Mod fx square dx.
Kayat mangyaring tapusin ang Percival sa susunod na pagkakataon.
Alam kong marami sa inyo ang nagkaroon nito bilang mga undergraduates, ngunit hindi masakit na mag-ayos.
Salamat, Steven.
Naglagay din ako ng advanced Fourier system sa main hallway chalkboard.
At umaasa ako na isa sa inyo ang magpapatunay nito sa pagtatapos ng semestre.
Ngayon, ang taong gagawa nito ay hindi lamang nasa aking mabuting biyaya...
ngunit magpatuloy din sa katanyagan at kapalaran...
sa pamamagitan ng pagpapatala ng kanilang mga nagawa at pag-print ng kanilang pangalan...
sa mapalad na MIT Tech.
Kasama sa mga dating nagwagi ang mga Nobel laureates, mga nagwagi ng medalya ng Field...
kilalang astrophysicist at mababang MIT Professor.
Well, yun lang.
Kung mayroon kang anumang mga katanungan, sigurado akong nasa Tom ang mga sagot.
- Hi, Will. - Kirsten, kamusta ka?
- Ayos lang ako. Kamusta ka? - Mabuti.
- Hindi ko nakuha si Cathy kagabi. - Hindi?
- Hindi. - Bakit hindi?
- Hindi ko alam. Cathy! - Ano?
Bakit hindi mo ako binigyan ng kahit isa sa mga pangit na maliit na hoochie-woochie na karaniwan mong ibinabato sa akin?
Oh, fuck you and your Irish curse, Chuckie.
Tulad ng gusto kong mag-aaksaya ng aking enerhiya sa pagkalat ng aking mga binti para sa Tootsie Roll dick na iyon?
- Kaya umuwi ka at bigyan mo ito ng hila. - Tootsie Roll!
Toot-Toots!
Siya ay nawawalan ng ngipin, Will.
May problema siya sa balat. Hindi ko...
At saka, parang 5-to-2, Morgan ends up marryin her, you know what I mean?
Napakaraming beses mo na lang mabunggo ang magiging asawa ng iyong kaibigan.
Ito ay mali. Saan ka pupunta?
- Aalis na ako. - Fuck you, umaalis ka na. Parang, ano, 10:00?
Pagod na ako.
sumpa ni Irish?
Hindi niya alam. Walang Irish na sumpa.
- Labas! - Itigil ang pagsipilyo sa akin pabalik.
Itigil ang pagsiksik sa plato! Alin kaya ito?
Kakasuhan ka, alam mo yun.
Sa tingin mo ba natatakot ako sayo, you big fuck? Ikaw ay crowdin ang fuckin plato.
Uy, uh, talbog si Casey sa isang bar, uh, sa Harvard sa susunod na linggo. Dapat tayong umakyat doon.
- Ano ang gagawin natin doon? - Hindi ko alam.
Aawayin natin ang ilang matatalinong bata. Malamang magkakasya ka.
Ow! Fuckin punk!
- Oh, ano na? Matapang ka pa rin? - Halika!
- Gusto mo ito? - Ah, halika, halika. Ayan yun.
Hahawakan kita habang buhay dito
Sa aking mga bisig
- Propesor Lambeau? - Oo?
Ako ay nasa iyong applied theories class. Nasa math and science building kaming lahat.
Halika dito. Sabado na!
Maliban kung gusto mong makipag-inuman sa akin ngayong gabi.
Siguro. Hindi na lang kami makapaghintay hanggang Lunes para malaman.
- Alamin kung ano? - Sino ang nagpatunay ng teorama.
Ito ay tama. Sino ang gumawa nito?
- Jack? - Hindi ako iyon.
- Nemesh? - Hindi pwede.
- Halika, Joey Mac! - Billy, gising na si McNamara.
Halika, bata!
- Joey, hukayin mo diyan. Hukayin mo! - Gusto ko ang pitch!
Ihiga mo, Mac. Ganyan ang gawin! Attaboy! Kumuha ng dalawa, Mac, kumuha ng dalawa!
- Magandang hit. - Taylor, gising ka na.
Hoy, Morgan, sino ang babaeng may guhit na pantalon? Ang ganda ng pwet niya.
- Oo, iyan ay isang tunay na magandang asno. - Sino ang lalaking kasama niya?
Iyan ay ang fuckin guinea. Ayaw ko sa maliit na asong iyon. Kilala siya ni Will.
- Kilala mo siya? - Oo, si Carmine Scarpaglia.
Dati, inaaway ako ng batang iyon noong kindergarten.
- Yung lalaking yun? - Oo.
Fuck this. Kumuha tayo ng pagkain.
Oh, ano, Morgan, hindi mo siya kakausapin?
Fuck her.
- Maaari akong pumunta para sa isang Whopper. - Punta tayo kay Kelly.
Morgan, hindi ako pupunta kay Kelly dahil gusto mo ang take-out na babae.
- Ito ay 15 minuto sa labas ng aming paraan. - Anong gagawin natin? Wala tayong 15 minutes?
Dobleng burger.
Dobleng burger?
Chuck may double burger ako
Manahimik ka na ba? Alam ko kung ano ang iniutos mo. nandoon ako.
- Kaya bigyan mo ako ng aking fuckin sandwich. - Ano ang ibig mong sabihin, iyong sandwich? Binili ko.
Morgan, magkano ang pera mo?
Sabi ko kukuha ako ng sukli kapag nakuha ko na ang snow cone. Sabi ko noon nung huminto kami.
Bakit hindi mo na lang ibigay ang sandwich ko at itigil mo na ang pagiging tusok mo?
Sige, well, bigyan mo ako ng 16 cents na nakuha mo sa iyo ngayon. Ilalagay namin ang iyong fuckin sandwich sa layaway.
Dito na tayo. Panatilihin itong hanggang dito para sa iyo. Ilalagay ka namin sa isang programa.
Araw-araw kang pumapasok dala ang iyong anim na sentimo. Sa pagtatapos ng linggo, makukuha mo ang iyong sandwich.
- Magiging asshole ka ba? - Ano ako, kapakanan ng sandwich?
Sa tingin ko dapat kang magtatag ng magandang linya ng kredito.
Tulad ng kung paano mo binili ang iyong sopa: Mga plano sa pagbabayad.
Tandaan kung paano nagdala ang iyong ina ng sampung dolyar araw-araw sa loob ng isang taon?
Sa wakas ay nakuha na niya ang kanyang sopa na istilong Rent-A-Center.
- Maaari ko bang makuha ang aking pagkain ngayon, mangyaring? - Narito ang iyong fuckin double burger.
- Aba! - Hoy, tahan na, Chuck.
- Dahan-dahan ito. - Sino ang mayroon tayo?
- Hindi ko pa alam. - Hoy, douche bag!
- Oo, ikaw, ang skank mong mukha! - Manahimik ka!
- Umalis na tayo dito. - Ano ang inaalala mo? - Halika, Will.
Bakit hindi mo dilaan ang love stick ko?
Nakita lang namin yung lalaki 15 minutes ago sa park. Kung lalabanan natin siya, dapat ipaglaban natin siya.
- Mayroon kaming meryenda ngayon. - Manahimik ka, Morgan, pupunta ka.
- Hindi ako pupunta. - Kaya huwag kang pumunta. - Hindi ako pupunta!
Umalis ka na, Morgan.
Hayaan mong sabihin ko sa iyo ang isang bagay. Kung wala ka diyan sa loob ng dalawang segundo, kapag tapos na ako sa kanila, susunod ka.
Carmine, ako ito. Ako ito, Will. Tandaan? Sabay kaming pumunta sa kindergarten.
Sa ibaba ng kalye ay may ilaw sa kanyang pwesto
Binuksan niya ang pinto Bakas sa mukha niya iyon
- Fuckin, umalis na tayo, lalaki! - Tapak sa kanyang ulo.
Kunin ang kanyang asno sa lupa. Tigilan mo na yang bakla na yan.
Inahan, mamatay!
- Carter! - Halika!
Will! Will, halika na! Halika na.
Will, halika. Tara na, tayo na.
- Madali, kapatid, madali. - Hey, fellas, salamat sa paglabas.
- Halika dito. - Whoa, whoa!
Fuck!
Imagination ko lang ba ito, o lumaki na ba ang klase ko?
Well, sa pamamagitan ng hindi kahabaan ng aking imahinasyon ay naniniwala ako na lahat kayo ay pumunta dito upang marinig ako ng lecture.
O sa halip, upang alamin ang pagkakakilanlan ng misteryosong salamangkero sa matematika.
Kayat nang walang karagdagang pamamaalam, humarap ka, tahimik na buhong, at tanggapin ang iyong premyo.
Well, ikinalulungkot kong biguin ang aking mga manonood, ngunit...
parang walang unmasking dito ngayon.
Gayunpaman, um, nag-confer kami ng mga kasamahan ko...
at may problema sa board ngayon...
na tumagal ng higit sa dalawang taon upang patunayan.
Kayat ito ang sabihin: Ang hamon ay ibinagsak...
ngunit ang mga guro ay sumagot at sumagot nang may sigla.
- Hi. - Kailan ang arraignment?
Susunod na linggo.
- Paumanhin. - Anong ginagawa mo? - Paumanhin.
Trabaho ng tao yan. Hindi ka makakapag-graffiti dito.
- Huwag kang lumayo sa akin! - Hoy, fuck ka!
Oh, ikaw ay isang matalino. Ano ang iyong pangalan?
Diyos ko.
Mukhang tama.
Will, gaano ka katagal para matanggal sa trabahong iyon?
Ibig kong sabihin, gaano kahirap itulak ang walis ng ina sa paligid ng silid?
Mitch, natanggal ka sa pagtutulak ng walis.
Natanggal ako cause management was restructuring.
Oo, muling pagsasaayos ng dami ng mga retards na pinaghirapan nila para sa kanila.
tumahimik ka. Mas nakakalatang ka pa sa tuna, asong babae.
- Kahit papaano may trabaho ako ngayon, hindi ba? - Oo.
- Bakit ka natanggal, Will? Halika na. - Uh, restructuring ang management.
- Malamang na maisama ka ng tiyuhin ko sa isang demo team. - Magagawa ba niya iyon?
- Niloloko mo ako? Tinanong kita kahapon kung makakakuha ako ng trabaho. - At sinabi ko sa iyo na hindi kahapon.
- Ano na, Kaso? - Ano na, Kaso? - Ano na, Big Case?
Umupo tayo dito.
Oh, ito ay, ito ay isang Harvard bar, ha?
Akala ko magkakaroon, tulad ng, mga equation at tae sa mga dingding.
Kukuha ako ng isang pitsel ng pinakamasarap na lager sa bahay.
Time-out. Kailangan kong mag-bust ng kaunti sa kanila ng Harvard hotties doon sa bar.
- Gumawa ng ilang mahika. - Kumuha ng ilang gayuma para sa amin.
- Oh, hello. - Oh, hello.
- Hi, kamusta ka? - Ayos.
- Kaya, mga babae, uh... - Pumunta dito madalas?
Pupunta ba ako dito? Lumapit ako dito ng konti. Nandito ako, uh, uh, alam mo, paminsan-minsan.
- Dito ka ba nag-aaral? - Oo.
- Oo. Ayan yun. Oo, parang may klase ako sayo. - Oh, oo?
- Anong klase? - Kasaysayan.
- Siguro. - Oo, sa tingin ko iyon ang nangyari.
You dont necessarily... May not remember me. Alam mo, gusto ko dito.
Hindi ibig sabihin na pumunta ako dito, isa akong henyo.
- Ako ay matalino. - Hoy.
- Hoy! Kamusta na? Kamusta ka? - Mabuti. Kamusta ka?
- Gusto mo... - Ano, uh... Anong klase ang sinabi mo?
- Kasaysayan. - Kasaysayan. Oo.
History lang? Tiyak na survey course ito noon, ha?
- Oo, ito ay. Ito ay mga survey. - Tama.
Dapat mong suriin ito. Ito ay isang magandang kurso. Magiging magandang klase ito.
Paano mo nagustuhan ang kursong iyon?
Alam mo, sa totoo lang, nakita ko ang klase, alam mo, sa halip, uh, elementarya.
elementarya. Alam mo, hindi ako nagdududa na iyon nga.
- Oo. - Ako, uh, naaalala ko ang klase na iyon.
Ito ay, um, ito ay sa pagitan lamang ng recess at tanghalian.
Clark, bakit hindi ka umalis?
- Bakit hindi ka magpahinga? - Bakit hindi ka na lang umalis?
Ang saya ko lang kasama ang bago kong kaibigan. Iyon lang.
- Ano, magkakaroon tayo ng problema? - Hindi hindi Hindi Hindi Hindi. Walang problema dito.
Inaasahan ko lang na mabibigyan mo ako ng ilang pananaw sa ebolusyon...
ng ekonomiya ng pamilihan sa timog na mga kolonya.
Ang aking pagtatalo ay, uh, bago ang Revolutionary War...
ang mga modalidad sa ekonomiya, lalo na sa mga kolonya sa timog...
maaaring pinakaangkop na katangian bilang...
- agraryong precapitalist. - May sasabihin ako sa iyo. Lahat tama?
Syempre iyan ang iyong pagtatalo. Isa kang first-year grad student.
Kakatapos mo lang basahin ang ilang Marxian historian, si Pete Garrison, malamang.
Makumbinsi ka niyan hanggang sa susunod na buwan kapag nakarating ka kay James Lemon.
Pagkatapos ay magsasalita ka tungkol sa kung paano ang ekonomiya ng Virginia at Pennsylvania...
ay entrepreneurial at kapitalista noong 1740.
Iyon ay tatagal hanggang sa susunod na taon. Pupunta ka dito sa regurgitatin Gordon Wood...
pinag-uusapan, alam mo, ang prerevolutionary utopia...
at ang pagbuo ng kapital na mga epekto ng mobilisasyong militar.
Well, sa totoo lang, hindi ko gagawin, dahil masyadong minamaliit ni Wood ang epekto ng...
Kahoy nang husto, Wood ay lubhang minamaliit ang epekto ng panlipunang pagkakaiba...
nakabatay sa kayamanan, lalo na sa minanang yaman?
Nakuha mo iyon mula sa Vickers Work sa Essex County. Page 98, tama ba?
Oo, nabasa ko rin iyon. I-plagiarize mo ba ang buong bagay para sa amin?
May sarili ka bang iniisip tungkol sa bagay na ito?
O ikaw ba... Bagay ba sayo? Pumasok ka sa isang bar.
Nagbasa ka ng ilang hindi kilalang sipi at pagkatapos ay magpanggap... Ikaw, Isinala mo ito bilang iyong sarili...
Bilang iyong sariling ideya para lamang mapabilib ang ilang mga batang babae? Ipapahiya ang kaibigan ko?
Kita nyo, ang malungkot na bagay tungkol sa isang tulad mo ay, sa loob ng 50 taon ay magsisimula kang mag-isip nang mag-isa.
And youre gonna come up with the fact na may dalawang katiyakan sa buhay.
Isa: Huwag mong gawin iyan.
At dalawa: Nag-drop ka ng 150 grand sa isang fuckin education...
maaari kang makakuha ng $1.50 sa mga huling singil sa pampublikong aklatan.
Oo, pero magkakaroon ako ng degree...
at ikaw ay servin aking mga anak fries sa isang biyahe sa pamamagitan ng sa aming paraan sa isang skiing trip.
Oo siguro. Oo, pero at least hindi ako magiging unoriginal.
Pero ang ibig kong sabihin, kung may problema ka diyan, I mean, we could just step outside. Maaari naming malaman ito.
Hindi, pare, walang problema. Astig naman.
- Ito ay cool? - Oo. - Malamig.
- Fuckin damn right, ito ay cool. - Paano mo ako gusto ngayon?
Ang bait ng anak ko.
Tatlong minuto lang ang ginugol ko sa lugar na ito, at nabangga ako sa isang barney, ha?
Well, ayan na. Hello, nice to meet you.
Mabuti naman sila. Gusto ko... Isasara na namin ang deal...
pero si Chuck, eh, ininsulto ni Billy ang isa sa kanila...
at sinabi ng heavyset na babae na kahit na ako ay may isang receding hairline, at ako ay ilang pounds overweight.
At ako ay tulad ng, Go fuck yourself.
Nakalunok ako ng bug.
Hi.
- Isa kang tanga. - Ano?
Ikaw ay isang idiot. 45 minutes na akong nakaupo doon at naghihintay na dumating ka at kausapin ako.
Pero pagod na ako ngayon, at kailangan ko nang umuwi.
At ako, hindi ko na kayang umupo pa doon sa paghihintay sa iyo.
- Aba... Ako si Will. - Skylar.
- Skylar. - Oh, at nga pala...
ang lalaking iyon doon, si Michael Bolton clone...
hindi siya nakaupo sa amin, kumbaga.
Oo alam ko. Medyo nakuha ko ang impression na iyon.
Mabuti. Sige. Well, kailangan ko nang umalis.
Kailangang gumising ng maaga at mag-aksaya ng kaunting pera sa aking sobrang mahal na edukasyon.
- Hindi, hindi kita sinasadya. Ako... - Ah, ayos lang.
Nandiyan ang number ko. Kaya siguro pwede tayong lumabas para magkape minsan.
Sige, oo. May-Baka magsama-sama lang tayo at kumain ng isang bungkos ng caramels.
- Anong ibig mong sabihin? - Kung iisipin mo, ito ay kasing arbitraryo ng pag-inom ng kape.
Oh. Oo. Sige.
- Uh, tama, kung gayon. - Halika.
- Yo! - Fuck mo, asong babae! - Hoy, fuck you pareho.
- There goes them fuckin barneys right now with their skiin trip. - Sandali lang. Sandali lang.
Dapat kong talunin ang matandang asong iyon.
Gusto mo ba ng mansanas?
- Oo. - Oo?
Well, nakuha ko number niya! Paano mo gusto ang mga ito ng mansanas?
Dumating kami ngayong gabi
Ang mga milya ay nasa ibabaw ko
Pinatay ko ang ilaw
Kaya, halika, gabi
Wala na ang lahat
Tahanan sa limot
Kaya halika na
Tom.
pasensya na po. Ito ba ang opisina ng Buildings and Grounds?
Oo. Ano ang maaari kong gawin para sa iyo?
Pangalan lang ng estudyanteng nagtatrabaho dito.
- Walang estudyanteng nagtatrabaho para sa akin. - Well, maaari mo bang suriin?
Mayroon akong lalaking ito na nagtatrabaho sa aking gusali. Ganito siya kataas.
- Alin ang iyong gusali? - Dalawa.
Dalawa. Dalawang gusali.
- Tingnan mo, kung may ninakaw, dapat kong malaman ang tungkol dito. - Hindi hindi Hindi. Walang ganyanan.
Pangalan niya lang ang kailangan ko.
I cant give you his name unless may reklamo ka.
- Ito ay si Propesor Lambeau. - At ito ay si Professor Hayes.
Tom, pakiusap.
Ito ay mahalaga. Pakiusap.
Hindi pumasok si Willy sa trabaho ngayon.
Nakuha ang trabahong ito sa pamamagitan ng kanyang PO Maari mo siyang tawagan.
- PO? - Oo. Opisyal ng parol.
Salamat.
Asshole.
Mayroong napakahabang legal na precedent, Your Honor, going back to 1789...
kung saan ang isang nasasakdal ay maaaring mag-claim ng pagtatanggol sa sarili laban sa isang ahente ng pamahalaan...
kung ang pagkilos na iyon ay itinuturing na isang pagtatanggol laban sa paniniil, isang pagtatanggol sa kalayaan.
Ang iyong karangalan, Henry Ward Beecher, sa Mga Kawikaan mula sa Plymouth Pulpit, 1887, ay nagsabi, at sinipi ko...
- 1887? Ito ang ika-20 siglo, Your Honor. - Paumanhin. pasensya na po.
- Gagawa siya ng pangungutya sa courtroom. - Binibigyan ako ng karapatan...
na magsalita sa sarili kong depensa, ginoo, sa pamamagitan ng Konstitusyon ng Estados Unidos.
- Ito ang parehong dokumento na ginagarantiyahan ang aking kalayaan. - Huwag sabihin sa akin ang tungkol sa Konstitusyon ng Estados Unidos.
At ang kalayaan, kung sakaling nakalimutan mo, ay karapatan ng isang souI na huminga.
At kapag hindi ito makahinga ng mahabang panahon, ang mga batas ay binigkisan ng masyadong mahigpit.
- Kung walang kalayaan, ang tao ay isang syncope. - Ang tao ay isang ano?
- Ibid., Your Honor. - Anak, turn ko naman.
Sampung minuto na akong nakaupo dito at tinitingnan itong rap sheet mo.
Hindi lang ako makapaniwala. Hunyo 93, pag-atake.
Setyembre 93, pag-atake.
Grand theft auto, Pebrero ng 94.
Kung saan, tila, ipinagtanggol mo ang iyong sarili at itinapon ang kaso sa pamamagitan ng pagbanggit...
mga karapatan sa libreng ari-arian ng kabayo at karwahe mula 1798.
Biro. Enero 95, nagpapanggap bilang isang opisyal.
Labanan, pagnanakaw, lumalaban. Nabaligtad ang lahat.
Alam ko rin na dumaan ka sa ilang foster home.
Inalis ka ng estado sa tatlo dahil sa malubhang pisikal na pang-aabuso.
Alam mo, maaaring may pakialam ang isa pang hukom, ngunit natamaan mo ang isang pulis. Papasok ka na.
Ang motion to dismiss ay tinanggihan. $50,000 piyansa.
- Salamat. - Korte, bumangon ka.
- Kamusta? - Uh, Skylar?
- Oo. - Uy, uh, ito ay Will.
- WHO? - Ito ay Will.
Alam mo, ang talagang nakakatawa, magandang lalaki na nakilala mo sa bar noong isang gabi.
Wala akong natatandaang nakilala ko ang sinumang tumugma sa paglalarawang iyon. Naaalala ko yata.
Oh sige, nakuha mo na ako. Ito ay ang pangit, kasuklam-suklam, walang ngipin na talo...
na namartilyo at hindi ka pababayaan magdamag.
Ay, Will! Naaalala ko.
- Kamusta ka? Iniisip ko kung tatawagan mo ako. - Oo, tingnan mo.
- Nagtataka ako... - Yo, kaya, baby. Anong meron?
- Maghintay ng isang segundo. - Anong ginagawa mo?
- Hoy! - Ano na, baby? Gusto mo ng ilan sa aking asno?
- Herve! Naalala kita mula sa juvi. kamusta ka? - Ano na, baby? Anong ginagawa mo?
Ah, oo, pasensya na. Um...
Iniisip ko na baka pwede tayong magsama, um, sometime this week.
Alam mo, umupo ka sa isang cafe. Siguro may ilang caramels.
- Oh, maganda iyan. - Oo?
Oo. Oo naman. Nasaan ka?
Um, sa totoo lang, ito ay, uh, ito ay isang kuha lamang sa dilim...
pero, eh, walang pagkakataon na ikaw, eh, pre-law, di ba?
- Maupo ka. - Salamat.
Masarap kausap.
Ano bang gusto mo?
Ako si Gerald Lambeau.
Yung professor na sinabihan mong lokohin ang sarili niya.
Well, anong gusto mo?
Nakausap ko na ang hukom, at pumayag siyang palayain ka sa ilalim ng aking pangangasiwa.
- Talaga? - Oo.
- Ngunit sa ilalim ng dalawang kondisyon. - Ano ang mga iyon?
Unang kondisyon ay magkita ka sa akin kada linggo.
- Para saan? - Balikan ang patunay na ginagawa mo...
pumasok sa ilan, ilang mas advanced...
kombinatoryal na matematika...
may hangganang matematika.
Parang tunay na hiyawan.
At ang pangalawang kondisyon ay iyon, na magpatingin ka sa isang therapist.
At responsibilidad kong magsumite ng mga ulat sa mga pulong na iyon.
At kung hindi mo matugunan ang alinman sa mga kundisyong iyon...
kailangan mong magsilbi ng oras.
Lahat tama. Gagawin ko ang matematika, ngunit hindi ako makikipagkita sa sinumang therapist.
Mas mabuti na kaysa makulong ang panahong iyon, hindi ba?
Nabasa ko ang iyong libro, at, uh, at, at si Mike ay nagkaroon ng parehong mga problema...
na si Chad, ang stockbroker, ay mayroon.
Ganap na tama. Sa mismong pindutan. Mabuti para sa iyo, Will. Napakaganda.
Salamat.
Will, ang mga panggigipit, at hindi ko sila hinuhusgahan...
Hindi ko sila, eh, nilagyan ng label...
ngunit sinisira nila ang iyong potensyal.
Ngayon wala nang kalokohan. Wala nang tomfoolery. Wala nang ballyhoo.
Tama ka.
Diyos, alam ko.
Alam mo, hindi ka makakaalis ng ganoon kadali. Halika, Will, kaunti pa.
Well, I mean, I do, I do things, alam mo ba? Ibig kong sabihin...
Ano, uh, anong uri ng mga bagay?
Gumagawa ako ng mga bagay na, alam mo, ako, uh... Alam mo, ibig kong sabihin, tinatago ko, mula sa mga tao.
- Nagtago ka ha? - Hindi hindi. Ibig sabihin, gusto ko... Ako, pumunta ako sa mga lugar. Nakikipag-ugnayan ako, alam mo.
- Talaga? Anong uri ng mga lugar? - Ilang club lang.
Higit pa. Ang ganda, oo. Anong klaseng club?
- Parang, um, parang Fantasy. - Pantasya?
- Hindi ito masama. - Kaunti pa.
Parang kapag nakapasok ka doon at, pagmamay-ari ka ng parang musika.
Parang house music yan. Parang...
- Alam mo, magsisimula ka nang sumayaw. Kaya lang... - Boom, boom, boom. Oo.
- Oo. - Oo.
Nahihirapan ka bang itago ang katotohanan na ikaw ay bakla?
Ano ka ba... Ano ka ba... Anong pinagsasabi mo? Ano?
Tingnan mo, buddy, dalawang segundo ang nakalipas, handa ka nang tumalon sa akin.
Isang tumalon? Ikaw ba...
Ikinalulungkot kong binigo ka. Pero...
Wala akong problema dito. Wala akong pakialam kung putt ka mula sa magaspang.
Ano ka... P-Putting from the rough? Ano sa lupa ang sinasabi mo?
Ang isang mahirap na teorama ay maaaring maging tulad ng isang symphony.
Napaka erotic nito.
Pumunta ka sa ibang lugar. Hindi ko ito kakayanin.
- Wow. - Salamat, Henry.
Ah, Henry.
Hi, Gerry. Hoy, may alam ka? Hindi ko na magagawa ang pro bono na trabahong ito.
Its just not... Its not worth it.
- Anong nangyari? - Well, pupunta ako sa pambansang telebisyon sa susunod na linggo.
Ibig kong sabihin, wala akong oras para sabihin sa iyo, lalong hindi kausapin ang galit na galit na halimaw doon.
Isang ganap na baliw, siya ay.
Henry.
Okay, nasa kama mo, Will.
Ngayon, ilang taon ka na?
pito.
Ano ang nakikita mo?
May kung ano sa kwarto ko.
Ano ito?
Ito ay tulad ng isang, uh... Ito ay isang pigura. Its, its hoverin over me.
Ikaw ay nasa isang ligtas na lugar, Will.
Its t... Its touching me.
Saan ito humipo sa iyo?
Hinahawakan kita doon.
At, eh, kinakabahan ako.
Hindi mo kailangang kabahan, Will.
Nagsisimula kaming sumayaw at sumayaw.
Ang ganda lang kasi kaya natin...
Maraming pagmamahal bago lumubog ang araw
Skyrockets sa paglipad
Ang saya ng hapon
- Hey, hey hapong tuwa - Hesus.
Skyrockets sa paglipad
- Sorry, Rich. - Mayroon akong mas mahusay na mga bagay na gagawin sa aking oras.
Hey, hey ang saya ng hapon
Halika, isang sayaw! Ikaw, na-hypnotize mo talaga ako, you know.
- Para sa kapakanan ng Diyos, Will. - Ano? Ano ba naman yan.
Ako... Umalis na siya. Hindi mo mapi-pin iyon sa akin.
Sinabi ko sa iyo na makipagtulungan sa mga taong ito.
- Tumingin sa aking mga mata. - Umalis ka na, Will.
- Hindi ko kailangan ng therapy. - Tama na yan! Labas!
Tinawagan ko si Mel Weintraub kaninang umaga para makita...
Oh, ano ang silbi?
Ano ang gusto mong gawin?
- Well, mayroong isang tao. - Sino siya?
Dati siya ay akin, um...
roommate ko nung college.
Magtiwala. Napakahalaga sa isang relasyon.
Napakahalaga rin nito sa isang klinikal na sitwasyon.
Bakit ang tiwala ang pinakamahalaga...
sa paggawa ng isang pambihirang tagumpay sa isang kliyente?
Maureen, itigil ang oral fixation saglit at samahan mo kami.
Vinnie?
Um, kasi, eh...
Ang tiwala ay, uh... Ang tiwala ay buhay.
Wow. Napakalalim niyan. Salamat, Vinnie.
Sa susunod, kunin mo ang mga tala mula sa iyong kapatid.
Alam mo, kung pakiramdam ng isang pasyente ay hindi sapat na ligtas na magtiwala sa iyo, hindi siya magiging tapat sa iyo.
Kung gayon wala talagang saysay na sila ay nasa therapy.
I mean, hey, kung wala silang tiwala sa iyo, you know, youre never gonna get them to sleep with you.
At iyon ang dapat na layunin ng sinumang mahusay na therapist.
Pako sila habang sila ay mahina. Yan ang motto ko.
Oh, mabuti, bumalik ang lahat. Maligayang pagbabalik, lahat.
- Hello, Sean. - Hoy, Gerry.
Um, mga kababaihan at mga ginoo, kami ay nasa presensya ng kadakilaan.
Propesor Gerald Lambeau, nagwagi ng medalya ng Field para sa kombinatoryal na matematika.
- Kamusta. - Sinuman ang nakakaalam kung ano ang medalya ng Field?
Malaking bagay talaga. Ito ay tulad ng premyong Nobel para sa matematika.
Maliban isang beses lang nila ito ibibigay sa bawat apat na taon.
Ito ay, ito ay isang mahusay na bagay. Ito ay isang kamangha-manghang karangalan.
Okay, lahat, iyon lang para sa araw na ito. Salamat. Um...
Magkita-kita tayo sa Lunes. Pag-uusapan natin si Freud.
Bakit siya gumawa ng sapat na cocaine para pumatay ng isang maliit na kabayo. Salamat.
Kamusta ka?
- Ikinagagalak kitang makita. - Natutuwa akong makita ka.
- Sean? - Oo?
Sa tingin ko mayroon akong isang bagay na kawili-wili para sa iyo?
Ano? Kailangan mong magkaroon ng dugo at ihi? Anong meron?
- Bakit hindi ka pumunta sa reunion? - Oras. Alam mo, ako... Naging abala ako.
- Na-miss ka. - Talaga?
So, gaano na ba katagal bago tayo nagkita?
- Bago mamatay si Nancy. - Oo. Ako ay humihingi ng paumanhin.
Nasa Paris ako. Iyon ay ang sumpain na kumperensya.
Nakuha ko ang iyong card. Ito ay maganda.
- Halika dito. - Ngayon, magandang pagtanggal iyon.
Hoy, uh, anong nangyari? Nakuha mo ba, uh, ang maluwag o ano?
Mayroon akong, uh, probasyon at pagkatapos, uh, pagpapayo dalawang araw sa isang linggo.
Biro. Ikaw ay isang smoothie. Halika, Morgan! Isumite lang!
Hoy, Bill, basta, lumayo ka sa kanya. Mamimiss natin ang laro.
- Mayroon akong buong iskedyul. - Sean, Sean. - Marami akong ginagawa.
Ito, ang batang ito ay hindi kapani-paniwala. Wala pa akong nakitang katulad niya.
Bakit hindi siya kapani-paniwala, Gerry?
- Narinig mo na ba ang tungkol kay Ramanujan? - Oo, oo. Hindi.
Ito ay isang lalaki. Nabuhay siya mahigit 100 taon na ang nakalilipas. Siya ay, uh, Indian.
- Mga tuldok hindi balahibo. - Hindi balahibo. Oo.
Buweno, nakatira siya sa maliit na kubo na ito sa isang lugar sa India.
Wala siyang pormal na edukasyon.
- Wala siyang access sa anumang gawaing siyentipiko. - Kape?
- Ikaw, ginoo? - Konti lang. - At, um...
Ngunit nakita niya itong lumang libro sa matematika.
At mula sa simpleng tekstong ito, nagawa niyang i-extrapolate ang mga teorya...
na naguguluhan sa mga mathematician sa loob ng maraming taon.
Oo. Patuloy na mga fraction. Oo, siya, sumulat siya, uh...
- Well, siya, ipinadala niya ito sa Hardy sa Cambridge. - Oo. Cambridge. Oo.
At agad na nakilala ni Hardy ang kinang ng kanyang gawa...
at dinala siya sa England, at pagkatapos ay nagtulungan sila nang maraming taon...
paglikha ng ilan sa mga pinakakapana-panabik na teorya sa matematika na nagawa.
Ito, itong Ramanugan...
ang galing niya, walang kapantay, Sean.
Well, ganyan talaga ang batang ito.
Pero siya, um, medyo defensive siya.
And I need someone who can get through to him.
- Tulad ko? - Oo, tulad mo.
- Bakit? - Well, dahil mayroon kang parehong uri ng background.
- Anong background? - Well, ikaw ay mula sa parehong kapitbahayan.
- Siya ay mula sa Southie? - Oo.
Boy genius mula sa Southie.
- Ilang shrinks ang pinupuntahan mo bago ako? - Lima.
- Hayaan akong hulaan. Barry? - Oo.
- Henry? - Oo. - Hindi Rick?
Sean, pakiusap, makipagkita lang sa kanya isang beses sa isang linggo.
Pakiusap?
Ito ay isang laro ng poker kasama ang batang ito. Huwag ipaalam sa kanya kung ano ang mayroon ka.
Malamang na binasa pa niya ang iyong libro, kung mahahanap niya ito.
Mahihirapan siyang hanapin.
- Hi, Will. - Hi.
Ito ay si Sean Maguire. Will Hunting.
Kamusta ka?
- Oo, magsimula tayo. - Oo, gawin natin ito.
Nabobomba ako! Hayaan nating magsimula ang kagalingan.
- Ipagpaumanhin mo ba kami? - Oo, pakiusap, Tom.
- Ikaw din Gerry. - Oo siyempre.
Kamusta ka?
Saan ka galing sa Southie?
- Gusto ko ang ginawa mo sa lugar. - Oh salamat.
Binibili mo ba ang lahat ng aklat na ito nang tingi, o ipinapadala mo ba para sa tulad ng...
isang shrink kit na kasama ng lahat ng volume na ito?
- Gusto mo ba ng mga libro? - Oo.
- Nabasa mo ba ang alinman sa mga aklat na ito? - Hindi ko alam.
- Paano ang alinman sa mga aklat na ito? - Hindi siguro.
Paano ang mga nasa itaas na istante? Nabasa mo ang mga iyon?
- Oo, nabasa ko ang mga iyon. - Mabuti para sa iyo. Ano ang tingin mo sa kanila?
Uy, wala ako dito para sa book report. Mga libro mo sila. Bakit hindi mo basahin ang mga ito?
Ginawa ko. kinailangan ko.
- Malamang na matagal ka na. - Oo, nangyari.
United States of America: A Complete History, Volume I.
Hesus.
Kung gusto mong magbasa ng totoong aklat ng kasaysayan, basahin ang A Peoples History of the United States ni Howard Zinn.
Kakatok sa iyo ang librong iyon.
Mas mahusay kaysa sa Manufacturing Consent ni Chomsky?
- Sa tingin mo ba magandang libro iyan? - Nililito mo ako ng mga tao.
Ginagastos mo ang lahat ng iyong pera sa mga magarbong librong ito.
Pinapalibutan mo ang iyong sarili sa em. Maling libro sila.
- Ano ang mga tamang libro, Will? - Uy, kung ano man ang tumama sa buhok mo.
Oo. Wala na masyadong buhok.
Uy, alam mo na mas mabuti pang itulak mo ang sigarilyong iyan sa iyong pwet. Ito ay malamang na mas malusog para sa iyo.
- Oo alam ko. Ito ay talagang nakakasagabal sa aking yoga. - Mag-ehersisyo ka, ha?
- Ano, angat mo? - Oo.
- Uh, Nautilus? - Hindi, libreng timbang.
- Oh talaga? - Oo. - Libreng timbang, ha?
- Oo, malaking oras. - Oo? - Ganun lang.
- Ano ang iyong bench? - 285. Ano ang iyong bench?
Pinintura mo yan?
Oo. Nagpinta ka? Naglililok ka ba?
- Hindi. - Gusto mo ba ng sining?
Gusto mo ba ng musika?
Ito ay isang tunay na piraso ng tae.
Oh. Well, sabihin mo sa akin kung ano talaga ang iniisip mo.
Uh, basta, uh, ang linear at impressionistic mix...
gumagawa ng napakagulong komposisyon.
Winslow Homer rip-off din ito, maliban kung puti ka, uh, sumakay sa bangka doon.
Well, ito ay sining, Monet. Hindi ito masyadong maganda.
- Hindi naman talaga iyon ang inaalala ko. - Ano ang alalahanin mo?
- Pangkulay lang. - Alam mo kung ano ang tunay na asong babae nito?
Ito ay paint-by-number.
Kulay ba ito ayon sa numero? Dahil ang mga kulay ay kaakit-akit sa akin.
- Hindi ba sila, talaga? Ano naman yun? - Pustahan ka.
Sa tingin ko, isang hakbang na lang ang layo mo sa pagtanggal ng iyong tainga.
- Talaga? - Ay, oo.
Sa tingin ko dapat akong lumipat sa timog ng France, palitan ang pangalan ko ng Vincent?
Narinig mo na ba ang kasabihang, anumang daungan sa isang bagyo?
- Oo. - Oo. Baka ikaw ang ibig sabihin niyan.
Sa anong paraan?
- Uh, baka nasa gitna ka ng isang bagyo, isang malaking bagyo. - Oo siguro.
Ang langit ay bumagsak sa iyong ulo. Ang mga alon ay humahampas sa iyong maliit na bangka.
Malapit nang maputol ang mga sagwan.
Umihi ka lang sa pantalon mo. Umiiyak ka para sa daungan.
Kaya siguro gagawin mo ang dapat mong gawin para makaalis.
Alam mo, baka naging psychologist ka.
Bingo. Ayan yun. Hayaan mo akong gawin ang trabaho ko ngayon. Magsimula ka sa akin. Halika na.
- Baka maling babae ang napangasawa mo. - Siguro dapat mong bantayan ang iyong bibig!
Panoorin mo diyan, chief, okay?
Ah.
Mmm, yun lang, di ba?
Nagpakasal ka sa maling babae.
Anong nangyari? Ano, iniwan ka ba niya?
Alam mo ba, nakipagbugbugan siya sa ibang lalaki?
Kung sakaling hindi mo igalang ang aking asawa muli, tatapusin kita.
Tatapusin kita.
Naiintindihan mo ba, pinuno?
- Tapos na ang oras. - Oo.
Kalmado, mga ginoo.
Okay ka lang?
Look, Ill, Ill understand kung ayaw mong makipagkita ulit sa kanya.
Huwebes, 4:00. Siguraduhing nandito ang bata.
Oo.
Salamat.
Aba, maganda ka sa salamin.
- Maraming salamat. - Ang ganda lang nila.
Oo, gusto ko lagi ng dark blue na eye shadow.
Kahanga-hanga.
Lumaki ako sa England, alam mo, nag-aral ako sa isang napakagandang paaralan.
Alam mo, ito ay uri ng progresibo, organic, gawin-sa-sarili, pribadong paaralan.
Pagkatapos Harvard. Sana med school.
Alam mo, naisip ko, sa dulo...
ang utak ko ay magiging nagkakahalaga ng $250,000.
Parang nakakakilabot, di ba?
Dalhan mo ako ng isa pang mai tai!
Hindi, astig yan, I mean, I bet natuwa ang mga magulang mo sa pagbabayad.
Hindi, masaya akong magbayad. Nagmana ako ng pera.
Wow. Well, ay, uh, nakukuha ba ng Harvard ang lahat ng pera?
Hindi. Stanford. Pupunta ako dun sa June pag graduate ko.
Sige, kaya gusto mo lang, gamitin itong marino tapos, uh, tumakas, ha?
I was gonna, you know, experiment on you for anatomy class first, obviously.
Oh, kung ganoon, ayos lang.
Uy, gusto mong makita ang mga magic trick ko, Skylar?
- Syempre. - Lahat tama. Pangako...
Lahat tama.
- Ito ay para sa iyo, Rudolph. - Teka, teka, kailangan mo ang wand ko.
Sige, tamaan mo ako. Salamat. Lahat tama.
Aalisin ko ang lahat ng karamel na ito.
Handa ka na? handa na.
Isa dalawa tatlo.
Wala na silang lahat. Oo. Iyon, iyon ay... Mas gumagana kapag mayroon akong kuneho.
Well...
Hindi naman talaga ako nakikipag-date, you know, that much.
Napakalungkot, sa tingin ko para sa akin.
Alam mo ang ibig kong sabihin. Alam kong pinag-iisipan mo...
- Naku, hindi pa. - Oo, mayroon ka.
- Hindi, wala pa talaga. - Oo, mayroon ka! Ikaw ay umaasa na makakuha ng isang magandang gabi halik.
Hindi, alam mo, sinasabi ko sa iyo. Ako ay umaasa na makapag-good-night latag.
But Ill settle for like a good kiss, you know.
- Napakarangal mo. - Salamat.
Hindi, ako ay, ako ay hopin para sa isang halik.
Well, sa tingin ko ay dapat na nating alisin ito ngayon.
- Ngayon na? - Oo.
Halika na.
Nakuha ko yata ang iyong atsara.
Ikaw na naman, ha?
Sumama ka sa akin.
Kaya ano ito? Isang Tasters Choice moment sa pagitan ng mga lalaki?
Ang ganda talaga nito. Mayroon kang isang bagay para sa swans?
Ito ba ay tulad ng isang anting-anting? Ls it something like baka kailangan nating paglaanan ng oras?
Naisip ko ang sinabi mo sa akin noong isang araw. Tungkol sa painting ko.
Oh.
Napuyat ako ng kalahating gabi sa pag-iisip tungkol dito.
May nangyari sa akin.
Nakatulog ako ng mahimbing at mapayapang tulog at hindi na kita inisip simula noon.
- Alam mo kung ano ang nangyari sa akin? - Hindi.
Bata ka pa lang. Wala kang malabong ideya kung ano ang iyong pinag-uusapan.
- Bakit, salamat. - Ayos lang.
Hindi ka pa nakalabas ng Boston.
Hindi.
Kaya kung tatanungin kita tungkol sa sining, malamang na ibibigay mo sa akin ang payat sa bawat art book na naisulat.
Michelangelo. Marami kang alam tungkol sa kanya.
Gawain sa buhay. Mga adhikaing pampulitika. Siya at ang papa.
Sekswal na oryentasyon. Ang buong trabaho, tama?
I bet hindi mo masasabi sa akin kung ano ang amoy nito sa Sistine Chapel.
Hindi ka talaga tumayo roon at tumingala sa magandang kisame.
Nakita na.
Kung tatanungin kita tungkol sa mga babae...
malamang bibigyan mo ako ng syllabus ng iyong mga personal na paborito.
Maaaring ilang beses ka nang inihiga.
Pero hindi mo masabi sa akin kung ano ang pakiramdam ng magising ka sa tabi ng isang babae...
at tunay na masaya.
Matapang kang bata.
Tinatanong kita tungkol sa digmaan, malamang, uh, ihagis mo sa akin si Shakespeare, di ba?
Minsan pa sa paglabag, mahal na mga kaibigan.
Ngunit hindi ka kailanman naging malapit sa isa.
Hindi mo kailanman hinawakan ang ulo ng iyong matalik na kaibigan sa iyong kandungan...
at panoorin siyang hinihingal ang kanyang huling hininga na naghahanap sa iyo para sa tulong.
Tinatanong kita tungkol sa pag-ibig, malamang na sipiin mo ako ng isang soneto...
ngunit hindi ka kailanman tumingin sa isang babae at naging lubos na mahina.
Kilala ang isang taong makakapantay sa iyo sa kanyang mga mata.
Pakiramdam mo ay naglagay ang Diyos ng anghel sa Earth para lang sa iyo...
na makapagliligtas sa iyo mula sa kailaliman ng impiyerno.
At hindi mo malalaman kung ano ang pakiramdam ng pagiging anghel niya...
upang magkaroon ng pagmamahal na iyon para sa kanya magpakailanman.
Sa pamamagitan ng kahit ano. Sa pamamagitan ng cancer.
At hindi mo malalaman ang tungkol sa sleepin sittin up sa isang hospital room sa loob ng dalawang buwan na hawak ang kamay niya...
dahil nakikita ng mga doktor sa iyong mga mata...
na ang mga terminong oras ng pagbisita ay hindi nalalapat sa iyo.
Hindi mo alam ang totoong pagkawala...
Nangyayari lang yan kapag mahal mo ang isang bagay na higit pa sa pagmamahal mo sa sarili mo.
Nagdududa ako na naglakas-loob kang magmahal ng kahit na sino.
Tumingin ako sa iyo, wala akong nakikitang matalino, may tiwala na tao.
Nakikita ko ang isang masungit at takot na bata.
Ngunit ikaw ay isang henyo, Will. Walang itinatanggi iyon.
Walang makakaintindi sa kaibuturan mo.
But you presume to know everything about me dahil nakakita ka ng painting ko.
Sinira mo ang buhay ko.
ulila ka na diba?
Sa tingin mo ba malalaman ko ang unang bagay tungkol sa kung gaano kahirap ang naging buhay mo...
kung ano ang nararamdaman mo, kung sino ka...
dahil nabasa ko ang Oliver Twist?
Ba na encapsulate mo?
Sa personal, wala akong pakialam sa lahat ng iyon.
Dahil alam mo kung ano? Wala akong matutunan mula sa iyo na hindi ko mabasa sa ilang librong fuckin.
Maliban kung gusto mong pag-usapan ang tungkol sa iyo, kung sino ka.
Tapos kinikilig ako. pasok ako.
Ngunit hindi mo nais na gawin iyon, hindi ba, isport?
Natatakot ka sa masasabi mo.
Ang iyong galaw, hepe.
Kamusta? Kamusta?
Kamusta?
Professor Valenti, tinatawag mo na naman ba ako?
Pambihira.
Oh. Diyos ko.
- Kristo, sino ang tinawag mo? - Walang sinuman. Nakalimutan ko ang numero.
Ikaw fuckin retarded? Lumabas ka doon sa ulan, at hindi mo dinala ang numero?
Hindi, ito ay 900 na numero ng iyong ina. Naubusan lang ako ng quarters.
Bakit hindi tayo lumayo sa mga ina? Kakaalis ko lang sayo.
Nakakatawa talaga, Morgan. Iyan ay isang fuckin nickel, asong babae!
- Panatilihin ang antagonizing sa akin, panoorin kung ano ang mangyayari. - Sige, Morgan.
- Panoorin kung ano ang mangyayari. - Sige, Morgan! - Panoorin kung ano ang mangyayari.
- Ano ang gagawin mo sa akin? - Manatili ka sa akin.
Bawal manigarilyo.
Anong ibig mong sabihin, hindi siya nagsalita? Isang oras ka doon.
Nakaupo lang siya habang nagbibilang ng mga segundo hanggang sa matapos ang session.
- Ito ay medyo kahanga-hanga, talaga. - Bakit niya gagawin iyon?
Para patunayan sa akin na hindi niya ako kailangang kausapin kung ayaw niya.
Ano ito? Isang uri ng staring contest sa pagitan ng dalawang bata mula sa lumang kapitbahayan?
Oo nga, at hindi muna ako makapagsalita.
Alam namin ang iyong teorya, Alexander, ngunit ang batang lalaki ay nakahanap ng isang simpleng geometrical na larawan.
- Ang istraktura ng puno ay hindi gagana. - Tumingin ngayon. Sumasali siya sa dalawang vertex.
- Ngunit magagawa ko ang kabuuan. - Well, ito ay kung paano mo pagpangkatin ang mga termino, Alexander.
Ngunit, Gerry, kung gagawin natin ang lahat sa ganitong paraan, kung gayon...
Hoy, tingnan, tingnan.
Isinulat ko ito. Ito ay mas simple sa ganitong paraan.
Minsan sinuswerte ang mga tao.
Ikaw ay isang napakatalino na tao.
Alam mo, minsan akong nakasakay sa eroplanong ito.
At ako ay nakaupo doon, at, uh...
sumakay ang kapitan, ginagawa niya ang kanyang buong, alam mo, Maglalakbay tayo sa 35,000 talampakan.
Ngunit pagkatapos ay ibinaba niya ang mike, nakalimutan niyang patayin ito.
At kaya lumingon siya sa copilot. Para siyang, Alam mo...
Ang tanging magagamit ko lang ngayon ay isang blow job at isang tasa ng kape.
Kaya ang stewardess fuckin pumunta bombin mula sa likod ng eroplano upang sabihin sa kanya ang mikropono ay pa rin.
Itong pagbili sa likod ng eroplano ay parang, Hoy, hon, dont forget the coffee.
Nakasakay ka na ba sa eroplano?
Hindi, ngunit ito ay isang fuckin joke. Ito ay mas mahusay kung sasabihin ko ito sa unang tao.
Oo, ginagawa nito.
Ako ay nahiga, alam mo.
Talaga? Goody para sa iyo.
- Malaking oras. Big time. - Big time, ha?
Oo. Nakipag-date ako noong nakaraang linggo.
- Kamusta? - Mabuti naman.
- Aalis ka na naman? - Hindi ko alam.
- Bakit hindi? - Hindi ko siya tinawagan.
- Kristo, ikaw ay isang baguhan. - Alam ko ang ginagawa ko. - Talaga?
Oo. Huwag mo akong alalahanin. Alam ko ang ginagawa ko.
Oo, ngunit ang babaeng ito ay parang, alam mo, maganda.
Matalino siya. Ang saya niya. Iba siya sa karamihan ng mga babaeng nakasama ko.
Kaya tawagan mo siya, Romeo.
Bakit? So I can realize shes not that smart?
Na siya ay fuckin boring? Alam mo, ang ibig kong sabihin, hindi mo...
Ang babaeng ito ay parang perpekto ngayon. Ayokong sirain iyon.
Siguro perpekto ka ngayon. Baka ayaw mong sirain yun.
Pero sa tingin ko, sobrang pilosopiya iyon, Will.
Sa ganoong paraan maaari mong maranasan ang iyong buong buhay nang hindi na kailangang kilalanin ang sinuman.
Ang aking asawa ay umuutot noon kapag siya ay kinakabahan.
Siya ay nagkaroon ng lahat ng uri ng mga kahanga-hangang idiosyncrasies.
Alam mo, umutot siya dati sa pagtulog.
Sorry na-share ko yun sayo.
At isang gabi sa sobrang ingay, ginising nito ang aso.
Nagising siya at parang, Ikaw ba yan?
Sabi ko, Oo. Wala akong pusong sabihin sa kanya. Diyos ko.
- Nagising siya? - Oo.
Oh, Kristo. Ah, pero, Will, dalawang taon na siyang patay at iyon ang natatandaan ko.
Napakagandang bagay, alam mo ba? Mga maliliit na bagay na ganyan.
Oo, pero iyon ang mga bagay na pinakanami-miss ko.
Ang mga maliit na idiosyncrasies na ako lang ang nakakaalam.
Iyon ang naging asawa ko.
Boy, at mayroon din siyang mga gamit sa akin. Alam niya ang lahat ng aking maliliit na peccadillos.
Tinatawag ng mga tao ang mga bagay na ito na di-kasakdalan, ngunit hindi.
Oh, iyon ang magandang bagay.
At pagkatapos ay mapipili natin kung sino ang papasukin natin sa ating kakaibang maliliit na mundo.
Hindi ka perpekto, sport.
At hayaan mo akong iligtas ka sa suspense.
Itong babaeng nakilala mo, hindi rin siya perpekto.
Pero ang tanong kung perpekto ba kayo o hindi para sa isat isa.
Iyan ang buong deal. Iyan ang ibig sabihin ng intimacy.
Ngayon, malalaman mo na ang lahat sa mundo, isport...
ngunit ang tanging paraan na nahanap mo na ang isa ay sa pamamagitan ng pagbibigay ng isang shot.
Tiyak na hindi ka matututo sa isang matandang fucker na tulad ko.
Kahit na alam ko, hindi ko sasabihin sa isang pissant na tulad mo.
Oo bakit hindi? Sinabi mo sa akin ang lahat ng bagay. Panginoong Hesukristo.
Nagsalita ka nang higit pa sa anumang pag-urong na nakita ko sa aking buhay.
Itinuro ko ang tae. Hindi ko sinabing alam ko kung paano gawin.
Oo.
- Naisip mo na bang magpakasal muli? - Patay na ang asawa ko.
- Kaya naman ang salitang nag-asawang muli. - Siya ay patay na!
Oo. Well, sa tingin ko iyon ay isang sobrang pilosopiya, Sean.
Ibig kong sabihin, sa ganoong paraan maaari mo talagang maranasan ang natitirang bahagi ng iyong buhay...
nang wala talagang nakakakilala sa sinuman.
Tapos na ang oras.
Hawakan itong bukas.
- Sige. - Salamat.
masaya ako sayo
Alam kong malapit na kitang mahalin
Oo, oo, oo Kilala mo siya
Ay naku, ginawa mo ako...
G pangpitong menor. Pinakamalungkot sa lahat ng chord.
- Kamusta. - Hoy.
- Saan ka nanggaling? - Ako ay humihingi ng paumanhin. Ako ay parang...
Naging abala talaga ako, at... Pero, um...
Ako rin. Oo.
Ako... akala ko tatawag ka.
Oo. Um...
- Ibig kong sabihin, nagkaroon kami ng magandang oras. - Naging masaya rin ako.
I mean, ako lang... ako...
Im sorry, alam mo. Ako, hinipan ko.
Hindi hindi. Ibig kong sabihin, alam mo, ayos lang.
Oo. Uh, kaya ako, iniisip ko kung, uh, kung, alam mo, bibigyan mo pa ako ng panibagong lamat.
- Alam mo, hayaan mo akong ihatid ka muli. - Ay, hindi ko kaya.
- Lahat tama. - Oh hindi. hindi ko...
Hindi ko sinasadyang hindi ko kaya, tulad ng dati. Hindi ko lang kaya ngayon.
Kailangan kong italaga ang proton spectrum para sa ebogamine.
Lahat ng iyon ay talagang, talagang kawili-wili.
Ito ay talagang napaka-boring.
- Sige, um... - Pero, um, baka sa ibang pagkakataon.
- Tulad ng bukas? - Um, oo, sige.
- Sige. - Sige.
- Bye. - Bye.
- Anong ginagawa mo dito? - Hindi ako makapaghintay hanggang bukas.
- Saan mo nakuha ito? - Kinailangan kong matulog kasama ang isang tao sa iyong klase.
Naku, sana ay isang taong nakabukaka ang mga sandalyas at talagang mabaho ang hininga.
- Halika, magsaya tayo. - Hindi, ako... Kailangan kong matutunan ito.
Well, hindi ka pupunta sa kanyang operasyon bukas, di ba?
- Hindi. - Tayo na.
Diyos ko. Nanalo ang aso ko!
Halika, Misty!
Halika, tumakbo ka! tignan mo yan! Halika na!
Tingnan mo, doon siya pumunta. Misty, tumakbo ka! Halika na!
- At si Misty na lumilipad sa track. - Nanalo tayo.
panalo ako!
- So lumaki ka ba dito? - Hindi malayo. Timog Boston.
- Kumikinang pa rin mula sa aking panalo. - Oo alam ko. Tumingin sa iyo.
Napakasaya mo.
- Ano iyon noon? - Iyon ay, alam mo, normal sa palagay ko. Walang espesyal.
Marami ka bang kapatid?
- Mayroon ba akong maraming mga kapatid na lalaki at babae? - Iyan ang sinabi ko.
Well, Irish Catholic, ano sa palagay mo?
Tama. Tama iyan.
- Ilan? - Hindi ka maniniwala sa akin kung sasabihin ko sa iyo.
- Bakit? Ipagpatuloy mo. Ano? lima? - Hindi.
pito? Walo? Ilan?
- Mayroon akong 12 malalaking kapatid na lalaki. - Wala kang 12 kapatid na lalaki.
I swear to God, I swear to God. Maswerte ako 13 dito.
Alam mo ba lahat ng pangalan nila?
- Ako ba... Oo, mga kapatid ko sila. - Ano ang mga tawag sa kanila?
Marky, Ricky, Danny, Terry, Mikey, Davey, Timmy, Tommy, Joey, Robby, Johnny at Brian.
Sabihin mo ulit.
Marky, Ricky, Danny, Terry, Mikey, Davey, Timmy, Tommy, Joey, Robby, Johnny at Brian.
- At Willy. - Willy?
- Oo. - Will.
Wow! Nakikita mo pa ba silang lahat?
Oo, well, lahat sila nakatira sa Southie. Ako, kasama ko silang tatlo ngayon.
- Oh, oo? - Oo.
- Well, gusto ko silang makilala. - Oo, gagawin natin iyan.
Oh, alam mo, nabasa ko ang iyong libro kagabi.
Oh, so ikaw pala.
Ikaw pa ba, uh, nagpapayo pa ba kayo sa mga beterano?
- Hindi, ayoko. - Bakit hindi?
Buweno, binigay ko ito noong nagkasakit ang aking asawa.
Naiisip mo kung ano ang magiging buhay mo kung...
kung hindi mo nakilala ang iyong asawa?
- Ano, magtaka kung mas mabuti akong wala siya? - Hindi hindi Hindi.
- Hindi ko sinasabing mas mabuti. Hindi ko naman sinasadya yun. - Hindi, ayos lang.
Ito ay isang mahalagang tanong.
Dahil magkakaroon ka ng masasamang oras, ngunit iyon ang palaging magigising sa iyo...
sa mga magagandang bagay na hindi mo pinapansin.
At hindi ka nagsisisi na nakilala mo ang iyong asawa?
Bakit? Ang sakit na nararamdaman ko ngayon?
Oh, I got regrets, Will, pero hindi ko pinagsisisihan ang isang araw na kasama ko siya.
Kaya kailan mo nalaman, tulad ng, na siya ang para sa iyo?
Oktubre 21, 1975.
Hesukristo, alam mo ba ang araw na ito?
Oh, oo, dahil ito ay laro anim ng World Series, pinakamalaking laro sa kasaysayan ng Red Sox.
Oo, sigurado.
Ang aking mga kaibigan at ako ay, alam mo, natulog sa bangketa magdamag upang makakuha ng mga tiket.
- Mayroon kang mga tiket? - Oo. Araw ng laro ay nakaupo ako sa isang bar...
naghihintay na magsimula ang laro, at sa paglalakad nitong babae.
Ito ay isang kamangha-manghang laro, bagaman. Alam mo, sa ibaba ng ika-8, tinatali ito ng Carbo.
Ito ay 6-6. Napunta ito sa 12.
Ibaba ng ika-12, sa stepped Carlton Fisk, lumang Pudge. Umakyat sa plato.
- Alam mo, mayroon siyang kakaibang tindig. - Oo, oo.
At pagkatapos, boom! Orasan niya ito, alam mo. Mataas!
Lumipad ng bola pababa sa kaliwang linya ng field!
35,000 tao sa kanilang mga paa ay sumisigaw sa bola.
Pero wala yun, kasi si Fisk, kumakaway siya sa bola na parang baliw.
- Alam mo, Get over! Get over! - Oo, nakita ko na. Tama. Tama.
Lumabas ka! At pagkatapos ay tumama ito sa foul pole.
Well, he goes ape-shit, at 35,000 fans, alam mo, sinisingil nila ang field. Alam mo?
- Oo, at pinapalabas niya ang mga tao. - At siya ay pupunta, pupunta, Mag-ingat!
Umalis ka sa daan! Umalis ka sa daan!
I cant fuckin believe you had ticket sa fuckin game! Nagmadali ka ba sa field?
Hindi, hindi ako nagmamadali sa field. wala ako dun.
- Ano? - Hindi, ako ay nasa isang bar na nakikipag-inuman kasama ang aking magiging asawa.
- Na-miss mo ang home run ni Pudge Fisk? - Ay, oo.
Para makipag-inuman sa isang babaeng hindi mo pa nakilala?
Oo, pero dapat nakita mo siya. Siya ay isang stunner.
- I dont care if fuckin... - Oh, no, no, inilawan niya ang kwarto.
- Wala akong pakialam kung pumasok si Helen ng Troy sa kwarto! Game six na yan! - Oh, Helen ng Troy.
Diyos ko. At sino itong mga kaibigan mo? Hinahayaan ka nilang makawala niyan?
- Oh, kailangan nila. - Ano ang ibig mong sabihin, mayroon sila? A-Anong sinabi mo sa kanila?
Pinadausdos ko lang ang ticket ko sa mesa at sinabi kong...
Sorry, guys. Kailangan kong makakita ng tungkol sa isang babae.
Kailangan kong makita ang tungkol sa isang babae? Oo, iyon ang sinabi mo?
- Kinailangan ko. - At hinayaan ka nilang makawala niyan?
Ay, oo. Nakita nila sa mga mata ko na sinadya ko iyon.
- Niloloko mo ba ako? - Hindi, hindi kita niloloko, Will.
Kaya nga hindi ako nagsasalita ngayon tungkol sa babaeng nakita ko sa isang bar 20 taon na ang nakakaraan...
at kung paano ako palaging nagsisisi na hindi pumunta at makipag-usap sa kanya.
Hindi ako nagsisisi sa 18 years na kasal ko kay Nancy.
Hindi ko pinagsisisihan ang anim na taon na kinailangan kong iwanan ang pagpapayo noong nagkasakit siya.
At hindi ko pinagsisisihan ang mga huling taon na talagang nagkasakit siya.
At sigurado akong hindi ako magsisisi na makaligtaan ang isang mapahamak na laro.
Panghihinayang yan.
Wow!
Masarap mahuli ang larong iyon, bagaman.
Hindi ko alam na makaka-home run si Pudge.
Alam mo, napaka-kapaki-pakinabang ko sa court. Sobrang tangkad ko.
- Hindi ka ganoon katangkad. - Nag-dunk ako.
Maglalaro ba ako sa NBA?
Talagang ganoon. Hmph.
Bakit dito tayo lagi?
Mas maganda kasi sa pwesto ko.
Oo, ngunit hindi ko nakita ang iyong lugar.
Alam ko.
Kailan ko makikilala ang mga kaibigan at kapatid mo?
Oh. Well, hindi naman talaga sila bumababa dito.
Well, sa tingin ko ay makakarating ako sa South Boston.
Ito ay uri ng paglalakad.
Ako ba ang tinatago mo sa kanila o kabaliktaran?
- Sige, pupunta kami. - Kailan?
hindi ko alam. Pupunta tayo sometime next week.
Paano kung sabihin kong hindi na kita matutulog hanggat hindi mo ako hinahayaang makilala ang mga kaibigan mo?
Sasabihin ko na, parang, 4:30 sa umaga. Malamang gising na sila.
Diyos ko. Walanghiya ang mga lalaki.
Kung hindi ka nag-iisip kasama ang iyong wiener, kung gayon direkta kang kumikilos sa ngalan nito.
taya ka. At sa ngalan ng aking wiener, maaari ba akong makakuha ng tulad ng isang paunang bayad?
hindi ko alam. Tanungin natin.
- Mukhang hindi maganda ang pananaw. - Ano?
Fuck the... Hoy, Chuck. Hindi, wala. Matulog ka na ulit.
Ang Outlook ay hindi... Iyan ang parehong bagay na nagsabi sa iyo na maglalaro ka sa NBA sa tingin ko ay kasali ako.
Well, eksakto, kaya tumingin out. Mas mabuting simulan mo nang bumili ng ilang season ticket.
Ako- Balak ko. matangkad ako. Gusto kong magsuot ng shorts.
Kawit, kawit. Dunk, dunk.
- Hindi ka ganoon katangkad. - Oo ako.
Siguro lahat ako ay halos tatlong puntos.
Home run lang ako.
Itigil ang paghahalo ng iyong mga metapora sa palakasan.
Ang isang leprechaun ay nakuha ang kanyang titi sa asno ng unggoy.
At tumakbo si Morgan, papasok, I dont mind it. I dont mind...
Will, I cant believe na dinala mo si Skylar dito kapag nabomba at umiinom na tayo.
Alam ko, Morgan. Ito ay isang tunay na pambihira na tayong lahat ay umiinom.
Alam mo, umiinom ang Tito Marty ko. Alam mo. Magbe-bender siya sa loob ng anim, walong buwan.
Naikwento ko sa iyo kung ano ang nangyari sa kanya noong siya ay nagmamaneho doon at siya ay nahatak?
- Sinabi ko sa inyo, tama ba? - Marty, Marty, oo.
Hayaan mong sabihin ko sa iyo ang tungkol sa... Hayaan mong sabihin ko sa iyo kung ano ang nangyari sa aking Tiyo Marty...
dahil dapat alam mo ito.
Lagi siyang nagkukuwento. Sa tuwing pumupunta kami dito, may ibang kwento siya.
Ngunit narinig naming lahat ang isang ito. Sige, sabihin mo lang. Sige lang.
mauuna na ako. Maraming salamat. Hulaan ko ang sahig ngayon.
Um, oo, nagmaneho sa bahay ng aking Tito Marty, tama ba?
Binomba sa kanyang puno, tama ba? Na-martilyo lang mula sa kanyang lung. Nasira lang!
Itong state trooper, uh, nakita siya at hinila siya.
Kaya ang aking tiyuhin ay fucked, talaga. Pinalabas siya ng sasakyan, at sinubukang ilakad siya sa linya.
Bumaba siya ng kotse, alam mo, pukes at ang lalaking statie ay medyo sigurado na siya ay lampas sa legal na limitasyon.
Kaya, malapit na niyang ihagis ang cuffs sa kanya at ikukulong.
Biglang-bigla, 50 yarda sa kalsada, mayroong napakalaking boom, tama?
- Kaya nabigla si statie, at lumingon siya... - Nabaril siya?
- Hindi hindi. - Kaya, kaya...
- Narinig mo na ang kwentong ito. - Oo, Morgan, itigil mo ito. Itigil mo yan.
Nabangga ng isang puno ang sasakyan ng ibang lalaki. Sige? Nagkaroon ng aksidente.
- Anyway... Shut the fuck up! - Paano niya maririnig ang isa pang aksidente sa sasakyan kung wala ito sa likuran niya?
- Babaliin ko ang leeg mo. - Nababaliw ka sa kanya, Morgan. - Manahimik ka! Okay, shut up.
- Paumanhin. - Sinabi niya sa iyo ang kuwento noong isang beses. Sige lang.
Kaya sinabi niya sa aking tiyuhin, Manatili ka rito. Huwag kang gumalaw.
Kaya tumakbo si statie sa kalsada para harapin ang isa pang aksidente.
Pagkatapos ng ilang minuto, nakahiga lang sa sarili niyang ihi at suka...
ang aking tiyuhin ay nagsimulang magtaka kung ano ang kanyang ginagawa doon.
Bumangon, sumakay sa kanyang sasakyan at nagmaneho na lamang pauwi.
Buweno, kinaumagahan, ang aking tiyuhin ay nahimatay...
at narinig niya itong kumakatok sa pinto.
Kaya bumaba siya, hinatak niya ang pinto. Ano?
Its the state trooper na humila sa kanya.
Sabi ni Statie, Fuck you mean, Ano? Alam mo kung ano.
I pulled you over last night is what, and you fuckin took off.
Siya ay tulad ng, Pustahan ka hindi pa kita nakita sa buhay ko.
Buong gabi akong nasa bahay kasama ang aking mga anak. Hindi ko alam kung sino ka.
Sabi niya, Alam mo kung sino ako. Papasok ako sa garahe mo.
Ang tiyuhin ko ay parang, Ano? Sabi niya, Narinig mo ako. Let met get in your garahe.
Ang aking tiyuhin ay tulad ng, Sige, mabuti. Dinala siya sa garahe, binuksan ang pinto.
At may... Nasa garahe ng tiyuhin ko ang police cruiser ng statie.
He was so fuckin... He was so fuckin hammered, maling sasakyan ang naihatid niya pauwi.
At ang pinakamagandang bahagi tungkol dito ay ang fuckin state trooper...
Sa sobrang kahihiyan, wala siyang nagawa...
cause hed been driving around all night in my uncles Chevelle lookin for the house.
Sige, Chuck, ano ang punto ng iyong kuwento?
Ayun, aalis na siya. Iyon ang punto.
- Lahat tama. Well, tanong. Ikaw ba... - Halika, tumigil ka.
Sinusubukan kong linawin ang isang bagay, marahil dahil nahihiya kang magtanong...
pagkat alam mong wala itong saysay.
Makabuluhan kung makikinig ka sa kwento at titigil sa pagtatanong.
Morgan, tingnan natin kung makukuha mo ang isang ito. Mayroon akong munting kwento para sa iyo.
Lahat tama. May matandang mag-asawa sa kama. Mary at Paddie.
At gumising sila sa umaga ng kanilang ika-50 anibersaryo.
At si Mary ay tumingin sa ibabaw at tumitig kay Paddie.
Para siyang, Oh, Jesus, Paddie. Napakagwapo mo. Mahal kita.
Gusto kong bigyan ka ng kaunting regalo.
Anuman ang naisin ng iyong munting puso, ibibigay ko ito sa iyo.
Anong gusto mo?
Parang si Paddie, Oh, gee, Mary. Napaka-sweet na alok iyan.
Ngayon, sa loob ng 50 taon, may isang bagay na nawawala...
at, uh, gusto kong bigyan mo ako ng blow job.
Gusto ko para dito. At si Mary ay tulad ng, Sige.
Inilabas niya ang kanyang mga ngipin, inilagay ang mga ito sa baso, at binigyan niya siya ng blow job.
At pagkatapos, si Paddie ay tulad ng, Oo, geez, ngayon iyon ang na-miss ko.
Iyon ang pinakamaganda, nakakasira ng lupa!
Ang ganda, Mary! Mahal kita!
May magagawa ba ako para sa iyo?
At tumingala si Mary sa kanya at pumunta siya, Bigyan mo kami ng halik.
- Oh! - Diyos ko!
- Iyan ay marumi. - Hindi ganoon karumi. Mas dumi ang narinig ko.
Lumayo ka sa akin! Itong fuckin to...
- Sige, magkita tayo mamaya. - Lahat tama. Dahan dahan lang, Bill.
Kaya, Skylar, salamat sa pagpunta.
Binago ang aking opinyon sa mga taong Harvard.
Ah, aba, ayaw mong madaliin ang paghusga sa isang yan, alam mo, hindi sila lahat katulad ko.
Oh, well, sigurado ako. Pero masaya akong makilala ka.
- Dahan dahan lang. - Oh, sige.
- Dahan-dahang umatras. - Ano ba naman yan. Hey. Kuya.
Hindi ko alam kung ano ang iyong ginagawa, pare. Pinasakay mo kami.
- Ano ang hitsura ko sa iyo? - Halika, Chuck.
Kung hindi, naglalakad ka, asong babae. Sumakay na ako sa kotse.
Lahat tama. Salamat, Chuck. Pinapahalagahan ko ito.
Teka, teka. Hindi ko alam kung ano ang pinagseseryoso mo.
I-droppin mo muna ako.
- Dude, wala talaga. - Ah sige.
- Napakalayo talaga. - Dahil kailangan mong matulog sa iyong isang silid na palasyo ngayong gabi...
- wag mong isipin na masama ka. - Sige, halika.
Hoy, sandali. Sabi mo makikita natin ang lugar mo.
- Hindi, hindi ngayong gabi. - Oh, hindi, hindi ngayong gabi. Hindi sa ibang gabi, hon.
Alam niyang kapag nakita mo ang maliit na butas na iyon, nahuhulog na siya na parang masamang ugali.
Pero gusto kong makilala ang mga kapatid mo.
Hindi. Gagawin natin iyon sa ibang pagkakataon.
Lahat tama.
Kailangan sila ng mga susi.
Narinig ito ng stewardess at bumaba sa aisle.
At sumigaw ako, Huwag kalimutan ang kape.
Walang tae! Hindi mo sinabi yun.
- Para kay Kristo, Marty, ito ay isang biro. - Oo.
- May kilala akong totoong nangyari, Marty. - Isang biro?
- Gerry. Nahihirapan ka bang hanapin ang lugar? - Hi. Hindi, sumakay ako ng taksi.
Timmy, ito si Gerry. Sabay kaming pumasok sa kolehiyo.
- Kumusta ka? Masaya akong makilala ka. - Natutuwa akong makilala ka.
- Pwede ba kitang bilhan ng beer? - Uh, hindi, isang Perrier lang.
French iyon para sa club soda.
- Huh. Club soda, oo. - Oo. Ilang sandwich din.
- Oo naman. - Ilagay ito sa aking tab.
Nagplano ka na bang magbayad ng iyong tab?
Oo, pinuno. Nakuha ang nanalong lottery ticket dito mismo.
- Ano ang jackpot? - $12 milyon.
- Hindi ko akalain na sasaklawin iyon. - Oo, ngunit sasakupin nito ang iyong operasyon sa pagpapalit ng kasarian.
- Mga mani? - Hindi, salamat.
Kaya, gusto mong pag-usapan si Will.
- Well, mukhang maayos naman. - Sa tingin ko.
Nakausap mo na ba siya tungkol sa kanyang kinabukasan?
Hindi, hindi pa tayo nakakapasok niyan. Naglalaway pa rin tayo sa nakaraan.
Well, siguro dapat mo. Ang aking telepono ay nagri-ring off the hook na may mga alok na trabaho.
- Anong klase? - Well, cutting edge mathematics, think tank.
Ang uri ng lugar kung saan ang isip na tulad ng kay WilI ay binibigyan ng kalayaan.
Iyon ay, iyan ay mahusay na may mga alok ...
pero ako, hindi ko talaga akalain na handa siya sa ganun.
Hindi ako sigurado na naiintindihan mo, Sean.
- Well, ano ang hindi ko maintindihan? - Eto na, guys.
- Salamat, Tim. - Oo, salamat.
Para lang hindi malagkit ang mga daliri mo ha?
Tim, matutulungan mo ba kami? Sinusubukan naming makipag-ayos ng taya.
Uh-oh.
- Narinig mo na ba ang tungkol kay Jonas Salk? - Oo naman. Pinagaling ang polio.
- Narinig mo na ba si Albert Einstein? - Hoy.
Paano si Gerald Lambeau? Narinig mo na ba siya?
- Hindi. - Salamat, Tim.
- Kaya, sino ang nanalo sa taya? - Ginawa ko.
Hindi ito tungkol sa akin, Sean. ako ay...
Wala akong kwenta kumpara sa binatang ito.
Narinig mo na ba si Gerald Lambeau?
Noong 1905 mayroong daan-daang mga propesor na kilala...
para sa kanilang pag-aaral ng uniberso, ngunit ito ay isang...
Ito ay isang 26-taong-gulang na Swiss patent clerk...
paggawa ng pisika sa kanyang bakanteng oras na nagpabago sa mundo.
Naiisip mo ba kung ibibigay iyon ni Einstein...
para lang malasing kasama ang mga barkada niya sa Vienna tuwing gabi?
Lahat tayo ay may mawawala. Hindi sana narinig ni Tim ang tungkol sa kanya.
- Medyo dramatic, Gerry. - Hindi, Sean.
May regalo ang batang ito.
Wala lang siyang direksyon, pero maibibigay natin iyon sa kanya.
Hoy, Gerry, noong 1960s...
may isang binata na nagtapos sa Unibersidad ng Michigan.
Nakagawa ng ilang makikinang na gawain sa matematika.
Sa partikular, bounded harmonic function.
Pagkatapos ay nagpunta siya sa Berkeley. Assistant professor siya.
Nagpakita ng kamangha-manghang potensyal. Pagkatapos ay lumipat siya sa Montana at pinasabog niya ang kumpetisyon.
- Oo, sino siya? - Ted Kaczynski.
Wala akong narinig tungkol sa kanya.
- Hoy, Timmy! - Yo!
- Sino si Ted Kaczynski? - Unabomber.
Iyon talaga ang sinasabi ko. Dapat nating bigyan ng direksyon ang batang ito.
Maaari siyang mag-ambag sa mundo, at, at matutulungan natin siyang gawin iyon.
- Isang bagay ang direksyon. Ang pagmamanipula ay isa pa, okay? - Sean!
- Kailangan nating hayaan siyang mahanap... - Sean, hindi ako nakaupo sa bahay tuwing gabi na pinipilipit ang aking bigote...
at hatching a, hatching a plan para sirain ang buhay ng batang ito.
Gumagawa ako ng advanced mathematics noong ako ay, noong ako ay 18...
at tumagal pa rin ako ng mahigit 20 taon para magawa ang isang bagay na karapat-dapat para sa medalya ng Field.
Well, baka ayaw niya sa gusto mo.
Mayroong higit pa sa buhay kaysa sa medalya ng isang fuckin Field.
Ito ay masyadong mahalaga, Sean, at ito ay higit sa personal na tunggalian.
Sandali lang. Sandali lang, Gerry. Pag-usapan natin ang bata.
Bakit hindi natin siya bigyan ng oras para malaman kung ano ang gusto niya?
Iyan ay isang kahanga-hangang teorya, Sean. Ito ay gumawa ng mga kababalaghan para sa iyo, hindi ba?
Yeah, it did, ikaw ay mayabang fuckin turok.
Well, pasensya na. Ikinalulungkot ko na pumunta ako dito ngayon.
Nagpunta ako dito out of courtesy. I- Nais kong panatilihin kang nasa loop.
Naku, masarap maging nasa loop.
Ang bata ay nasa isang pulong ngayon na itinakda ko para sa kanya sa McNeil.
Well, Will, uh, hindi ako sigurado kung ano ang ibig mong sabihin.
Nag-alok na kami sa iyo ng posisyon.
Walang sinuman sa bayang ito ang nagtatrabaho nang walang retainer, guys.
Sa tingin mo makakahanap ka ng isang tao na gagawa, hayaan mong sabihin ko sa iyo, nasa iyo ang aking pagpapala.
Ngunit sa tingin ko alam nating lahat na hindi ka kakatawan ng taong iyon hanggat kaya ko.
Will, ang aming alok i- ay $84,000 sa isang taon plus...
Retainer Retainer.
Gusto mo bigyan ka namin ng cash ngayon?
Whoa-ho-ho. Magmadali ka. Ngayon, hindi ko sinabi iyon.
Diumano, ang iyong sitwasyon, para sa iyo...
ay sabay na pagbubutihin...
kung mayroon akong $200 sa aking likod na bulsa ngayon.
Well, sa tingin ko hindi ko kaya, uh, uh... Larry?
- Mayroon akong $73. - Uh, kukuha ka ba ng tseke?
Hayaan mong sabihin ko sa iyo ang isang bagay. Maghinala ka.
Oo ikaw.
Hindi ko alam kung ano ang iyong reputasyon sa bayang ito...
ngunit pagkatapos ng tae na sinubukan mong hilahin ngayon, maaari mong taya na ako ay tumingin sa iyo.
Ngayon, anumang negosyo na mayroon tayo noon...
maaari kang makipag-usap sa aking nabanggit na abogado.
Magandang araw, mga ginoo. At hanggang sa dumating ang araw na iyon...
itapat mo ang iyong tainga sa gilingang bato.
- Kamusta na? - Ayos.
Oo.
Mabuti.
- Gusto mo ng tulong? - Hindi.
- Halika. Bigyan mo ako ng isang maliit na silip, pupunta tayo sa batting cages. - Hindi.
Importante talaga na matutunan ko ito.
- Ito ay talagang mahalaga sa akin. Sige? - Lahat tama. Lahat tama.
- Kaya, bakit hindi na lang tayo tumambay dito buong araw? - Oo, bakit hindi tayo?
Sige, Mr Nosy Parker.
Sa nakikitang intensyon mong basagin ang aking mga bola...
Hayaan mo akong magtanong sa iyo.
Lahat tama.
Mayroon ka bang photographic memory?
hindi ko alam. Naalala ko lang, alam mo ba?
Ibig kong sabihin, paano mo naaalala ang iyong numero ng telepono? Alam mo? Gawin mo lang.
- Well, nag-aral ka na ba ng organic chemistry? - Kaunti lamang.
- Oh, katuwaan lang? - Oo, para sa mga sipa.
Oo, napakasayang mag-aral ng organic chemistry.
Galit ka ba?
Nawala ka na ba ng tuluyan? Walang nag-aaral nito para masaya.
Ito ay hindi isang, isang pangangailangan, lalo na para sa isang tulad mo.
- Isang katulad ko? - Oo.
Isang taong hinahati ang kanilang oras nang pantay-pantay sa pagitan ng mga batting cage at bar.
Ibig kong sabihin, halos hindi ko sasabihin na ito ay isang pangangailangan.
Oh.
Alam mo, maraming matatalino dito sa Harvard.
At kahit na kailangan nilang mag-aral, dahil ito ay talagang mahirap.
At gayon pa man, napakadali mong gawin ito.
hindi ko maintindihan. Ako, ako, hindi ko maintindihan kung paano gumagana ang iyong isip.
- Tumutugtog ka ba ng piano? - Gusto kong pag-usapan ito.
Hindi, sinusubukan kong ipaliwanag ito sa iyo. Tumutugtog ka ba ng piano?
- Oo, medyo. - Lahat tama. Kaya kapag ikaw, kapag tumingin ka sa isang piano, makikita mo si Mozart.
- Nakikita ko ang Chopsticks. - Sige. Well, Beethoven, okay?
Tumingin siya sa isang piano, at naiintindihan niya iyon. Maglaro lang siya.
- Kaya, ano ang sinasabi mo? Tumutugtog ka ng piano? - Hindi, hindi isang dilaan.
Ibig kong sabihin, tumingin ako sa isang piano, nakita ko ang isang bungkos ng mga susi, tatlong pedal at isang kahon ng kahoy.
Ngunit Beethoven, Mozart, nakita nila ito, maaari silang maglaro.
Hindi ako nakapagpicture sa iyo. Malamang hindi ko maitama ang bola sa Fenway.
At hindi ako marunong tumugtog ng piano.
Ngunit maaari mong gawin ang aking O-chem na papel sa loob ng isang oras.
Tama. Well, I mean, pagdating sa mga ganyang bagay...
Maaari akong palaging maglaro.
Iyon ang pinakamagandang maipaliwanag ko.
- Halika dito. May kailangan akong sabihin sa iyo. - Huh?
- May kailangan akong sabihin sa iyo. - Oh.
Well...
- Ito ay hindi makatarungan. - Ano ang hindi makatarungan? Ano?
Apat na taon na ako dito...
at ngayon lang kita nahanap.
Well, nahanap mo ako.
Gising ka ba?
Hindi.
Oo ikaw nga.
Will, sumama ka sa akin sa California.
Ano?
Gusto kong sumama ka sa akin sa California.
Sigurado kaba diyan?
Ay, oo.
Oo, pero paano mo malalaman?
hindi ko alam. alam ko lang.
Oo, pero h-paano mo nalaman?
Alam ko dahil nararamdaman ko.
- Dahil seryosong bagay ang sinasabi mo. Ibig kong sabihin... - Ako, alam ko.
Maaari kang nasa California sa susunod na linggo, at alam mo...
baka may malaman ka tungkol sa akin na hindi mo gusto, at, alam mo...
sana hindi mo nalang sinabi yun, pero alam mong seryosong bagay yun...
na hindi mo na ito mababawi, at ngayon ay natigil ako sa California...
sa isang taong ayaw talaga akong makasama, sana may take-back sila.
A ano? Ano ang take-back?
Ayoko ng take-back.
Gusto ko lang na sumama ka sa akin sa California.
Well, hindi ako makakasama sa iyo sa California, kaya...
- Bakit hindi? - Well, isa, dahil ako, ako, nakakuha ako ng trabaho dito.
At dalawa, dahil dito ako nakatira.
Tingnan mo, um, kung hindi mo ako mahal, dapat mong sabihin sa akin dahil...
Hindi ko sinasabing hindi kita mahal.
Saka bakit? Bakit hindi ka sasama? Ano ang kinatatakutan mo?
Ano ba ang kinatatakutan ko?
Well, ano ang hindi ka natatakot?
Nakatira ka sa ligtas na munting mundong ito kung saan walang humahamon sa iyo, at natatakot kang gumawa ng anupaman.
- Dahil maaaring nangangahulugan iyon na kailangan mong magbago. - Huwag, huwag sabihin sa akin ang tungkol sa aking mundo. Huwag mong sabihin sa akin ang tungkol sa mundo ko.
Ibig kong sabihin, gusto mo lang makasama ang iyong maliit na ka-fling tulad ng lalaking nasa kabilang bayan.
Pagkatapos ay pupunta ka sa Stanford. Magpapakasal ka sa isang mayamang prick...
na aprubahan ng iyong mga magulang, at maupo ka lang...
kasama ang iba pang mga sanggol na pinagkakatiwalaan ng pondo at pag-usapan kung paano ka naging slummin, minsan din.
Bakit mo ito sinsabi?
Ano ang kinahuhumalingan mo sa perang ito?
Namatay ang tatay ko noong 13 anyos ako, at minana ko ang perang ito.
Hindi mo iniisip na araw-araw akong nagigising, at sana maibalik ko ito.
Na ibabalik ko ito sa isang segundo...
kung ibig sabihin pwede ko siyang makasama ng isang araw, pero hindi ko kaya.
At iyon ang aking buhay, at haharapin ko ito.
Kaya huwag mo akong idamay kapag ikaw ang natatakot.
Takot ako? WW-Ano ang kinakatakutan ko? So, ano ang kinakatakutan ko?
Takot ka sa akin. Natatakot ka na baka hindi kita mahalin pabalik.
At alam mo ba? Natatakot din ako!
Pero fuck it, gusto kong subukan. At least honest ako sayo.
- Hindi ako tapat sayo? - Hindi. Paano ang iyong 12 kapatid na lalaki?
Lahat tama.
Hindi, hindi ka pupunta. Hindi ka aalis.
Ano ang gusto mong malaman? Ano? Na wala akong 12 kapatid?
- Na ako ay isang fuckin ulila? Hindi, hindi mo gustong marinig iyon. - Hindi ko alam iyon. hindi ko alam yun.
Hindi, hindi mo gustong marinig iyon. Hindi mo nais na marinig na ako ay pinalabas ng sigarilyo sa akin noong ako ay isang maliit na bata.
- Mahal, hindi ko alam iyon. - Na hindi ito operasyon ng fuckin.
Na sinaksak ako ng inang. Hindi mo gustong marinig ang kalokohang iyon, Skylar!
- Gusto kong marinig iyon. - Dont tell me gusto mong marinig ang kalokohan na yan!
- Gusto kong marinig ito dahil gusto kitang tulungan, dahil gusto kitang makasama. - Tulungan mo ako? Ano ba yan!
Ano ang mayroon ako, isang karatula sa aking likod na nagsasabing, Iligtas mo ako?
- Hindi. - Mukha ba akong kailangan niyan?
- Hindi! God, gusto lang kitang makasama dahil mahal kita. - Huwag mo akong kalokohan. Huwag mo akong kalokohan.
- Huwag mo akong kalokohan! - Mahal kita. Mahal kita.
Mahal kita.
Gusto kong marinig na sabihin mo na hindi mo ako mahal.
Dahil kung sasabihin mo yan...
tapos hindi na kita tatawagan...
at wala na ako sa buhay mo.
hindi kita mahal.
Hindi mo...
Karamihan sa mga tao ay hindi kailanman makikita kung gaano sila katalino.
Wala silang mahanap na mga gurong naniniwala sa kanila.
Nakumbinsi silang tanga sila.
Sana ma-appreciate mo yung ginagawa niya...
dahil nakita ko kung gaano siya kasaya sa trabaho kasama ka...
hindi laban sa iyo.
Hello, Will.
Tom, pwede mo ba kaming ipagtimpla ng kape?
Oo naman.
Ngayon, tingnan natin.
Mabuti. Ito ay tama.
Nakikita kong ginamit mo si Maclaurin dito.
Oo, hindi ko alam kung ano ang tawag dito, ngunit...
Hindi ito maaaring tama.
Ito ay magiging lubhang nakakahiya.
- Naisip mo ba... - Sigurado akong tama ito.
Hoy, tingnan mo, pwede ba natin gawin ito sa opisina ni Sean mula ngayon?
Kasi ako, I gotta knock off work to come here and the commute is killing me.
Oo, sigurado.
- Ngunit naisip mo ba ang posibilidad... - Tama.
Tama iyan. Iuwi mo na lang.
Ano ang nangyari sa pulong ng McNeil?
hindi ako nakapunta. May date ako. Kaya, uh, kaya ipinadala ko ang aking punong negotiator.
Sa sarili mong oras, magagawa mo ang anumang gusto mo, Will.
Ngunit noong nag-set up ako ng meeting kasama ang aking mga kasama...
at hindi ka nagpapakita, it reflects poorly on me.
- Kaya, pagkatapos ay huwag mag-set up ng anumang mga pagpupulong. - Well, hindi ko gagawin.
Kakanselahin ko sila.
Ako mismo ang magbibigay sa iyo ng trabaho. Ako, gusto ko lang makita mo kung ano ang nasa labas.
Tingnan mo, baka hindi ko gustong gugulin ang, ang natitirang bahagi ng aking buhay fuckin umupo sa paligid na nagpapaliwanag ng tae sa mga tao.
Sa tingin ko maaari kang magpakita sa akin ng ilang pagpapahalaga.
Isang maliit na pagpapahalaga? Alam mo ba kung gaano kadali ito para sa akin?
Mayroon ka bang anumang fuckin ideya kung gaano kadali ito? Ito ay isang fuckin joke.
At ikinalulungkot kong hindi mo ito magagawa. Ako talaga.
Dahil hindi ko na kailangang umupo dito at panoorin kang gumagala...
at fuck it up.
Kung gayon magkakaroon ka ng mas maraming oras upang umupo at maglasing sa halip, hindi ba?
Tama ka. Ito ay marahil ay isang kabuuang pag-aaksaya ng aking oras.
Oo, tama ka, Will.
Hindi ko magagawa itong patunay.
Pero kaya mo. At pagdating sa ganyan, ito ay tungkol lamang sa...
Iilang tao lang sa mundo ang makakapagsabi ng pagkakaiba ng ikaw at ako.
- Ngunit isa ako sa kanila. - Paumanhin.
Oo, ako rin.
Karamihan sa mga araw na hinihiling kong hindi na lang kita nakilala...
dahil pagkatapos ay maaari akong matulog sa gabi.
At hindi ko ginawa, hindi ko kailangang maglakad-lakad nang may kaalaman...
na mayroong isang tulad mo sa labas.
I- Hindi ko kailangang panoorin na itapon mo lahat.
Bill, hawakan mo.
Narinig mo ba yun?
Morgan!
Kung nanonood ka ulit ng porno sa kwarto ng nanay ko...
Bibigyan kita ng isang fuckin beatin.
Ano na, guys?
Morgan, pare, bakit hindi ka sumipot sa sarili mong bahay, pare?
- Iyan ay fuckin marumi. - Wala akong VCR sa bahay ko.
- Nagbibiro ka. - Halika. Wala sa glove ko.
Hindi, hindi ako gumamit ng glove.
Iyan ang aking Little League glove.
Anong gusto mong gawin ko?
Ibig kong sabihin, ano ang nangyayari sa iyo?
Maghump ka ng baseball glove?
hindi ko ginawa. hindi ko ginawa. Ginamit ko lang ito para sa, para sa paglilinis.
Itigil mo na ba ang pag-utak sa kwarto ng nanay ko, please?
- Mayroon bang ibang VCR sa bahay? - Nakakalungkot lang, bro.
Kaya bakit sa palagay mo dapat akong magtrabaho para sa National Security Agency?
Well, ikaw ay nagtatrabaho sa cutting edge.
Malalantad ka sa uri ng teknolohiya na hindi mo makikita saanman...
dahil inuri namin ito.
Superstring theory, chaos math, advanced algorithm.
Pagsira ng code.
Well, iyon ay isang aspeto ng kung ano ang ginagawa namin.
Ano ba naman yan. Ibig kong sabihin, iyon ang ginagawa mo.
Kayo ang humahawak ng 80% ng intelligence workload.
Pitong beses ka sa laki ng CIA
Hindi kami mahilig magmayabang niyan, Will.
Pero tama ka.
Kaya, sa paraang nakikita ko ito, ang tanong ay hindi...
Bakit ka dapat magtrabaho para sa NSA?
Ang tanong ay: Bakit hindi mo dapat?
Bakit hindi ako dapat magtrabaho para sa NSA?
Iyon ay isang matigas, ngunit ako ay kukuha ng isang shot.
Sabihin na nagtatrabaho ako sa NSA At may naglalagay ng code sa aking desk.
Isang bagay na hindi masisira ng iba.
Baka mabaril ko ito, at baka masira ko ito.
And Im real happy with myself cause I did my job well.
Ngunit marahil ang code na iyon ay ang lokasyon ng ilang rebeldeng hukbo sa North Africa o sa Middle East.
At kapag nasa lugar na iyon, binomba nila ang nayon kung saan nagtatago ang mga rebelde.
Labinlimang daang tao na hindi ko nakilala, hindi kailanman naging problema, pinatay.
Ngayon ang mga pulitiko ay nagsasabi, Oh, ipadala ang mga marino upang matiyak ang lugar.
Kasi wala silang pake. Hindi ito ang magiging anak nila doon.
Parang hindi sila nung tinawagan ang number nila...
cause they were all pullin isang tour sa National Guard.
Ito ay isang bata mula sa Southie doon na kukuha ng mga shrapnel sa asno.
Bumalik siya upang makita na ang planta na dati niyang pinagtatrabahuhan...
na-export sa bansang kagagalingan lang niya...
at ang taong naglagay ng shrapnel sa kanyang puwet ay nakuha ang kanyang dating trabaho...
dahil magtatrabaho siya ng 15 cents sa isang araw at walang pahinga sa banyo.
Samantala, napagtanto niya ang tanging dahilan kung bakit siya naroroon sa unang lugar...
ay para makapag-install tayo ng gobyerno na magbebenta sa atin ng langis sa magandang presyo.
At, siyempre, ang mga kumpanya ng langis ay gumamit ng isang maliit na labanan doon upang takutin ang mga domestic na presyo ng langis.
Isang magandang maliit na pantulong na benepisyo para sa kanila...
ngunit hindi ito nakakatulong sa aking kaibigan sa $2.50 isang galon.
Sila ay kinuha ang kanilang matamis na oras na ibalik ang langis, siyempre.
Baka kinuha pa nila ang kalayaan ng pagkuha ng isang alcoholic skipper...
na gustong uminom ng martinis at maglaro ng slalom sa mga iceberg.
Hindi masyadong mahaba hanggang sa matamaan niya ang isa, matapon ang langis...
at pinapatay ang lahat ng buhay-dagat sa North Atlantic.
Kaya ngayon sa pamamagitan ng buddys walang trabaho. Hindi niya kayang magmaneho...
kaya lumalakad siya sa mga panayam sa trabaho, na nakakainis...
dahil ang shrapnel sa kanyang pwet ay nagbibigay sa kanya ng talamak na almoranas.
At samantala, nagugutom siya dahil sa tuwing susubukan niyang kumain...
ang tanging blue plate na espesyal na pinaglilingkuran nila ay ang North Atlantic scrod na may Quaker State.
So ano naisip ko?
Im holdin out for something better.
Akala ko, fuck it. Habang ako, bakit hindi na lang barilin ang kaibigan ko...
kunin ang kanyang trabaho, ibigay ito sa kanyang sinumpaang kaaway...
taasan ang presyo ng gas, bombahin ang isang nayon, club ang isang baby seal...
pindutin ang hash pipe at sumali sa National Guard?
Maaari akong mahalal na pangulo.
- Pakiramdam mo nag-iisa ka, Will? - Ano?
May soul mate ka ba?
Meron ba akong... Define that.
Isang taong humahamon sa iyo.
- Ay, Chuckie. - Hindi, ang pamilya ni Chuckie.
Hihiga siya sa trapik para sa iyo.
Hindi, nagsasalita ako tungkol sa isang taong nagbubukas ng mga bagay para sa iyo, nakakaantig sa iyong kaluluwa.
- Nakuha ko... nakuha ko... - Sino?
- Marami akong nakuha. - Well, pangalanan sila.
Shakespeare, Nietzsche, Frost, OConnor, Kant, Pope, Locke...
- Magaling iyan. Patay silang lahat. - Hindi sa akin hindi sila.
Nah. Wala kang masyadong dialogue sa kanila.
Hindi mo sila maibabalik, Will.
Hindi nang walang mga seryosong amoy na asin at pampainit.
Oo. Oo, yan ang sinasabi ko.
Hindi ka magkakaroon ng ganoong uri ng relasyon sa isang mundo...
kung saan palagi kang natatakot na gawin ang unang hakbang...
dahil ang nakikita mo lang ay ang bawat negatibong bagay sampung milya sa daan.
- Pupunta ka sa panig ng propesor tungkol dito? - Huwag mo akong bigyan ng isang linya ng tae.
- Hindi. - Tingnan mo, hindi ko gusto ang trabaho.
Hindi ito tungkol sa trabaho. Wala akong pakialam kung nagtatrabaho ka sa gobyerno.
Pero magagawa mo lahat ng gusto mo. Ikaw ay nakatali sa wala.
Ano ang hilig mo? Anong gusto mo?
Ibig kong sabihin, may mga taong nagtatrabaho sa buong buhay nila ng ladrilyo...
kaya may chance ang mga anak nila sa mga opportunity na meron ka dito.
- Hindi ko ito hiniling. - Hindi.
Ipinanganak ka nito, kayat huwag kang sumuko, Hindi ko ito hiniling.
Ano ang ibig mong sabihin, cop out? Ibig kong sabihin, w- a-anong problema sa layin brick?
- Wala. - Walang mali dito. Iyon ay, iyon ang tahanan ng isang tao na aking itinatayo.
Tama. Nasira ang araw ko, okay? Pinutol ang kanyang pwet para makapag-aral ako.
Eksakto. Iyan ay isang marangal na propesyon. Ano ang mali sa, sa pag-aayos ng kotse ng isang tao?
May papasok sa trabaho kinabukasan dahil sa akin. May karangalan yan.
Oo, meron, Will. May karangalan yan. At may karangalan sa...
alam mo, habang 40 minutong biyahe sa tren...
para pumasok ang mga college kids sa umaga at malinis ang sahig.
At walang laman ang mga basurahan. Iyan ay tunay na trabaho.
- Tama iyan. - Tama. At iyon ay kagalang-galang.
Oo naman, kaya mo kinuha ang trabahong iyon. Ibig kong sabihin, para sa karangalan nito.
May konting tanong lang ako dito.
Pwede kang maging janitor kahit saan.
Bakit ka nagtrabaho sa pinakaprestihiyosong teknikal na kolehiyo sa buong mundo ng fuckin?
At bakit ka sumilip sa gabi at tinapos ang mga formula ng ibang tao...
na isa o dalawang tao lang sa mundo ang makakagawa, at pagkatapos ay magsinungaling tungkol dito?
Dahil wala akong nakikitang malaking karangalan diyan, Will.
Kaya ano ba talaga ang gusto mong gawin?
- Gusto kong maging pastol. - Talaga?
Gusto kong umakyat sa Nashua, makakuha ng magandang maliit na spread...
kumuha ng ilang tupa at alagaan sila.
- Siguro dapat mong gawin iyon. - Ano?
Alam mo, kung mangungulit ka, bakit hindi mo na lang gawin sa bahay gamit ang basang tuwalya?
- Niloloko mo ba ako? - Oo, umalis ka dito.
- Uy, hindi, hindi, hindi. Hindi pa tapos ang oras. - Oo, ito ay.
- Hindi ako aalis. Hindi. - Makinig, hindi mo sasagutin ang mga tanong ko.
- Youre wastin my fuckin time. - Ano? Akala ko magkaibigan tayo. Ano ang ibig mong sabihin, ikaw...
- Tapos na ang oras ng laro, okay? - Bakit mo ako pinaalis, Sean? I mean, ano... I mean...
Tinuturuan mo ako sa buhay? Tingnan mo, burnout ka.
- Anong hangin ang iyong orasan? - Nagtatrabaho sa iyo.
Nasaan ang soul mate mo? Gusto mong pag-usapan ang tungkol sa soul mates? Nasaan siya?
- Patay. - Tama, patay na siya.
She fuckin dies, and you just cash in your chips and you walk away?
- Uy, at least naglaro ako ng kamay. - Oh, at naglaro ka ng isang kamay at natalo ka. Nawalan ka ng malaking kamay.
At ang ilang mga tao ay mawawalan ng isang malaking kamay tulad na at magkakaroon ng sako upang ante up muli.
Tingnan mo ako. Ano ang gusto mong gawin?
Ikaw at ang kalokohan mo. Mayroon kang isang kalokohang sagot para sa lahat.
Ngunit nagtatanong ako sa iyo ng isang napakasimpleng tanong, at hindi mo ako mabibigyan ng tuwid na sagot.
Dahil hindi mo alam.
Magkita tayo, Bo-Peep.
- Fuck mo. - Ikaw ang pastol.
Pastol.
Puting maliit na turok.
Gusto ko lang, alam mo, um...
tawagan kita, uh, bago ka umalis, um...
Nakuha ko na ang lahat ng ito, eh, mga panayam sa trabaho at iba pa...
kaya hindi ako magiging construction worker lang.
Well, alam mo, hindi ko talaga pinapansin iyon.
Oo.
Mahal kita.
Will?
Ikaw na bahala.
Laging may pumupunta dito
- Subaybayan ang ilang bagong pagpatay - Bye.
Sabi ko nakita ko yung picture mo
Sa isang daang dolyar na perang papel
Ano ang laro ng pagkakataon para sa iyo
Sa mundong ito
Ng tunay na kasanayan Kaya natutuwa akong makilala ka
Angeles
Kinukuha ang mga palabas sa tiket
May pera na dapat kumita
Sige, matalo ka sa sugal
Iyan ang kasaysayan ng kalakalan
Idinagdag mo ba ang lahat ng mga card na natitira upang laruin
Sa zero At mag-sign up sa mga tao
Angeles
Huwag magsimula sa akin na subukan
Will, halika. Will!
Will, yun lang. Tapos na tayo dito.
Nakaupo ako sa opisina mo at wala ang bata dito.
Aba, alas-diyes lampas na. Huli ng isang oras at sampung minuto.
Kaya kong pasayahin ka sa lahat ng bagay
Eh, paano kung hindi siya sumipot at mag-file ako ng report...
sinasabing wala siya dito at babalik siya sa kulungan?
Wala ako sa konsensya ko.
Ngayon nagiging totoo
Sige. ayos lang.
Anong meron?
Salamat.
Fuck, mabuti iyon.
Kaya kumusta ang iyong ginang?
Ah, wala na siya.
wala na? Napunta saan?
Uh, med school. Medikal na paaralan sa California.
- Talaga? - Oo.
- Kailan ito? - Ito ay tulad ng isang linggo ang nakalipas.
Nakakainis yan.
Kaya, uh, kailan ka tapos sa mga pagkikita na iyon?
Sa tingin ko sa linggo pagkatapos kong mag-21.
Oo? Isasama ka nila sa isang trabaho o ano?
Oo. Fuckin umupo sa isang silid at gumawa ng mahabang dibisyon para sa susunod na 50 taon.
Ah, marahil gumawa ng ilang magandang bangko bagaman.
Magiging lab rat ako.
Mas mabuti pa sa kalokohang ito. Labas dito.
Well, uh, ano ang gusto kong paraan palabas dito?
Ibig kong sabihin, maninirahan ako dito sa natitirang bahagi ng aking buhay.
Alam mo, maging magkapitbahay. Alam mo, may maliliit na anak.
Dalhin sila sa Little League nang magkasama sa Foley Field.
Tingnan mo, ikaw ang aking matalik na kaibigan kaya huwag mong gawin ito sa maling paraan...
ngunit sa loob ng 20 taon, kung nabubuhay ka pa rito...
pumunta sa bahay ko para manood ng mga laro ng Patriot, gumagawa pa rin ng construction...
Papatayin kita.
- Hindi iyon pagbabanta. Iyon ay totoo. Papatayin kita. - Ano?
Ano bang pinagsasasabi mo?
- Tingnan mo, mayroon kang isang bagay na wala sa amin. - Ano ba naman yan. B-Bakit ganito nalang palagi?
Ibig kong sabihin, utang ko sa sarili ko na gawin ito o iyon. Paano kung ayaw ko?
Ay, hindi, hindi, hindi. Hindi, fuck you. Hindi mo ito utang sa iyong sarili.
Utang mo sa akin...
Dahil bukas ako ay magigising at ako ay 50 na...
at gagawin ko pa rin ang kalokohang ito.
At ayos lang. ayos lang yan.
Ibig kong sabihin, nakaupo ka sa isang panalo na tiket sa lottery.
At ikaw ay masyadong isang puki upang i-cash ito, at iyon ay kalokohan.
Cause Id do fuckin anything para makuha ang nakuha mo.
Kaya ang sinuman sa mga fuckin guys.
Isang insulto sa amin kung nandito ka pa sa loob ng 20 taon.
Ang pagtambay dito ay isang pag-aaksaya ng iyong oras.
- Hindi mo alam iyon. - Hindi ko?
- Hindi, hindi mo alam iyon. - Oh, hindi ko alam iyon.
Hayaan mong sabihin ko sa iyo kung ano ang alam ko.
Araw-araw akong dumadaan sa bahay mo at sinusundo kita.
At lumabas kami at mayroon kaming ilang inumin at ilang tawanan, at ito ay mahusay.
Alam mo kung ano ang pinakamagandang bahagi ng araw ko?
Mga sampung segundo, mula nang huminto ako sa gilid ng bangketa at nang makarating ako sa iyong pintuan.
Dahil iniisip ko na baka bumangon ako doon at kakatok ako sa pinto...
at wala ka doon.
Walang paalam, walang see you later. Wala. Kakaalis mo lang.
Marami akong hindi alam, pero alam ko iyon.
Ito ay isang kalamidad, Sean.
Dinala kita dito dahil gusto kong tulungan mo ako sa bata.
- Hindi para tumakbo siya palabas. - Alam ko kung ano ang ginagawa ko sa batang lalaki, Gerry.
Wala akong pakialam kung may rapport ka sa boy! Wala akong pakialam kung mayroon kang ilang mga tawa, kahit na sa aking gastos.
Ngunit huwag kang maglakas-loob na pahinain ang sinusubukan kong gawin dito.
- I-undermine? - Ang batang ito ay nasa isang marupok na punto ngayon.
Naiintindihan ko. Nasa fragile point siya, okay? May mga problema siya.
Well, ano bang problema niya, Sean? Na mas mabuting janitor siya? Na mas mabuting nasa kulungan siya?
Mas mabuting makipag-hang out kasama ang isang grupo ng mga retarded gorilya?
Oh, sa tingin mo, bakit niya ginagawa iyon, Gerry? Mayroon ka bang anumang fuckin clue kung bakit? Hmm?
Kakayanin niya ang mga problema. Kayang-kaya niya ang trabaho, at halatang inasikaso ka niya.
Gerry, makinig ka sa akin. Makinig ka. Bakit siya nagtatago? Bakit hindi siya nagtitiwala kahit kanino?
Dahil ang unang nangyari sa kanya, iniwan siya ng mga taong dapat ay higit na nagmamahal sa kanya.
- Oh, halika, huwag mo akong bigyan ng kalokohang Freudian na iyon. - Oh, hindi, makinig, Gerry.
At bakit siya nakikipag-hang-out sa mga retarded gorillas, kung tawagin mo sila?
Dahil sinuman sa kanila, kung hihilingin mo sa kanila, ay kukuha ng bat sa iyong ulo. Sige?
- Yan ang tinatawag na loyalty. - Oo, sobrang nakaka-touch.
At sino ang hinahawakan niya? Tinutulak niya ang mga tao palayo bago sila magkaroon ng pagkakataong iwan siya.
Ito ay isang mekanismo ng pagtatanggol, okay?
At sa loob ng 20 taon ay nag-iisa siya dahil doon.
At kung itutulak mo siya ngayon, ito ay magiging pareho muli.
At hindi ko hahayaang mangyari iyon sa kanya.
- Ngayon, huwag mong gawin iyon, Sean. - Ano, Gerry?
Huwag mong gawin iyon. Huwag mong mahawaan siya ng ideya na okay lang na huminto.
Na okay lang maging failure, kasi hindi okay, Sean.
At kung galit ka sa akin dahil sa pagiging, pagiging matagumpay mo, sa pagiging kung ano ang maaari mong maging, Sean...
- Hindi ako galit sayo, Gerry. - Ay, oo, galit ka sa akin, Sean.
Galit ka sa akin. Ngunit hindi ako hihingi ng tawad sa anuman, sa anumang tagumpay na aking natamo.
Nagagalit ka sa akin dahil ginawa mo ang maaari mong gawin.
Pero tanungin mo ang sarili mo, Sean. Tanungin ang iyong sarili kung gusto mong maramdaman iyon ni Will.
- Kung gusto mong makaramdam siya ng kabiguan. - Oh, ikaw ay mayabang na tae!
Kaya pala hindi ako sumasama sa mga goddam reunion.
Hindi ko kasi kayang tiisin ang tingin mo sa mata.
- Alam mo, na nakakahiya na hitsura? - Oh, sige, Sean.
Sa tingin mo ako ay isang kabiguan. Alam ko kung sino ako.
At proud ako sa ginagawa ko. Ito ay isang malay na pagpili.
Hindi ako nag-fuck up.
At sa tingin mo at ng iyong mga cronie ay medyo nakakaawa ako kaso.
Ikaw at ang iyong kiss-ass chorus na sumusunod sa iyo sa pagpunta, Medalya ng Field! Medalya ng Field!
Bakit takot ka pa rin sa kabiguan?
Tungkol ito sa medalya ko, di ba? Oh, Diyos, maaari akong umuwi at kunin ito para sa iyo. Makukuha mo ito.
Oh, huwag naman sana. Alam mo... Alam mo kung ano, Gerry? Itaas mo ang medalya, okay?
Cause I dont give a shit about your medal because I know you before you are a mathematical god.
Noong pimple-faced at homesick ka, at hindi mo alam kung anong side ng kama ang iihi.
Oo, mas matalino ka sa akin noon at mas matalino ka sa akin ngayon.
Kaya huwag mo akong sisihin kung ano ang naging takbo ng buhay mo. Hindi ko kasalanan.
Hindi kita sinisisi. Ito ay hindi tungkol sa iyo, ikaw mathematical titi!
Ito ay tungkol sa batang lalaki. Mabait siyang bata.
At hindi ko makikitang niloloko mo siya tulad ng ginagawa mo sa akin ngayon.
Hindi ko makikitang iparamdam mo sa kanya na isang kabiguan din.
- Hindi siya magiging kabiguan, Sean! - Pero, pero kung itulak mo siya, Gerry...
- Kung sasakay ka sa kanya... - Sean, ako kung ano ako ngayon...
dahil natulak ako at dahil natuto akong ipilit ang sarili ko.
Hindi siya ikaw! Gets mo ba yun?
- Maaari akong bumalik. - Hindi, pasok. Uh...
Kakaalis ko lang.
Marami sa mga bagay na iyon ang bumalik sa pagitan ko at sa kanya.
Alam mo. Hindi tungkol sayo.
- Ano yan? - Ito ang iyong file.
Kailangan kong ibalik ito sa hukom para sa pagsusuri.
Oh.
Hoy, hindi mo ako bibiguin, di ba?
Anong sabi nito?
- Gusto mo bang basahin ito? - Bakit?
Nagkaroon ka na ba, uh, karanasan niyan?
Dalawampung taon ng pagpapayo. Oo, nakakita ako ng medyo kakila-kilabot na tae.
I mean, may experience ka na ba niyan?
sa personal?
- Oo. - Oo meron ako.
Siguradong hindi maganda.
Ang aking ama ay isang alkoholiko. Ibig sabihin, lasing.
Umuuwi siyang martilyo, naghahanap ng balyena sa kung sino.
Kaya i-provoke ko siya para hindi niya mahabol ang nanay at nakababatang kapatid ko.
Ang mga kagiliw-giliw na gabi ay kapag isinuot niya ang kanyang mga singsing.
Oo, naglalagay lang siya ng, eh, isang wrench...
isang stick at sinturon sa mesa...
at sabihin lang, Pumili.
Well, kailangan kong pumunta sa sinturon doon, kung gayon.
- Dati akong sumama sa wrench. - Bakit ang wrench?
Cause fuck him, kaya naman.
- Ang iyong foster father? - Oo.
Kaya, uh, alam mo, ano ito? Parang may attachment disorder si Will? Lahat ba ng bagay na iyon?
Takot sa pag-abandona?
Kaya ba, eh, kaya ba ako nakipaghiwalay kay Skylar?
- Hindi ko alam na mayroon ka. - Oo ginawa ko.
- Gusto mong pag-usapan ito? - Hindi.
Uy, Will?
Marami akong hindi alam.
Ngunit nakikita mo ito? Lahat ng kalokohan na ito?
Hindi mo ito kasalanan.
Oo alam ko yan.
Tingnan mo ako, anak.
Hindi mo kasalanan.
- Alam ko. - Hindi. Hindi mo kasalanan.
- Alam ko. - Hindi, hindi, ayaw mo.
Hindi mo kasalanan.
- Alam ko. - Hindi mo kasalanan.
- Lahat tama. - Hindi mo kasalanan.
Hindi mo kasalanan.
Huwag mo akong idamay.
- Hindi mo kasalanan. - Huwag kang makipaglokohan sa akin. Lahat tama?
- Huwag mo akong idamay, Sean. Hindi ikaw. - Hindi mo kasalanan.
Hindi mo kasalanan.
Diyos ko!
Diyos ko. Patawarin mo ako. Diyos ko.
Fuck them, okay?
- Maaari ba kitang matulungan? - Oo, ako, uh, Will Hunting.
- Nandito ako tungkol sa isang posisyon. - Pwede bang maupo ka sandali?
Oo, may Mr Hunting sa lobby. Nandito siya para sa appointment niya.
Alin ang kinuha mo?
Ako ay nasa, uh, McNeil. Isa ito sa mga trabahong itinakda sa akin ng propesor.
Uh, hindi ko pa sinasabi sa kanya, pero pumunta ako, bumaba ako doon at kinausap ko ang boss ko, at...
Ang bago kong amo. Mukha naman siyang mabuting tao.
Yan ba ang gusto mo?
Oo, alam mo, sa tingin ko.
Well, mabuti para sa iyo. Binabati kita.
Salamat.
Tapos na ang oras.
So yun, so yun? So tayo, tapos na tayo?
Oo, iyon lang.
Tapos ka na. Ikaw ay isang malayang tao.
Well, um, gusto ko lang malaman mo, Sean, na...
Bahala ka, Will.
Kaya, alam mo, ako, sana ay magkaugnay tayo, alam mo.
Oo ako rin.
Maglilibot ako ng kaunti, at medyo mahirap, pero, uh...
Mayroon akong answering machine sa kolehiyong titingnan ko.
Kaya, narito ang numero.
Tawagan mo iyan, at babalikan kita kaagad.
Oo, alam mo, naisip ko na...
ibalik ang pera ko sa mesa at tingnan kung anong uri ng mga card ang nakukuha ko.
Gawin mo ang nasa puso mo, anak. Magiging maayos ka.
Oo.
- Salamat, Sean. - Oo.
Salamat, Will.
Uy, nilalabag ba nito ang, uh, relasyon ng pasyente-doktor?
Nah. Kung hahawakan mo lang ang pwet ko.
- Ingat. - Ikaw rin.
Oo.
Hey.
Good luck, anak.
Dalawang beer!
- Anong meron? nagpunta ba kayo? - Hindi. Kinailangan kong kausapin siya.
Bakit hindi mo siya pinatay?
Uh, ang batang Morgan ay may maraming scrap sa kanya.
Alam mo, sinusubukan ng mga tao na hagupitin ang kanyang asno bawat linggo. Hindi aatras ang bata.
- Ano ang sinasabi mo tungkol sa akin? - Kinausap ba kita? Isipin ang iyong fuckin negosyo.
- Kumuha ako ng beer. - Umorder ako ng dalawang beer.
- Hoy, asshole. - Ano, asong babae?
- Maligayang kaarawan. - Akala natin nakalimutan natin, huh, asong babae? Fuckin come on.
- Halika. Nauna na kita. - Pupunta ako. Pupunta ako.
- Sige, sino ang mauuna? - Halika, bastos.
- Lahat tama. Sino ang una? Halika na. Sino ang una? - Oh, Danny boy
Narito ang iyong regalo.
- Halika, kapatid. - Ano?
Well, alam namin na kailangan mong bumalik-balik sa Cambridge para sa iyong bagong trabaho.
At gayon pa man, hindi ako magda-drive sa iyo araw-araw, kaya...
- Hindi pwede. - Gusto ni Morgan na bigyan ka ng T pass.
Hindi iyon ang sinabi ko.
Pero, uh, 21 na ngayon, kaya...
Legal kang pinapayagang uminom, kaya naisip namin na ang pinakamagandang bagay para sa iyo, anak, ay isang kotse.
- Paano mo ito gusto? - Ito ay parang...
Ito ang pinakapangit na kotseng nakita ko sa buong buhay ko.
- Halika, kapatid. - Paano mo nagawa ito?
Alam mo, ako at si Bill ay nagkamot ng mga bahagi...
at, uh, si Morgan ay nasa labas para sa pagbabago araw-araw.
- Inutusan ko ang router na gawin ang lahat ng bodywork. - Oo, may trabaho din ako, kapatid.
Dalawang taon na si Guy tungkol sa isang trabaho. Kinailangan kong hayaan siyang tumulong sa sasakyan.
Kaya sa wakas nakakuha ka ng trabaho, ha, Morgan?
Oo, nagkaroon ng isa. Ngayon ay naloka na naman ako.
- Kaya ano ito, isang lawn mower? Ano ang nakuha mo? - Ito ay isang straight fuckin anim.
Ako at si Bill ang nagtayo muli ng makinang ito dito.
Ito ay isang magandang kotse, pare. Maganda ang makina. Maganda ang makina.
- Maligayang 21, Will. - Maligayang 21, kapatid.
Hi.
Pasok kayo sa loob.
- Sean, ako, um... - Ako rin, Gerry.
Oo. Mabuti.
- Balita ko nagtatagal ka. - Oo.
Maglalakbay ako ng kaunti, baka magsulat.
So saan ka pupunta?
India at China at Baltimore.
Oh.
- Alam mo kung kailan ka babalik? - Well, nakuha ko itong flyer noong isang araw.
Sabi nito, eh, ang klase ng 72 ay magkakaroon ng reunion sa loob ng anim na buwan.
Oo, nakuha ko rin ang isa sa mga iyon.
Bakit hindi ka sumama? Bibilhan kita ng inumin.
Ang mga inumin sa mga bagay na iyon ay libre.
Alam ko, Gerry. Nagiging ironic ako.
Oh.
Paano kung uminom ngayon?
Oo, magandang ideya iyon.
Halika na. Ito ay nasa akin.
- Nakuha na ang nanalo dito, pal. - Oh.
Oo, sir, ito ang isa.
Ito ang aking tiket sa paraiso.
Sean, alam mo ba kung ano ang posibilidad na manalo sa lotto?
- Ano, apat sa isa? - Mga 30 milyon sa isa.
- May shot pa ako, alam mo ba? - Oo, halos kasing laki ng pagkakataon...
habang tinatamaan ka ng kidlat dito sa hagdan ngayon.
Aw, may posibilidad din iyon, Gerry.
- Ibig kong sabihin, 32 milyon. Kung titingnan mo ang laki... - Sean!
Will!
Will?
Wala siya dun.
Magpe-peke ako sa buong araw
Sean, kung tumawag ang propesor tungkol sa trabahong iyon...
sabihin mo lang sa kanya ng sorry.
Kailangan kong puntahan ang tungkol sa isang babae. Will.
Anak ng aso. Ninakaw niya ang linya ko.
May dalawang ticket
Napunit sa kalahati para sa LA
May walang kinalaman sa
Namimiss mo ba ako
Miss Misery
Gaya ng sinasabi mo
Alam kong mas gusto mong makita akong wala
Kaysa makita ako
Ang paraan na ako ay
Ngunit ako ay nasa buhay pa rin
Sa kabilang pinto
Ang TV ay kumikislap na asul
Mga frame sa dingding
Ito ay isang komedya
Sa mga pagkakamali, nakikita mo
Ito ay tungkol sa pagbagsak
Para mawala
Sa limot
Madaling gawin
At sinusubukan kong maging
Pero alam mo babalik ako
Kapag gusto mo ako
Namimiss mo ba ako
Miss Misery
Gaya ng sinasabi mo
Hahanapin ko ang baby ko. Hahawakan siya ng mahigpit
Makakakuha ng ilang kasiyahan sa hapon
Ang aking motto ay palaging kapag ito ay tama, ito ay tama
Bakit maghintay hanggang sa kalagitnaan ng malamig at madilim na gabi
Downloaded from subtitlesnest.com