[magiliw na musikang orkestra na tumutugtog]
[Ang matinding horn melody layers in]
[tumutugtog ang tono ng electronic bagpipe]
[dramatikong elektronikong musikang tumutugtog]
[coin clinks]
[malakas na dagundong]
[mahina na ang orasan]
[magiliw na musikang tumutugtog]
[Lalong lumakas ang kiliti]
[nakababahala, dramatikong pagtugtog ng musika]
[tumulog ang tren sa malayo]
[traffic pumasa sa labas]
[Busina ng sasakyan]
[Tahol ng aso sa malayo]
[ungol]
[pantalon]
[mahinang tumugtog ang TV]
[ungol, hingal]
[buzz]
[groans] Fuck!
[buzz]
[ungol]
[nagpapatugtog ng dramatikong musika]
[tap sa pagtakbo]
[i-off ang tapikin]
[hinihingal]
[doktor] Pangalanan ang tatlong bagay sa silid na ito.
[Roy] Upuan, lampara, orasan.
[doktor] Tatlong bagay na wala sa silid na ito.
Bote ng whisky, eroplano, kabayong pangkarera.
[groans] Fuck.
[doktor] Petsa ngayon. Huwebes.
Ang petsa, hindi ang araw ng linggo,
Um...
Setyembre. Sep...
[huminga ng hindi pantay]
[doktor] Paano ang taon?
Ano ang iyong lungsod ng kapanganakan?
Naaalala mo ba ang pangalan ng iyong ina?
Paano ang iyong ama?
[nagpapatugtog ng dramatikong musika]
[lumipas ang musika]
[Tahol ng aso sa malayo]
[mahinang ungol]
[doktor] Ito ay isang pang-eksperimentong pamamaraan.
Ang mga electrodes ay magpapadala ng mga impulses
sa mga target na lugar sa iyong utak.
[ungol]
[doktor] Dapat bumuo ng mga bagong neural pathway ,
ngunit ang mga resulta ay maaaring medyo hindi mahulaan,
lalo na sa iyong kasaysayan ng pag-abuso sa sangkap,
isang karaniwang trigger para sa Alzheimers.
[tunog ng telepono]
Kamusta.
[babae] Roy Freeman ba ito?
Kamusta?
Oo. Um, ang pangalan ko ay Emily Dietz.
Nagtatrabaho ako sa Clean Hands Project.
Clean Hands Project?
Oo!
Kami ay isang legal na aksyon na nonprofit
at nagtataguyod kami para sa mga bilanggo
na nawalan ng karapatan ng sistema.
Sige.
Mayroon ka bang ilang minuto para magsalita?
Oo.
anong ibig sabihin nito?
Ito ay... patungkol sa isang lumang kaso mo.
[Nagdadaldalan ang mga tao] [nagpapatugtog ng country music]
[mga creaks]
[malumanay] Emily Dietz.
[Emily] Ginoong Freeman? Ms. Dietz.
[Emily] Ay. Hi.
Emily. Emily.
Talagang pinasasalamatan ko ang pakikipagkita mo sa akin.
Walang problema.
Sinabi mo na ito ay tungkol sa, uh, isang lumang kaso, ha?
Opo, ginoo. Isaac Samuel.
Isaac Samuel?
Um... ako... pasensya na. Ayoko, eh...
[Emily] Ay. Syempre.
Sigurado akong nakakita ka ng higit pang mga kaso
kaysa maalala mo.
Oo. May ganyan. [tumawa]
[Emily] Siya ay nahatulan sa pagpatay kay Joseph Wieder
sa Waterford College sampung taon na ang nakararaan
at nakatakdang isakatuparan
katapusan ng susunod na buwan.
Sinubukan naming makakuha ng pananatili mula sa gobernador,
ngunit hindi ito maganda tingnan.
Sige.
Hindi ko siya kilala.
Anong kinalaman niya sa akin?
Hiniling ni G. Samuel na makipag-usap sa mga tiktik
na nagtanong sa kanya noong gabi ng kanyang pagtatapat.
Inusisa ko siya?
At hindi ko pa nahahanap ang dati mong partner.
Ano ang gusto niyang pag-usapan?
Natatakot ako na hindi niya sinabi.
Iyan ay isang bagay na ikaw mismo ang tanungin sa kanya.
[binuksan ang pinto]
[mga pag-click ng light switch]
[nagpapatugtog ng dramatikong musika]
[malungkot na musikang tumutugtog]
[mga slide ng gun magazine]
[sarado ang gun magazine]
[naging malungkot ang musika]
[mga pag-click ng shutter ng camera] [ungol ng flashbulb]
[mabilis na tumindi ang musika]
[biglang bumagsak ang musika]
[nagpatuloy ang malungkot na musika]
[tense na tumutugtog na musika]
[daldal ng mga lalaki]
[Tunog ng cell door]
[tumawag ang mga bilanggo]
[nagtatapos ang musika]
[Roy] Isaac Samuel?
Oo.
[bumuntong hininga]
Ako si Roy Freeman. Dati akong detective.
Sinabihan ako na gusto mo akong makita.
Oo? Oo.
Sige.
Well, eto ako.
kamusta ka na?
Oh, alam mo, pinagpala ako, Roy.
Sampung taon, tatlong hot at isang higaan,
miyembro ng death row book club.
Nakuha ng bilangguan ang aking katawan, ngunit nakuha ng Allah ang aking espiritu.
Parang binibigyan mo ako ng problema.
Nakita ko.
Kaya, ang babaeng ito, uh... Emily Dietz,
mula sa Clean Hands Project,
Sinabi niya sa akin na gusto mo akong kausapin.
Yan ba ang gusto mong sabihin?
Hindi, nandito ka dahil gusto kong malaman ang pakiramdam
ang malaman na ang isang inosenteng tao ay papatayin.
Tama.
At, uh... ikaw ang inosenteng tao?
[Isaac] Oo.
Huwag mo akong intindihin, Roy.
Nakagawa ako ng masama, gumawa ng maling desisyon,
ngunit ang pagpatay kay Joe Wieder ay hindi isa sa kanila.
Isaac...
umamin ka.
Dinala ka para tanungin
at umamin ka.
Kaya ngayon sinasabi mo sa akin, sa lahat ng oras na ito mamaya,
bigla mong naalala ang mga bagay na iba?
Walang biglaan tungkol dito.
Sampung taon na ako dito. Sampung taon.
Walang magawa kundi i-replay ang kalokohang iyon sa utak ko.
Kung paano talaga bumaba. Tama.
Kaya ako nandito.
Kaya maaari mong sabihin sa akin kung paano ito talagang bumaba.
Tingnan mo, alam kong hindi ka na pulis,
the way they shit-canned you
sa aksidenteng pagmamaneho ng lasing na iyon,
pero baka gusto mong linisin ang konsensya mo.
Atleast pakinggan mo ako... this time.
Nakikinig ako.
Gabi ng pagpatay,
Naiinis ako, wala akong maalala.
Binubugbog mo ako buong gabi.
Sa oras na makita ko ang mga larawang iyon, ako ay nalilito
Akala ko dapat ginawa ko na.
Pumasok ka, binugbog mo siya hanggang mamatay.
Natagpuan namin ang iyong mga fingerprint sa buong bahay!
Halika na!
Aminin mo na lang anak. Aminin mo.
Ikaw ito. Ito ay ikaw! Ginawa mo ito! Ikaw ito!
Ang lahat ng ito ay fucking sa iyo! [ungol]
[detective] Aminin mo! [humihikbi si Isaac]
Oo. [sniffles]
Bakit ka pumunta sa bahay niya?
Noong taon bago napatay si Wieder,
Napatawag ako para sa pagnanakaw.
Formula para sa aking maliit na lalaki.
At nagpatotoo si Wieder bilang isang ekspertong saksi para sa DA.
Sinabi ko sa hukom na napakataas ko noong gabing iyon
Hindi ako nakapag-isip ng maayos,
ngunit sinabi ni Wieder na alam ko kung ano talaga ang ginagawa ko.
Kaya sinubukan nila ako bilang isang may sapat na gulang.
Alam mo kung ano ang pakiramdam ng maging 18 taong gulang
at ilang skinheads bitch?
Balikan na lang natin ito.
Wieder ay tumestigo laban sa iyo at binibigyan ka ng oras ng pagkakulong.
Pumunta ka sa bahay niya, gabi na. Galit ka.
Hindi mo gusto ito-- hindi ako killer!
Gusto ko lang bumalik sa anak ko
at naisip ko na baka makatulong si Wieder.
Oo, pumunta ako sa bahay niya.
Hinintay kong umalis ang caretaker niya
at umikot ako sa likod.
[nagstart ang makina]
[nagpapatugtog ng nakakatakot na musika]
[malago ang musikang orkestra]
Pinasok ko pa ito hanggang sa loob.
Hello, Shadow.
[Tumutugtog ang choral music sa record] [kulog sa pinto]
[Isaac] Ngunit may ibang pumasok.
Oh! Bumalik kaagad?
[Isaac] At pagkatapos ay naging masama.
[Wieder] Paumanhin. [malakas na kalabog at kalabog]
[Umuungol si Wieder]
[humagal] [Umuungol si Wieder]
[Isaac] Nataranta ako at umalis na ako bago ko pa makita kung sino iyon.
[paulit-ulit na thwacks] [Wieder] Hindi!
Sige. Kaya hindi mo siya ginalaw.
Uh, pero hindi... nagsasabi ako ng totoo!
[tense na tumutugtog na musika]
Okay, Isaac.
Akala mo nagsisinungaling ako.
Well, tanungin mo si Richard Finn. Sasabihin niya sa iyo.
Kailangan mong ipaalala sa akin.
Um... sino-sino si Richard Finn?
Dumating siya sa akin ilang buwan na ang nakakaraan.
Nagsusulat siya ng ilang libro tungkol sa pagpatay.
Isang libro? Oo.
[huminga ng malalim] Tingnan mo, uh, Isaac, hindi ko lang nakikita
na ako ay nasa posisyon na makisali.
Kasali ka na, Roy! Ito ay nasa iyo.
Nandiyan ka noong pinirmahan ko ang pag-amin na iyon!
Gawin mong tama!
Binayaran ko ang ginawa ko noong 18 ako.
Itama mo ang kalokohan na ito o ako ay patay na!
[pag-ikot ng orasan]
[tap tumulo]
[doktor] Ang gamot ay maaaring makatulong sa synaptic regeneration,
ngunit kailangan mong panatilihing aktibo ang iyong isip--
mga libro, palaisipan, anumang bagay upang pasiglahin ang iyong utak.
[tense, dramatikong tumutugtog ng musika]
Ikaw yun! Ikaw yun! Aminin mo na!
Ginawa mo ito! Ikaw ito!
Well, tanungin mo si Richard Finn.
[madilim, nakakaligalig na musikang tumutugtog]
[suspense na tumutugtog ng musika]
[kumakatok sa pinto]
Hoy!
Roy?
Oo.
Anong ginagawa mo dito?
Nasa kapitbahay lang ako.
Pasok ka.
Hey.
Pasok, pasok, pasok.
Pumasok ka, pasok ka.
Alam mo, hindi ko na matandaan kung kailan ko huling nakita ang mukha mo.
Ayan, Roy.
[chuckles] Alam mo kung kailan?
Ahh, sampung taon na siguro ang nakalipas
kapag kinuha ng mga bastos na lalaking iyon ang iyong badge.
Oo, sa palagay ko.
Makinig, sana hindi mo pa rin dinadala ang lahat ng kalokohan na iyon.
Ibig sabihin, lahat kami ay nag-inuman sa trabaho noon.
Ang aksidenteng iyon,
na maaaring maging sinuman sa atin.
Cheers. [pumitik ang mga bote]
Cheers.
Anong meron? Ikaw ay nasa kariton o ano?
Uh... well, yeah. [tumawa]
My-my doctor says its mess with my medication, so...
May sakit ka, Roy?
Hindi. Ginagawa ko, eh, parang klinikal na pagsubok.
Mayroon akong Alzheimers,
kaya inilagay nila ang maliliit na pulso sa aking ulo.
Ito ay dapat na pasiglahin ang memorya.
Hesukristo, Roy.
Kung hindi mo pa sinabi ang pangalan ko sa harap ng pinto,
Hindi ko alam na ikaw pala.
Kaya ikaw...
wala ka bang alaala na ikaw at ako sa trabaho?
Hindi. Fuck.
Hindi, binabasa ko ang mga lumang file ng kaso
at lahat ng ito ay sariwang impormasyon para sa akin.
Oo, ngunit hindi lang ito ang oras ko sa trabaho.
Black hole ang buong buhay ko. ako...
Fuck, tao.
Tandaan Cat?
Ang asawa ko.
Anyway, siya, uh...
pumasa siya noong nakaraang taon.
Kanser.
Ako ay humihingi ng paumanhin. Oo.
Fucking cancer.
Pondo sa kalusugan ng departamento
ay hindi nagbabayad ng kanyang mga bayarin sa ospital.
Kinailangan kong ayusin ito.
Anyway, hindi ka nagpunta dito para sa kalokohan na yan.
Ano ang nagdudulot sa iyo, Roy?
Sige. Uh... naaalala mo ba ang isang lalaki na tinatawag na Isaac Samuel?
Siya ay nahatulan ng pagpatay,
yung nangyari sa Waterford College
may professor?
Ahh. Kinakausap mo ang babae
mula sa advocacy group.
Hindi ko siya tinawagan pabalik.
Oh well, sinagot ko ang tawag
at, eh, sinabi niya na gusto akong kausapin ni Isaac, kaya...
Kinausap mo si Isaac Samuel?
Oo. Bumaba ako sa bilangguan ng estado
at nag-usap kami at, uh...
sinasabi niya sa akin na hindi niya ginawa.
Halika, Roy. Yan ang sinasabi nilang lahat sa death row.
Oo, alam ko, alam ko.
Ngunit kailangan kong sabihin, si Jimmy, siya ay... nakakumbinsi.
Binanggit niya ang isa pang lalaki na pumunta sa kanya. Uh...
[nagpapatugtog ng nakakatakot na musika]
Finn.
Richard Finn.
Mayroon bang anumang uri ng kampana sa iyo ang pangalang iyon?
[huminga]
Napakatagal na noon, hindi ko na maalala...
Well, binasa ko ang file
at nang linisin namin ang bahay na iyon,
Ang mga print ni Finn ay nasa buong lugar sa loob.
Sa buong bahay.
Kaya?
Nandoon sila. Sino ang nagmamalasakit?
Sinabi ni Richard Finn na wala siya sa bahay
ang gabi ng pagpatay.
Nasa statement niya yan, okay?
Ngunit hindi na namin ito sinundan.
Hindi namin pinatunayan ang kanyang kinaroroonan
and I just kinda found that a bit strange.
Hindi ba kakaiba?
Ano ang iyong punto?
hindi ko alam. [tumawa]
Iniisip ko lang na ikaw at ako,
baka pupunta tayo at kausapin siya,
tingnan kung ano ang sasabihin niya para sa kanyang sarili.
Bakit? hindi ko alam.
Parang feeling lang.
Iyon lang ang kailangan kong gawin sa mga araw na ito.
At saka, sabi ng doktor ko kailangan kong panatilihing aktibo ang aking isip,
so what the fuck, huh?
Oo naman, Roy.
Titingnan ko ito.
Mayroon pa akong ilang kaibigan sa trabaho.
Sige.
[Jimmy] Makikipag-ugnayan ako, Roy.
[madilim, nakakatakot na musikang tumutugtog]
[nagsipsip ng ngipin]
[sirena sumisigaw sa malayo]
[suspense na tumutugtog ng musika]
[magiliw na R&B music plays, naka-mute]
♪ Ikaw ♪
♪ Ano ang nakikita mo? ♪
[nag-fade ang kanta]
[Kaluskos ng salamin] Ah!
[mabilis na nag-click ang shutter ng camera]
[tunog ng telepono]
Oo. [Jimmy] Nahanap ko na ang anak mo.
Nahanap ko si Richard Finn.
[Jimmy] Nahanap siya ng landlady nang pinapasok niya ang gasero.
Paano siya namatay?
Overdose. Fentanyl.
[Roy] Isang butas lang ng karayom.
Ano?
Hindi siya masyadong junkie.
Walang mga marka ng track.
So newbie siya. Hindi alam kung ano ang kanyang ginagawa.
[distorted, rumbling soundscape]
[sa radyo ng pulis]
[nagpapatugtog ng mabangis na musika]
Okay ka lang diyan, Roy? Nandyan siya.
Sa pinangyarihan ng krimen.
Oo. Ikaw ang nagsabi niyan. Hindi.
Hindi, hindi lang ang kanyang mga kopya.
Nandoon siya kinaumagahan nung nandoon kami.
Ito ba ang naaalala mo,
nakikita mo siya sa pinangyarihan ng krimen?
Nasa bahay ang mga print ng lalaking ito. Sa kabuuan nito.
Bumaling siya sa pinangyarihan ng krimen kinaumagahan.
Kinakausap namin siya.
Ang kanyang alibi para sa oras ng pagpatay
ay na siya ay nag-iisa sa bahay.
At hindi namin ito sinusundan.
Hindi kami nakikipag-usap sa kanyang mga kaibigan,
hindi kami nakikipag-usap sa kanyang mga kapitbahay.
Ang mga kopya ni Isaac Samuel ay nasa buong bahay.
May motibo siya at umamin siya.
Hindi ito makatuwiran.
Well, hindi na mahalaga ngayon. Ang patay ay hindi nagsasalita.
Oo siguro.
Ngunit nag-iiwan sila ng tae.
[pari] Mula sa abo hanggang sa abo, mula sa alabok hanggang sa alabok,
kaya dapat.
Oh, Diyos, ang espiritu ng lahat ng aming kagalakan,
ang dahilan ng ating kasiyahan,
ang kaluwalhatian ng ating pinakamadilim na gabi.
[Roy] Uh, Mrs. Finn?
Ang pangalan ko ay Roy Freeman.
Ako, uh...
Naiintindihan ko na ito ay isang napakasamang oras,
ngunit maaari ba akong magtanong ng ilang mga katanungan
tungkol sa asawa mo?
Uh... asawa niya ako, Eddie.
Ay, pasensya na, Eddie.
Hi. Uh... nasa tabi-tabi ba ang ibang Mrs. Finn?
[Eddie] Uh, hindi.
Siya at si Richard ay hindi eksakto sa pinakamahusay na mga termino.
Ngayon, may maitutulong ba ako sa iyo?
Kapatid ko siya.
Tinitingnan ko ang isang kaso
na partikular na interesado ang iyong kapatid.
Kamakailan ay binisita niya ang isang preso sa death row
at binanggit niya na nagsusulat talaga siya ng libro
sa paksa.
Iniisip ko kung may alam ka ba tungkol dito.
Sasama ako kay Tita Jude pauwi.
Oo. Sige?
[Eddie] Okay. Sige.
[bumuntong hininga]
Ako, uh... dito lang.
Dito.
Natagpuan ko ito sa kanyang apartment.
Tinawag niya itong The Book of Mirrors.
Ang pamagat ay walang kahulugan sa akin.
Aklat ng Salamin...
Isaac Samuel, na, uh, death row inmate,
sabi niya tungkol ito sa pagpatay kay Wieder?
Oo, kung nandito si Richard,
malamang na tatawagin niya itong crime memoir o kung anu-anong kalokohan.
Basahin mo ito?
Sa abot ng aking makakaya sa tiyan.
Ito ay isang grupo ng mga basurang nagpapalaki sa sarili,
tanungin mo ako.
Tungkol sa isang babaeng kinahuhumalingan niya noong kolehiyo.
So, uh, hindi kayo close?
Tingnan mo, hindi ko intensyon na magsalita ng masama tungkol sa mga patay,
ngunit si Richard ay hindi eksaktong tao
na gusto mong mapalapit.
Gaano na siya katagal gumamit?
Droga?
Hindi hindi.
Hindi ko alam na siya ay nasa droga.
Parang hindi lang sa kanya. At muli, kasama si Richard,
wala talaga kung paano ito tila.
Ibig kong sabihin, palagi siyang naliligaw,
kahit noong bata pa tayo,
ngunit nitong nakaraang taon, huling dalawang taon, kahit,
parang may hindi tama.
Ano ang naiiba?
hindi ko alam. Siya ay...
nabalisa, paranoid.
Katulad ng nadatnan niya sa librong iyon.
Ngayon, makinig ka, kung ako sayo,
Hindi ako mag-aaksaya ng masyadong maraming oras dito.
Sige. Kaya kong itago ito?
Maging bisita kita.
[suspense na tumutugtog ng musika]
[Richard] Ang memorya ay isang pabagu-bagong bagay.
Kung ano ang naaalala natin, kung ano ang hindi.
Mga bihirang sandali na magpakailanman tumatatak,
mga banalidad na hindi.
Napakasakit ng mga pagdurusa,
sila ay nakabaon nang malalim sa ating isipan,
nakalimutan hanggang sa hinukay muli ng panahon.
Anuman ang alaala, bagaman-- mabuti, masama, hindi kapansin-pansin--
hindi na ito bumabalik ng sabay-sabay.
Palagi silang hinahati sa mga fragment
tulad ng mga piraso ng palaisipan na kailangan mong hintaying makumpleto.
[mahinang daldal]
[Richard] Kapag nakakuha ka ng isa pang piraso ng puzzle...
iyan ay hula ng sinuman.
Mga buwan, taon, maaaring isang dekada.
Richard Finn.
[Richard] Tulad ng pagpatay kay Joseph Wieder.
Sampung taon na hindi naiintindihan.
[daldalan ng mga bisita]
[kumalabog ng salamin]
[Richard] O sa pagkakaalam ko ngayon, misunderstanding it.
[natawa ang babae] Hindi.
[hindi malinaw na pag-uusap]
[Richard] At lahat dahil sa kanya.
Laura Baines.
Isa siya sa mga bihirang unicorn
na nakakaalam ng lahat ng bagay.
Walang mas mahusay na gumamit ng chromatic counterpoint
kaysa kay Rachmaninoff.
[Richard] Dobleng bachelors in
kasaysayan ng sining at neuroscience.
...sa pagitan ng mas mababang antas ng cortisol at ang kanilang predisposisyon...
[Richard] Isang master sa matematika.
Ang ganda ng pinakita ni Odlyzko
yan ba ang distribution...
[Richard] Nagsalita ng limang wika.
[nagsasalita sa Russian]
[nagsasalita sa Pranses]
[nagsasalita sa Japanese]
[Richard] Alam na alam niya kung sino siya.
Kung ginawa ko lang noon.
[paglinis ng lalamunan]
Kamusta ang suntok?
Sa paraan ng pagkukunwari mo,
naghihintay sa iyong sandali na dumating at kausapin ako,
Naisip ko na makakaisip ka man lang ng mas mahusay kaysa,
Kamusta ang suntok?
Hindi ako nag-skulking.
Hindi lang skulking. Naliligaw din.
Oh! Nakakunot ang noo at naliligaw.
Ipinapamukha mo sa akin na isa akong serial killer.
Well, masasabi kong nakilala kita noong.
[nanunuya]
Ako, uh, Richard. Alam ko.
Nasa dibdib mo.
Oh. Tama.
At gayon pa man, uh, narito ka,
walang pangalan at nababalot ng misteryo. Parang unfair.
Oh, ano ba talaga ang pangalan?
Yung tinatawag nating rosas sa ibang pangalan.
Oh mahusay!
Isa pang bardolater.
[tumawa]
So, uh, tungkol saan ang thesis mo?
Um, hindi! Wag mong sabihin sakin.
Hayaan akong hulaan. Sige. Sige.
Uh... ito ay malamang na isang bagay na kontrobersyal.
Malamang. Oo.
Okay, Cross Gender Interference
sa A Midsummer Nights Dream.
Boom.
Isara.
Reconsolidation ng Memory
Sa pamamagitan ng Accelerated Resolution Therapy.
Oh. Isa sa mga hindi kilalang gawa ng Bard.
[tumawa]
Um... [nag-clear throat]
Kagawaran ng sikolohiya. Ako si Laura.
Ano, gusto mo lang i-crash ang mga mixer ng ibang departamento?
Oh, uh, hindi, sumama ako sa isang kaibigan.
Well, isang kasamahan, talaga. Propesor Wieder.
Tinutulungan ko siya sa ilang pananaliksik
at siya ang nangangasiwa sa aking thesis.
Tama.
Sa muling pagtatayo ng memorya
sa pamamagitan ng pinabilis na pagkakasundo?
Reconsolidation ng Memory sa pamamagitan ng...
Oo, okay.
Hindi Pasensya na. Ngayon lang ako nahihirapan sayo.
Ito ay isang bit ng bibig.
[tumawa]
Ilang wishes ang nakukuha mo?
Oh. [tumawa]
Ito, eh... Pag-aari ito ng aking lola.
nabasa ko somewhere
na, eh, kapag pinaglalaruan ng isang babae ang kanyang alahas,
ibig sabihin nanliligaw siya sayo.
Oh! Talaga? Hmm.
Well, hindi ka dapat maniwala sa lahat ng nabasa mo.
Sige.
[nagpapatugtog ng dramatikong musika]
[parehong umuungol ng madamdamin]
[parehong humihingal]
[umiiyak ng malakas]
Sakal mo ako!
Ano?
Gawin mo!
[ungol, hingal]
Mas mahirap!
Oh! Oh!
[ungol]
[matinding nakakabagabag na pagtugtog ng musika]
[hinihingal]
[huminga ng malalim]
[tumawa]
[hinihingal]
[tumawa]
[Richard] Mula sa sandaling iyon,
parang hindi tayo mapaghihiwalay.
[magiliw na musikang tumutugtog]
[tumunog ang kampana] Sa susunod na ilang buwan,
ginawa namin ang lahat ng magkasama.
Ipinaramdam niya sa akin na ako ang pinakamagandang bersyon ng aking sarili.
[bumuntong hininga]
Kaya... ano sa tingin mo?
[Laura] Ano sa tingin ko?
Sa tingin ko napakatalino mo, Richard.
Ibig kong sabihin, kailangang basahin ng ibang tao ang gawa mo.
Dapat mong ipadala ito sa... sa Harpers, The Atlantic,
lahat ng malalaking fiction na basahan. [tumawa]
[Richard] Parang nararanasan ko ang mundo
sa unang pagkakataon sa pamamagitan ng kanyang mga mata.
Napaka talino mo. Salamat.
[tumutunog ang telepono]
Isang segundo lang. Paumanhin.
Hoy, Nanay.
Ngunit hindi lahat ay mukhang mala-rosas.
Uh huh.
Ilang buwan pagkatapos nating magkita,
namatay ang tatay ko dahil sa atake sa puso.
Hindi kayang bayaran ng nanay ko ang kwarto at pagkain ko.
Gustong tumulong ni Laura
at doon ko unang nakilala si Propesor Joseph Wieder.
Laura. Maligayang pagdating!
Uh, sorry late kami.
Hindi problema. Hi.
Kamusta!
[kumalabog ang pinto]
Kailangang tapusin ang isang tawag sa aming kaibigan sa DC, gayon pa man.
Ah! Mm-hm. Mm-mm.
Ikaw dapat si Richard.
Maraming sinabi sa akin si Laura tungkol sa iyo.
Lahat ng kasinungalingan, sigurado ako.
Mga pagmamalabis at kalahating katotohanan.
Yung makakasama ko. [tumawa]
Pakiramdam ba natin ay martinis?
Oo naman. Oo!
[tumawa lahat]
Kaya, Richard, sinasabi sa akin ni Laura na gusto mong maging isang nobelista.
Literary memoir talaga.
Mmm! Oh?
Hindi ako pamilyar.
Well, nakikita mo,
ang tradisyonal na talaarawan ay kwento ng buhay ng isang tao.
Ang genre ay hindi nababahala sa mga tanong ng katotohanan,
imahinasyon, memorya, estilo.
Ang literary memoir ay may kathang-isip na elemento, kung gayon?
Hindi, hindi, hindi ko ito tatawaging kathang-isip, talaga.
Hindi. Oh. Paumanhin. [tumawa]
[tumawa]
Hindi, nakikita mo, uh, ang may-akda
pagsasabi ng katotohanan ng kwento
bilang siya ay naniniwala na ito ay totoo.
sila. Habang pinaniniwalaan nila na ito ay totoo.
Pagdama sa sarili at personal na karanasan
magkaroon ng bahagi dito.
Sige.
[tumawa]
[Tumawa ng mahina]
Marami pang alak?
Pakiusap. Oo!
[Tumahimik si Laura]
[Wieder] May alam ka ba? [tahimik ang bibig]
[silently mouths] Sampung taon mula ngayon...
babalikan natin itong hapunan
at ang tatandaan lang natin ay
ang Chateau Leoville Barton.
Oh, duda ako diyan. [tumawa]
Pinapalitan ng isip ang mga alaala sa lahat ng oras.
Ito ay likas sa mga kable nito.
Lalo na kung uminom ka ng sobra.
[Tumawa ng mahina]
Gawin ang bagay.
Hmm? [Laura] Halika!
Hindi ito party trick.
Teka. Ano bang pinagsasabi niya?
[Laura] Nakakatulong itong ipaliwanag kung ano ang ginagawa namin.
Sige. Pumili ng alaala. Hmm?
Mula sa iyong pagkabata. Anumang bagay.
Mga bagay, sandali, tao.
Anumang bagay na madali mong maalala?
Uh...
Sige. Uh... [tumawa ng mahina]
Naalala ko na mayroon kaming green shag rug na ito
at, eh...
[Tumawa] ... apat na goldpis
ipinangalan sa mga lalaki sa KISS.
[tumawa]
[Wieder] Iyan ay isang magandang alaala.
Paano ang isang bagay na gusto mong kalimutan?
Um...
Sinaktan ka na ba ng mga magulang mo?
[tumawa ng hindi komportable] Hindi.
Naligaw ka na ba
sa isang shopping mall o isang malaking supermarket?
I mean... come to think of it, there was this one time
Pumunta kami sa isang tindahan ng laruan, at, uh...
Ako... hindi ko mahanap ang nanay ko. [tumawa]
[Wieder] Natakot ka ba?
I mean, hindi ko pa naiisip
simula nung nangyari yun pero...
Oo.
Hinanap ko siya kung saan-saan.
At sa wakas nahanap mo na siya?
Uh... naninigarilyo sa labas.
Huh. Ito ay... baliw.
Nakalimutan ko na lahat iyon.
Sa, uh... ang puso ng aming pananaliksik, uh...
Ang pananaliksik ni Joe
ay ang thesis na nakakaranas ng trauma ang karamihan sa mga tao,
ngunit hinaharangan ng isip ang mga alaalang iyon
mula sa aktwal na pagtatanghal.
Yung trauma na naranasan mo nung araw na yun
pinabayaan ka ba ng nanay mo.
Bata ka pa. Mahina.
At ang katotohanang iyon na maaaring saktan ka talaga ng iyong ina
ay masyadong traumatic upang iproseso.
Kaya pinigilan mo ito sa memorya.
Ngunit ang mga epekto ng trauma na iyon
nananatili pa rin sa iyong subconscious
at maging bahagi ng tela ng kung sino ka.
Wow. Sige.
[Tumawa si Wieder] Iyan ay...
Therapy na may hapunan.
[clears throat] Cheers.
[kumalabit ang salamin]
[nagpapatugtog ng mabangis na musika]
Richard.
sasama ka sa akin?
Mayroon akong isang bagay na nais kong ipakita sa iyo. Hmm?
Sige. [Tumawa ng mahina]
[nilinis ang lalamunan, bumuntong-hininga]
[umalis ang mga yapak]
[binuksan ang pinto]
Sige. [chuckles] Ang daming libro.
Maaari akong mag-alok sa iyo ng $500 sa isang linggo upang ayusin ito.
Upang pag-uri-uriin ang mga ito sa elektronikong paraan,
kapag kaya mo, hanggang sa matapos ka,
na kung ako ay hulaan, ay hindi na sa lalong madaling panahon.
I... I mean, hindi ko talaga alam ang sasabihin ko. Uh...
Sinabi sa akin ni Laura ang nangyari sa iyong ama
at ang sitwasyong kinalalagyan mo.
Kaya baka gusto mong sabihin na gagawin mo ito.
Salamat.
[mahiwagang musikang tumutugtog]
[Richard] Ang pagtatrabaho para kay Wieder ay isang panaginip.
Nagbukas ang mga bagong mundo.
Isang na-curate na koleksyon ng pinakamahuhusay na palaisip sa mundo.
Para sa bawat dalawang mag-catalog ako...
Hahanapin ko ang sarili kong nagbabasa ng iba.
Sa kalaunan, bagaman, ang lahat ng oras na ginugol ko sa Wieders
na-expose ako sa isang bagay na hindi ko inaasahan.
Higit pang mga libro? Oo.
Gusto ng propesor na i-donate ko sila,
pero may magandang bagay dito.
Sabihin, eh, anong meron sa mga paniki?
Sa kanyang ama.
Kinolekta sila, sa palagay ko.
Pinirmahan din.
Willie McCovey. Al Kaline.
Ted Williams.
Gusto mong tapusin ito? Kailangan kong magtrabaho.
Oo. Oo naman.
Salamat.
[Tumawa sina Wieder at Laura]
[madilim, nakakatakot na musikang tumutugtog]
[tumawa]
[Tumirit ang bisagra ng gate]
[pabulong na hindi malinaw]
[Richard] Isang tawa. Oo.
Isang kamay na humahawak sa isang braso.
[Hindi malinaw na nagsasalita si Laura] [Tumawa si Wieder]
Isang bagay ang malinaw.
[tunog ng telepono]
[Laura] Hoy, ako ito.
Paumanhin, ngunit kailangan kong maghanda ng hapunan ngayong gabi.
Natigil ako sa opisina at tinutulungan si Joe,
pero, uh... makikita kita pag-uwi ko.
[Richard] Si Laura Baines ay higit pa
ang research fellow lang ni Joseph Wieder .
[tense, nakakabagabag na pagtugtog ng musika]
[mahina, madamdaming daing]
[Tumawa at bumulong si Laura]
[Tumawa si Wieder]
[Laura] Magtatrabaho na raw ako.
[Tumawa si Wieder]
[Laura] Wala ka bang research paper bukas?
[Wieder] Oo. [tumawa]
[Laura] Napakaraming tala ng pasyente na ita-transcribe ko. [tumawa]
[Patuloy si Laura nang hindi malinaw]
[tumawa si Laura]
[Laura] Tumigil ka!
[Bumuntong hininga si Laura]
[Wieder] Oh, Diyos. Gusto mo ba yan?
[Laura] Alam mo gusto ko yan.
[Wieder exhales] [Laura] Alam mo ginagawa ko.
[Richard] Sa kabila ng ating panahon na magkasama,
Hindi ko talaga kilala si Laura Baines.
[huminga]
[bumaba ng libro]
At nang mahanap ko ang manuskrito na iyon...
Napagtanto kong hindi lang ako.
[Wieder] Nagugutom ka ba?
Oh hey. Hindi ko alam na nakauwi ka na.
Anong meron ka dyan? hindi ko alam.
Natagpuan ko ito sa, uh...
Nakalagay ito sa likod doon sa likod ng ilang libro.
Oh. Huh.
Laura. Sabik na sabik.
Oh.
Halika na. Bago lumamig ang tanghalian.
Mahilig ka bang magluto, Richard?
Hindi ko talaga alam kung paano.
[chuckles] Well, dapat matuto ka.
Baka magaling ka, baka hindi, hmm?
Eksperimento.
[mahinahon] Mm-hm.
Gusto ni Laura ang isang lalaking marunong magluto.
Kumusta ang mga nangyayari sa inyong dalawa?
Magkaibigan lang kami.
Ano ba naman yan.
Nakuha ko ang impression na ikaw ay higit pa doon.
Iyon ba ang sinabi niya sa iyo?
Hindi ko kailangan na sabihin sa akin ni Laura ang isang bagay upang malaman ito.
Nararamdaman ko ang mga bagay.
Matagal ko na siyang kilala.
Tama. Ibig kong sabihin, hindi ko kailanman ipagpalagay na...
Pero Richard, dinala ka niya sa buhay ko para tumulong.
hindi para gawing kumplikado ang mga bagay.
At iyon ang dahilan kung bakit ako nandito, para tumulong.
Well, mabuti.
Sa layuning iyon, kung gayon,
Sa tingin ko-- at ito ay aking mga iniisip lamang--
Sa tingin ko, mas maganda kung hindi na kayo magkikita.
Ano nga ulit?
[tense na tumutugtog na musika]
Walang may gusto kapag bagay
maging sobrang kumplikado.
[pumutok ang baso ng alak sa counter]
Aalis ako ng bayan para makipagkita sa ilang tao tungkol sa libro ko.
Iniimagine ko kapag nakabalik ako
magkakaroon ka na ng bagong kaayusan.
Magandang appetit.
[Richard] Nalampasan niya ang isang linya,
ngunit hindi ko inayos ang anumang bagay.
Siya ang nag-ayos para sa akin.
Babe? [kulog na kulog]
Nakauwi ka na?
[ibinato ang mga susi]
Hey, uh...
Kumuha ako ng mga gamit mo sa Bamboo House.
Alam mo, iyong mga dumpling na gusto mo.
Babe?
[Richard] Wala na siya.
At sa sumunod na araw, nangyari iyon.
[sa radyo ng pulis]
Si Propesor Joseph Wieder ay natagpuang patay.
Binugbog hanggang mamatay.
Ang ilang junkie ay umamin sa krimen.
[umiiyak ang sirena sa di kalayuan]
Natunaw ng komunidad ng Waterford College ang trahedya
at ako ay naging isang nobelista na walang reputasyon,
nagpapagal sa dilim.
[mga key click]
At si Laura Baines?
Nalaman ko sa kalaunan isang linggo bago ang pagpatay
pinuntahan niya si Susan Avery,
Ang pakikipag-ugnayan ni Wieder sa Department of Defense,
inaangkin ang pagmamay-ari sa trabaho ni Wieder.
Hindi, hindi ito gumagana nang ganoon.
Inatasan ng US Government ang pag-aaral.
Ang grant ay para kay Propesor Wieder.
Pero sinulat ko!
Tingnan mo, Ms. Baines,
Hindi ko alam kung anong arrangement ang ginawa mo kay Dr. Wieder,
ngunit inirerekumenda kong kunin mo ito sa unibersidad
o direkta sa kanya.
Ano ba naman yan! Ito ang aking trabaho
at nilagay niya lang ang pangalan niya!
Ako ay humihingi ng paumanhin. Yan lang ba ang masasabi mo?
Ito ay kalokohan!
Hindi ka basta basta makakawala dito!
[Richard] Pagkatapos ng pagpatay, nawala siya.
Parang nahulog siya sa balat ng lupa.
[huminga, huminga ng malalim]
Hanggang sa araw na nakita ko ulit siya.
[Roy] Hanggang sa... nakita ko ulit siya.
Hanggang sa nakita mo ulit siya saan?
Ah, bakla ka!
[madilim, nakakatakot na musikang tumutugtog]
[nagpapalabas ng komento sa TV] [nagdaldalan ang mga parokyano sa bar]
[Jimmy] Alam mo kung ano? Malamang patay na siya.
[Roy] Aktibo pa rin ang kanyang social security number.
Wala siyang address, walang presensya sa social media,
walang lugar ng negosyo, wala.
Isang lumang larawan lamang mula sa high school.
E ano ngayon? Siya ay isang pribadong tao.
Ganun din kay Wayne Devereaux,
Ang tagapag-alaga ni Wieder.
Walang numero ng telepono, walang kasaysayan ng trabaho.
Gumawa ako ng reverse address search, wala.
Parang lahat ng tao sa buhay ni Wieder noong panahong iyon
ngayon ay isang fucking ghost.
Alam mo ba?
Pinaparamdam mo sa akin na gusto kong maging multo.
Ang tanging natunton ko lang ay ang dating asawa ni Finn.
Pupunta ako at kakausapin siya.
At ano ang sasabihin niya sa iyo?
hindi ko alam.
Baka may alam siya.
Alam mo? Baka may gusto si Finn.
Iyan ay maraming bagay at marahil at kung at ngunit.
Tingnan mo, kung walang kasalanan si Isaac Samuel
at inalis namin ang maling tao,
halika na.
Iyan ay isang pagkakataon para sa amin upang gawin iyon ng tama.
Umamin yung lalaki! Alam kong umamin siya, okay?
Inamin niyang nasa bahay siya noong gabing iyon. Sabi niya na.
Ngunit sinabi rin niya bago niya magawa ang anumang bagay,
may ibang pumasok sa bahay.
WHO?
Sinong pumasok, Roy?
hindi ko alam.
Well, kung hindi mo alam,
tapos hindi ko rin alam.
iihi ako.
[nagdaldal ang mga parokyano] [mahinang tumugtog ang rock music]
[Nagsaya ang mga manonood sa tv]
[Komento sa TV] At isa pa ang ibinaba niya!
Nasusunog ang batang ito!
[nasira ang soundscape]
[nagpapatugtog ng dramatikong musika]
Hoy!
Ano ang fuck, tao?
[lumipas ang dramatikong musika]
Ako ay humihingi ng paumanhin.
[patuloy ang rock music sa bar]
[doktor] Ang mga guni-guni ay kadalasang isang karaniwang byproduct
ng pamamaraan.
Pero ngayon lang ako nakakita ng pictures niya.
Oo, mabuti, ito ay nagpapahiwatig ng paggunita,
kahit hindi naman talaga siya.
Pareho sa mga snippet ng memorya na iyong iniulat.
Nangangahulugan ito na ang iyong mga neural pathway ay nagsisimula nang muling i-activate.
So hindi lang ako nababaliw ng todo ha?
[chuckles] Malayo.
Ikaw talaga ang matatawag naming magandang resulta.
Gumagana ang paggamot.
[malumanay, umaasa na tumutugtog ng musika]
[sigaw ng babae] [lalaki] Ibaba mo yan!
[kumalabog ang pinto sa malapit]
[Nagpapatugtog ang TV sa loob ng apartment]
[kumakatok]
[binuksan ang pinto]
[Roy] Ms. Finn?
Ikinalulungkot kong istorbo kita. ako...
Ikaw ang pulis?
Roy Freeman, oo. Tumawag ako.
Oo, ako talaga, alam mo, uh...
[clears throat] ...retiro na.
At kaya hindi na ako kasama ng pulis.
Mabuti. Hindi kailanman nagustuhan ang mga pulis.
[tense, nakakabagabag na pagtugtog ng musika]
Hindi makatwiran.
Maraming bagay si Richard--
paranoid, nalinlang,
totoong misanthrope. [Tumawa ng mahina]
Ngunit hindi siya isang druggie.
Kaya sa tingin mo ang kanyang pagkamatay ay isang aksidente, marahil?
Pustahan ko ang puki na iyon, Elizabeth Westlake,
may kinalaman dito.
Ako ay humihingi ng paumanhin. Hindi ko alam kung sino iyon.
Oo. Hindi rin ako hanggang kamakailan lamang.
Baliw-ass asong babae.
Nagkaroon sila ng malaking argumento
ilang linggo bago lumipat si Richard.
Elizabeth... Westlake?
Oo. [Roy] Oo. Sige.
[nagpapatugtog ng mabangis na musika]
Nagsimula ulit uminom si Richard.
At isang gabi umuuwi siyang sumisigaw sa telepono
asar lahat.
Huh. Hindi hindi Hindi.
[slam ng pinto] Hindi, hindi, hindi.
Hindi, hindi, hindi, makinig ka sa akin, okay?
Huwag kang magsinungaling sa akin!
[Dana] Akala niya siguro tulog ako.
Okay, alam ko kung ano ang ginawa mo. Oo.
At hindi ka makakatakas dito.
Tinanong mo ba siya kung tungkol saan ang argumento?
Sinubukan kong hindi kausapin si Richard kapag ganyan siya.
Tama.
[mahinang humilik]
[Dana] Kaya hinintay ko siyang makatulog.
Kinabukasan, tinawagan ko ang numero,
at nakuha ang kanyang voicemail.
Ano pa ang alam mo tungkol sa kanya?
Alam kung ano ang kanyang ginagawa? Alam mo ba kung paano sila kumonekta?
Wala. Wala?
Tinawag mo lang siyang baliw.
Tingnan mo, ang alam ko hindi ko siya narinig na nagsalita
sa kahit sinong ganyan dati.
Kahit ako hindi.
Tanungin mo ako...
pinatay niya siya.
[nagpapatugtog ng dramatikong musika]
[tumatak ang mga susi ng keyboard]
[mga key click]
[umiiyak ang sirena sa di kalayuan]
[mga key click]
[Tahol ng aso sa malayo] [mga pag-click sa key]
[mahiwagang musikang tumutugtog]
[mga key click]
[mabagal na nabuo ang dramatikong musika]
Ms. Westlake.
Oh. Mr. Freeman.
[baluktot na soundscape]
nagkita na ba tayo?
Ako ay humihingi ng paumanhin. May kondisyon ako.
Nakakalimutan ko ang maraming bagay.
Well, pasensya na.
Matagal na tayong nagkita in passing.
At nabasa ko ang tungkol sa iyong aksidente sa pahayagan.
Gusto mo ba kung tatanungin kita kung saan?
Saan tayo nagkita? sana makausap ko.
Pero kailangan kong pumunta sa opisina.
Ayos lang iyon.
Sa totoo lang gusto lang kitang makausap
tungkol kay Richard Finn.
[bumuntong hininga]
Ngayon, may isang taong gusto kong kalimutan.
Bakit ganon?
Sa palagay ko hindi ka pa na-stalk,
pinaparamdam na parang ikaw palagi
kailangang tumingin sa iyong balikat.
Oh. Oo, well, alam mo, uh...
nasa isip niya
na may kinalaman ka sa pagpatay kay Joseph Wieder.
[bumuntong hininga]
So nakausap mo na siya?
Hindi, hindi ko pa. Uh...
Sinubukan ko, ngunit namatay siya.
[nagpapatugtog ng dramatikong musika]
Nakita ko. Oo.
Pero may iniwan siya.
Isang memoir.
At iniisip ko kung gusto mong tingnan ito.
Maaari mo lamang sabihin sa akin kung ano ang iniisip mo.
Pinaghirapan kong makalimutan ang panahong iyon sa buhay ko,
Ang pagkamatay ni Propesor Wieder, at mas gugustuhin kong hindi na muling buhayin ito.
Lubos na maunawaan. Oo.
Alam mo, bagaman, uh...
may isang lalaki na nasa death row
para sa pagpatay kay Joseph Wieder
at malapit na ang date niya.
Kaya siguro maaari mo lang, alam mo, tingnan mo.
[tense na tumutugtog na musika]
Kung may free moment ako.
Malaki. Salamat. Maraming salamat.
Sige. Sige.
Napakaganda ng araw mo.
Ikaw na bahala sa sarili mo, Roy.
[madilim, nakakatakot na musikang tumutugtog]
[nagstart ang makina]
[lumipas ang musika]
[bumuntong hininga]
[nagpapatugtog ng dramatikong musika]
[baluktot na soundscape]
[nagpapatugtog ng dramatikong musika]
[Tumunog ang alerto ng mensahe sa telepono]
[nagpapatugtog ng dramatikong musika]
[driver] Ito na, manong.
[Tahol ng aso sa malayo]
[patuloy ang dramatikong musika]
[Tumutugtog ang malakas na heavy metal na musika sa stereo]
[malakas na kalabog]
[patuloy ang kulog]
[patuloy ang musikang heavy metal]
[humirit na kulog]
[malakas na kulog] Mr. Devereaux?
[humirit na kulog]
Mr. Devereaux?
[patuloy ang kulog]
[pinatay ang musika]
[Wayne] Kanina pa.
Inabot ako ng isang segundo doon upang ilagay ka,
ngunit ang aking kwento ay katulad ng dati.
Hindi ko na lang nasabi sayo kasi...
nakuha mo na ang iyong lalaki.
Well, kung okay lang sa iyo, gusto kong marinig ito ngayon.
Oo? Bakit ganon?
Binabalikan ko lang ang mga bagay-bagay.
Tinitiyak na ang lahat ng tamang kahon ay nasuri,
alam mo?
Sige.
Well...
Hinanap ako ni Professor Wieder
kapag ako ay isang shell ng kung sino ako.
Tinulungan niya akong makatayo .
Binigyan niya ako ng trabaho na nagtatrabaho sa maintenance.
Ibig kong sabihin, natatandaan ko itong malinaw, tao.
Para siyang celebrity.
Minahal siya ng lahat.
[hindi malinaw na nagsasalita ang babae]
[tumawa ang babae]
[Wayne] Lahat ng uri ng trabaho niya ginawa .
Hindi ko alam kung ano ang eksaktong,
pero laging may bumibisita.
Maraming salamat. [tumawa]
[Wayne] Mga importanteng tao.
Mga tao mula sa gobyerno,
Kagawaran ng Depensa.
Siya ay nagpapatakbo ng isang pagsubok para sa kanila
sa labas ng kanyang departamento sa kolehiyo.
Mga pasyente ng trauma.
Pagsubok ng gamot na kanyang ginawa.
Sa palagay ko ako ay isang perpektong kandidato.
[sumirit ang misayl sa hangin]
Ako ay una sa lupa sa Iraq.
Nakita ko ang bahagi ko bago kumuha ng bala.
Hindi ko alam ang totoong pinsala hanggang sa makauwi ako.
Hindi lang makapag-ayos.
Natagpuan ako ni Wieder sa VA,
sabi ko bagay sa research profile niya.
Anong uri ng pananaliksik?
Wayne, paano kung sabihin ko sa iyo
na sa pamamagitan ng gamot at mungkahi
maaari mong palitan ang alaala ng iyong trauma ng Iraq
na may mas magagandang alaala
o marahil ay burahin nang buo ang alaala ng iyong trauma?
[nagpapatugtog ng nakakatakot na musika]
Lalaki, sasabihin kong i-sign up ako.
Sa pamamagitan ng pag-activate sa magkabilang panig ng utak,
maaari nating ilabas ang mga emosyonal na karanasan
nakulong sa ating nervous system.
Ngunit bago natin mawala ang masamang alaala na iyon,
kailangan natin itong ganap na harapin.
huminga.
[putok] [sigaw ng mga tao]
Sinabi niya na ito ay epektibo para sa pagharap sa PTSD,
ngunit iyon ay bahagi lamang ng paggamot.
Kumuha ng isa sa umaga.
At isa bago matulog.
[Wayne] Ang natitira ay ang gamot na ginawa niya.
Maari daw nitong punasan ang slate.
[Roy] Pero sinabi mo lang sa akin ang tungkol sa Iraq.
Nangangahulugan ba iyon na hindi gumana ang paggamot?
Oh, ginawa ito nang ilang sandali.
Kupas ang mga detalye. Wala nang panic attacks.
Ngunit ang mga tabletang iyon, lalaki, ang ibig kong sabihin...
[ubo]
...mayroon silang masamang epekto.
[mga dumura]
Hindi ko na nakilala ang sarili ko.
Magpapa-black out ako.
Walang ideya kung nasaan ako, kung paano ako nakarating doon.
Kaya tumigil ka sa pag-inom ng gamot?
Mm-hm.
Oo, laban sa kagustuhan ng propesor.
Nasaan ang sasakyan mo?
Dumating ako dito sakay ng taxi. [tumawa]
Gusto mo ng sakay?
Ang ASPCA sa lungsod ay bumibili ng aking mga offcuts para sa mga aso.
Sigurado ka? Oo, tao. Libre ang upuan.
[nagpapatugtog ng dramatikong musika]
[bumukas ang pinto ng kotse]
[Roy] May alam ka ba tungkol kay Laura Baines?
Oh, tao. Sa palagay ko ay walang nakakakilala kay Laura Baines.
Bagay sila ni Wieder, yeah?
Wala akong alam diyan.
Sa sinabi niya, lab assistant lang siya, wala nang iba.
I mean, baka gusto niya.
Pero kung sila nga, hindi ko nakita.
Hindi sa hindi ko nakita ang iba.
Pumupunta ako sa bahay paminsan-minsan,
upang ayusin ito at iyon.
[ungol]
[parehong umuungol]
Maraming babae noon.
Nag-iingat din siya ng record ng mga ito.
Anong klaseng record?
[Wayne] Mayroon siyang isa sa mga lumang-paaralan na camcorder.
[babaeng humihingal sa video]
I guess gusto niyang balikan ang mga past exploits niya.
[Roy] Tinawag ba siya ni Laura Baines tungkol dito?
[Wayne] Hindi, pare. Noon ko lang narinig ang palitan nila ng salita
ay higit sa ilang research paper na kanilang isinusulat.
Ngunit noong gabing pinatay siya, siya at si Finn,
dumating sila sa bahay
at nagkaroon ng ilang uri ng pagtatalo.
[Wieder] Kailangan nating magkaroon ng makatuwirang pag-uusap
nang wala ang lahat ng akusasyong ito.
[Richard] Nagsisinungaling ka! [Laura] Hindi siya nagsisinungaling!
Oh! Gusto mo siyang ipagtanggol ngayon? Hindi ko kailangan ng pagtatanggol.
Ano ang pinag-awayan nila?
Fuck if I know, nagalit talaga si Finn.
Alam kung ano? Fuck the both of you.
Deserve niyo ang isat isa. Niloloko mo ba ako?
[Wayne] Umalis siya at pumunta ako sa harapan,
kausapin mo siya, baka makita kung ano.
Ngunit siya ay... wala na.
O hindi siya umalis.
[humirit ng ibon]
[Roy] Sa pahayag ni Finn, sinabi niyang nag-iisa siya sa bahay
sa oras ng pagpatay.
Well, I mean, masasabi ko lang sa iyo ang nakita ko.
Paano si Laura? Nakita mo siyang umalis?
Oo, mamaya sa taxi.
So saan ka nagpunta?
Aking nakasanayan. Matandang Warren.
Ang bartender doon, si Diane,
maging siya ay isa sa mga babae ng propesor.
Siya ay isang mabuting tao.
Naligaw siya ng landas, yun lang.
Maaari itong mangyari sa sinuman sa atin.
Ngunit ito ay tulad ng sinasabi ng Bibliya.
Huwag kang manghusga baka ikaw din ang mahatulan.
Salamat sa pag-angat.
[nagpapatugtog ng dramatikong musika]
[bumukas ang pinto ng bahay]
[sinara ang pinto]
[mga pag-click sa keypad ng telepono]
Oo. Ako ito.
Nakauwi na siya.
[tense, nakakatakot na musikang tumutugtog]
[tense na tumutugtog na musika]
[umiiyak ang sirena sa di kalayuan]
Diane Lynch.
[bumuntong hininga]
[mahiwagang musikang tumutugtog]
[mga nakakapanabik na music build]
[nagpatuloy ang nakakapanabik na musika]
[kumakatok sa pinto]
Isang napaka, napakakawili-wiling pagbabasa.
Hindi mo ba ako iimbitahan?
[Roy] Pwede ba kitang ikuha ng tubig?
Siguro ilang whisky.
Ako, eh... wala akong kasama sa bahay.
Mga doktor. [tumawa] [tumawa]
Hindi ko na matandaan kung kailan ako huling uminom.
Isa sa ilang mga benepisyo ng iyong kalagayan, sa palagay ko.
Hindi mo matandaan ang mga masasamang panahon.
Hindi ko rin matandaan ang mga magagandang panahon.
Nakakalungkot.
[pag-ikot ng orasan]
Dapat mahirap--
walang alaala ng mga kaibigan, pamilya, nakaraang karanasan.
Walang konteksto kung sino ka. Ang iyong lugar sa mundo.
Hindi ko maisip kung ano iyon,
para makaramdam ng sobrang pagkawala.
Kaya nag-iisa.
Kaya ano ang naisip mo sa libro ni Finn?
Ito ay...
isang grupo ng kalokohan.
So, kayong dalawa, uh... never lovers?
Hindi. Iyon lang ang kanyang munting pantasya.
Ang mga tao ay gumagawa ng mga bagay sa lahat ng oras.
Magsinungaling para protektahan ang sarili.
Mga kasaysayan ng paggawa upang lumitaw nang higit pa kaysa sa mga ito
pagkat ang katotohanan ay masyadong masakit.
Kinausap ko si Wayne Devereaux. Hmm.
Mukhang marami siyang kinumpirma kung ano ang nasa loob.
Wow. Isa pang maaasahang saksi. Makatuwiran, bagaman.
Maraming mga vet na dumaranas ng trauma
bumaling sa escapist invention-- video game,
pornograpiya.
So, nag-imbento ba siya ng research study
Si Wieder ay nagtatrabaho din?
Hindi. Si Wayne ay kalahok doon.
Pero kung tama ang pagkakaalala ko,
hindi siya tumugon ng pabor sa protocol.
Naiinis siya sa ginawa nito sa kanya.
Siya ay madaling kapitan ng galit, pagsalakay.
Mukhang marami kang alam tungkol sa kanya.
Well, na-transcribe ko ang mga tala ng pasyente ni Wieder. Lahat sila.
Minsan natututo ka ng mga bagay na mas gusto mong hindi mo.
Sinabi niya na sinadya ni Wieder
sa pag-publish ng kanyang mga natuklasan, kaya...
Ganyan ang ginagawa mo. Nagtatrabaho ka ng maraming taon
at pagkatapos ay i-publish mo ang iyong mga natuklasan.
Ngunit namatay siya bago ito kumpleto.
Nararamdaman mo ba na binibigyan ka niya ng kreditong nararapat sa iyo?
Namatay siya bago namin magawa iyon.
[tense, nakakapanabik na tumutugtog ng musika]
Isang gamot na makakatulong sa mga tao na makalimutan ang nakaraang trauma.
Mukhang may makakagawa
isang buong maraming pera mula doon.
Ngayon akala mo may pumatay sa kanya para sa pera.
Maaaring wala kang memorya, Mr. Freeman,
ngunit mayroon kang lubos na imahinasyon.
Ang mga tao ay pumatay sa ibat ibang dahilan.
Inabot ko si Susan Avery,
Ang DOD contact ni Wieder.
Alam ko kung sino si Susan Avery.
Nakipagtulungan siya kay Wieder sa loob ng mga dekada.
Kaya alam mo rin
na siya ay kinuha sa kanyang departamento sa Waterford.
Hmm.
Alam mo, mas maganda sana ang pag-uusap na ito
may whisky.
Dati mahilig ka sa inumin, Roy.
[suspense na tumutugtog ng musika]
[lalaki 1 sa TV] Ngayon tawagan ang dula.
Bibigyan kita ng limang segundo para i-unbuckle ang mga baril mo.
Isa.
Dalawa.
Tatlo.
[lalaki 2] Sapat na kasiyahan. Alisin ang mga ito.
[lalaki 1] Harry, Jackson, kunin mo ang hardware.
Doc!
May gusto pa bang subukan ang kanilang swerte?
[lalaki 1] Gumalaw ka na!
Halika, magpatuloy, kayong lahat!
[bumuntong hininga]
[humikab]
[huminga]
[tumili ng bisagra]
[magiliw, nakakatakot na musikang tumutugtog]
[mabagsik, nakakatakot na tumutugtog ng musika]
[revs ng makina]
[Tumindi ang musika]
[putok ng baril]
[umiiyak ang gulong]
[malakas, nakakabasag na kalabog]
[mga pag-click ng baril]
[Tahol ng aso sa malayo]
[tense, nakakabagabag na pagtugtog ng musika]
Oh, fuck.
[tumunog ang linya ng telepono]
[operator] 911. Ano ang iyong emergency?
Oo, uh, gusto kong mag-ulat ng pagbaril.
Mr. Freeman, babasahin ko ang iyong mga karapatan.
May karapatan kang manahimik.
Kung tatanggihan mo ang karapatang ito,
anumang sasabihin mo ay maaaring gamitin laban sa iyo sa korte ng batas.
May karapatan ka sa isang abogado.
Kung hindi mo kayang magbayad ng abogado,
isa ang itatalaga sa iyo ng korte.
[nagpapatugtog ng dramatikong musika]
[Roy] Tapos na tayong lahat?
Sarado ang kaso.
Isa pa sa mga libro.
[Roy] Magdiwang tayo. bumibili ako.
Oo. Hayaan mong maabutan kita.
Hihintayin kita sa kotse.
[opisyal] Kung hindi mo kayang magbayad ng abogado,
isa ang itatalaga sa iyo ng korte.
Naiintindihan mo ba ang mga karapatan na kababasa ko lang sa iyo, sir?
[daldal ng mga parokyano sa bar]
Alam mo, isa kang masuwerteng sonofabitch.
Nahuli siya ng mga security camera na iyon na sinusubukang ibagsak ka.
Magkakaroon ng maraming red tape,
ngunit, uh, ito ay magpapatunay na ito ay pagtatanggol sa sarili.
Salamat sa pagbaba.
Oo, siyempre.
Ganyan din sana ang ginawa mo para sa akin.
Nakakita ang CSI ng dalawang vial ng fentanyl
sa trak ni Devereaux--
ang parehong tae na pumatay kay Finn.
Tinatawag nila itong homicide.
Ano?
Pinatay ni Devereaux si Finn?
Para saan?
Pigilan niya ang pagkilala sa kanya para sa pagpatay kay Wieder?
Oo naman. May katuturan.
Hindi. Hindi, hindi ito makatuwiran.
Sa sarili niyang libro,
Itinuturo ni Finn ang 100% kay Elizabeth Westlake,
hindi kay Devereaux.
May hindi tama.
Oo, may hindi tama.
May hindi tama sa iyo, Roy.
Ginawa ni Isaac Samuel ang gawaing ito.
Inamin ito ni Isaac Samuel.
Sa isang buwan,
magkakaroon ng hustisya at siya ay mamamatay.
At maaari kang magpatuloy at kalimutan ang lahat ng ito.
Ako ba ay isang mabuting pulis?
Magaling ka bang pulis? Ano?
Anong kalokohan ang pinagsasabi mo?
Magaling ba ako sa trabaho ko?
O ako ay isang masamang pulis? Ako ba ay isang shit na pulis?
Tamad ba akong sonofabitch
na minarkahan lang ang kanyang card at nagpakita?
Roy, isa ka sa pinakamagaling.
Ikaw ay isang mahusay na pulis.
Wala ang pangalan ko sa alinman sa mga sign-off.
Ano?
Sa Wieder file.
Ang pangalan ko ay wala sa alinman sa mga opisyal.
Hindi ang ulat ng insidente...
hindi ang witness sheet,
forensic findings, ang pag-amin ni Samuel.
Wala sa mga ito.
Pangalan mo lang yan...
sa lahat ng ito.
[exhales] Ano ang gusto mong sabihin, Roy?
Binabalikan ko ang 30 taon ng mga file ng kaso.
Tatlumpung taon.
Bawat isa, bawat dokumento, bawat isa...
nag co-sign kami.
Ang pangalan ko sa tabi mo.
Maliban sa isang ito.
Bakit ganon?
[walang halong tawa]
Nakikita ko ang ginagawa mo rito, Roy.
Nainterbyu mo na ang iba.
Ngayon, isusumbong mo ako.
Hesukristo, Roy,
ikaw ay ilang mga fuckin piraso ng trabaho.
Pumunta ka sa bahay ko ng wala sa oras,
humihingi ng tulong sa akin,
at ngayon inaakusahan mo ako?
[magiliw, malungkot na musikang tumutugtog]
Bastos ka, Roy.
Fuck you.
[Mukang nawala] [nagdaldalan ang mga parokyano sa bar]
[binuksan, isinara ang pinto]
[tense na tumutugtog na musika]
[sniffs]
[Nawala ang satsat sa bar]
[malungkot na musikang tumutugtog]
[Tumindi ang musika]
Hindi ako killer!
[mga pag-click sa shutter ng camera]
[madilim, nakakatakot na musikang tumutugtog]
Ikaw ay nasa bihirang anyo ngayong gabi.
Nasaan siya?
Sandali siyang hindi papasok, Roy.
[nagpapatugtog ng dramatikong musika]
[naglinis ng lalamunan]
[lumibog ang musika]
[Biglang lumambot ang musika]
[tense, dramatikong tumutugtog ng musika]
[lumipas ang musika] [huni ng mga ibon]
[kumakalam sa malapit]
[mabilis na footfalls]
[kumakatok ang salamin]
[daldal ng mga parokyano sa bar]
[mahinang tumutugtog ang rock music]
Sige. Uh huh.
out na ako.
Oh, huwag mong kunin ang kotse ko, Roy.
[singsong] Uy, ibabalik ko ito bukas.
[tumawa]
Ang ginawa mo, hinding hindi ko makakalimutan.
[mga susi kumakalabog]
Bukas.
[hinihingal]
[tunog ng doorbell]
Hindi pa kami bukas. [sinara ang pinto]
Mayroon bang isang matandang lalaki na kulay abo
dating pinapatakbo ang lugar na ito?
Eric? Eric OToole?
Oo, retired na siya. May maitutulong ba ako sa iyo?
Ito ang lugar ng aking pop ngayon.
Oo, naghahanap ako ng babaeng nagtatrabaho din dito dati.
Ang pangalan niya ay Diane. Oh, ibig mong sabihin Diane Lynch?
Oo, tama. Any idea kung saan ko siya mahahanap?
Oo, sa Calvary Catholic lang.
Namatay siya mga limang taon na ang nakakaraan.
Oh, hindi mo sinasabi?
Fuck. [tumawa]
[bartender] Kaibigan ba siya o ano?
Eh, nagbigay siya ng deposition sa isang kaso na ginagawa ko.
Sinusundan ko lang. So, pulis ka?
Dati.
Well...
Sa akin.
Ang aking lolo ay isang pulis.
Kamakailan lang naalala ko talaga, eh...
Gusto kong gawin ito.
Lahat tayo di ba?
Kay Diane.
Hey. [clears throat] Palagay mo ba kung gagamitin ko ang banyo mo?
Nasa kanto lang, kabilang side ng jukebox.
Salamat.
[nakakatakot, baluktot na soundscape]
[nakakagulo, hindi pagkakatugma na tumutugtog ng musika]
[pantalon]
[Tumutugtog ang choral music] [nag-ungol ang mga flashbulb]
[katok] [tunog ng telepono]
Kamusta? [Susan] Ginoong Freeman?
Si Susan Avery ang nagbabalik ng tawag mo.
Mapurol na bagay sa ulo. [nag-echo ang camera]
Um, Susan? Mula sa Waterford College.
Mayroon akong para sa iyo.
[ubo]
Sigurado ka bang hindi kita makukuha ng isang basong tubig?
Hindi, hindi, ayos lang ako.
Sabi mo may something ka sakin?
Hindi ko alam kung saan ang orihinal.
Marahil ay nasa imbakan sa DOD, kung kailangan kong hulaan,
ngunit iyon lang ang kopya na mayroon ako mula sa aking panahon doon.
Ang Epekto ng Salamin.
Si Wieder ay lubos na ipinagmamalaki ang gawaing ito.
Akala niya makakatulong ito sa mga tao
na nagdurusa sa kanilang trauma.
Ito ay award-worthy na pananaliksik. Ito ay hindi kailanman nai-publish?
Hindi bababa sa hindi sa ilalim ng kanyang pangalan.
[Slutters] Hindi ko maintindihan.
Alam kong hindi mo pa nabasa ang libro niya.
In-update niya ang pananaliksik ni Wieder na may mga karagdagang natuklasan
nagsama-sama siya sa paglipas ng mga taon
kumukuha siya ng kanyang doctorate.
So, ninakaw niya ang trabaho niya?
Ito ay nangyayari sa lahat ng oras sa akademikong pananaliksik.
At saka, sino ang magpoprotesta?
Patay na si Wieder. Pero kinontrata mo?
Hindi ito kasing simple.
Bago namatay si Wieder,
Lumapit sa akin si Laura Baines dala ang manuskrito na iyon.
Oo, narinig kong hindi siya masaya.
[Susan] Inangkin niya na sa kanya ang trabaho.
Hindi ibinibigay ni Wieder sa kanya ang kreditong nararapat sa kanya.
Ito ay kalokohan! Hindi siya basta basta makakawala dito!
So, paano niya ito nai-publish?
Pinapaikot namin ito
sa ilang mga ospital sa VA,
ngunit nagbago ang mga prayoridad ng departamento.
Makalipas ang ilang taon pagkatapos kong magtrabaho dito,
Nakita ko ang book review niya.
Kaya... bakit hindi mo siya sinundan?
[Susan] Walang dapat sundan siya.
Ang proyekto ay isinara.
[nagpapatugtog ng dramatikong musika]
Dito nakatira dati si Wieder, tama ba?
Sa Chestnut. Wala pang laman ang bahay.
[suspense na tumutugtog ng musika]
[umiihip ang mga flashbulb]
Mapurol na bagay sa ulo.
[huminga ng malalim]
[Jimmy] Anumang palatandaan nito?
Hindi. Ilang mga paniki sa garahe, bagaman.
[nagpapatugtog ng morose choral music]
[hindi malinaw na pag-uusap]
May kulang, tama?
Sinabi ng caretaker doon na lahat sila ay pinirmahan ng Hall of Famers,
kaya malamang na nagkakahalaga ng maraming pera.
Gusto mo siyang kausapin?
Gagawin ko. Halika na. Sir.
[suspense na tumutugtog ng musika]
[nagpatuloy ang nakakapanabik na musika]
[mapurol na tapikin]
[huminga]
[nagpatuloy ang nakakapanabik na musika]
[Elizabeth] Anong nakuha mo diyan, Roy?
Hindi kailanman natagpuan ang sandata ng pagpatay
mula sa kaso ng Wieder, ikaw ba?
Inilagay mo ito dito?
[Jimmy] Ibalik mo sa butas, Roy.
[nagpapatugtog ng mabangis na musika]
Kayong dalawa, pumasok na kayo.
Bakit hindi mo na lang ako pinakinggan?
Hindi mo kayang bitawan ito, di ba?!
Anong ginawa mo, Jim?
Anong ginawa ko?
Nilinis ko ang kalat na ito.
Sampung taon na ang nakalipas. Wala ka bang natatandaan na alinman dito?
Anong ginawa ni Diane? Diane?
Sinabi niya sa akin ang alam mo.
Diane Lynch?
Lumayo ka sa akin!
[Elizabeth] Mula sa paborito mong bar.
Isa siya sa mga pasyente ni Wieder.
Tama na, Laura.
Sabi ko sayo ako na ang bahala dito.
Oh.
[tumawa]
magkakilala kayo?
Nakita ko.
So, magkasama kayo dito?
[chuckles] Fuck me. [Roy] Hindi, naiintindihan ko.
Naiintindihan ko, Jimmy.
Nagkasakit talaga ang asawa mo.
Nabaon ka sa utang.
Siya ay sumama, nagbabayad sa iyo na patayin si Wieder
para mai-publish niya ang kanyang libro,
at ikaw, ikaw ay riles Isaac Samuel,
takpan mo lahat.
Hindi hindi Hindi Hindi Hindi. Hindi ko siya binayaran para patayin si Wieder.
Hindi tayo nagkita pagkatapos ng aksidente mo.
Nawasak ang buhay ko.
Nahaharap ako sa nawawalang mga taon ng klinikal na pananaliksik.
Ang pangalang Laura Baines
ay palaging nauugnay sa kung ano ang nangyari.
Pagkatapos ay nagpakita ang iyong kapareha, nagtatanong ng lahat ng uri ng mga katanungan.
Hindi ko alam kung ano ang gusto niya, pero hindi siya bumitaw
at sobrang natakot ako.
Oh, fuck mo, Laura!
[sighs] Kaya, ako... umalis.
Lumipat ako, nagpalit ng pangalan, nagsimula ulit,
natapos ang pananaliksik at nai-publish ang aking libro,
sana hindi ko na siya makikita.
Ngunit pagkatapos, ilang taon na ang nakalipas,
Si Richard Finn ay nagsimulang sumilip.
Siya ay isang may-akda. Elizabeth Westlake.
Ngunit binago niya ito. Dati itong si Laura Baines.
Dapat ay kinuha niya ang trabaho ni Wieder pagkatapos nitong mamatay.
Tanungin mo ako, siya ang pumatay sa kanya.
[Elizabeth] Tapos somehow, nahanap ako ng partner mo
at itinaas niya ang kamay niya,
at sa pagkakataong ito, ito ay para sa pera.
Lahat ng ito, lahat ng ito ay kalokohan lang, Roy.
Hindi ako nagsisinungaling. Bina-blackmail niya ako.
Sinabi niya na isasapubliko niya ang patunay na hindi ko gawa ang libro ko
unless binayaran ko siya.
Kaya, pinatay mo rin si Richard Finn
kung sakaling magkaroon siya ng parehong ideya?
[Jimmy] Wala akong pinatay.
Pinatay niya si Finn sa parehong paraan na pinatay niya si Wieder.
Nagsusulat si Finn ng isang libro tungkol sa pagpatay
at sa tingin niya ay pinatay mo si Wieder.
Kailangan mo siyang kausapin.
[Jimmy] Gamit ang mga kamay ng ibang tao.
Sige.
Sinasabi ko sa iyo, Laura,
pwede mong gawin lahat ng gusto mo, pero hindi ako...
Si [Jimmy] Devereaux ay isa nang sinanay na mamamatay.
Sa pag-alis ni Finn, pinilit niya siyang sundan ka.
Nakauwi na siya.
Maghintay hanggang sa umalis siya at pagkatapos ay alagaan ito.
[tumili ng gulong] [putok ng baril]
Siya ay isang manipulator, Roy.
Minamanipula ka niya ngayon.
Pinapasok niya ang mga tao at gawin ang kanyang maruming gawain
at pagkatapos ay nag-skate lang siya palayo.
Kailangang managot siya.
[putok ng baril] [ungol]
[Umabog ang katawan sa sahig]
[tense, nakakatakot na musikang tumutugtog]
Hm, ito ay isang nakakatawang bagay, ang isip,
ang mga bagay na maaari nitong mabuhay
at ang mga bagay na hindi nito kayang tiisin.
Upang mamatay na walang alam sa dalawa,
ngayon na...
Oh, iyon ay isang espesyal na uri ng kaligayahan.
[putok ng baril]
[Umabog ang katawan sa sahig]
[mahinang humikbi]
[ungol]
[Bumuntong hininga si Jimmy]
[bumuntong hininga]
[dramatiko, malungkot na musikang tumutugtog]
Ang ginawa ko...
ginawa ko para sayo.
[nagpapatugtog ng mapanglaw na musika]
[nakababahalang tumutugtog ng musika]
[reporter sa TV] Breaking news sa isang dekada-gulang na pagpatay
sa Waterford College
bilang bagong ebidensya sa brutal na pagpatay
ng propesor ng sikolohiya na si Joseph Wieder
pinawalang-sala ang isang lalaking nakakulong sa death row.
[tunog ng mga tarangkahan] [tumatalon ang mga susi]
Ang 29-anyos na si Isaac Samuel ay hinatulan ng revenge killing
at nakatakdang mamatay sa pamamagitan ng lethal injection
sa loob lamang ng isang buwan.
Ngunit natuklasan ang impormasyon kasunod ng double homicide
nitong nakaraang Martes sa abandonadong tahanan ni Wieder
naglalahad ng ibang uri ng kwento.
[doktor] Pangalanan ang tatlong bagay sa silid na ito.
Upuan, lampara... orasan.
At tatlong bagay na wala sa kwartong ito.
Ang baso ng alak, pahayagan, baril.
Petsa ngayon?
ika-21 ng Oktubre.
Ang iyong lugar ng kapanganakan?
Larksville, Pennsylvania.
[doktor] Pangalan ng nanay mo?
Florence.
[doktor] Pangalan ng tatay mo?
George.
[doktor] Ang iyong middle school?
Bahaging timog.
[nagpapatugtog ng dramatikong musika]
Napakahusay.
Mukhang napaka-epektibo ng paggamot.
Ito ay dapat na kasiya-siya upang maalala muli.
Oo.
[reporter sa TV] Ang dating detective
na nag-imbestiga sa kaso sampung taon na ang nakalilipas,
Roy Freeman,
naging instrumento sa pagdadala ng mga responsableng partido
sa hustisya.
Natuklasan niya ang isang baluktot na plano ng pagpatay para sa upa
na may mga ugat sa Washington County Police
at ang komunidad ng akademya ng Waterford.
Mr. Freeman, isang detektib na pinalamutian nang husto,
umalis sa puwersa ng pulisya ilang taon na ang nakalilipas
kasunod ng isang aksidente sa sasakyan...
[bumaba ang boses ng reporter]
[nagpapatugtog ng mapanglaw na musika]
[nagdidilim ang musika]
[bumuntong hininga]
[madilim, dramatikong musikang tumutugtog]
[Laura] Si Propesor Wieder ay isang doktor. Nanumpa siya.
Ilayo sila sa kapahamakan at kawalang-katarungan.
Uh huh. Well, nanumpa din siya.
Pareho naming ginawa.
Ang magkaroon at hawakan, sa karamdaman at sa kalusugan.
Dumating siya upang makita siya anim na buwan na ang nakakaraan
tungkol sa ilang, eh, hindi nalutas na trauma.
Alam mo, hindi lang ako naniniwala sayo.
Ang kanyang ama na may alkohol, siya ay...
Nag-aalala siya na inuulit niya ang mga pattern
sa inyong kasal.
She was vulnerable and he just took advantage.
Ikinalulungkot kong ako ang magsasabi nito sa iyo.
Teka, bakit ikaw? ha? Para lang sa kalokohan nito?
Gusto mong maniwala akong isa kang mabuting Samaritano
sino ang nag-iisip na dapat kong malaman na ang aking asawa ay fucking kanyang pag-urong?
yun ba?
[nagpapatugtog ng dramatikong musika]
Kung sakaling gusto mo ng patunay.
At anong meron dun?
Asawa mo.
[Madamdaming umuungol si Diane sa video]
[nagdidilim ang musika, naging nagbabala]
[musika sa jukebox] ♪ Ay, ang mga paghihirap na naranasan ko... ♪
[humihikbi]
[hikbi] Hayaan mo na lang ako.
Lumayo ka sa akin!
Buksan mo ang pinto, Diane. Buksan mo ang pinto!
[Diane] Iwanan mo ako!
[hikbi] Hayaan mo na lang ako.
[nagpapatugtog ng melancholy music]
[malakas ang pag-echo ng paniki]
[Naka-record ang choral music]
Oh! Bumalik kaagad?
[tumawa]
[giggles]
Im... Im sorry.
[bat thuds] [ungol]
[tense na tumutugtog na musika]
Hindi.
[ungol]
[patuloy ang choral music]
[Wieder sumisigaw]
[Wieder groaning]
[dramatic music playing] [patuloy ang suntok]
[mabagal na nabuo ang musika]
[Umuungol si Wieder]
Jesus fucking Kristo!
Roy!
[Biglang tumunog ang musika]
[mahinahon, tense na tumutugtog na musika]
[pag-scrap ng pala]
[mabagsik, nag-iisip na tumutugtog ng musika]
[hinihingal]
Gawin natin ito.
[nagpapatugtog ng malungkot na musika]
[mga pag-click]
[mga pag-click sa magazine]
[nagpapatugtog ng mapanglaw na musika]
[Mukang kumupas] [pagkislap ng orasan]
[mga solemne choral vocalizations] [grim orchestral music playing]
[Tumindi ang musika]
[lumipas ang musika]
[Hey Hey ni LA Edwards na tumutugtog]
♪ Buwan, pagsikat ng buwan sa araw ♪
♪ Oo, napakalinaw ng dilim ♪
♪ Sa disyerto at pababa ng mga pasilyo ♪
♪ Kahit papaano lagi mo akong hinihila palapit ♪
♪ Lahat ay nakasuot ng ginto ♪
♪ Ako ay isang tanga ♪
♪ Ginawa ko ang sinabi mo sa akin ♪
♪ Ngunit walang pahinga para sa malungkot ♪
♪ Tunay bang sira ang masasama? ♪
♪ Oo ♪
♪ Hey, hey, sweet darlin ♪
♪ Hey, hey, ayaw kong makita kang nahuhulog ♪
♪ Parang cannonball ♪
♪ Baka hindi ka naman anghel ♪
♪ Ngayon sasabihin mo na hindi mo ako kilala ♪
♪ Ngunit ginawa mo ako kung sino ako ♪
♪ At hindi ito tungkol sa pakiramdam ♪
♪ Kaya mo bang mabuhay sa ginawa mo? ♪
♪ Ang ginawa mo ♪
♪ Oo ♪
♪ Hey, hey, sweet darlin ♪
♪ Hey, hey, ayaw kong makita kang nahuhulog ♪
♪ Parang cannonball ♪
♪ Baka hindi ka anghel ♪
♪ Hey, hey, sweet darlin ♪
♪ Hey, hey, ayaw kong makita kang gumagapang ♪
♪ Parang cannonball ♪
♪ Baka hindi ka anghel ♪
♪ Baka hindi ka naman anghel ♪
[lumipas ang musika]
[madilim, nakakatakot na musikang tumutugtog]
[lumipas ang musika]
Downloaded from subtitlesnest.com