[werble]
[gilotyna spada]
[wiwatujący tłum]
[oddycha drżąco]
[tłum krzyczy]
[gilotyna spada]
[doping]
- [krzyczy tłum] - [oddycha drżąco]
[gilotyna spada]
- [gra na fifie i bębnie] - [wiwatuje]
[końskie kopyta kłusują]
[tłum szyderczy, wrzaskliwy]
Wracajcie, ludzie.
Dostań się do gilotyny.
[szyderstwa, wrzaski kontynuowane]
[oddychając drżąco]
[chrząka]
[wzdycha]
[bęben]
- [śmiech, wiwatowanie] – Plaga Francji!
[wiwatuję]
- Terror to nic innego jak sprawiedliwość. - [ludzie krzyczą]
Natychmiastowy, surowy, nieelastyczny.
Jest zatem emanacją cnoty.
[wrzaski trwają]
Teraz była winna postawionych ci trzech zarzutów:
uszczuplenie skarbu państwa,
spisek przeciwko bezpieczeństwu wewnętrznemu i zewnętrznemu państwa,
i zdrada stanu za działanie w interesie wroga.
Miłosierdzie dla złoczyńców?
NIE.
Miłosierdzie dla niewinnych.
- Miłosierdzie dla nieszczęśliwych. - [ludzie wiwatują]
Miłosierdzie dla ludzkości.
[krzyczy]
[rewolucyjny] Nieunikniony rezultat połączenia demokracji
w związku z obecnymi żądaniami narodu...
Brytyjska marynarka wojenna zajęła port w Tulonie.
Połowa francuskiej floty jest tam uwięziona.
Jeśli stracimy te statki, Republika upadnie.
Na szczęście dla nas w Tulonie jest tylko 2000 żołnierzy angielskich.
Brakuje nam jednak artylerii i dowodzi nami generał, który był nadwornym malarzem.
Odbicie samego Tulonu nie jest konieczne.
Miasto to nie miasto. Miasto jest portem.
Jeśli port będzie nie do utrzymania dla angielskiej floty,
miasto musi się poddać.
Mój brat, kapitan Bonaparte, jako oficer artylerii,
organizował ostre strzały przeciwko okrętom angielskim.
Udowodnił swoje oddanie Republice.
A jak proponujesz zająć port?
Zdobądź fort, który dominuje nad portem,
i masz miasto.
Musimy dać przykład, inaczej inne miasta upadną.
A ja na przykład
nigdy nie pozwolę rojalistom ani Anglikom zająć mój region.
[chichocze]
[ludzie wiwatują]
- [rżenie konia] - [gadatliwość żołnierzy]
[żołnierz] Dzień dobry, proszę pana.
Generał Carteaux?
On jest tam.
[Napoleon] Lucjan, mój drogi bracie, jestem już w Tulonie.
Oddziały są w złym stanie, a twoi poborowi nieprzeszkoleni i niezdyscyplinowani.
Bez sprzętu i zasobów widzę tylko porażkę.
Zbieramy złom, żeby przerobić małe zaprawy, bardziej odpowiednie dla mojego planu.
Jeśli nam się nie uda,
ci u władzy będą nas postrzegać jedynie jako korsykańskich bandytów nienadających się na wyższe stanowiska,
a ambicje naszej matki zostaną zniweczone.
[domokrążca 1] To wszystko, proszę pani. Świetne masz oko.
- [domokrążca 2] Proszę bardzo. - [domokrążca 3] Będę tu jeszcze w przyszłym tygodniu.
[ludzie rozmawiają]
[Napoleon] Brytyjczycy kontrolują wielkie działa
które wskazują na ich flotę na morzu.
Weźcie te działa, a my będziemy mogli do nich strzelać i zakończyć tę blokadę.
[żołnierze rozmawiają]
[Napoleon] Niespodzianka jest moją zaletą, ale zwyciężę ogniem.
Nie mogę się doczekać Twojego przybycia.
Twój brat, Napoleon.
[żołnierz] Oi, cholerna szmata! Tak ty!
Ruszaj się teraz. Kontynuować. Przenosić!
Ruszajcie te pieprzone kozy!
Ostatnia szansa! Kurwa, przesuń te kozy!
[żołnierz 2 krzyczy]
[żołnierz] Lepiej ich teraz kurwa przesuń!
Czy rozumiesz?
[Francuscy żołnierze szepczą, chrząkają]
- [brytyjscy żołnierze śpiewają, z daleka] - [francuski żołnierz 1 ucisza się]
[Brytyjscy żołnierze] ♪ Usiadł przy ogniu, moi chłopcy ♪
♪ Dołącz do naszej jowialnej załogi ♪
- [Francuski żołnierz 2] Zajmij pozycję. - [Francuski żołnierz 3] Szybko, szybko!
♪ Przy kominku Było jego własne miejsce ♪
♪ Gdzie mógłby usiąść i pofarbować swoją starą twarz ♪
♪ Kiedy piwo Jonesa było nowe, moi chłopcy ♪
Szybko szybko!
♪ Kiedy piwo Jonesa było nowe ♪
♪ Kufle piwa i butelki sherry. Aby pomóc im przejść przez wzgórze, jestem wesoły ♪
♪ Kiedy piwo Jonesa było nowe ♪
[oddychając ciężko]
[szepcze niewyraźnie]
[pochrząkiwanie]
[szepcze niewyraźnie]
[Brytyjscy żołnierze śpiewają „Drunken Sailor”, stłumiony]
[Napoleon] Ogień!
[Brytyjski żołnierz 1] Jesteśmy atakowani!
[krzyczy, wrzeszczy]
[Brytyjski żołnierz 2] Jesteśmy atakowani! Chwyć broń!
[Francuski oficer 1] Szybko podnieście te drabiny, ludzie!
[ciężko oddycha, chrząka]
[krzyczą żołnierze]
[Brytyjski oficer] Ogień! Uderz w cel!
[Francuski oficer 2] Zabierzcie tam moździerze!
[naciągnięcie]
[koń rży]
Gotowy, chłopcze? Gotowy, chłopcze? Gotowy, chłopcze?
[koń rży]
O Boże! [mruczy]
[dysza]
[pochrząkiwanie]
- Wszystko w porządku? - Nic mi nie jest.
[dyszanie, świszczący oddech]
[krzyczą żołnierze]
[krzyczy]
[oboje chrząkają]
[krzyczy]
[Francuski oficer 2] Zdobądź moździerze!
[żołnierze wrzeszczą i krzyczą]
[Brytyjski oficer 2] Chroń działa!
Na pozycję!
[świszczący oddech, dyszenie]
- Niech żyje Francja! - [Francuski żołnierz 1] Vive la France!
[krzyczy, wrzeszczy]
[krzyczy]
[Napoleon świszczy i dyszy]
Przygotuj armaty!
[Francuski żołnierz 2] Proszę pana! Tak jest.
Moździerze!
[Francuski oficer 3] Wysokość 160.
- Ogień! - Strzelanie!
[Napoleon] Junot, gorące strzały!
Ogień!
Junot, strzelaj!
Ogień!
[krzyczy, wrzeszczy]
- [Junot] Załaduj ponownie! - [Francuscy żołnierze] Załaduj ponownie.
Ogień!
[Junot] Ogień!
[Francuscy żołnierze wiwatują]
[Francuski oficer] Ramię, trzymaj!
Kapitanie Napoleonie Bonaparte, nadaję ci stopień generała brygady.
Niech żyje Republika!
[żołnierze] Niech żyje Republika!
Niech żyje Republika! Niech żyje Republika!
Obiecałem wspaniałe sukcesy i dotrzymałem słowa.
[Francuski oficer] Rozkaz, czekaj!
[dysza]
Dla matki.
Obecne kierownictwo Francji przeszło od entuzjazmu
do lekkomyślnych ambicji.
A publiczny odbiór gilotyny to bezprawna pasja,
pod przewodnictwem Robespierre’a.
Nie nadaje się do rządzenia.
[chrapanie]
– [puka] – Bonaparte.
- [ludzie krzyczą] - [polityk] Francja!
Staje się coraz bardziej jasne, obywatelu Robespierre,
że twoją motywacją jest użycie tego ostrza do osiągnięcia maksymalnej mocy!
[ludzie krzyczą]
Pozwól mi mówić!
Nie ma na tej sali mężczyzny, który sprzeciwiłby się moim metodom.
Jeśli powiesz, że jestem winny, wszyscy jesteście winni!
[Barras] Nie jesteś obrońcą wolności.
Uważałeś się za sędziego, ławę przysięgłych i kata, prawda?
Jesteś gorszy niż Cezar! Gorzej niż Cezar!
Wszyscy jesteście zdrajcami!
- Aresztować go! - [krzyczy]
[mruczy]
[dysza]
[obywatel] Zabierz go.
- [kliknięcia] - [wzdycha widzowie]
[wzdycha]
[postrzałowy]
[ludzie mamroczą]
[Robespierre oddycha ciężko i jęczy]
[dławienie się]
[krzyczy]
Przegapiłeś.
[Robespierre sapie]
Gilotyna, przyjacielu.
[więźniowie wiwatują, wiwatują]
- [śmiech publiczności] - [krzyczy lalkarz]
[jęki publiczności]
[biwactwo publiczności]
[muzycy śpiewają]
[publiczność się śmieje]
[Barras chichocze]
[wykrzykuje]
[śmiech]
[stękanie]
[warczy]
[śpiewa dalej]
Ooch.
- [gra muzyka klasyczna] - [ludzie rozmawiają, śmieją się]
[krupier] Siódemka, madame.
[gość balu] Zrób to jeszcze raz.
Zajmij się ponownie.
[krupier] Twój zakład.
Znowu siedem.
Nie. Nie ma wygranej.
Wyjdę pierwszy. To moje.
Czemu się na mnie gapisz?
- Jestem? - Mhm.
- Nie, nie byłam. - Tak.
Och, nie byłeś?
Byłam.
Wpatrywałem się w... w twoją twarz.
Co to za kostium, który masz na sobie?
- To jest mój mundur. - [szydzi]
- Poprowadziłem zwycięstwo Francji pod Tulonem. - [chichocze]
Nie mów mi, jak masz na imię.
[chichocze]
[oczyszcza gardło]
- Ogólny? - [Napoleon] Mmm?
Jest bardzo młody człowiek, który chce się z tobą spotkać.
Nazywa się Eugène Beauharnais.
Mhm.
Oj.
[oczyszcza gardło]
[Junot] Obywatel.
Generał Bonaparte.
Tak?
Nazywam się Eugène Beauharnais i jestem synem Joséphine Beauharnais.
Co chcesz?
Szabla mojego ojca.
T-zabrano mu zanim został aresztowany i stracony.
Tak?
Gdyby to nam zwrócono, wiele by to znaczyło dla mnie i mojej matki.
To wszystko, co o nim mamy.
Miecz jest bronią.
Nie mogę pozwolić, aby obywatele posiadali broń.
Miecz jest dla mnie pamiątką po moim drogim zmarłym ojcu.
Być może, ale mimo to jest to broń.
Młody człowieku, dlaczego tu jesteś?
Moja matka powiedziała, że jesteś jedynym autorytetem, który może odzyskać miecz.
Wszystkie pochodzą od funkcjonariuszy skazanych na śmierć.
Czy nikomu nie przyszło do głowy, żeby któremuś z nich nadać imię?
Nie, nie ma nazwisk.
[Dźwięki dzwonków]
Generał Bonaparte?
Dziękuję.
Czy jest powód, żeby się przedstawić?
Nie, generale.
[Napoleon] Dobrze.
Moje wyrazy uznania dla szefa kuchni tej wspaniałej rodziny.
[chichocze]
Chcesz usiąść bliżej?
[śmiech]
[chichocze]
[Joséphine] Czy wyglądam na zakochaną?
Czy znajdziesz go bez odwołania?
NIE.
Może to wystarczy.
Nie lekceważ swojej łaski.
[wzdycha]
[pociąga nosem]
[stękanie]
Czy patrząc na mnie widzisz arystokratę?
NIE.
Mój mąż miał więcej niż jedną kochankę.
A kiedy odcięto mu głowę, patrzyły na to wszystkie jego kochanki.
Kiedy byłam w więzieniu, powiedziano mi, że jedynym sposobem na przeżycie jest zajście w ciążę.
A więc, generale...
czy muszę cię ostrzegać o moich niedyskrecjach?
Nie, proszę pani.
Czy to, gdzie byłem, dotyczy cię?
Nie, proszę pani.
Jeśli spojrzysz w dół, zobaczysz niespodziankę.
A kiedy już raz to zobaczysz, zawsze będziesz tego chciał.
[wrzask tłumu]
Francuzi, nie dajcie się zwieść. Jest nas więcej!
- [wiwatujący tłum] - Możemy zająć tę Konwencję!
Niech żyje król!
[wszyscy skandują] Niech żyje król! Niech żyje król!
[śpiewanie trwa]
Bez wątpienia widziałeś chaos na ulicach.
Tak.
Wśród Komitetu panuje takie przekonanie
że tłum atakuje Radę.
Mam mniej niż 4000 żołnierzy i bardzo niewiele broni.
W Sablonach jest 40 dział. Mógłbym ich tu mieć za trzy godziny.
Ten tłum liczy 20 000 ludzi.
Tak.
Jako mój zastępca, co byś zamierzał zrobić?
gdyby to zadanie obrony zostało ci przekazane?
Przyjmuję, pod warunkiem, że rozkażę to według własnego uznania.
Bez przerwy.
Nie będę dowodził jako zastępca dowódcy.
[wojownicy krzyczą, wrzeszczą]
Chodź!
[śpiewanie, krzyczenie]
Ogień!
[krzyczy]
[jęczy]
Zgodnie z prawem z dnia 20 września 1792 r.
Marie-Josèphe-Rose Tascher,
urodzony 23 czerwca 1767 na Martynice,
przyjmuje za męża Napoleona Bonaparte,
urodzony w lutym 1768 w Ajaccio na Korsyce.
Czy wyrażasz zgodę?
- Tak. - Ja robię.
[urzędnik sądowy] Czy wyrażasz zgodę?
Tak. Ja robię.
Ogłaszam, że jesteście zjednoczeni w małżeństwie.
- [całowanie] - [Joséphine chichocze]
[goście] Zbawicielowi Rzeczypospolitej!
[gość 1] I do pani Bonaparte.
[goście] Do pani Bonaparte.
[goście rozmawiają]
Ten facet obok mnie? [kontynuuje niewyraźnie]
- [Josephine] Mmm. - [gość 2] Chce moją szablę.
[pochrząkiwanie]
Niech ta dobra praca uczyni nas synem.
[dysza]
[wzdycha, bierze głęboki wdech]
[Napoleon] Droga Józefino,
Podążam śladami Aleksandra Wielkiego i Cezara,
gdyż zostałem wysłany, aby wyzwolić Egipt.
Mam 40 000 ludzi,
widoki są cudowne, a pogoda jest duszno gorąca.
Podbiłem już Włochy, które poddały się bez konfliktu.
[Egipski oficer krzyczy]
[Napoleon] Dyrektoriat zatwierdził mój plan ataku na Anglię
poprzez swoje wschodnie imperium.
Ale moje osiągnięcia wydają się niewielkie, bo nas rozdzielają.
[Egipscy żołnierze skandują]
[rozkrzyczany]
[mruczy]
[koń rży]
[Napoleon] Droga żono,
Ta miłość, jaką żywię do ciebie, jest rodzajem śmierci.
Nie ma dla mnie przetrwania poza tobą.
Witam ponownie.
[Napoleon] Co robisz?
Żadnych listów od ciebie.
Dzień dobry, Lucille.
[Napoleon] Gdybyś mnie kochał, pisałbyś do mnie dwa razy dziennie.
Powiedz mi, że w twoim łóżku nie ma węży,
w twoich nogach, wewnątrz tego, co moje.
Musisz do mnie napisać i powiedzieć
abyś zdał sobie sprawę, że kocham Cię ponad granice wyobraźni,
że tylko ty możesz mnie zadowolić.
[niewyraźny krzyk]
[żołnierz chichocze]
Czy są jakieś granice tego, co mogę ci powiedzieć?
Nie powinno być.
Czy powinienem ci coś powiedzieć, ryzykując, że sprawię ci osobisty ból?
Tak. [chichocze]
Twoja żona poślubiła kochanka o imieniu Hippolyte Charles.
[śmiać się]
- Oczekujesz, że w to uwierzę? [śmiech] - Tak. [chichocze]
Że moja żona by mi to zrobiła? Mhm.
Tak.
Nie ma dla ciebie deseru. Możesz odejść.
Nigdy bym cię nie okłamał.
Skąd ty to wiesz?
Lucille jest moją kochanką. Pisze do mnie.
Dama dworu Josephine jest twoją kochanką?
Przygotuj dwie fregaty i dwa mniejsze statki w największej tajemnicy.
Wracam do domu.
- Napoleon... - Hmm?
...będzie to odebrane jako dezercja.
Generał Kléber zostanie poinformowany o swojej sukcesji po moim odejściu.
[doping]
[obywatel] Napoleon zwycięski!
[wzdycha]
[obywatele wiwatują]
[kierowca powozy] Hyah, hyah, hyah!
Gdzie jest moja żona?
Wyjechała, żeby cię powitać w Lyonie.
- [pies krzyczy] - Nie okłamuj mnie. Gdzie jest moja żona?
Wyjechała dzisiaj wcześniej, generale.
- Lyonie? - Tak jest.
Cały świat wie o moim przybyciu, ale nie moja żona?
[pies marudzi]
[grzmot]
[jęki, westchnienia]
[jęczy]
[płacze, oddychając drżąco]
[Dźwięki dzwonków]
- [szczekanie psów] - [grzmot]
[Napoleon] Jakim stworzeniem jesteś?
Jak mogło cię to tak mało obchodzić
- dla mnie i moich uczuć? - [jęczy]
Jesteś małą, samolubną świnią.
[mamrocze]
Czy masz o mnie takie niskie mniemanie?
Nie. Nie mam.
To czemu?
Ponieważ jesteś czym? Powiedz to.
Przepraszam.
To nie wystarczy.
[wzdycha]
- Co ty... Co chcesz, żebym powiedział? - Chcę byś powiedział
że jestem najważniejsza na świecie!
Jesteś.
- Powiedz to! - Jesteś... Jesteś... Jesteś... Jesteś...
Jesteś najważniejszą osobą w moim życiu, na świecie. Ty--
- A beze mnie jesteś niczym. - Jestem niczym.
I zrobisz wszystko!
Zrobię cokolwiek.
Nie jestem zbudowany jak inni mężczyźni.
I nie podlegam drobnej niepewności.
Jesteś bestią.
Szkoda mi Ciebie.
Chcesz być świetny?
Hmm?
Beze mnie jesteś niczym.
Powiedz to.
Jesteś zwykłym bydłem, który beze mnie jest niczym.
Jestem tylko brutalem, który bez ciebie jest niczym.
Tak.
Beze mnie i twojej matki jesteś niczym.
[Napoleon oddycha ciężko]
Moja matka...
[wzdycha]
[Josephine wzdycha]
Miałeś romanse?
Oczywiście, zrobiłem.
A czy je kochałeś?
Nie. Nie, nie zrobiłem tego.
Czy były ładne?
Tak, niektórzy z nich.
Spełniły swój cel.
Więcej niż ja?
Mniej płakali. Dzięki temu stały się bardziej atrakcyjne.
Nie--
Nie zostawiaj mnie. Proszę, nie zostawiaj mnie.
[szepcze] Tylko mnie nie zostawiaj.
Nie musisz mi wybaczać. Obiecaj mi tylko, że już więcej nie odejdziesz.
Co sprawiło, że opuściłeś swoje wojska w Egipcie?
Cii!
Obywatele...
w jakim kraju jesteśmy?
Bo nie przypomina tej Francji, którą opuściłem.
Kto powinien odpowiadać za jej zarządzanie podczas mojej nieobecności?
Bo to nie ty, obywatelu Gohier.
To nie ty.
To na pewno nie jesteś ty. Chociaż jesteś bardzo dobry w marudzeniu.
To nie ty, Barras.
Albo ty, Talleyrand.
Albo ty, Sieyès.
Więc kto?
Kto powinien być odpowiedzialny? Fouché, masz jakiś pomysł?
- NIE? - [wzdycha]
Wróciłem do Francji i zastałem ją zbankrutowaną.
Drukowanie pieniędzy wydawanych w ciągu kilku godzin,
austro-rosyjski najazd Włoch,
anglo-rosyjska okupacja Holandii,
i coś, co wydaje się być nieuchronną inwazją na samą Francję.
A mimo to oskarżasz mnie o dezercję.
Do tego dochodzi odkrycie, że moja żona jest dziwką.
Jedyne, co do czego każdy obywatel francuski może się zgodzić, to to, że jesteś naszym Cezarem.
Co chcesz?
[chichocze]
Dobrze...
ludzie zaakceptowaliby moje rządy, gdybym miał twoje wsparcie.
Jednak podobnie jak Ty uważam, że katalog jest uszkodzony.
Ale razem możemy uratować ten kraj przed przywróceniem monarchii,
i możemy zachować ideały rewolucji.
I myślę, że przejęcie władzy jest możliwe
z Twoją pomocą, we właściwym czasie.
I myślę, że to jest właściwy moment.
Więc oczekujesz, że będę twoim mieczem?
[chichocze]
Oczekuję, że zamach stanu, dokonany w odpowiednim czasie i dobrze przeprowadzony...
mógł przekazać władzę w ręce trzech konsulów:
ja, Ducos...
A ty.
[szydzi]
Zapraszam Cię na zwycięską stronę.
[chichocze]
Hmm?
To prosty list z rezygnacją. Chcielibyśmy, abyś...
Nic nie podpisuję.
Możesz się odlać, zanim cokolwiek podpiszę!
Panowie.
[dysza]
[pochrząkiwanie]
[krzyczy] Kto to robi?
Dzień dobry, Pawle.
Hmm.
Zrobię to dla ciebie bardzo prosto.
Posiadam dokumenty stwierdzające Pana rezygnację z członkostwa w Radzie.
Proszę udać się na spoczynek, zanim zjesz śniadanie.
Powiedz im, że z radością wracam w szeregi prostego obywatela.
Powinienem.
[pukanie]
Jest tu kilku panów, którzy chcą się z tobą spotkać.
Obywatelu Moulins, mamy do podpisania list z rezygnacją.
- Nie nie nie. Jem śniadanie. - [małżonek] Nie.
Delektuję się soczystym śniadaniem.
To jest oburzające! Skończę śniadanie, zanim mnie dotkniesz!
- [płacze] Nie! - Smacznego śniadania.
[zawodzenie]
[Członek Rady 1] Dyrektorze!
Uważam, że nadszedł czas, aby zażądać wyjaśnień.
- [Członek Rady 2] Słuchaj, słuchaj! - [krzyczy]
Uh, ta nadzwyczajna sesja ma na celu sporządzenie listy nominacji
dla--nowego katalogu, aby uporać się z zagrożeniem--
- [posłowie krzyczą] - groźba ze strony rojalistów.
Jesteśmy proszeni o podjęcie uchwały
utworzenie rządu tymczasowego dla trzech rad:
Generał Bonaparte oraz Obywatel Sieyès i Roger Ducos.
Gdzie jest pięciu członków Dyrektoriatu?
[członkowie krzyczą]
[Członek Rady 1] Czy w magiczny sposób zniknęły?
– [Członek Rady nr 3 chichocze] – A my jesteśmy tutaj, otoczeni przez wojsko,
odizolowany, daleko od Paryża.
- [krzyczy] - Zamawiaj! Zamówienie!
[Członek Rady 1] Staje się to coraz bardziej jasne:
że twój brat, Napoleon Bonaparte,
swoim pokazem potęgi militarnej zachowuje się jak wyjęty spod prawa.
- [członkowie krzyczą] - [Lucien] Przysięgam rozwiązać tę sprawę.
[Członek Rady 1] I że jest to śmieszne i źle przeprowadzone przejęcie.
Nowicjusz żądny władzy.
- [członkowie krzyczą] - [Napoleon] Dość! Wystarczająco!
Jeśli będą jakieś pytania dotyczące tego, co się tutaj dzieje, odpowiem!
Jak śmiesz!
To jest... Złamałeś konstytucję!
- Masz... - [Członek Rady 4] Trzymaj go!
- [Członek Rady 5] Bierz go! - [zmagający się]
[wszyscy krzyczą]
- Aresztować go! - Zatrzymaj go!
[dysza]
O, kurwa!
[Członkowie Rady krzyczą]
[krzyczy]
[Członek Rady 6] Zabij go!
[stęka, dysząc]
[strażnicy napinają się]
- [mruczy] - Przepuść mnie!
Prawidłowy. [spodnie]
Terroryzują nas posłowie uzbrojeni w sztylety!
A ci szaleńcy sami wyjęli spod prawa
przez ich zamach na wolność tego kraju!
- Próbują mnie zabić! - Próbują go zabić.
- [Członek Rady 7] Otwórz te drzwi! - [mruczy]
[Lucien chrząka]
[Członek Rady 3] Wypuśćcie nas stąd!
Zabiję mojego brata, jeśli zdradzi wolność narodu francuskiego!
Wejdź tam teraz!
- [Lucien] Kurwa. - [krzyczą strażnicy]
[strażnik 1] Ruszaj się, ruszaj się. Cofnąć się. Z powrotem.
[strażnik 2] Przesuń to. Rusz to!
- [strażnik 3] Wróć. Cofnąć się. - [strażnik 4] Cofnij się. Na uboczu.
[strażnik 5] Ruszaj się, ruszaj się. Wstecz.
[Członkowie Rady dyszą ciężko]
Powodzenia bracie.
[Napoleon dyszy]
Stań z boku.
Zagłosujemy?
Gdzie idziemy?
[ludzie wiwatują]
Wszystkie nasze ostre słowa mamy już za sobą.
Chcę, żebyś był moim najczulszym przyjacielem.
Za tymi drzwiami jest nasze przeznaczenie.
[wiwatowanie trwa]
[Francuski oficer] Przedstaw broń!
- [arystokrata] Pierwszy Konsul. - Mój Pan.
Milady.
[wdycha gwałtownie]
— Obywatel Bonaparte. — Obywatel Bonaparte.
- Pierwszy Konsul. — Obywatel Bonaparte.
Pierwszy Konsul.
Chodź, mały.
Wchodzisz do łóżka swojego pana.
[chichocze]
[rozmowa arystokratów]
Witam Panią!
Cześć, dobry wieczór.
Matka, książę Awinionu.
Dobrze cię spotkać.
Ach. Czy to może być Józefina?
- Mamo, Josephine. Józefina, mama. - [Letizia] Miło cię widzieć.
O, to Charles.
Tą drogą.
[wpisz] „Wasza Wysokość, Anglia i Francja marnują swój dobrobyt”.
Pozwól mi spróbować jeszcze raz.
- Wasza Królewska Mość, Anglia i Francja... - [odchrząkuje]
- marnują swój dobrobyt... - Wasza... Wasza Wysokość.
Co powiedziałem?
[jąka się] „Twój… Twój… Wasza Królewska Mość”.
„Twoja królewska mama”-- [bierze głęboki wdech]
Wasza Wysokość, Anglia i Francja marnują swój dobrobyt.
Nie wstydzę się przejąć inicjatywy.
Mam, jak sądzę, wystarczająco udowodnione całemu światu
że nie boję się ryzyka wojny.
Ale pokoju jest moim serdecznym życzeniem dla Anglii i Francji.
Przeczytaj mi to.
Powiadomiłem wszystkie obce mocarstwa o twoim przystąpieniu do Konsula,
Wystosowałem pisma do wszystkich przedstawicieli dyplomatycznych za granicą,
i rozumiem, że złożyłeś przyjacielskie propozycje pokojowe z Anglią.
Ca-Caulaincourt.
Potrzebuję od ciebie lepszego zrozumienia
cara Rosji Aleksandra.
Czy uważałbyś cara za sojusznika Anglii lub Francji?
Cóż, myślę, że jego handel z Anglią jest dla niego bardziej korzystny
niż jego handel z Francją.
A czy ma Pan poczucie wpływów brytyjskich na rosyjskich sądach?
[Caulaincourt] Nie, ale sądzę, że jest dość solidny.
Solidny?
Jakim jest człowiekiem? Opisać go.
Cóż, jest młody. [wzdycha]
- Jest próżny. - [szydzi]
Jest popularny i chce takim pozostać.
Jest popularny?
Naprawdę?
Najbardziej boi się tego, że zostanie zabity we własnym łóżku, tak jak jego ojciec.
[śmiech]
To czyni go niebezpiecznie zmiennym w stosunku do tego, kto ostatni zwróci jego uwagę.
Potrzebuje więc sojusznika, którego może nazwać także przyjacielem.
Koniec zakładów.
Co za niespodzianka.
Jak miło cię widzieć.
Przepraszam, panowie.
Dobry wieczór. Próbuję tylko stracić trochę pieniędzy.
Ach. Cóż, po tym rozdaniu, może przyjdziesz i dołączysz do mnie?
Siedzę przy moim zwykłym stole.
To piękny pomysł.
Dobry wieczór.
Mhm. Słyszałeś?
Wasza Wysokość otrzymał dzisiaj list pokojowy od Pierwszego Konsula.
Panie Talleyrand, jeśli mogę być szczery?
Oczywiście.
Koalicja Austrii z Anglią ma tak silną pozycję przeciwko Francji,
że te propozycje pokojowe są jasne
tylko za to, że obchodzisz się z francuską opinią publiczną.
[chichocze] Och, mój przyjacielu.
- Znasz mnie tak dobrze. - [dyplomata chichocze]
Tak to jest prawda. Zdaniem opinii publicznej Napoleonowi zależy.
Ale ostrzegam cię, że jest tego głodny
jak każdy człowiek w historii świata.
Z całym szacunkiem, moja sugestia
byłoby przyjąć od niego tę małą ofiarę pokoju...
albo ponieść konsekwencje ze strony człowieka pragnącego pokoju za wszelką cenę.
Przybył ambasador Anglii, lord Whitworth, konsulu.
Nie patrz na mnie, jakbyś nie wiedział, co powiem.
Czy wiesz o moim liście pokojowym do twojego króla?
Nie jestem.
Mam to powtórzyć?
[bierze głęboki wdech] Nie, nie możesz. [wzdycha]
Potraktuj to jako ostrzeżenie dla swojego króla.
Pozwolę ci zgadywać i bać się.
Będziesz strzegł swoich granic i pleców,
a twoje maniery prędzej czy później z pewnością okażą się francuskie.
Nie będę już wysyłać listów pokojowych,
a brak szybkiej odpowiedzi uznam za akt braku szacunku!
Myślisz, że jesteś taki wspaniały, bo masz łodzie!
Szkoda, że tak wspaniały człowiek nie ma manier.
Tak?
Czy jesteś zadowolony?
Czy masz zamiar powiedzieć mi coś, co mnie rozzłości?
Miejmy nadzieję, że nie.
Europejskie rodziny nie mają o tobie nic lepszego niż korsykański bandyta.
- Dlatego... - [chichocze]
...Zamierzam zaproponować coś, na co czekałem od dawna.
Sugeruję, abyś porzucił swoją rolę Pierwszego Konsula Francji
w zamian za tytuł „Zwycięskiego Konsula”.
Pod innym imieniem „król”.
[chichocze]
Co?
[szydzi] „Król”.
Ach, tak, królu.
Król?
- [chichocze] - Mhm.
[mruczy]
Moje włosy zostały ułożone.
- [mruczy dalej] - Tak jak lubisz.
- [jęczy] - [szydzi] Och, ty brudny człowieku.
Moje włosy są teraz ułożone.
[szemranie trwa]
Mam najpiękniejszą żonę.
- [jęczy] - Ja... W porządku, więc chodź.
Czapki z głów.
Mhm.
[mruczy]
Daj mi swoją rękę. Daj mi swoją rękę.
- Czujesz to? - [wzdycha] Co?
Czujesz to?
- To twoje. To twoje. - [oddychając ciężko]
To jest twoje.
Dziękuję.
[jęczy, oddychając ciężko]
[chichocze] Och.
[Napoleon] Mhm.
Oh. [chichocze] Przestań.
Dlaczego nie jesteś w ciąży?
Czy to pytanie, czy może oskarżenie?
- [Napoleon] Mmm. - [wzdycha]
To było pytanie.
[stęka, chichocze]
Teraz to oskarżenie.
Cóż, widziałem się z doktorem Corvisartem i on nie ma odpowiedzi.
Tylko, że robię to, co zrobiła Madame de Rémusat.
[Napoleon] Który to jest?
[wzdycha] Co jest...
wraz z pełnym nadziei myśleniem i odrobiną czerwonego wina,
zasugerował, żebym wybrał się nad wodę w Aix-la-Chapelle.
A dlaczego tego nie zrobiłeś?
Jako żona Pierwszego Konsula nie znalazłam czasu.
Spędzam wiele godzin sprzątając po Tobie.
Znajdź czas.
[wzdycha gwałtownie] Nie muszę ci wyjaśniać, jakie to ważne, prawda?
Co, chcesz dziedzica?
Chcę jednego teraz.
[mrugając wargami]
- [chichocze] - [Warczy Napoleon]
- [warczy dalej] - [śmiech]
O mój Boże. [wzdycha, chichocze]
- [warczy] - [chichocze]
[chór śpiewa po łacinie]
[piosenka się kończy]
Niech Bóg utwierdzi Cię na swoim tronie,
a Chrystus daje wam panowanie z nim w jego wiecznym królestwie.
[uczestnicy dyszą]
Znalazłem koronę Francji w rynsztoku.
Podniosłem go czubkiem miecza i oczyściłem...
i położę go na mojej głowie.
[mruczą uczestnicy]
Najchwalebniejszy, najdostojniejszy Napoleon,
cesarz francuski,
jest koronowany i intronizowany!
Niech żyje cesarz!
[wszyscy] Niech żyje cesarz!
Niech żyje cesarz!
[chór śpiewa po łacinie]
[stukający]
[Napoleon] Nie popieram tego pomysłu.
Sugerujesz rozwód po latach debat.
Widać, że mnie to podzieliło.
[Talleyrand] Mmm.
[wzdycha]
Nie jestem ambitny.
Nigdy z nikim nie wypowiedziałem wojny.
NIE.
Jesteś największym przywódcą w historii świata
i jedyną dla świata szansą na pokój.
Bezpieczeństwo imperium i pokój na świecie zależy od następcy.
[wzdycha]
[gadający goście na obiedzie]
[Joséphine] To była opcja. [chichocze]
I wtedy to powiedziałem.
[Napoleon] Czy dobrze się bawisz?
Idę na wojnę, aby bronić naszego ludu,
a moja żona nie może zapewnić mi dziedzica.
Jeśli nie urodzisz mi dzisiaj dziecka,
będzie rozwód.
W tym domu nie wystarczyło kochanie się, żeby urodzić dziecko.
Tak, istnieje.
– [Joséphine wzdycha] – Minęły lata. Lata.
I nie tylko ze mną.
- [głęboko wdycha] Och. - A ty nadal jesteś pusty.
I jesteś gruby.
Lubię moje posiłki. Ja robię.
Przeznaczenie mnie tu sprowadziło.
Los przyniósł mi ten kotlet jagnięcy.
[krzyczy]
Józefina.
[pociąga nosem]
- Więc chodź. - [pociąga nosem]
Przychodzić.
[wzdycha]
Uwielbiam Twój talent i Twój gust.
A kiedy mnie nie będzie, będzie mi brakować Twojej łaski.
- [wzdycha] - I twoją godność.
I wrócę do ciebie.
[wzdycha]
[rżenie konia]
[Austriaccy żołnierze rozmawiający]
[austriacki żołnierz krzyczy]
Do dzisiejszego zwycięstwa. Hmm?
Słuchaj, zawsze jestem tu dla ciebie, Francis.
Ale muszę przyznać, że jestem przytłoczony ekscytacją na polu bitwy.
Nie powinienem cię oszukiwać, Aleksandrze.
Ta walka z nim będzie brutalna i przerażająca.
[wzdycha]
[Francuscy żołnierze krzyczą]
[pochrząkiwanie]
- [żołnierze chrząkają] - [oficer] Chodź!
Przyjmij pozycję obronną!
[Napoleon] Moja dobra żona, Józefina.
Mój Boże, jak tu zimno. Brakuje mi Twojego ciepła.
W tym dniu obchodzimy pierwszą rocznicę naszej koronacji.
Mój poprzedni sojusznik dołączył teraz do mojego wroga.
Rosyjski car Aleksander połączył siły z księciem austriackim.
Słyszałem, że studiuje sztukę wojenną
i próbuję naśladować moją taktykę walki.
Więcej pożarów.
Próbuje mnie naśladować,
ale to mały chłopiec, który popełni straszliwy błąd.
Jestem pewien, że dzisiaj przyniosę mojej armii laury kolejnego chwalebnego zwycięstwa.
Twój, Napoleonie.
- [krzyczy] - [francuscy żołnierze wiwatują]
Hej, zawiąż to z tyłu. Przymocuj ten róg do ziemi.
Otóż to.
[Francuski żołnierz drży]
Pierdolić. [wdycha drżąco]
[Rosyjski żołnierz mówiący po rosyjsku]
- [przemknięcia koni] - [mówi po rosyjsku]
[oddychając ciężko]
- Wasza Wysokość. - Mhm?
Jesteśmy odkryci.
Dobry.
Powiedz mężczyznom, żeby odpoczęli.
[wzdycha]
[Rosyjski żołnierz mówiący po rosyjsku]
INFS.
Dostrzeżono piechotę.
IMT.
Nadciągający!
[krzyczy]
Stań!
- [oficer 1] Stań! - [oficer 2] Stań!
- Stój! - Stań.
- [oficer 3] Obudźcie się, ludzie. Przygotuj się! - [żołnierze] Stańcie!
[oficer 4] No, wstawaj!
[dysza]
[zbliża się kawaleria]
[oddychając drżąco]
[Austriacki żołnierz krzyczy]
Poczekaj poczekaj.
[oficer 5] Gotowi!
Czekać! Niech myślą, że mają wyższy poziom.
[zbliża się kawaleria]
[Austriacki żołnierz 1 krzyczy]
[Austriacki żołnierz 2 krzyczy]
[wszyscy krzyczą]
[Francuski żołnierz 1] Ogień!
Odpal!
[Francuski żołnierz 2] Strzelaj do woli!
[wszyscy krzyczą]
Wyślij piechotę.
Zajmij ich pozycję na wzniesieniu. Na dwójce.
- [Francuski żołnierz 3] Zdobądź ziemię! - [wszyscy krzyczą]
[obstrzał]
Kawaleria z zachodu. Przebij ich boki.
Wycofać się! Wycofać!
[Austriacki żołnierz 3] Wycofaj się!
[Austriacki żołnierz 4] To pułapka!
Wycofać się!
[rżenie koni]
[mruczy]
[dysza]
[krzyczy]
- [Napoleon] Odkryj armaty. - [Francuski oficer] Armaty!
- [Napoleon] Ogień! - [Francuscy żołnierze] Ogień!
[Francuski żołnierz 4] Przeładowanie!
[krzyczy]
[Francuski żołnierz 5] Trzymaj się z boku.
[Austriacki generał 1] Zejdź z lodu!
[krzyczy]
[stękanie, krzyki]
[stękanie, jęki]
Wyrzeknij się, proszę pana. Jesteśmy unieruchomieni.
Z lodu! Wycofać!
Odetnij ich odwrót.
Hyah, hyah, hyah!
[krzyczy]
[wzdycha]
Franciszek. Miło mi w końcu cię poznać.
Proszę, przyjdź tam, gdzie jest ciepło.
- Dziękuję. - Musisz mi wybaczyć.
To był mój jedyny pałac przez ostatnie dwa miesiące.
Wydaje się bardzo przyjemny. Znakomicie to wykorzystujesz.
Cóż, robimy co możemy na polu bitwy.
- Tak, mamy, prawda? - Mhm.
Miło w końcu poznać kolejnego cesarza.
Gdzie, jeśli mogę zapytać, jest Alexander?
Czy czekamy na jego przybycie, zanim zaczniemy?
Nie wierzę, że do nas dołączy.
- Nie posiada się z wściekłości. - [wzdycha]
Zdaję sobie sprawę, że muszę cię pochwalić za to, że przeze mnie popełniłeś ogromny błąd.
- Błąd? - [Napoleon] Tak.
Jaki błąd popełniłeś?
Rozmawiać z wami tutaj i przyjmować to zaproszenie do pokoju,
Nie śledziłem mojego zwycięstwa.
Mógłbym wziąć do niewoli całą armię rosyjską i austriacką.
Tak.
Ale przecież będzie mniej łez.
I wiem, że zapamiętacie ten gest dobroci. Tak?
Dziękuję. [wzdycha]
Toast?
Za przyjaźń, chwalebny pokój i najlepszy interes Europy.
Mhm. Burgundia.
- [gra muzyka klasyczna] - [gadanie, śmiech]
- [pies skomli] - [skamle] Trzymaj się.
- [szczeka] - Hej, whoa, whoa!
- [chichocząc] - Oj, nie mówimy hau.
Dobra. [bełkot]
To mój chłopak. Ataboy.
Chodź tu. Chodź tu. Usiądź, usiądź, usiądź. [bełkot]
- [szczeka pies] - [szczeka]
Nadszedł czas, aby położyć kres tej tajemnicy, Imperatorze.
Chcę wiedzieć, czy to ty, czy Josephine.
W tym celu przeprowadzimy bardzo praktyczny eksperyment.
Na końcu korytarza... Weź to...
Czekam na Ciebie, rozebrany, gotowy do odbioru,
to 18-letnia Eléonore Denuelle de La Plaigne.
Jest brunetką o brązowych oczach.
A celem tego, cóż,
Mało nieprzyjemnym zadaniem jest sprawdzenie, czy możesz spłodzić dziecko.
- I wtedy będziemy mieli odpowiedź... - Mmm.
...na to dręczące pytanie
tego, kto trzyma kogo przed następcą tronu Francji.
[wzdycha]
Pójdziemy?
Czy mogę prosić o jeszcze jeden?
[rozmowa, śmiech]
Dziewczyna jest w ciąży.
Sprawiłeś, że była w ciąży. [chichocze]
[Napoleon] Mhm.
[rozmowa, śmiech]
Wiem, że jej nie widziałem.
[mówię niewyraźnie]
Kiedy będziesz nalegać, żebyśmy się rozstali?
Och, czy to nie cudowne?
Od jedynej kobiety, którą kiedykolwiek kochałem i która dała mi wszystko, co zdobyłem.
Jestem po prostu zbyt zmęczony, żeby czekać, aż powiesz mi to, co wiem, że nadchodzi.
Jeśli nalegasz.
[wzdycha] Ułatwię ci to.
[wzdycha] Wiem, że będziesz mieć bękarta.
Jeśli uda mi się urodzić chłopca, którego nazwiem własnym synem,
Chcę, żebyś jako świadek udawał uwięzienie cesarzowej.
[jąka się] Wasza Wysokość,
Prosisz mnie, żebym kłamał na temat statusu matki twojego spadkobiercy.
Tak, można to ująć inaczej.
[szydzi]
Cesarz... [wzdycha] ...to mój zaszczyt i oczywiście mój obowiązek,
zrobić, czego ode mnie wymagasz.
Ale jeśli ktoś mnie o to zapyta, nie mogę zawrzeć w sobie tego, o czym wiem, że jest prawdą.
I choć jest to bolesne,
prawda jest taka, że cesarzowa nie jest już w stanie urodzić ci dziecka.
Moja dobra Josephine. [wzdycha]
Hmm?
Wiesz, jak cię kochałem.
To ty, tylko ty,
że zawdzięczam te kilka chwil szczęścia, jakie zaznałem na tym świecie.
Hmm.
Moje przeznaczenie jest potężniejsze niż moja wola.
A moje uczucia muszą ustąpić interesom mojego ludu.
[chichocze]
Dekret cesarski o rozwiązaniu małżeństwa
pomiędzy cesarzem Napoleonem a cesarzową Józefiną.
[pociąga nosem]
„Lud mój pragnie, aby ten tron, na którym umieściła mnie Opatrzność,
zostanie przekazany moim dzieciom.
Straciłam jednak nadzieję na posiadanie dzieci z małżeństwa
mojej ukochanej żonie, cesarzowej Józefinie.
Doprowadzono mnie zatem do słuchania wyłącznie dobra państwa
i chcieć rozpadu lat mojego życia.”
[Josephine chichocze]
[mruczy]
Upiększałeś moje życie przez 15 lat.
Wspomnienia, które pozostaną na zawsze wyryte w moim sercu.
[pociąga nosem]
„Nasze małżeństwo stało się przeszkodą dla dobrobytu Francji”. [chichocze]
„Została pozbawiona jednego dnia rządów
przez potomków człowieka przyniesionego nam przez opatrzność
naprawić zło straszliwej rewolucji
i przywróć wiarę, tron i porządek społeczny.”
Przepraszam.
[jąka się, kaszle]
- Cesarz. Czekać. - Iść. Nie, słuchaj, słuchaj. W porządku?
To jest dla twojego kraju. O to właśnie chodzi, jasne?
- [jęczy] - A teraz powiedz to.
Powiedz to.
„Nasze małżeństwo stało się przeszkodą dla dobrobytu Francji.
Wyrażając zgodę na rozwiązanie naszego małżeństwa,
jak muszę, nie zmienia moich uczuć.
Cesarz będzie miał we mnie zawsze swojego... swojego najprawdziwszego przyjaciela.
[Napoleon oddycha drżąco]
[pociągając nosem]
[Józefina] Cesarzowa,
właśnie wypowiedziałeś słowo, które oddziela nas na zawsze.
Twoja błędna ambicja kiedykolwiek taka była
i nadal będzie przewodnikiem wszystkich Twoich działań.
Niemniej jednak,
nigdy nie możesz wątpić w szczerość moich życzeń twojego szczęścia.
Niech przynajmniej przyniesie mi jakąś pociechę w moich cierpieniach.
- Pozdrawiam, Josephine. - Dziękuję.
- Dzień dobry, pani. - Dziękuję. Jak masz na imię?
- Fleur. - Fleur. Przyjemność.
[chichocze]
Tęsknię za tobą.
Życie małżeńskie jest teraz bardzo przyjemne.
Jak dotąd wykazałeś się wielką odwagą.
[wzdycha]
Musisz to utrzymać.
Nie pozwól sobie na popadnięcie w melancholię.
Najlepiej wyglądasz, gdy jesteś szczęśliwy.
Proszę Zadbaj o swoje zdrowie.
Jest to dla mnie cenne.
Napiszesz do mnie jutro?
Mhm.
A następnego dnia?
Tak.
A dzień później?
Mhm.
- A dzień później? - Tak.
Dobry.
[Pocałunki]
[drzwi zamykają się]
Pewnego razu angielski ambasador kwestionował moje powody do wojny.
Powiedział: „Wy, Francuzi, walczycie tylko dla pieniędzy,
podczas gdy my, Anglicy, walczymy o honor.”
Odpowiedziałem: „Każdy walczy o to, czego mu brakuje”.
[chichocze, jąka się]
To nie jest... To nie jest twoja historia. Nigdy ci się to nie przydarzyło, prawda?
Oczywiście, że tak.
- Oczywiście, że tak. - Co masz na myśli?
To samo mówiliśmy w stosunku do mojego ludu i Turków.
- [chichocze] - A ty?
Anglikom brakuje honoru. Możemy się co do tego zgodzić.
- [Aleksander] Słuchaj, jest... [wzdycha] - [brzęczy komar]
Nie ma chyba nic, z czym moglibyśmy się bardziej zgodzić niż nasza nienawiść do Wielkiej Brytanii.
Muszę tylko powiedzieć, że właściwie...
Byłoby dla mnie wielką przyjemnością i zaszczytem, gdybym mógł nazywać Cię moim bratem.
Jest sposób, żebyś mógł mnie nazywać bratem.
Wczoraj wieczorem podczas kolacji byłem... [wzdycha]
...oczarowany twoją siostrą.
[chichocze]
Czy się o nią mówi?
Ach. Niestety tak.
Obawiam się, że ma wyjść za mąż za księcia Oldenburga.
Aha, a co z jej młodszą siostrą? Ania?
[jąka się] Czy jest oficjalna oferta dla Anny?
- [brzęczy komar] - [dmucha]
[chichocze]
No cóż, widzisz, An-Anna, ona ma 15 lat.
To jest szczegół.
[brzęczenie komarów]
Nasza przyjaźń opiera się na wzajemnej nieufności do Anglii.
Kiedy utrzymamy blokadę kontynentalną, udusimy ich z handlu,
i walczymy o nasze najświętsze prawa.
To jest to, co jest ważne między nami.
Właśnie przyszła mi do głowy myśl.
- Nie. - Nie, powiedz to.
- Powinienem ci powiedzieć? - Proszę.
Wyobraź sobie armię. 50 000 mężczyzn.
Rosjanie, Francuzi, może nawet Austriacy,
maszerując przez Konstantynopol do Azji
wystarczyłoby dotrzeć do Eufratu
aby Anglia zadrżała i rzuciła ją na kolana
- przed kontynentem. - [chichocze]
To niesamowite.
Toast.
[wzdycha]
- Tobie. - Do nas.
Jego Królewska Mość Cesarz Napoleon pragnie złożyć Austrii formalną ofertę
i Jego Królewskiej Mości Króla Franciszka,
za rękę arcyksiężnej Marie-Louise.
Jego najstarsza córka.
NIE.
Uh, ta unia połączy Austrię i Francję
w nierozerwalnym węźle małżeńskim.
[po niemiecku] Czy to żart?
[po niemiecku] Może uznam to za zabawne... ale Jego Królewska Mość nie.
[po angielsku] Czy podróż była przyjemna?
Było cudownie. Dziękuję.
Jesteś dość drobna.
Nie jestem do tego przyzwyczajony.
[Marie-Louise chichocze]
Jak według ciebie wyglądam?
Czy przypominam swój portret?
O tak. I jeszcze przystojniejszy i silniejszy.
A ty jesteś jeszcze przystojniejszy, piękniejszy.
[chichocze] Mam nadzieję, że jesteś zadowolony ze swojego wyboru.
Też mam nadzieję. Chcesz zobaczyć sypialnię?
[chichocze] Tak, dziękuję.
Wasza Wysokość, twój syn.
[oddychając drżąco]
[drzwi zamykają się]
[krzyczy żołnierz z oddali]
- Cześć. - [dziecko się denerwuje]
[żołnierze krzyczą z daleka]
- [żołnierz] Strzelaj! - [odległy strzał]
- [dziecko płacze] - Och. [uciszając]
[płacz przestaje płakać]
[krzyczy dalej, z oddali]
Mój mały królu.
[kierowca powozy] Hyah, hyah, hyah!
[zbliżają się końskie kopyta]
[kierowca powozu] Trzymaj.
[dziecko się denerwuje]
[dziecko grucha]
[dziecko chrząka]
[gwizd]
[gaworzenie]
Och, słodkie dziecko.
[dziecko chrząka]
Pewnego dnia zrozumiesz, co dla ciebie poświęciłem.
[dziecko grucha]
[wzdycha]
[Napoleon] Moja droga Józefino, jestem dzisiaj smutny.
Car Aleksander zwrócił się przeciwko mnie i zmusił mnie do inwazji na Rosję.
Zdecydował się otworzyć swoje porty dla Anglii, jednocześnie nakładając podatki na Francuzów.
Muszę przetrzeć melancholię i rozpocząć marsz do Moskwy.
Przekonałem do tej uchwały głowy Europy,
i tak dowodzę połączonymi siłami Francji, Austrii, Włoch,
Niemcy i Polska.
W mojej przyszłości nie widzę nic innego jak tylko sukces.
[Francuski żołnierz 1] Trzymaj swoje pozycje. Stały.
[Francuski żołnierz 2] Na przód.
[Francuski żołnierz 3] Trzymaj krok.
[mówi po rosyjsku]
- [krzyczy, chrząka] - [Francuski żołnierz 1] Kryj się!
[Francuski żołnierz 2] Spadaj!
[Francuski generał] Spadaj! Schodzić!
[Rosyjscy żołnierze mówiący po rosyjsku]
[Francuski generał] Hyah, hyah! Hyah!
Po nich! Po nich!
[mruczy]
[rosyjski żołnierz chrząka]
[pochrząkiwanie]
Whoa, whoa.
- [trąbienie konia] - Whoa.
[koń rży]
- Cofnąć się! Wracać. Wycofać się. - [chrząka] Cofajcie się!
[krzyczą żołnierze]
[Napoleon] Moja droga Józefino.
Piszę do Ciebie, ponieważ właśnie dzisiaj wygrałem wielką bitwę.
Jutro wznowimy natarcie.
Moskwa jest teraz tylko 200 mil stąd.
I myślę o Tobie cały czas. Cały Twój.
[Francuski żołnierz 1] Już prawie na miejscu. Prawie tu.
- [Francuski żołnierz 2] Dziękuję, proszę pana. - [mówi niewyraźnie]
[żołnierz kaszle]
- Dziękuję, admirale. - Byłeś odważnym Austerlitz.
[szczekające psy]
[Napoleon krzyczy] Gdzie jesteś?
W tym mieście żyło 300 000 dusz.
I wszyscy właśnie wyszli?
Mały chłopiec.
Pspspsps.
Gdzie jesteś?
Nie bój się.
Dam ci tylko trochę klapsa.
To nie jest zbyt sportowe, prawda?
Dla honoru jego i Rosji, nie mojego.
W porażce trzeba zachować godność.
[chrapanie]
[trzaski ognia]
[wzdycha, ciężko oddychając]
Kto to zrobił?
Oni zrobili.
Nie, oni tego nie zrobili. Bądź rozsądny.
- Kto podłożył te pożary? - [wzdycha]
Wasza Wysokość, tak było.
[wzdycha]
Wolałby spalić własne miasto, niż negocjować ze mną.
Nie sądziłem, że miał odwagę.
Cóż, pojedziemy do Sankt Petersburga i każemy mu spalić i to.
Pozwoliliśmy, aby zbyt wiele czasu umknęło nam.
Maszerowaliśmy w rosyjską zimę
z końmi, które nie są hodowane na taką pogodę.
Jeśli wrócimy do Polski, będziemy mogli przeczekać zimowe miesiące.
Hmm?
[krzyczy]
[Joséphine] Napoleonie, Twoje listy są kojącym balsamem na moje serce.
Boję się o ciebie.
Pamiętaj, że tylko ja znam Twoje zdrowie...
- [pluje] - ...twoje obawy.
Dziękuję Ci tak czule, jak zawsze będę Cię kochać.
Józefina.
[Napoleon] Moja przyjaciółka, Józefina.
„Przyjaciel”.
Dziwnie jest pisać do Ciebie to słowo.
Zawsze byłeś kimś więcej.
[żołnierze kaszlą]
[pięć gra]
[Napoleon] Pomimo starannej organizacji zdarzały się przerwy w dostawach.
Cierpimy choroby, dezercję i głód.
Wygrywamy.
[żołnierze kaszlą]
- [Napoleon] My czy Kozacy? - [Francuski generał] My.
[Napoleon wzdycha] Józefina. Fortuna mnie opuściła.
Wiem, że taki los przygotował dla mnie.
Twoje słowa kołaczą mi się po głowie.
Jestem niczym bez Ciebie.
[polityk] Z 600 000 ludzi, których wysłałeś do Rosji,
wróciło jedynie 40 000.
Dlatego zostałeś wygnany, bez wątpienia.
Sojusznicza koalicja Austrii, Prus, Rosji i Anglii,
i za zgodą Rady Francuskiej,
udzielę Ci suwerenności wyspy Elby.
Dochód w wysokości dwóch milionów franków z funduszy francuskich,
emerytury dla rodziny Bonaparte i cesarzowej Marii Luizy.
Przewiduje również, że cesarzowa Józefina zachowa wszystkie swoje majątki
oraz przydzielony roczny dochód w wysokości jednego miliona franków.
[wzdycha]
Za bardzo kocham Francję.
Pragnąłem tylko jego chwały.
Nigdy nie sprowadziłbym na nią nieszczęścia.
Chcą, żebym abdykował. [wzdycha]
Dobra, abdykuję.
[mieszkańcy rozmawiający po włosku]
Wasza Wysokość.
Cesarzowa.
[Josephine] Tutaj.
[Aleksander] Józefina, Józefina. Hmm?
[chichocze] Jestem oczarowany.
Ale... [wzdycha]
...nie musisz się zamykać tylko dlatego, że go tu nie ma.
Wiem, jak to jest być niedocenianym.
Ale twoje oczy, twój urok i twój duch,
to jest tam.
Jest twoje i możesz z niego korzystać.
[gra muzyka klasyczna]
[Napoleon] Droga Józefino,
Jesteś mój. Zawsze będziesz.
- Nie mogę już tego dłużej znieść. - [członek załogi krzyczy]
Minęło 300 dni na tej skale,
i jestem gotowy wrócić do domu i odzyskać to, co moje:
ty i Francja.
[członkowie załogi krzyczą]
[Napoleon] Biorę twój statek.
Jeśli mnie nie prowokujesz, nie musisz się mnie bać.
[Józefina] Napoleon,
Jestem kwiatem, który otwiera płatki i uśmiecha się do słońca,
nieświadomy, że zbliża się burza, która mnie powali
- i rozrzuć liście ku niebu. - [jęczy]
Przyjdź szybko, mój przyjacielu.
[Pocałunki]
- [świszczący oddech] - Proszę otworzyć usta.
[jęczy]
Dziękuję.
Cóż, twoja klatka piersiowa jest zatłoczona. Twoje gardło płonie.
Moja sugestia jest taka, aby zostać w łóżku.
[świszczący oddech] Ale Napoleon nadchodzi.
Przyjmowanie jakichkolwiek gości byłoby nierozsądne.
Ale Napoleon nadchodzi.
Rozumiem.
[świszczący oddech]
[Dr. Corvisart] Po prostu zapewnij jej komfort.
Whoa, whoa!
Wasza Wysokość.
Możesz mówić.
Bonaparte, Wasza Wysokość. Wrócił.
Dziś rano statek wylądował na plaży w Antibes,
i oni są w marszu.
Napoleon Bonaparte maszeruje w kierunku Paryża.
[oddychając ciężko]
Więcej.
Wasza Wysokość.
Popołudnie, pułkowniku.
[pułkownik] Wasza Wysokość.
Generał Marchand,
w obronie rządu królewskiego króla Ludwika XVIII,
prosi o oddanie broni i zaprzestanie marszu
abyście zostali aresztowani i sprowadzeni na waszą wyspę.
Czy mógłby pan poinformować generała, że chciałbym z nim porozmawiać?
Nie walczę z moją własną 5. Armią.
Pan.
Chce mówić.
Przygotuj się!
Obecny.
Żołnierze Piątego Pułku, poznajecie mnie?
Poznajecie mnie, żołnierze?
[Francuski żołnierz] Tak, cesarzu!
[śmiać się]
[Napoleon] Tęsknię za tobą.
Mam tęsknotę za moim domem...
i za nasze wspólne zwycięstwa.
Chcę wrócić do domu.
Dołączysz do mnie?
Niech żyje cesarz!
- Niech żyje cesarz! - Niech żyje cesarz!
- [przysięga trwa] - [wiwatuje]
[płacz]
26 maja wezwano doktora Corvisarta
i zauważyła ucisk w klatce piersiowej i stan zapalny gardła.
Jej chorobą była błonica.
29 maja została udzielona ostatni sakrament i zmarła.
I nikt nie pomyślał, żeby mnie powiadomić?
[wzdycha]
Hortensja.
Czy obwiniasz... [oddycha drżąco]
Czy obwiniasz mnie?
- [pociąga nosem] - Nie winię cię.
Oczywiście nie.
Nie mam dźwigać ciężaru odpowiedzialności... [oddycha drżąco]
...za nieszczęścia twojej matki.
Chcę listy, które do niej napisałem. [pociąga nosem]
Przykro mi, nie mam ich. Zostały skradzione przez jej lokaja.
[uderzenia]
Gdzie je trzymała?
W szafce w jej sypialni, obok łóżka.
Co z nimi zrobił?
Sprzedał je jej lokaj.
- [płacze] - [Hortense] Przepraszam.
Wybaczam ci.
[członek kongresu] Napoleon Bonaparte zniszczył
jedyny tytuł, od którego zależało jego istnienie.
Powstanie to zgromadzenie sojuszników
wzdłuż granic Francji i Belgii armia.
70 000 żołnierzy z Anglii,
żołnierzy z Prus.
To szkodniki rozgromiły gospodarstwa w Europie
podczas gdy rolnicy chrapali.
Powinniśmy byli zadać ten cios już dawno temu.
Swoim egoizmem trzymał świat jako zakładnika,
jego nienasycony głód władzy,
i jego brak prostych, dobrych manier.
Wszyscy znowu będziemy spać bez niego.
Wierzę, że mówię w imieniu nas wszystkich, gdy mówię, że jest to jedyny żal, jaki wszyscy podzielamy
jest to, że w ogóle pozwoliliśmy temu szkodnikowi żyć.
250 000 ludzi ze zdrajcą.
25 000 mężczyzn, 125 000 mężczyzn
i 100 000 ludzi...
przeciwko naszym 125 000 ludzi.
To jest walka na lądzie.
Tego właśnie Wielka Brytania nie wie, jak to zrobić, to wiem.
Uderz szybko przeciwko Wellingtonowi i Blücherowi.
Pokonaj ich osobno.
Nie pozwólcie im zjednoczyć tutaj sił.
Poranek.
- Poranek. - [mruczy]
Prusacy postępują.
Powinniśmy rozpocząć ofensywę.
[Napoleon] Musimy poczekać, aż ziemia wyschnie.
Blücher nigdy nie zdąży na czas. Do lunchu zjem Wellingtona.
[grzmot]
[wzdycha, chrząka]
[oczyszcza gardło]
Nigdy nie jestem mokra, jeśli mogę temu zaradzić. [oczyszcza gardło]
[grzmot]
Co mam powiedzieć mężczyznom?
Powiedz im, żeby zatrzymali deszcz.
- [Brytyjski żołnierz 1] Nadchodzi! - [Brytyjski żołnierz 2] W formacji!
[Wellesley] Teraz wasz czas, chłopaki. Teraz jest twój czas.
Teraz słuchaj bardzo uważnie.
Cierpliwość jest dziś na porządku dziennym. Cierpliwość zwycięży.
Musimy utrzymać ten grunt.
Niech przyjdą do nas.
[żołnierze] Huzzah!
No dalej, chłopcy. Kontynuować.
Oj.
Dzień dobry, generale Blücher.
- Dzień dobry. - Przewidywany czas przybycia, proszę pana?
- Oficer? - Około pięciu godzin.
Około pięciu godzin.
No dalej chłopcy. No dalej chłopcy.
[mruczy]
[krzyczy żołnierz, z oddali]
O, tam jest.
Wygląda na to, że... [chichocze] ...po prostu śpi.
Jednej rzeczy, której nie możesz się oprzeć, przyjacielu, jest atak frontalny.
Zobaczmy, jak ten generał może zaatakować naszą pozycję.
Pan. Mam cesarza na celowniku. Czy mam pozwolenie na ogień?
Zdecydowanie nie.
Generałowie dowodzący armiami mają lepsze zajęcia ze swoim czasem
niż strzelać do siebie.
Wstrzymaj ogień, strzelcu, pod groźbą śmierci.
No dalej, chłopcy. Chodź chodź.
[Brytyjski żołnierz] Biegacz nadchodzi!
Blücher, 11 do 12 mil, proszę pana.
[Brytyjski generał 1] Uwaga, za mną.
- Blücher w odległości od 11 do 12 mil, proszę pana. - Jezus Chrystus.
- Chcę raport co godzinę. - Tak jest.
[Francuski żołnierz] Przechodzi biegacz. Zrób miejsce.
Oh. Oh.
[dysząc] Prusacy na poboczu, 12 mil.
Na drodze widziano wojska pruskie, panie. Dwanaście mil.
Przygotuj armaty.
Przygotuj armaty!
[Francuscy żołnierze wołają]
[Francuski generał] No dalej! Przenosić!
[Francuscy żołnierze krzyczą]
[Francuski żołnierz 1] Gotowi! Armaty są gotowe!
[Francuski żołnierz 2] Armaty są gotowe!
[Francuski generał] Deszcz ustał, proszę pana.
Przygotuj się na ogień!
[ciężko oddycha]
- Ogień! - [Francuscy żołnierze] Ogień!
[Brytyjski generał 2] Kryj się!
Prosto na miejsce. Stały.
Przygotuj się na zaliczkę. Przygotuj się.
Przygotuj się na zaliczkę.
Ustaw ponownie na 195!
Dostosuj 195!
[Francuski żołnierz] Elewacja 195.
Skorygowana!
Przygotuj się na ogień! Ogień!
[Francuscy żołnierze] Ogień!
[Brytyjscy żołnierze krzyczą, krzyczą]
[Brytyjski generał 2] Trzymaj głowę nisko. Po siódme, przejmij kontrolę.
[krzyczy]
- [Brytyjski żołnierz] Z drogi! - [Brytyjski generał 3] Trzymajcie się, chłopaki!
Piechota, nacierajcie!
- [gra w marszu] - [Francuski generał 1] Opuścił kompanię!
[mówi niewyraźnie] I marsz!
[Francuski generał 2] Zbierzcie się w szyku. Teraz!
Trzymaj się linii!
Dołączyć!
[gra na perkusji]
[Francuski generał] Druga fala, naprzód! Ponad wszystko, panowie!
Nie odkładać słuchawki!
Armaty!
- Ogień! - [krzyczą francuscy żołnierze]
[Brytyjski generał 1] Przygotuj się.
[Brytyjski generał 3] Trzymaj się mocno.
[Brytyjski generał 2] Ogień!
[Brytyjski generał 3] Ty tam, wsiadaj na armatę.
[Francuscy żołnierze wołają]
[Brytyjski żołnierz] Ogień!
[krzyczy]
[Francuski generał 2] Wypełnij lukę!
[Francuski generał 1] Trzymaj linię!
[krzyczą żołnierze]
Harcownicy, nacierajcie dalej! [krzyczy]
[Francuski generał 2] Zbierzcie się w szyku.
Strzelaj do woli.
[Brytyjski generał 2] Trzymajcie ich z daleka, ludzie. Ogień.
[gra na perkusji]
No dalej, dalej. Nie pozwól im się zjednoczyć!
[Brytyjski generał 2 mówi niewyraźnie] ...pozycja uderzenia.
[Francuski biegacz] Wstawajcie, chłopcy. Kontynuować. No dalej, chłopcy.
Whoa, whoa.
Prusacy, przy drodze, pięć mil.
[Francuski generał] Pięć mil, może mniej.
Musimy działać, zanim przybędzie Blücher.
Na zewnątrz.
Na zewnątrz!
- [brytyjski generał 2 krzyczy] - [francuski generał] Kawaleria!
Opłata!
[krzyczy armia francuska]
Przygotuj się na przyjęcie kawalerii.
[Brytyjski generał] Przygotuj się na przyjęcie kawalerii.
[krzyczą żołnierze]
[Wellesley] Musimy utrzymać pozycję. Trzymaj się mocno, aż do ostatniego człowieka.
Nie wolno nam dać się pokonać!
Albo co powiedzą w Anglii?
- [Brytyjski generał] Trzymaj linię. - [Brytyjski żołnierz] Trzymaj mocno.
[krzyczą żołnierze]
[Brytyjski generał] Spokojnie, panowie. Pozostań w formacji.
[Francuski żołnierz] Niech żyje cesarz!
[Brytyjski generał] Kompanio, stój!
[Brytyjski generał 2] Formuj kwadrat! Formuj kwadrat!
[krzyczy, wrzeszczy]
[Francuski generał] Niech żyje cesarz!
[Brytyjski generał] Jedna sekcja, ogień. Dwie sekcje, ogień.
[żołnierze krzyczą, chrząkają]
[krzyczy]
[mruczy]
[Francuski generał] Co robimy, proszę pana? Nie możemy się przebić.
[Brytyjski generał] Niech biegną. Wracaj do placu.
Pokaż im swoją brytyjską stal.
[oddychając ciężko]
[Francuski generał] Przedstaw broń!
[ fuka ]
Ramię, trzymaj!
- Są tutaj, Prusacy. - [mruczy]
- [chrząka] - Najpierw na wzniesieniu, Imperatorze.
[dysza]
[krzyczą żołnierze]
[Francuski żołnierz 1] Musimy znaleźć przejście!
[Francuski żołnierz 2] Rozbij plac. Rozbij kwadrat!
[krzyczy]
[Napoleon] Szarża na bagnety.
[Francuski generał] Nacierajcie na bagnety!
Twój cesarz jest z tobą. Jesteś odważnym Austerlitz.
Nigdy się nie poddawaj.
Za ojczyznę i chwałę!
[Brytyjski generał] Ramię w ramię! Tworzą linie!
[Brytyjski generał 2] Ramię w ramię.
[krzyczą żołnierze]
[wykrzykuje]
Piechota, natarcie.
- Batalion! [niewyraźnie] Naprzód! - [wzdycha]
[Francuski generał] Trzymaj linię!
[Brytyjski generał] Piechurzy, strzelajcie!
Druga linia, ogień.
Przygotuj się do ładowania!
Opłata!
[krzyczą żołnierze]
[Brytyjski generał] No dalej! Zmiażdż ich!
[Brytyjski generał 2] Natarcie! Osiągnięcie!
Natarcie kawalerii, sir?
Natarcie kawalerii.
[Brytyjski generał] Przygotuj się do kontrataku.
Mężczyźni, wejdźcie. Pełne wsparcie.
[rozkrzyczany]
[krzyczy]
[żołnierze krzyczą, chrząkają]
[pochrząkiwanie]
Nie. Nie może się powstrzymać.
[Brytyjski generał] Sir, Blücher.
Dzięki Bogu.
Wasza Wysokość! Wasza Wysokość!
Przyjdź zobaczyć jak je Masse de la France!
Tak! Hyah!
[spodnie]
[wystrzał strzałowy]
Tak! Tak!
[walczący żołnierze]
[krzyczy, krzyczy]
Bitwa jest moja. Nastąpi koniec wojny.
[gwizdać]
[Brytyjski generał] Starszy oficer, na pokład!
Dzień dobry, dzień dobry, dzień dobry.
Jestem pierwszą osobą, która przyznaje się do błędu. Ale nigdy tego nie robię.
Bo to jest geometria.
Po prostu wiem dokładnie, gdzie umieścić armatę.
Ale niestety nie mogę przekazać tej wiedzy moim marszałkom. [wzdycha]
To może być najtrudniejsze w życiu.
Akceptacja niepowodzeń innych.
Nie wolno ci tego robić.
Zachęcaj do wielkości.
- Uważaj na głowę, sir. - [Wellesley chrząka]
[Brytyjski generał] Uważaj na głowę, sir.
- Co oni tam robią? - Sir, to kadeci. Uwielbiają go.
Cóż, wyciągnij ich.
Oczyść pokój. Uch, szybko.
- Wasza Miłość... - Dzień dobry, generale.
Ci chłopcy są zachwycający.
Czy mogę usiąść?
Proszę.
[odchrząkuje, pociąga nosem] I to śniadanie.
Teraz wiem, dlaczego macie tak skuteczną flotę. Dziękuję.
- [chrząka] - [Wellesley odchrząkuje]
Nigdy nie odwiedziłem angielskiej wsi.
Chyba pokocham Cotswoldów...
- miękkie płynące wzgórza, delikatne światło. - [wzdycha]
Uch, mój drogi panie, to tylko wąski margines opinii
że oszczędzono ci losu rozstrzelania.
[szydzi]
[chichocze] Z politycznego punktu widzenia obawiam się, że to niemożliwe
aby rząd brytyjski pozwolił ci pozostać w Anglii.
Masz pozwolenie na trzech oficerów i 12 służących
towarzyszyć Ci na wygnaniu.
Wygnanie będzie zamknięte na wyspę Świętej Heleny
pod czujnym okiem gubernatora Hudsona Lowe’a i jego rodziny.
[mruczy]
Święty...
Helena. To mała wyspa.
[chichocze] Bardziej rockowy, naprawdę.
Tysiąc mil od kontynentu afrykańskiego.
Mówiono mi, że jest bardzo ładna i spokojna. Będziesz miał czas na refleksję.
Twoja korespondencja będzie monitorowana,
Twoja obecność jest sprawdzana dwa razy dziennie przez sanitariusza.
[członek załogi] Napraw tę linę olinowania. Złóż żagle.
Zejdź pod pokład!
[załoga krzyczy]
[Joséphine] Co teraz zrobisz? Nienawidzę widzieć cię samego.
Przyjdziesz do mnie? Czy ci wybaczę?
Mój słodki, uparty cesarzu.
Wypuściłem cię i pozwolę ci popaść w ruinę.
Następnym razem będę cesarzem,
i zrobisz, co ci powiem.
[Napoleon] No cóż, miałeś rację.
Każdej nocy błagam, abym widział Cię w moich snach.
A kiedy to zrobię, odtrącisz mnie.
- [gadani żołnierze] - [śmiech dzieci]
Dziewczyny, jaka jest stolica Francji?
Paryż.
A Rosja?
Petersburgu. A wcześniej Moskwa.
Moskwa. A kto spalił Moskwę doszczętnie?
Nie wiem, proszę pana.
Zrobiłem.
Wydaje mi się, proszę pana, że Rosjanie spalili go, żeby pozbyć się Francuzów.
Kto Ci to powiedział?
To powszechnie wiadomo, proszę pana.
[dzieci chichoczą]
Iść. CHodźmy grać.
[dziecko] En garde.
[Joséphine] Czy mogę ci powiedzieć, co na ciebie czeka?
[dzieci się śmieją]
To jest sekret. I pokażę ci, kiedy przyjedziesz.
Przyjdź do mnie, Napoleonie. Spróbujmy tego jeszcze raz.
Downloaded from subtitlesnest.com