Ah, munting hamak.
Nandyan ka lang pala. Ikaw ay isang masamang bata.
Halika na. Sakay na.
Gaya ng lagi mong ginagawa.
Mga banal na sakramento! Magpapakamatay ka!
Diyos lang ang nakakaalam kung gaano kita kamahal.
- May namatay. - Huh-uh.
- Ito ay Pentecost. - Hindi hindi, ito ay dapat na isang napakalaking isda
kung sila ay tumutunog sa mga kable ng katedral.
Florentino, humiga ka.
Ulitin natin.
Pakiusap?
Ang tolling na ganyan dapat para sa isang gobernador man lang.
O kaya...
Ano?
Ano ito?
America, kailangan mong bumalik sa kolehiyo.
Ihahatid ka ng driver ko. May kailangan akong gawin.
Ang aking pinakamalalim na pakikiramay.
Ang iyong ama ay isang santo.
- Aking pakikiramay. - Patawarin mo ako.
May cholera pa sana tayo
kung hindi dahil sa kanya.
Aking mga pakikiramay, Ginang Urbino.
Tara na, Nanay.
- See you all later, mga ginoo. - See you later.
Mama, titira ako kung gusto mo.
Fermina, naghintay ako
para sa pagkakataong ito sa loob ng 51 taon,
siyam na buwan at apat na araw.
Ganyan katagal kitang minahal,
simula nung una kitang tinitigan hanggang ngayon.
Uulitin ko sa iyo muli
ang aking panata ng walang hanggang katapatan
at walang hanggang pag-ibig.
Florentino Ariza...
umalis ka dito!
Labas!
At huwag mo nang ipakitang muli ang iyong mukha sa mga taon ng buhay na natitira sa iyo.
At sana konti lang sila.
Florentino Ariza!
Florentino!
Ah!
- Hindi iyan telegrama, Carlos. - Halika, halika.
Ihatid ito, pakiusap, kay Senor Lorenzo Daza.
Lumang bahay, Park of Evangels.
Bago sa bayan, isang magaspang na brilyante.
May-ari ng mules, maraming mules.
Salamat, Lotario.
Salamat.
Oo oo, sasama ako. Papunta na ako.
Huling beses na sinisingil mo ako ng 400 gintong piso,
doble yan sa binayad ko sa buong abbey cloister... ano?!
Senor Lorenzo Daza.
Oo.
Oh, magandang balita. Magandang balita!
Walang sagot.
Tingnan ang hugis ng liham.
Hindi U kundi A.
M-ako...
Mm... ako...
mali...
ambon...
nagkakamali...
Senor, Senor!
Tak... nagkakamali...
nagkamali...
Mabuti. Mabuti.
Napakahusay.
Nagkamali, nagkamali,
nagkakamali.
- Anong gusto mo? - Tingnan mo, wala akong ginawa.
Hindi mo ba batiin ang iyong ina?
Florentino, kumain ka na ba?
Kumain ka na ba?
Fermina Daza,
para akong natuto
yan ang iyong kamahalan
walang kamatayang pangalan.
Sinusulat ko itong napakaikling tala
para malaman mo...
Na mahal kita.
- Hindi ka pa natutulog. - Shh!
- May sakit ka ba? - Hindi.
Napakaputla mo, anak ko. Sigurado ka ba?
- Wala akong sakit. - Hayaan mong madama ko ang iyong ulo.
Hayaan mong maramdaman ko ang iyong ulo.
Ano ang sinusulat mo, isang libro?
Hindi, isang sulat.
Lahat ng mga pahinang ito, at ang mga ito ay isang letra lamang.
Pero anong klaseng sulat?
Banal na Ina.
Isa itong love letter.
Oh, aking anak, sino siya?
Ang pangalan ng babae ay...
Fermina Daza.
Bago lang sila sa bayan.
Patay na ang kanyang ina. Ang kanyang ama ay nagmamay-ari ng mga mules.
At, Mama, natuklasan ko ang dahilan ng aking pag-iral.
Huwag kang magsalita ng kalokohan, anak ko.
Ayan yun!
Halika, halika, halika.
Ngunit may pera sa mga mula.
Ibinabalik ba ni Fermina Daza ang iyong pagmamahal?
Natuklasan ko...
hindi ko alam. Hindi kami nag-uusap.
Kaya naman ako nagsusulat ng sulat.
Kung makakahanap ako ng pagkakataon, ibibigay ko ito sa kanya,
pero lagi niyang kasama si tita.
Pagkatapos ay dapat mong manalo sa tiyahin, hindi sa babae.
Siya yun! Ito ay ang batang telegrama.
Lakaran.
Eh-hh.
- Tumayo ako sa tabi niya. - Hindi!
Senorita Daza,
ang hinihiling ko lang ay tanggapin mo ang isang sulat mula sa akin.
- Hindi ngayon. - Kailan?
Pagkaraan.
Corpus Christi.
- Corpus Christi. - Amen.
Maligayang pagdating, Fernando!
Papa, magw-wish ako
Mother Superior isang maligayang Pasko.
Ito ang pinakadakilang sandali sa aking buhay.
Ibigay mo sa akin.
Napakatagal noon. Ginawa ko itong mas maikli.
Teka!
Ito ay isang bulaklak ng pangako.
Pumunta ka.
At huwag mo na akong makitang muli hanggat hindi mo naririnig mula sa akin.
Aking Banal na Ina. Aking Banal na Ina.
Ito ay kolera, aking anak. Ito ay kolera.
- Hindi, Mama. - Aking anak na lalaki!
Binigay ko sa kanya ang sulat.
Ngayon kailangan kong maghintay ng sagot niya.
Oo. Pagkatapos ay tamasahin ang iyong sakit.
Samantalahin ito ngayon habang bata ka pa.
At magdusa, aking anak, magdusa sa lahat ng iyong makakaya,
dahil ang mga bagay na ito ay hindi tumatagal sa buong buhay mo.
Naway sumagot siya kaagad.
Hindi niya gagawin.
Florentino!
Anong kalokohan ang ginagawa mo?
Ito ay hindi isang barkong Amerikano, ito ay British.
Ito ay ang mail mula sa Liverpool. British.
Halika dito.
Ano ang mali sa iyo? Hindi ito pag-ibig.
Ito ay kabaliwan. Bigyan mo ako, bigyan mo ako.
Taas pataas.
Hindi, teka teka.
Lumipad ngayon, pumunta ka.
Ano ang mali sa iyo?
Kailangan mong alisin ang isip mo sa kanya.
Sumama ka sa akin sa whorehouse kung...
Oo?
Oh, magkano ang magpadala ng telegrama
sa nayon ng Piedras de Moler?
- Piedras de Moler? - Uh huh.
Uh... tingnan ko.
Ito ay... wala ito sa aming listahan.
Hindi mo... hindi ka nagpapadala ng mga telegrama sa Piedras de Moler?
- Hindi. - Th... tapos...
magandang araw sa iyo.
Senorita!
Mahal na Florentino Ariza...
Ikinalulungkot ko na mayroon ako
pinaghintay ka ng matagal sa reply ko.
Humihingi ako ng tawad.
Mangyaring sumulat muli sa akin sa lalong madaling panahon.
“Koronahang diyosa, isinasama ko
ang alam kong walang kwentang alaala.
Sinusulat ko rin ang talatang ito bilang parangal sa pagmamahal ko sa iyo.
Naiisip kita sa bawat sandali.
Ngayon na ang tagsibol ay narito, ang mga pag-iisip tungkol sa iyo ay pumupuno sa akin ng buhay.
Mamahalin kita magpakailanman.
Magpakailanman.
Shh-hhh.
Shhh.
- Siya ito. - Syempre siya yun.
- Senorita Escolastica? - Shhh.
Senorita Escolastica,
please turn apart para makausap ko ng private ang binibini.
May importante akong itatanong sa kanya.
Anong kawalang-galang!
Walang kinalaman sa kanya ang hindi ko marinig.
Tapos wala akong sasabihin.
Ngunit binabalaan kita,
ikaw ang mananagot sa mga kahihinatnan.
- Fermina Daza. - Nandito ako.
Masyado na kaming maraming sulat
at masyadong maraming oras ang lumipas.
At ngayon...
nakoronahan na diyosa,
Ginagawa ko itong panata.
Isinusumpa ko sa iyo ang aking walang hanggang katapatan
at walang hanggang pag-ibig,
at hinihiling ko sa buong pagpapakumbaba
na gawin sa akin ang dakilang karangalan na pakasalan ako.
Ikaw...
dapat bigyan mo ako ng oras.
Fermina, sabihin mo na!
Fermina, hindi man ako kasal, ngunit alam ko ang tungkol sa pag-ibig.
Kahit mamatay ka sa takot,
kahit magsisi ka sa huli, dahil kahit anong gawin mo,
magsisisi ka sa buong buhay mo kung sasabihin mong hindi.
Maniwala ka, alam ko ang sinasabi ko.
Oo, napakahusay.
papakasalan kita
kung ikaw... kung mangangako kang hindi ako papakainin
talong.
Sino siya? Sino siya?
Sino siya?
Sino itong Florentino Ariza?
ha?
At sinasabi ni Mother Superior na sumusulat ka sa kanya?
At ikaw... ikaw!
Ikaw ang may kasalanan.
Hindi!
Tiya!
Hindi!
Anak, anak, makinig ka sa iyong ama.
Makinig ka sa tatay mo. Lahat ng ginagawa ko,
Ginagawa ko ito dahil...
Dahil ako...
sige, susubukan ko. Susubukan ko, pero...
but I have to... I have to ex... I have to explain myself.
Kailangan kong ipaliwanag ang sarili ko. Mahirap kasi plain man ako.
Ngunit simula nang mamatay ang iyong ina,
ikaw ay naging...
isang anak na babae... ang anak na babae ay isang hiyas.
Ay isang hiyas. Ako ay... Ako ay... Ako ay isang magaspang na brilyante, ngunit ikaw ay...
ikaw... ikaw ang... ang korona.
And I dont... I dont... I dont work for me.
Hindi kami nagpunta dito para sa akin. Pumunta kami dito para sayo.
Para sa iyo!
Pero hindi mo alam kung paano... basta ang ganda mo.
Ikaw-ikaw-ikaw... ikaw ay... ikaw ay...
masyado kang maganda para magpakasal sa isang telegraph operator.
Mayroon kaming mas malaking isda na iprito, at maniwala ka sa akin... maniwala ka sa akin,
sa iyong edad, ang pag-ibig ay isang ilusyon.
Kristo, sa pamamagitan ni Kristo ay sumusumpa ako,
I swear, I swear to Christ...
Magandang umaga, magandang umaga.
Ikaw at ako ay dapat makipag-usap... lalaki sa lalaki.
Ahhhh.
Nang mamatay ang aking asawa, nagtakda ako ng isang layunin.
Isang layunin...
para maging isang dakilang babae ang aking anak.
Ngayon na... isang mahabang daan ang lalakbayin para sa isang mangangalakal ng mule.
Hindi pa ako nakakainom ng ganito kaaga.
Mas mabuting magsimula na ngayon. Kakailanganin mo ito.
Napunta ako sa bayang ito dahil...
well, narito ang posibilidad ng isang engrandeng kasal.
Pagkatapos ay isang hindi inaasahang balakid
sa planong pinaglaban ko sa buhay ko...
ikaw.
Kaya naparito ako upang gumawa ng isang magalang na kahilingan.
Umalis ka sa dinadaanan namin.
Nakausap mo na ba siya?
Wala sa ganyan. Wala sa ganyan. Ito ay isang bagay para sa mga lalaki
at ito ay pagpapasya ng mga tao.
Maging ito ay maaaring,
Hindi ako makasagot nang hindi ko alam kung ano ang iniisip niya.
Huwag mo akong pilitin na barilin ka.
barilin mo ako.
Wala nang hihigit pang kaluwalhatian kaysa mamatay para sa pag-ibig.
Pack!
- Saan tayo pupunta? - Sa ating kamatayan!
Mas mabuting magpaliwanag ka. Hindi ako aalis.
Dalhin mo sa kanya ngayon.
- Ano ito? - Umalis na sila.
Pupunta sila sa bansa.
- Bilisan mo! - Saan ka pupunta?
Inaalis niya ako.
- Umupo! - Fermina.
Huwag kang maglakas-loob na kausapin siya!
- Saan mo siya kinakausap? - Inaalis niya ako!
Umalis ka sa dinadaanan namin.
Hyah! Hyah!
Bumalik ka. Bumalik ka.
Araw-araw kitang iniisip
Medyo mas iniisip kita
Pinaghiwalay ko ang aking dahilan
May nawasak sa loob ko
Halika, mule.
Araw-araw kitang iniisip
Medyo mas iniisip kita
At palagi kitang iniisip
At patuloy akong nag-iisip.
- Masama iyon. Lima pa. - Alisin ang lahat ng mayroon ako, tama?
Tita Fermina!
Senora, pwede ba kitang tulungan?
Hi, prinsesa, para saan ka nandito?
Pinsan Fermina?
May surprise ako sayo.
Pinsan.
Gusto niyang ayusin ko ang petsa ng kasal.
- Gusto mo? - Syempre.
- Paumanhin, Senoritas. - Gawin itong mabuti sa hinaharap.
Ang sabi ng tatay mo ay itatago ka niya rito kahit isang taon.
Ang isang taon ay wala.
Magpapalitan kami ng telegrama
gaya ng dati naming palitan ng sulat.
At magtatagumpay ang ating pagmamahalan.
Walang tao sa Earth na mas perpekto kaysa kay Florentino Ariza.
At ikaw, Hildebranda, umiibig ka ba?
Isang lalaking may asawa.
20 years older than me.
Nagpapalitan ka ba ng sulat?
Hindi.
Mga lihim na tingin.
Ang lahat ay tila mahirap at imposible ngayon,
pero ang alam ko lang dapat matuto tayong maging masaya ng walang pagmamahal.
At sa kabila nito.
Masaya kung walang pagmamahal?
Oo.
Masaya nang walang pag-ibig.
Gusto kong kainin ang malambot na laman
sa bawat salitang isinulat niya sa akin
paulit-ulit. Sana mabuhay ako.
- Ngunit ang panganib ay nasa lahat ng dako. - Apoy!
Kung hindi ka papatayin ng pagdurusa ng iyong sariling puso,
ang paulit-ulit na digmaang sibil.
At nariyan ang sakit
na nagmumula sa pagitan ng pagputok ng dugo,
ang nakamamatay na nakakasakal na yakap ng kolera.
Mga patay na kolektor! Ang aking anak na babae ay...
Siya ay mas imposibleng mahulaan kaysa sa digmaan.
Hinawakan niya,
tapos bigla syang bumitaw.
- Tatay! Patay na rin siya. - Hinawakan niya,
binitawan niya.
Florentino!
Dito sa taas!
Itigil mo na, itigil mo na. Magiging lahat kayong tatlo, pangako ko.
Lahat sa magandang panahon.
Kaya alin ang magiging?
Hindi, malapit nang bumalik ang aking minamahal.
Kailangan kong panatilihing malinis ang aking sarili.
At mawawala lang ang virginity ko sa pag-ibig.
Oooh.
Iyan ay isang masamang ideya.
Huwag kang pumunta, Florentino.
Babalik ako... ngunit hindi para sa ilang oras.
Tara na, tara na.
Kaya lumipas ang pinakamasamang taon ng buhay ko.
Isa-isa kong binilang ang walang hanggang minuto
habang hinihintay ko ang kanyang pagbabalik.
Pero wala akong pakialam.
Ako ay magbabantay hanggang sa walang hanggan.
Babantayan ko hanggang sa mamatay ako kung kinakailangan.
Nagpupuyat ako para sa kanya sa tabi ng parola.
Ang puso koy parang dagat... walang katapusan at walang hanggan,
kahit na ito ay kasinggulo ng mga alon na humahampas.
Florentino, anong ginagawa mo dito?
Si Ricardo, babalik mamayang gabi ang binibini na pakakasalan ko.
hinihintay ko sya.
Halika na. Halika na!
Si Ricardo na tagabantay ng parola ang tanging kaibigan ko.
Hindi niya maintindihan.
Dapat nandito ako para iuwi siya.
Ipinagkatiwala ko sa iyo ang awtoridad na patakbuhin ang sambahayan na ito...
at ibigay sa iyo ang mga susi sa iyong buhay.
Koronahang diyosa, ikaw ang pagdating ng bukang-liwayway.
Tulad ng tagsibol, bumalik ka sa isang bagong panganak.
Nay, Nay, ayan na, Nay! Oo, oo. Halika, halika.
- Iyon din? Iyang isa. - Hindi hindi, ang isa doon.
Salamat.
Coconut candy!
Mga matamis para sa iyong sinta.
Coconut candy!
Ang Arcade of Scribes ay hindi isang lugar para sa isang nakoronahan na diyosa.
Hindi.
Hindi, pakiusap.
Kalimutan mo na.
A-a-ano ang ibig mong sabihin na kalimutan mo na?
ako lang...
narealize ko lang
this... this moment when I saw you.
Ano?
Ano ang napagtanto mo?
Ano ang nasa pagitan natin...
ay walang iba kundi isang ilusyon.
It... pinadilim nito ang aking mga mata.
Patawarin mo ako.
Ikaw... ikaw lang...
napagtanto ito?
Oo.
The moment na nakita kita.
Pagalingin mo siya.
Pakiusap.
- Dr. Juvenal Urbino? - Siya ay isang abalang tao.
- Ito ay kagyat. - Hindi. Mga appointment lamang.
Kolera... may kolera ang aking maybahay.
Hindi, hindi ka maaaring umakyat doon. Kailangan mong magsuot ng maskara.
Ako si Hildebranda Sanchez, ang pinsan ng pasyente.
Nasa taas siya.
Nais kong naroroon ka, mangyaring, kapag sinusuri ko siya.
Kasama niya ang kanyang ama.
Oh salamat. Salamat sa pagpunta.
I pray to God na may magawa ka.
Sabi nila mas alam mo ang cholera kaysa sa...
Sa ilalim ng dila.
Nagsusuka?
Ilang beses? Minsan, dalawang beses?
Dalawang beses.
Pagtatae?
- Malala? - Hindi ko...
- Ano? - Ako... hindi ko alam.
Hindi pa ako nakakaranas nito.
Umupo ka, pakiusap.
Isa itong impeksyon sa bituka.
Ano? Hindi ito cholera?
Hindi. Magrereseta ako ng gamot.
Tatlong araw sa bahay at magiging maayos na siya.
Narinig mo ba yun? Oh.
Doktor, teka teka.
Doktor, maghintay! Paano mo natutunan ang tungkol sa cholera?
Ako, eh, nag-aral sa Paris sa ilalim ni Propesor Proust.
Lahat ng mga bagay na nagawa mo para sa lungsod... ang malinis na tubig,
- saradong dumi sa alkantarilya... - Ang iyong anak na babae.
- Oo? - Napakaganda niya.
Salamat.
Senorita.
Gusto ko, um...
kunin ang iyong pulso.
Ilabas mo ang iyong dila, pakiusap.
Mm-hmm.
Para kang isang... isang bagong-sibol na rosas.
Salamat.
Gusto mo ba ng musika?
Ano ang punto ng tanong na iyon?
Mahalaga ang musika para sa kalusugan ng isang tao.
Hindi! Hindi, huwag! Doktor!
huwag kang pumunta. Nakita ko lahat.
Nakita ko lahat.
I... Sinabi ko sa anak mo na para siyang rosas.
Tama na, ngunit isa na may napakaraming tinik.
Taas taas taas! Buksan mo ang bintana at humingi ng tawad.
Wala akong dapat ihingi ng tawad. Isinara ko ang bintana para hindi masilaw sa araw.
Huwag mo akong balikan, okay? Gawin mo ang sinasabi ko.
Sabihin mo... ngayon na!
Inaalay ko sa iyo ang aking taos-pusong paghingi ng tawad, ginoo.
Ang kanyang edukasyon.
Hayaan mong ihatid kita sa karwahe.
Senor.
I... Hihingi ko ang iyong pahintulot
na sumulat sa iyong anak na babae.
Ahh.
Pupunta ako at hahanapin ko siya. Hindi ko siya pababayaan.
Ang tadhana ko sa buhay ay ang mahalin si Fermina.
I will win her back.
Hildebranda, tingnan mo!
Ay, maganda!
Mmmmm, isa pa.
Gala Placidia, sinabi ko sa iyo na huwag tanggapin ito.
Oh, alam ko na, milady,
ngunit mahirap tumanggi kay Dr. Urbino.
ilan na yan ngayon?
pito.
- Dapat kang tumugon. - Hindi natin ito pag-uusapan.
Dapat tayong magmadali.
Inaasahan tayo ng Belgian photographer.
Gala Placidia, tulungan mo kaming magbihis.
Oh, oo, milady, ito ay perpekto.
Mga babae, napakatahimik.
Magbibilang ako hanggang lima ngayon.
Isa dalawa tatlo...
apat, lima.
Isa dalawa tatlo!
Benny Centeno!
Benny, Benny, Benny...
Tumabi ka! Tumabi ka!
Benny! Kampeon!
Pumasok ka na, dadalhin kita kung saan mo gustong pumunta.
Benny, Benny, Benny!
Sino si Benny Centeno?
Nanalo lang siya ng boxing championship sa Panama.
Oh.
Napakaganda nito.
Maaari kong gugulin ang natitirang bahagi ng aking buhay dito.
Oh, ay, pinapatay ako ng aking bota.
Kailangan kong alisin ang mga ito.
Aalisin ko na rin ang akin.
Tingnan natin kung sino ang unang matatapos.
Oh!
Mmm.
Nanalo ka. Nanalo ka.
Ngunit ngayon napagtanto ko na hindi ito ang aking bota.
Ito ang wire cage sa ilalim ng aking palda.
Hmm, wala nang mas simple.
Hubarin.
hindi ako titingin.
Ay!
Naghihintay ako.
Gusto na naming umuwi.
Whoa whoa whoa.
Basahin ang aking mga sulat. Gusto ko ang sagot mo.
Napakaganda niya.
Nang tinakpan niya ang kanyang mga mata at nakita ko ang kanyang perpektong ngipin
sa pagitan ng mala-rosas na labi, gusto ko...
oooh, eeeoh.
Gusto ko siyang lamunin ng halik.
Anong kalapating mababa ang lipad mo.
Mahal na Senor Urbino,
Binibigyan kita ng pahintulot
para makausap ang tatay ko.
Senora.
Patawarin mo ako sa paghihintay sa iyo, Transito,
pero kailangan kong magpractice ng pagkanta.
Hindi mo alam kung kailan magkakaroon ng libing, eh?
Pero, pakiusap.
Kaya...
May problema ba?
Nakukuha mo ang perang ipinapadala ko bawat buwan?
Salamat. Isa kang mabait na tao, Don Leo.
Hindi ako mabait. ako lang,
hindi katulad ng kapatid kong si Pius. May kailangang gawin.
Dapat ay gumawa si Pius ng maayos na probisyon para sa aking anak.
Well, hindi niya ginawa at ginawa ko.
Kaya?
dumating na ako...
para tanungin kung matutulungan mo siya.
- WHO? - Pamangkin mo.
Anak kong si Florentino.
Anong klaseng tulong?
Isang trabaho.
Well, akala ko may trabaho siya sa telegraph office.
Oo, ngunit hinihiling ko sa iyo na humanap siya ng ibang trabaho...
kahit anong trabaho, basta malayo.
Ilang daungan ang nawala sa gubat kung saan...
kung saan walang mail, walang telegraph.
Isang durog na puso.
Oo.
Hmm.
Hmmm. Kumusta naman ang Villa de Leyva?
Gaano kalayo iyon?
Oh...
mga tatlong linggo.
Ako ay wala.
hindi ako magpapagaling...
hindi sa lahat ng panahon.
Tinamaan ako ng kidlat ng pag-ibig
at nasunog na hindi na naayos.
Isa siyang splinter na hindi mabubunot.
Parte siya sa akin, kahit saan ako magpunta.
Kahit saan, nandoon siya.
- Kamusta. - Fermina.
Anong ginagawa mo?
Patayin ang ilaw.
Gusto ko...
ganap na kadiliman.
Nakalimutan mo, Doktor, ito ang unang pagkakataon
Nakitulog ako sa isang estranghero.
Mahal mo ba ako?
Huwag kang matakot.
Kami ay mag-asawa.
Nais kong mahalin mo ang bawat...
bawat sandali ng ating honeymoon.
Hindi na ako makapaghintay na ipakita sa iyo si Paris.
Ito ay isang...
lungsod ng pag-ibig.
meron ka
magandang ngiti.
Salamat.
Sa tingin ko ang aking pang-amoy
ay overdeveloped.
Well, iyon ay dahil ang iyong olfactory organ ay...
Im sorry nabanggit ko ito.
Shhh.
Wag mong kalimutan na nakilala ko na sila dati.
Naaalala ko ito nang husto.
At galit pa rin ako.
Ive... Ive never been able to understand how your thing works.
Kung gaano ito kakulit.
Mas pangit pa sa bagay ng babae.
Oo.
Bukod dito, sa tingin ko ito ay may...
masyadong maraming bits dito.
Nakapagtataka iyon.
Ang aking doctoral thesis ay nasa kalamangan...
Ayoko ng medical lesson.
Hindi hindi.
Ito ay magiging isang aral sa pag-ibig.
Ang itim na bandila!
Iyan ang watawat ng salot. Bigyan sila ng malawak na puwesto.
Mangyaring, tulungan kami!
Kapitan!
- Namamatay sila sa cholera! - Kolera!
Pakiusap!
Magandang Langit! Mag-ingat, huwag masyadong lumapit...
Mangyaring, tulungan kami!
Kapitan! Tulungan mo kami!
Kolera!
Tulungan mo ako! Pakiusap.
Huwag kang umalis.
Diyos! Ano yan?
Tulungan mo ako! Pakiusap!
Panatilihin siyang ligtas, protektahan siya mula sa kapahamakan.
Magandang gabi, aking kinoronahang diyosa.
go go. Sige at kalimutan mo na ang lahat.
Hindi ito nangyari.
Sino ang nakatira sa cabin na iyon... ang gitna?
- Tatlong babae. - Tatlong babae?
Mayroon silang tatlong mga cabin at pareho silang magkakaugnay.
Ito ay gumagawa ng isang malaki.
- Sino sila, ang mga babaeng ito? - Hindi ko alam.
- Sige lang. - Makikita natin.
- Tingnan ang kanyang mga mata? - Nako, Rosalba.
Napaka-sweet niya tingnan.
At sobrang nahihiya.
Ito ang mga mahiyain na dapat mong abangan.
- Maingat, ito ay marupok. - Umalis ka sa daan.
Nakatitig siya sayo.
Bye!
Fermina, ang aking panata...
Sinira ko ang aking panata.
Hindi ka na dapat bumalik, anak.
kinailangan ko.
Bakit?
May nangyari at...
Kailangan kong maging malapit muli kay Fermina, Mama.
- Iyon lang. - Ngunit wala siya dito.
Anong ibig mong sabihin na wala siya dito?
Nasa Paris siya sa kanyang honeymoon.
Matagal siyang mawawala... mahigit isang taon.
Siguro dalawang taon.
- Hindi totoo yan, Mama. - Ito ay totoo, aking anak.
- Hindi. - Ito ay totoo.
Hindi bababa sa dalawang taon.
- Hindi. - Hindi, Mama.
Please wag kang umiyak.
Oh.
Please... wag mong sayangin ang buhay mo.
Dapat kalimutan mo na siya.
Dapat humanap ka ng iba na tutulong sayo na makalimot.
Hindi ko makakalimutan, Mama.
Senora, senora! Mag-ingat ka! Senora!
- Senora. - Halika, mga lalaki.
Open fire!
Sinira nila ang bahay ko, Transito!
Sinira nila ang bahay ko.
Pasok ka.
Kailangan ko ng kama...
sa sahig, kahit saan.
Hanggang sa maitayo ko muli ang aking bahay.
Sino ang nakakaalam kung gaano katagal ang digmaang ito.
Halika, uminom ka.
Dapat manatili ka rito.
- So mayroon kang silid? - Hindi.
Ito ay isang kahihiyan. Masyadong maliit ang sarili kong kwarto.
Pero kung ayaw mo...
pagbabahagi sa aking anak.
Florentino?
Isang emergency.
Ang Balo Nazareth, ang kanyang bahay ay nasira.
Ang digmaan ay walang paggalang sa sinuman.
Kailangan niya ng kama. Maaari kang matulog sa iyong duyan.
Takot na takot ako!
Kung hindi sapat ang pagkawala ng aking asawa,
ngayon ito.
Namatay siya tatlong taon na ang nakakaraan.
Tulungan mo ako, tulungan mo ako.
Palaging hinubad ng aking namatay na asawa ang aking mga sintas.
Tulungan mo ako, pakiusap.
Tulungan mo ako.
Hindi pa ako nakahiga sa iisang kama
sa ibang lalaki...
ay... maliban sa namatay kong asawa.
Nasa kabaong siya ngayon
sa ilalim ng lupa.
Masayang masaya ako!
Masaya ako kasi ngayon lang
malay ko ba talaga
kung nasaan siya
kapag wala siya...
bahay!
Babae.
Numero uno...
hindi kilalang babae sa bangka.
Ang una...
nakakamangha...
pagsabog.
Number two...
ang Balo Nazareth...
habang ginagawa ito,
ang pag-uusapan lamang ng kanyang namatay na asawa.
Bilang tatlo...
Esmeralda Arau...
isang payat, kumikislap na tadpole
sino ang magdadala sa akin sa mga pako.
Numero apat...
Maria Estevez...
lubhang mapanganib.
Malapit na kami sa kalye,
kahit sino ay maaaring makarinig sa amin.
Ito ang lunas sa sakit
ng Fermina.
Ano ito?
Wala, anak, wala.
- Para sa isang sandali... - Ano?
Hindi ko alam kung sino ka.
Ito ay nangyayari sa akin at higit pa,
ngunit ito... ito ay pupunta.
Ibigay mo sa akin ang iyong kamay. Ibigay mo sa akin ang iyong kamay.
Ma... May gagawin po ako, Mama.
Trabaho? Anong trabaho? Kailangan mong maghanap ng trabaho at mabayaran.
Hindi kita kayang panatilihing habang buhay.
I... I... may sasabihin ako sayo.
Ikakasal ka sa balo.
Oh hindi.
- Ano ang sinabi mo? - Ma... Mama...
Sabi mo may sasabihin ka sakin?
Oo, naniniwala ako sa totoo lang...
Nalalampasan ko na ang pinakamasama.
Ano nga ulit ang pangalan niya?
Fermina. Fermina.
Fermina.
Nagsisimula akong makaramdam ng kalayaan.
Wala na ang sakit. Ito ay nawala.
Ngayon, kinailangan ang Paris, ang lungsod ng pag-ibig, upang maisakatuparan
ang pinagpalang pagbabagong ito.
Ngunit narito kami sa aming pinakamamahal na kaibigan.
Kami ay mas masaya kaysa sa maaari mong malaman na narito.
At isa pa, tuwang-tuwa kami
hindi na dalawa, kundi tatlo.
Ang dakilang layunin ng kasal ay naging malinaw sa lahat
at nagpapasalamat kami sa iyo, aming mga mahal na kaibigan, para sa iyong init
at ang iyong pagbati.
Well, iniisip ko kung gaano ito katagal
bago ka dumating nagmamakaawa sa akin.
- Anong gusto mo? - Isang trabaho.
Binigyan kita ng trabaho...
sa Villa de Leyva at itinapon mo.
Iba na ngayon.
Gusto kong yumaman tulad mo.
Hindi ako mayaman.
Ako ay isang mahirap na tao na may pera
na hindi pareho.
Bakit mo gustong maging mayaman?
Upang ako ay maging isang tao sa lipunan,
Kailangan ko... Kailangan kong maging karapat-dapat sa isang dakilang babae na hindi ko mapigilang mahalin.
Sino siya?
Kasal?
Oo, pero hinihintay kong mamatay ang asawa niya.
Matanda na ba siya?
Hindi, pero maghihintay ako kahit gaano pa katagal.
- Baliw ka. - Bakit?
Dahil ang kabaliwan ay tumatakbo sa pamilya.
Sumunod ka sa tatay mo.
Hindi mo siya kilala, kapatid kong si Pius.
Alam mo kung ano ang kanyang mga huling salita?
Sinabi niya Ang tanging pinagsisisihan ko sa pagkamatay ay hindi ako namamatay para sa pag-ibig.
Sinabi niya yun?
- Talagang sinabi niya iyon? - Sa kanyang higaan ng kamatayan.
Gayunpaman, sa buong buhay niya ay binastos niya ang lahat ng nakikita.
Kaya...
gusto mo ng trabaho sa River Company of the Caribbean.
Oo, oo.
Well, magaling ka ba
sa, um, pagsulat ng mga liham?
Sa tingin ko, ako...
Ako... nagsusulat din ako ng tula
Nagpasok ako ng tula taun-taon sa Poetic Festival.
Hindi pa ako nanalo, pero...
Kaya, mayroon kang paraan sa mga salita, ha?
- Oo. - Mabuti.
Marahil ay maaari mong sabihin sa akin
ano ang ibig sabihin nito.
Sa birthday ko last year
may nagsalita sa aking karangalan.
Sinabi niya na nagdusa ako ng lucid dementia.
Ngayon ano ang ibig sabihin nito?
Ang ibig sabihin ng Lucid dementia ay halatang baliw ka.
Sinabi ko sa iyo na ito ay tumakbo sa pamilya.
Simula bukas. Clerk sa lupon ng mga direktor.
Tamales! Tamales!
Mga mahiwagang tinta.
Napakagaan na suntok.
Invisible na tinta para sa iyong lihim na sulat.
Sir?
II...
- Gusto ko... - Wala kang dapat sabihin.
Alam ba niyang mahal mo siya?
Oo.
Oo, at siyempre, mahal ka niya.
Oo.
Alam ba ng mga magulang niya?
Hindi, hindi nila ginagawa.
Anong tawag mo sa kanya?
Aking bulaklak.
Sige, ito ang masasabi mo.
Ang ganda ko
at mahal na bulaklak.
Walang makakaputol
ang tangkay
ng ating pagmamahalan.
Ang aking buhay, ang aking kaluluwa,
magpakatatag ka.
Huwag kang susuko.
Binibinyagan kita sa pangalan ng Ama...
Huwag kang susuko.
Hindi ako marunong magbasa o magsulat.
- Huwag kang mag-alala, kaya ko. - Nakuha ko ito.
Babasahin mo ba ito sa akin at baka magsulat ng sagot?
Oo.
Ang maganda at mahal kong bulaklak.
Walang makakaputol ng tangkay
ng ating pagmamahalan.
Ang aking kaluluwa, ang aking buhay, maging matatag.
Huwag kang susuko
dahil mas malalim ang ating pagmamahalan
kaysa sa pinakamalalim na karagatan. Emilio.
Iyan ay... iyan ay isang napakagandang sulat.
Iyan ay isang kahanga-hangang sulat.
Alam ko kung ano dapat ang sagot mo.
Dapat itong tumigil.
- Ito ay dapat itigil. - Ano ang dapat itigil?
Ang aming kape ay nasa matibay na brown na sako.
Mag-load nang maayos, ngunit huwag mapagod ang iyong likod.
I-disload sa Miami, itong mga butil ng kape
at panatilihing tuyo ang mga ito...
...sa anumang paraan. - Ano ang tawag mo dito?
- Isang bill of lading. - Isang bill of lading?
- Oo. - Sa tula?
Oo.
At ito...To James Robinson and Company, Lombard Street,
London, England. Mga minamahal na ginoo.
Sumulat ako ng buong sigasig na maaari kong tipunin
upang pasalamatan ka para sa iyong katangi-tanging sulat ng ika-16 ng Agosto.
Bumibilis ang tibok ng puso ko habang binabasa ang bawat salita.
Oh, mga ginoo, sa lahat ng lambing sa aking pagtatapon,
Hinahalikan at niyakap kita at pinirmahan ang sarili ko, maglakas-loob kong sabihin...
...Adoringly.
Hindi ito business letter.
Isa itong love letter.
Pag-ibig ang tanging bagay na interesado ako.
Hmm.
Well, ang gulo
kung wala ang ilog nabigasyon, walang pag-ibig.
Dapat itong tumigil.
Kung hindi ka makapagsulat ng isang direktang liham ng negosyo,
mapupulot ka ng basura sa pantalan.
Pero kailangan ko ng pagmamahal.
Don Leo, kailangan ko ng pagmamahal.
Kailangan ko ng pag-ibig.
Dona Blanca.
- Magandang hapon. - Dona Blanca, napakasaya na makita ka.
- Napakaganda mo, Dona Blanca. - Kilala mo ang aking manugang?
Oo, siyempre, Dona Blanca.
Oh, kasama niya ang aking anak sa paaralan.
Oo, nagpintura kami sa parke.
Nagkita kami sa Paris.
Akala ko charming siya.
Siya ay, sayang,
isang iskandalo sa kanyang pamilya.
- Inay, pakiusap. - Tila, walang batas,
tao o banal,
hindi pinansin ng kanyang ama.
At ngayon ay tumakas na siya.
Ito ay inaasahan lamang mula sa mga mules.
Hindi siya kumakain ng talong...
at hindi tumutugtog ng piano.
Ngunit siya ay nag-aaral ng alpa.
- Oh, maglaro ka para sa amin. - Oo.
- Oh, gawin, mangyaring, oo. - Sa tingin ko hindi.
Ihain ang tsaa.
Buweno, anong balita mula sa dakilang mundo?
Sinabi ni Don Leo XII ng River Company na magreretiro na siya!
Oh, ilang taon na niyang sinasabi yan.
At kung gagawin niya, sino ang hahalili sa kanya?
- Ay, may pamangkin siya. - Isang illegitimate na pamangkin.
- Florentino Ariza. - Mmm.
Kilala ba natin siya?
Ilang beses ko na siyang nakita,
pero hindi ko matandaan kung anong itsura niya.
Oo, kakaibang tao.
Imposibleng ilarawan.
Siya ay...
hindi siya tao.
Siya ay isang anino.
Oh. Kilala mo siya?
Ako ay may aking panahon.
Kakaiba.
Kahapon lang, sinabi ko sa anatomy class ko
na ang mga babaeng may asawa ay may regla
kasing dalas ng tatlong beses sa isang linggo.
Kailan tayo makakalipat sa sarili nating bahay?
- Hindi pa. - Kailan?
Hindi hanggang sa mamatay ang iyong ina.
Nagpakasal ako sa isang mahina.
Magiging mas mahusay ka ba sa Florentino Ariza?
Hindi mo siya nakikita...
pero ginagawa ko.
Gaano ako kasaya ngayon.
Magiging masaya kaya ako sa kanya?
Mahirap na tao.
Ah, ako si Dr. Juvenal Urbino.
Gusto kong makita si Don Leo.
Siesta niya. Pakiusap, maghintay.
Dapat ay gising na sa loob ng limang minuto.
At ikaw ay?
Ang kanyang pamangkin at punong klerk, si Florentino Ariza.
Tulog pa.
Pakiusap.
Gusto mo ba ng kape?
Gusto mo ba ng musika?
Gusto ko ang musika ni Carlos Gardel.
Nakita ko. Sikat na musika.
Oo pero...
dapat nating patuloy na itanghal ang pinakamahusay na musika sa ating lungsod.
Dapat nating i-import ang pinakadakilang mga artista
mula sa Europa.
Hmm.
Ginagawa ko ito.
At syempre ang Poetic Festival.
Iyon ang ideya ko. Ako... Sinimulan ko ito ilang taon na ang nakakaraan.
Oo, alam ko, alam ko.
Ah, sana dumalo ka.
ibig kong sabihin. Baka maglagay pa ako ng tula.
Talaga? Nakakatuwa.
Siyempre, kailangang...
makalikom ng pera para sa mga bagay na ito.
Kaya nga nandito ako para makita ang tiyuhin mo.
Hmm. Hmm.
Sinusuportahan ako ng aking asawa dito.
sasabihin ko pa.
Ang aking asawa ang mismong kaluluwa ng aking mga pagsusumikap.
Kung wala siya, wala ako.
Mahal ko ang aking asawa.
Salamat sa Diyos at gising na siya ngayon.
Mga binibini at ginoo,
damas y caballeros,
Tinatanggap kita sa Poetic Festival.
Tulad ng mga nakaraang taon,
magiging Golden Orchid ngayong taon
ipinakita ng walang iba kundi...
ang asawa ko.
Nasa tamang oras.
At ang nagwagi sa Golden Orchid ngayong taon ay...
Wing Wu Peng.
Ano?!
Ito ay isang iskandalo!
Ano ang pangalan?
Parang Chinese. Imposible naman.
- Basahin ang kanyang tula. - Oo.
- Ang iyong katawan ay isang banal na hardin... - Maniwala ka sa akin,
ang puso koy sa iyo.
Alam kong dapat may pinasok kang tula
dahil sa kung paano nanginginig ang bulaklak sa iyong lapel.
Kaya naman tinanggal ko yung akin.
Ang iyong katawan ay isang banal na hardin...
Gusto mo bang makita kita sa bahay?
Pumunta, kabayo, pumunta.
Ikinalulungkot kong naging tahimik ako, ngunit...
Galit na galit pa rin ako.
Naiintindihan ko.
Ngunit dapat nating sabihin sa isat isa ang ating mga pangalan.
Ako si Florentino Ariza.
Sara Noriega.
Salamat. Mabuting kalusugan.
Gusto mo bang makita ang aking mga album?
- Ano ka? - Mga album...
mga larawan ng mga pampublikong kaganapan.
Isa akong guro ng sibika, tingnan mo.
Talaga? Syempre gusto ko...
para makita sila.
Ano ito?
Pwede ba akong maupo sa tabi mo...
- at umiyak? - Syempre.
Syempre.
Hmm.
Ako ay sobrang...
nabigo.
Hindi ko mapigilan.
Siguro dapat mong paluwagin ang iyong bodice.
Makakatulong ito sa iyo na makaramdam ng higit pa...
komportable, alam mo ba?
Maaari ba akong tumulong?
Bukas ay gagawin namin ito sa kama.
Ikaw ay lubos na kahanga-hanga.
Sabihin mo sa akin, paano mo ilalarawan ang pag-ibig?
- Pag-ibig? - Mm-hmm.
Ang pag ibig ay...
ang pag-ibig ay ang lahat ng ginagawa nating hubad.
Espirituwal na pag-ibig mula sa baywang pataas,
pisikal na pagmamahal mula sa baywang pababa.
Mm-hmm, oo,
hating pag-ibig.
Maaaring tula iyon...
Hating Pag-ibig.
Oo, maaaring ito ay.
Sabay nating isulat,
isang tula sa hating pag-ibig.
Mapapasok natin ito sa Poetic Festival sa susunod na taon.
Tiyak na mananalo kami.
- Sabihin mo sabihin mo! - Oo.
Magandang ideya yan.
Hating pag-ibig!
Kumalma ka! Kumalma ka!
Tumigil ka, huminahon ka, kabayo!
- Miss? - Kumalma ka.
Miss?
Pakiusap, hayaan mo akong bigyan ka ng elevator.
Pakiusap.
Salamat.
Hoy! Hoy!
Ako nga pala si Florentino Ariza.
Olimpia Zuleta.
Inaalis na ba kita?
Hindi talaga. Hindi talaga.
Ako ay nasa matinding problema kung nawala ang aking payong.
- Bakit kaya? - Binigyan ako ng asawa ko.
Oh.
Matagal nang kasal?
Mahigit isang taon lang.
Nobya lang.
Napakaseloso niyang lalaki, asawa ko.
Anong ginagawa niya?
Nagtitinda siya ng mga trinket sa palengke.
- Oh. - At mga kalapati.
Excuse me, sir? Nandito na tayo.
Oo, senora. Ho, ho!
Paano kita pasasalamatan?
Maaari mo akong ipagbili ng kalapati.
Hindi sila ibinebenta.
Kung gayon ano ang dapat kong gawin upang makakuha ng isa?
Well, mahanap mo siya sa isang bagyo.
Ibinalik mo siya sa kulungan.
Ganito ako magpasalamat.
Umalis ka! Iwanan mo akong mag-isa!
Umalis ka! Umalis ka!
Hindi ko alam kung sino ka!
- Hindi ko alam! - Tulungan mo ako!
Sino ako? Sino ako?
At kaninong anak ka?
- Akoy sa iyo. - Kanino ka anak?
- Gising na. Ingatan mo siya! - Ay! nakatulog ako.
Nasaan ako ngayon?
Uh, Rosy... Rosy Martinez.
- Oh. - Sino itong Rosy Martinez?
Mula sa kwentong pambata noon pa man...
Bigyan mo siya ng almusal.
Oh!
Sa wakas nandito ka na.
Oh! Saan ka nanggaling?
Hindi ka pupunta para makita ako.
Oh, ikaw maliit na bata! Napakagandang bata!
At ang pangalan niya ay...
pangalan niya...
Ipagpatuloy mo! Go! Go!
Bumalik ka sa iyong mga kalapating mababa ang lipad!
Sinamantala mo!
Ang tanging sakit na natamo mo ay kolera.
Hindi, Mama. Nalito mo ang kolera sa pag-ibig.
Mm-hmm.
Hindi mo ba nagustuhan ang mabait na ginoo?
ha?
Dapat kitang makita muli.
At sa isang dahilan lang.
Hindi ganoon kagandang gentleman.
- Senor Ariza? - Oo.
Pinapadala sa iyo ito ng babaeng kalapati
at nagsasabing mangyaring panatilihing naka-lock ang hawla.
Um, kung lumipad muli ito, hindi na niya ito ibabalik.
Sa maraming paraan ito ay makasalanan.
At isa akong santo.
Dahil nakikita mo, Ricardo, nagpumilit ako.
Sinira ko ang kanyang mga depensa at sinugod ang kuta.
Hindi tumanggi si Olimpia Zuleta sa mga pagpupulong na inayos ko.
But then, nabuhol ako sa sarili kong lambat.
Akala ko magiging pareho
tulad ng nangyari sa iba.
Isa pang ruta ng pagtakas mula sa Fermina.
But then, I found myself falling for her.
At naging manliligaw ako sa paghabol.
Hinabol ko siya.
Ako ang manliligaw na hindi nagpakita ng mukha.
Hindi na ako makakaamoy ng turpentine...
nang hindi iniisip ito
mapagpalang hapon.
Hindi, teka, teka.
Ano?
Anong ginagawa mo?
Makikita mo.
Hindi!
Hindi! Hindi!
Sinabi niya sa pulis kung bakit niya ito ginawa.
Hindi ka binabanggit.
Wala nang buhay, wala na
Wala nang ulan, wala na
Wala nang simoy, wala na...
Umiiyak ang langit para kay Olimpia.
At ako rin.
Wala nang iyakan, wala na
Wala nang takot, wala na...
Ano bang nagawa ko? Ano bang nagawa ko?
Dalhin mo ako diyan
Saan ka naroroon
Dalhin mo ako diyan
Saan ka naroroon
Dalhin mo ako diyan.
Ano ang... para saan siya pupunta sa palengke sa ganitong oras ng gabi?
So kaninong anak ako, Mama?
Eh kanino ba ako anak?
Sana nagustuhan ng nanay mo ang pagkanta ko.
Alam kong gagawin niya. Alam ko.
Ang tanging pinagsisisihan ko sa pagkamatay
ay hindi ako makakanta sa sarili kong libing.
Mabubuting tao!
Mabubuting tao.
Mga kababayan,
tayo ay nagtitipon dito sa bukang-liwayway ng isang bagong siglo.
Ang ika-20 siglo ay makikita ang wakas
ng paghihirap ng tao.
Ang ika-20 siglo
magdadala sa atin ng pagkakaisa, kapayapaan,
at ito ay magdadala sa atin ng liwanag!
474...
Peruvian spinster, Luisa...
Guro sa Sunday school.
Ang aking kapalaran sa buhay
ay ang mahalin si Fermina.
Senor?
Senor.
Doon please.
Halika, halika!
Mm-hmm.
Mmm.
Subukan mo.
Sabihin mo sa akin kung ano ang iniisip mo.
Masarap. Talagang napakasarap.
Ano ito?
Talong.
Higit pa, mangyaring.
Marahil, bilang isang gawa ng pag-alala,
dapat nating pangalanan ang susunod nating anak
Talong Urbino.
Mahal kita
higit sa lahat.
Higit sa sinuman sa mundo.
Ang mahalaga sa kasal ay hindi kaligayahan
ngunit katatagan.
At pag-ibig.
Walang mas mahirap kaysa sa pag-ibig.
Senora, bilhin mo ang mga parakeet ko. Tingnan mo, napakaganda nila.
Senor Ariza,
nais naming magpasalamat sa iyo.
Sorry ha?
Sumulat ka ng mga liham para sa amin.
Ah oo. Naalala ko, oo.
Noon lang ako nagsulat ng liham para...
para sa parehong magkasintahan. Parang nagsusulat sa sarili ko.
Kasal na kami ngayon.
Mabuti.
Gusto ka naming itanong, magiging ninong ka ba?
Oo naman.
Siya ang aming unang anak.
Oo, pararangalan ako.
mapapahamak ako. Katulad ka ng tatay mo.
Well, pumunta lang ako para sabihin sayo
Nagpasya akong magretiro
at hinihirang kita bilang presidente ng kumpanya.
At ikaw, senorita, mangyaring huwag mag-atubiling magpatuloy.
Isinusumpa ko sa aking salita ng karangalan na hindi ko nakita ang iyong mukha.
Kaya, pakiusap.
Shh!
Shh. Itigil mo yan.
Gisingin mo si Fermina. Linggo ngayon.
Linggo ngayon. Youve... youve missed mass.
Hindi mo kinuha ang iyong komunyon
nang hindi bababa sa tatlong linggo.
Nawalan ka na ba ng pananampalataya?
- Doktor. - Oo.
Tingnan mo ako.
Ano? Ano ito?
Nasa butas ng ilong ko ang amoy niya.
may karapatan ako
para malaman kung sino siya.
Ang kanyang pangalan ay Barbara Lynch.
Gaano na ba ito katagal?
Tatlong buwan,
halos apat.
- Saan mo siya nakilala? - Siya ay isang pasyente.
Ano ang...
ano siya, ito... itong pasyente?
Isang doktor ng teolohiya,
isang Protestante.
May misyon siya sa tabi ng daungan.
akala ko
at least ikaw...
lalaki ka sana
at tanggihan ang buong bagay.
Akala ko at least ikaw...
magsisinungaling ka sa akin.
I f... nararamdaman ko
parang napakabigat
ay inangat mula sa aking mga balikat.
Ako... tatapusin ko na.
At pupunta ako sa aking confessor
at humingi ng kapatawaran.
Tara na, uulan na.
nagising ako
sa madaling araw
at pagkatapos ay hindi na makabalik sa pagtulog.
At mayroon ako
biglang sumakit ang dibdib ko.
Ang pinakamasama, sa mga hapon ako...
Gusto ko lang umiyak
hindi mapigilan.
Mamamatay na yata ako.
Iyon ay magiging pinakamahusay.
Pagkatapos ay maaari na tayong dalawa na magkaroon ng kapayapaan.
Oras ng pagtulog, mga bata. Pumunta ka.
Kakain na tayo ng hapunan natin, Tita Fermina.
Salamat. Salamat.
Nakikilala mo pa ba ako...
ang matabang lumang bagay na ako ay naging?
Mahigit isang taon na
at hindi isang bulong, hindi isang pahiwatig.
Walang nakakaalam kung nasaan siya.
Pinaniwala ko ang sarili ko
na kung siya ay patay na
narinig ko sana.
Lahat ng magagawa ko para mapanatiling malinis ang sarili ko
ay sundin ang aking nakagawian:
472, Maria Florida...
nagbebenta ng mga bulaklak sa palengke.
499, Josephine Triola...
Hindi ko alam kung sino siya.
544, Galetia Fernandez...
walang malilimutang iulat.
Ang routine ay parang kalawang.
Maaari akong manatili dito magpakailanman.
Dapat ay dumating ka ng mas maaga.
Tama ang ginawa mo...
turuan mo siya ng leksyon.
At anong nangyari sa lalaki
sino ang nagpadala sa iyo ng lahat ng mga telegrama?
Naku, napaka engrande niya ngayon.
Presidente ng River Company of the Caribbean.
Hmm. Nakikita mo pa ba siya?
Syempre hindi.
At gayon pa man...
hindi siya lalaki. Isa siyang multo.
Ilusyon lang ang lahat.
At ikaw, Hildebranda,
anong nangyari sa asawa mo?
Nanatili siyang may asawa.
- Tatlong araw! - Mas mababa pa riyan.
Maaari ko bang alagaan ang iyong kabayo?
Uh huh.
Mas mabuting dumating sa oras kaysa...
kaysa maimbitahan, hindi ba?
- Hildebranda. - Juvenal.
- Pinapatay ka pa ba ng iyong bota? - Salamat panginoon.
Gaano ka kagaling.
Kailangan kong ihanda ang mga bata para sa hapunan.
- Halika, mga bata. - mauna na ako.
- Hindi, mauna na ako. - mauna na ako.
mauuna na ako.
Anong ginagawa mo dito?
Well, alam kong magiging proud ka
upang bumalik sa iyong sarili, kaya mayroon akong...
naparito ako para sunduin ka.
Ako... Akala ko
baka magkaroon tayo ng pangalawang honeymoon.
Ngunit nang sumunod na gabi, habang natutulog ang matanda...
- Oh, mahal na Diyos, ano ngayon? - Shh, pakiusap.
Ay, Fermina.
Salamat panginoon. Salamat.
pasensya na po.
Matagal ko na siyang nakita.
Magandang gabi.
At nagbago na siya, Ricardo.
Ngunit, ang pinakamasama,
ay ang kanyang asawa ay tila mas bata kaysa dati.
At nagkaroon ako nito...
nakakatakot na isipin na siya ay unang mamatay.
Ipagbawal ng langit.
Ipagbawal ng langit. At napagtanto ko
na tumanda na rin ako.
Yung mga hagdan...
papatayin ako ng pataas at pababa ng hagdan.
Uh, hindi ako takot sa kamatayan, takot ako sa pagtanda.
Kaya...
I doubt na madalas akong pumupunta dito.
Bakit ka nagtagumpay sa mga babae?
Um...
kasi may nakikita sila sa akin...
nagkasala.
Nangangailangan ng pagmamahal. Isang taong hindi...
saktan sila.
Ang puso ko ay may higit na mga silid kaysa sa bahay ng kalapating mababa ang lipad, Ricardo.
Anong number mo ngayon?
Ihanda ang iyong sarili para sa isang pagkabigla.
Nasa number 622 ako.
Imposible.
Sinasabi ko ang totoo... 622.
Ilang oras ang nakalipas...
Nakalimutan ko talaga kung kailan...
Hiniling sa akin ni Uncle Leo na bantayan ang anak na babae
ng ilang malayong relasyon namin mula sa Puerto Padre.
Dito siya pinapunta sa kolehiyo
upang maging isang guro.
At pagkatapos, unti-unti,
Nakuha ko ang tiwala at pagmamahal niya.
At sa takdang panahon, ang mga pintuan ng langit ay bumukas sa kanya.
Ang kanyang pangalan ay America Vicuna.
Nagkikita kami tuwing Linggo.
We are quite open about our, ano ang sasabihin ko?
Pagkakaibigan.
Para sa isang bagay, ang pagkakaiba sa aming mga edad
inilalagay tayo sa itaas ng hinala.
May namatay na.
Huh-uh.
Ito ay Pentecost.
Hindi. Hindi, dapat ito ay isang...
isang napakalaking isda kung sila ay tumutunog sa mga kampana ng katedral.
Mmm.
America.
Kailangan mong bumalik sa kolehiyo.
Ihahatid ka ng driver ko. May kailangan akong gawin.
Fermina...
51 taon kong hinintay ang pagkakataong ito,
siyam na buwan at apat na araw.
Yan ay...
kung gaano kita katagal minahal mula sa unang pagkakataon na tinitigan kita
un... hanggang ngayon.
Florentino Ariza...
umalis ka dito!
Labas!
Florentino Ariza,
ikaw ay isang kakila-kilabot, insensitive na tao.
How dare you enter my house
sa araw na namatay ang aking pinakamamahal na asawa
at magbigkas ng gayong napakapangit, katawa-tawang damdamin?
Inilagay mo ako sa isang mortal na galit,
na naging dahilan ng pag-iisip ko tungkol sa iyo nang hindi gusto.
Naiintindihan mo ba?
Ayokong isipin ka. Umalis ka sa buhay ko.
Go, asno, go!
Hi, mahal. Huwag tayong mag aksaya ng oras.
Ayokong manood ng sine.
Alam mo ba kung ano ang gusto kong gawin?
Bago ka umuwi, may sasabihin ako sayo.
Itabi. Pull over, please.
Ikakasal na ako.
Ito ay kasinungalingan. Ang mga matatandang lalaki ay hindi nag-aasawa.
Sino siya?
- Gusto mo bang umiyak? - Hindi!
Hindi ko alam kung sino siya.
Pero kung sino man siya, sinira niya ang buhay ko.
America, kailangan mong...
Ayokong marinig, Florentino.
Binabalaan kita.
Pakiusap, hayaan mo akong punasan ang slate.
Ang edad ay walang katotohanan maliban sa pisikal na mundo.
Ang kakanyahan ng isang tao
ay lumalaban sa paglipas ng panahon.
Ang ating panloob na buhay ay walang hanggan,
na ang ibig sabihin ay nananatili ang ating espiritu bilang kabataan at masigla
tulad noong tayo ay ganap na namumulaklak.
Isipin ang pag-ibig bilang isang estado ng biyaya...
hindi ang paraan sa anumang bagay,
ngunit ang alpha at omega.
Isang wakas sa sarili.
Isipin ang pag-ibig bilang isang estado ng biyaya...
hindi ang paraan sa anumang bagay,
ngunit ang alpha at omega.
Isang wakas sa sarili.
Naghihintay ng tugon ang messenger.
Inay, ano ito?
May gustong tumawag sa akin.
WHO?
Don Florentino Ariza.
Ang taong nagmamay-ari ng mga bangka?
Alam mo kung ano ang sinasabi nila tungkol sa kanya?
Hindi.
Sabi nila, hindi pa daw siya nagkaroon ng babae.
Sa katunayan, sinasabi nila
ang kanyang panlasa ay lubos na kabaligtaran.
May secret office daw siya
kung saan niya dinadala ang mga lalaki ay sinusundo niya sa mga pantalan sa gabi.
Hindi lang ako naniniwala diyan.
Kilala ko na siya simula bata pa siya.
Siya ay isang marangal na tao.
Lahat ng bagay sa mundo ay nagbago.
hindi ko pa. meron ka ba?
Ano ang mahalaga ngayon?
Kaka-72 ko lang.
Oo, kami ay dalawang matanda na malapit nang tambangan ng kamatayan.
Naniniwala ka ba sa Diyos?
Hindi.
Pero natatakot ako sa Kanya.
Ang ilan sa iyong mga sulat ay isang malaking kaaliwan.
Natutuwa akong malaman na natanggap mo ang mga ito.
Ano... ang pinaka hinangaan ko sa kanila
ay ang kanilang pagiging simple.
Malaki ang naitulong nila sa akin.
Sa anong paraan?
Tinulungan nila ako
mabawi ang ilang uri ng kapayapaan.
Hindi mo maisip kung gaano kasaya
Para malaman ko yun.
Pero hindi ako sang-ayon sa lahat ng sinasabi mo.
Wala kaming pinagsamahan maliban sa mga alaala.
Ang mga kabataan natin ay pinalayas...
ilusyon lang iyon.
Hindi para sa akin.
Well...
Akala ko baka mapasaya ka nito.
Dapat 50 taon na ang nakalipas.
Kahit na.
Mayroon akong gustong sabihin.
Sa aking karanasan, kapag may nagsabi niyan,
tiyak na hindi ito kasiya-siya.
Itong mga madalas na pagbisita ng lalaking nakikita mo
ay hindi karapat-dapat.
Ofelia, wala kang kinalaman.
Samahan siya ni Mama.
- Inaaliw niya siya. - Pinapasaya siya?
Lahat ng kailangan niyang gawin para makumpleto ang kanyang aliw
ay umakyat sa higaan ng kanyang balo.
Ofelia.
Pero hindi ka naniniwala
na ang pag-ibig ay nagbibigay-katwiran sa anuman at lahat?
Ang pag-ibig ay katawa-tawa sa ating edad.
Ngunit sa kanila, ito ay nag-aalsa.
Ang tanging masakit sa akin
ay wala akong sapat na lakas
para bigyan ka ng bugbog na nararapat sayo
dahil sa pagiging walang pakundangan at masamang pag-iisip.
Ngunit aalis ka sa bahay na ito ngayon din
at sumusumpa ako sa iyo sa libingan ng aking ina
na hindi ka na muling tutuntong dito habang ako ay nabubuhay.
Ofelia, Mama, huwag nating...
Napilayan ng buhay ang mahirap na lalaking iyon 50 taon na ang nakalilipas
dahil bata pa siya tapos ngayon gusto mo nang gawin dahil matanda na tayo.
Ang pinaka gusto ko ay lumabas ng bahay ko
at magpatuloy, pumunta, pumunta,
at hindi na babalik.
Well, ikaw... maaari kang sumakay ng bangka.
Well...
Baka.
Baka gawin ko lang yun.
Mayroon akong isa.
Ang Bagong Katapatan.
Ito ay... malapit na itong umalis.
Ito ay walong araw sa itaas ng ilog,
at limang araw sa pagbabalik.
Ang paglalakbay ay mabuti para sa nababagabag na espiritu.
Napakagandang pangitain ng Earth,
lumipas, nagbabago...
habang naglalakbay kami.
Pasok ka.
Nagustuhan mo ba ang iyong quarters?
Ito ay ang Presidential Suite.
Ito ang aking ideya na i-install ito.
Gusto kong tawagin itong Honeymoon Suite.
Gusto mo bang mapag-isa?
Kung ginawa ko, hindi ko sana sinabing pumasok ka.
Mabuting tao si Juvenal. Ay isang mabuting asawa.
Hindi ko maisip ang isang mas mahusay.
Ngunit kapag lumingon ako sa likod,
I guess doon...
ay mas mahirap kaysa sa kasiyahan.
Napakaraming walang kwentang argumento.
Sobrang galit.
Siguro oras na...
tanungin ang ating sarili,
sa aming matinding pagnanais na mabuhay,
ano ang gagawin sa pag-ibig na naiwan
walang master?
Ito ay hindi kapani-paniwala
paano maging masaya ang isang tao
sa loob ng napakaraming taon
sa gitna ng napakaraming problema,
ang daming squabbles.
Damn it.
At hindi ko alam kung pag-ibig ba iyon o hindi.
Alis na.
Hindi ngayon.
Amoy matandang babae ako.
Hindi ako naging mas masaya sa buong buhay ko.
Oh, mahal ko
Ano ang hindi ko gagawin para sa iyo
Ihatid lang kita saglit
Malayo sa mundo
At malapit sa akin
Oh, mahal ko
Tulad ng Ilog Magdalena
Na natutunaw ito sa mga buhangin mula sa dagat
Gusto kong matunaw sa iyo
May mga pag-iibigan
Ang paghihintay hanggang sa mamulaklak ang taglamig
At maging mas luntian sa gabi sa taglagas
Katulad nitong pagmamahal na nararamdaman ko para sayo.
Bukas nakarating kami
ang aming huling port-of-call...
La Dorada.
At pagkatapos...
bumalik sa bahay.
wag kang tumingin.
Bakit hindi?
Dahil hindi mo magugustuhan.
54 na taon kong hinintay ang sandaling ito.
Oo. Oo ikaw...
sinabi mo sa akin dati.
Nanatili akong birhen para sa iyo.
Sinungaling ka.
- Kapitan, Kapitan. - Salamat sir.
Kapitan?
- Um, nagsasalita nang hypothetically... - Kumusta, kamusta?
Kamusta.
Sa pagsasalita ng hypothetically,
posible bang gawin ang...
- Kapitan. ...bumalik nang walang tigil?
- Salamat. - Nang walang kargamento
o mga pasahero, nang hindi pumapasok sa anumang daungan...
Salamat.
...walang... walang anuman?
Posible.
Ngunit hypothetically lamang.
Tulad ng alam mo kaysa sa akin, ang kumpanya ay may mga kontrata na dapat tuparin.
Ngunit may isang bagay na maaaring gawin.
Ano yan?
Kung mayroon tayong kaso ng kolera sa barko.
Ooh.
Itataas namin ang dilaw na bandila at i-quarantine.
Kung gayon, gawin natin iyan.
Ako ang nag-uutos sa barkong ito, ngunit ikaw ang nag-utos sa akin.
Kung seryoso ka, bigyan mo lang ako ng order in writing
at aalis na kami ngayon din.
Mahal kita, aking kinoronahang diyosa.
Mananatili kaming ganito.
Hindi mo ito masasabi.
Mula nang ako ay isinilang,
Wala akong sinabing hindi ko sinasadya.
At hanggang kailan mo... sa tingin mo kaya natin...
manatiling ganito?
Magpakailanman.
Magpakailanman?
Pagkatapos ng 54 na taon,
pitong buwan at 11 araw at gabi,
natupad na rin sa wakas ang puso ko.
At natuklasan ko, sa aking kagalakan,
na ito ay buhay at hindi kamatayan
na walang limitasyon.
Araw-araw kitang iniisip
Medyo mas iniisip kita
Pinaghiwalay ko ang aking dahilan
At palagi kitang iniisip
At iniisip ko pa rin...
Pababa ng Magdalena
Pupunta ako sa Cartagena
Aalis na ako, alis na ako
Palagi akong lumalayag
Kasama ang babae ko
Kumanta at kumanta
Pababa ng Magdalena
Palagi akong lumalayag
Kasama ang babae ko
Kumanta at kumanta
Pababa ng Magdalena
Marami nang babae
Tawid na sa ilog
Nasa aking alaala na
Sa ibaba ng ilog
Pababa ng Magdalena
Pupunta ako sa Cartagena
Pababa ng Magdalena
Pupunta ako sa Cartagena
Pababa ng Magdalena
Pupunta ako sa Cartagena.
Pupunta ako sa Cartagena
Aalis na ako, alis na ako
Pupunta ako, pupunta ako.
Downloaded from subtitlesnest.com