ich. prawda?
Dlaczego ich zdradziłeś?
- Dlaczego ich zdradziłeś? - Co to jest?
- Ile za to dostałeś? - Kto tak mówi?
Czy to zima?
Jest oszustem. On jest oszustem.
Uważaj na to, co mówisz. Podlega Londynowi.
- Londyn? Nie chcą go. - To nie prawda.
- Otrzymuje rozkazy... - Tak, ale nie od Anglików.
Coś Ci pokażę.
To są kopie umów, które Winther zawarł z Gilbertem.
Mam też ich kopie w Sztokholmie.
Winther przez lata był doradcą prawnym Gilberta.
Robili razem interesy i zarabiali dużo pieniędzy.
Dużo pieniędzy, Bent. Winter musiał zdać sobie z tego sprawę...
...jego interesy z Gilbertem zostałyby uznane za zdradę stanu.
Gilbert był starszym oficerem niemieckim.
Kiedy wojna się skończy, Winther zostanie oskarżony o spekulację.
Zbadane zostaną również jego relacje z Seiboldem.
Poszedłby do więzienia. Musiał ich usunąć z drogi.
Zarówno Gilberta, jak i Seibolda.
I wykorzystał cię do tego.
- To są fałszerstwa. - Nie, dokumenty są wystarczająco autentyczne.
Winther jest gangsterem. Wiem za dużo.
- Teraz ja też muszę zostać wyeliminowany. - To byli niemieccy szpiedzy.
Niemieccy szpiedzy? NIE.
Gilbert i pani Lorentzen byli niemieckimi bojownikami ruchu oporu.
Seibold był szpiegiem. Ale nigdy go nie dostałeś, prawda?
Gilbert był ekspertem w oszukiwaniu ludzi. Miał ochroniarzy z Gestapo...
To nie byli ochroniarze.
Gilbert przebywał w areszcie domowym, podejrzany o działalność antyhitlerowską.
Gdyby Hoffman chciał chronić Gilberta, nie zbliżyłbyś się do niego.
Czy Hoffmanowi jest przykro z powodu śmierci Gilberta?
- Nie. wyświadczyłeś mu przysługę. - A pani Lorentzen?
Była sekretarką Gilberta i wie o jego sprawach z Winther.
Była zaangażowana w ruch oporu przeciwko Hitlerowi.
Ale przede wszystkim była po prostu słodką, małą damą, która została uwięziona między dwoma mężczyznami.
A Winther...?
Czy Winther pracuje dla Gestapo?
Nie. On po prostu zaciera ślady.
- Czy Winther tu jest? - Idź stąd!
Winther uciekł do Sztokholmu. Wszystko ujawnili.
Odejdź, do cholery!
On miał rację. Zimy już nie ma. Skręcił.
Zastrzeliliśmy niewinnych ludzi.
Aksel nigdy nie pracował dla Anglików.
Każdy, kto cokolwiek wiedział, powinien zostać stracony. Brakowało mu tylko Ketty.
- Zastrzeliliśmy niewinnego... - Zamknij się!
Zamknąć się.
Nie zabiłem niewinnych ludzi.
Zastrzeliłem niemieckiego oficera, a niemiecki oficer nie jest niewinny.
Mówisz mi, że był człowiekiem ruchu oporu? Jesteś idiotą?
Zima! Czego oczekiwałeś? Tak właśnie bywa z bogatymi ludźmi.
W skrócie. Łapią i są pełne badziewia.
Powinieneś był ją zabić, kiedy ją pierwszy raz spotkałeś.
O czym mówisz?
- Ona zawraca ci głowę. - Uważaj!
Dziwka zna prawdziwe imiona i jesteś całkowicie zagubiony.
Pieprz ją, a ona zamieni się w Wyrocznię Vesterbro.
- Zamknąć się. - Mówię, co chcę powiedzieć.
I nie zabiłem żadnych niewinnych ludzi. Czy ty to rozumiesz?
Dlaczego tego nie widziałem?
Dlaczego nie widziałem, jak to się stało?
Teraz siedzi w Sztokholmie...
...podczas gdy Gestapo goni nas po całym mieście.
Czy to w porządku?
Nie ma nic, co jest sprawiedliwe i niesprawiedliwe. To jest wojna.
Znajdujemy tych, za którymi chcemy podążać, i wtedy ruszamy za nimi.
- Hoffmanna. - Tak.
Przychodzić. Przychodzić!
No dalej chłopcy.
- Cichy. - Gdzie on jest?
- Gdzie on jest? - Zaplecze.
Flameni?
Mam dla ciebie ofertę.
Opuszczasz to miejsce, ja też.
Wstrzymuję polowanie na ciebie na 24 godziny.
Jedziesz do Szwecji i zostajesz tam do końca wojny, a ta rozmowa...
...nigdy nie miało miejsca.
Czy zastanawiałeś się nad konsekwencjami?
Jeśli zlikwidujecie szefa Gestapo.
Czy chcesz przeżyć wojnę? - Przetrwam.
To by mnie zaskoczyło. Przetrwanie nie jest częścią twojej postaci.
Jesteś fanatykiem i terrorystą. Zawsze umierają.
Powiedz mi...
...czy naprawdę wierzysz, że możesz coś zmienić poprzez swoje strzelanie?
Czy nie widzisz, że jesteś tylko narzędziem dla innych, którzy mają niezbyt szlachetne motywy?
Myślałem, że to ty jesteś mózgiem tych wszystkich bohaterskich czynów.
Ale nie, to była Zima!
Jak mogłeś traktować go poważnie? Jest całkowicie niegodny zaufania.
A teraz ty przejmiesz pałeczkę.
Zostałeś zdradzony i teraz szef Gestapo musi za to cierpieć. Dlaczego?
Co by to zmieniło?
Jesteśmy podobni.
Kocham Danię.
Kochasz Danię.
Piękny krajobraz na północy Zelandii.
Dlaczego nie współpracujemy?
Masz rację. Idea narodowego socjalizmu była ładna, ale niemożliwa.
Za dużo emocji. Jak zauroczenie.
Zobacz, co ten pomysł zrobił ze światem.
Ale rozważ mnie jako możliwość.
Porzuciłem swoje ideały. Muszę przetrwać.
I chcę też, żebyś przeżył.
Co mówisz?
Rozumiem cię.
Doskonały.
Liczę do trzech.
Jeden.
Dwa.
Teraz przyjechała policja...
...lub co gorsze dla was, niemieckich żołnierzy.
Czy zaczekasz, aż cię otoczą?
Co się stało?
- Dostałaś moją wiadomość? - Tak.
- Przyprowadziłeś ludzi. - Więc czy ty.
Tak. To jest Spex. On ci nie ufa.
Mam wiadomość. Potrzebuję odpowiedzi.
Pojutrze o 10:00 odbywa się spotkanie w Sztokholmie
- Czego oni chcą? - Nie wiem.
Kto nadchodzi?
Spex i przedstawiciel Rady Wolności...
...i Winthera.
- Aksel? - Tak.
Jego problemy zostały rozwiązane.
Nie przyjdę.
Zrobisz to, Bent.
Musisz iść i porozmawiać z nimi i usłyszeć, co mają do powiedzenia.
To jest ważne. Czy rozumiesz?
Poprosiłem o pozwolenie na przekazanie tej wiadomości.
Ponieważ chciałem cię zobaczyć.
- Chciałem zobaczyć, czy masz się dobrze. - Nic mi nie jest.
Powiem im, że przyjdziesz.
- Dobry wieczór. - Wróciłeś do Winther, Misie?
Nie, jesteśmy teraz w wojsku. Dobrze płacą.
Niestety, musimy skonfiskować twój sprzęt.
To zaszczyt.
Reprezentuję Radę Wolności. Możesz mi mówić Raven.
Znasz Spexa i Aksela Wintherów.
Prawnik policyjny reprezentuje siły zbrojne USA.
Ciekawy.
Zacznę od czegoś przyjemnego.
Jesteśmy blisko przełomu w negocjacjach z Niemcami...
...o zakończenie powstania ludowego.
Będzie to wielkie zwycięstwo narodu. Godzina policyjna zostanie zniesiona.
- Korpus Schalburga zostanie wycofany... - Jeśli zostanie utrzymane prawo i porządek.
Czy ty słuchasz?
Czy wszyscy tutaj są świadomi tego, co zrobił policyjny prawnik?
Rozkazał nam zlikwidować niewinnych ludzi. Starzy przyjaciele.
- Stanęli mu na drodze. - O czym mówisz?
Ciężko pracowałem, aby przeciągnąć naród po stronie aliantów.
- Starzy przyjaciele, Flammen? - Gilbert, niemiecki człowiek ruchu oporu.
- Ketty Selmer, duński kurier. - Niemiecki opozycjonista?
Zgięty, mój chłopcze. Sojusznicy nie uznają żadnego niemieckiego ruchu oporu.
To nie istnieje.
Jak wyjaśnił prawnik policyjny, pani Selmer była godnym pożałowania błędem.
Proste nieporozumienie...
Nieporozumienie... Przepraszam. Nieporozumienie?
Więc kiedy za chwilę strzelę ci w głowę...
...będzie to godny pożałowania błąd.
Czy się co do tego zgadzamy?
I...
...podziwiam cię, Flammen.
Ale wojna może być myląca, jak być może odkryłeś.
Jest pełen plotek.
Jedyny rozsądny...
...to zachować zimną krew.
Rada Wolności nic nie wie o zabijaniu niewinnych...
...więc jeśli pozwolisz...
...czy możemy kontynuować spotkanie?
- Jesteś komunistą, Faurschou? - NIE.
Możemy zaoferować Państwu prowizję oficerską.
Możesz objąć dowództwo nad jednostką ruchu oporu w Kopenhadze.
- I stopień kapitana. - Kapitan.
Dokładnie Bent. Pomyśl o tym.
Albo będziesz walczyć ramię w ramię z Anglikami...
...albo będziesz walczył z Armią Czerwoną, jeśli ona przyjdzie pierwsza.
Demokracja musi przetrwać. Chcielibyśmy używać Twojego imienia.
- Moje imię? Jak? - Będziemy potrzebować bohaterów.
Wykłady w szkołach i stowarzyszeniach.
Wystąpienia publiczne przed wielotysięcznymi tłumami...
...aby zrozumieć bezinteresowne poświęcenie w czasie okupacji.
Którego oboje jesteście wybitnymi przedstawicielami.
- A co z Jürgenem? - Zastępca Komendanta. Porucznik?
- Kim miałeś zostać? - Kapitan.
Wtedy też chciałbym zostać kapitanem.
Nie, dziękuję.
Nie będziemy już tolerować destrukcyjnej przemocy, w którą angażujecie się oboje.
Kiedy wybucha wojna, zabijasz swoich przeciwników.
Chcę Hoffmanna. Wtedy możemy mówić o prowizji oficerskiej.
- Niemożliwe. - Szanuję twoje stanowisko.
Ale Hoffman...
- To nic nie da. - Zobaczymy.
Mamy środki i moce, aby powstrzymać Cię w inny sposób.
Przepraszam w imieniu Spexa. To było niewłaściwe.
Plik zawiera nazwisko informatora w Twojej organizacji.
- Jak daleko jedziemy? - Asserbo.
Potraktuj to jako wyraz naszej dobrej woli.
- Czy masz zdjęcie? - Nie. Mamy jego nazwisko i adres.
- Muszę siku. - Tak ja też.
Przepraszam.
Co się teraz stanie?
Porozmawiam z moim ojcem.
- Kiedy byłeś tu ostatni raz? - Trzy lata.
Poczekaj tutaj.
Cześć tato.
Kieliszek wina?
- Po co tu jesteś? - Aby odwiedzić mojego ojca.
Nie przesadzajmy. Co chcesz?
Masz wielu niemieckich gości.
Goście wybierają hotel. Nie odwrotnie.
- Słyszeliśmy, że Hoffman tu przychodzi. - Szef Gestapo?
- Nie mogę powiedzieć. - Chcę z nim porozmawiać.
Podobno jest bardzo miły...
- I morderca dla okupanta. - Tak, to też.
- Podobają Ci się? - Ich?
Podziwiam niemiecką kulturę i wszystko, co wspaniałe, co wytworzyła.
Ale „oni”? NIE.
To musi cię rozczarować, że wojna się odwraca.
Nie słuchasz, co mówię? Próbuję się tylko przebić.
Jesteś za młody, żeby zrozumieć.
Z twoim pochodzeniem i twoją głową...
mogłeś posunąć się dalej niż strzelanie do ludzi.
Ale wtedy zostałeś bohaterem.
Słuchać.
Jeśli będziesz ładnie mówił o mnie swoim komunistycznym przyjaciołom...
...i nie strzelaj tutaj do Hoffmanna, wtedy powiem ci, co wiem.
Czy to umowa?
Hoffmann przyjeżdża tu z rodziną i kochankami.
Pokoju zawsze pilnuje czterech ochroniarzy.
Nie wiem z góry, kiedy przyjedzie.
Wywiad wojskowy poprosił mnie, abym się do niego zbliżył.
Po prostu wykonuję polecenia.
Mój drogi Ketty. Dziękuję za wczoraj. Byłeś cudowny.
Twój śmiech sprawia mi ogromną radość.
Twój Karl Heinz.
Jesteś na imionach.
Tu nie chodzi o ciebie i mnie.
To jest większe. Moja praca wymaga poświęceń. Proszą o coś. Zrobię to.
Czy prosili cię, żebyś poszła ze mną do łóżka?
Nie. Oczywiście, że nie.
- Ty i ja właśnie się spotkaliśmy. - Udało się?
Bent, posłuchaj tutaj. Hoffmann nic nie znaczy.
To Ty się liczysz.
Czy ty to rozumiesz?
A teraz powiedz mi, jakim samochodem jeździ i jaką trasą podąża.
- I tablica rejestracyjna samochodu. - Nie wolno ci mnie pytać.
Obiecałeś, że nie będziesz mnie o nic pytał.
Obiecałeś mi.
Zgięty...
Kocham cię. Czy ty to rozumiesz?
Nikt nie ma w tym interesu.
Jeśli ci powiem...
...zabierzesz mnie ze sobą do Sztokholmu?
Jedziemy do Sztokholmu i nigdy nie wracamy.
Obiecaj mi?
Obiecaj mi to.
Jeździ małym, czarnym Oplem Cadetem. W dziwnych tygodniach.
23345.
Za parę tygodni będzie to duży mercedes. 44193.
Trasa się zmienia.
Czasami Roskildevej...
...a czasami Vigerslevvej.
To nie Hoffmann.
O nie!
Wydobrzejesz.
Wydobrzejesz. Nie bój się.
Wydobrzejesz.
Drogi Bencie,
Hoffman mnie zdemaskował.
Jadę teraz do Sztokholmu.
Mam nadzieję i wierzę, że do mnie przyjdziecie.
On jest martwy.
Cały czas na mnie patrzył.
Patrzył na mnie, kiedy biegłam razem z nim.
Widziałem, chciał coś powiedzieć, ale...
...nie mógł.
Nawet nie dotarłem tam przed jego śmiercią.
Czy nadal nosicie mundury policyjne?
Jedziemy do Dagmarhus i prosimy o spotkanie z Hoffmanem.
Musimy.
Nigdy tam nie wejdziemy. Jeśli tam wejdziemy, już nigdy nie wyjdziemy.
Chodz, chodz, chodz.
Dziękuję. Kontynuować. Przychodzić.
Cholera.
Myślałem, że wywieziono ich z miasta.
Zatrzymywać się! Zatrzymywać się!
Z auta!
Wyjdź. Nie słyszysz? Na ziemi. Pospiesz się!
Na ziemi!
W wózku.
Obróć się.
Pospiesz się. Wstawać.
Pospiesz się!
Chodź, do cholery. Pójść dalej!
Odłóż te dwa na koniec. Stań pod ścianą.
Spójrz na ścianę. Każdy powinien mieć metr między nogami.
- Co się dzieje? - Zajęli cały korpus.
Jedziemy do obozów koncentracyjnych. To cholerne dzięki.
- Czy nadal masz swojego małego Browninga? - W butach.
- A ty? - Tak.
Za chwilę ja przeskoczę przez płot, a ty uciekniesz.
Do zobaczenia, Bent.
Znowu w kolejce, tam na dole!
Wezwij karetkę!
Zabierz go stąd!
Woda.
- Woda. - Zamknąć się.
- Woda. - Daj mu trochę wody, na litość boską.
Jest z tyłu.
Jak się masz?
Cienki.
Cholera, muszę zostać postrzelony w płuco, żebyś się mną opiekował.
Więc...
- Idę do więzienia, Marie. - W więzieniu?
- Nie sądzę. - Tak.
Muszę iść do więzienia za rzeczy, które zrobiłem.
Kiedy to się skończy...
Czy wiesz, co zrobiłem?
NIE.
Wydobrzejesz.
Wrócę jutro.
Uważaj na siebie, Jürgen.
Nie nie nie.
W piwnicy. Pośpiesz się!
Pośpiesz się.
Otwórz teraz. Wysiadać!
Otworzyć! Nie słyszysz?
Otworzyć!
Musisz otworzyć drzwi!
Flameni?
Czy to Flammeni? Mówić!
Weź trochę mleka.
Zatrzymywać się!
Co robisz?
Nie masz wstydu w życiu?
Przykryj je. - Tak!
Oto przekaz pieniężny na 20 000 koron.
Możesz je spieniężyć jutro.
Znaleźliśmy też list na jego temat.
To dla Ciebie.
Czy pamiętasz, kiedy przyszli?
Pamiętacie 9 kwietnia?
Myślę że możesz.
Wszyscy możemy.
Myślałem i myślałem...
Cokolwiek mówią, nie wierzę, że to byłeś ty.
Nie taki jesteś.
Gdzie będziemy później? Kiedy to się skończy.
Nie wiem.
Czy jest droga powrotna?
Czy istnieje sposób na przyszłość?
Może.
Może nie.
W tej chwili jest tylko Flammen.
Po wyzwoleniu Flammena i Citronena pochowano w Kopenhadze.
Po pogrzebie ich trumny stały obok siebie w kościele Holmena.
Kilka miesięcy później zmarł ojciec Flammena.
W 1951 roku Citronen został odznaczony odznaczeniem prezydenta USA za bohaterstwo na wojnie: Medalem Wolności.
Medal w imieniu syna odebrała matka Citronena.
Flammen później otrzymał ten sam zaszczyt.
Bodil uciekła do Szwecji, gdzie urodziła córkę Lene.
Po wyzwoleniu zamieszkała w domu pod Kopenhagą, gdzie przez wiele lat mieszkała sama z córkami.
Los Citronena na zawsze naznaczył rodzinę.
Po śmierci Flammena Ketty Selmer przeniosła się do Sztokholmu.
Później osiadła na Majorce, gdzie mieszkała aż do swojej śmierci w połowie lat 90.
Nigdy nie mówiła o Flammenach.
©anoXmous
Downloaded from subtitlesnest.com