Tubig. May magdala ng tubig, malapit na siyang mahimatay. Mabilis!
Madam, madam. Bawal sumakay sa trak.
Mangyaring lumabas!
Lolo, may nakita akong pulang isda sa ilog ngayon.
- Talaga? - Oo talaga.
Naglalaro ako doon at nakita ko ito.
Hindi pwede. Wala pang isda doon mula nang matapos ang digmaan.
- Nagsisinungaling ka. - Hindi ako nagsisinungaling, bakit ako magsisinungaling?
Dahil palagi kang nagsisinungaling.
- Manahimik ka. - Tumahimik ka.
Hoy! Hoy! Hindi ka dapat nagsasalita ng ganyan.
Pupunta ako sa susunod na magdala sila ng mga katawan.
Edon, hindi ka dapat naglalaro malapit sa ilog!
Ilang beses ko bang kailangan sabihin sayo yan?
- Kumusta kayong lahat! - Hello Haxhi!
Mukhang aabot sa 37 degrees ngayon.
Euuu, masusunog tayong lahat.
- Ama, pupunta ako ngayon. - Magandang araw.
- Maganda rin ang araw mo. - Magandang araw.
Ang gusto ko lang sabihin sa iyo ay ito ay isang napakagandang pagkakataon para sa iyo,
at sa tingin ko dapat mong gamitin ito.
Gayunpaman, wala akong magagawa sa iyo kung ayaw mo.
Zamire, naisip mo na ba kung ano ang sasabihin ng mga tao?
O wala ka pa?
Paano ko malalaman kung ano ang sasabihin ng mga tao?
Nag-uusap ang mga tao, nag-usap sila, at palagi nilang gagawin.
Nagsasalita ako para sa sarili ko.
Walang paraan na papayag akong maging tsismis ng ibang tao.
Sasabihin nila ang asawa ng nawawalang asawa ay nagmamaneho ng kotse.
Alam mo ba kung anong uri ng kalokohan ang maaari nilang sabihin sa likod ko?
Actually gusto ko talaga.
Sa sandaling ako ay nagmaneho ng traktor,
ngunit natakot si Ilir na baka maligaw ako sa bukid,
at pagkatapos ay iniwan ko ito at hindi na umikot pa.
Paano naman ako? Maaari ba akong makakuha ng lisensya sa pagmamaneho?
Oo naman, basta gusto mong matuto
tuturuan ka ng instructor ng lahat.
Ang lahat ay nakasalalay sa iyo.
Yung instructor?!
Hindi mo ba sinabi na ang organisasyon ng kababaihan ang gumagawa nito?
Emine, the womens organization ang nagbabayad nito, iba ang nagtuturo sa iyo.
At yung taong nagtuturo sa atin, babae ba yun o lalaki?
Hindi mahalaga kung ito ay isang lalaki o isang babae!
Ang mahalaga ay makakuha ng lisensya sa pagmamaneho,
dahil kapag nakakuha ka ng lisensya ay mas madaling makakuha ng trabaho.
Gayundin,
kailangan mong sabihin sa akin sa loob ng linggo dahil hindi na nila tayo hihintayin.
Marunong bang mangisda si tatay?
Bumangon ka na, alis na tayo!
Nanay, sagutin mo ako.
- Kumusta ang daan pabalik, biyenan? - Dahan-dahan akong nakayanan.
Nagbenta ako ng isa ngayon.
Kinailangan kong ibenta ito ng mas mura.
Sapat na.
Hindi sila nakakagawa ng sapat, at hindi maganda ang pagbebenta ng pulot.
30 Euros lang?
Anong magagawa ko dito, Zamire?
Maliban sa harina at mantika, wala ka nang ibang mabibili dito.
Edona, alam mo na kung kaya ko, bibigyan pa kita.
Nagiging mahirap na maghanap ng mga donasyon ngayon.
Mihrije, halika! Ikaw na.
Tulungan nawa tayo ng Diyos!
May matatanggap pa ba tayo para sa buwang ito?
Walang Mihrije, ito lang ang para sa buwang ito.
Maaari ko rin bang kunin ang mga ito para sa Hyrije?
Bakit hindi siya pumunta para kunin ang pera?
Natagpuan nila ang kanyang asawa at anak.
Mag-sign din doon para sa kanya.
Swerte niya! Hindi na siya magugulat sa tuwing katok ang pinto.
May nagtanong ba tungkol sa lisensya sa pagmamaneho?
Hindi, walang tao.
Syempre hindi. Dalawang araw na lang ang natitira.
At ikaw?
May sasakyan kaming ibibigay, pero hindi namin magagawa iyon kung walang driver.
Maaari mo kaming tulungan sa lungsod at magtrabaho dito kasama ang mga kababaihan.
Dapat kang pumunta Fahrije!
Tama si Naza, isipin mo.
Anuman ang iyong gawin ay nakakaapekto ito sa buong pamilya,
maging iyon para sa mabuti o masama.
Kung itinuring mong patay na ang anak ko, buhay pa ako!
Hindi ako makakaasa sa iyo ama, alam mo iyon.
Ang mga bata ay lumalaki, kailangan kong mag-isip ng pangmatagalan.
Dapat mong malaman ang iyong lugar sa pamilyang ito!
Panatilihin ang tamang lane.
Panatilihin ang iyong lane.
Relax, mabuti iyon.
Manatili sa iyong lane, hanggat kaya mo.
Napakahusay, napakahusay.
Ilagay ito sa pangalawang gear.
Napakahusay.
Ito ay hindi isang bagong kotse, ngunit ginagawa nito ang trabaho.
Ito ay isang magandang.
Dito rin.
Talagang pinahahalagahan namin ito, na nakipagtulungan ka sa amin.
Malaki ang naitulong mo sa amin.
Well ang ideya, ang ideya ay napakahusay.
Ngunit kailangan nating ihanda ang bagong kontrata sa lalong madaling panahon.
Kailangan nating maghintay sa ngayon, dahil hindi natin alam kung ano ang nangyayari sa sandaling ito.
Bakit?
Gusto ng mga tao ang pagkain na gawa sa bahay.
Mabenta ito.
Kung makakahanap kami ng mga pondo, susubukan naming muli,
ngunit sa ngayon ay marami kaming nahihirapan diyan.
Walang mga paghihirap doon, kahit ano pa man!
Pinag-uusapan natin ang paggawa ng ajvar, hindi ang pagtatayo ng mga gusali!
Salamat.
Lahat ng pinakamahusay. paalam na.
Hindi ako makakapasok sa isang bagay kapag hindi ako sigurado kung kaya ko itong gawin.
Ang sabi lang ng kaibigan mo sa supermarket ay puwede niyang ibenta.
Babae ang gagawa ng ajvar, binebenta niya.
Fahrije, hindi ganoon kasimple.
Mayroon kaming malubhang problema sa pananalapi sa organisasyon.
Kung magsara ang organisasyon, mawawalan tayo ng malaking pondo para sa mga kababaihan.
Ngayong buwan wala kaming pera kahit para sa tulong.
Zamire, hindi natin kailangan ang pondo, o tulong.
Kailangan namin ng trabaho!
Mababaliw na tayo! Hindi mo ba nakikitang wala sa amin ang okay?
At ako? Sa tingin mo ayos lang ako?!
At mayroon kang trabaho Fahrije, huwag mong kalimutan iyon.
At yung ibang babae?
Ayokong pag-usapan ito.
Hindi ako pumapasok dito, at hindi rin dapat ikaw!
Hindi ko alam na naninigarilyo ka!
Hindi ko.
Paminsan minsan lang ako nagsisindi.
Huwag kang maglakas-loob na sabihin kay lolo!
Hiniling ko kay Vera ang mga aklat sa ika-walong baitang ng paaralan, ngunit hindi niya ito ibinigay sa akin!
- Anak ni Emine? - Ang puta!
Saan ka natuto ng ganyang wika!
Ganun din ang tawag niya sa akin!
Kakausapin ko si Emine.
Palagi niyang ibinibigay ang mga ito sa amin, at gagawin niya ito ngayong taon.
- Hindi ko sila gusto ngayon! - Ganoon ba?
May pera ka ba para bumili ng bago?
Masyado kang nangangarap ng gising.
Okay Emine. Lagi kang may laban.
Mababaliw ang bayaw ko.
Pero tanungin mo muna siya Edona.
Tinanong ko nga siya about sa driving license, sinigawan niya ako.
Gusto niya akong patayin. Tanungin mo siya tungkol sa pagtatrabaho.
parang hindi naman.
Madali lang sayo Fahrije, maamo ang biyenan mo na parang anghel.
Baliw na baliw ang biyenan ko.
Hindi ko sinasabing madali Lume, pero dapat tanungin mo man lang siya.
Sinubukan man lang ni Edona, ngunit ang iba sa inyo ay hindi man lang nag-aabala.
At hindi ka magtatrabaho na nakakaalam kung saan,
magtatrabaho ka sa bahay ko.
Kilala nila akong lahat, at alam nilang mabuti kaming pamilya.
Oo. Kilala ka nilang lahat.
Alam nilang lahat na nagmamaneho ka ng kotse, nagtatrabaho sa lungsod.
Kaya?
at,
Fahrije...
Nalulungkot ako na sinasabi ko ito,
pero pinagtsitsismisan ka ng buong baryo.
Pinag-uusapan nila ang pagmamaneho mo ng kotse, mag-isa na pupunta sa Prishtina.
Na nagtatrabaho ka mag-isa.
At ang pinakamasaklap sa lahat,
sinasabi nila na kung buhay si Agim, nahihiya siya sa iyo.
Sa palagay mo ba maaari itong gumana sa ganitong paraan?
Walang gaanong tungkol dito. Gumagawa kami ng ajvar sa buong buhay namin.
Alam namin kung paano ito gagawin nang pinakamahusay.
Mayroon ka bang rehistradong kumpanya?
Oo ginagawa namin.
Ngayon pa lang kami nagbubukas, ako na ang manager.
At ang pera?
Ibig kong sabihin kailangan mo ng pera para makapagsimula.
Meron akong.
Well manage somehow, just tell us if you can sell it.
Gagawin namin ang lahat ng natitira.
Maaari ka naming bigyan ng ilang mga istante dito sa supermarket,
at kung nagbebenta sila, makukuha mo ang iyong bahagi,
kung hindi, ibabalik mo ang iyong mga kalakal.
May problema ba?
Hindi, walang problema.
Tapos na. Congratulations sa atin.
Salamat!
Manager ha?
Well, hindi ako dumating bilang iyong bodyguard,
May sasabihin ako.
Ano ang problema? Hindi ba ako mukhang isa?
Mukha kang isa,
pero nagulat ako na alam mo pa ang salitang iyon.
Dahil lang sa matanda ako, hindi ako tanga.
Matanda ka na? Bata ka pa.
Oo ba. Pareho akong bata at tanga.
Bakit hindi mo sinabi sa akin na sobrang gwapo niya?
Iba na sana ang suot ko, mabuti pa.
tumahimik ka!
Diyos ko! Fahrije, nasaktan ka ba?
Mga tanga!
- Iwan mo. - Ayos ka lang ba?
Lilinisin ba natin lahat? Mag-ingat ka.
Iwan mo.
Mga kalapating mababa ang lipad!
Dalhin mo sa akin ang tape mula sa baul!
Hawakan mo dito!
- Nanay, sino ang nakabasag ng bintana ng kotse natin? - Walang sinuman.
At paano ito nasira?
Hindi sinasadya.
Papayagan mo ba akong i-tape ito?
Bantayan ang iyong mga daliri.
Sino ang nakabasag nito?
Isang tao mula sa caf?
Nakita mo ba sila?
Isang daang beses ko nang sinabi sa iyo, kahit anong gawin mo ay nakakaapekto sa buong pamilya,
maging iyon para sa mabuti o masama.
Wag ka nang dumaan dyan!
Maaari ba kitang matulungan?
Meron akong table saw na ganito, gusto ko magbenta.
Hindi, hindi namin kailangan ng isa. Sorry, marami na tayo.
ibebenta ko sayo ng mura.
Sa asawa ko iyon.
Marahil ay dapat mong naisip muli ang tungkol dito, dahil nawala mo ang iyong reyna.
- Kuku-kuku ano bang nagawa ko. - Pagkakamali mo.
Pitong taon na ang nakalipas mula nang ang mga tao ay pinaalis sa kanilang mga tahanan,
sila ay pinatay o ipinadala sa mga bilangguan,
at marami pa rin sa kanila ang nawawala.
Sa panahon ng seremonya ng pag-alaala ng mga bayani at ng
mga nawawalang tao sa nayon Krusha e Madhe,
may mga taong naroroon mula sa buong Kosova, kabilang ang
maraming aktibista, ambassador at pampublikong personalidad...
- Dito. - Alin?
I-rewind ng kaunti.
- Dito. - Itong isa?
Ehe. Tingnan natin kung...
Hindi siya lumilingon?
Pero yung jacket niya, alam ko.
Kukunin ko ang bahaging ito at gagawa ng ulat, at titingnan natin kung ano ang magagawa natin.
Kailangan mong gumawa ng higit pa Ardian,
alam na alam mo kung saan nila dinala ang grupong ito ng mga tao
at kung ano ang nangyari sa kanila. Baka nandoon talaga si Agim.
Sa buong katapatan Fahrije, marami kaming sinusubukang gawin,
pero alam mo na ito ay pampulitika at hindi ito nakasalalay sa atin.
Alam mo ba kung kailan sila magdadala ng mas maraming katawan?
Sa lalong madaling panahon naniniwala ako. Napag-usapan ba ninyo ang tungkol sa mga pagsusuri sa DNA sa iyong biyenan?
Kapag handa na siya, ipapaalam ko sa iyo.
Yes, easy please, medyo mabigat.
Ma, bakit nila kinukuha ang table saw ni dad?
- Binili nila ito. - Ibinenta mo ito sa kanila?
Oo, dahil kailangan ko ng pera.
Hindi ako makapaniwala na nagbebenta ka ng table saw ni dad.
Zana my girl, I know it makes you sad.
Wala kang alam.
Sa palagay mo ba ay may makukuha tayong magandang bagay sa pagbebenta nito?
Ibenta ang lahat pagkatapos, isip na huwag mag-iwan ng kahit ano.
Boys, iwanan ang table saw doon!
Ibaba mo agad!
Tiyo, nagbayad kami ng pera.
Pagkatapos ay kunin ang pera at umalis sa aking bahay!
Ama...
nagsalita na ako!
Edon, pasok ka sa loob.
Ama, ang table saw na iyon ay napakahalaga para sa akin tulad ng sa iyo.
Pero wala akong ibang choice.
Gusto kong magsimula ng bagong negosyo kasama ang lahat ng kababaihan ng Krusha,
upang gumawa ng ajvar para sa pagbebenta.
Nais mong ibenta ang saw para sa ajvar?!
I have no other choice father, because I need the money?
Saan ko ba ito kukunin?
Paano mo titignan ang anak ko sa mga mata sa pagbabalik niya?
Kung babalik siya.
Kung babalik man siya, maiintindihan niya.
Nanay!
- Halika Naza. - Ito ang pinakamalalaking mayroon ako.
Magaling sila.
At isang pares ng mga garapon.
- Okay ka lang ba? - Oo oo, ayos lang ako.
Pumasok ka, pupunta tayo sa Lumes.
Bigyan mo rin ako ng tray, kasama ang mga kutsara.
Pumasok ka sa loob. Ihahatid ko na lang siya sa pinto. Hindi ako magtatagal.
Grab ito sa gilid na iyon.
So Naz?, I could cook some at home.
Magkano ang maaari mong kumita?
Makakagawa ako ng humigit-kumulang 20 garapon nang walang problema.
Hoy Lume. Pinaghirapan kita.
Huwag magsalita ng basura. I wanted to do this myself, hindi mo sinabi sa akin.
Hindi mo magagawa ang lahat ng ito sa iyong sarili.
Kunin mo yan, Naz?
Lubos kaming nagpapasalamat Lume. Pagpalain ka!
Ganun din sayo. Magkaroon ka ng magandang araw.
Tingnan ang baliw, kasama ang mga banga na iyon sa buong araw.
Wag na sila!
Bahri, kapag may naibenta ako, babayaran kita ng mga sili.
Well, kung hindi ka maaaring tumagal ng masyadong mahaba, dahil kailangan namin ang pera upang bumili ng mas maraming stock.
Huwag kang mag-alala, hindi ko gagawin.
Isa pa lang.
- Ikaw ang nagmamaneho nitong kotse? - Oo.
- Kailan pa? - Kakakuha ko lang ng lisensya kamakailan.
- Maraming salamat. - Walang problema.
Gusto mo bang magkape kasama ako dito?
Ano?
- Magkape tayo. - Hindi ako pumapasok sa caf? s Bahri.
Babayaran kita para sa mga sili sa lalong madaling panahon.
Ibabalik ko ang iyong pera sa oras, huwag mag-alala.
Kape lang, no big deal.
Magkaroon ka ng magandang araw.
Kunin ang bag at dalhin sa itaas. Walang hello o kahit ano!
Papatayin kita kung kaya ko ngayon!
Ano bang problema mo?
Alam mo bang galit ako sayo? Kinamumuhian kita ng buong puso!
Talaga? Dapat ba akong magsimulang umiyak ngayon?
Hindi ka na umiiyak ng kalokohan!
Bantayan mo ang iyong bibig.
Iiyak ka kapag bumalik si dad dahil sisirain niya ang mga plano mo.
Kunin mo, ibenta mo rin ang larawang ito. Ibenta ito ng sampung sentimo!
Bibilhin nila ito, at makakatulong ito sa iyo.
Sabi ko, tama na!
Dapat ikaw ang kinuha nila, hindi ang tatay ko...
kahit ayaw mo na siyang bumalik,
dahil isa kang kalapating mababa ang lipad tulad ng sinasabi ng lahat.
Ito ang pinakamadaling paraan upang mahanap ang Agim...
ikaw man o ang mga bata ay dapat magbigay ng dugo...
ganoon din ang ginawa ng buong nayon.
Hindi natin siya papatayin sa pamamagitan ng pag-alam!
Tiyo Haxhi, pinadali ng mga pagsusuri sa dugo para sa amin na...
Hindi namin ito kailangan!
Magkaroon ka ng magandang araw!
Fahrije, I think its good if we tried a little harder...
Alam kong hindi madali para sa iyo, kahit...
Siya ay 75 taong gulang. Hindi ko siya mapipilit.
Ayaw niya.
Sa pamamagitan ng pag-alam sa pagsusuri sa DNA, mas madaling maresolba ang isyu Fahrije.
Mareresolba ito para sa iyo.
Para sa amin hinding-hindi ito mangyayari!
Magkaroon ka ng magandang araw!
- Magandang araw, Fahrije! - Magandang araw!
- Kukunin ko ang mga ito. - Oo, kunin mo sila.
Halika mga babae, bilisan mo!
Maraming tao diyan, kailangan muna tayo.
Tapusin ang natitira at umalis na tayo! Bilisan mo konti!
Sinong maniniwala na kahit pitong taon na
hindi pa rin natin malalaman ang kapalaran ng ating mga mahal sa buhay.
Kami ay nagtipon dito ngayon, gaya ng lagi naming gagawin,
hanggang sa matagpuan natin ang bawat tao.
Nandito kami sa harap ng government building.
upang ipahayag muli ang aming pagkabigo
para sa kanilang kawalan ng pagsisikap sa paghahanap ng ating mga mahal sa buhay.
Ano pa ang dapat nating gawin?
Sino pa ang dapat nating tugunan para humingi ng tulong kapag walang nakakarinig sa ating boses?
Walang pakialam sa atin ang mga politiko,
ngunit may sasabihin tayo sa kanila:
Hindi tayo maaaring malaya!
Hindi magiging malaya ang Kosova kung hindi natin alam ang kapalaran ng mga nawawalang tao nito,
kababaihan at mga bata.
Walang ginagawa ang buong gobyerno.
Mayroon silang magagandang upuan sa kanilang mga opisina, magandang suweldo.
Bakit kailangan nilang mag-abala sa amin sa paghihintay?
Ang ating pamahalaan, mga internasyonal na organisasyon,
lipunang sibil,
dapat i-pressure ang Serbia
upang magbigay ng impormasyon tungkol sa lokasyon ng mga mass graves,
ng ating mga lalaki, lalaki at babae at ating mga anak.
Bakit kailangan nating pumunta dito taun-taon?
Dahil wala ng ibang mapupuntahan.
Sa tingin mo ba dito rin nila itinapon si tatay?
hindi ko alam.
Pero paano kung nakatakas siya kay mama?
Ang mga tao ay tumatakbo, sila ay tumatakas, lalo na kapag sila ay natatakot.
Paano natin malalaman na dito rin nila siya itinapon?
Tatay, aayusin ko ang mga ito at pupuntahan ko si Naza,
at pupunta kami sa lalaki sa supermarket...
susubukan niya ang ajvar ngayon...
Sana magustuhan niya.
Sige na.
Alis na ako nun.
Napakasarap, pagpalain ang iyong mga kamay ...
Congratulations sa atin noon.
- Fahrije... - Anong ginagawa mo dito?
Hindi ka ba humingi ng tulong?
Ginawa ko pero... Siguro mas mabuting umuwi ka na.
Wag mo siyang titigan... grab mo lang.
Ang sarap ng paminta, di ba?
Sa katunayan ang ilan ay napakahirap alisan ng balat.
Zana, bumaba ka at tumulong!
Huwag mong abalahin ang babae, sapat na dito...
sapat na ang trabaho niya kapag lumaki na siya.
Papasok siya sa paaralan, magkakaroon siya ng mas magandang buhay at hindi haharapin ang mga bagay na ito.
Paaralan man o walang pasok, babae muna siya.
Sana hindi niya payagang magpakasal ng bata.
Nag-asawa ako ng napakabata.
Bata ka pa, pwede ka nang magpakasal ulit.
Hindi ako ang nanay mo para turuan ka.
Gawin ang anumang gusto mo.
Ngunit wala kang mga anak.
Hindi natin alam kung babalik pa ba ang ating mga asawa o hindi.
Bago ka nila ipakasal sa isang matandang lalaki, mas mabuting gumawa ka ng isang bagay para sa iyong sarili.
Ano ang dapat kong gawin?
Balatan ang mga sili! Malinis ba ang iyong mga kamay?
Uuwi na ako, may mga kailangan pa akong tapusin. Bukas na lang ulit ako.
Lahat tama!
Hindi niya talaga gusto kapag pinag-uusapan ko ang kasal.
Naza, hayaan mo na...
Alam ko. Walang sinuman sa inyo ang nagustuhan kapag pinag-uusapan ko ang isyung ito,
pero pagsisisihan mo... markahan mo ang mga salita ko.
Nay, sira ang lababo at may tubig sa buong banyo.
Umalis ka diyan, titingnan ko ngayon.
Paano mo malalaman kung paano ito ayusin?
Alam ko dahil pinapanood ko noon si tatay na nagtatrabaho sa bahay at natuto ako sa kanya.
- Dapat ko bang hawakan ito para sa iyo? - Hindi, iwan mo diyan!
Tumabi ka kasi mababasa ka.
Marahil ay mabuti para sa iyo na simulan ang pag-aaral ng ilang mga bagay.
ginulo ko ito.
Fahrije!
- Hoy Fahrije. - Lume?!
Sinabi sa akin ni Lume na gumawa siya ng ajvar para sa iyo at...
May dala din ako.
Sana wala tayong ginawang masama.
Hindi talaga. Pasok.
Hindi, hindi tayo maaaring pumasok sa loob,
pero sana ok lang na magdala ng ganito.
Anuman ang pinakamahusay na gumagana Emine, huwag pahirapan ang iyong sarili.
Pero tara mag kape, baka walang magsabi ng masama sa pagkakape.
Syempre hindi.
Narito mayroon ka sa kanila.
- Maaari mo bang dalhin ang mga ito? - Oo, oo.
Naza, pakisabi sa amin kung kailan ka naging nobya.
Para sa kapakanan ng diyos, sinabi ko sa iyo ng isang daang beses ang tungkol dito.
Halika, sabihin sa amin.
Ano ang dapat sabihin! Natakot ako nang pumasok ang nobyo.
Bakit ka natakot?
Hindi gaanong makita. Siya ay maliit, manipis, malaki bigote.
Natakot ako kapag hinawakan ko siya, madapa ang kawawang tao.
Makinig ka na lang sa sinasabi niya!
Pero natatakot din siya sa akin. Matangkad daw ako sa kanya.
- Matangkad ka? - Ngunit naka-heels ako.
Ang taba ko daw sa kanya.
Mayroon akong apatnapung dekorasyon sa aking ulo.
Buti na lang naka-lock ang mga bintana,
kung hindi ay tumalon na siya sa bintana.
Tumigil ka, pakiusap tumigil ka. Hindi ka tumahimik.
Alam mo namang nasa loob si Haxhi at nakakahiya kung marinig niya tayo.
Akala mo hindi alam ni Haxhi ang mga ganyang isyu!
Manahimik ka na! Manahimik ka na lang.
Pero mahal talaga namin ang isat isa.
- Kamusta mga babae? - Mabuti mabuti.
Huwag kalimutang punasan ang mga takip.
Emine, marami na bang natitira?
Marami pang natitira.
Tumabi kay Naz?
Fahrije, saan mo naiwan ang mga tuwalya? Hindi mahanap ang mga ito.
Nandito na sila.
Sandali lang, tumahimik ka.
Kamusta? Oo?
Minsan, hindi mo na kailangan pang malaman,
kailangan mo lang ng talento ng Diyos.
Maaari itong maging sa negosyo o pang-araw-araw na buhay o anumang bagay na ginagawa mo.
Hindi gusto ng mga tao ang aming ajvar? Hindi ba maganda ang pagbebenta nito?
- Mukhang maganda, ha? - Napakahusay.
Parang hindi ka satisfied.
May gusto ka bang baguhin?
Hindi, hindi, lahat ay mabuti.
- O baka ilagay ang mga ito sa ibang lugar? - Napakagaling nila dito.
Napakagaling ng iyong ajvar!
Sa susunod na kailangan mong maglagay ng label, na may pangalan ng kumpanya,
o hindi ko alam, baka maaari mong isulat ang home-made ajvar,
Ayon sa gusto mo.
wag kang tumingin!
Hindi ito nakatingin. At ako ang iyong ina!
Pero babae ka, mama. Hindi ka dapat tumingin.
Kuskusin mo ang likod mo, baka hindi mo maabot.
inabot ko na. Hindi na ako bata. Bigyan mo ako ng tuwalya.
Itigil mo muna ang tubig!
Ibigay mo sa akin. At huwag tumingin!
Para sa kapakanan ng langit, tingnan kung ano ang nangyari.
Ano ang kanilang ginawa?!
Lume, humakbang ka dito. Itabi natin ang mga hindi basag na garapon, dito.
Kukuha ako ng walis.
Kumuha din ng ilang pala.
Bakit ka bumabato?
Nakikita mo ba na nabasag mo ang salamin?
Nagkataong babae ka, kung hindi, iba ang pakikitungo ko sa iyo.
Mahiya ka!
Buksan mo ang tool bag para sa akin.
Bigyan mo ako ng pandikit,
at ayusin natin dahil bumili ako ng bagong baso.
Labis ang asar ni Mama na sinira ko ito.
Well, hindi mo dapat pagsalitaan ng ganyan ang nanay mo.
Kilala ko si lolo,
pero kapag naririnig kong nag-uusap ang lahat, hindi ako makatiis... nakakaasar.
Gusto mo bang magkaroon ng trabaho at magmaneho paglaki mo?
Sa palagay ko ginawa mo!
Tingnan mo, hindi masama ha?
Maraming larawan si Ema kasama ang kanyang ama.
Well, hindi nila sinunog ang bahay niya tulad ng pagsunog nila sa amin.
Maswerte kaming nakahanap ng lugar na ito.
Paano ko gustong magkaroon ng higit pang mga larawan
kung saan makikita mo siya ng mas malapit.
I swear, walang makakapansin na nasira ito.
Maging si mama ay matutuwa kapag nakita niya ito.
Ilagay ang mga ito sa likod dahil wala nang espasyo dito.
Kakainin natin yan ng kape?
Napag-usapan na natin yan, Bahri.
Halika na. Kape lang, no big deal.
Napag-usapan na namin ang bagay na iyon.
Teka, kape lang.
- Anong ginagawa mo? - Wala.
Baliw ka ba? Bahri, ikaw talaga
nakakabaliw, nakakadiri ka... baliw, nakakadiri...
umalis ka...
Lumayo ka sa akin! Iwanan mo akong mag-isa!
Aso ka!
Ikaw na piraso ng tae!
Zana, takpan natin ito.
Hawakan mo dito.. Hawakan mo ng kamay mo.
Mas maganda sigurong takpan sila ng nylon... naririnig mo ba?
Dapat ba nating takpan sila ng naylon?
Hahawakan sila ng bato mama... pasok na tayo sa loob, nilalamig ka.
Huwag matakot, ito ay napaka-normal, ito ay tungkol sa oras.
Ibibigay ko sa iyo ang aking mga pad, itinatago ko ang mga ito dito.
Alam ko kung saan mo sila itinatago, doon ko sila dinala noong huli.
Pangalawang beses na ito?!
Lumaki ka na, anak ko.
Wag kang umiyak mama.
Magandang hapon.
tinawag ko sila.
Maganda ang ginawa mo, tito Haxhi.
Malaki ang maitutulong nito sa atin.
Umaasa ako.
Pasok ka.
Sandali lang.
Mag-ingat.
Sige na, sige na. Mabuti, ito ay mabuti.
Alam niya kung paano magtrabaho sa mga bubuyog.
Hindi ko na matandaan na sinaksak siya.
Tahimik siyang tao, kahit bata pa siya ay napakakalma.
Tuwang-tuwa siya nang siya mismo ang gumawa ng mga pantal.
Namimiss ko siya, ama.
Miss ko na rin siya.
Hindi namin ito ginagawa para sa iyo, ngunit para sa aming sarili. Para sa ating lahat.
Eto, nagdala ako ng isa pang sako.
Fahrije, tingnan mo lang kung gaano kaganda ang paglabas nito.
Napakabango nito.
Sa tingin ko sapat na ang inilagay natin.
Eto, may dala pa ako.
Sila ay naging medyo mahusay.
Hawakan mo ito dad at ilalagay ko ito.
Ah, kaya ilagay lamang ito doon at ito ay nakadikit sa sarili.
Oo, pinagdikit nito ang sarili. Ito rin.
- Napakaganda nila. - Huwag tayong mag-alala tungkol sa maliliit na detalye.
Nabilang mo na ba kung ilang garapon ang mayroon tayo dito?
At bakit may ganitong kulay ang ilang lids?
- Tingnan mo nanay. - Bravo, napakabuti.
Ilagay lamang ang mga ito nang mas tuwid.
Iwanan mo ito para sa kapakanan ng Diyos, dahil nararapat kang sumayaw at
maglaro at gawin ang anumang gusto mo.
Alam mo ba na kung nawala tayo noong digmaan,
ang aming mga asawa ay mag-asawang muli pagkatapos ng isang buwan
at sa mga babaeng mas bata sa amin.
Hindi ko papalitan ang istasyong ito, gusto mo ba?
Oo, napakabuti, halika.
Bigyan mo ako ng sigarilyo, Naz?
Halika mga babae, bumangon ka, halika at sumayaw.
Zana, sasama ka rin?
Ginang Fahrije?
Hindi mo dapat ginalaw. Dapat tinawag mo ako.
Inaayos ito ni Inay, ngunit ginulo ko siya.
- Magandang hapon. - Kamusta ka Fahrije?
Kailangan mong balutin nang mabuti ang tubo gamit ang lubid.
Edon..
Sa pagkakataong ito ay natagpuan na nila ang mga damit...
Narito ang distornilyador lolo.
Oh anak ko...
Sabay tayong aayusin ngayon.
Fahrije...
- Oo? - Pwede ka nang sumama.
Hihintayin kita dito.
Ito ay numero 087.
Fahrije, ito ang isa...
ito ang relo...
ang dyaket gaya ng inilarawan mo.
Gusto mo ba ng tubig Fahrije?
Hindi ito sa asawa ko!
Hindi ito ang kanyang mga damit.
Fahrije, pakiusap...
matagal na silang inilibing at nawasak...
Nagkamali ka.
Downloaded from subtitlesnest.com