(Wszyscy rozmawiają niewyraźnie)
(KRZYK)
Cześć chłopaki.
To trzy lata.
Trzy lata razem.
Chłopcy.
Ja i ty?
Zobaczymy się ponownie. Naprawdę?
Nie idą, prawda?
Grupowy uścisk!
Do zobaczenia, drogie panie! Do zobaczenia później.
Grupowy uścisk.
Och, whoa, whoa, whoa!
EMMA: Tilly?
DEXTER: Callum!
Tilly, chodź. Czas wracać do domu.
Pospiesz się. Callum!
Oj! (CIŚNIE)
Wiesz, tak naprawdę nigdy się nie spotkaliśmy.
Właściwie, mamy. Kilka razy.
Czy my?
Włamałeś się na moje przyjęcie urodzinowe, nazwałeś mnie Julie,
i rozlałem czerwone wino na mój top.
Auć.
Cóż, przykro mi z tego powodu.
Nie, wcale.
Byłeś zachwycający.
Czy byłem?
Nie. Nie, nie byłeś.
Słuchaj, jeśli nie jesteś Julie, to...
Jestem Emma. Emma.
Emmę Morley. Emmę Morley.
Słuchaj, odprowadzę cię do domu.
Więc to jestem ja.
Cii! Witaj w domu.
Debata jest więc w porządku, ale każdy może rozmawiać...
Tylko czasem potrzebne jest działanie.
Aby zmienić świat. Całkowicie się zgadzam.
Kim więc będziesz, kiedy będziesz mieć, nie wiem, 40 lat?
Czterdzieści?
Czy mogę powiedzieć sławny? Strasznie bogaty?
Straszny. Jesteś strasznie elegancki.
Gdzie idziesz?
Idę tylko umyć zęby.
No wiesz, alkohol, fajki i...
Nie przeszkadza mi to.
Ja robię.
Słuchaj, to nie zajmie minuty. (OCZYSZCZA GARDŁO)
Żadnych zabaw ze sobą, kiedy mnie nie ma.
(GRA MUZYKI FOLKOWEJ)
Co?
(wzdycha)
W porządku, skoncentruj się.
Koncentrować się. Nie schrzań tego!
Och, idziesz?
Robi się już jasno, więc pomyślałem, że mógłbym...
Powinieneś iść, jeśli chcesz iść.
To bardzo wzruszające. Bardzo słodko-gorzki.
Naprawdę, pomyślałem, że może chciałbyś się przespać.
Nie muszę iść.
Nie, nie, idź. Nie jestem zaniepokojony.
Wymknąć.
Nie wymykałam się.
Wyskocz przez okno, nieważne, co mnie obchodzi.
Pamiętaj, że to pięć pięter wyżej.
Słuchaj, zostanę. W porządku?
Zostanę.
Pospiesz się.
Przepraszam, nie jestem w tym dobry.
Po prostu zawsze, gdy idę z kimś do łóżka,
Zawsze kończę albo śmiejąc się, albo płacząc,
i miło byłoby wybrać coś pomiędzy.
Słuchaj, w porządku.
W porządku. Może moglibyśmy po prostu zostać przyjaciółmi.
Dobra. Przyjaciele.
Oczywiście wiecie, że dzisiaj jest Dzień Świętego Swithina, prawda?
Co jest?
Cóż, dzisiaj. Dzień Świętego Swithina, 15 lipca.
Skąd to wiesz?
Cóż, został pochowany w katedrze w Winchester,
gdzie chodziłem do szkoły.
Cóż, la-dee-da.
(ŚMIEJE) La-dee-da.
Wiesz, jest taki wiersz.
„Jeśli w dzień Świętego Swithina będzie padać deszcz
„coś, coś, coś pozostaje”.
Dexterze, to jest piękne.
Zamknąć się.
Prześpijmy się.
Ale Dex.
Em?
Jeśli nie będzie padać...
Mmm-hmm?
Chciałbyś coś zrobić? Ja i ty?
Mmm-hmm.
DEXTER: Wszystko w porządku? EMMA: Podnoś, podnoś.
OK, cóż, podchodzę.
Nie mogłeś po prostu zatrudnić kogoś do przeniesienia tych rzeczy?
NIE.
Słuchaj, zapłaciłbym.
(chrząka) W porządku, podnieś od swojej strony.
Najwyraźniej nigdy w życiu nie przepracowałeś choćby jednego dnia.
Poważnie, Em, mój samolot odlatuje za cztery godziny.
W porządku, cóż, to kolejny powód, dla którego powinieneś podnosić.
Na litość boską.
Słuchaj, wyświadczam ci przysługę.
I jestem bardzo, bardzo wdzięczny.
Przestań marudzić.
Założę się, że to łóżko mogłoby opowiedzieć kilka historii.
Tak, opowiadania. Straszne historie.
Witamy w Londynie. Cóż, podnieś to.
(PORYWISTY)
Myślę, że będę tu bardzo szczęśliwy.
Co to za zapach?
Cebule.
Cebula i rozczarowanie.
Prawidłowy.
Nie, nie jest tak źle.
To nic innego jak odrobina farby
i głowica nuklearna nie może naprawić.
Mam maszynę do pisania. Mam swoje książki. Jestem w Londynie.
Myślę, że wszystko będzie dobrze.
Może rzeczywiście uda mi się załatwić sprawę.
Wiesz, może faktycznie kogoś poznasz.
Dexterze, proszę.
Miły chłopak.
Wrażliwy, nosi kardigan.
Mówiłem ci, że nie interesuje mnie to wszystko.
Pasujące okulary, pasujące opinie.
Właściwie to cieszę się, że jedziesz do Indii.
Dobrze, bo wychodzę. Muszę złapać swój lot.
Już?
Tak, przepraszam.
No to dalej. Odnajdź siebię.
Wysyłaj mi dalej te listy.
Długie. Będę.
I baw się dobrze, Em.
Oczywiście.
Wiadomo, jest to dozwolone.
Wiesz, coś czuję, że za rok o tej porze
szturmem zdobędziesz Londyn.
(Śpiewająca Ballada Meksykańska)
Jaka jest różnica pomiędzy...
Tortilla to kukurydziana lub pszenna.
Ale złożona i wypełniona tortilla kukurydziana to taco,
podczas gdy nadziewana tortilla pszenna to burrito.
Smażyć burrito w głębokim tłuszczu, to chimichanga.
Upiecz tortillę, to tostada. Rzuć, to enchilada.
Czy jest szansa, że mógłbyś to powtórzyć?
Cześć. Jestem Lan. Iana Whiteheada.
Nowy chłopak.
Witamy na cmentarzu ambicji.
Kuchnia. W porządku, kolego.
Czego ci goście nie potrafią zrobić z kuchenką mikrofalową
i frytkownicę w głębokim tłuszczu.
Hej ty!
Twoje podstawowe grupy żywności Tex-Mex.
Ser na wierzchu kurczaka pod guacamole
na fasoli pod ryżem na wołowinie.
Słowo ostrzeżenia, unikaj krewetek jumbo. (DZWONEK)
To jak rosyjska ruletka. Jeden na sześciu cię zabije.
Jaki jest twój udar?
Przepraszam, co?
Kelner/aktor, kelner/modelka, kelner/pisarz?
Cóż, jestem komikiem.
Przydałby nam się komik. Wszyscy lubimy się śmiać. Wiem, że kiedyś to robiłem.
Cóż, tak naprawdę dopiero zaczynam.
Pracuję nad moimi „unikalnymi stylizacjami komediowymi”.
Nie tyle żartów, co raczej ironicznych, drobnych obserwacji.
Aj, karamba!
W tej chwili mam tego wszystkiego trochę
o różnicy między mężczyzną i kobietą.
Jak faceci, kiedy widzą dziewczynę, która im się podoba, stają się...
WC. Toalety pracownicze. Oh.
Przepraszam. Mówiłeś?
Nie? Nie. Jeśli jesteś zainteresowany, dzisiaj wieczorem prowadzę otwarty mikrofon.
W House of Laffs, pisane jako LAFFS.
To nie jest randka ani nic.
Pewnie i tak masz chłopaka, prawda?
Ian, chętnie przyjdę, ale po pracy,
Lubię wracać do domu, pocieszać się jedzeniem i płaczem.
A co z tobą, Emmo? Jaki masz udar?
Co naprawdę robisz?
To. To jest to, co robie.
Ale to nie jest na zawsze, prawda?
Mój pokój nadal śmierdzi. Tilly doprowadza mnie do szału. Mieszkanie to śmietnik.
Ciągle znajduję ślady zębów w serze
i jej duże, szare staniki moczące się w zlewie.
Słuchaj, jestem pewien, że to nie jest kompletna katastrofa.
Londyn mnie pochłonął.
Myślałam, że coś zmienię, ale nikt nie wie, że tu jestem.
Słuchaj, słuchaj. Nic naprawdę dobrego nie było nigdy łatwe.
Kto to powiedział?
Zrobiłeś.
Czy ja? To irytujące.
Przepraszam za jęki. Ja tylko... naprawdę chciałem usłyszeć...
Jak nauczanie? Jak Paryż?
Jest dobrze, Em.
Wiesz, naprawdę, naprawdę satysfakcjonujące.
Cóż, nie śpij z żadnym ze swoich uczniów.
To nieetyczne i przewidywalne.
To dobra rada, Em. Dziękuję.
Ale muszę iść i zjeść lunch z mamą.
Cóż, przeproś jeszcze raz, dobrze?
Nie chciałem nazwać twojego taty faszystą.
Burżuazyjny faszysta.
Przeproś i Dexter... (PIĘKANIE LINII TELEFONICZNEJ)
Moje pieniądze się kończą. Em?
Czy mnie słyszysz? Dex? Dex?
(PIĘKANIE PRZESTAJE)
Tęsknię za tobą.
(MÓWIENIE PO FRANCUSKU)
Czterdzieści pięć minut spóźnienia.
Tak, cóż, zostałem napadnięty.
A gdzie byłeś ostatniej nocy?
Dyskoteka w szkole językowej.
Fajnie było? Nie, to było piekło.
Powiedz mi, kto pisze do ciebie te wszystkie długie listy?
To nie twoja sprawa.
Czy to była ta dziewczyna, która przyszła zostać?
Tak. Cóż, Emma i ja jesteśmy po prostu dobrymi przyjaciółmi.
Ile urlopu potrzebujesz?
Nie jestem na wakacjach. Uczę angielskiego.
Dextera.
Czy to nie Alain Delon?
Co? O nie. To twój ojciec.
(OBIE ŚMIEJĄ SIĘ)
Zbieranie jego odcisków. Przestań.
Zabierz mnie jutro na lunch, dobrze?
Tylko ty i ja. Gdzieś cicho, z białymi obrusami.
Chcę z tobą porozmawiać.
Dlaczego? Czy coś jest nie tak?
Nie. Nic nie jest w porządku.
Więc dlaczego musimy porozmawiać?
Czy potrzebuję powodu?
Tutaj jesteś. Zdegenerowany.
Pomyślałem, że możesz je chcieć.
Och, dziękuję, kochanie.
Co więc na kolację? Proszę, Boże, nie francuskie jedzenie.
(ŚPIEWAJĄ PIĘKNĄ PIOSENKĘ)
Złoty Chłopiec chce cię widzieć. Hmm?
Ma nowy.
Dobranoc. Dobranoc.
Noc. Dobranoc.
EMMA: Miłej zabawy.
Po prostu się całowaliśmy.
Próbowałeś zmieścić całą jej głowę w ustach.
Ludzie mają wystarczająco dużo problemów z utrzymaniem jedzenia na niskim poziomie.
A tak w ogóle, co ona w tobie widzi?
Cóż, ona mówi, że jestem skomplikowany.
(ŚMIECH)
Jesteś po prostu zepsuty.
(wzdycha)
Zaproponowano mi dzisiaj pracę na stanowisku menadżera.
Powiedzieli mi, że chcą kogoś, kto nigdzie się nie wybiera.
W porządku, Em, słuchaj. Myślę, że powinieneś wziąć butelkę tequili,
Myślę, że powinieneś wyjść za drzwi,
i myślę, że nie musisz już nigdy wracać.
Ale moja praca to moje życie.
Nie możesz zmarnować lat swojego życia tylko dlatego, że:
cóż, myślisz, że to zabawne.
Moje włosy pachną serem. Monterey Jacka.
Słuchaj, myślałem, że piszesz poezję.
Co, iść tam, gdzie są pieniądze? Próbowałem tego. Przegrany.
Po prostu tego nie widzisz, prawda?
Słuchaj, jesteś zabawny. Jesteś atrakcyjna. Jesteś mądry.
To znaczy, jesteś najmądrzejszą osobą, jaką znam.
Jasne. Jesteś. Jesteś atrakcyjna.
Jesteś seksowny. Co?
Co? To miało być seksistowskie czy co?
Nie, to nie jest seksistowskie. To po prostu śmieszne.
Em, posłuchaj.
Gdybym mógł dać ci tylko jeden prezent, w porządku,
jeden prezent na całe życie,
wiesz co bym ci dał?
Zaufanie.
Albo to, albo świeca zapachowa.
Chodź tu.
Emma? Zdezynfekowałem więc lodówkę na mięso.
Mój bohater.
Dziękuję, Lan. Do zobaczenia jutro.
Cześć, kolego.
Żegnaj, Emmo.
Ja też powinienem iść. W porządku.
Dam sobie radę. Po prostu czuję się trochę zagubiony, to wszystko.
Daj spokój, wszyscy są zgubieni w wieku 25 lat.
Ty nie jesteś.
Stażysta producent telewizyjny. Ładne nowe mieszkanie. Odtwarzacz CD.
Seks grupowy we wtorki i piątki.
Tak, ale wiesz, w środku płaczę.
(WYDECH)
Wiesz, czego potrzebujesz, prawda?
Mmm-mmm.
Potrzebujesz wakacji.
Słuchaj, Dexter, mówię tylko, że uważam, że potrzebujemy pewnych zasad.
(wzdycha) Zasady!
Nie będę ryzykował naszej przyjaźni, OK.
W porządku, w porządku. Jak na przykład?
Oddzielne sypialnie.
Gdziekolwiek się zatrzymamy, żadnych wspólnych łóżek, żadnych pijackich przytulasów.
W każdym razie nie widzę sensu przytulania.
Przytulanie powoduje skurcze.
Zgoda w takim razie.
Zasada numer dwa. Żadnych flirtów.
Żadnych wypić kilka drinków i zabawiać się ze mną.
Albo ktokolwiek inny.
Cóż, nigdy nie flirtuję.
Jestem poważny.
Witam, co to jest?
(GROBIENIE SAMOCHODÓW) (POWITANIE DEXTERA PO FRANCUsku)
(ŻYCZĘ DOBREGO PO FRANCUsku)
EMMA: Co prowadzi mnie do zasady trzeciej.
Klauzula dotycząca nagości. Co?
Nie chcę cię widzieć pod prysznicem ani sikać.
Albo siusiu pod prysznicem.
Cóż, nie mogę tego obiecać.
Musisz, Dexie. To zasady,
i absolutnie żadnego zanurzania się nago.
DEXTER: W porządku. Zasada numer cztery. Co?
Żadnego scrabble’a. Kocham Scrabble.
Właśnie dlatego jest to moja zasada.
Słuchaj, jeszcze nie umarliśmy.
Voila.
Co to jest?
Hmm? Mój kostium kąpielowy. Nazywa się to edwardiańskim.
Nie, farba murarska.
To współczynnik 30. Płonę.
Pozwól mi.
Nie widziałem tego wcześniej.
Co to? Dostałem to w Tajlandii.
To yin-yang.
Wygląda jak znak drogowy.
Tak, cóż, to oznacza idealne połączenie przeciwieństw.
Oznacza to „załóż skarpetki”.
To jest trochę za nisko, prawda?
Dobra robota, nie założyłem tego odwrotnie.
Chyba pójdę popływać.
(WYKRZYKA)
To jest plaża nudystów.
Nie, nie jest.
To jest. Patrzeć. Oni grillują!
Widzisz, nie mógłbym tego zrobić. Grilluj nago.
Co to jest? Czy to joga?
(WYKRZYCZY Z Obrzydzeniem) O Boże.
Dorośnij, OK. Wracając do Twojego magazynu.
Słyszę, jak myślisz. To jest jak ten trzaskający dźwięk.
Odpowiedź brzmi nie.
Nie sądzisz, że czulibyśmy się bardziej komfortowo bez ubrań?
Nie do wiary. Po prostu niewiarygodne.
Czemu nie?
Zasady. Nie mówiąc już o twojej dziewczynie.
Co, Ingrid? Tak, Ingrid.
Jest bardzo nieskrępowana.
Zdjęłaby koszulkę przy stanowisku odprawy.
Cóż, jak ciągle podkreślasz, Ingrid była kiedyś modelką.
Mógłbyś być modelem.
Do katalogu czy czegoś takiego.
Mówię tylko, że nie jesteśmy sobie zupełnie nieznani
z fizycznego punktu widzenia.
Rzuć to, Dex.
No wiesz, tej nocy po ukończeniu szkoły.
No dalej, musisz pamiętać.
Nie. Zamazałem to jak wypadek samochodowy.
Cóż, nie mam.
Tak naprawdę, jeśli zamknę oczy,
Wciąż cię tam widzę, stojącą w świetle świtu.
Proszę, nie.
Prowokacyjnie rozpinasz ogrodniczki
jak do mnie podchodzisz.
Nie nosiłem ogrodniczek.
(WYCZEKUJE) Więc pamiętasz, co?
Czy złapałem słońce?
Nie, wyglądasz...
Wyglądasz dobrze.
Wiesz, że nigdy nie byłem za granicą?
Co? Nie bądź śmieszny.
To prawda.
Dwa tygodnie w przyczepie kempingowej w Whitby, pijąc z tatą filiżankę zupy
i staram się nie zabić mamy.
Nie mogę uwierzyć, że naprawdę tu jestem z tobą.
Dlaczego? Hmm?
Dlaczego?
Kiedy byliśmy na uniwersytecie, zanim w ogóle rozmawialiśmy,
Kochałem się w tobie.
Wiem, że to śmieszne.
Ale kiedy już prawie
zrobiłem to tej nocy,
Nie mogłem w to uwierzyć.
Pisałem wiersze i w ogóle.
Co masz na to do powiedzenia?
Cóż, już wiedziałem.
Co masz na myśli, wiedziałeś?
Cóż, w pewnym sensie się domyśliłem.
Wszystkie te epickie listy i kompilacje.
Więc kontynuuj. Co się stało?
Mhm.
Poznałem cię. Wyleczyłeś mnie z siebie.
Nadal chciałbym czytać te wiersze. PL Co rymuje się z Dexter?
Ukłucie. To pół-rym.
(OCZYSZCZA GARDŁO)
Za dużo wina. Powinniśmy iść.
Nie nie nie. Jeszcze nie. Jeszcze nie.
Słuchaj, chodźmy na spacer.
Więc to jest to.
To jest piękne.
Cześć? Co tu się dzieje?
Cóż, pomyślałem, że pójdziemy popływać. Otrzeźwi nas.
Ach, rozumiem. Rozumiem.
Wszedłem w to prosto, prawda?
Upijasz dziewczynę i prowadzisz ją do dużego zbiornika wodnego.
Och, daj spokój, Em. Być spontanicznym.
Bądź lekkomyślny. Żyć chwilą!
(hura)
(ŚMIECH)
Chodź, Em. Wchodzić!
NIE!
Jesteś taki dumny. Dlaczego jesteś taki pruderyjny?
Spójrz, chodź!
Mógłbyś przynajmniej zostawić majtki.
Zasada numer trzy, pamiętasz?
Pospiesz się.
(OBIE krzyczą)
Więc to jest kąpiel nago?
Co mam zrobić? Coś w rodzaju żartu? Opryskać cię czy coś?
(ŚMIAĆ SIĘ)
To bardzo poważna twarz.
Nie masz siku, prawda?
Nie. (chichocze)
Nie, chciałem tylko to powiedzieć
Poczułem to samo.
Po tym, jak prawie nie udało nam się.
To znaczy, nie pisałem wierszy ani nic. Nie jestem szalony.
Ale wiesz, myślałem o tobie.
Myślę o Tobie.
Ty i ja.
Naprawdę?
Naprawdę? Dobrze, więc...
Deks...
Problem w tym, że podobają mi się właściwie wszyscy.
Oh. Widzę. Mam na myśli kogokolwiek.
Naprawdę, cały czas czuję się, jakbym właśnie wyszedł z więzienia.
To prawdziwy problem. Mogę sobie wyobrazić.
Tak, a ta sprawa z Ingrid to kwestia seksu.
To tylko seks, seks, seks, seks, seks.
Sprawa została wyjaśniona, Dex.
Ale ja i ty byłoby inaczej.
Myślę, że chcielibyśmy różnych rzeczy,
i nie sądzę, że jestem gotowy, wiesz.
Gdybyś chciał, no wiesz, trochę się zabawić,
wakacyjny romans, bez zobowiązań.
O Boże. W takim razie uznam to za nie, dobrze?
Myślę, że tak. Myślę, że nasza chwila już minęła.
No daj spokój, nie wyrażam się jasno.
Nie, nie, jesteś, Dex. To jest problem.
Martwisz się, że może mnie to obchodzić.
Hej! Hej, wróć tutaj!
Wróć, ty mały... Hej!
Złodzieje! Wróć. Wróć tutaj.
Czekać!
Ukradli moje ubrania! Ty mały...
(LUDZIE SIĘ ŚMIEJĄ)
Czy ktoś zadzwoni na policję? Czekać! Wróć!
Czy mógłbyś przestać się śmiać i zrobić coś, żeby pomóc?
Armani, ten garnitur był.
Małe żaby zabrały mi nawet majtki.
Armaniego?
Nie, Calvinie Kleinie.
Och, Dex, tak mi przykro.
Małe francuskie dranie!
Zabrali też twoje tenisówki.
To nie są tenisówki. Nigdy w życiu nie nosiłam tenisówek.
To były mokasyny i cholernie je uwielbiałem!
(SNICKERS)
Co? To nie jest zabawne. Jestem tutaj ofiarą przestępstwa.
Dex?
Co?
Twoje majtki Calvina Kleina.
Znajdę ich.
Przysięgam, wytropię ich.
Idź spać.
Zastanawiam się, ile zasad złamaliśmy.
Wszyscy.
Oprócz Scrabblea.
Może jutro.
(ODtwarzanie muzyki tanecznej)
Kto powiedział, że telewizja wysokiej jakości umarła?
Dużo tego więcej jak wrócimy po przerwie,
więc nie odchodź.
Ostrzegam cię. Wiemy gdzie mieszkasz.
No dalej, wynoś się stąd.
(krzyczy podekscytowany)
Słuchaj, właśnie zadzwoniłem, OK, żeby ci powiedzieć
że jesteś najlepszym przyjacielem jakiego kiedykolwiek miałem.
Jestem wzruszony, Dex, ale straciłeś przytomność. I?
Spójrz, jest 5:00 rano. Idź do domu.
I masz niesamowite ciało.
Dex!
Czy to Dexter?
EMMA: Obiecaj mi, że wrócisz do domu, proszę?
Będę, będę, będę, będę, będę, będę.
Dex, rano masz pracę. Deks...
Słuchaj, dobranoc, dobrze?
Pamiętaj, jesteś absolutnie, naprawdę niesamowity.
(WYDECH)
Dextera? Dex?
(SYGNAŁ WYBIERANIA)
Jesteś niesamowity
i sławny.
Nie jestem aż tak sławny.
(KASZLANIE)
Tak jest. Jak się masz, stary?
Twoja matka jest na górze. Czekała na ciebie cały ranek.
Dobry Boże, dlaczego się tak pocisz?
Cóż, mamy gorący dzień.
Nie, nie jest.
Słuchaj, jak ona się ma?
Cóż, dlaczego nie pójdziesz i nie zobaczysz?
Milczący?
Cześć cześć.
Witaj nieznajomy.
Słuchaj, mam tu dla ciebie prezent.
To nie jest ode mnie. To od Emmy.
Pozwól mi.
Dziękuję.
Och, jak cudownie.
Może trochę ambitny.
W przyszłości możesz nakłonić ją do opowiadania.
Mamo, nie.
Więc co porabiałeś?
(GRA MUZYKI ROCKOWEJ)
Jestem Dexter Mayhew. Cóż za przedstawienie mamy dla ciebie dziś wieczorem.
Mamy człowieka, który twierdzi...
Pominę ten następny fragment.
(SZYBKIE PRZESUWANIE TAŚMY)
Jest wywiad, który jest całkiem niezły.
(Doping publiczności)
Być może obejrzę później.
Występ na żywo jest zawsze nieco nierówny.
Nie rozumiem, dlaczego musisz używać tego głosu,
ale chyba po prostu nie interesują mnie takie rzeczy.
To po prostu trochę zabawy dla dzieci.
Po prostu oglądają to po pubie.
Masz na myśli, że nie jestem wystarczająco pijany?
Nie to nie to.
Wiesz, szczerze, Dexter. Tańczące dziewczyny w klatkach.
Czy do tego właśnie doszło?
Po prostu go hostuję.
To środek do celu, to wszystko.
Ale w jakim celu?
Zawsze mówiliśmy, że możesz zrobić wszystko, co chcesz.
Cienki. Co chcesz, abym zrobił?
Coś dobrego. To jest dobre.
Po prostu robię, co mi każą. Słuchaj, to jest to, co mogę zrobić.
Przepraszam.
Lekarstwo doprowadza mnie do szału.
Potrzebuję tylko trochę odpoczynku. Dziś wieczorem poczuję się lepiej.
Tak, wiesz, hm...
Właściwie to mam dziś wieczorem premierę.
Słuchaj, przepraszam. Nie mogę tego przegapić. To Park Jurajski.
(chrząknięcie)
Obawiam się, że będę potrzebować pomocy.
Wszystko w porządku? Proszę, otocz mnie ramieniem.
W porządku. W porządku?
Wszystko w porządku?
Tak.
Czy mogę ci coś przynieść? Woda? Wytrawne martini?
(chichocze)
Która godzina?
Kwadrans po 6:00.
Tak, musiałem się zdrzemnąć.
Obawiam się, że przegapiłeś nasz dzień.
Twój ojciec jest na ciebie trochę zły.
Słuchaj, zostanę na noc.
Nie. Idź.
Nie sprawia mi przyjemności obserwowanie ciebie i twojego ojca warczących na siebie.
Czy mogę mówić szczerze?
Czy musisz?
Myślę, że to mój przywilej.
Wiem, że będziesz dobrym człowiekiem. Przyzwoity, kochający, spełniony.
Ale myślę, że jeszcze tam nie jesteś.
A teraz cóż, martwię się
że nie jesteś już zbyt miły.
Cóż, nic nie mogę na to powiedzieć.
Nic nie musisz.
STEVEN: Nie będę się z tobą kłócić.
Możesz przyjechać i odebrać samochód, gdy będziesz trzeźwy.
Byłeś niedorzeczny. To znaczy, nie możesz skonfiskować mojego kluczyka do samochodu.
Nie waż się obrażać mojej inteligencji!
Teraz twoja mama bardzo cię kocha. Wiesz to.
Ale za czas, który jej pozostał...
jeśli kiedykolwiek jeszcze raz odwiedzisz swoją matkę w tym stanie,
Nie wpuszczę cię do domu.
Zamknę ci drzwi przed nosem. Teraz...
Iść.
Cienki.
(DZWONIĄCY TELEFON)
Nie ma cię tam. Właśnie sobie przypomniałem, że jesteś dziś wieczorem na gorącej randce.
Jestem zbyt spóźniony.
OK, możesz do mnie zadzwonić, kiedy to odbierzesz?
Po prostu muszę z kimś porozmawiać.
Nie ktoś. Ty.
Piła łańcuchowa na ramię. To było szalone.
To dzieło o ponadczasowym pięknie.
Moim zdaniem to najlepsza część trylogii.
I nadal to rozumiałem, nie oglądając Martwego Zła I ani Martwego Zła II.
Moją jedyną skargą byłoby to, że nie było wystarczającej przemocy.
Nie przeszkadzało ci to, prawda? A może chciałeś zobaczyć Trzy kolory: niebieski?
Pominę przystawkę, bo jadłam te nachos,
ale idź dalej. Możesz mieć wszystko, co lubisz.
Coś o wartości, powiedzmy, 14,00 funtów?
Nie, nie, poważnie, nie, masz coś. (chichocze)
No wiesz, w granicach rozsądku.
Po prostu miło cię znowu widzieć.
I będziesz niesamowitym nauczycielem.
Gratulacje. Dzięki.
Szkoda, że nie mam więcej takich nauczycieli jak Ty.
Nie żebym miał jakąkolwiek pracę do wykonania. Pani Morley.
AUTOMATYCZNY GŁOS: Nie masz nowych wiadomości.
Komedia to okrutna kochanka.
Czasami, Emmo, myślę, że to jedyny sposób
Zobaczę swoje imię w światłach
jest, jeśli zmienię je na Wyjście awaryjne.
Tak czy inaczej, obecnie prowadzę wieczór improwizacji.
Panie Giggles. Nie jego prawdziwe imię.
Myślę jednak, że pozostanę przy materiale bardziej obserwacyjnym.
Mam to wszystko w tej chwili
o różnicy między kotami i psami.
Hej, proszę przestań.
Dobra. Czy wiesz, co jest najtrudniejsze
o byciu komikiem stand-upowym?
Czy to ubrania?
Bardzo dobry. NIE.
Ludzie oczekują, że będziesz włączony przez cały czas.
Bo jeśli nie jesteś zabawny, to kim jesteś?
Ian, to nie jest przedstawienie.
Tyle że w pewnym sensie tak jest, prawda?
Byłem bardzo podekscytowany możliwością zobaczenia cię. Jakby zdenerwowany.
Przepraszam, ja...
Ja też nie jestem dobry w tych sprawach.
Po prostu dzisiaj skończyłem studia.
Wreszcie mam kwalifikacje, żeby zrobić coś pożytecznego,
i chciałam z kimś świętować.
Czy Dexter był zajęty?
Em, kiedy to usłyszysz, możesz po prostu wsiąść do taksówki? I zapłacę.
Może mógłbyś nawet zostać na noc, no wiesz, na sofie czy coś?
Muszę cię po prostu zobaczyć.
Proszę, możesz po prostu przyjść?
Emmę Morley? Hmm?
Czy mogę coś powiedzieć?
Kontynuować.
Uważam, że jesteście absolutnymi kretynami.
Ty, ze swoimi miodowymi słowami.
(grzmot)
Powinienem chyba wrócić do domu.
Nie idź. Chodźmy gdzie indziej.
Właściwie to mieszkam niedaleko. To znaczy, to śmietnik, coś okropnego.
Ale mam muzykę i alkohol.
Lub gorący, mleczny napój, jeśli wolisz.
Moglibyśmy pójść na giętarkę Ovaltine.
W porządku. Dobra. Raz Dwa Trzy Start!
(KRZYCZY)
Która droga?
Tędy, tędy, tędy!
To nie jest potrzebne. To tylko uczucie.
Mam po prostu dużo miłości do przekazania.
Jeśli nie mogę do ciebie zadzwonić, czy mogę przyjechać i się z tobą spotkać?
(WYKRZYKA)
Czy wiesz, gdzie są mecze?
NIE.
Możesz zostawić to na kilka minut. Iść.
Witam, panno Morley. Cześć.
Potem będzie impreza showbiznesowa
z szampanem, kanapkami i śmiechami?
To szkolne przedstawienie, Lan. Podejrzewam, że będziemy w domu o wpół do dziewiątej.
Dlaczego dla odmiany nie zostaniesz u mnie? Wypierzę poszwę na kołdrę.
Czy to twój chłopak, panno Morley?
Oj! Bezczelny.
Pozdrawiam chłopców i dziewczęta. Witamy w Zamku Nocnym.
MĘŻCZYZNA: Kamera pierwsza, Dexter.
Spóźniony program, na żywo i głośno.
Dexter, panowie, do zobaczenia.
Uważaj na kable, sir.
DEXTER: Hej. OK, panie.
Poczęstowałem się herbatą i bułeczkami.
Mam nadzieję, że nie sprawię ci kłopotów.
Jestem pewien, że będzie dobrze.
Tam jest! Hej!
Czyż on nie wygląda wspaniale? Przyjdź do Suki.
Suki Sue. Chodź tu.
Chcę cię po prostu zjeść.
Suki, właściwie, spójrz, to jest mój ojciec.
Wotcha, pan M.
Czyż twój syn nie jest wspaniały?
Jest bardzo miły.
A gdzie jest pani M?
Niestety, zmarła.
(WESOŁO) Barry, potrzebuję trochę wody.
Co za przerażająca kobieta.
Właściwie to jest w pewnym sensie moją dziewczyną.
No cóż, gratulacje.
Twoja matka byłaby pod wielkim wrażeniem.
Dzięki tato.
Będę oglądać w domu, jeśli uda mi się nie zasnąć.
baw się dobrze
i nie zwracaj uwagi na to, co piszą w gazetach.
MĘŻCZYZNA: OK, proszę pana. jeśli chcesz tędy przejść.
Proszę.
Jestem królem telewizji o wypadkach samochodowych.
Ale ty jesteś tego królem. To dobrze.
Podpis pod zdjęciem. Wstrętny.
Dlaczego nie możesz przyjść jeszcze raz?
Ponieważ pracuję.
Wyślę samochód, żeby po ciebie przyjechał.
Dex, nie mogę.
Wiem i przykro mi. Po prostu jest mi o wiele lepiej, kiedy jesteś w pobliżu.
Słuchaj, po prostu martwię się, że tak będzie
stanąłem przed kamerą myśląc,
– O co do cholery chodzi?
Spektakl jest absurdalny. Jestem oszustem, Em.
Hej, chodź. Wystarczy.
Wiesz co robisz. Wydobrzejesz.
Prawidłowy.
Tylko nie mów tym dziwnym głosem, dobrze?
Dobra. W porządku. Do widzenia.
MĘŻCZYZNA 1: Przygotuj się. No to ruszamy.
MĘŻCZYZNA 2: Świetna rzecz. Ruszajmy. Ruszajmy!
OK, chodźcie, chłopaki. Chodźmy.
Ruszamy, supergwiazdo.
(ODTWARZANIE MUZYKI TEMATYCZNEJ)
(Doping publiczności)
Panie i panowie, witajcie w Late Night Lock In.
Spóźniony program, na żywo...
I głośno!
I cóż za przedstawienie mamy dla ciebie dziś wieczorem.
Tak!
Dobra robota, kochanie.
Dziękuję.
Chodź, panno Morley.
Brawo!
(WYDECH)
Załoga Maxi, panie i panowie. Załoga Maxi.
Dobra, usiądźcie, chłopaki. Usiądź. Możesz tam usiąść.
Dobra, chłopaki, chcę zacząć od tego, że ten dżem był świeży.
Jasne, OK, więc zacznijmy od... Zadajmy kilka pytań.
Co to jest hip-hop? Czy to głos z ulicy?
Czy to dlatego jesteście tacy źli?
Nie, stary.
Jest chłodno, jest chłodno, jest chłodno.
(DŹWIĘKACJA WIDZENIA)
Jasne, OK. Słuchaj, umiesz rapować o wszystkim?
Czy mógłbyś na przykład rapować o kanapce z serem?
RAPER: Jesteś tu nowy? Robiłeś to już kiedyś?
SUKI: Och, kochanie. Nie próbuj tego w domu.
Ian?
Myślisz, że dzisiaj skończysz malowanie?
Chciałbym przynajmniej wstawić telewizor z powrotem do środka.
W porządku, w porządku. Mogę najpierw zjeść śniadanie, prawda?
Zjedliśmy śniadanie.
W porządku, w takim razie brunch.
Późne śniadanie. Czy to lunch? Czy to jest śniadanie?
Nie, to brunch. A co z Brinnerem, powiedzmy?
Albo brupper?
Cóż, powinienem kontynuować.
Bearhug, snotch?
Myślałem, że zgodziliśmy się co do snotcha?
Wygląda na to, że obecnie nie jestem w stanie powiedzieć nic dobrego, prawda?
Słuchaj, jeśli nie chcesz, żebym dzisiaj poszła...
Nie, powinieneś iść.
A może chcesz iść z nami...
Co? Dexter mnie ignoruje, a ty nade mną gadasz? Nie, dziękuję.
To nie będzie tak.
W każdym razie mam dziś wieczorem koncert
w The Rose & Crown, Sir Laffalots.
Płatny koncert?
NIE.
Lepiej wtedy do tego wróć.
Trzydzieści cztery identyczne eseje na temat Władcy much.
Em? Około 1700 godzin, masz ochotę na odrobinę starego...
Wiesz, (GWIZDY) popołudniowa rozkosz?
Wow!
Wyglądasz niesamowicie.
Och... och!
Zobaczmy sukienkę.
Czy jest vintage?
Nie, jest zupełnie nowy.
Naprawdę? Mhm.
Świetnie wyglądasz, a buty bardzo mi się podobają.
Dziękuję. To pierwszy na świecie ortopedyczny wysoki obcas.
Słuchaj, to trwało zbyt długo, Em.
Muszę się dzisiaj trochę zabawić. Czy możemy się zabawić, proszę?
(DŹWIĘK TELEFONÓW KOMÓRKOWYCH) Boże, przepraszam.
Słuchaj, będę za dwie sekundy. To jest praca.
SUKI: Jestem naga!
Suki, ty szaleńcu.
Gdzie jesteś kochanie?
Myślałam, że miałeś być na imprezie.
Wiesz, że uszkadzają twój mózg?
Nie uszkadzają mózgu.
Jak możesz powiedzieć?
Ha ha, bardzo zabawne, Em.
Gwarantuję ci, że jeden rok, jeden rok, a będziesz miał jeden z nich.
Jesteś na. Jeśli kiedykolwiek dostanę telefon komórkowy, możesz postawić mi obiad.
Co znowu?
Więc chodź. Jak się ma król komedii?
Och, z Lanem wszystko w porządku. My oboje jesteśmy.
Czy nadal jesteś bardzo zakochany?
Potrafi beknąć temat do Drużyny A. Jestem tylko z ciała i krwi.
Nie wiem. W dzisiejszych czasach wydaje nam się, że nie...
A jak tam nowe miejsce? Jak to?
Mieszkanie w porządku. Cóż, to półtora pokoju na mili morderstwa.
A Lan mówił o malarstwie
tej samej ścianie przez ostatnie sześć miesięcy.
Ale ma potencjał. Jest widok. Gazownia.
Powinieneś przyjść.
Mmm! Mhm.
Jak Suki?
Och, jest fantastyczna. Tak, przepięknie.
Dla mnie wspaniałe jest to, że naprawdę rozumie branżę.
Wiesz, ona dokładnie wie, jak to jest być...
Chciałem powiedzieć „sławny”. Boże, nienawidzimy tego słowa.
Za każdym razem, gdy włączam telewizor,
jest tam w różowym gumowym kombinezonie.
Radzi sobie niesamowicie dobrze.
Tak tak.
Cóż, oboje jesteśmy.
Szykuje się naprawdę ekscytujących rzeczy.
To wszystko jest w fazie rozwoju.
Gdybym ci powiedział, musiałbym cię zastrzelić.
Proszę zrób.
Nieważne. Zacznij beze mnie, dobrze?
(parska)
Cześć.
Tutaj jesteś. Cieszyć się.
Co robisz, głupia istoto?
Cóż, słuchaj, porozmawiamy później.
Spójrz na to. To wygląda wspaniale.
Wszystko w porządku? Może mogłaby do nas dołączyć?
Hej, hej, hej, co to jest? Przyszedłem się z tobą spotkać, pamiętasz?
No dobrze, jak tam nauka?
Co? Jeśli nie jesteś zainteresowany, nie pytaj.
Jestem zainteresowany.
Po prostu myślałem, że napiszesz tę powieść, to wszystko.
I ja będę. Ale muszę zarabiać na życie.
Powiem więcej, sprawia mi to przyjemność. Jestem cholernie dobrym nauczycielem, Dexter.
Jestem pewien że jesteś.
A mimo to wiesz, co mówią?
Nie, co mówią?
No wiesz, „ci, którzy potrafią…” (mamrocze)
Nie, przepraszam. Nie jestem zaznajomiony. Dokończ zdanie.
W porządku. Cóż, „Ci, którzy mogą, robią to,
„a ci, którzy nie potrafią, uczą”.
A ci, którzy potrafią uczyć, mówią: „Idź się pieprzyć!”
Em! Em, chodź. Słuchaj, cokolwiek zrobiłem, przepraszam.
Najwyraźniej trochę za dużo wypiłeś.
Nie, jesteś pijany! Jesteś pijany!
Czy zdajesz sobie sprawę, że dosłownie nie widziałem cię trzeźwego przez trzy lata?
Wychodzenie do toalety co 10 minut.
Albo bierzesz kokę, albo masz czerwonkę.
Tak czy inaczej, jest nudno! Cały czas gadasz o sobie.
Nie miałbym nic przeciwko, Dex, ale jesteś prezenterem telewizyjnym, prawda?
Nie wynalazłeś penicyliny.
Wszystko, co robisz, to stoisz i krzyczysz: „Zróbcie trochę hałasu!”
Słuchaj, dobrze się bawię, to wszystko.
Ostatnio wiele przeżyłem.
Mógłbym się trochę ponieść,
ale gdybyś nie przestał mnie atakować...
Jestem? Nie mam takiego zamiaru i...
Wiem, że wiele przeszedłeś z mamą i w ogóle.
Ale są rzeczy, o których musiałem z tobą porozmawiać.
O tym, jak utknęłam w tym mieszkaniu
z mężczyzną, w którym nie jestem zakochana.
A jeśli nie mogę z tobą rozmawiać, to jaki jest w tym sens? Z nas?
Co masz na myśli mówiąc: „O co chodzi?”
Myślę, że już dorośliśmy.
Nie, wyrosłeś ze mnie. Uważasz, że jestem niefajny i ponury.
Nie sądzę, że jesteś ponury. Em...
Myślę, że jeśli to już koniec, powinniśmy stawić czoła faktom. Powiedz do widzenia.
Wygląda na to, że mnie rzucasz.
Tak, może i jestem.
Nie jesteś tym, kim byłeś.
Chodź, Em. Słuchaj, przepraszam!
Proszę.
Pospiesz się. Otóż to.
Tam.
Kocham cię, Dexterze. Aż tak bardzo.
Po prostu już cię nie lubię.
Przepraszam.
(DEXTER krzyczy)
NARRATOR: Johnny Cage wygrywa.
To potężne zwycięstwo Blade Cruisers.
Myślę, że wszyscy się zgodzicie. Dobra robota chłopaki.
To wszystko z dzisiejszego Joy Stick Jockeys. Dołącz do nas w przyszłym tygodniu
kiedy recenzujemy nowe, gorące gry na konsole, które nadchodzą.
Do tego czasu, nocne marki, grajcie dalej.
Czy naprawdę muszę mówić „palenie gorące”?
Tylko, że mam 32 lata, na litość boską.
Co, zwalniają mnie?
Widzisz, worek ma negatywne konotacje.
Po prostu chcą wypróbować nowego prezentera.
Więc mnie zwalniają?
Cóż, nie, oni kierują serial w innym kierunku,
ale to kierunek od ciebie.
OK, teraz mniej ciebie.
Dobra.
Więcej ciebie po dwudziestce.
Prawidłowy. Prawidłowy.
Jaka jest więc dobra wiadomość?
Przepraszam?
Mówiłeś, że masz złe wieści. Jaka jest dobra wiadomość?
Każda kariera ma swoje wzloty i upadki.
To jest po prostu cholernie wielki dół.
I wyczuwam lekkie rozczarowanie, Dexy.
Tylko trochę martwię się o moją przyszłość.
To nie do końca to, czego się spodziewałem.
Przyszłość nigdy nie jest. To właśnie sprawia, że jest to tak cholernie ekscytujące!
Wszyscy cię kochają, prawda?
Ale kochają cię w ten ironiczny sposób, od miłości do nienawiści.
Prawidłowy? I wszystko, co musimy zrobić
jest po prostu znaleźć kogoś, kto naprawdę cię pokocha.
Dobra? Tak.
Kocham Cię, Sylwia.
Nie, nie, czekaj. Nie, jestem w tobie zakochany.
Słuchaj, nigdy wcześniej nikomu tego nie mówiłem.
Cóż, to kłamstwo. Hmm...
Kocham cię, Sylwia. I...
Sylvie mówi mi, że byłeś dość znany.
Prezenter telewizyjny czy coś.
Zrobiłem. Tak. Pewnego razu.
Tak, na Larginicie. Ten program. Pamiętasz, mamusiu?
Kiedyś naprawdę tego nienawidziłeś.
Tak.
„Wyłącz to” – zwykła mawiać.
„Wyłącz to. To zabija twoje komórki mózgowe”.
To byłeś ty, prawda?
Nadal pracujesz w telewizji, Dexter?
Nie bardzo, nie. To naprawdę odeszło w niepamięć.
UH Huh.
Dexter jest po prostu skromny. Dostaje mnóstwo ofert.
Tak czy inaczej, tak naprawdę chce produkować.
(KASZLE)
Gry imprezowe.
(Wszyscy wykrzykują podekscytowani)
Jesteś tam, Moriarty?
Tutaj.
Dwa za dwa, dobra robota, bracie.
PANI. COPE: Celuję w hat-tricka.
Jesteś tam, Moriarty?
Tutaj.
(Wszyscy kibicują)
Tłum szaleje!
Oto mój chłopak!
Więcej szczęścia następnym razem, synu. Dziękuję.
Cóż, nadal jestem z ciebie bardzo dumny.
Och, czy to nie zabawne?
Dexter, przyjmiesz mnie? O nie.
To wspaniały pomysł.
Kochanie, jesteś pewien?
Tak, jestem pewny.
PAN. COPE: No dalej, rozdz. Podnieś broń.
SYLVIE: Miło i ciasno, mamo.
W porządku? PAN. COPE: W porządku.
DEXTER: Bardzo dobrze. PANI. COPE: Nie chcemy, żebyś oszukiwał.
Powodzenia. W porządku.
MURRAY: Chodź, siostro.
(Wszyscy chichoczą)
W porządku, gotowy?
Tak gotowy, jak tylko...
Dobry Boże, człowieku! Jak myślisz, co do cholery robisz?
MURRAY: Ten stół pochodził z Włoch. Tak mi przykro.
Musiałem ją złapać pod zabawnym kątem.
Nawet nie zapytałeś, czy ona tam jest, Moriarty.
Ja wiem. Ja wiem. Tak mi przykro. Słuchaj, nie wiem, o czym myślałem.
Wanker!
Dobrze, że nie zmieniałem zamków.
Dobrze wyglądasz, Lan.
Możesz się najeść, Emma.
Czy to wynika z twojego występu?
Nie, chociaż mam nową rzecz, nad którą pracuję.
(wzdycha) Boże.
Podchodzę i mówię: „Oto zabawna historia. Spodoba ci się”.
lan. „Jest taki facet,
„i on wychodzi z tą dziewczyną i czci ją,
„i razem kupują to mieszkanie.
„A potem daje jej pierścionek zaręczynowy i tyle.
„Okazuje się, że nadal jest zakochana w swoim najlepszym przyjacielu”.
ciekawa teoria, Lan, tyle że nie widziałem Dextera od wieków.
NIE? To nie jest powód.
Czy wiesz jak się o tym dowiedział? Przeczytał to w jej poezji.
Ty draniu!
Oddaj mi to! „Nasz wieczór rozdania dyplomów!
„Erotyczna intensywność wspólnego łóżka.”
„Ten magiczny tydzień we Francji”. To wszystko jest tutaj białym wierszem.
Jeśli kiedykolwiek, kiedykolwiek przyjdziesz tu jeszcze raz, zadzwonię po policję!
Zadzwoń na cholerną policję! To też moje mieszkanie!
Czy to prawda? Spłaciłem kredyt hipoteczny!
Po prostu siedziałeś i pierdziłeś i oglądałeś cholerny Gniew Khana!
Uwielbiasz Gniew Khana.
Nienawidzę Gniewu Khana.
Dobrze, że się nie pobraliśmy.
Przepraszam, że przeglądałem wszystkie twoje rzeczy.
Po prostu ostatnio byłem trochę wściekły, to wszystko.
W porządku.
Tęsknię za tobą.
Wiem, że tak.
Jak tutaj.
Albo to, albo uwięziony wiatr. Nie jestem pewny.
Tak czy inaczej, to minie.
Swoją drogą, to dobrze.
Nie wiersze. Wiersze są okropne,
ale reszta to historie. Jesteś zabawny.
Prawdziwie zabawne.
Nie jak ja. Ian.
Nie, mówię tylko, że powinnaś je komuś pokazać,
ponieważ jesteś lepszy niż myślisz.
Oh!
A więc to jest Emma Morley. Chodziliśmy razem na uniwersytet.
Czy ty też z nią spałeś?
NIE.
A co z panną młodą?
(szyderstwo) Nie. Boże, co to jest?
Po prostu w każdy weekend jedziemy na wesele
z autokarem pełnym ludzi, z którymi spałeś.
To jak konferencja.
Dobra. Pospiesz się.
Wiesz, że jesteś teraz dla mnie tą jedyną. (SNICKERS)
Jesteś. Chodź, chodź tutaj. Chodź tu.
Okłady z hummusu. Organiczne koktajle.
Kawy Sprawiedliwego Handlu.
Rak. Dex, ludzie szaleją za małymi robaczkami.
Mam już 12 oddziałów. Do końca roku kolejnych dwanaście.
No wiesz, krążą plotki
że tak naprawdę jesteś multimilionerem.
Pospiesz się.
Cóż, zdefiniuj multi.
Powinieneś przyjść i zjeść lunch. Powinniśmy porozmawiać.
Co, oferujesz mi pracę?
Nie, tylko mówię...
Jesteś, prawda? Oferujesz mi pracę.
Słuchaj, dawno cię nie widziałem w telewizji.
Pomyślałem, że jeśli chcesz zacząć od nowa...
Callum, kolego. Kumpel, kumpel, kumpel.
Na uniwersytecie nosiłeś tę samą parę dżinsów przez...
Ile to było, cztery lata?
Dawno, dawno temu, kolego.
Nie jesteśmy już studentami.
Wygląda na to, że ktoś się tym bawi.
Spójrz, spójrz tutaj.
CALLUM: Widziałeś Emmę Morley?
Cały czas tuż pod naszymi nosami. ech?
Kto wiedział?
(ŚPIEWA) Siedzę i czekam
Czy anioł
Rozważ mój los
Czy oni wiedzą
Mówię wam, to jedno odkrycie odmieniło moje życie.
Rak.
Mam już 12 oddziałów. Do końca roku kolejnych 12.
Mówiłem Dexterowi, że jest mnóstwo możliwości.
Kochanie, wrócę za chwilę.
Chcesz trochę szampana?
To nie jest szampan. To hiszpanski.
TILLY: Kiedy leżę w łóżku
Myśli krążą mi po głowie
I czuję, że miłość umarła
kocham anioły zamiast
Chcesz się stąd wydostać?
Tak proszę.
WSZYSCY: I przez to wszystko Ona zapewnia mi ochronę
Dużo miłości i czułości
Dzisiejszy dzień musi być dla ciebie dość trudny, skoro spałeś z panną młodą.
Nie wiem o czym mówisz.
Co? Skąd wiesz te wszystkie rzeczy?
Tilly mi o wszystkim powiedziała. Och, prawda?
Masaż stóp wymknął się spod kontroli.
Myślę, że nawet użyłeś mojej oliwy z oliwek.
Ślady stóp w połowie wysokości ściany w kuchni.
No cóż, te sprawy mam już za sobą, więc...
Naprawdę? Co się stało?
Seks w toaletach traci swój słodko-gorzki urok?
Cóż, orgia nie rozgrzeje cię w nocy, Emma.
Orgia nie będzie się tobą opiekowała, kiedy będziesz stary.
Dobrze powiedziane.
Tak czy inaczej schrzaniłem swoją karierę.
I schrzaniłem sprawę z mamą.
To nieprawda.
A ja schrzaniłam swoje przyjaźnie.
I wtedy pojawiła się Sylvie.
I ona, cóż, naprawdę mnie uratowała.
Ona jest bardzo piękna.
Oczywiście nie ma ona żadnego poczucia humoru.
Równie dobrze. Poczucie humoru jest przereklamowane.
Cały czas się wygłupiam.
Jedyny raz, kiedy Lan naprawdę mnie rozśmieszył
kiedy spadł ze schodów.
No wiesz, Sylvie mówi, że nie lubi się śmiać.
Nie podoba mu się to, co robi z jej twarzą.
Ale kochasz ją, prawda?
Tak, wielbię ją.
Zamiast tego kocham Colina
O nie nie. Tą drogą.
Gdzie idziemy?
Dex?
(ŚMIECH)
Oh!
Więc chodź. Ty, co?
Jakiś romans?
Nie zaczynaj, Dex.
Co?
Twoje współczucie. Nie jestem samotny. Jestem sam.
No, jak to brzmiało?
Tak tak. Kupiłem to.
To prawda.
Mam małą zaliczkę na napisanie tej książki.
Em!
Mmm-hmm.
Wiesz, ja też mam ci coś do powiedzenia.
Żenisz się.
Tak.
Więc jesteś zadowolony?
Oczywiście, że jestem zadowolony, Dex. Fantastyczna wiadomość, naprawdę.
Pachnący? Twoje zaproszenia ślubne są pachnące.
Tak, lawenda.
Nie, Dex, to pieniądze. Pachną pieniędzmi.
14 sierpnia?
Tak, myślę, że to się nazywa ślub z shotgunem.
Za 350.
Z bufetem.
(ŚMIECH)
Czy wiesz, kto jest ojcem?
Przestań.
Żartuję.
Gratulacje.
Dziękuję.
Tata. Ja wiem.
Czy to dozwolone? Czy ci pozwolą?
To niesamowite, prawda?
Będziesz wspaniałym ojcem.
Czy ty naprawdę tak sądzisz?
Nie wątpię w to ani przez chwilę.
Tęskniłem za tobą, Dex.
Cóż, ja też za tobą tęskniłem.
Nigdy więcej znikania.
Nie, cóż, nie zrobię tego, jeśli ty tego nie zrobisz.
Mmm? Mhm.
Dex?
Powinniśmy iść.
Absolutnie, chodźmy.
(PŁACZ)
Chodź, Jasmine. Pospiesz się.
Pospiesz się. Przestaniesz płakać?
(ZACZELANIE ALARMU SAMOCHODOWEGO)
Jak sobie radzisz?
Dobry kolega. Dobry. Tak tak tak.
Niezupełnie to, czego się spodziewałem, ale...
Jak masz na myśli?
Cóż, widzisz słowa organiczne i domowe...
Tak, wiem. Wyobraziłeś sobie parę hipisów
gdzieś na małej farmie, robiąc na drutach własne musli.
Niezły pomysł, ale to biznes, Dex.
Tak, cóż, zdaję sobie z tego sprawę. Oto twoje dwa ostatnie.
Słuchaj, kolego. Jesteś tu tylko po to, żeby nauczyć się podstaw, ok?
Polityka firmy. Każdy musi.
Callum, sprawia mi to przyjemność.
Szczerze mówiąc, jest mi dobrze.
Pozostało mnóstwo formuły.
Zmiksowałem warzywa lub możesz rozgnieść banana.
A co z indyjskim jedzeniem? Mogę jej dać curry, prawda?
Nie, nie, nie, Dexterze. NIE.
Sylwia, żartuję.
Rozumiem.
Ciągle mi ich brakuje, prawda?
Przepraszam. Tylko, że się spóźniłem.
Nawet nie wiem, po co idę.
Jestem za stary na wieczory panieńskie. Nie, nie jesteś.
To moja taksówka.
Jasne, więc chodź.
Wrócę jutro rano.
Dobra.
Być dobrym. Staraj się nie spalić domu.
Dam sobie radę. Dam sobie radę.
Żegnaj, kochanie. Pożegnaj się z mamusią.
Pożegnaj się z mamusią. (Zmartwienie)
Och, wiem, kochanie. Przepraszam. Przepraszam.
Baw się dobrze.
(PŁACZ)
Oh! Pospiesz się. Nic nam nie będzie, prawda?
(ŚPIEW ZE STEREO) Impreza się zaczęła, końca nie widać
Wszyscy poruszają się w rytmie, który jest w środku
(KONTYNUUJE PŁACZ)
To szalony świat, ale dzisiejsza sytuacja jest właściwa
Jestem Spartakus.
Nie, jestem Spartakusem.
Nie, jestem Spartakusem. Jestem Spartakus.
Wahej! Podajmy dużą rękę i oklaskujmy...
Spójrz, Jasiu. Spójrz, to były tatusia.
Dla gwiazd koszykówki TJ i Mickey D!
Czy nie jest głośna?
Czy potrafisz w ogóle zmieścić je w dwóch strzałach? (ŚMIECH)
Są tacy wysocy. Praktycznie się tu rozpływam.
Czyż nie jest głośną, głośną dziewczyną?
(PŁACZ)
„Poszukiwana Julie Criscoll, lat 15
„nic więcej, jak tylko zmienić świat.
„Gdyby tylko wszyscy politycy rzeczywiście słuchali”.
Tak, to Em.
Czy to Em? Tak, to Em. Napisała książkę.
(DZWONIĄCY TELEFON)
Emma?
To ja.
Tak mi przykro, kochanie.
Słuchaj, jak idzie impreza? Jak leci?
Hmm...
Wszyscy idziemy do jakiegoś klubu. Co z nią?
We śnie. No wiesz, w końcu.
Nie spała przez cały ten czas?
Tak, moja wina. Powinienem był dać jej bezkofeinową.
Widzieć? Proszę bardzo. Rozśmieszyłem cię.
Wszystko w porządku?
Tak. Nie, nie, nic mi nie jest. Jestem dobry.
Dlaczego? Martwiłeś się?
O nie. Hmm...
Bez powodu. Ja tylko...
Cóż, właśnie sprawdzałem, co u ciebie i...
Cóż, wszystko w porządku.
W porządku.
Spójrz, Sylwia,
Wiem, że nie jestem w tym dobra, no wiesz, kwestia taty/męża.
Dobrze sobie radzisz, Dexter.
Nie, i wiem, że gdybyś miał paragon,
przyjąłbyś mnie z powrotem już dawno temu.
Ale wiesz, pracuję nad tym, jasne? Więc bądź ze mną. To wszystko.
Muszę już iść.
Do zobaczenia jutro. W porządku.
Noc. Dobranoc.
(DZIEWCZYNA się śmieje)
(SPREFERER MÓWI PO FRANCUsku NA PA)
(WYPRASZAMY PO FRANCUsku)
Śmieszny?
Bardzo śmieszne.
Cóż, spójrz na siebie. Nawet wyglądasz jak pisarz.
Pisarz w Paryżu.
Jest na to określenie, prawda?
Oj, Butch.
Chciałem powiedzieć gamine.
Jak wyglądasz?
Ja? Pieprzony rozwód.
Więc moje mieszkanie jest niedaleko. Czy powinniśmy?
Jak długo zostajesz?
Myślę, że to naprawdę zależy od ciebie. To poprostu...
Słuchaj, chciałem tylko coś powiedzieć
czego nie mogłem zrobić przez telefon.
Cóż, odkąd ostatni raz byliśmy razem w Londynie...
Dexter, zanim powiesz cokolwiek więcej, muszę...
Jest coś, co muszę ci powiedzieć.
Poznałeś kogoś!
Czy naprawdę tak trudno w to uwierzyć?
Mężczyzna? Tak, mężczyzna. Koleś.
Koleś! Jest teraz facetem, prawda? Widzę.
Nazywa się Jean-Pierre, Jean-Pierre Dusollier.
Co, on jest Francuzem?
Nie, Dex, on jest Walijczykiem.
On jest przystojny. Jest uroczy. Jest po prostu bardzo, bardzo francuski.
Co, masz na myśli niegrzeczny?
Nie. Arogancki?
Za dużo pali, nosi sznur cebuli.
Dlaczego jesteś taki?
O Boże, masz na myśli seksowną. Czy to masz na myśli? Uprawiasz dużo seksu?
Od kiedy muszę pytać cię o pozwolenie?
Bóg jeden wie, że nigdy nie zapytałeś o moje.
Ale po prostu spaliśmy razem.
nie zapomniałem.
Dexter, trochę się upiliśmy.
Tak, nie aż tak pijany.
Zdjęłaś spodnie na buty.
Nie, nie zrobiłem tego.
Czy ja?
Myślę, że byłeś zły z powodu Sylvie i rozwodu,
i potrzebowałaś ramienia, na którym mogłabyś się wypłakać.
Albo spać z.
I tym właśnie byłam, ramieniem, z którym można było spać.
I dlatego to zrobiłeś, prawda? Żeby mnie pocieszyć.
Cóż, zadziałało, prawda?
Jeśli musisz wiedzieć, to była jedna z lepszych nocy w moim życiu.
Widzieć?
Nie łowić.
Dex, to był jeden raz.
No cóż, to było trzy razy.
(ŚMIEJE) No dalej. Słuchaj, nie uważasz, że to dobry pomysł?
Ty i ja.
Ja robię. Zrobiłem.
Pod koniec lat 80.
Prawidłowy.
Lepiej już idź.
Dlaczego? Co my robimy?
Jean-Pierre chce cię poznać.
Och, żartujesz.
Będziemy słuchać jego gry.
Grać?
Jest muzykiem jazzowym.
Bękart.
Będziemy słuchać, jak gra free jazz na fortepianie przez około dziewięć godzin,
i będzie to świetna zabawa i w żaden sposób niezręczna.
Nie wyjdziesz tak, prawda?
Po prostu mnie zrób.
To jest Jean-Pierre.
Gdzie?
O Boże. Mogłeś przynajmniej znaleźć kogoś choć trochę przystojnego.
Wiesz, Em, jestem pewien, że jest świetnym pianistą jazzowym.
Po prostu nie sądzę, że mogę to zrobić.
Oh. Naprawdę?
Tak, po prostu pójdę obejrzeć film i wrócić do mieszkania.
A potem myślę, że jutro wrócę pierwszym pociągiem.
Nie musisz wyjeżdżać.
Myślę, że tak.
Przykro mi, Dexie.
Hej, nie bądź.
Kontynuować.
Pozdrów. Hej.
(OBIE MÓWIĄ PO FRANCUsku)
(NIESŁYSZALNY)
Czekać! Dextera!
Myślałam, że się ciebie pozbyłam.
Jeśli będziesz mnie nabijał, Dexter...
Em, przysięgam. Przysięgam, że tego nie zrobię.
Prowadź mnie lub zawiedź, lub idź za moimi plecami,
Zamorduję cię.
Nie zrobię tego.
Przysięgasz?
Tak, przysięgam. Przysięgam.
DEXTER: Chciałbym podziękować wszystkim za przybycie na nasz ślub.
Coś, co można opisać jedynie jako burzliwy romans.
Przerwa na śmiech.
(ŚMIEJE SIĘ SUCHE)
Poważnie, kiedy ludzie pytają, jak poznaliśmy się z Emmą,
Mówię im, że dorastaliśmy razem.
Bla, bla, bla. Bla, bla, bla.
Chyba nie powiesz tego dnia „bla, bla, bla”, prawda?
Nie powinieneś tego słyszeć.
A co jeśli mam notatki?
Chodź, zobaczę.
Nie? Nie. (ŚMIAĆ SIĘ)
Kiedy będziemy małżeństwem, będziesz musiał mnie słuchać.
Tak, jestem pewien, że to się stanie.
Co? Nie znowu?
Nie masz nic przeciwko, prawda?
Nie, nie przeszkadza mi to.
Chociaż istnieją problemy związane ze zdrowiem i bezpieczeństwem.
Mógłbym stracić licencję.
Będą się zastanawiać, gdzie się znaleźliśmy.
(Sprzeciw)
Mmm! Mhm.
Zdecydowanie czuję zapach spalenizny.
(DZWONEK DO DRZWI)
(GRUMBANIE)
Cześć cześć.
Cześć.
Chodź tu, ty. No to ruszamy.
Chcesz dać mi wielkiego całusa? Daj mi dużego buziaka.
Kontynuować.
Telewizja od 5:30 do 6:00, ale nie więcej.
I musi być w łóżku o 7:30.
W porządku, chcesz wbiec do środka?
Idź do Emmy. Dobra dziewczynka.
EMMA: Jestem tutaj, Jasmine.
Uwielbia tu teraz przychodzić.
Cóż, dobrze. To wspaniale.
Jestem naprawdę szczęśliwy z twojego powodu.
Słuchaj, zaprosiłbym cię do środka. To po prostu...
Nie, jest w porządku. Musimy jechać i zobaczyć się z moją rodziną.
Baw się dobrze. Dzięki.
Rozumiem, Moriarty.
Dextera? Tak.
Myślałem.
Ja też.
Chcę mieć dziecko z mężczyzną, którego kocham.
A jeśli on tego nie zrobi, to chcę tego z tobą.
W takim razie lepiej zacznijmy.
Wyglądam na bardzo zmęczonego.
Więc trochę poćwicz. Przyjdź później ze mną popływać.
Nie, nie, nie mogę. Muszę za dużo robić w kawiarni.
Cienki. Nie.
A tak przy okazji, jeśli jesteś zainteresowany, nie jestem w ciąży.
Em, skąd wiesz?
Jak myślisz?
Moglibyśmy jednak spróbować jeszcze raz.
No, popatrz... Nie, nie, nie, nie. Pospiesz się.
Słuchaj, przepraszam. W porządku?
Nie, jestem za tym, żeby się na tobie wyładować.
Nie jesteśmy dzisiaj w najlepszej formie, prawda?
Słuchaj, może spotkamy się po pracy?
Pójdziemy do kina. Twój wybór.
Coś z napisami.
Ooch.
I możemy iść na kolację. Tylko ty i ja,
i możemy to rozwiązać. W porządku?
Obiecuję. Mmm-hmm.
Tak.
Dobra.
Dziękuję. Wielkie dzięki.
No hej. Chcę tylko powiedzieć, że się spóźnię, ale jestem w drodze.
Przepraszam, że byłem taki zgryźliwy dziś rano.
No hej. Chcę tylko powiedzieć, że się spóźnię, ale jestem w drodze.
I przepraszam, że dzisiaj rano byłem taki zgryźliwy.
Chciałem tylko powiedzieć, że jesteś świetny, Dexter Mayhew.
Bardzo cię kocham.
OK, proszę bardzo. Szczęściarz!
(Odtwarzanie przytłumionej muzyki tanecznej)
(NIESŁYSZALNY)
Tata.
(OTWIERANIE DRZWI)
SYLVIE: Dextera? Cześć kochanie.
SYLVIE: Jaśmin!
(BECZENIE)
Wszystko w porządku? Idź i ubierz się.
Sylwia, Sylwia. Dextera?
Sylvie, Sylvie, schrzaniłem sprawę.
Jaśmin, teraz!
(łkając) Spieprzyłem sprawę.
W porządku. Jesteś w porządku.
Nie, schrzaniłem.
Chodź, podniesiemy cię. Pospiesz się.
Tak mi przykro.
W porządku.
Oj, Dex, daj spokój.
Biedactwo.
O Boże. Dextera.
REPORTER: Gdy spadł deszcz, poziom wody zaczął się podnosić.
Czy zatem będzie to coroczny festiwal, jak sądzisz?
Co roku 15 lipca?
Mam nadzieję, że nie.
Nie chcę rozmowy od serca do serca.
Czy ty?
Nie? Nie. Wolałbym nie.
Oprócz tego, że uważam, że to najlepsza rzecz, jaką możesz zrobić
byłoby spróbować żyć tak, jakby Emma wciąż tu była.
prawda?
Nie wiem, czy mogę.
Oczywiście, że możesz.
Jak myślisz, co robiłem przez ostatnie 10 lat?
Teraz Cichy świadek jest włączony. 9:00.
Prawidłowy.
(DŹWIĘK DO DRZWI)
lan. Bóg!
Dextera.
Cześć. Cześć kolego.
Czy czujesz się dobrze? Spójrz na to.
Więc jak się masz? Jak tam stand-up?
No cóż, właściwie to odpuściłem.
Jaka szkoda.
Nie, raczej nie, bo nigdy nie byłem dobry.
Tylko raz w życiu rozśmieszyłem Emmę
kiedy spadłem ze schodów. Naprawdę.
Nie, jestem teraz ubezpieczony.
Świetnie Świetnie.
Nienawidzę dzisiaj. Piętnasty lipca.
Dzień Świętego Swithina.
To trudna sprawa.
Nigdy wcześniej tego nie zauważyłem, ale zawsze tam było i czekało, czaiło się.
Ja też cię nienawidziłem.
Właściwie dość gwałtownie, Dexter. Nie, przykro mi, ale...
Ponieważ ona świeciła razem z tobą.
W taki sposób, w jaki nigdy by tego nie zrobiła ze mną,
i strasznie mnie to złościło, bo...
Nie sądziłem, że na nią zasługujesz. Czy mogę to powiedzieć?
Tak, kontynuuj.
Uczyniła cię przyzwoitym.
A w zamian sprawiłeś, że była taka szczęśliwa.
Taki szczęśliwy.
I zawsze będę Ci za to wdzięczny.
I w związku z tą bombą (Śmieje się) z powrotem do kijów.
Tam jest mój los. Oh! Spojrzeć na nich.
Tak, wiem.
Więc słuchaj, pozostaniemy w kontakcie. Zadzwonię do ciebie.
Nie, nie sądzę, żeby to było konieczne. Myślę, że już tu skończyliśmy.
Chodź tu.
Powodzenia, kolego. W porządku?
Ty też.
Dziękuję.
Wszędzie masz ciasto.
EMMA: (cicho) Obudź się.
Budzić się.
(OCZYSZCZA GARDŁO)
W porządku. Nie panikować. To tylko ja.
Emma. Emmę Morley.
Tak. Cześć.
Więc co sugerujesz, żebyśmy zrobili?
Moglibyśmy pozostać w kontakcie.
Dzisiaj. Mieliśmy dzisiaj coś zrobić.
Prawidłowy. Jasne, jasne.
Słuchaj, dzisiejszy dzień jest dla mnie naprawdę trudny.
Nie, nie, to nie to. To poprostu...
Cóż, spotykam się z rodzicami, a potem muszę wracać...
Och, tak, tak, w takim razie prawdopodobnie powinieneś już iść.
Miło było cię poznać. Na razie.
Słuchaj, to dopiero później, więc jeśli chcesz,
moglibyśmy pójść na spacer czy coś?
Dobra.
No dalej, tak trzymaj.
To te buty. Nie umiem wspinać się po górach w półbutach.
To nie K2. To tylko duże wzgórze, jasne? Dziecko mogłoby to zrobić.
Nie chcę, żebyś myślała, że się czymś przejmuję, czy coś w związku z ostatnią nocą.
Nie chcę twojego numeru telefonu, listów ani pocztówek.
Nie chcę się z tobą żenić.
Zdecydowanie nie chcę mieć twoich dzieci.
Cokolwiek się stanie jutro, mieliśmy dziś.
A jeśli w przyszłości wpadniemy na siebie,
cóż, to też w porządku.
Będziemy przyjaciółmi.
Tak, jasne.
Albo, wiesz, z drugiej strony...
Kontynuować.
Cóż, moi rodzice przyjeżdżają dopiero później.
Więc?
No cóż, mieszkanie jest puste.
No wiesz, gdybyś chciał dokończyć to, co zaczęliśmy.
Co? Trzeźwy?
Mmm-hmm.
I w świetle dziennym.
Ścigać się z Tobą!
(WYKRZYKUJĄC DEXTERA)
Chcesz się przewieźć na barana, staruszku?
To te buty. Nie ma kwitnącego uścisku w tych sprawach.
Chodź tu, ty.
(chichocze)
Przyszedłeś tu z Emmą?
Tak, raz.
To było dawno temu.
Tęsknisz za nią?
Oczywiście, że tak.
Ona była... Była moją najlepszą przyjaciółką.
Kto jest teraz twoim najlepszym przyjacielem?
Cóż, oczywiście, że jesteś. Chodź tu.
Dlaczego, kto jest twój?
Myślę, że to prawdopodobnie mama.
Tak.
Ale nie jestem taki straszny, prawda?
Nie odpowiem na to.
Wiesz, czym jesteś.
To jest tuż za rogiem. Tą drogą.
Och, Dexterze!
Cholera, są wcześnie.
Jesteś wcześnie.
Pomyśleliśmy, że cię zaskoczymy.
Jasne, że mamy.
Mamo, tato, to jest Emma Morley. Morleya.
Cześć. Miło mi cię poznać.
Emma, pójdziesz do nas na herbatę, tak?
Nie, nie, dziękuję. Powinienem cię z tym zostawić.
Czy zamierzasz iść? Tak. Dobrze,
miło mi cię poznać i...
Cóż, miłego życia.
Dobra.
Przepraszam. Czy właśnie w czymś przeszkodziliśmy?
Nie? Nie. Emma jest po prostu dobrą przyjaciółką.
Nie nosiłaś tego wczoraj?
STEVEN: Łobuz.
DEXTER: Emmo! Em!
Em, czekaj! Poczekaj poczekaj.
Słuchaj, potrzebuję twojego numeru telefonu.
Mój numer? Prawidłowy. Oczywiście.
Słuchaj, bardzo mi przykro z powodu tego wszystkiego.
Nie spodziewałem się ich, dopóki nie... No wiesz.
Prawidłowy.
To ja w Edynburgu.
Prawidłowy.
Numer moich rodziców
i na wszelki wypadek ich adres.
Prawidłowy.
Oh. Tata ma w pracy faks.
Tylko numer telefonu jest w porządku.
Dziękuję.
Słuchaj, muszę iść.
Ja wiem.
Ale jeszcze się spotkamy.
Wiem, że to zrobimy.
Żegnaj, Dexie.
Do widzenia.
Downloaded from subtitlesnest.com