Mod fx kare dx.
Bu yüzden lütfen bir dahaki sefere Percivali bitirin.
Birçoğunuzun lisans öğrencisiyken bunu yaşadığını biliyorum, ama tazelemekten zarar gelmez.
Teşekkürler Steven.
Ayrıca ana koridordaki yazı tahtasına gelişmiş bir Fourier sistemi yerleştirdim.
Ve umarım biriniz dönem sonuna kadar bunu kanıtlayabilirsiniz.
Şimdi, bunu yapacak kişi sadece benim gözümde olmayacak...
ama aynı zamanda şöhret ve servete de devam edin...
başarılarını kayıt altına alarak, isimlerini yazdırarak...
uğurlu MIT Techte.
Eski kazananlar arasında Nobel ödüllüler, Fieldın madalya sahipleri...
ünlü astrofizikçiler ve düşük seviyedeki MIT Profesörleri.
İşte hepsi bu.
Herhangi bir sorunuz varsa eminim Tomun cevapları vardır.
- Merhaba Will. - Kirsten, nasılsın?
- Ben iyiyim. Nasılsın? - İyi.
- Dün gece Cathyyle anlaşamadım. - HAYIR?
- Hayır neden olmasın?
- Bilmiyorum. Cathy! - Ne?
Neden bana her zaman yaptığın o iğrenç küçük fahişenin hiçbirini vermedin?
Seni ve İrlanda lanetini sikeyim Chuckie.
Sanki enerjimi o Tootsie Roll siki için bacaklarımı ayırarak harcayacakmışım gibi mi?
- O halde evine git ve kendin çek. - Tootsie Roll!
Toot-Toots!
Bir dişi eksik, Will.
Cilt sorunları var. Yapmıyorum...
Artı, 5e 2 gibi, Morgan onunla evleniyor, ne demek istediğimi anlıyor musun?
Arkadaşınızın müstakbel eşine ancak pek çok kez becerebilirsiniz.
Yanlış. Nereye gidiyorsun?
- Ben yola çıkacağım. - Siktir git, gidiyorsun. Saat 10:00 falan mı?
Yorgunum.
İrlanda laneti mi?
Bilmiyor. İrlanda laneti diye bir şey yok.
- Dışarı! - Beni fırçalamayı bırak.
Tabağı doldurmayı bırakın! Hangisi olacak?
Suçlanacaksın, bunu biliyorsun.
Senden korktuğumu mu sanıyorsun seni koca pislik? Tabağı dolduruyorsun.
Hey, Casey önümüzdeki hafta Harvardda bir bara gidecek. Oraya gitmeliyiz.
- Orada ne yapacağız? - Bilmiyorum.
Bazı akıllı çocukları becereceğiz. Muhtemelen hemen uyum sağlarsınız.
Ah! Lanet serseri!
- Ah, naber? Hala sert misin? - Hadi!
- Bunu istiyorsun? - Haydi, hadi. Bu kadar.
Seni sonsuza kadar burada tutardım
Kollarımda
- Profesör Lambeau mu? - Evet?
Uygulamalı teoriler sınıfınızdayım. Hepimiz matematik ve fen binasındayız.
Buraya gel. Cumartesi!
Tabii bu gece benimle bir içki içmek istemiyorsan.
Belki. Bunu öğrenmek için pazartesiye kadar bekleyemedik.
- Ne arıyorsun? - Teoremi kim kanıtladı?
Doğru. Bunu kim yaptı?
- Jack mi? - Ben değildim.
- Nemeshi mi? - Mümkün değil.
- Haydi Joey Mac! - Billy, McNamara kalktı.
Hadi evlat!
- Joey, kaz onu oradan. Kazın şunu! - Sahayı seviyorum!
Bırak şunu, Mac. İşte böyle yapılır! Attaboy! İki tane al Mac, iki tane al!
- Güzel vuruş. - Taylor, ayağa kalktın.
Hey Morgan, çizgili pantolonlu kız kim? Güzel bir kıçı var.
- Evet, bu çok hoş bir kıç. - Birlikte olduğu adam kim?
Bu lanet gine. O küçük sürtükten nefret ediyorum. Will onu tanıyor.
- Onu biliyorsun? - Evet, kahrolası Carmine Scarpaglia.
O çocuk anaokulunda beni çok döverdi.
- O adam? - Evet.
Siktir et şunu. Biraz yiyecek alalım.
Ne yani Morgan, onunla konuşmayacak mısın?
Siktir et onu.
- Whoppera gidebilirim. - Hadi Kellyye gidelim.
Morgan, Kellyse sırf paket servis yapan kızı beğendin diye gitmiyorum.
- Yolumuzun dışında 15 dakika var. - Ne yapacağız? 15 dakika ayıramaz mıyız?
Çift burger.
Duble burger mi?
Chuck duble burgerim vardı
Çeneni kapatır mısın? Ne sipariş ettiğini biliyorum. Oradaydım.
- O halde bana lanet sandviçimi ver. - Sandviçin derken ne demek istiyorsun? Satın aldım.
Morgan, üstünde ne kadar para var?
Kar külahını alınca bozuk para alacağımı söyledim. Bunu daha önce yukarı çıktığımızda söylemiştim.
Neden bana sandviçimi verip pislik olmayı bırakmıyorsun?
Pekala, şimdi bana kazandığın 16 sentini ver. Lanet sandviçinizi tatile koyacağız.
İşte başlıyoruz. Senin için burada kalsın. Seni bir programa koyacağız.
Her gün altı sentinle geliyorsun. Haftanın sonunda sandviçinizi alırsınız.
- Pislik mi yapacaksın? - Neyim ben, sandviç refahı mı?
İyi bir kredi limiti oluşturmanız gerektiğini düşünüyorum.
Kanepenizi nasıl satın aldığınız gibi: Ödeme planları.
Annenin bir yıl boyunca her gün on dolar getirdiğini hatırlıyor musun?
Sonunda kanepesini Rent-A-Center tarzına kavuşturdu.
- Artık yemeğimi yiyebilir miyim lütfen? - İşte senin lanet duble burgerin.
- Vay! - Hey, bekle Chuck.
- Ağırdan almak. - Kimimiz var?
- Henüz bilmiyorum. - Hey, salak!
- Evet sen, seni fahişe surat! - Kapa çeneni!
- Hadi buradan çıkalım. - Ne hakkında endişeleniyorsun? - Haydi, Will.
Neden aşk çubuğumu yalamıyorsun?
Adamı 15 dakika önce parkta gördük. Eğer onunla savaşacaksak o zaman savaşmalıyız.
- Artık atıştırmalıklarımız var. - Kapa çeneni Morgan, gidiyorsun.
- Ben gitmiyorum. - O yüzden gitme. - Ben gitmiyorum!
Hadi git Morgan.
Sana bir şey söyleyeyim. Eğer iki kahrolası saniye içinde orada olmazsan, onlarla işim bittiğinde sıra sende.
Carmine, benim. Benim, Will. Hatırlamak? Birlikte anaokuluna gittik.
Sokağın aşağısında onun yerinde bir ışık var
Kapıyı açıyor Yüzünde o ifade var
- Hadi gidelim dostum! - Lanet kafasına bas.
Kıçını yere koy. Durdur şu orospu çocuğunu.
Orospu çocuğu, öl!
-Carter! - Hadi!
İrade! Will, hadi! Hadi.
Will, hadi. Hadi gidelim, hadi gidelim.
- Sakin ol kardeşim, kolay. - Merhaba arkadaşlar, geldiğiniz için teşekkürler.
- Buraya gel. - Vay vay!
Kahretsin!
Bu sadece benim hayal gücüm mü yoksa sınıfım önemli ölçüde büyüdü mü?
Hayal gücümün sınırlarını zorlayarak hepinizin buraya dersimi dinlemeye geldiğinize inanmıyorum.
Daha doğrusu gizemli matematik sihirbazının kimliğini tespit etmek için.
O halde daha fazla veda etmeden öne çıkın, sessiz haydut ve ödülünüzü alın.
İzleyicilerimi hayal kırıklığına uğrattığım için üzgünüm ama...
Görünüşe göre bugün burada maskenin düşürülmesi olmayacak.
Ancak meslektaşlarım ve ben görüştük...
ve şu anda tahtada bir sorun var...
bunu kanıtlamamız iki yıldan fazla sürdü.
O halde şunu söyleyelim: Eldiven atıldı...
ancak öğretim üyeleri gayretle cevap verdi ve cevap verdi.
- MERHABA. - Duruşma ne zaman?
Gelecek hafta.
- Üzgünüm. - Ne yapıyorsun? - Üzgünüm.
Bu insanların işi. Burada grafiti yapamazsınız.
- Benden uzaklaşma! - Siktir git!
Sen çok akıllısın. Adınız ne?
Aman Tanrım.
Doğru görünüyor.
Will, o işten kovulmak için ne kadar geri zekalı olmalısın?
Yani, lanet bir süpürgeyi odanın içinde gezdirmek ne kadar zor?
Mitch, kahrolası bir süpürgeyi ittiğin için kovuldun.
Kovuldum çünkü yönetim yeniden yapılanıyordu.
Evet, onlar için çalıştırdıkları geri zekâlıların sayısını yeniden yapılandırıyorum.
Kapa çeneni. Ton balığından çok konserve yiyorsun, kaltak.
- En azından şu anda lanet bir işim var, değil mi? - Evet.
- Neden kovuldun, Will? Hadi. - Yönetim yeniden yapılanıyordu.
- Amcam muhtemelen seni bir demo ekibine alabilir. - Bunu yapabilir mi?
- Şaka mı yapıyorsun? Dün sana iş bulup bulamayacağımı sordum. - Dün sana hayır dedim.
- Ne haber Case? - Ne haber Case? - Ne haber, Büyük Dava?
Buraya oturalım.
Burası bir Harvard barı, değil mi?
Duvarlarda denklemler falan olacağını düşünmüştüm.
Evdeki en iyi biradan bir sürahi alacağım.
Zaman aşımı. Barda Harvardlı fıstıklara biraz saldırmam gerekecek.
- Biraz sihir yap. - Bize biraz iksir getir.
- Oh merhaba. - Oh merhaba.
- Merhaba, nasılsın? - İyi.
- Peki siz bayanlar, uh... - Buraya sık sık gelir misiniz?
Buraya gelir miyim? Biraz buraya geliyorum. Zaman zaman buradayım, biliyorsun.
- Burada okula mı gidiyorsun? - Evet.
- Evet. Bu kadar. Evet, sanırım seninle bir dersim vardı. - Ah evet?
- Hangi sınıf? - Tarih.
- Belki. - Evet, sanırım öyleydi.
Mutlaka... Beni hatırlamayabilirsin. Biliyor musun, burayı seviyorum.
Bu, buraya geldiğim için bir dahi olduğum anlamına gelmez.
- Ben çok akıllıyım. - Hey.
- Hey! Nasıl gidiyor? Nasılsın? - İyi. Nasılsın?
- Sen... - Ne, uh... Hangi dersteydin, öyle mi demiştin?
- Tarih. - Tarih. Evet.
Sadece tarih mi? O halde bu bir araştırma kursu olmalı, değil mi?
- Evet öyleydi. Anketlerdi. - Sağ.
Kontrol etmelisin. İyi bir kurs. İyi bir ders olurdu.
Kursu nasıl buldun?
Biliyor musun, açıkçası, sınıfı daha çok temel düzeyde buldum.
İlköğretim. Biliyor musun, öyle olduğuna hiç şüphem yok.
- Evet. - O dersi hatırlıyorum.
Teneffüsle öğle yemeği arasıydı.
Clark, neden sen gitmiyorsun?
- Neden rahatlamıyorsun? - Neden hemen uzaklaşmıyorsun?
Sadece yeni arkadaşımla eğleniyorum. Bu kadar.
- Ne yani bir sorunumuz mu olacak? - Hayır hayır Hayır Hayır Hayır. Burada hiçbir sorun yok.
Bana evrimle ilgili biraz fikir verebileceğini umuyordum...
güney kolonilerindeki piyasa ekonomisinin
Benim iddiam şu ki, Kurtuluş Savaşından önce...
ekonomik yöntemler, özellikle güneydeki kolonilerde...
en uygun şekilde şu şekilde karakterize edilebilir:
- tarımsal prekapitalist. - Sana bir şey söyleyeyim. Elbette?
Elbette bu sizin iddianız. Sen birinci sınıf yüksek lisans öğrencisisin.
Muhtemelen Marksist bir tarihçi olan Pete Garrisonu okumayı yeni bitirdiniz.
Gelecek ay James Lemona ulaşana kadar buna ikna olacaksın.
O zaman Virginia ve Pensilvanyanın ekonomilerinin nasıl olduğundan bahsedeceksin...
1740larda girişimci ve kapitalisttiler.
Bu gelecek yıla kadar sürecek. Gordon Woodu kusarak burada olacaksın...
biliyorsunuz, devrim öncesi ütopyadan bahsediyoruz...
ve askeri seferberliğin sermaye oluşturucu etkileri.
Aslına bakarsan yapmayacağım çünkü Wood bunun etkisini büyük ölçüde hafife alıyor...
Wood büyük ölçüde, Wood toplumsal ayrımların etkisini büyük ölçüde küçümsüyor...
Zenginliğe, özellikle de miras alınan zenginliğe dayalı mı?
Bunu Essex İlçesindeki Vickersın Çalışmasından aldın. Sayfa 98, değil mi?
Evet, onu da okudum. Her şeyi bizim için çalacak mıydın?
Bu konuyla ilgili kendi düşünceleriniz var mı?
Yoksa sen... Bu senin işin mi? Bir bara geliyorsunuz.
Anlaşılması güç bir pasaj okursun ve sonra öyleymiş gibi davranırsın... Sen, onu kendininmiş gibi rehin verirsin...
Sırf bazı kızları etkilemek için mi kendi fikrin olarak? Arkadaşımı utandırmak mı?
Senin gibi bir adamın üzücü yanı, 50 yıl sonra kendi başına düşünmeye başlayacak olman.
Ve hayatta iki kesinliğin olduğu gerçeğini anlayacaksın.
Bir: Bunu yapma.
Ve iki: Lanet bir eğitime 150 bin dolar kaybettin...
halk kütüphanesinde 1,50 dolarlık gecikme ücreti karşılığında alabilirdin.
Evet ama diplomam olacak...
ve sen de kayak gezisine giderken arabada çocuklarıma patates kızartması servis edeceksin.
Evet belki. Evet, ama en azından orijinal olmayan olmayacağım.
Ama eğer bununla bir sorunun varsa dışarı çıkabiliriz. Bunu çözebiliriz.
Hayır dostum, hiçbir sorun yok. Serin.
- Serin? - Evet. - Serin.
- Kesinlikle doğru, çok hoş. - Şimdi beni nasıl buldun?
Oğlum çok akıllıdır.
Bu lanet yerde üç dakika geçirdim ve bir barneyle karşılaştım, öyle mi?
İşte işte burada. Merhaba, tanıştığıma memnun oldum.
İyiydiler dostum. Ben... Anlaşmayı tamamlayacaktık...
ama sonra Chuck, Billy onlardan birine hakaret etti...
ve şişman kız saç çizgimin bile azaldığını ve birkaç kilo fazla kilolu olduğumu söyledi.
Ben de Git kendini becer dedim.
Bir böcek yuttum.
MERHABA.
- Sen bir salaksın. - Ne?
Sen bir salaksın. 45 dakikadır orada oturup benimle konuşmanı bekliyorum.
Ama artık yoruldum ve eve gitmem gerekiyor.
Ve ben, daha fazla orada oturup seni bekleyemezdim.
- Ne... Ben Will. - Skylar.
- Skylar. - Ah, bu arada...
oradaki adam, Michael Boltonun klonu...
tabiri caizse bizimle oturmuyordu.
Evet biliyorum. Öyle bir izlenim edindim.
İyi. Tamam aşkım. Gitmem lazım.
Erken kalkıp, aşırı pahalı eğitimime biraz daha para harcamalıyım.
- Hayır, seni kastetmedim. Ben... - Ah, sorun değil.
İşte numaram. Belki bir ara kahve içmek için dışarı çıkabiliriz.
Tamam, evet. Belki bir araya gelip bir sürü karamel yiyebiliriz.
- Ne demek istiyorsun? - Düşündüğün zaman kahve içmek kadar keyfi bir şey bu.
Ah. Evet. Tamam aşkım.
- Peki o zaman. - Hadi.
- Hey! - Siktir git, kaltak! - Hey, seni de sikeyim.
- Şu anda kayak gezilerine gidiyorlar. - Gecikmek. Gecikmek.
O yaşlı kaltağın kıçını dövmeliydim.
Elmaları severmisin?
- Evet. - Evet?
Onun numarasını aldım! Elmaları nasıl seversin?
Bu gece geldik
Kilometreler beni aştı
Işığı kapattım
O halde hadi gece
Herkes gitti
Unutulmaya ev
Hadi ama
O halde hadi gel
Tom.
Affedersin. Burası Binalar ve Arazi ofisi mi?
Evet. Sizin için ne yapabilirim?
Burada çalışan bir öğrencinin ismine ihtiyacım var.
- Hiçbir öğrenci benim yanımda çalışmıyor. - Lütfen kontrol eder misiniz?
Binamda çalışan bir adam var. Bu kadar yüksekte.
- Sizin binanız hangisi? - İki.
İki. İkinci bina.
- Bakın, eğer bir şey çalındıysa bunu bilmem gerekir. - Hayır hayır hayır. Öyle bir şey değil.
Sadece ismine ihtiyacım var.
Bir şikayetiniz olmadığı sürece size onun adını veremem.
- Bu Profesör Lambeau. - Bu da Profesör Hayes.
Lütfen.
Bu önemli. Lütfen.
Willy bugün işe gelmedi.
Bu işi POsu aracılığıyla aldım. Onu arayabilirsin.
-PO? - Evet. Şartlı tahliye memuru.
Teşekkür ederim.
Pislik.
Sayın Yargıç, 1789a kadar uzanan uzun bir hukuki emsal var...
Böylece bir sanık, bir hükümet görevlisine karşı meşru müdafaa talebinde bulunabilir...
eğer bu eylem zorbalığa karşı bir savunma, bir özgürlük savunması olarak kabul edilirse.
Sayın Yargıç Henry Ward Beecher, Plymouth Pulpitten Atasözleri, 1887de şunu söyledi, ben de alıntı yapıyorum...
- 1887 mi? Bu 20. yüzyıldayız Sayın Yargıç. - Affedersin. Affedersin.
- Mahkeme salonunda alay konusu olacak. - Bana bu hak verildi...
Amerika Birleşik Devletleri Anayasası uyarınca kendimi savunmak için konuşmak istiyorum efendim.
- Bu benim özgürlüğümü garanti eden belgenin aynısı. - Bana Amerika Birleşik Devletleri Anayasasından bahsetme.
Ve eğer unuttuysan, özgürlük de ruhun nefes alma hakkıdır.
Ve uzun bir nefes alamadığında kanunlar çok sıkı kuşatılmıştır.
- Özgürlük olmadan insan baygındır. - İnsan nedir?
- Aynı eser, Sayın Yargıç. - Oğlum, sıra bende.
On dakikadır burada oturup senin sabıka kaydına bakıyorum.
Buna inanamıyorum. Haziran 93, saldırı.
Eylül 93, saldırı.
Büyük otomobil hırsızlığı, 94 Şubatı.
Görünüşe bakılırsa, kendini savunmuşsun ve davayı gerekçe göstererek düşürmüşsün...
1798den itibaren at ve arabanın ücretsiz mülkiyet hakları.
Şaka. 95 Ocakı, bir subayın kimliğine bürünmek.
Kargaşa, hırsızlık, direnme. Hepsi devrildi.
Ayrıca birkaç koruyucu aileden geçtiğinizi de biliyorum.
Devlet seni ciddi fiziksel istismardan dolayı üç kişiden uzaklaştırdı.
Başka bir yargıcın umurunda olabilir ama sen bir polise vurdun. İçeri giriyorsun.
Görevden alınma talebi reddedildi. 50.000 dolar kefalet.
- Teşekkür ederim. - Court, ayağa kalk.
- Merhaba? - Skylar mı?
- Evet. - Merhaba, ben Will.
- DSÖ? - Bu Will.
Bilirsin, geçen gece barda tanıştığın gerçekten komik, yakışıklı adam.
Bu tanıma uyan biriyle tanıştığımı hatırlamıyorum. Sanırım hatırlarım.
Tamam, beni yakaladın. Çirkin, iğrenç, dişsiz bir zavallı...
Dövülen ve seni bütün gece yalnız bırakmayan.
Ah, Will! Ben hatırlıyorum.
- Nasılsın? Beni arar mısın diye merak ediyordum. - Evet, bak.
- Merak ediyordum... - Peki, bebeğim. Naber?
- Bir saniye bekle. - Ne yapıyorsun?
- Hey! - Naber bebek? Kıçımdan biraz ister misin?
- Herve! Seni Juviden hatırlıyorum. Nasılsın? - Naber bebek? Ne yapıyorsun?
Ah, evet, bunun için üzgünüm. Şey...
Belki bu hafta bir ara bir araya gelebiliriz diye merak ediyordum.
Bilirsin, bir kafede otur. Belki biraz karamel yersin.
- Kulağa harika geliyor. - Evet?
Evet. Elbette. Neredesin?
Aslında bu sadece karanlıkta yapılan bir çekim...
ama hukuk öncesi olma ihtimalin yok, değil mi?
- Oturun. - Teşekkür ederim.
Seninle konuşmak güzeldi.
Ne istiyorsun?
Ben Gerald Lambeauyum.
Kendini becermesini söylediğin profesör.
Peki sen ne istiyorsun?
Yargıçla konuştum ve o seni benim gözetimim altında serbest bırakmayı kabul etti.
- Gerçekten mi? - Evet.
- Ama iki şartla. - Onlar ne?
İlk şartım her hafta benimle buluşman.
- Ne için? - Üzerinde çalıştığınız kanıtın üzerinden geçin...
birazına girin, biraz daha ileri seviyeye...
kombinatoryal matematik...
sonlu matematik.
Kulağa gerçek bir saçmalık gibi geliyor.
İkinci koşul ise bir terapiste görünmenizdir.
Ve bu toplantılarla ilgili raporları sunmaktan sorumluyum.
Ve eğer bu koşullardan herhangi birini yerine getiremezseniz...
hapis cezasına çarptırılmanız gerekecek.
Elbette. Hesabı ben yapacağım ama herhangi bir terapistle görüşmeyeceğim.
Bu zamanı hapiste geçirmekten daha iyi, değil mi?
Kitabınızı okudum ve Mike da aynı sorunları yaşıyordu...
borsacı Chadin yaşadığı şey.
Kesinlikle doğru. Tam düğmenin üzerinde. Aferin sana, Will. Çok güzel.
Teşekkür ederim.
Will, baskılar ve onları yargılamıyorum...
Ben onları etiketlemiyorum...
ama potansiyelinizi yok ediyorlar.
Artık saçmalık yok. Artık saçmalık yok. Artık saçmalık yok.
Haklısın.
Tanrım, biliyorum.
Biliyor musun, bu kadar kolay kurtulamayacaksın. Hadi Will, biraz daha.
Yani, bazı şeyler yapıyorum, anlıyor musun? Demek istediğim...
Ne, ne tür şeyler?
Öyle şeyler yapıyorum ki... Bilirsin, insanlardan saklanıyorum.
- Saklanıyorsun, değil mi? - Hayır hayır. Yani, hoşuma gidiyor... Ben, ben yerlere giderim. Etkileşim halindeyim, biliyorsun.
- Gerçekten mi? Ne tür yerler? - Sadece belirli kulüpler.
Daha fazla. Bu güzel, evet. Ne tür kulüpler?
- Fantasy gibi. - Fantezi mi?
- Fena değil. - Biraz daha.
Sanki oraya girdiğinizde müzik size sahip oluyormuş gibi bir şey.
Aynı house müzik gibi. Gibi...
- Dans etmeye başlıyorsun. Bu sadece... - Bum, bum, bum. Evet.
- Evet. - Evet.
Eşcinsel olduğunuz gerçeğini saklamakta zorlanıyor musunuz?
Nesin sen... Nesin... Neden bahsediyorsun? Ne?
Bak dostum, iki saniye önce beni atlamaya hazırdın.
Bir atlayış? Sen...
Seni hayal kırıklığına uğrattığım için çok üzgünüm. Ancak...
Benim bununla bir sorunum yok. Sert bir vuruş yapıp yapmaman umurumda değil.
Nesin sen... P-kötülükten mi vazgeçiyorsun? Sen neden bahsediyorsun?
Zor bir teorem bir senfoniye benzeyebilir.
Çok erotik.
Sen başka bir yere git. Bunu halledemem.
- Vay. - Teşekkür ederim Henry.
Ah Henry.
Merhaba Gerry. Bir şey biliyor musun? Artık bu hayırsever işi yapamam.
Bu sadece... Buna değmez.
- Ne oldu? - Gelecek hafta ulusal televizyona çıkacağım.
Yani, sana söyleyecek zamanım yok, oradaki çılgın kaçıkla konuşacak halim yok.
O tam bir delidir.
Henry.
Tamam, yatağındasın Will.
Şimdi kaç yaşındasın?
Yedi.
Ne görüyorsun?
Odamda bir şey var.
Nedir?
Bu sanki... Bu bir figür. Üzerimde uçuyor.
Güvenli bir yerdesin Will.
Bu... Bana dokunuyor.
Sana nere dokunuyor?
Aşağıda bana dokunuyor.
Ve ben de gerginim.
Gergin olmana gerek yok, Will.
Dans etmeye ve dans etmeye başlıyoruz.
Çok güzel, çünkü yapabiliriz...
Güneş batmadan önce çok fazla sevgi
Uçuşta roketler
Öğleden sonra keyfi
- Hey, hey öğleden sonra keyfi - Tanrım.
Uçuşta roketler
- Özür dilerim Zengin. - Zamanımı değerlendirecek daha iyi işlerim var.
Hey, hey öğleden sonra keyfi
Haydi, bir dans! Sen beni gerçekten hipnotize ettin, biliyorsun.
- Tanrı aşkına, Will. - Ne? Ah, hadi ama.
Ben... O gitti. Bunu bana yükleyemezsin.
Sana bu insanlarla işbirliği yapmanı söylemiştim.
- Gözlerimin içine bak. - Dışarı çık, Will.
- Terapiye ihtiyacım yok. - Bu yeterli! Çıkmak!
Bu sabah Mel Weintraubu aradım, şunu görmek için...
Ah, ne faydası var?
Ne yapmak istiyorsun?
- Birisi var. - Kim o?
O benim...
üniversitedeki oda arkadaşım.
Güven. Bir ilişkide çok önemlidir.
Klinik bir durumda da çok önemlidir.
Güven neden en önemli şeydir?
Bir müşteriyle bir atılım yapma konusunda ne düşünüyorsunuz?
Maureen, bir anlığına oral saplantıyı bırak ve bize katıl.
Vinnie mi?
Çünkü...
Güven... Güven hayattır.
Vay. Bu çok derin. Teşekkürler Vinnie.
Bir dahaki sefere kardeşinden notları al.
Bilirsiniz, eğer bir hasta size güvenecek kadar güvende hissetmiyorsa, o zaman size karşı dürüst olmayacaktır.
O zaman terapide olmalarının hiçbir anlamı yok.
Yani, eğer sana güvenmezlerse, onları asla seninle yatmaya ikna edemezsin.
Ve bu her iyi terapistin hedefi olmalıdır.
Savunmasız durumdayken onları çivileyin. Bu benim sloganım.
Oh, güzel, herkes geri döndü. Tekrar hoş geldiniz millet.
- Merhaba Sean. - Merhaba Gerry.
Bayanlar ve baylar, büyüklüğün huzurundayız.
Profesör Gerald Lambeau, Fieldın kombinatoryal matematik madalyası sahibi.
- Merhaba. - Fieldın madalyasının ne olduğunu bilen var mı?
Bu gerçekten büyük bir olay. Nobel matematik ödülü gibi.
Ama bunu sadece dört yılda bir veriyorlar.
Bu harika bir şey. Bu inanılmaz bir onur.
Tamam millet, bugünlük bu kadar. Teşekkürler. Şey...
Pazartesi görüşürüz. Freuddan bahsedeceğiz.
Neden küçük bir atı öldürecek kadar kokain yaptı? Teşekkür ederim.
Nasılsın?
- Seni görmek güzel. - Seni görmek güzel.
- Sean mı? - Evet?
Sanırım senin için ilginç bir şeyim var?
Ne? Kan ve idrar mı lazım? Naber?
- Toplantıya neden gelmedin? - Zaman. Biliyor musun, ben... Meşguldüm.
- Özlendin. - Gerçekten mi?
Peki birbirimizi görmeyeli ne kadar zaman oldu?
- Nancy ölmeden önce. - Evet. Üzgünüm.
Ben paristeydim. O lanet konferanstı.
Kartını aldım. Güzeldi.
- Buraya gel. - Bu iyi bir alt etme yöntemi.
Ne oldu? Hoşgörü falan mı aldın?
Şartlı tahliyem var ve ardından haftada iki gün danışmanlık hizmeti alıyorum.
Şaka. Sen bir smoothiesin. Hadi Morgan! Sadece teslim ol!
Hey Bill, bırak onu. Maçı kaçıracağız.
- Dolu bir programım var. - Sean, Sean. - Ben çok meşgulüm.
Bu, bu çocuk inanılmaz. Onun gibisini hiç görmedim.
Onu bu kadar inanılmaz yapan ne Gerry?
- Hiç Ramanujanı duydun mu? - Evet evet. HAYIR.
Bu bir adam. 100 yıldan fazla bir süre önce yaşadı. O Hintliydi.
- Noktalar tüy değil. - Tüy değil. Evet.
Hindistanda bir yerlerde bu küçük kulübede yaşıyordu.
Resmi bir eğitimi yoktu.
- Hiçbir bilimsel çalışmaya erişimi yoktu. - Kahve?
- Siz bayım? - Birazcık. - Ve...
Ama bu eski matematik kitabına rastladı.
Ve bu basit metinden teoriler çıkarabildi...
Bu yıllardır matematikçilerin kafasını karıştırmıştı.
Evet. Devam eden kesirler. Evet, o yazdı...
- Bunu Cambridgedeki Hardyye postaladı. - Evet. Cambridge. Evet.
Ve Hardy, işinin mükemmelliğini hemen fark etti...
Onu İngiltereye getirdiler ve yıllarca birlikte çalıştılar...
şimdiye kadar yapılmış en heyecan verici matematik teorilerinden bazılarını yaratıyor.
Bu, bu Ramanugan...
onun dehası eşsizdi Sean.
İşte bu çocuk da aynen böyle.
Ama o biraz savunmacıdır.
Ve ona ulaşabilecek birine ihtiyacım var.
- Benim gibi? - Evet, senin gibi.
- Neden? - Çünkü sen de aynı türden bir geçmişe sahipsin.
- Hangi geçmiş? - Aynı mahalledensiniz.
- Güneyli mi? - Evet.
Southieden bir dahi çocuk.
- Benden önce kaç psikoloğa gittin? - Beş.
- Tahmin etmeme izin ver. Barry mi? - Evet.
-Henry mi? - Evet. -Rick değil mi?
Sean lütfen onunla haftada bir buluş.
Lütfen?
Bu çocukla oynanan bir poker oyunu. Neye sahip olduğunu ona söyleme.
Eğer bulabilirse, muhtemelen kitabınızı bile okumuştur.
Onu bulmak zor olacak.
- Merhaba Will. - MERHABA.
Bu Sean Maguiredı. Avlanacağım.
Nasılsın?
- Evet, başlayalım. - Evet, hadi yapalım.
Heyecanlıyım! Haydi şifa başlasın.
- Bize izin verir misiniz? - Evet lütfen Tom.
- Sen de Gerry. - Evet tabiki.
Nasılsın?
Southienin neresindensin?
- Bu mekana yaptıkların hoşuma gitti. - Oh teşekkürler.
Bu kitapların hepsini perakende mi alıyorsunuz yoksa başka bir yere mi gönderiyorsunuz...
tüm bu ciltlerin dahil olduğu bir küçültme kiti?
- Kitapları sever misin? - Evet.
- Bu kitaplardan herhangi birini okudunuz mu? - Bilmiyorum.
- Peki ya bu kitaplardan herhangi biri? - Muhtemelen değil.
Peki ya üst raftakiler? Bunları okudun mu?
- Evet, bunları okudum. - Aferin sana. Onlar hakkında ne düşünüyorsun?
Hey, buraya lanet bir kitap raporu için gelmedim. Onlar senin kitapların. Neden onları okumuyorsun?
Yaptım. Yapmak zorundaydım.
- Uzun zaman almış olmalı. - Evet, öyleydi.
Amerika Birleşik Devletleri: Tam Bir Tarih, Cilt I.
İsa.
Gerçek bir tarih kitabı okumak istiyorsanız Howard Zinnin A Peoples History of the United States kitabını okuyun.
O kitap seni kıçına sokacak.
Chomskynin Üretim Onayından daha mı iyi?
- Bunun iyi bir kitap olduğunu düşünüyor musun? - Siz lanet insanlar beni şaşırtıyorsunuz.
Bütün paranı bu lanet süslü kitaplara harcıyorsun.
Kendinizi onlarla kuşatıyorsunuz. Bunlar yanlış kitaplar.
- Hangi lanet kitaplar doğru, Will? - Hey, saçını geriye savuran her neyse.
Evet. Fazla saçımız kalmadı.
Hey, o sigarayı kıçına sokmanın daha iyi olacağını biliyorsun. Muhtemelen senin için daha sağlıklı olur.
- Evet biliyorum. Bu gerçekten yogamın önüne geçiyor. - Çalışıyorsun, değil mi?
- Ne, kaldırıyor musun? - Evet.
- Nautilusmu? - Hayır, serbest ağırlıklar.
- Gerçekten mi? - Evet. - Serbest ağırlıklar, öyle mi?
- Evet, büyük zaman. - Evet? - Aynen böyle.
- Neyi yedekliyorsun? - 285. Neyi yedekliyorsunuz?
Bunu sen mi boyadın?
Evet. Sen boya? Heykel yapıyor musun?
- Hayır. - Sanatı sever misin?
Müzik sever misin?
Bu gerçekten boktan bir şey.
Ah. Peki, bana gerçekte ne düşündüğünü söyle.
Ah, sadece doğrusal ve empresyonist karışım...
çok karışık bir kompozisyon oluşturuyor.
Bu aynı zamanda bir Winslow Homer soygunu, tek fark, orada teknede kürek çeken beyaz adam var.
Bu sanattır Monet. Pek iyi değildi.
- Beni asıl ilgilendiren bu değil. - Seni ilgilendiren ne?
- Sadece renklendirme. - İşin aslı ne biliyor musun?
Numaraya göre boya.
Numaraya göre renk mi? Çünkü renkler beni büyülüyor.
- Gerçekten öyle değil mi? Buna ne dersin? - Emin ol.
Sanırım kulağını kesmeye bir adım uzaktasın.
- Gerçekten mi? - Ah evet.
Fransanın güneyine taşınıp adımı Vincent olarak değiştirmem gerektiğini mi düşünüyorsun?
Hiç fırtınada herhangi bir liman deyimini duydun mu?
- Evet. - Evet. Belki bu seni kastediyor olabilir.
Ne şekilde?
- Belki bir fırtınanın, büyük bir fırtınanın ortasındasındır. - Evet belki.
Gökyüzü başınıza düşüyor. Dalgalar küçük teknenize çarpıyor.
Kürekler kırılmak üzere.
Sadece pantolonunun içine işiyorsun. Liman için ağlıyorsun.
Belki de çıkmak için yapman gerekeni yaparsın.
Biliyor musun, belki psikolog oldun.
Bingo. Bu kadar. Bırakın artık işimi yapayım. Benimle başla. Hadi.
- Belki de yanlış kadınla evlendin. - Belki de ağzına dikkat etmelisin!
Şuraya dikkat edin şef, tamam mı?
Ah.
İşte bu, değil mi?
Yanlış kadınla evlendin.
Ne oldu? Ne yani seni terk mi etti?
Başka bir adamla mı yatıyordu?
Bir daha karıma saygısızlık edersen işini bitiririm.
Seni bitireceğim.
Anladın mı şef?
- Süre doldu. - Evet.
Rahat olun beyler.
İyi misin?
Bak, onunla bir daha görüşmek istemezsen anlarım.
Perşembe, 4:00. Çocuğun burada olduğundan emin ol.
Evet.
Teşekkürler.
O gözlüklerle çok hoş görünüyorsun.
- Çok teşekkür ederim. - Çok güzeller.
Evet, her zaman koyu mavi göz farı istemiştim.
Müthiş.
İngilterede büyüdüm, biliyorsunuz çok güzel bir okula gittim.
Bilirsiniz, bir nevi ilerici, organik, kendin yap, özel okuldu.
Daha sonra Harvarda. Umarım tıp fakültesi.
Biliyor musun, sonunda şunu anladım...
beynim 250.000 dolar değerinde olacak.
Bu kulağa korkunç geliyordu, değil mi?
Bana bir mai tai daha getir!
Hayır, bu harika, yani bahse girerim ailen ödemekten memnun olmuştur.
Hayır, ödemekten memnundum. Para bana miras kaldı.
Vay. Peki o kadar parayı Harvard mı alıyor?
Hayır. Stanfordda. Haziran ayında mezun olduğumda oraya gideceğim.
Pekala, yani bu denizciyi kullanıp sonra da kaçmak istedin, öyle mi?
Açıkçası anatomi dersinde ilk önce senin üzerinde deneyler yapacaktım.
Ah, bu durumda sorun değil.
Hey, sihir numaralarımı görmek ister misin Skylar?
- Elbette. - Elbette. Söz...
Elbette.
- Bu senin için Rudolph. - Bekle, bekle, asama ihtiyacın var.
Tamam, bana bir vur. Teşekkür ederim. Elbette.
Bütün bu karamelleri yok edeceğim.
Hazır mısın? Hazır.
Bir, iki, üç.
Hepsi gitti. Evet. Bu, bu... Tavşanım olduğunda daha iyi çalışıyor.
Kuyu...
Aslında pek çıkmıyorum, biliyorsun.
Benim adıma ne kadar talihsiz bir durum olduğunu düşünüyorum.
Ne demek istediğimi biliyorsun. Biliyorum, şunu düşünüyorsun...
- Hayır, yapmadım. - Evet sende var.
- Hayır, gerçekten yapmadım. - Evet sende var! İyi geceler öpücüğü almayı umuyordun.
Hayır, biliyorsun, sana söylüyorum. İyi geceler dilemeyi umuyordum.
Ama güzel bir öpücükle yetineceğim, biliyorsun.
- Ne kadar asilsin. - Teşekkür ederim.
Hayır, bir öpücük almayı umuyordum.
Bence artık bunu aradan çıkarmalıyız.
- Şu anda? - Evet.
Hadi.
Sanırım turşundan biraz aldım.
Yine sen, öyle mi?
Benimle gel.
Peki bu nedir? Erkekler arasında Tasterın Seçimi anı mı?
Bu gerçekten güzel. Kuğulara karşı bir ilgin mi var?
Bu bir fetiş gibi mi? Biraz zaman ayırmamız gereken bir şey mi bu?
Geçen gün bana söylediklerini düşündüm. Resmim hakkında.
Ah.
Gecenin yarısını bunu düşünerek geçirdim.
Aklıma bir şey geldi.
Derin, huzurlu bir uykuya daldım ve o zamandan beri seni düşünmedim.
- Bana ne oldu biliyor musun? - HAYIR.
Sen sadece bir çocuksun. Neden bahsettiğin hakkında en ufak bir fikrin yok.
- Neden sana teşekkür edeyim. - Her şey yolunda.
Bostonun dışına hiç çıkmadın.
Hayır.
Yani sana sanatı sorsaydım, muhtemelen şimdiye kadar yazılmış her sanat kitabında bana zayıf cevap verirdin.
Michelangelo. Onun hakkında çok şey biliyorsun.
Hayatın işi. Siyasi özlemler. O ve papa.
Cinsel yönelim. Her şey işe yarıyor, değil mi?
Eminim bana Sistine Şapelinin nasıl koktuğunu söyleyemezsiniz.
Aslında hiç orada durup o güzel tavana bakmadın.
Gördün mü.
Eğer sana kadınları sorarsam...
Muhtemelen bana kişisel favorilerinizden oluşan bir müfredat vereceksiniz.
Hatta birkaç kez sevişmiş bile olabilirsiniz.
Ama bana bir kadının yanında uyanmanın nasıl bir his olduğunu anlatamazsın...
ve gerçekten mutlu hissediyorum.
Sen zorlu bir çocuksun.
Sana savaşı sorsam muhtemelen Shakespearei bana atarsın, değil mi?
Bir kez daha ihlale girdik sevgili dostlar.
Ama hiç birinin yakınında olmadın.
En yakın arkadaşının kafasını hiçbir zaman kucağına almadın...
ve onun son nefesini verirken sana yardım etmesini izle.
Sana aşkı sorsam, muhtemelen bana bir soneden alıntı yaparsın...
ama hiç bir kadına bakıp tamamen savunmasız kalmadın.
Gözleriyle seni eşitleyebilecek birini tanıyordum.
Sanki Tanrı dünyaya senin için bir melek göndermiş gibi...
Seni cehennemin derinliklerinden kim kurtarabilir?
Ve onun meleği olmanın nasıl bir şey olduğunu bilemezsin...
ona olan sevginin sonsuza kadar orada olması.
Herhangi bir şey yoluyla. Kanser yoluyla.
Ve iki ay boyunca hastane odasında onun elini tutarak oturup uyumayı bilemezsin...
çünkü doktorlar gözlerinizi görebiliyordu...
ziyaret saatleri şartlarının sizin için geçerli olmadığını.
Gerçek kaybı bilemezsin...
Çünkü bu ancak bir şeyi kendinden daha çok sevdiğinde olur.
Birini bu kadar sevmeye cesaret ettiğinden şüpheliyim.
Sana bakıyorum, akıllı, kendine güvenen bir adam göremiyorum.
Kendini beğenmiş, korkmuş, boktan bir çocuk görüyorum.
Ama sen bir dahisin, Will. Bunu kimse inkar etmiyor.
Hiç kimse senin derinliklerini anlayamaz.
Ama benim bir tablomu gördüğün için benim hakkımda her şeyi bildiğini sanıyorsun.
Lanet hayatımı mahvettin.
Sen bir yetimsin, değil mi?
Hayatının ne kadar zor olduğuna dair ilk şeyi bileceğimi mi sanıyorsun?
nasıl hissettiğini, kim olduğunu...
Oliver Twist okuduğum için mi?
Bu seni özetliyor mu?
Kişisel olarak tüm bunlar umurumda değil.
Çünkü biliyor musun? Lanet bir kitapta okuyamadığım hiçbir şeyi senden öğrenemem.
Kendin hakkında, kim olduğun hakkında konuşmak istemiyorsan.
Sonra hayran kaldım. Varım.
Ama bunu yapmak istemiyorsun, değil mi dostum?
Ne söyleyebileceğinden korkuyorsun.
Hareketin şef.
Merhaba? Merhaba?
Merhaba?
Profesör Valenti, beni yine mi arıyorsunuz?
Çatlak.
Ah. Aman Tanrım.
- Tanrım, kimi aradın? - Hiç kimse. Numarayı unuttum.
Sen gerizekalı mısın? Yağmurda o kadar yolu gittin ve numarayı getirmedin mi?
Hayır, annenin 900lü numarasıydı. Az önce çeyrekliğim bitti.
Neden annelerden uzaklaşmıyoruz? Seninkinden yeni çıktım.
Bu oldukça komik, Morgan. Bu tam bir kuruş, kaltak!
- Bana düşman olmaya devam et, ne olacağını izle. - Peki o zaman Morgan.
- Ne olduğunu izle. - Peki o zaman Morgan! - Ne olduğunu izle.
- Bana ne yapacaksın? - Benimle dalga geçmeye devam et.
Sigara İçmek Yasaktır.
Ne demek konuşmadı? Bir saattir oradaydın.
Orada öylece oturdu ve seans bitene kadar saniyeleri saydı.
- Oldukça etkileyici aslında. - Neden bunu yapsın ki?
Eğer istemiyorsa benimle konuşmak zorunda olmadığını bana kanıtlamak için.
Bu nedir? Eski mahalleden iki çocuk arasında bir çeşit bakışma yarışması mı?
Evet öyle ve önce ben konuşamam.
Teorini biliyoruz Alexander ama çocuk basit bir geometrik resim buldu.
- Ağaç yapısı çalışmaz. - Şimdi bak. İki köşeyi birleştiriyor.
- Ama toplamı yapabilirim. - Terimleri bu şekilde gruplandırıyorsun, Alexander.
Ama Gerry, eğer her şeyi bu şekilde yaparsak, o zaman...
Bak, bak.
Bunu yazdım. Bu şekilde daha basit.
Bazen insanlar şanslı olur.
Sen harika bir adamsın.
Biliyor musun, bir zamanlar bu uçağa binmiştim.
Ben de orada oturuyorum ve...
kaptan biniyor, elinden geleni yapıyor, biliyorsunuz, 35.000 feet yükseklikte seyredeceğiz.
Ama sonra mikrofonu bırakıyor ve kapatmayı unutuyor.
Ve böylece yardımcı pilota dönüyor. O şöyle dedi: Biliyorsun...
Şu anda yapabileceğim tek şey kahrolası bir oral seks ve bir fincan kahve.
Böylece hostes mikrofonun hâlâ açık olduğunu söylemek için uçağın arkasından bomba atıyor.
Uçağın arkasındaki bu satın alma şöyle: Hey tatlım, kahveyi unutma.
Hiç uçağa bindin mi?
Hayır ama bu lanet bir şaka. Birinci şahıs ağzından anlatırsam daha iyi olur.
Evet öyle.
Yattım, biliyorsun.
Gerçekten mi? Aferin sana.
- Büyük zaman. Büyük zaman. - Büyük zaman, değil mi?
Evet. Geçen hafta randevuya gittim.
- Nasıl gitti? - İyiydi.
- Yine mi çıkıyorsun? - Bilmiyorum.
- Neden? - Onu aramadım.
- Tanrım, sen bir amatörsün. - Ne yaptığımı biliyorum. - Gerçekten mi?
Evet. Benim için endişelenme. Ne yaptığımı biliyorum.
Evet ama bu kız çok güzel.
O akıllı. Çok eğlenceli. Birlikte olduğum çoğu kızdan farklı.
O halde onu ara Romeo.
Neden? Yani onun o kadar da akıllı olmadığını anlayabilir miyim?
Çok sıkıcı olduğunu mu? Biliyor musun, yani sen...
Bu kız şu anda mükemmel gibi. Bunu mahvetmek istemiyorum.
Belki şu anda mükemmelsindir. Belki bunu mahvetmek istemezsin.
Ama bence bu süper bir felsefe, Will.
Bu şekilde, kimseyi gerçekten tanımak zorunda kalmadan tüm hayatınızı geçirebilirsiniz.
Eşim gergin olduğunda osururdu.
Her türlü harika özelliği vardı.
Bilirsin, uykusunda osururdu.
Bunu seninle paylaştığım için özür dilerim.
Bir gece o kadar gürültülüydü ki köpeği uyandırdı.
Uyandı ve Sen miydin? diye sordu.
Evet dedim ona söylemeye cesaret edemedim. Aman Tanrım.
- Kendi kendine mi uyandı? - Evet.
Ah Tanrım. Ah, ama Will, o öleli iki yıl oldu ve hatırladığım şey bu.
Harika bir şey, biliyor musun? Bunun gibi küçük şeyler.
Evet ama bunlar en çok özlediğim şeyler.
Sadece benim bildiğim küçük tuhaflıklar.
Onu karım yapan da buydu.
Oğlum, malları da benim üzerime almıştı. Bütün küçük peccadillolarımı biliyordu.
İnsanlar bu şeylere kusur diyorlar ama değiller.
Ah, bu iyi bir şey.
Ve sonra tuhaf küçük dünyalarımıza kimlerin girmesine izin vereceğimizi seçeceğiz.
Mükemmel değilsin, dostum.
Ve sizi meraktan kurtarayım.
Tanıştığın bu kız da mükemmel değil.
Ama soru birbiriniz için mükemmel olup olmadığınızdır.
Bütün mesele bu. Yakınlığın anlamı budur.
Artık dünyadaki her şeyi bilebilirsin, spor...
ama bunu öğrenmenin tek yolu denemektir.
Benim gibi yaşlı bir heriften kesinlikle bir şey öğrenemezsin.
Bilseydim bile senin gibi bir pisliğe söylemezdim.
Evet neden olmasın? Bana her türlü lanet şeyi anlattın. İsa aşkına.
Hayatımda gördüğüm tüm psikiyatrlardan daha fazla konuşuyorsun.
Ben öğretiyorum. Nasıl yapılacağını bildiğimi söylemedim.
Evet.
- Hiç yeniden evlenmeyi düşündün mü? - Karım öldü.
- Yeniden evlendi kelimesi buradan geliyor. - O öldü!
Evet. Bence bu süper bir felsefe Sean.
Yani, bu şekilde aslında hayatının geri kalanını geçirebilirsin...
kimseyi gerçekten tanımadan.
Süre doldu.
Açık tut.
- Tamam aşkım. - Teşekkür ederim.
Seninle mutluyum
Seni sevmek üzere olduğumu biliyorum
Evet, evet, evet onu tanıyorsun
Aman Tanrım, beni sen yaptın...
G minör yedinci. Tüm akorların en hüzünlüsü.
- Merhaba. - Hey.
- Nerelerdeydin? - Üzgünüm. Ben şöyleydim...
Gerçekten çok meşguldüm ve... Ama...
Ben de. Evet.
Ben... arayacağını düşündüm.
Evet. Şey...
- Gerçekten iyi vakit geçirdik. - Ben de çok iyi vakit geçirdim.
Yani, ben sadece... ben...
Üzgünüm, biliyorsun. Ben, ben mahvettim.
Hayır hayır. Yani, sorun değil.
Evet. Ben de öyleydim, acaba bana bir şans daha verir misin diye merak ediyordum.
- Seni tekrar dışarı çıkarayım. - Yapamam.
- Elbette. - Oh hayır. Ben...
Her zamanki gibi yapamayacağımı kastetmedim. Şu anda yapamam.
Ebogamin için proton spektrumunu atamam gerekiyor.
Bütün bunlar kulağa gerçekten çok ilginç geliyor.
Aslında inanılmaz derecede sıkıcı.
- Tamam, ımm... - Ama, ımm, belki başka bir zaman.
- Yarın gibi? - Evet, tamam.
- Tamam aşkım. - Tamam aşkım.
- Hoşçakal. - Hoşçakal.
- Burada ne yapıyorsun? - Yarına kadar bekleyemedim.
- Bunu nereden buldun? - Sınıfından biriyle yatmak zorunda kaldım.
Umarım açık parmaklı sandaletleri olan ve nefesi çok kötü kokan biriydi.
- Haydi, gidip biraz eğlenelim. - Hayır, ben... Bunu öğrenmem lazım.
Yarın onun ameliyatına gitmiyorsun, değil mi?
- Hayır. - Hadi gidelim.
Aman Tanrım. Köpeğim kazanıyor!
Hadi Misty!
Haydi, koş! Şuna bak! Hadi!
Bak, işte gidiyor. Misty, koş! Hadi!
- Ve Misty pistte uçuyor. - Biz kazandık.
Kesinlikle kazandım!
- Peki buralarda mı büyüdün yani? - Uzak değil. Güney Boston.
- Kazandığım için hala parlıyorum. - Evet biliyorum. Kendine bak.
Çok mutlusun.
- O zaman nasıldı? - Normaldi sanırım. Özel bir şey yok.
Çok sayıda erkek ve kız kardeşin var mı?
- Çok fazla erkek ve kız kardeşim var mı? - Bahsettiğim buydu.
İrlandalı Katolik, ne düşünüyorsun?
Sağ. Bu doğru.
- Kaç tane? - Sana söylesem bana inanmazsın.
- Neden? Devam et. Ne? Beş? - HAYIR.
Yedi? Sekiz? Kaç tane?
- 12 ağabeyim var. - Senin 12 kardeşin yok.
Yemin ederim, Allaha yemin ederim. Şanslıyım ki burada 13 yaşındayım.
Bütün isimlerini biliyor musun?
- Ben... Evet, onlar benim kardeşlerim. - Onları nasıl çağırıyorlar?
Marky, Ricky, Danny, Terry, Mikey, Davey, Timmy, Tommy, Joey, Robby, Johnny ve Brian.
Tekrar söyle.
Marky, Ricky, Danny, Terry, Mikey, Davey, Timmy, Tommy, Joey, Robby, Johnny ve Brian.
- Ve Willy. - Willy mi?
- Evet. - İrade.
Vay! Hala hepsini görüyor musun?
Evet, hepsi Southiede yaşıyor. Şu anda üçüyle birlikte yaşıyorum.
- Ah evet? - Evet.
- Onlarla tanışmak isterim. - Evet, bunu yapacağız.
Biliyor musun, dün gece kitabını okudum.
Oh, demek sen osun.
Hala gazilere danışmanlık yapıyor musun?
- Hayır, yapmıyorum. - Neden?
Eşim hastalanınca bıraktım.
Hiç hayatının nasıl olacağını merak ettin mi, eğer...
eğer karınızla hiç tanışmamış olsaydınız?
- Acaba onsuz daha iyi olur muyum? - Hayır hayır hayır.
- Daha iyi durumdayım demiyorum. Öyle demek istemedim. - Hayır, sorun değil.
Bu önemli bir soru.
Çünkü kötü zamanlar geçireceksin ama bu seni her zaman uyandıracak...
dikkat etmediğiniz iyi şeylere.
Peki karınla tanıştığın için pişman değil misin?
Neden? Çünkü şimdi hissettiğim acı mı?
Pişmanlıklarım var Will ama onunla geçirdiğim tek bir günden bile pişman değilim.
Peki onun senin için doğru kişi olduğunu ne zaman anladın?
21 Ekim 1975.
Tanrım, o lanet günü biliyor musun?
Evet, çünkü Dünya Serisinin altıncı maçıydı, Red Sox tarihinin en büyük maçıydı.
Evet tabi.
Arkadaşlarım ve ben bilet almak için bütün gece kaldırımda uyuduk.
- Biletin var mı? - Evet. Maç günü bir barda oturuyordum...
Oyunun başlamasını bekliyorum ve içeri bu kız giriyor.
Yine de muhteşem bir oyundu. Bilirsin, 8in sonunda Carbo durumu eşitliyor.
6-6 idi. 12ye çıktı.
12. devrenin sonunda, yaşlı Pudge Carlton Fisk adım attı. Plakaya doğru adımlar.
- Biliyor musun, tuhaf bir duruşu var. - Evet evet.
Ve sonra bum! Biliyorsun, o bunu yapıyor. Yüksek!
Topu sol saha çizgisine doğru uçurun!
35.000 kişi ayakta baloda bağırıyor.
Ama bu hiçbir şey değil çünkü Fisk, deli gibi topa el sallıyor.
- Bilirsin, Uzat! Geç! - Evet, bunu gördüm. Sağ. Sağ.
Atlatmak! Daha sonra faul direğine çarpıyor.
O tam bir saçmalık yapıyor ve 35.000 taraftar sahaya hücum ediyor. Bilirsin?
- Evet ve insanları yoldan çekiyor. - Ve o da şöyle diyor: Dikkat et!
Yolumdan çekil! Yoldan çekilin!
O lanet maça biletin olduğuna inanamıyorum! Sahaya acele mi ettin?
Hayır, sahaya acele etmedim. Ben orada değildim.
- Ne? - Hayır, müstakbel eşimle barda içki içiyordum.
- Pudge Fiskin sayı vuruşunu kaçırdın mı? - Ah evet.
Hiç tanımadığın bir bayanla içki içmek için mi?
Evet ama onu görmeliydin. O bir hayret vericiydi.
- Umurumda değil... - Oh, hayır, hayır, odayı aydınlattı.
- Truvalı Helenin odaya girmesi umurumda değil! Bu altıncı oyun! - Truvalı Helen.
Aman Tanrım. Peki bu lanet arkadaşların kim? Bundan kurtulmana izin mi verdiler?
- Yapmaları gerekiyordu. - Ne demek vardı? Onlara ne dedin?
Biletimi masanın üzerinden kaydırdım ve dedim ki...
Üzgünüm beyler. Bir kızla ilgilenmem lazım.
Gidip bir kıza bakmam lazım mı? Evet, öyle mi dedin?
- Yapmak zorundaydım. - Peki bunu yanına mı bıraktılar?
Ah evet. Ciddi olduğumu gözlerimden gördüler.
- Şaka mı yapıyorsun? - Hayır, seninle şaka yapmıyorum Will.
Bu yüzden şu anda 20 yıl önce barda gördüğüm bir kızdan bahsetmiyorum...
ve yanına gidip onunla konuşmadığım için her zaman nasıl pişman olduğumu.
Nancyyle 18 yıl evli kaldığım için pişman değilim.
Hastalandığında danışmanlığı bırakmak zorunda kaldığım altı yıl için pişman değilim.
Ve son yıllarda gerçekten hastalandığı için pişman değilim.
Ve lanet bir maçı kaçırdığıma kesinlikle pişman değilim.
Bu pişmanlıktır.
Vay!
Yine de o maçı yakalamak güzel olurdu.
Pudgeın sayı atacağını bilmiyordum.
Biliyor musun, sahada çok ama çok faydalıyım. Son derece uzunum.
- O kadar uzun değilsin. - Smaç atıyorum.
Bir gün NBAde oynayacak mıyım?
Kesinlikle öyle. Hmph.
Neden hep burada kalıyoruz?
Çünkü benim evimden daha güzel.
Evet ama senin evini hiç görmedim.
Biliyorum.
Arkadaşların ve kardeşlerinle ne zaman tanışacağım?
Ah. Aslında buraya pek fazla gelmiyorlar.
Sanırım Güney Bostona gidebilirim.
Bu bir nevi yürüyüş.
Onlardan saklanan ben miyim, yoksa tam tersi mi?
- Tamam gidiyoruz. - Ne zaman?
Bilmiyorum. Gelecek hafta bir ara gideriz.
Peki ya sen arkadaşlarınla tanışmama izin verene kadar seninle bir daha yatmayacağımı söylesem?
Saatin sabahın 4:30u olduğunu söyleyebilirim. Muhtemelen kalkmışlardır.
Aman Tanrım. Erkekler utanmazdır.
Eğer sosisinizle birlikte düşünmüyorsanız, doğrudan onun adına hareket ediyorsunuz demektir.
Emin ol. Ve sosisim adına avans alabilir miyim?
Bilmiyorum. Hadi soralım.
- Görünüm pek iyi görünmüyor. - Ne?
Siktir et... Hey, Chuck. Hayır, hiçbir şey. Uykuya geri dön.
Outlook... Bu sana benim de dahil olduğumu düşündüğüm NBAde oynayacağını söyleyenle aynı şey.
Aynen öyle, dikkat et. Biraz sezonluk bilet almaya başlasan iyi olur.
Planlıyorum. Uzunum. Şort giymeyi seviyorum.
Kanca, kanca. Smaç, smaç.
- O kadar uzun değilsin. - Evet benim.
Belki de tamamen üç puanla ilgiliyim.
Ben tamamen home runlardan yanayım.
Spor metaforlarınızı karıştırmayı bırakın.
Bir cin, sikini maymunun kıçına soktu.
Ve Morgan koşarak içeri girip şöyle dedi: Umurumda değil. Umrumda değil...
Will, hepimiz bombalanmışken ve içki içerken Skyları buraya getirdiğine inanamıyorum.
Biliyorum Morgan. Hepimizin içki içmesi çok nadir bir durum.
Bilirsin, Marty amcam içki içer. Bilirsin. Altı, sekiz ay boyunca zor durumda kalacak.
Oraya doğru giderken kenara çekildiğinde başına ne geldiğini sana hiç anlattım mı?
- Size söylemiştim değil mi? - Marty, Marty, evet.
Size şunu anlatayım... Size Marty Amcamın başına gelenleri anlatayım...
çünkü bunu bilmelisin.
Her zaman hikayeler anlatır. Buraya her geldiğimizde başka bir hikayesi oluyor.
Ama bunu hepimiz duyduk. Devam et, yine de söyle. Devam etmek.
Ben devam edeceğim. Çok teşekkürler. Sanırım artık söz bende.
Evet, Marty amcam eve gidiyor, değil mi?
Ağacından bombalandı, değil mi? Az önce kabuğundan dövülmüş. Az önce mahvoldum!
Eyalet polisi onu görüyor ve kenara çekiyor.
Yani amcam aslında berbat durumda. Onu arabadan çıkardım ve çizgiyi geçmesini sağlamaya çalıştım.
Arabadan iniyor, kusuyor ve Statie denen adam yasal sınırı aştığından oldukça emin.
Bu yüzden ona kelepçe vurup hapse atmak üzeredir.
Yolun 50 metre aşağısında aniden büyük bir patlama oldu, değil mi?
- Statie gerçekten korktu ve arkasını döndü... - Vuruldu mu?
- Hayır hayır. - Şöyle böyle...
- Bu hikayeyi daha önce duymuştun. - Evet Morgan, kes şunu. Yapma.
Başka bir adamın arabası ağaca çarpmıştı. Tamam aşkım? Bir kaza oldu.
- Neyse... Kapa çeneni! - Tam arkasında olmasaydı diğer araba kazasını nasıl duyabilirdi?
- Boynunu kıracağım. - Onu delirtiyorsun Morgan. - Kapa çeneni! Tamam, kapa çeneni.
- Üzgünüm. - Sana bu hikayeyi daha önce anlatmıştı. Devam etmek.
O da amcama şöyle dedi: Burada kal. Kıpırdama.
Statie diğer kazayla ilgilenmek için yola koyulur.
Kendi sidiği ve kusmuğu içinde yattıktan birkaç dakika sonra...
amcam orada ne yaptığını merak etmeye başlıyor.
Kalkar, arabasına biner ve evine doğru yola çıkar.
Ertesi sabah amcam bayıldı...
ve kapının çalındığını duyar.
Aşağıya inip kapıyı açıyor. Ne?
Onu kenara çeken eyalet polisiydi.
Statie şöyle diyor: Lanet olsun, Ne demek istiyorsun? Biliyor musun?
Dün gece seni kenara çektim ve sen kaçtın.
Şöyle dedi: Eminim seni daha önce hayatımda hiç görmedim.
Bütün gece çocuklarımla birlikte evdeydim. Kim olduğunu bilmiyorum.
Kim olduğumu biliyorsun. Bırak garajına gireyim. dedi.
Amcam Ne? diye sordu. Beni duydun. Bırak da garajına girelim dedi.
Amcam şöyle dedi: Tamam, tamam. Onu garaja götürüyor, kapıyı açıyor.
Ve işte... Eyalet polis aracı amcamın garajında.
O kadar fenaydı ki... O kadar dayak yemişti ki eve yanlış arabayı sürdü.
Ve bunun en iyi yanı lanet eyalet polisi...
O kadar utanmıştı ki hiçbir şey yapmadı...
Çünkü bütün gece amcamın Chevelleiyle dolaşıp evi aramıştı.
Pekala Chuck, hikayenin amacı ne?
Neyse, o gidiyor. Önemli olan bu.
- Elbette. Peki soru. Sen... - Hadi, dur.
Bir şeyi açıklığa kavuşturmaya çalışıyorum, muhtemelen sormaya utandığın için...
Çünkü bunun hiçbir anlamı olmadığını biliyorsun.
Hikayeyi dinleyip soru sormayı bırakırsanız mantıklı olur.
Morgan, bakalım bunu alabilecek misin? Senin için küçük bir hikayem var.
Elbette. Yatakta yaşlı bir çift var. Mary ve Paddie.
Ve 50. yıl dönümlerinin sabahına uyanırlar.
Ve Mary dönüp Paddieye hayranlıkla bakıyor.
O şöyle dedi, Ah, Tanrım, Paddie. Çok yakışıklı bir adamsın. Seni seviyorum.
Sana küçük bir hediye vermek istiyorum.
Küçük kalbinin arzu ettiği her şeyi sana vereceğim.
Ne alırsınız?
Paddie şöyle dedi: Vay canına, Mary. Bu çok hoş bir teklif.
Şimdi, 50 yıldır eksik olan bir şey var...
ve bana oral seks yapmanı istiyorum.
Bunun için isterim. Ve Mary şöyle dedi: Pekala.
Dişlerini çıkarıyor, bardağa koyuyor ve ona oral seks yapıyor.
Sonrasında Paddie şöyle dedi: Evet, Tanrım, işte kaçırdığım şey bu.
Bu şimdiye kadarki en güzel, dünyayı sarsan şeydi!
Çok güzel, Meryem! Seni seviyorum!
Senin için yapabileceğim bir şey var mı?
Mary ona saygıyla bakıyor ve şöyle diyor: Bize bir öpücük ver.
- Ah! - Aman Tanrım!
- Bu çok pis. - O kadar da pis değil. Daha pisini duymuştum.
Çekil benden! Bu kahrolası...
- Tamam, sonra görüşürüz çocuklar. - Elbette. Sakin ol Bill.
Peki Skylar, uğradığın için teşekkürler.
Harvardlılara dair fikrimi değiştirdim.
Ah, peki, bu konuda acele karar vermek istemezsin çünkü biliyorsun, onların hepsi benim gibi değil.
Ah, eminim. Ama seninle tanışmak güzeldi.
- Boşver. - Pekala.
- Yavaşça geri çekilin. - Ah, hadi ama. Hey. Erkek kardeş.
Ne yaptığını bilmiyorum dostum. Bizi gezdiriyorsun.
- Sana nasıl görünüyorum? - Haydi Chuck.
Yoksa yürüyorsun, kaltak. Will arabayı alıyor.
Elbette. Teşekkürler Chuck. Bunu takdir ediyorum.
Bekleyin bekleyin. Hangi konuda ciddi olduğunu bilmiyorum.
İlk önce beni bırakacaksın.
- Dostum, bu gerçekten çok alışılmışın dışında. - Tamam.
- Gerçekten çok uzak. - Sırf bu gece tek odalı sarayında uyumak zorundasın diye...
- kötü olduğunu düşünmeye başlama. - Tamam, hadi.
Dur bir dakika. Evini göreceğimizi söylemiştin.
- Hayır bu gece değil. - Hayır, bu gece olmaz. Başka bir gece değil tatlım.
O küçük bok çukurunu gördüğünde kötü bir alışkanlık gibi vazgeçeceğini biliyor.
Ama kardeşlerinle tanışmak istedim.
Hayır. Bunu başka zaman yaparız.
Elbette.
Anahtarlara ihtiyacım var.
Hostes bunu duyar ve koridora doğru kıçını çekmeye başlar.
Ben de Kahveyi unutma diye bağırıyorum.
Hayır! Bunu söylemedin.
- Tanrı aşkına Marty, bu bir şaka. - Evet.
- Bunun gerçekten başına gelen birini tanıyorum, Marty. - Şaka?
- Gerry. Yeri bulmakta sorun mu yaşıyorsunuz? - MERHABA. Hayır, taksiye bindim.
Timmy, bu Gerry. Birlikte üniversiteye gittik.
- Nasılsın? Tanıştığımıza memnun oldum. - Tanıştığımıza memnun oldum.
- Sana bir bira getirebilir miyim? - Hayır, sadece bir Perrier.
Bu, sodanın Fransızcası.
- Ha. Kulüp sodası, evet. - Evet. Birkaç sandviç de.
- Elbette. - Hesabıma yaz.
Hiç hesabını ödemeyi düşündün mü?
Evet şef. Kazanan piyango biletini burada aldım.
- Büyük ikramiye ne kadar? - 12 milyon dolar.
- Bunun konuyu kapsayacağını sanmıyorum. - Evet ama cinsiyet değiştirme operasyonunu kapsayacak.
- Fındık? - Hayır teşekkürler.
Yani Will hakkında konuşmak istedin.
- İyi gidiyor gibi görünüyor. - Bence de.
Onunla geleceği hakkında hiç konuştun mu?
Hayır, henüz bu konuya girmedik. Hala geçmişe saldırıyoruz.
Belki de yapmalısın. Telefonum iş teklifleriyle çalıyor.
- Ne tür? - En ileri matematik, düşünce kuruluşları.
Willinki gibi bir zihnin dizginlerinin serbest bırakıldığı türden bir yer.
Tekliflerin olması harika...
ama ben onun buna hazır olduğunu düşünmüyorum.
Anladığından emin değilim Sean.
- Peki neyi anlamıyorum? - Buyrun beyler.
- Teşekkürler Tim. - Evet teşekkür ederim.
Sırf parmakların yapışmasın diye, ha?
Tim, bize yardım edebilir misin? Bir iddiayı çözmeye çalışıyoruz.
Ah-ah.
- Jonas Salkı hiç duydun mu? - Elbette. Tedavi edilmiş çocuk felci.
- Albert Einsteinı hiç duydun mu? - Hey.
Gerald Lambeauya ne dersin? Onu hiç duydun mu?
- Hayır. - Teşekkür ederim Tim.
- Peki iddiayı kim kazandı? - Yaptım.
Bu benimle ilgili değil Sean. Ben...
Bu genç adamla karşılaştırıldığında ben bir hiçim.
Gerald Lambeauyu hiç duydun mu?
1905te ünlü yüzlerce profesör vardı...
evreni incelemeleri için, ama bu...
26 yaşında İsviçreli bir patent memuruydu...
Boş zamanlarında dünyayı değiştiren fizikçi.
Einsteinın bundan vazgeçeceğini hayal edebiliyor musunuz?
Sırf Viyanada arkadaşlarıyla her gece sarhoş olmak için mi?
Hepimiz bir şeyler kaybetmiş olurduk. Tim onun adını asla duymazdı.
- Oldukça dramatik, Gerry. - Hayır değil Sean.
Bu çocuğun böyle bir yeteneği var.
Henüz yönlendirmesi yok ama bunu ona verebiliriz.
Hey, Gerry, 1960larda...
Michigan Üniversitesinden mezun olan genç bir adam vardı.
Matematikte harika işler yaptım.
Özellikle sınırlı harmonik fonksiyonlar.
Daha sonra Berkeleye gitti. Yardımcı doçent oldu.
İnanılmaz bir potansiyel gösterdi. Daha sonra Montanaya taşındı ve rekabeti mahvetti.
- Evet, peki o kimdi? - Ted Kaczynski.
Onu duymadım.
- Merhaba Timmy! - Hey!
- Ted Kaczynski kim? - Bombacı.
Ben de tam olarak bundan bahsediyorum. Bu çocuğa yön vermeliyiz.
Dünyaya katkıda bulunabilir ve biz de ona bunu yapmasına yardımcı olabiliriz.
- Yön bir şeydir. Manipülasyon başka bir şeydir, tamam mı? - Sean!
- Onu bulmasına izin vermeliyiz... - Sean, her gece evde oturup bıyıklarımı bükmüyorum...
ve bu çocuğun hayatını mahvetmek için bir plan yapıyor.
18 yaşımdayken ileri düzey matematik yapıyordum...
Fieldın madalyasına layık bir şey yapmam yine de 20 yıldan fazla sürdü.
Belki o senin istediğini istemiyordur.
Hayatta kahrolası bir Field madalyasından daha fazlası var.
Bu çok önemli Sean ve kişisel rekabetin ötesinde.
Bir dakika bekle. Bir dakika bekle, Gerry. Çocuk hakkında konuşalım.
Neden ona ne istediğini anlaması için zaman vermiyoruz?
Bu harika bir teori Sean. Senin için harikalar yarattı, değil mi?
Evet, öyle oldu, seni kahrolası kibirli pislik.
Üzgünüm. Bugün buraya geldiğim için üzgünüm.
Buraya nezaketen geldim. Seni gelişmelerden haberdar etmek istedim.
İşin içinde olmak güzel.
Çocuk şu anda bir toplantıda, onun için McNeilde bir ayarlama yaptım.
Will, ne demek istediğinden tam olarak emin değilim.
Sana zaten bir pozisyon teklif ettik.
Bu kasabada kimse hizmetçi olmadan çalışmıyor arkadaşlar.
Bunu yapan birini bulabileceğinizi sanıyorsunuz, size söyleyeyim, benim takdirimi aldınız.
Ama sanırım hepimiz o kişinin seni benim kadar iyi temsil edemeyeceğini biliyoruz.
Will, teklifimiz yıllık 84.000 dolar artı...
Tutucu Tutucu.
Sana hemen nakit vermemizi mi istiyorsun?
Vay-ho-ho. Sakin ol. Ben bunu söylemedim.
İddiaya göre senin durumun...
eşzamanlı olarak geliştirilecektir...
şu anda arka cebimde 200 dolarım olsaydı.
Şey, yapabileceğimi sanmıyorum... Larry?
- 73 dolarım var. - Çek alacak mısın?
Sana bir şey söyleyeyim. Sen şüphelisin.
Evet sen.
Bu kasabadaki itibarınızın ne olduğunu bilmiyorum...
ama bugün yapmaya çalıştığın saçmalıklardan sonra seni araştıracağımdan emin olabilirsin.
Şimdi, şimdiye kadar yaptığımız herhangi bir iş...
yukarıda adı geçen avukatımla konuşabilirsiniz.
İyi günler beyler. Ve o gün gelene kadar...
kulağını bileği taşına daya.
- Nasıl gidiyor? - İyi.
Evet.
İyi.
- Yardım ister misin? - HAYIR.
- Hadi. Bana biraz göz at, vuruş kafeslerine gidelim. - HAYIR.
Bunu öğrenmem aslında çok önemli.
- Bu benim için gerçekten önemli. Tamam aşkım? - Elbette. Elbette.
- Peki neden bütün gün burada takılmıyoruz? - Evet, neden yapmıyoruz?
Pekala Bay Meraklı Parker.
Taşaklarımı kırmaya niyetli olduğunu görünce...
sana bir soru sorayım.
Elbette.
Fotoğrafik hafızanız var mı?
Bilmiyorum. Sadece hatırlıyorum, biliyor musun?
Yani, telefon numaranı nasıl hatırlıyorsun? Bilirsin? Sadece yapıyorsun.
- Peki organik kimya okudun mu? - Bir nebze.
- Sadece eğlence için mi? - Evet, eğlence için.
Evet, organik kimya çalışmak çok eğlenceli.
Deli misin?
Aklını tamamen mi kaçırdın? Hiç kimse eğlenmek için çalışmıyor.
Bu bir zorunluluk değil, özellikle de senin gibi biri için.
- Benim gibi biri? - Evet.
Zamanını vuruş kafesleri ve çubuklar arasında oldukça eşit bir şekilde paylaştıran biri.
Yani bunun bir zorunluluk olduğunu pek söyleyemem.
Ah.
Biliyorsunuz, Harvardda çok akıllı insanlar var.
Hatta onların da çalışması gerekiyor çünkü bu gerçekten çok zor.
Ama yine de bunu çok kolay yapıyorsunuz.
Anlamıyorum. Ben, ben, senin aklının nasıl çalıştığını anlamıyorum.
- Piyano çalar mısın? - Bunun hakkında konuşmak istiyorum.
Hayır, sana açıklamaya çalışıyorum. Piyano çalar mısın?
- Evet biraz. - Elbette. Yani bir piyanoya baktığınızda Mozartı görürsünüz.
- Yemek Çubuklarını görüyorum. - Tamam. Peki Beethoven, tamam mı?
Bir piyanoya baktı ve bu ona anlamlı geldi. Sadece oynayabilirdi.
- Peki sen ne diyorsun? Piyano çalıyorsun? - Hayır, yalamak değil.
Yani bir piyanoya bakıyorum, bir sürü anahtar, üç pedal ve bir kutu tahta görüyorum.
Ama Beethoven, Mozart, bunu gördüler, sadece çalabildiler.
Sana bir resim çizemedim. Muhtemelen Fenwayden topa vuramam.
Ve piyano çalamıyorum.
Ama O-chem ödevimi bir saatten kısa sürede tamamlayabilirsin.
Sağ. Yani iş böyle şeylere gelince...
Her zaman oynayabilirdim.
Bunu açıklayabileceğim en iyi şey bu.
- Buraya gel. Sana birşey söylemem gerek. - Ha?
- Sana birşey söylemem gerek. - Ah.
Kuyu...
- Bu adil değil. - Adil olmayan ne? Ne?
Dört yıldır buradayım...
ve seni yeni keşfettim.
Peki, beni buldun.
Uyanık mısın?
Hayır.
Evet öylesin.
Will, benimle Kaliforniyaya gel.
Ne?
Benimle Kaliforniyaya gelmeni istiyorum.
Bundan emin misin?
Ah evet.
Evet ama nereden biliyorsun?
Bilmiyorum. Sadece biliyorum.
Evet ama nereden biliyorsun?
Biliyorum çünkü hissediyorum.
- Çünkü söylediğin gerçekten ciddi bir şey. Yani... - Biliyorum.
Gelecek hafta Kaliforniyada olabilirsin ve biliyorsun...
Hakkımda hoşlanmadığın bir şey öğrenebilirsin ve biliyorsun...
Belki bunu söylememiş olmayı dilersin ama bunun çok ciddi bir şey olduğunu biliyorsun...
bunu geri alamazsın ve şimdi Kaliforniyada mahsur kaldım...
Gerçekten benimle birlikte olmak istemeyen biriyle, keşke geri alsalardı.
Ne? Geri alma nedir?
Geri alma istemiyorum.
Sadece benimle Californiaya gelmeni istiyorum.
Seninle Kaliforniyaya gelemem, o yüzden...
- Neden? - Bir, çünkü benim burada bir işim var.
Ve iki, çünkü burada yaşıyorum.
Bak, eğer beni sevmiyorsan bunu bana söylemelisin çünkü...
Seni sevmediğimi söylemiyorum.
O zaman neden? Neden gelmiyorsun? Neden bu kadar korktun?
Neden bu kadar korkuyorum?
Peki neyden korkmuyorsun?
Kimsenin sana meydan okumadığı bu güvenli küçük dünyada yaşıyorsun ve başka bir şey yapmaktan boktan korkuyorsun.
- Çünkü bu değişmen gerektiği anlamına gelebilir. - Sakın bana dünyamdan bahsetme. Bana dünyamdan bahsetme.
Demek istediğim, şehrin diğer tarafındaki adam gibi küçük bir kaçamak yapmak istiyorsun.
Sonra Stanforda gideceksin. Zengin bir pislikle evleneceksin...
anne babanın kimi onaylayacağını, ve öylece otur...
diğer vakıf fonu bebekleriyle konuşun ve bir keresinde sizin de nasıl gecekondu mahallelerine gittiğinizi konuşun.
Bunu neden söylüyorsun?
Bu paraya olan takıntınız nedir?
Babam ben 13 yaşımdayken öldü ve bu para bana miras kaldı.
Her gün uyandığımda onu geri verebildiğimi düşünmüyorsun.
Bir saniye içinde geri vereceğimi...
eğer bu onunla bir gün daha geçirebileceğim anlamına geliyorsa ama yapamam.
Ve bu benim hayatım ve bununla ben başa çıkıyorum.
O yüzden korkan senken bana pislik yapma.
Korkarım? WW-Neyden korkuyorum? Peki neden korkuyorum?
Benden korkuyorsun. Seni tekrar sevmeyeceğimden korkuyorsun.
Ve biliyor musun? Ben de korkuyorum!
Ama siktir et, bir şans vermek istiyorum. Ve en azından sana karşı dürüstüm.
- Sana karşı dürüst değil miyim? - Hayır. Peki ya 12 kardeşin?
Elbette.
Hayır, gitmiyorsun. Sen gitmiyorsun.
Ne bilmek istiyorsun? Ne? 12 erkek kardeşim olmadığını mı?
- Ben yetim miyim? Hayır, bunu duymak istemezsin. - Bunu bilmiyordum. Bunu bilmiyordum.
Hayır, bunu duymak istemezsin. Küçük bir çocukken üzerime sigara söndürüldüğünü duymak istemezsin.
- Tatlım, bunu bilmiyordum. - Bunun bir ameliyat olmadığını.
O orospu çocuğu beni bıçakladı. Bu saçmalığı duymak istemezsin Skylar!
- Bunu duymak istiyorum. - Sakın bana bu saçmalığı duymak istediğini söyleme!
- Bunu duymak istiyorum çünkü sana yardım etmek istiyorum, çünkü seninle olmak istiyorum. - Bana yardım et? Ne sikim!
Neyim var, sırtımda Kurtar beni yazan lanet bir tabela mı var?
- Hayır. - Buna ihtiyacım varmış gibi mi görünüyorum?
- HAYIR! Tanrım, sadece seni sevdiğim için seninle olmak istiyorum. - Bana saçmalık yapma. Bana saçmalık yapma.
- Bana saçmalık yapma! - Seni seviyorum. Seni seviyorum.
Seni seviyorum.
Beni sevmediğini söylediğini duymak istiyorum.
Çünkü eğer bunu söylersen...
o zaman seni aramayacağım...
ve ben senin hayatında olmayacağım.
Seni sevmiyorum.
Sen...
Çoğu insan ne kadar muhteşem olabileceğini asla göremez.
Kendilerine inanan öğretmenleri bulamıyorlar.
Aptal olduklarına ikna oluyorlar.
Umarım yaptığı şeyi takdir ediyorsundur...
çünkü seninle çalışmaktan ne kadar keyif aldığını gördüm...
sana karşı değil.
Merhaba Will.
Tom, bize biraz kahve getirir misin?
Elbette.
Şimdi bakalım.
İyi. Doğru.
Burada Maclaurin kullandığını görüyorum.
Evet, buna ne denir bilmiyorum ama...
Bu doğru olamaz.
Bu çok utanç verici olurdu.
- Hiç düşündün mü... - Doğru olduğundan oldukça eminim.
Hey, bak, bundan sonra bunu Seanın ofisinde yapabilir miyiz?
Çünkü buraya gelmek için işten ayrılmam gerekiyor ve işe gidip gelmek beni öldürüyor.
Evet tabi.
- Ama bu ihtimali düşündün mü... - Doğru.
Bu doğru. Sadece onu eve götür.
McNeil toplantısında ne oldu?
Gidemedim. Bir randevum vardı. Ben de baş müzakerecimi gönderdim.
Kendine ait zamanında istediğini yapabilirsin, Will.
Ama iş arkadaşlarımla bir toplantı ayarladığımda...
ve sen gelmiyorsun, bu bana kötü yansıyor.
- O halde başka toplantı ayarlamayın. - Yapmayacağım.
Bunları iptal edeceğim.
Sana kendim bir iş vereceğim. Ben sadece orada ne olduğunu görmeni istedim.
Bak, belki de hayatımın geri kalanını insanlara saçma sapan açıklamalar yaparak geçirmek istemiyorum.
Sanırım bana biraz minnettarlığını gösterebilirsin.
Biraz takdir mi? Bunun benim için ne kadar kolay olduğunu biliyor musun?
Bunun ne kadar kolay olduğu hakkında bir fikrin var mı? Bu lanet bir şaka.
Ve bunu yapamayacağın için üzgünüm. Ben gerçekten.
Çünkü burada oturup senin ortalıkta dolaşmanı izlemek zorunda kalmazdım...
ve siktir et.
O zaman oturup sarhoş olmak için daha çok zamanın olur, değil mi?
Haklısın. Bu muhtemelen benim için tamamen zaman kaybıdır.
Evet haklısın Will.
Bu kanıtı yapamam.
Ama sen yapabilirsin. Ve iş buna gelince, mesele sadece...
Dünyada seninle benim aramdaki farkı anlayabilecek yalnızca bir avuç insan var.
- Ama ben onlardan biriyim. - Üzgünüm.
Evet, ben de öyle.
Çoğu gün keşke seninle hiç tanışmasaydım diyorum...
çünkü geceleri uyuyabiliyordum.
Ve yapmadım, bilgiyle ortalıkta dolaşmak zorunda kalmadım...
orada senin gibi biri vardı.
Hepsini çöpe atmanı izlemek zorunda değildim.
Bill, tut şunu.
Bunu duydun mu?
Morgan!
Eğer yine annemin odasında porno izliyorsan...
Seni fena bir şekilde döveceğim.
Ne haber arkadaşlar?
Morgan, ahbap, neden kendi lanet evinde mastürbasyon yapmıyorsun, ahbap?
- Bu çok pis. - Evimde VCR yok.
- Şaka yapıyorsun. - Hadi. Eldivenimde değil.
Eldiveni kullanmadım.
Bu benim Küçükler Ligi eldivenim.
Benden ne yapmamı istersiniz?
Demek istediğim, senin sorunun ne?
Beysbol eldivenine mi çarpacaksın?
Yapmadım. Yapmadım. Sadece temizlik için kullandım.
Annemin odasında mastürbasyon yapmayı bırakır mısın lütfen?
- Evde başka bir VCR var mı? - Çok üzücü, kardeşim.
Peki neden Ulusal Güvenlik Teşkilatında çalışmam gerektiğini düşünüyorsun?
Peki, son teknoloji üzerinde çalışıyor olurdun.
Başka hiçbir yerde göremeyeceğiniz bir teknolojiyle karşı karşıya kalacaksınız...
çünkü onu sınıflandırdık.
Süpersicim teorisi, kaos matematiği, gelişmiş algoritmalar.
Kod kırma.
Aslında bu yaptığımız işin bir yönü.
Ah, hadi ama. Demek istediğim, senin yaptığın da bu.
İstihbarat iş yükünün %80ini siz hallediyorsunuz.
CIAin yedi katı büyüklüğündesin
Bununla övünmeyi sevmiyoruz, Will.
Ama kesinlikle haklısın.
Yani benim gördüğüm kadarıyla soru şu değil...
Neden NSA için çalışmalısınız?
Soru şu: Neden olmasın?
Neden NSA için çalışmamalıyım?
Bu zor bir şey ama deneyeceğim.
Diyelim ki NSAda çalışıyorum ve birisi masama bir kod koyuyor.
Başka kimsenin kıramayacağı bir şey.
Belki onu vururum, belki de kırarım.
Ve kendimden gerçekten mutluyum çünkü işimi iyi yaptım.
Ama belki de bu kod, Kuzey Afrika ya da Orta Doğudaki isyancı bir ordunun yeriydi.
Ve o yeri ele geçirdikten sonra isyancıların saklandığı köyü bombalıyorlar.
Hiç tanımadığım, hiç sorun yaşamadığım 1500 kişi öldürülüyor.
Şimdi politikacılar şöyle diyor: Bölgeyi güvenlik altına almak için denizcileri gönderin.
Çünkü umurlarında değil. Orada vurulan onların çocukları olmayacak.
Tıpkı numaraları arandığında onlar olmadığı gibi...
Çünkü hepsi Ulusal Muhafızlarda bir tura çıkıyorlardı.
Orada kıçına şarapnel yiyen Güneyli bir çocuk olacak.
Geri döndüğünde çalıştığı fabrikanın...
yeni döndüğü ülkeye ihraç edildi...
ve kıçına şarapnel sokan adam eski işine kavuştu...
Çünkü günde 15 sente çalışacak ve tuvalet molası olmayacak.
Bu sırada orada olmasının tek sebebini anlar...
Bize petrolü iyi fiyata satacak bir hükümet kurabilmemiz içindi.
Ve tabii ki petrol şirketleri yurt içi petrol fiyatlarını korkutmak için orada küçük bir çatışmaya başvurdu.
Onlar için sevimli, küçük bir yan fayda...
ama galonu 2,50 dolardan dostuma faydası yok.
Tabii ki petrolü geri getirmek için güzel vakit geçiriyorlar.
Belki alkolik bir kaptanı işe alma özgürlüğünü bile kullanmışlardır...
Martini içmeyi ve buzdağlarıyla slalom oynamayı seven.
Bir tanesine çarpıp yağı dökmesi çok uzun sürmez...
ve Kuzey Atlantikteki tüm deniz yaşamını yok ediyor.
Yani artık dostum işsiz. Araba sürmeye gücü yetmiyor...
yani lanet olası iş görüşmelerine gidiyor, bu berbat bir şey...
çünkü kıçındaki şarapnel ona kronik hemoroid yaptırıyor.
Bu arada açlıktan ölüyor çünkü ne zaman yiyecek bir şeyler almaya çalışsa...
Hizmet verdikleri tek mavi tabak spesiyalitesi Quaker State ile Kuzey Atlantik scrodu.
Peki ne düşündüm?
Daha iyi bir şey bekliyorum.
Sanırım, siktir et. Hazır bu arada, neden dostumu vurmuyorsun...
işini al, yeminli düşmanına ver...
Benzin fiyatlarını artırdım, bir köyü bombaladım, bir fok yavrusunu sopayla dövdüm...
Haşhaş borusuna çarpıp Ulusal Muhafızlara mı katılacaksın?
Başkan seçilebilirim.
- Yalnız olduğunu mu hissediyorsun, Will? - Ne?
Ruh eşiniz var mı?
Benim bir... Bunu tanımla.
Sana meydan okuyan biri.
- Chuckie. - Hayır, Chuckienin ailesi.
Senin için trafikte yatardı.
Hayır sana bir şeyler açan, ruhuna dokunan birinden bahsediyorum.
- Ben... ben... - Kim?
- Bol miktarda var. - İsimlerini söyle.
Shakespeare, Nietzsche, Frost, OConnor, Kant, Pope, Locke...
- Bu harika. Hepsi öldü. - Bana göre değiller.
Hayır. Onlarla çok fazla diyaloğunuz yok.
Onlara geri veremezsin Will.
Ciddi kokulu tuzlar ve ısıtıcı olmadan olmaz.
Evet. Evet, ben de bunu söylüyorum.
Bir dünyada asla böyle bir ilişkiye sahip olamayacaksın...
her zaman ilk adımı atmaktan korktuğun yer...
çünkü yolun on mil aşağısında tek gördüğünüz olumsuz şeyler.
- Bu konuda profesörün tarafını mı tutacaksın? - Bana bir laf bile etme.
- Hayır. - Bak, işi istemedim.
Bu işle ilgili değil. Hükümet için çalışıp çalışmaman umurumda değil.
Ama istediğin her şeyi yapabilirsin. Hiçbir şeye bağlı değilsin.
Ne hakkında tutkulusun? Ne istiyorsun?
Demek istediğim, hayatları boyunca tuğla döşeyerek çalışan adamlar var...
böylece onların çocukları sizin burada sahip olduğunuz fırsatlardan yararlanma şansına sahip olacaklar.
- Bunu ben istemedim. - HAYIR.
Sen bununla doğdun, o yüzden Bunu ben istemedim diyerek pes etme.
Ne demek polis dışarı? Yani, tuğla döşemenin nesi yanlış?
- Hiçbirşey. - Bunda yanlış bir şey yok. Bu, inşa ettiğim birinin evi.
Sağ. Günüm tuğla gibi oldu, tamam mı? Ben eğitim alayım diye onun kıçını yırttı.
Kesinlikle. Bu onurlu bir meslek. Birinin arabasını tamir etmenin nesi yanlış?
Birisi benim yüzümden ertesi gün işe gidecek. Bunda onur var.
Evet, var Will. Bunda onur var. Bir de onur var...
Bilirsin, o 40 dakikalık tren yolculuğuna çıkmak...
Böylece üniversite öğrencileri sabahleyin içeri girebilsinler ve yerler temiz olsun.
Ve çöp kutuları boş. Bu gerçek bir iş.
- Bu doğru. - Sağ. Ve bu onur verici.
Elbette, bu işi bu yüzden kabul ettin. Yani, onun şerefi için.
Burada küçük bir sorum var.
Her yerde temizlikçi olabilirsin.
Neden dünyanın en prestijli teknik okulunda çalıştın?
Peki neden gece gizlice ortalıkta dolanıp başkalarının formüllerini bitirdin?
Dünyada yalnızca bir veya iki kişinin bunu yapıp sonra bu konuda yalan söyleyebileceğini mi?
Çünkü bunda pek onur görmüyorum, Will.
Peki gerçekten ne yapmak istiyorsun?
- Çoban olmak istiyorum. - Gerçekten mi?
Nashuaya taşınmak, güzel bir konaklama yapmak istiyorum...
biraz koyun al ve onlarla ilgilen.
- Belki de bunu yapmalısın. - Ne?
Madem mastürbasyon yapacaksın neden bunu evde nemli bir havluyla yapmıyorsun?
- Beni mi kandırıyorsun? - Evet, defol buradan.
- Hayır, hayır, hayır. Zaman henüz dolmadı. - Evet o.
- Ben gitmiyorum. Hayır. - Dinle, sorularıma cevap vermeyeceksin.
- Zamanımı boşa harcıyorsun. - Ne? Arkadaş olduğumuzu düşünmüştüm. Ne demek istiyorsun...
- Oyun zamanı bitti, tamam mı? - Peki beni neden dışarı atıyorsun Sean? Yani, ne... yani... yani...
Bana hayat dersi mi veriyorsun? Şu haline bir bak, seni lanet tükenmişlik.
- Saatinizi ne kuruyor? - Seninle çalışıyorum.
Ruh eşin nerede? Ruh eşleri hakkında konuşmak ister misin? O nerede?
- Ölü. - Doğru, o öldü.
O kahrolasıca ölüyor ve sen sadece fişlerini bozdurup çekip gidiyorsun?
- En azından bir el oynadım. - Bir el oynadın ve kaybettin. Çok büyük bir elini kaybettin.
Ve bazı insanlar bunun gibi büyük bir eli kaybedecek ve yeniden bahis koyma şansına sahip olacaklar.
Bana bak. Ne yapmak istersin?
Sen ve senin saçmalıkların. Herkese saçma bir cevabın var.
Ama sana çok basit bir soru soruyorum ve sen bana net bir cevap veremiyorsun.
Çünkü bilmiyorsun.
Görüşürüz Bo-Peep.
- Siktir git. - Sen çobansın.
Çoban.
Beyaz küçük pislik.
Sadece istedim, bilirsin, ımm...
gitmeden önce seni arayacağım...
Bütün bu iş görüşmelerine falan katılıyordum...
Yani sadece bir inşaat işçisi olmayacağım.
Bilirsin, bunu hiç umursamadım.
Evet.
Seni seviyorum.
İrade?
Kendine iyi bak.
Birisi her zaman buraya geliyor
- Yeni bir cinayetin peşindeyim - Hoşça kal.
Resmini gördüğümü söylüyor
Yüz dolarlık banknotta
Senin için şans oyunu nedir
Bu dünyada
Gerçekten yeteneklisin Seninle tanıştığıma çok sevindim
Angeles
Bilet gösterilerini topluyorum
Kazanılacak para var
Devam et, kumarı kaybet
İşte ticaretin tarihi
Oynamak için kalan tüm kartları topladın mı?
Sıfıra ve insanlarla kaydolmak
Angeles
Benimle denemeye başlama
Will, hadi. İrade!
Will, bu kadar. Burada işimiz bitti.
Ofisinizde oturuyorum ve çocuk burada değil.
Saat 5i on geçiyor. Bir saat on dakika gecikti.
Seni her şeyden memnun edebilirim
Peki ya gelmezse ve ben bir rapor hazırlarsam...
Burada olmadığını ve hapse geri döndüğünü mü söylüyorsun?
Bu benim vicdanımı rahatsız etmeyecek.
Artık gerçek oluyor
Tamam aşkım. İyi.
Naber?
Teşekkürler.
Kahretsin, bu iyi.
Peki hanımınız nasıl?
Ah, gitti.
Gitmiş? Nereye gittin?
Tıp fakültesi. Kaliforniyadaki tıp fakültesi.
- Gerçekten mi? - Evet.
- Bu ne zamandı? - Sanki bir hafta önceydi.
Bu berbat.
Peki, şu toplantılar ne zaman bitiyor?
Sanırım 21 yaşımdan sonraki hafta.
Evet? Sana bir iş falan mı ayarlayacaklar?
Evet. Gelecek 50 yıl boyunca bir odada oturup uzun bölme işlemi yapacağım.
Ah, muhtemelen güzel bir banka yaparız.
Lanet bir laboratuvar faresi olacağım.
Bu saçmalıktan daha iyi. Buradan çok uzakta.
Peki, neden buradan bir çıkış yolu isteyeyim?
Yani, hayatımın geri kalanını burada yaşayacağım.
Bilirsin, komşu olun. Bilirsin, küçük çocukları var.
Onları Foley Fielddaki Küçükler Ligine götüreceğim.
Bak, sen benim en iyi arkadaşımsın o yüzden bunu yanlış anlama...
ama 20 yıl sonra hâlâ burada yaşıyorsan...
Patriotun maçlarını izlemek için evime geliyorum, hâlâ inşaatta çalışıyorum...
Seni öldüreceğim.
- Bu bir tehdit değil. Bu bir gerçek. Seni öldüreceğim. - Ne?
Sen neden bahsediyorsun?
- Bak, sende hiçbirimizde olmayan bir şey var. - Ah, hadi ama. N-neden hep böyle?
Yani şunu ya da bunu yapmayı kendime borçluyum. Peki yapmak istemezsem?
Ah, hayır, hayır, hayır. Hayır, siktir git. Bunu kendine borçlu değilsin.
Bunu bana borçlusun...
Çünkü yarın uyanacağım ve 50 yaşında olacağım...
ve ben hala bu boku yapıyor olacağım.
Ve sorun değil. Bu iyi.
Demek istediğim, kazanan bir piyango biletinin üzerinde oturuyorsun.
Sen de bunu nakde çeviremeyecek kadar korkaksın ve bu saçmalık.
Çünkü senin sahip olduğun şeye sahip olmak için her şeyi yapardım.
Bu lanet adamlardan herhangi biri de öyle.
20 yıl sonra hala burada olursan bu bize hakaret olur.
Burada takılmak tam bir zaman kaybı.
- Bunu bilmiyorsun. - Yapmıyorum?
- Hayır, bunu bilmiyorsun. - Bunu bilmiyorum.
Size bildiklerimi anlatayım.
Her gün evine gelip seni alıyorum.
Dışarı çıkıyoruz, birkaç içki içiyoruz ve biraz gülüyoruz ve bu harika.
Günümün en güzel kısmı ne biliyor musun?
Kaldırıma yanaştığım andan kapına geldiğim andan itibaren yaklaşık on saniye boyunca.
Çünkü sanırım belki oraya çıkıp kapıyı çalarım...
ve sen orada olmayacaksın.
Güle güle yok, sonra görüşürüz yok. Hiçbir şey yok. Az önce gittin.
Pek bir şey bilmiyorum ama şunu biliyorum.
Bu bir felaket, Sean.
Seni buraya getirdim çünkü çocuk konusunda bana yardım etmeni istedim.
- Onu kovmak için değil. - Oğlanla ne yaptığımı biliyorum Gerry.
Oğlanla bir ilişkinin olup olmaması umurumda değil! Benim pahasına da olsa, biraz gülmen umurumda değil.
Ama burada yapmaya çalıştığım şeyi baltalamaya cesaret etme.
- Baltalamak mı? - Bu çocuk şu anda hassas bir noktada.
Anlıyorum. Kırılgan bir noktada, tamam mı? Sorunları var.
Peki onun ne gibi sorunları var Sean? Temizlikçi olarak daha mı iyi durumda olduğunu? Hapishanede daha iyi olacağını mı?
Bir grup gerizekalı gorille takılmak daha mı iyi?
Sence bunu neden yapıyor, Gerry? Neden olduğuna dair bir fikrin var mı? Hmm?
Sorunları halledebilir. İşin üstesinden gelebilir ve belli ki seni de halletti.
Gerry, dinle beni. Dinlemek. Neden saklanıyor? Neden kimseye güvenmiyor?
Çünkü başına gelen ilk şey, onu en çok sevmesi gereken insanlar tarafından terk edilmiş olmasıdır.
- Hadi ama, bana şu Freudcu saçmalığı söyleme. - Hayır, dinle Gerry.
Peki neden sizin deyiminizle o gerizekalı gorillerle takılıyor?
Çünkü onlardan herhangi biri, eğer isteseydin, kafana bir sopayla vururdu. Tamam aşkım?
- Buna sadakat denir. - Evet, bu çok dokunaklı.
Peki kiminle ilgileniyor? İnsanları ondan ayrılma şansı bulamadan uzaklaştırıyor.
Bu bir savunma mekanizması, tamam mı?
Ve bu yüzden 20 yıldır yalnızdı.
Ve eğer onu şimdi zorlarsan her şey yeniden aynı olacak.
Ve bunun onun başına gelmesine izin vermeyeceğim.
- Sakın bunu yapma Sean. - Ne, Gerry?
Sakın bunu yapma. Bırakmanın sorun olmadığı fikrini ona bulaştırmayın.
Başarısız olmanın sorun olmadığını çünkü bu sorun değil Sean.
Ve eğer bana kızgınsan, başarılı olduğum için, olabileceğin kişi olduğum için, Sean...
- Sana kızgın değilim Gerry. - Evet, bana kızgınsın Sean.
Bana kızıyorsun. Ama elde ettiğim hiçbir başarı için özür dilemeyeceğim.
Yapabileceğin şeyi yaptığım için bana kızgınsın.
Ama kendine sor Sean. Willin böyle hissetmesini isteyip istemediğinizi kendinize sorun.
- Eğer onun başarısız gibi hissetmesini istiyorsan. - Ah, seni kibirli pislik!
Bu yüzden lanet toplantılara gelmiyorum.
Çünkü gözlerindeki o bakışa dayanamıyorum.
- Şu küçümseyici, utanmış bakışı biliyor musun? - Haydi ama Sean.
Başarısız olduğumu düşünüyorsun. Kim olduğumu biliyorum.
Ve yaptığım işten gurur duyuyorum. Bu bilinçli bir seçimdi.
Ben berbat etmedim.
Sen ve dostların benim bir çeşit acınacak durumda olduğumu düşünüyorsunuz.
Sen ve kıçını öpen koro, Fieldın madalyası! Fieldın madalyası! diyerek sizi takip ediyor.
Neden hala başarısızlıktan bu kadar korkuyorsun?
Madalyamla ilgili değil mi? Tanrım, eve gidip bunu sana getirebilirim. Alabilirsin.
Lütfen yapma. Biliyor musun... Biliyor musun, Gerry? Madalyayı kıçına sok, tamam mı?
Çünkü madalyan umurumda değil çünkü seni matematik tanrısı olmadan önce de tanıyordum.
Sivilceli suratlı ve evini özlediğin ve yatağın hangi tarafına işeyeceğini bilemediğin zamanlar.
Evet, o zaman benden daha akıllıydın ve şimdi de benden daha akıllısın.
O yüzden hayatının gidişatından dolayı beni suçlama. Benim hatam değil.
Seni suçlamıyorum. Bu seninle ilgili değil seni matematiksel pislik!
Bu oğlanla ilgili. O iyi bir çocuk.
Ve şu anda beni mahvetmeye çalıştığın gibi onu da mahvettiğini görmeyeceğim.
Ona da başarısız olduğunu hissettirdiğini görmeyeceğim.
- Başarısız olmayacak Sean! - Ama onu zorlarsan Gerry...
- Eğer ona binersen... - Sean, ben bugün neysem oyum...
çünkü zorlandım ve kendimi zorlamayı öğrendiğim için.
O sen değilsin! Anlıyor musun?
- Geri gelebilirim. - Hayır, içeri gelin. Ah...
Ben de tam gidiyordum.
Bu şeylerin çoğu benimle onun arasında çok eskilere dayanıyor.
Bilirsin. Seninle ilgili değil.
- Bu nedir? - Bu senin dosyan.
Değerlendirme için hakime geri göndermem gerekiyor.
Ah.
Hey, beni hayal kırıklığına uğratmayacaksın, değil mi?
Ne diyor?
- Okumak ister misin? - Neden?
Bu konuda herhangi bir deneyiminiz oldu mu?
Yirmi yıllık danışmanlık. Evet, oldukça berbat şeyler gördüm.
Yani, bununla ilgili herhangi bir tecrüben oldu mu?
Şahsen?
- Evet. - Evet sahibim.
Kesinlikle iyi değil.
Babam alkolikti. Yani, kahrolası sarhoş.
Birine saldırmak için eve dövülmüş halde gelirdi.
Annemin ve küçük kardeşimin peşine düşmesin diye onu kışkırtırdım.
Yüzüklerini taktığı geceler ilginçti.
Evet, sadece bir İngiliz anahtarı koyardı...
masanın üzerinde bir sopa ve bir kemer...
ve Seç demeniz yeterli.
O halde kemerle oraya gitmeliyim.
- Ben İngiliz anahtarıyla giderdim. - Neden İngiliz anahtarı?
Çünkü siktir et onu, nedeni bu.
- Üvey baban mı? - Evet.
Peki nedir bu biliyor musun? Willin bağlanma bozukluğu olduğu gibi mi? Hepsi bu kadar mı?
Terk edilme korkusu mu?
Bu yüzden mi Skylardan ayrıldım?
- Öyle olduğunu bilmiyordum. - Evet ben yaptım.
- Bunun hakkında konuşmak ister misin? - HAYIR.
Selam, Will?
Pek bir şey bilmiyorum.
Ama şunu görüyor musun? Bütün bunlar mı?
Bu senin hatan değil.
Evet biliyorum.
Bana bak oğlum.
Bu senin hatan değil.
- Biliyorum. - Hayır. Bu senin hatan değil.
- Biliyorum. - Hayır, hayır, yapmıyorsun.
Bu senin hatan değil.
- Biliyorum. - Bu senin hatan değil.
- Elbette. - Bu senin hatan değil.
Bu senin hatan değil.
Benimle dalga geçme.
- Bu senin hatan değil. - Benimle dalga geçme. Elbette?
- Benimle dalga geçme Sean. Sen değil. - Bu senin hatan değil.
Bu senin hatan değil.
Aman Tanrım!
Aman Tanrım. Ben çok üzgünüm. Aman Tanrım.
Siktir et onları, tamam mı?
- Yardımcı olabilir miyim? - Evet, ben Will Hunting.
- Bir pozisyon için buradayım. - Biraz oturabilir misin?
Evet, lobide Bay Hunting var. Randevusu için burada.
Hangisini aldın?
McNeildeydim. Profesörün bana ayarladığı işlerden biri bu.
Henüz ona söylemedim ama gittim, oraya gittim ve patronumla konuştum ve...
Yeni patronum. İyi bir adama benziyordu.
İstediğin bu mu?
Evet, biliyorsun, öyle düşünüyorum.
Senin için iyi. Tebrikler.
Teşekkürler.
Süre doldu.
Yani bu, bu kadar mı? Yani bitti mi?
Evet işte bu.
Sen bittin. Sen özgür bir adamsın.
Şey, sadece şunu bilmeni istiyorum Sean, bu...
Rica ederim, Will.
Yani, umarım iletişimde kalırız, biliyorsun.
Evet ben de.
Biraz dolaşacağım ve biraz zor olacak ama...
Üniversitede kontrol edeceğim bir telesekreter var.
İşte numara.
Siz onu arayın, ben de size hemen geri döneceğim.
Evet, biliyorsun, düşündüm ki ben sadece...
Paramı tekrar masaya koy ve ne tür kartlar alacağımı gör.
Sen kalbinden geleni yapıyorsun oğlum. İyi olacaksın.
Evet.
- Teşekkür ederim Sean. - Evet.
Teşekkürler Will.
Hey, bu hasta-doktor ilişkisini ihlal ediyor mu?
Hayır. Sadece kıçımı tutarsan.
- Dikkatli ol. - Sen de.
Evet.
Hey.
İyi şanslar oğlum.
İki bira!
- Naber? Siz gittiniz mi? - Hayır. Onu ikna etmem gerekiyordu.
Neden onu boyunduruk altına almadın?
Küçük Morganın elinde bir sürü hurda var.
Biliyor musun, insanlar her hafta onun kıçını kırbaçlamaya çalışıyorlar. Lanet çocuk geri adım atmayacak.
- Benim hakkımda ne diyorsun? - Seninle mi konuşuyordum? Lanet işine bak.
- Git bana bir bira getir. - İki bira sipariş ettim.
- Selam pislik. - Ne, kaltak?
- Doğum günün kutlu olsun. - Unuttuğumuzu sanıyordun ha, kaltak? Hadi ama.
- Hadi. İlk önce seni yakaladım. - Ben gidiyorum. Ben gidiyorum.
- Pekala, ilk kim? - Haydi orospu çocuğu.
- Elbette. İlk kim? Hadi. İlk kim? - Ah, Danny oğlum
İşte hediyen.
- Haydi kardeşim. - Ne?
Yeni işin için Cambridgee gidip gelmen gerektiğini biliyorduk.
Neyse, seni her gün arabayla götürmeyecektim, o yüzden...
- Olamaz. - Morgan sana T geçiş izni vermek istedi.
Söylediğim bu değildi.
Ama şimdi 21 yaşındayım, yani...
Yasal olarak içki içmene izin var, biz de senin için en iyi şeyin bir araba olduğunu düşündük evlat.
- Beğendiniz mi? - Bu sanki...
Bu hayatımda gördüğüm en çirkin araba.
- Haydi kardeşim. - Bunu nasıl başardınız?
Biliyorsun, ben ve Bill parçaları bir araya getirdik...
ve Morgan her gün değişim için yalvarıyordu.
- Tüm üstyapıyı yönlendiriciye yaptırdım. - Evet, benim de lanet bir işim var kardeşim.
Adam iki yıldır bir iş yüzünden peşimden geliyor. Arabaya yardım etmesine izin vermek zorunda kaldım.
Sonunda bir iş buldun, öyle mi Morgan?
Evet, bir tane vardı. Şimdi yine mahvoldum.
- Peki nedir o, çim biçme makinesi mi? Ne var? - Tam bir altılı.
Ben ve Bill bu motoru burada kendimiz yeniden yaptık.
İyi bir araba, dostum. Motor iyi. Motor iyi.
- 21in kutlu olsun, Will. - 21in kutlu olsun kardeşim.
MERHABA.
İçeri gel.
- Sean, ben... - Ben de Gerry.
Evet. İyi.
- Biraz zaman ayırdığını duydum. - Evet.
Biraz gezeceğim, belki yazarım.
Öyleyse nereye gidiyorsun?
Hindistan, Çin ve Baltimore.
Ah.
- Ne zaman döneceğini biliyor musun? - Geçen gün bu broşürü aldım.
72 sınıfının altı ay sonra yeniden bir araya geleceği yazıyor.
Evet, ben de onlardan bir tane aldım.
Neden gelmiyorsun? Sana bir içki ısmarlayacağım.
O yerlerdeki içecekler bedava.
Biliyorum, Gerry. İronik yapıyordum.
Ah.
Şimdi bir içkiye ne dersin?
Evet, bu iyi bir fikir.
Hadi. Bu benden.
- Kazanan burada, dostum. - Ah.
Evet efendim, bu o.
Bu benim cennete biletim.
Sean, piyangoyu kazanma ihtimalinin ne olduğunu biliyor musun?
- Ne, bire dört mü? - Yaklaşık 30 milyonda bir.
- Hala şansım var, biliyor musun? - Evet, neredeyse büyük bir şans...
şu anda merdivende sana yıldırım çarpıyor.
Bu da bir olasılık Gerry.
- Yani 32 milyon. Boyutuna bakarsanız... - Sean!
İrade!
İrade?
O orada değil.
Gün boyunca numara yapacağım
Sean, eğer profesör bu iş için ararsa...
ona üzgün olduğunu söyle.
Bir kıza bakmam gerekiyordu. İrade.
Orospu çocuğu. Hattımı çaldı.
İki biletle
LA için ikiye bölündü
Yapacak bir şey yok
Beni özler misin
Bayan Sefalet
Yaptığını söylediğin gibi
Gittiğimi görmeyi tercih edeceğini biliyorum
Beni görmektense
Ben nasılım
Ama yine de hayatın içindeyim
Yandaki kapı
TV mavi renkte yanıp sönüyor
Duvardaki çerçeveler
Bu bir komedi
Hatalardan, görüyorsunuz
Düşmekle ilgili
Ortadan kaybolmak
Unutulmaya doğru
Bunu yapmak kolaydır
Ve olmaya çalışıyorum
Ama beni tanırsın geri döneceğim
yapmamı istediğinde
Beni özler misin
Bayan Sefalet
Yaptığını söylediğin gibi
Bebeğimi bulacağım, ona sıkı sarılacağım
Öğleden sonra keyfi alacağım
Benim mottom her zaman şu olmuştur: Doğru olduğunda, doğrudur
Neden soğuk, karanlık bir gecenin ortasına kadar bekleyelim?
Downloaded from subtitlesnest.com