Ba.
Ba! Ba!
Ba, ba, ba.
-Bye. -Ba, ba.
Isang tumpok ng mga organo
walang kislap ng sarili mula sa utak
o ang bomba ng dugo mula sa puso.
Isang tray ng butcher para sa tanghalian sa Linggo.
Ngayon, sino ang gustong buuin muli ang mga organo?
At sino ang makapagsasabi sa tao sa hayop,
kung may pagkakaiba?
Halika halika.
Gumagawa ka ng mga palaisipan bilang mga bata, hindi ba?
Ako lang ba, o sadyang mahirap mag-concentrate
kapag nagsasalita ang halimaw?
Isa siyang pambihirang surgeon.
Ang kanyang pananaliksik ay groundbreaking.
Itinatag ng kanyang ama ang lugar na ito.
Nagkamali ka ba sa iyong sarili bilang kasama
sa pag-uusap na ito, si Max McCandles?
Ang iyong pisikal na kalapitan sa amin ay hindi ginagawang gayon.
Fuck off, matandang kaibigan. Kumuha ka ng suit.
Sa tingin mo talaga kung saan napupunta ang atay, sir?
Maaari ko bang itanong kung ano ang layunin ng pagbabalik sa kanila, sir?
Ang aking libangan.
Ginoong Max McCandles!
Sumama sa akin sa pagtatapos ng aralin.
Iyong papel.
Nagustuhan mo, sir?
Nagpakita ito ng mga palatandaan ng isang kumbensyonal na pag-iisip
pilit na pilit na halos hawakan ang pangkaraniwan.
Salamat. Kailangan ko ng isang tao.
-Isang katulong sa isang proyekto. -Gusto kong.
-Relihiyoso ka ba? -Naniniwala ako sa Diyos.
Ako o ang diyos?
Nakakatawa, gaya ng madalas mong kilala bilang...
Ito ay isang biro ng aking sariling gawa.
Hindi ko kailangan itong ipaliwanag para sa akin.
Ang mismong gawa ng diyablo.
Naisipan mo na bang magpatubo ng balbas, sir?
Para akong malaking aso sa cravat.
Parang aso ang mga bata.
Uh, trabahong ito.
Oo. Halika.
Diyos! Diyos.
-Diyos.
-Kamusta. -Kamusta.
Bella, ito si Mr. McCandles.
Hello, Bella.
-Oh. Uh...
-Bud. -Dugo.
-Dugo. -Kahanga-hanga.
ayos lang ako. ayos lang ako.
Napakagandang retard.
Nagkaroon siya ng pinsala sa utak.
Inayos ko ito.
Ang kanyang edad sa pag-iisip at ang kanyang katawan ay hindi masyadong magkasabay.
Dumarating ang wika.
Siya ay umuunlad sa isang pinabilis na bilis.
Siya ay napakaganda.
Kailangan kong maingat na tandaan
kanyang pag-unlad.
Gagawin mo ito para sa akin?
Ito ay magiging aking karangalan.
Wee!
Oo. Nakaka-excite, Bella.
Wee. Naniniwala akong ginagawa niya...
Ginang Prim!
Wee.
Ayaw mo ba ng kippers?
Uh, medyo partial ako sa kanila, actually.
Sa tingin ko sila ay, uh, maganda sa umaga...
Putol din si Bella?
Mga patay lang para kay Bella.
Patay lang.
Squish! Pumipitik, pumipitik.
-Chog!
Chog!
-Tumakbo!
Chog.
Siya... Nakakakuha siya ng 15 salita sa isang araw.
Hmm.
Ang kanyang koordinasyon ay hindi matatag sa pinakamahusay.
Sa gabi, may pag-unlad.
Mm.
Ang kanyang buhok ay lumalaki ng isang pulgada kada dalawang araw.
-Mayroon akong diagram ng buhok dito. -Mahusay.
Maaari kang pumunta. Kita tayo bukas.
Sir, saan siya nanggaling?
Naniniwala ako na ang iyong trabaho ay nangongolekta ng data.
Kapag nagdagdag ako ng mga hindi kasiya-siyang tanong dito, ipapaalam ko sa iyo.
At kaya, nang sila ay bumalik mula sa kakahuyan,
Siya ay muling nakasama ng kanyang Mommy at Daddy.
Nang gabing iyon, para sa hapunan,
kumain sila ng cake hanggang sa magkasakit sila.
Sobrang saya nila na nagkabalikan.
Ikaw ako Daddy, God?
-Prim say hindi ka.
Bella nowhere girl.
Saan na yan? Wala kahit saan?
ulila ka na.
Namatay ang mga magulang mo.
Pagkatapos ay pinutol mo ang mga magulang, Diyos?
Hindi.
Kaibigan ko sila.
Sila ay matapang na explorer,
at sila ay namatay sa isang pagguho ng lupa
sa Timog Amerika.
Itinulak nila ang mga hangganan ng nalalaman,
at binayaran nila ang presyo.
Ngunit iyon ang tanging paraan upang mabuhay, Bella.
Ipinadala ka nila sa akin para alagaan ka.
Patay?
Natatakot ako, mahal ko.
Kawawang Bella.
Ngunit mahalin ang Diyos.
Dito ka matulog.
Hindi.
Magandang gabi, mahal na Bella.
Ito, mga magulang.
Peru, oo.
Bakit mo pen book ang bawat mani?
Dapat kong tandaan ang iyong nutritional intake.
Ilan?
Um...
Sabihin kay Bella ang ibang mga lugar.
Iyon ay Lisbon, Portugal.
Ang timog ng France. Ang Alps.
Australia.
Malayo at mapanganib, sa mga tao at hayop.
Gusto ni Bella na tumingin sa mundo.
Basta...
-Bella. -Hmm?
Bella, sa tingin ko bawal tayo dito.
Tayo na lang...
Bella.
-Bella.
Hindi.
Bella, delikado ito.
Bella.
-Hindi, Bella.
Diyos.
Sa labas dapat pumunta.
Sa labas? Hindi, nagtatrabaho kami.
Putulin ang mga daliri?
Dinadala ako ng mga kandila. Mga kandila.
Of... Syempre kaya ko. kung...
Hindi.
Oo. Labas!
Nakarating na ba siya sa labas?
Hindi.
Nakagawa ako ng perpektong nakakaaliw
at ligtas na mundo para kay Bella.
Ngayon.
-Bella. -Ngayon!
-Ngayon! -Bella.
Alam mo, napakaraming bagay sa labas ang maaaring pumatay sa iyo, Bella.
Pumatay ng patay?
Mga ahas, mga karwahe, mga ibon na matutulis ang mukha,
lindol, paglanghap ng nakakalason na buto ng damo.
Bella.
-Bella.
Bella. Tingnan mo.
-Patayin mo. -Ano?
Bakit nakakatawa ang mga hinlalaki mo, Diyos?
Minsan noong ako ay napakaliit,
inipit ng aking ama ang aking mga hinlalaki sa isang maliit na kaha ng bakal
upang makita kung maaantala niya ang ikot ng paglaki ng mga buto.
Ngayon, sobrang sakit,
para pigilan ang sarili kong umiyak,
Tinitigan ko ng malalim ang iba kong daliri,
at sa pamamagitan lamang ng pagmamasid,
simulan upang i-parse out ang epidemiological elemento.
Pagbalik niya,
to his surprise, napangiti ako.
Mabuting Diyos.
Siya ay isang tao ng hindi kinaugalian na pag-iisip.
Oras na para umalis.
Uh, may paparating na bagyo.
Bakit kailangan mo siyang takutin?
Siya ay isang eksperimento,
at dapat kong kontrolin ang mga kondisyon
o ang aming mga resulta ay hindi magiging dalisay. Mm!
Tumigil ka! Diyos, pumunta kami!
Hindi, Bella.
Gusto ni Bella na maglakad sa ice cream.
Hindi.
Gusto ni Bella!
Ang aking mukha. Mga taong natatakot sa Diyos.
Tawanan ang Diyos.
kaibig-ibig ng Diyos.
Parang dog face.
Ubod. Woof, woof!
medyo.
-Tumigil ka! Maglakad ako. -Hindi!
Hindi ngayon? Hindi kailanman?
Wala lang.
Ahhh!
-Bella! -Hindi!
-Hindi! Hindi! Hindi! -Hoy! Bella!
Hindi!
-Paumanhin. Paumanhin. -Hindi!
-Hindi! Hindi!
Im sorry, aking sinta.
Ina ng Diyos.
Anong ginawa mo sa kanya?
Bakit mo siya tinatago?
Sabihin mo sa akin kung ano ang ibig sabihin ng lahat ng ito, o pupunta ako sa pulis.
gagawin ko. Dahil isa itong masayang kwento.
Bihirang makakuha ng katawan,
kahit patay na, ngunit napakalapit sa buhay.
Hindi pa pumasok si Rigor.
Halos hindi na lumamig ang katawan.
Walang pulso.
Ngunit ilang mga agos ng kuryente,
kaya ko sana siyang buhayin.
Pero hindi mo ginawa.
Wala akong alam sa buhay na tinalikuran niya,
maliban kung kinasusuklaman niya ito kaya pinili niyang hindi maging,
at magpakailanman.
Ano kaya ang mararamdaman niya
sa pagkaladkad
mula sa kanyang maingat na pinili blangko kawalang-hanggan
at pinilit na ilagay sa isa sa ating kulang sa tauhan,
mga madhouse, reformatories o kulungan na kulang sa gamit?
Sapagkat sa bansang Kristiyano,
ang pagpapakamatay ay tinatrato bilang kabaliwan o krimen.
Sino ba ako para magpasya sa kanyang kapalaran?
Ngunit pagkatapos ay mayroon ding, sa aking bahagi, isang pagkilala.
Ang lahat ng aking pananaliksik ay dumating sa sandaling ito.
Ang kapalaran ay nagdala sa akin ng isang patay na katawan,
at isang buhay na sanggol.
Halata naman.
Ito ay?
Ilabas ang utak ng sanggol
at ilagay ito sa may sapat na gulang na babae,
buhayin muli siya, at panoorin.
Hesus!
Alam niya?
Hindi.
Sino ang babaeng yon?
Walang ideya.
Ngunit mas gugustuhin mo bang ang mundo ay walang Bella?
-Gng. Prim? -Hmm?
Natutuklasang masaya si Bella kapag gusto niya.
Uh huh.
Maasim ang mukha mo, pero inaayos kita.
Pumikit.
Oh! Hindi!
Maghintay lang. Ito ay tumatagal ng isang sandali.
Kinuha niya ang mabuhok kong negosyo.
Siya ay may sakit!
Bella.
May natuklasan si Bella na dapat kong ibahagi.
Panoorin.
-Paano kung lagyan ako ng pipino? -Hindi.
Bella! Bella!
Itigil kaagad ang iyong sarili.
Ano?
Sa magalang na lipunan, hindi iyon ginagawa.
Oh.
Basta huwag.
Ano yan?
Inilabas ng aking ama ang aking oxyntic at pyloric glands,
kaya kailangan kong gumawa ng sarili kong gastric juice.
Bakit sa pangalan ng Diyos gagawin niya iyon?
Upang matuklasan kung ano ang walang nakakaalam.
Lumalabas na kailangan natin sila. Sa isip.
Bella,
hindi ka pa nakakain.
Huwag.
Magandang gabi.
Gabi.
-Alam mo,
Romantiko talaga ako, Max.
Ano?
Naniniwala ako na nakikita ko ang pag-ibig sa pagitan mo at ni Bella.
Uh, ako... Siya ay...
Siguro dapat mo siyang pakasalan.
Ano?
Sa tingin ko mahal ka niya.
Oh.
Nakita ko ang mga tao na tumingin sa isat isa nang may pagmamahal,
bilang tagamasid.
Hindi ang paksa, siyempre. Nakita ko.
ginagawa mo?
ako, um...
May nararamdaman ako para sa kanya.
Kaya, gagawin mo?
-Ilabas mo si Bella.
Bella...
Um...
Nakakatawa?
-Um... -Gawin Bella.
nagtataka ako
kung marahil ay pinalaki mo siya
upang maging iyong maybahay.
Isang madilim na pag-iisip na hindi karapat-dapat sa akin, alam ko.
So, hindi ka nakikisama sa kanya?
Ang sperm ejaculation ay maaari lamang magdulot ng homeostasis sa akin
kung sinamahan ng matagal na pagpapasigla
ng mas mataas na mga sentro ng nerbiyos
na ang presyon sa mga glandula na walang tubo
nagbabago ang chemistry ng dugo ko
hindi para sa ilang spasmodic na minuto,
ngunit sa loob ng maraming araw.
Ano?
Ako ay isang eunuch at hindi ko siya masusuot.
Upang makakuha ng sekswal na tugon mula sa aking katawan
kukuha ng parehong dami ng kuryente
bilang tumatakbo sa North London.
-Mm-hmm. -At saka, ang aking damdamin sa ama
tila mas matimbang ang aking sekswal na pag-iisip.
Humihingi ako ng paumanhin para sa sarili kong madilim na pag-iisip.
Hindi naman madilim.
Ang mga lalaki, sa katunayan lahat ng sekswalidad, ay karaniwang imoral.
Hindi lahat, sir.
Gusto mo ba siyang pakasalan o hindi?
Gusto kitang pakasalan. Maging asawa ko.
Hayaan nating hawakan ang mga piraso ng ari ng isat isa.
Uh... Hindi. Hindi.
Hindi ko nais na samantalahin ka.
Ikaw ay espesyal.
Kapag kami ay ikinasal.
Isang kondisyon.
She must desire it also, naiintindihan ko.
Dalawang kondisyon, kung gayon.
Yung sinabi mo,
at dapat kang tumira dito kasama ko, palagi.
Magkakaroon ako ng isang legal na kasunduan na iguguhit.
Hmm.
Mausisa na kontrata.
Mayroong ilang mga pagkakamali sa pagbabaybay.
Oh. Hindi mahalaga sa legal na pagkakatali nito,
Tinitiyak ko sa iyo.
Dapat ay lubos na isang babae na ginagarantiyahan ang gayong pagbubuklod.
Kung ipagpaumanhin mo, kailangan kong gamitin ang mga pasilidad.
Ikaw ba ay limang taong gulang na hindi mo mahawakan ang iyong tubig?
Mahina ang pantog, sir.
Tulad ng aking ama bago ako at ang kanyang bago sa kanya.
Maaaring mayroon kang kanser sa prostate. Tingnan mo ito.
Gagawin.
Ms. Bella Baxter, ayon sa iyong kontrata, walang duda.
Magandang hapon, bisitang lalaki.
Gusto ko ang aking sumbrero?
Babagay sa akin?
-Oo.
Ito ay hangal na mabuti.
Kailangan kong makilala ang babaeng ito na magbibigay inspirasyon
gayong kontrata ng kasal na nagpapakulong sa kanya.
Ang ibig mong sabihin?
Dito ka maninirahan,
paglalakbay kasama sina G. Max McCandles at Baxter sa ibang bansa,
ngunit hindi lumabas sa lungsod.
Nakita ko.
Mahal nila ako ng mahigpit.
Naiintindihan ko kung bakit.
Kailangan kitang kurutin, para makita kung totoo ka.
Hindi ka... Ah.
Sino ka?
G. Duncan Wedderburn.
Bukas.
Paano ka bumangon dito?
Shh.
umakyat ako.
Matagal mo ba akong pinagmamasdan?
Hindi nagtagal.
Hindi mo nakita na ginagawa ko ang sarili ko
upang makakuha ng kaligayahan, ikaw ba?
Hindi ito magalang, alam ko.
Huwag pakialaman ang magalang na lipunan.
Ito ay fucking boring.
Nakakasira ng kaluluwa.
Ang Diyos ay hindi naniniwala sa kaluluwa.
Sa tingin ko ang Diyos ang aktwal na may-akda ng ideya ng kaluluwa.
Godwin Baxter?
Nasunog na aso.
Ano ang kwentong iyon?
Isa kang bilanggo at layunin kong palayain ka.
Isang bagay sa iyo, ilang gutom na pagkatao,
gutom sa karanasan, kalayaan, hawakan.
Upang makita ang hindi alam at malaman ito.
Kaya, bakit ako nandito, tanong mo?
Pupunta ako sa Lisbon sa Biyernes. Gusto kong sumama ka.
Lisbon ng Portugal?
Iyan ang Lisbon na sinasabi ko.
Hindi ito pinahihintulutan ng Diyos.
Kaya naman hindi ko siya tinatanong.
Tinatanong kita.
Hindi ligtas si Bella sa iyo, sa tingin ko.
Ikaw ay talagang... hindi.
Maaari ba akong magkaroon ng isang sandali ng halaga ng oras, mahal na Diyos?
Syempre, Bella.
Nais kong sabihin sa iyo ang malaking balita.
Nahihilo sa excite si Bella.
Ano ito?
Ngayong gabi, sa hatinggabi,
Lihim akong tumakas kasama ang isang Duncan Wedderburn.
Ano?
Gusto mo akong pigilan.
pipigilan kita.
Sobrang higpit ng hawak mo kay Bella.
Kailangan kong lumusong sa tubig.
Maaari tayong maglakbay.
Ikaw, ako, at si Max na ipapaalala ko sa iyo,
ikaw ay katipan.
Papakasalan ko si Max,
dahil mukhang tama siya para doon,
ngunit una, gagawin ko ang pakikipagsapalaran sa Duncan Wedderburn
sino, sa tingin ko, ay walang pakialam sa pinsala sa akin,
ngunit magiging kawili-wili rin.
Hindi kita kayang bitawan.
Halikan mo ako at itayo.
Kung ayaw mo,
Ang loob ni Bella ay magiging bulok sa poot.
-Poot? -Poot.
Alisin ang mga bag na iyon, Prim.
Sinabi sa akin ni Godwin ang plano mo.
Hindi kita sinisisi, Bella.
Ang lalaking iyon ay isang cad at isang rake.
Siya ay may mapanlinlang na paraan
ng pagkuha sa ilalim ng isang walang muwang na balat ng babae.
Halos ang mga mata niya ay sa akin.
At ang kanyang mga kamay kapag nasa pagitan ng mga binti ni Bella
at bumulong ng mga salitang hindi ko marinig
pero init sa katawan ko.
Hesus, Bella.
Engaged na kami. Mahal kita.
At sa pagbabalik ko, kasal tayo,
at maging maligaya tulad ng dalawang kalapati sa isang sanga.
-Sa tingin mo kailangan ko ng travel hat? -Hindi!
Hindi ito gagawin.
Hindi pwede!
Ako na mismo ang titingin sa lalaking ito.
Babatukan ko ang gwapo niyang mukha
sa isang lugaw ng dugo at buto!
Max, namumula ka,
at iba ang tingin ko kay Max.
Humihingi ako ng tawad, ngunit hindi ako papayag na lalaki
na alam kong walang iba kundi masamang hangarin ang nasa isip niya
at walang para sa iyo sa kanyang puso ang nanlilinlang sa iyo.
Babatukan ko ang ulo niya.
Mm.
Bella? Ito...
Bella.
Paalam, mamaya kalapati.
Makikita kita pagkatapos ng engrandeng pakikipagsapalaran.
Diyos?
Wala na siya.
Kumakain ako ng port para sa almusal.
Kakaibang masarap.
Bakit hindi mo siya pinigilan?
Siya ay isang nilalang ng malayang kalooban.
Nasa labas siya ngayon. Mag-isa.
Magiging maayos siya.
Ako ay isang tanga. Dapat pinigilan ko siya.
Kami ay mga tao ng agham.
Ang emosyonalidad na ito ay hindi karapat-dapat.
Sana okay lang siya.
Ikaw ang pinakamagandang babae
nakita ko na.
Hindi ako magsisinungaling, marami na akong nakasama.
Sinabi ni Mrs. Prim na lobo ka
na may amoy ng daang babae sa iyo.
Undersells niya ito.
Sige. Mga talaba.
Naranasan mo na ba sila noon?
Hindi pa.
Shuck, chuck at bubble.
Mm.
Rollicking.
Teka. Bella.
Kaya, mga madre at monghe
lagyan ng almirol ang kanilang mga damit ng mga puti ng itlog
at, kasama ang mga yolks, gawin ang mga tart na ito.
Ngayon, paano kainin ang mga ito?
Huhulaan ko sa bibig.
Ang mga ito ay hindi dapat kainin ng masarap na flake sa pamamagitan ng masarap na flake,
ngunit nilalanghap ng sarap, parang buhay mismo.
Hindi kapani-paniwala.
Sino ang gumawa ng mga ito? Kailangan pa natin.
Wala na. Isa na lang. Kahit ano pa ay sobra na.
Siesta time na.
Ano ang siesta?
Bakit hindi na lang gawin ito ng mga tao
sa lahat ng oras?
Buweno, sa panganib ng pagiging malaswa,
tatlong beses ka pa lang niloko ng pinakamagaling.
Malamang walang ibang lalaki
kailanman ay magdadala sa iyo sa rapture na mayroon ako.
masama ang loob ko sayo.
Well, pagkatapos ay ikaw lamang ang gagawin kong galit na galit na tumatalon.
Galit na galit na tumatalon?
Gusto ko yan.
Nagpahinga na ako.
Tara na ulit tayo.
muli?
Sa kasamaang palad,
kahit ako may limitasyon ako.
Ang mga lalaki ay hindi maaaring patuloy na bumalik para sa higit pa.
Ito ay isang pisyolohikal na problema?
Isang kahinaan sa mga lalaki?
Mm... Well...
Siguro nga.
Maipapayo sa iyo, kung hindi pa huli ang lahat,
para hindi ma-inlove sa akin.
Kaunti lang ang maibibigay ko
sa paraan ng pagiging matatag.
Adventure lang.
Nakita ko.
Tulog na tayo.
Taxi, madam?
Magandang gabi...
Duncan Wedderburn.
Bella, nasaan ka? Nawala ka.
Hindi ko.
Walang sinuman ang maaaring mawala.
Ano?
kaya nila? mawala?
Hindi, siyempre hindi.
Ano bang pinagsasasabi mo...
nasaan ka
Gusto ko ng tart tapos may adventure na nangyari sa akin.
Hindi ko alam kung paano babalik tapos narinig ko.
Ang tram.
Lalakad ako sa ingay, at nakita ko ito.
Pagtataka kay Bella.
Mga dugong explorer sa akin.
Bella, delikado ang lumabas ng wala ako.
Nakipagsapalaran ako nito
at walang nakita kundi asukal at karahasan.
Ito ay pinaka-kaakit-akit.
Ayos lang ako.
Ngayon, kailangan kong humiga at dapat kang humiga sa ibabaw ko
at gumawa ng mas galit na galit na paglukso.
Kitty.
Nakita mo ba ang bagong palabas sa London ni Wilde?
Kahanga-hangang nakakatawa.
Nagustuhan ko.
Isang handbag.
Bella.
Ano?
Bakit ko ito itinatago sa aking bibig kung ito ay mapanghimagsik?
Nasabi ko na yan dati kay Gerald.
-Kung mahuli mo ang aking pag-anod. -Uh...
Ikaw ay masama.
Oh. Dahil ang ibig mong sabihin ay ang kanyang ari.
Ang Duncan ay maaaring minsan ay maalat.
Magandang Diyos, Bella.
Dapat kong suntukin ang sanggol na iyon.
Bella.
Ang iyong pag-uugali ay walang konsensya.
Mag-aasal ka ba?
Ang pagkain ay bumalot sa aking lalamunan,
nakakainis ang bata,
at ang babaeng boring sa mga salita.
Muli kang sasali sa mesa
at ikukulong ang iyong sarili sa sumusunod na tatlong parirala,
Napakamangha!, Natutuwa
at Paano nila ginawang malutong ang pastry? Oo?
Sinasaktan mo si Bella.
Paumanhin.
Ang dahilan ay hindi tumagos.
Let us go.
Ow.
Nag-e-enjoy ka ba sa Lisbon, Bella?
Natutuwa.
Kitty, kumusta ang iyong mahal na ama?
Siya ay napakasama.
Natatakot ako na hindi niya makita ang taon.
-Oh. - Gaano kahanga-hanga.
Paano nila naging malutong ang pastry?
Mabuting Diyos.
Ano ito?
Galing sa kanya.
Magaling ako. Lisbon.
Sugar tart dinilaan ako buong araw.
Kahit papaano, sana kahit isang pangungusap lang iyon.
-Sa tingin mo ba sila... -Fucking?
Oo.
Gayundin,
pagbagsak ng tram.
Sumasakit din ba ang ulo mo, Duncan Wedderburn?
At nagugutom na rin ako sa hapunan.
Nasaan ka na?
Victoria Blessington?
Ilang taon na kitang hindi nakikita.
At wala ka pa,
bilang ako si Bella Baxter,
kakaibang babaeng may balahibo.
Humihingi ako ng pasensya. I could have swear you were she.
Hmm.
Tama.
tayo ba?
-Ang steak, ang isda,
maliliit na bagay na karamelo sa mga kaldero
mayroon ang mga matatandang batik-batik doon.
Ayoko ng caramel sa kaldero.
Syempre hindi. Iyon ay para kay Bella.
Mag-order sa iyong kapritso.
Ikaw ay tumatawid sa mga pamamasyal at pakikipagsapalaran ni Bella.
At gayon pa man kailangan nating tuklasin sa pamamagitan ng kapritso,
gaya ng sinabi ni Duncan Wedderburn kay Bella Baxter,
unang araw ng Lisbon love affair.
Touché.
Intindihin na hindi ako tumira sa labas ng bahay ng Diyos.
Ano?
Kaya, napakaraming natuklasan ni Bella,
at ang malungkot mong mukha
natutuklasan ko ang galit na nararamdaman para sa iyo.
Tama.
Ako ay naging isang bagay na kinaiinisan ko,
isang nakakahawak na succubus ng isang manliligaw.
Ive pried many of them off me and now Im it.
Fuck!
Ikaw, tulad ko, ay isang nilalang ng kalayaan sa mga sandali.
Ano ang patuloy mong ginagawa?
Isang lalaki doon ang paulit-ulit na kumurap sa akin.
Kumurap ako pabalik.
Para sa mga magalang, sa tingin ko.
Magsasayaw kami sa bayan. Mangyaring sumali sa amin.
Hindi pa ako sumasayaw sa bayan.
Duncan! hindi pwede!
Galit ka talaga.
Tumigil ka sa pagsasalita habang nagagalit si Bella sa iyong mga tunog!
Hindi ako titigil sa pagsasalita.
Kung may sasabihin ako,...
Ouch.
Lahat tama.
Ano ito?
Oh.
Isang lalaki ang nagtuturo sa akin ng chess,
at sinabi niya na naisip niya na malamang na magkakaroon ako
ang pinakamalambot na balat na nahawakan niya.
At sinabi ko, kung ginawa ko,
ito ay ang panloob na mga hita upang subukan,
dahil doon ang epidermis ay nasa pinakamainam.
Kaya sinubukan namin,
at ito ang pinakamalambot kailanman.
Iniisip ko kung hindi ba sila magkapantay sa lambot.
Tunay na hindi sila.
Kaya sinigurado kong tandaan ito, naaalala kung alin.
Ano ang gagawin mong dulang dila?
Hindi ba nangyayari yun?
Ikaw...
Problemado ka.
Nagsinungaling ba siya sayo?
Hindi, nakasandal kami sa pader.
Galit ka bang tinalon siya?
-Hindi...
... mabilis lang niyang dinilaan ang klitoris ko.
Mayroon akong init na nangangailangan ng pagpapalaya,
kaya sa aking kahilingan, ito ay.
Ikaw din, baka paglaruan ako ng dila,
kaya hindi ko maintindihan itong masalimuot na pakiramdam.
Umiiyak ka ba ngayon?
Nakakalito kang tao, Duncan Wedderburn.
Isang atay.
Mm. Isang maliit na hiwa
ang kailangan lang.
Nag-chloroform ako ng mga kambing buong umaga.
Baka masyado akong nakainget.
Ako ay pagpunta sa venture upang magmungkahi
naiinis ka sa kawalan ni Bella.
Ang litro ng daungan,
ang hikbi na naririnig ko sa gabi.
Mabuting Diyos, tao! Nagdadaldal ka na parang tanga.
Siya ay nawala!
Ako ay isang tao ng agham.
Kailangan ko lang makisali, at ipagpatuloy, ang proyekto.
Yun lang. Kailangan kong magpatuloy sa susunod na bagay.
Dapat isantabi ang ating nararamdaman.
Sa tingin mo kaya ako binansagan ng tatay ko
na may mainit na plantsa sa ari gaya ng ginawa niya
kung hindi niya kayang unahin ang agham at pag-unlad?
Branded ka?
Maghanap tayo ng katawan.
A... A ano?
Kamusta. Magandang umaga.
Magandang umaga, sinta.
Hindi ako masyadong nakasuporta sa iyong adventurous spirit.
Kaya may surprise ako sayo.
Pasok.
-Nagpalit tayo ng hotel? -Tumingin ka sa bintana, Bella.
-Nasa bangka tayo? -Talaga.
Layunin mong bitag si Bella sa dagat.
Nilalayon kong bigyan ka ng isang bagong pakikipagsapalaran.
Sa palagay ko ay totoo na mas madali kang mahanap.
Halika, hubarin mo ako.
Isakay mo ako.
At magkakaroon tayo ng mga cocktail sa foredeck.
Bella.
-Bella.
-Bella!
Asul. Asul. Asul.
-Shit sa akin?
-Fucker!
Madam.
Kailan tayo titigil?
Athens. Tatlong araw.
Nasusunog ang babaeng iyon, tingnan mo.
Alam kong naiinis ka sa akin.
Patawarin mo ang pagkidnap ko sa iyo, ngunit ito ay para sa pag-ibig.
Isang romantikong jape. Wag ka ngang makulit dyan.
-Gusto ko ng inumin. -Siyempre ang aking sinta.
Ang barko ay masaya, isang buong mundo upang galugarin.
Mahal mo ba ako? Mahal kita.
Ilarawan ang mga elemento na dapat kong hanapin
sa loob ko para makasigurado.
Mararamdaman mo lang o hindi.
Kayat hindi ito batayan ng ebidensya, gaya ng sasabihin ng Diyos.
Kaya paano ito husgahan nang empirikal?
Anong kalokohan ang pinagsasabi mo? Sino ka?
Hindi mo alam kung ano ang saging,
hindi mo pa narinig ang chess,
ngunit alam mo kung ano ang ibig sabihin ng empirically.
Gusto ni Bella ng inumin. Dalawang beses kong sinabi ngayon.
Hindi pa ako nakakaramdam ng ganito.
Totoo ba ito para sa iyo?
Ipagpalagay ko, empirically ito ay.
Naubusan na ako ng tinta.
Oh.
Kung gayon ay magkakaroon ka ng tinta, mahal ko.
Kumusta, kawili-wiling matandang babae.
Dapat kong hawakan ang iyong buhok.
Napansin ko rin ang buhok mo.
Tulad ng seda sa isang translucent, kumikinang na itlog.
Iyon ay mga magarbong salita na nagpapa-excite sa akin kahit papaano.
Nakita kong may kasama kang gwapo diyan.
Mapuputing ngipin at matigas na titi.
Duncan Wedderburn.
Matigas din ang ngipin niya. Maputi rin ang kanyang ari.
-Magandang lay, umaasa ako. -Siya ang nag-iisa ko.
Ngunit nakikita ko sa kanya na magtamo ng mga pambihirang sensasyon
sa buong katawan ko na nag-iiwan sa akin ng masayang pag-iyak.
Gusto ko ring i-dash ang kanyang katawan, anyo, bangkay, sa dagat.
Yung lalaking tumatalon sa katawan mo?
-Hindi siya.
Hindi ako nakahiga sa loob ng 20 taon.
Ano?
Grabe yun.
Hindi ito masyadong nag-aalala sa akin.
Sa paglipas ng mga taon,
kung ano ang nasa pagitan ng aking mga tainga ay ang aking malaking pag-aalala.
Ano ang nasa pagitan ng aking mga binti...
mas mababa kaya.
Isang desperadong rasyonalisasyon, Martha.
Oh, ito si Harry Astley.
Huwag masyadong isapuso ang sinasabi niya.
Siya ay isang mapang-uyam.
Madam.
Ako si Bella Baxter.
Hindi ko alam kung ano ang cynic na ito.
Bella.
tinta.
Duncan Wedderburn, nagkaroon ako ng mga kaibigan, kasamahan, kasama.
Harry Astley.
Si Martha ito.
Siya ang aking bagong kaibigan na hindi na-fucked sa loob ng 20 taon.
Hindi ba iyon pagtataka?
Sana gamitin mo ang iyong kamay sa pagitan ng iyong mga binti
-para mapanatiling masaya ang iyong sarili.
Good God, Bella, hindi ka makapagsalita ng ganito.
Mga magalang sa lipunan. Nakalimutan ko.
Magalang na lipunan
- sisirain ka. - Ito ay?
Oo, ayan... may ilang katotohanan iyon.
Napagkasunduan naming lahat iyon.
Tungkol sa iyong pagtatanong sa aking kamay.
Paminsan-minsan, oo.
Iyan ay lubhang nakapagpapatibay na balita.
-Sabay-sabay tayong kakain. - Sa totoo lang...
Lahat tayo ay nasa isang barko at hindi makatakas,
at mayroong isang mundo upang tamasahin, tahakin, libot.
O hindi ba siya maaaring magkaroon ng mga kaibigan, Mr. Wedderburn?
Natutuwa.
Pakasalan mo ako.
Ano?
Sinadya kong itabi ka.
Ilang buwan at padalhan ka ng pag-iimpake, ngunit hindi ko magawa.
Sabihin mong pakasalan mo ako.
Wala pang nakabihag sa puso ko. meron ka.
Ito ay nakakalito,
dahil engaged na ako kay Mr. Max McCandles.
Ano?
Hinawakan ng isa ang kamay ko.
Ito ay isang kasabihan na narinig ko, ngunit hindi maintindihan.
Hindi mo lang hawak ang kamay, ngunit lahat, hindi ba?
Tinakasan mo ako sa kanya.
Pagsasalaysay ng mga pangyayari,
ang punto nito ay mailap sa akin.
Mas pinili mo ako kaysa sa kanya.
Sa ngayon.
Para sa kasiyahan.
Itatapon kita sa dagat!
Kaya gusto mo akong pakasalan o patayin?
-Iyan ba ang panukala? -Hindi.
Pupunta sa casino.
Uh, ayos lang.
Sasama siya.
Subukan natin muli.
Ang mga gross motor skills ay unti-unting bubuo,
ngunit mabilis kang uunlad.
Felicity.
Hindi ganoon kabilis.
Binabasa ko si Emerson.
Siya ay nagsasalita tungkol sa pagpapabuti ng mga lalaki.
Hindi ko alam kung bakit hindi siya nagbibigay ng advice sa mga babae.
Marahil ay wala siyang kakilala.
Subukan at basahin ang Goethe.
Ang pilosopiya ay isang pag-aaksaya ng oras, Bella.
Talaga? Magsalita pa.
Hindi, hindi, Harry, kawawa ka.
Ito ay integral.
Ang mga tao at lipunan ay maaaring mapabuti.
Layunin ng lahat na mapabuti,
sumulong, umunlad, lumago.
Alam ko ito sa akin,
at sigurado ako na ako ang nagpapakilala sa lahat.
Maniwala ka sa akin, ikaw ay talagang natatangi, Bella, sa lahat ng paraan.
Ngunit ang pagpapabuti na ito sa pamamagitan ng pilosopiya
ay sinusubukan ng mga tao na tumakas
mula sa katotohanan na tayong lahat ay malupit na hayop.
Ipinanganak sa ganoong paraan, mamatay sa ganoong paraan.
Ito ay isang madilim na pagtingin sa mga bagay, Harry.
Bella...
magpahangin tayo...
sa aming cabin.
Ngunit ang dalawang ito ay nag-aaway,
at ang mga ideya ay pumuputok sa ulo at puso ni Bella
parang mga ilaw sa bagyo.
Oh.
Lagi kang nagbabasa ngayon, Bella.
Nawawala ang ilan sa iyong kaibig-ibig na paraan ng pagsasalita.
Ako ay isang kapistahan na nagbabago,
gayundin tayong lahat.
Tila ayon kay Emerson,
hindi sinang-ayunan ni Harry.
Halika halika. Basta pumunta ka.
Ikaw ay nasa aking araw.
Ano?
Halika.
Mm-mm. Busy sa pag-inom.
Busy sa matinding pagkatalo.
Kailangan kong puntahan si Martha.
Martha.
Siya ang problema.
Itatapon ko ang mabangong bag ng laman sa dagat.
Hinahamon kita.
Martha!
Nasaan siya?
Nasaan ka, fuck.
Nasaan siya?
-Saan ka pupunta? -Siya ay pumunta sa gilid.
Oh, kahanga-hanga!
Hindi ko akalain na pinapatay ako.
Napakadrama.
Well, mukhang masaya siyang mamatay.
Ikinalulungkot ko na humarang ako sa iyong paraan.
- Oh!
Oh!
Nakatutuwa.
Oh... Whoa, whoa, whoa...
Oh! Ooh, ooh.
-Oh. Oh, whoa, whoa, whoa...
-Hyah.
Sa bar ako.
Pinaisip mo ako, napaisip,
maglibot sa mga ideyang mali,
mali at walang saysay na nakakainis
na humahantong sa akin na hindi matulog.
Kaya...
Sabi mo lahat malupit.
At hindi ako sumasang-ayon, tinatanggihan,
at sabihing hindi.
Ngunit kapag kasama si Duncan,
bumubula lang ang malupit sa akin.
Nagpapakita iyon ng mabuting paghatol.
Siya ay isang pretty moron.
Hindi.
Ayokong maging malupit.
Dapat kong pagbutihin ang aspetong ito ng aking sarili.
Hindi mo alam ang mundo.
At natatakot ka.
Hindi ako natatakot dito.
Gusto mo bang makita kung ano talaga ang mundo?
ipapakita ko sayo.
Oo.
Syempre.
Naririnig mo ba iyon?
Ano ito?
-Maraming patay na sanggol. -Oh.
Dapat mainit.
Kailangan natin silang tulungan.
Paano natin gagawin iyon?
- Bumaba tayo doon,
tama lang na gapusin nila tayo, ninakawan, at gagahasain.
At kung narito sila at nandoon tayo,
ganoon din ang gagawin natin sa kanila.
Bella.
-Bella.
Kami ay nagpapalayas, maam.
Pero kailangan kong bumalik.
I... Dapat kong ibigay ang perang ito sa mga mahihirap na malapit sa hotel,
sa tinatawag nilang slum.
Nanatili kami sa pampang, maam.
Maaari naming alagaan iyon para sa iyo.
-Kaya mo? -Syempre.
Ito ay mapagbigay sa iyo.
Kailangan nila ng pera.
Ginagawa ng lahat.
Salamat.
Ikaw! Kunin mo sa akin ang kapitan.
Ngayon ay hahanapin natin itong magnanakaw.
Bella!
Ninakawan na tayo!
Ako... nanalo ako.
Nanalo ako sa lahat
tulad ng dati.
At ngayon wala na.
Hindi ka ninakawan.
-Kinuha ko. -Para saan?
kinuha ko.
Pagod na pagod ako.
O baka ang espiritu ko lang.
Ang aking kaluluwa ay nabaluktot, nalukot,
pipi, Duncan Wedderburn,
sa mga tanawing nakita ko.
Kaya, hindi na kailangan ng kapitan kung gayon, ginoo?
Umalis ka na bago ko masira lahat ng ngipin mo.
Talaga, sir.
Saan iyon?
Itinago mo ito para sa kaligtasan.
Ako ay lasing at kalokohang iniwan ito kung saan-saan.
Hay salamat.
Hindi ko itinago.
Ibinigay ko ito sa mga mahihirap na tao doon.
Ang pera ay sariling anyo ng sakit,
at lahat ng kakapusan nito.
At sino ako,
nakahiga sa isang feather bed,
habang mga patay na sanggol
nakahiga sa isang kanal?
Duncan.
Ikaw ano?
Inaasahan ko ang isang yakap ng aliw.
Ikaw...
Kailangan kong mag-alok ng isang bagay sa mundo.
At gayon pa man ay wala ako.
Maliban sa ilang pera.
Ito ay isang masamang araw para kay Bella Baxter.
Nasaan ang aking fucking pera?
sinabi ko lang sayo.
Ipinamigay ko ito sa mga mahihirap.
Akala ko ba sinabi ko sayong mag-fuck off ka!
Ipinapaalam sa akin ng katiwala
na maaaring wala kang sapat na pondo
para maging maganda ang account mo, sir.
-Well, ako... -Iyan ay malamang na totoo.
Ibinigay ko ang lahat sa ilang mabubuting lalaki
ipasa sa
sa mga slum poor.
Ilalagay ka sa pampang sa susunod na daungan
at nakakulong sa rasyon ng crew hanggang noon, sir.
-Magandang gabi. - How dare you?
Patay, bulag na mga sanggol
kagat Harry.
Bibig ko
puno ng dugo.
Kawawang Bella.
Siya ay isang pagkasira.
Kamusta ang kamay mo? Ayos lang.
Ako ay humihingi ng paumanhin.
Sinusubukan mong tulungan akong maunawaan.
Hindi. Gusto talaga kitang saktan.
Hindi nakatiis na makita
tulad pipi, magandang kaligayahan sa isang tao.
Ito ay malupit sa akin.
hindi ako nagsisisi.
Kung alam ko ang mundo, mapapabuti ko ito.
Hindi mo kaya.
Iyan ang tunay na punto.
Huwag tanggapin ang kasinungalingan ng relihiyon,
sosyalismo,
kapitalismo.
Kami ay isang fucked species.
Alamin mo. Ang pag-asa ay madudurog.
Ang realismo ay hindi.
Protektahan ang iyong sarili sa katotohanan.
Napagtanto ko kung ano ka ngayon, Harry.
Sirang bata lang
na hindi kayang tiisin ang sakit ng mundo.
Siguro nga.
Paalam, Harry.
Itapon kami sa Marseille.
Bakit ka nananatili sa kanya?
Lagi kong iniisip na ito ay magiging mas mahusay.
Syempre gawin mo.
Nakarinig ako ng magagandang bagay tungkol sa kagandahan ng Paris.
Sipain ko ang aso mo hanggang mamatay.
Fucking...
Paris na walang pera.
Ano ang iminumungkahi mong gawin natin, Bella?
Bibili ako ng hotel.
Huwag kang mag-alala.
Uh huh. Sa ano? Wala kaming pera.
Hindi ba ito isang kawili-wiling eksperimento?
Wala kami.
-Paano tayo mabubuhay ngayon? -Hindi ko alam!
Eksakto, iyon ang eksperimento.
Kami na ngayon ang mahihirap.
Gayundin, maraming mga adventurer ang nakaharap sa mga pagsubok na ito.
Robinson Crusoe, halimbawa.
Makasarili, walang iniisip, walang ingat na asong babae.
Hindi ako walang iniisip, Duncan.
At habang totoo ang aking kakayahan
ang pag-iisip ng mga bagay hanggang sa lohikal na mga konklusyon ay hindi
malakas,
Nakatulong ako sa mga taong naghihirap.
sinira ko tayo,
gaya ng sinabi mo,
ngunit naniniwala ako na ang aking mga aksyon ay nagmula sa isang magandang lugar.
Shut the fuck up.
Bibili ako ng hotel.
Magandang hapon, ginang.
Magandang araw, aking sariwang, mahal na English Rose.
Hotel ba ito?
May mga kwarto kami.
Naghahanap ka ba ng trabaho?
Magkano ang isang kwarto?
Sisingilin kita ng 10 francs bawat oras.
Sisingilin mo sila ng 30.
Masaya ang lahat.
Nakita ko.
Monsieur Chapelle.
Fresh from London.
Enchanté. Kamusta.
Merci.
Kaya, umalis ka na.
Sa puntong ito, ako ay naguguluhan.
Hindi ka nandito para magtrabaho?
Ano ba naman yan.
Humiga sa kanya, hayaan mo siyang i-cock mo ng kaunti
at gumawa ng ilang magagandang franc.
Nakita ko.
Babayaran niya ako para dito?
Oo.
Kung kailangan mo ng pera,
ito ang pinakamaikling ruta papunta dito.
Never pa akong niloko ng ibang lalaki,
at pa nagtaka tungkol doon.
At kailangan ko ng pondo.
Ito ay, sa palagay ko, isang kumbinasyon ng mga pangyayari
Itinuturing ko na halos parang tadhana.
Gawin natin ito.
Silid 16.
ano pangalan mo
Mahiwaga.
Dapat ba nating painitin ako ng kaunti...
Oh.
Merci.
Magandang araw ginoo.
Éclair au chocolat?
Nakarating ako sa ilang pera at ilang paliwanag.
ninakaw mo?
Palagi mong sinasabi na ikaw ang pinakamahusay na bedman sa mundo,
at wala na akong nakilalang iba,
kaya hindi ko alam kung totoo ito.
Pero ngayon ginagawa ko na.
At siya ay kakila-kilabot
at gumawa ng hindi makadiyos na ingay habang itinulak niya ang sarili sa akin.
At tatlong tulak lang, Duncan Wedderburn,
ang tanging kaya niyang pamahalaan.
nagpipigil ako ng tawa,
out of polites, siyempre.
Kinuha ko ang pera niya. Nagpasalamat ako sa kanya.
Tawa ako ng tawa para bilhan kami nitong mga éclairs,
at naisip ko ng lubos,
inaalala ang mabangis na pawisan nating mga gabi.
Ikaw fucked para sa pera?
At bilang isang eksperimento.
At ito ay mabuti para sa aming relasyon
dahil ito ay nagpapasaya sa aking puso sa iyo.
Medyo malabo ang puso ko
sa iyong umiiyak, namumura na tao kamakailan.
Isa kang halimaw. Isang puta at isang halimaw.
Isang demonyong ipinadala mula sa impiyerno
para mapunit ang aking diwa.
Upang parusahan ang aking maliliit na kasalanan
na may tsunami ng pagkawasak.
Para kunin ang puso ko at hilahin ito na parang taffy
para siraan ako.
Tinitingnan kita, at wala akong nakikita kundi kapangitan.
Ang huling bit na iyon ay hindi nararapat at walang saysay,
bilang ang iyong mga odes sa aking kagandahan ay mayamot
ngunit pare-pareho.
At ang simpleng kilos
ng pagpapasakay sa akin ng kakaibang lalaki
nabura na ba lahat yan?
Fuck!
Pinatutot mo ang sarili mo.
Ang ipapaliwanag mo ngayon sa akin ay masama.
Hinding hindi ako mananalo sayo?
Ito ang pinakamasamang bagay na maaaring gawin ng mga babae.
Talagang hindi tayo dapat magpakasal.
Ako ay isang taong may depekto, nag-eeksperimento
at kakailanganin ko ng asawang may higit na mapagpatawad na disposisyon.
Puki!
Nakikita ko ngayon na hindi ka ganoon.
Ang aming pakikipagsapalaran ay malinaw na tapos na.
Ipapa-book kita ng daan pabalik sa London.
Nagkaroon ka ng pera
sa buong oras na ito?
Ito ay pera ng Diyos.
Para sa mga emergency.
Ito ay isang fucking emergency para sa linggo ngayon!
Naniwala ako sa iyo sa buong panahon,
na ikaw ay bumangon sa okasyon.
Ngunit ngayon nakita ko na iyon ay isang pagkakamali,
at malinaw na may sira sa iyo.
Sinira mo ang isang bagay sa akin!
Pakiramdam ko naging pabilog na ang usapang ito.
Puki!
Madam Swiney, napagmasdan ko ang aking sitwasyon.
Kailangan ko ng sex at pera.
Kaya kong kumuha ng manliligaw,
isa pang Wedderburn na magtatago sa akin
ngunit maaaring mangailangan ng matinding atensyon.
O kung hindi, ito ay 20 minuto sa isang pagkakataon,
at ang natitirang bahagi ng aking araw ay libre sa pag-aaral sa mundo
at ang pagpapabuti nito.
Kaya naman, naghahanap ako ng trabaho
sa iyong mabahong establisyimento
ng magandang-panahong pakikiapid.
Isang babaeng nagbabalak ng kanyang landas tungo sa kalayaan.
Napakasarap.
Halika.
Ah, ginoo Saveur.
Isang filet mignon.
Isang prime cut.
Merci.
Bella.
Sabihin ang mabigat sa dulo.
Mga tuntunin sa bahay.
Ikaw ba ang amoy niyan?
Mabigat.
Merci.
Para sa amoy.
At tsaa. Dahil lang sa masarap ang tsaa.
Merci.
Ito ay brutal
sa kakaibang hindi hindi kasiya-siyang paraan.
Pamplet.
- Basahin. -Ano yan?
Isang tao qui veut...
Baguhin ang mundo.
Pagbutihin mo. Isang mas magandang mundo.
Tapos ganun din ako.
Madam Swiney,
itong lineup system,
umaasa ka talaga na may kasama akong lalaki sa taas
kahit na sa tingin ko siya ay hindi kanais-nais
at samakatuwid ako ay malungkot
kapag hinayaan ko siyang tumalon sa galit ko?
Ganyan talaga sinta.
Sus, ang ganda mo.
Kung paano ito sumang-ayon sa iyo na mapahamak.
Siguro nga.
-Oui.
Oui, ginoo Mersault. Bella.
Kaya, hindi mo ba gugustuhin kung pipiliin ng mga babae,
bilang ito ay isang tanda ng sigasig sa iyo?
Um, hindi ka magkakaroon ng malabong kahulugan
na sila ay nasa estado ng katakutan
kapag tinalon mo sila.
Bago lang si Bella at maaaring may sakit sa pag-iisip.
Gaya ng sabi ng Diyos, aking ama,
ito lamang ang paraan hanggang sa matuklasan natin ang bagong paraan nito,
at pagkatapos ay iyon ang paraan
hanggang sa matuklasan natin ang bagong paraan,
at gayon din hanggang sa ang mundo ay hindi na patag,
ilaw ng kuryente sa gabi,
at ang mga sapatos ay hindi na nakatali ng mga laso.
Bilang isang sosyalista, sumasang-ayon ako nang buo.
Mabigat.
Toinette, ang talino mong bibig.
Tatangkilikin ito ni Monsieur Mersault nang libre.
Pumunta ka. Ngayon.
Bella, sandali sa aking opisina.
Mayroon kang pinaka masarap na mukhang lobe.
Salamat.
Kailangan ko...
-Oh, pasensya na. kuha ako ng dugo.
Dito.
Minsan binibigyan ko ang sarili ko
kapag nakikita ko ang kagandahan, batang kagandahan.
Para sa isang araw, aking mahal,
ikaw ay magiging isang kulubot, matandang balat.
At walang magnanais na bayaran ka rin nito
o magkaroon nito ng libre.
Naniniwala pa rin akong mas magiging masaya ang lahat kung pipiliin natin.
Isang idealista.
Tulad ko.
Gaano ka kasaya.
Ngunit dapat tayong sumuko sa mga hinihingi
ng mundo minsan.
Labanan ito, subukang talunin ito.
-So naniniwala ka sa akin? -Syempre.
Ngunit ang ilang mga lalaki ay nag-e-enjoy na hindi mo ito gusto.
Ano?
-Iyon ay... -Masakit.
Ngunit magandang negosyo.
Sumama ka sa akin.
apo ko.
May sakit at mahina, at nangangailangan ng maraming doktor.
Ang pagpili kong bigyan ka ng pagpipilian ay malalagay sa panganib ang negosyo.
Ang kanyang kalusugan. Buhay niya.
-Gusto mo ba iyon, Bella? -Syempre hindi.
ayaw mo? Napakaganda mo.
Akala ko pupunta ka sa lobe ko.
Dapat tayong magtrabaho.
Dapat tayong kumita ng pera.
Ngunit higit pa riyan, dapat nating maranasan ang lahat,
hindi lang ang mabuti.
Ngunit ang pagkasira, kakila-kilabot, kalungkutan...
Ito ay buo sa amin, Bella.
Ginagawa tayong mga taong may laman,
hindi malilipad, hindi nagalaw na mga bata.
Pagkatapos ay malalaman natin ang mundo.
At kapag alam natin ang mundo,
ang mundo ay atin.
gusto ko yan.
ngayon,
pumunta at manligaw ng isang tao
at dalhan mo ako ng 10 francs.
Una, iminumungkahi ko ang isang maikling pagsusulit.
Isang pagsusulit?
Sinasabi mo sa akin ang isang alaala ng pagkabata.
Tapos magsasabi ako ng joke. Toc toc.
Pagkatapos ay isang mabilis na singhot,
at kung kinakailangan, isang mabilis na pagbubuhos sa langis ng lavender.
At lahat ng ito ay magpapahusay sa karanasan,
ginagawa itong kakila-kilabot.
Toc toc.
Hindi, sinasabi ko ang biro.
Ikaw ang alaala.
-Mm. -Ang souvenir.
Noong bata ka pa sa Greece,
nahulog ka sa bisikleta mo?
Oui.
Mm.
Dugo. Pababa sa paa ko.
Mm.
Joie. Joy?
Pinagmasdan mo ang dugo nang may kagalakan.
-Oui. -Katok katok.
-Tapos na? -Fromage.
Fromage qui?
Keso para makilala ka.
Alam mo na.
Ayos ang amoy mo.
Mag-fuck tayo.
Binigyan ka ng Diyos ng regalo, kaibigan.
Napaka-inelegant na trabaho.
Ganito ba ang ginagawa mo kapag homesick ka?
-Gusto mo ano?
Ang aking mga anak na lalaki ay nasa edad na para sa edukasyon. Sekswal.
Ipapakita ko.
Nakita ko.
Paminsan-minsan.
Hihiga ba ako, yumuko, aakyat?
-Magsimula tayo sa simple, pakiusap. -Mm.
Upang matulungan ang mga bagay,
-isang daliri sa asno. -Hindi.
O maaaring gawin ito ng bahagyang pagkabulol.
-Umuwi kana!
Bella!
Tama si Madam Swiney.
Natutuklasan ko ang mga bahagi ng aking sarili hanggang ngayon ay hindi ko alam.
Ito ay isang paraan upang tingnan ito.
Ang ibat ibang mga pagnanasa na ipinakikita ay kaakit-akit.
Nakuha mo na ba ang lalaki
na naglalagay ng kalso ng pinya sa iyong bibig
at tinatakpan ka ng alabok?
Bella.
Halos handa na akong patawarin ka.
Nakapag-book na ako ng aming puwesto sa bahay,
at sinabi ko na kay Inay na ihanda ang aming wedding bed.
Niloko mo ba ang lalaking iyon na may mga kawit para sa mga kamay?
Ginawa mo. Alam ko!
Pinalo ko ang alkitran ng lalaking iyon.
Duncan. Akala ko umalis ka na.
Bumalik sa barko, ngunit nagsimulang sumakit at sumuka,
kaya nandito ako para iligtas ka.
Hello, Duncan.
Umuwi ka na, Duncan.
Ang aming oras ay natapos na.
Tumingin ako sayo at wala akong nararamdaman
ngunit ang nagtatagal na tanong kung paano kita nagustuhan?
Oh...
At dapat tayong pumunta sa pulong ng mga sosyalista.
Mga kalapating mababa ang lipad mo.
Kami ay ang aming sariling paraan ng produksyon.
Umalis ka.
paa.
Kulayan, paa.
Napakahusay.
Ang wika ay mabagal ngunit umuunlad.
Kulayan. paa.
Henyo.
Hindi ka ba pwedeng maging malupit sa kanya?
Nagkamali ako kay Bella.
Hinayaan kong mabuo ang damdamin.
Walang para sa kanya.
Wala siyang pinagkaiba sa manok na aso.
paa.
Ito ay mas mabuti sa ganitong paraan, marahil,
at nagbibigay ng ilang pananaw sa pagiging cool ng aking ama sa akin.
Ito ay isang pangangailangan ng agham.
Mabuting Diyos, tao.
-Paa. -Hindi kita inaasahan
upang maunawaan, doktor nayon.
Oo nga pala, kailangan kong operahan mo ako.
Maglalagay ba ako ng tumitibok na puso sa iyong napakapangit na anyo?
Kung may oras ka
habang kumukuha...
ito palabas.
Aalisin ko ang ilang mga cyst sa paligid ng tumor.
Hindi na kailangan. Baka isara mo ako.
Kumalat na. May nakikita akong maliliit na polyp.
Namamatay ako.
Paano ito masira sa pasyente, eh?
Baxter...
Huwag umiyak sa sugat!
Mas mabilis mo akong papatayin sa sepsis.
Tahimik ngayon.
At isara mo ako.
Hanapin mo siya.
sarado ako.
Mainit na tsokolate, mahal ko.
At sakit au tsokolate.
Ikaw ang paborito ko.
Narinig kong sinabi mo yan sa iba.
Kami ay isang makina na pinapakain mo
may mga papuri at tsokolate.
Kayo ang aking mga anak na aking pinakakain ng pagmamahal.
May kakila-kilabot na nangyari, Swiney.
Halos wala akong nararamdaman.
Ang aking empatiya ay gumagapang patungo sa kung ano ang aking ilalarawan
bilang mapanghamak na galit.
Ito ay hindi kapani-paniwala.
Ito ay?
Nasa dark period ka.
Bago dumating sa iyo ang liwanag at karunungan.
Dapat mong palampasin ito,
at minsan sa kabilang panig,
ikaw ay magpapasalamat sa sandaling ito,
ngunit kailangan mong magpatuloy.
Nakita ko.
May baby scar ka.
Yung akin kay ma maman.
wala ako.
Ito ay isang peklat sa aksidente.
Ngunit hindi ikaw ang unang nagkamali.
Bakit magsisinungaling?
Hindi ako nagsisinungaling.
Ang aking Godwin mismo ang nagsabi sa akin.
Wedderburn.
Magandang araw ginoo.
Sumulat ka kay G. Godwin Baxter.
Nagpadala siya ng demonyo sa buong mundo.
Ang diyablo ay nakabalot sa isang kaakit-akit na katawan
na hindi mabubusog,
at isang isip na pinipili ang mga tao sa bawat tahi
parang duguan at sinunog na basahang manika
shat mula sa asno ng isang elepante.
Bella.
Nasaan siya?
Sino ka?
Fiancé niya ako, sir.
Malinaw, ang mga bagay ay hindi natapos nang maayos sa pagitan ninyo.
Hindi?
Sinira niya ako.
Well, lahat tayo ay masters ng sarili nating barko, sir.
Meron yun.
Hindi kita gusto o ang iyong mga salita.
Yung Godwin Baxter.
Alam niya, at inilagay niya siya sa akin.
Kinulong niya ako.
Nasaan siya?
Ayokong hilingin sa kanya ang pinakamasama kong kaaway.
Ililigtas kita sa kanya, ginoo.
Patawarin mo ang aking pagkabigo. Basta sabihin mo sa akin.
Hindi masakit.
Wala akong loob.
Hinugot niya ako.
Kaluluwa ko. Aking bank account!
Ako ay isang bug! Isang shell!
Kakanta tayo?
Oh, kami ay mga mandaragat...
-Hindi ito...
Hindi masakit.
Ayokong maging ganito.
Pilitin mo ang kamay ko.
Lahat tayo ay panginoon ng sarili nating barko.
Ikaw cunting cnt-faced deadshit.
Pakiusap.
Hinihiling ko sa iyo nang magalang sa abot ng aking makakaya.
Nasaan siya?
Merci.
Bumalik ang kalapating mababa ang lipad.
-Diyos? -Bella!
Sinulatan ako ni Max.
-Ikaw ay may sakit? -Hindi ako. Namamatay ako.
Isang banayad na pagkakaiba,
ngunit ang isa ay siniseryoso ko bilang isang manggagamot.
Ikaw ay isang paningin at isang magandang.
Hindi ka maaaring mamatay.
Iba ang sinasabi ng empirical data.
namiss kita.
Kailangan ko nang humiga.
Hindi lahat ng sikat ng araw ay dinadala ko.
Dala ko rin ang mga mapupungay na mata at matitinding tanong.
Nagkaroon ba ako ng sanggol sa akin?
At kung gayon, nasaan ito?
Nakita ko.
Well, technically, ikaw ang iyong anak.
At saka, inaakala ko na ikaw ang iyong ina.
At hindi rin.
Walang alaala ang nabubuhay.
Walang karanasan ang nabubuhay.
Ano ang ibig mong sabihin na ako ay mag-ina?
Alam mo at hindi mo sinabi.
Wala akong nakitang magandang dahilan para.
At masyadong duwag.
Medyo ganun din.
Nais kong makasama ka,
at hindi ako sigurado na maiintindihan mo.
At uri ng ginagawa ni Baxter na isang bilanggo sa kanya.
At... At ako ay...
Ako ay humihingi ng paumanhin.
-Bam.
Sino ito?
Bell whore Bell whore
Nakita kong pinakilala mo ako noon, Prim.
- Gusto ko ang isang ito bagaman. -Bell kalapating mababa ang lipad
Tama na ngayon, Felicity...
-Bell whore -Ah, f...
Fucker.
Isa pa?
namiss ka namin.
Mga halimaw.
Oh, fucking hell.
Bell whore
Ang hirap maging nasa posisyon
kung saan gustong manakit ng isang tao
na halatang masakit na.
Ito ay isang palaisipan para sigurado.
Mas gugustuhin mo bang maging isang kulay-abo na tipak ng laman
may kawit sa ilong?
Magiging mabuti ang pakiramdam ko para sa isang segundo, ngunit masama nang mas matagal, kaya...
May fishhook talaga sa ilong ko?
Ginawa mo.
Kaya, ako ang iyong nilikha...
gaya ng isa.
Wala sa inyong dalawa iyon.
Siya ay gumagala sa mga bulwagan na may martilyo at isang kanta,
at hindi ko iyon ginagawa.
At binasa ko ang iyong mga card at sulat sa bahay
at pinanood kang walang takot na likhain si Bella Baxter
nang may pagtataka.
Nakikita kong kaakit-akit ang pagiging buhay,
kaya patatawarin kita sa ginawa mo,
ngunit laging galit sa mga kasinungalingan at bitag na sumunod.
Naintindihan.
Natutuwa akong makita ka.
Ikaw rin.
Ang galit, pagkalito, at disonance ng utak sa tabi,
namiss kita.
Nakarating ako sa bahay, at naamoy ko ang formaldehyde,
at alam ko na ang susunod.
Magiging doktor ako.
Ang operasyon ko ay sa iyo.
Minsan sinabi sa akin ng aking ama,
laging umukit nang may habag.
Siya ay isang fucking idiot.
Ngunit hindi ito masamang payo.
Hindi siya nagtatagal.
Alam ko.
Hindi mo binanggit ang kasal natin.
Um...
Mas bata ka noon.
Walang tali.
Natulala ako sa iyo, at sinamantala ni Baxter.
So, hindi ka na natulala?
Natulala pa rin ako.
Ako ay isang patutot, naiintindihan mo?
-Mm. - Mga titi para sa pera sa loob ko.
Okay ka lang niyan?
Hinahamon ba ng patutot ang pagnanasa
para sa pagmamay-ari na mayroon ang mga lalaki?
Si Wedderburn ay naging labis na umiiyak at nagmumura
nang matuklasan niya ang aking pagpapatutot.
I find myself just jealous of the mens time with you
sa halip na anumang moral na asperasyon laban sa iyo.
Ito ay ang iyong katawan, Bella Baxter.
Iyong ibigay nang libre.
Karaniwan akong naniningil ng 30 francs.
Well, mukhang mababa iyon.
Naniniwala ka ba sa mga taong improvable, Max?
Oo.
Kung paanong ang katawan ng tao ay maaaring gumaling sa sakit,
gayundin ang mga lalaki at babae ay maaaring gumaling ng aspeto.
Papakasalan mo ba ako, Max McCandles?
Gagawin ko.
Kakailanganin namin ang iyong dila sa hinaharap,
ngunit sa pangkalahatan, pinaka-kaaya-aya.
Mm. Ako... kukunin ko ang tala na iyon.
At nasuri ka na ba para sa, um, sakit?
Wala pa, pero gagawin ko.
Im enjoying this practical love we have.
Um, pero I... I assure you mine is also passionate.
Ikaw ay kaibig-ibig.
Ikaw noon pa man.
Diyos ko, naglalakad ka.
Uminom ako ng limang milligrams ng heroin
sa pamamagitan ng mga daliri sa paa para sa sakit,
amphetamine para sa enerhiya,
at cocaine dahil partial ako sa cocaine.
Pumunta ako dito para ihatid ka sa aisle.
At kaya, sa pamamagitan ng mga kapangyarihang ipinagkaloob sa akin ng simbahan,
Isolemne ko ang unyon na ito.
Ginawa mo ba, Bella Baxter, ang lalaking ito bilang iyong asawa?
Na-miss ba natin ang bahagi tungkol sa sinumang tumututol dito?
O tinanggal na ba yan
sa ilang uri ng pekeng modernisasyon
ng katekismo?
Hello, Victoria.
Maganda ang itsura mo.
Tinutukoy mo ba ako, ginoo?
Ang isang lalaki ay hindi karaniwang nagpapakilala ng kanyang sarili sa kanyang asawa.
-Pero kung kailangan ko...
Siya ang Diyos nito.
Hindi ko alam kung nasa poder niya siya o nasa poder niya.
Malapit na ang gawain ni Devil. Tingnan mo!
Hindi hangin ang inuubo niya bilang isang normal na tao kundi dugo.
May cancer siya, tanga.
Oh.
Duncan.
Huwag mo akong titigan, demonyo!
Gaya ng sinasabi ko, Heneral Alfred Blessington.
Alfie sayo.
Hindi mo talaga ako kilala?
Nang ilagay ni Mr. Wedderburn ang iyong larawan sa papel...
Naalala ko ang matandang ibon na iyon sa hotel
tinawag kang Victoria Blessington,
at pinagsama-sama ko itong diabolical fuckfest ng isang puzzle.
-Ikaw ay... -Ang iyong mahal na Alfie.
Umalis ka sa isang estado ng ilang mental addlement at hysteria
sa iyong pagbubuntis.
Sa pagkatuklas ng iyong kawalan,
Nakaramdam ako ng pagkalabas ng bituka.
Nilabas ko ang mga tao sa larangan ng labanan,
at palagi kong naiisip ang isang mapurol, guwang na pintig,
at iyon ang naging hitsura noon.
May baho din,
ngunit hindi iyon nalalapat bilang isang metapora dito.
Ngunit narito ka, aking sinta.
Dito ka na.
Diyos.
Wala akong maalala sayo.
Ako si Bella Baxter.
Masakit.
Ngunit marahil ay natamaan ang iyong ulo,
at malinaw na sinamantala ka ng mga lalaking ito.
Mangyaring pumunta, ginoo.
-Ikaw ang naging asawa ko? -Ang iyong mahal na Alfie.
Bella, pasensya na.
Actually, gusto kong pumunta.
-Ano? -Bella?
Mayroon kang karwahe, ginoo?
Oo.
Hayaan mo na tayo.
Bella!
Bitawan mo ako, Diyos.
Max, hindi mo ako titigilan.
Masaya akong nakabalik ka, Victoria.
Hindi na kami nagkakasundo ng mga katulong.
Natatakot ako sa isang pag-aalsa.
Naaalala mo ba si David, mahal?
Allison, tingnan mo kung sino ang bumalik.
Kilala mo ako?
Sabihin mo sa akin ang tungkol sa aking sarili.
Mabait ba ako?
Kumain.
Lahat ng paborito mo.
Kippers, gansa,
dila, champagne.
Na miss kita.
Ano ang ugat ng kalungkutan?
Ano ang nagtulak sa kanya upang tumalon sa tulay?
Kinasusuklaman mo ang sanggol.
Tinawag mo itong the monster.
Nakita ko.
Napansin ko ang kawalan ng maternal instinct.
At gayunpaman masaya akong nakauwi ka.
Paano tayo nagkakilala?
Sa isang bola.
Bakit tayo nagkagusto sa isat isa?
Nagbahagi kami ng isang pag-ibig sa magagandang panahon.
Panoorin.
Allison, sopas!
-Rex!
- Fuck! -Allison,
magkakaroon kami ng ilang keso kapag maaari mo.
-Isang pag-ibig sa kalupitan? -Mm.
Parang hindi ako mabait na tao.
mabait? Hinding-hindi ka magiging mapurol, Victoria.
Kakila-kilabot na ideya.
Sinabi ni Wedderburn na ikaw ay isang patutot.
-Naghihinala ako na bahagi iyon... -Ako ay.
Sa Paris.
Pagod ako dito, ngunit ito ay kaakit-akit.
Tama.
Ang mga kipper na ito ay kakaibang masarap.
Suka o isang bagay.
Ang kasal ay isang palaging hamon.
Ang iba, yumuyuko kami, may yumuyuko kami sa amin.
Susubukan kong patawarin ka sa pagpapatutot.
Ang iyong sexual hysteria ay madalas na wala sa kamay.
At para sa pagpatay sa aming hindi pa isinisilang na anak.
Sa katunayan, kapag inilista ko ang mga paraan ng ginawa mo sa akin,
Si Jesu-Kristo mismo
malamang na matalo ang iyong ulo sa pamamagitan ng isang paniki.
Ikaw ay biniyayaan ng isang mapagpatawad na asawa.
Hindi ako nagkamali sa iyo, Alfie,
bilang hindi kita kilala.
Well, maswerte ka dahil marami na akong karanasan
sa field na may amnesia.
Alinman sa mga lalaking gustong kalimutan kung nasaan sila,
o isang mortar ang sumabog sa malapit,
tugtog ng kanilang cranium na parang kampana ng simbahan.
Iminumungkahi kong manatili tayong malapit sa bahay nang ilang buwan,
siguro isang taon.
Hanggang sa ganap kang gumaling.
Aalis ako sa aking paglilibang,
ngunit ako ay nambobola sa iyong pagnanais na bitag ako.
Hindi ikaw ang una.
Kailangan kitang barilin sa ulo
kung susubukan mong umalis, sinta.
Ang harap o ang likod ng ulo?
Ang likod.
Para makasigurado na aalis ka
at hindi ako nagmamadali.
Na-miss kita.
So, preso ako?
Bumaba na ang usapang ito
isang malungkot na ruta.
Sigurado akong magiging masaya ka tulad ng dati.
Gaya ng dati noong itinapon ko ang sarili ko mula sa isang tulay?
Hinala ko nahulog ka habang naghahanap ng isda.
Bakit gusto mo akong panatilihin dito
kung ayaw kong manatili?
Kung ang isa ay dapat malunod,
hayaan mo sa ilog ng pag-ibig.
-Mm.
David,
mukhang hinubaran hanggang buto ang pheasant na iyon?
Ito ay isang maling paghatol, ginoo.
Humihingi ako ng pasensya.
Panghimagas, mahal?
Madali lang ba?
Tulad ng isang pindutan sa isang suit.
Nakita kong ginawa nila ito sa Africa gamit ang mga matatalas na bato,
ngunit gumawa ng sarili kong mas tumpak na device.
Gusto mo bang clitoral hood lang
o glans din?
Ang buong impyerno na pakete.
Ito ay magpapatahimik sa kanya ng walang katapusan.
Sa pagkakataong ito ay gagawin natin ito.
Ipapakalma ko siya
at dalhin siya sa iyong operasyon ngayong gabi.
Victoria, mahal!
Nasaan ka?
Oh.
Perpektong timing.
Martini.
Sa halip ay hindi.
Gayunpaman, gusto kong umalis.
Nakita kong kawili-wili ang ating oras na magkasama,
ngunit natiyak ko na kung bakit ako tumalon mula sa isang tulay.
Gusto kong puntahan ang aking malapit nang mamatay na Diyos.
Kaibig-ibig na ideya.
Sa kasamaang palad, aking sinta,
ang aking buhay ay nakatuon sa pagkuha ng teritoryo.
Ikaw ay akin,
at iyon ang mahaba at maikli nito.
Hindi ako teritoryo.
Ang ugat ng problema ay nasa pagitan ng iyong mga binti.
Aalisin ko na
at hindi na ito makakaabala at magpapalihis sa iyo.
Nakikita mo, ginugugol ng isang tao ang kanyang buhay
nakikipagtalo sa kanyang mga sekswal na pamimilit.
Ito ay isang sumpa at gayon pa man, sa ilang mga paraan, ang kanyang gawain sa buhay.
Ang gawain ng isang babae sa buhay ay mga bata.
Balak kong palayain ka
ng infernal na packet sa pagitan ng iyong mga binti
at magtanim ng binhi sa iyo kaagad pagkatapos.
Hayaan akong ipaliwanag kung ano ang nangyari.
Victoria, ang iyong asawa,
itinapon ang sarili mula sa tulay at namatay.
Natagpuan siya ni Godwin Baxter, dinala siya sa kanyang operasyon.
Pagkatapos ay tinanggal niya ang sanggol,
inalis ang utak mula sa sanggol,
inilipat ito sa aking ulo at muling binuhay ako.
-Ah. -Dadalhin ko sa iyo ang file.
Ito ay talagang medyo kaakit-akit.
Gayunpaman, pananatilihin ko ang aking bagong buhay
at ang aking magandang lumang klitoris, salamat.
Kung tatawag ka ng karwahe para sa akin.
Nag-uusap sila at nag-uusap, ngunit sa isang punto,
wala ng natira kundi bumunot ng baril.
Yan ang paraan sa mga babae.
sumusuko ka na ba?
Mas gugustuhin kong barilin mo ako sa puso.
I will oblige kung kailangan ko.
Inumin mo ang inumin, sinta.
Chloroform at gin.
Sa ilang mga paraan, ito ay magiging isang kaluwagan
para maalis ang nagtatanong kong sarili.
Humigop ng malalim at ang kalayaan ay sa iyo.
Fuck.
Max?
Max. Kailangan natin siyang maoperahan.
Mamamatay siya kung hindi tayo.
Sobrang dumudugo.
Patay ka na.
Uh, Bella, kung nabubuhay siya,
I dont sense na isa siyang lalaking titigil.
Well, hindi ko siya titignan na duguan siya.
Ngunit sumasang-ayon ako, magagawa niya sa pagpapabuti.
Inalis ko na ang bala at pinigilan ang pagdurugo.
Nasa akin ang mga tala.
Hindi ako mas masaya kaysa kapag nandito ako.
Bella.
Bumalik ka na.
Ito ay kwento lamang ng ibang tao,
hindi Bella Baxter.
Sa buong buhay ko, ang mga mata ng mga tao ay tumingin sa akin,
nakakatakot, nakakaawa...
pero ikaw.
Ang lahat ng ito ay napaka-interesante...
anong nangyayari.
Merci.
Kinakabahan ako sa Anatomy exam.
Sinubukan kita ng maraming beses. Alam mo na.
Walang mas nakakaalam ng anatomy kaysa sa iyo.
Mga babae, gin?
Pakiusap.
Gin?
Kumuha tayo ng tubig para sa heneral.
Felicity,
tubig.
Downloaded from subtitlesnest.com