Zgadza się, Freddie! Nigdy nie czekaj zbyt długo pomiędzy ujęciami.
Lub Twój palec może zmienić zdanie.
Strzelanie nie ma nic wspólnego z umysłem.
Wszystko jest kwestią instynktu.
Proszę bardzo, ponownie pociągnął za spust,
i wszystko, co musisz zrobić, to delikatnie zamknąć dłoń.
Jakbyś ściskał skarpetkę pełną martwych myszy.
Tak jest lepiej, kochanie. Zupełnie jak worek trupów...
To sześć. Czy mogę teraz pobawić się moją lalką, dziadku?
Zostaw tę lalkę w spokoju i naucz się lekcji, Winifred.
Załaduj tę broń. Bo to jest trudny kraj, mała damo.
A słowa, które znają najlepiej, to te, które mówisz za pomocą tego czegoś.
Bycie dobrym strzelcem nie wpędzi cię w kłopoty,
uchroni cię to od kłopotów.
Nie masz taty ani mammy, a ja się starzeję.
I to jest nagły kraj. Nie wiadomo, gdzie będę
kiedy zaczniesz rozkwitać w kwiat młodej kobiecości.
Prawdopodobnie będę wysoko w górach,
tylko kilka kojotów wyjących nad moim grobem
żeby dotrzymać mi towarzystwa.
W takim razie musi tam być to strzelające żelazo
twoja mama, twój tata i twój starszy brat.
Więc strzelaj, mała damo.
Naucz się strzelać prosto i szybko.
Tam jesteśmy.
- No dalej. - Tak jest.
To grzeczna dziewczynka dziadka! Teraz jedno dla Pappy.
Teraz jeden dla Mammy.
I jeden dla starszego brata.
Cienki! A teraz jedno dla małego chłopca, który mieszka niedaleko.
Tak jest! Dostaliśmy małego chłopca dokładnie tam, gdzie mu to najbardziej pomogło.
Tak jest. Jedyne, czego teraz potrzebujesz, to dużo ćwiczeń.
I będziesz w stanie utrzymać się w tym niegodziwym, starym świecie.
Czy mogę teraz pobawić się moją lalką, dziadku?
Tak, możesz teraz bawić się lalką.
Biedny, pozbawiony matki, mały Freddie.
I co za strzał!
♪ Żegnaj, kochanie, na szczycie drzewa. ♪
♪ Gdy zawieje wiatr, kołyska będzie się kołysać. ♪
♪ Och, ta piękna blondynka z Bashful Bend, ♪
♪ nigdy nie nauczyłem się mieć przyjaciela. ♪
♪ Dawała im początek, a na koniec strzelała, ♪
♪ piękna blondynka z Bashful Bend. ♪
♪ Yo-de-lay, jo-de-lay hee-hoo ♪
♪ Nie jest typem osoby, którą można się przytulać. ♪
♪ Wolałaby wyjść i przywiązać wołu. ♪
♪ Nigdy nie zbudowali szkoły, do której ona uczęszczałaby, ♪
♪ piękna blondynka z Bashful Bend. ♪
♪ Yo-de-lay, jo-de-lay hee-hoo ♪
O czym mówisz? To miasto przestrzegające prawa.
To nie Dziki Zachód.
Ludzie nie robią takich rzeczy bez jakiegoś powodu.
Na litość boską, Freddie. Powinieneś mieć jakiś pomysł.
Skąd mam wiedzieć? Takie rzeczy po prostu się zdarzają.
Każdemu może się to zdarzyć, to wszystko.
Cóż, nie jest tak źle.
Mówią, że pierwsze dziesięć lat jest trochę irytujące,
ale potem można się przyzwyczaić. W każdym razie mówią.
Co?
Ale dlaczego go zastrzeliłeś, Freddie?
Powiedziałem „strzelaj”.
Jeśli chcesz się go pozbyć,
nie mogłeś wypchnąć go przez okno?
czy w studni, czy pod koniem?
Albo zepchnąć go o północy na brzeg bagna.
Ale-ale dlaczego w ogóle musiałeś zastrzelić biednego gościa?
Chyba byłam zazdrosna.
Wiesz, jakie są dziewczyny.
Czy ja?
Siedziałem przy jednym stole z parą frajerów ze Wschodu.
Blackie siedział przy sąsiednim stole i patrzył na mnie rybim okiem,
ponieważ byliśmy w pewnym sensie podekscytowani tym nowym szaleństwem, które nadeszło.
Ruletka, jak sama siebie nazywa, jeszcze.
Nic poważnego, ale jeśli widzisz, jak mnie denerwuje taka liczba, jak ta.
Nie dałbym jej tej satysfakcji, tego twillu.
Po prostu zajmuję się swoimi sprawami.
Przepraszam, panowie.
Może zrobisz nam wielki „smak”, Freddie, i zaśpiewasz nam piosenkę.
Za to mi płacą, więc nie może to być aż tak duży „smak”.
Wybaczycie jej, panowie?
Rozprawcie się ze mną, chłopcy, ale nie zapomnijcie o mnie.
Nie, niemożliwe.
Wróć szybko.
Do zobaczenia później.
„Za każdym razem, gdy cię spotykam”.
Jasne.
♪ Za każdym razem, gdy cię spotykam, ♪
♪ Spotykam cię po raz pierwszy ♪
♪ tak jakbyśmy nigdy wcześniej się nie spotkali. ♪
♪ Za każdym razem, gdy cię całuję, ♪
♪ Całuję cię po raz pierwszy ♪
♪ a moje szczęśliwe serce wciąż cię błaga ♪
♪ po więcej. ♪
Och, Stan, moja skarpetka. Pewnie, odprowadzisz mnie do mojego pokoju, prawda?
Boję się o tych wszystkich mężczyzn.
Cóż, przypuszczam, że tak.
♪ Ta chwila jest wspaniała ♪
♪ i to uczucie jest zupełnie nowe. ♪
♪ Za każdym razem, gdy mnie opuszczasz, ♪
♪ nie weźmiesz tego serca ♪
♪ razem z tobą? ♪
♪ Zakochałem się po raz pierwszy ♪
♪ i ostatni raz. ♪
♪ Za każdym razem, gdy cię spotykam ♪
♪ Zakochuję się na nowo. ♪
♪ Bo za każdym razem, gdy cię spotykam ♪
♪ Spotykam cię po raz pierwszy, ♪
♪ tak jakbyśmy nigdy wcześniej się nie spotkali. ♪
♪ ...choć nigdy wcześniej się nie spotkaliśmy. ♪
♪ Za każdym razem, gdy cię całuję, ♪
♪ Całuję cię po raz pierwszy, ♪
♪ a moje szczęśliwe serce wciąż cię błaga ♪
♪ po więcej. ♪
♪ ...o coraz więcej, błagam. ♪
♪ Za każdym razem, gdy mnie ekscytujesz, ♪
♪ po raz pierwszy mnie ekscytujesz. ♪
♪ Ta chwila jest wspaniała, to uczucie jest zupełnie nowe. ♪
♪ ...uczucie jest nowe. ♪
♪ Za każdym razem, gdy mnie opuszczasz, ♪
♪ nie weźmiesz tego serca ♪
♪ razem z tobą? ♪
♪ Zakochałem się po raz pierwszy ♪
♪ i ostatni raz. ♪
♪ ...i też ostatni raz. ♪
Tutaj jesteś!
Widzę.
Więc tak naprawdę nie miałeś zamiaru zastrzelić szanownego Alfalfy J. OToolea?
Szanowny Lucerna J. OToole?
Sędzia Sądu Okręgowego Stanów Zjednoczonych,
i zastrzel go dobrze, co mam na myśli.
Czy to ten, który krzyczał?
Czy go obwiniasz?
Gdzie więc był Blackie i ten pomidor?
Może pod łóżkiem. Skąd mam wiedzieć?
Impreza, która nas interesuje, to ta, która była na górze łóżka.
Szanowny Lucerna J. OToole.
Chyba jest strasznie zirytowany.
Jeśli żyje, to tak.
I zirytowany nie zaczyna tego opisywać.
Może nie pamięta mojego imienia, Ambrose.
Może zapomniał o tym w tym podekscytowaniu.
Zapamiętaj swoje imię.
W ognistych literach pamięta twoje imię.
Litery ognia wysokie na dziewięć stóp.
Kiedy złapię tego Blackiego.
Słuchaj, Freddie, mężczyzna to mężczyzna.
A kiedy pojawia się coś nowego, pojawia się szansa...
- Co nowego w skręcie? - ...jego myśli w sposób naturalny kierują się w stronę...
Bierzesz, jak mnie, Freddiego.
Siedzę tutaj, w tym lochu, obok ciebie.
Nawet ja, który tu siedzę, Freddie...
Nawet ty, który tam siedzisz, Freddie, co?
Cóż, mam prawo usiąść, prawda?
Cóż, po prostu siedź dalej.
Pronto ! Otwórz drzwi.
Spójrz, co zrobiłeś...
Połóż to łóżko w tamtą stronę. Uważaj, idź!
Połóż kwiaty również w ten sposób.
To tam, z...
Co tu się dzieje?
Czy sędzia nadal jest obolały, Joe?
Czy jest obolały?
Masz na myśli, czy jest chory? Nie jest obolały, gotuje się.
On się nie gotuje, on eksploduje.
Podpala zasłony. Przyniosłem ci coś do jedzenia.
Dziękuję, Joe, i za łóżko.
I kąpiel... nie wspominaj o tym, kochanie.
Może lepiej go przeproszę. Chyba lepiej będzie, jeśli go przeproszę.
Jasne, i daj mu trochę krówek.
Po prostu mnie tam zabierz, a kiedy mu powiem, jak bardzo mi przykro...
Nie mogę tego zrobić, Freddie. Nie bez kaucji.
Mam rację, Ambroży. Mam do tego prawo.
Masz jakie prawo?
Masz do tego prawo, jeśli posiadasz nakaz sądowy.
A wiesz, kto jest jedyną osobą, która może podpisać to postanowienie sądu?
Chyba mogę się domyślić.
Zgadza się. Osobiście szanowny Alfalfa J. OToole.
To nie jest tak, że tak naprawdę o cokolwiek cię prosiłem, Ambrose.
Wiesz, że za nic w świecie nie wpakowałbym cię w kłopoty, Ambrose.
Nawet bym tego nie rozważał, Freddie, nawet jeśli nie byłbym tego całkowicie pewien
zostawiłeś tu broń, nie schodziłeś mi z oczu nawet na pół sekundy,
i cały czas byłem z tobą.
Z kim innym chciałbym być cały czas w porządku, Ambrose?
Spokojnie, teraz, spokojnie.
Gdybyś się tak nie kręcił, załatwiłbym to natychmiast.
Tam jesteśmy. Teraz to mam.
Nieuchwytny mały diabeł, prawda?
Myślałem, że na pewno tam jest. Znowu uciekło.
Cóż, spróbujmy jeszcze raz.
Gdybyś był trochę mniej wesoły, ty stary głupku.
Ze wszystkich rzeźników, których spotkałem...
Och, zmierzę się z tobą za to.
Tam, tam. Mam to.
Albo mam? Czy to guzik od twoich spodni?
Nie, to nie może być guzik od spodni. Inny kształt.
Nie może to być guzik od spodni, bo miałaby w sobie nitkę.
To nie ma żadnego wątku. Och, można śmiało założyć, że to wszystko.
Tam, tam. Nie ekscytuj się.
Jaka jest mała różnica między przyjaciółmi?
Pomiędzy przyjaciółmi? Nigdy jej nawet nie widziałem.
Jeszcze jej nie widziałem. Pracuje ściśle od tyłu.
Dam jej tyle izolatki, że będzie mówiła sama do siebie!
A jeśli ten oszust szeryf pozwoli jej chociaż na jednego gościa, ja...
Wyjdź i trzymaj się z daleka!
Tak, nie przychodź tutaj.
Och, ho.
Och, witaj, kochanie.
Co to jest? Słyszałem o tym, że zostałeś postrzelony w sypialni młodej kobiety
przez jej wściekły zachwyt, ty stary...
Nie ma takiego słowa jak enamoratus, madam.
Kim jest ten stary włóczęga?
Proszę pani, tak się składa, że jestem lekarzem.
Za pierwszym razem miałeś rację.
A teraz, jeśli wrócisz do domu i poczekasz cierpliwie, wyjaśnię ci całą sprawę.
- Co robiłeś w jej sypialni? - Czyja sypialnia?
Och, czy to jest sypialnia? Skąd miałem wiedzieć, że to sypialnia?
To nie jest gorący piec, na którym siedzisz.
Można dodać dwa do dwóch.
Będziesz trzymał swoją brodę z dala od mojej zupy?
Oczywiście lekarz położył mnie na łóżku.
- Zostałeś postrzelony na łóżku. - Skąd wiesz?
- Całe miasto wie! - Co?
To bardzo delikatny fragment rozmowy.
Stary mors jak ty, fobiący miód z tą małą blondynką
kiedy przychodzi twój zachwyt i pozwala ci go mieć.
Prosto w kambuzie!
Teraz słuchaj uważnie, Elviro.
Poczułem lekkie zawroty głowy.
Wiesz, jaki byłem wściekły
odkąd twoja siostra wyjechała na Wschód i zacząłeś gotować?
Więc Joe, właściciel, sprowadził mnie tutaj
połóż się na chwilę na tej kanapie
bo nikomu by to nie przeszkadzało.
Dlaczego nie położyłeś się na dole?
Co na stole Faro?
Wyglądałbym świetnie, gdyby klienci obstawiali obie strony przeciwko mojemu środkowi.
Więc byłeś zupełnie sam?
Byłem zupełnie sam.
I następna rzecz, która się wydarzyła...
Twój enamoratus przyszedł i pozwolił ci to mieć.
Czyje zauroczenie?
Och, gdybym to przeżył... Spójrz,
Uwierzysz mi, jeśli dostanę tu bandytę, do którego strzelała?
i poprosić go, żeby ci sam powiedział, że to on, a nie ja, próbowała podłączyć?
Nie zrobię tego, ale z pewnością podziwiałbym, jak próbujesz go nakłonić, żeby to powiedział.
Idź po niego, doktorze, i przyprowadź go tutaj.
- A jeśli będziesz potrzebował papieru, podpiszę go. - Z pewnością!
Zanim go przyprowadzisz, powiedz mu, co ma powiedzieć.
Może ci na tym zależeć, madam.
Mówiłeś, czyj to pokój?
Nic na ten temat nie mówiłem.
Przypuszczam, że należy do hotelu. Wygląda jak pokój hotelowy.
To nie byłby przypadkiem pokój damski, prawda?
Nie wiem. Nigdy nie byłem w damskim pokoju.
Przypuszczam, że to należy do jednego z barmanów.
Och, z tego co wiem, może tak być. Ja nigdy...
Albo te?
Nie wiem. Nic o tym nie wiem.
Nawet nie wiem, czym one są. Mam nadzieję, że.
Kimkolwiek jesteś, trzymaj się z daleka!
Cześć.
Jak się teraz czujesz, kochanie? Twoja mała tutu wciąż się pali?
Wiele razy widziałem cię na wpół strzelonego. To na pewno pierwszy raz, kiedy cię zobaczyłem...
A co ty robisz w tym pokoju?
Co ja robię?
Cóż, czego nie powinienem robić w tym pokoju?
Co robisz w moich spodniach?
Twoje spodnie? Tylko to chciałem wiedzieć, Alfalfo.
Skoro myślisz, że już to wiesz, dlaczego nie pójdziesz do domu?
Dlaczego twoja mama jest zdenerwowana?
Twoja matka!
O nie, proszę!
- Cześć. - Cześć.
- Cześć. - Witaj, sam.
A teraz wynoś się stąd. Jak myślisz, co to jest, grill?
Cześć.
Tak się złożyło, że pomyślałem, Wysoki Sądzie...
Cóż, wytnij to. Teraz odejdź.
Jeśli chcesz się ze mną spotkać, możesz przyjść do sądu.
Następnym razem, gdy usiądę...
Dlaczego musiałem o tym pomyśleć?
Po prostu żałuje, że cię zastrzeliła. To wszystko, chce ci powiedzieć.
Co? Tylko na chwilę, ty. Kiedy z tobą skończę...
Nie doprowadzaj się do stanu, aniołku.
A teraz przyprowadź tu tę grzechotniczkę.
Kiedy z tobą skończę, młoda kobieto...
Co masz na myśli, mówiąc o wypuszczeniu tej kobiety na wolność, oszustu?
Ona nie jest na wolności, Wysoki Sądzie.
Po prostu poczuła się tak źle z twojego powodu.
Złamałaby ci serce, Wysoki Sądzie.
Och, wiedzieć, że żyjesz, Wysoki Sądzie,
zamiast gnić w jakimś samotnym grobie.
Nie zgnijesz tak szybko.
No cóż, dlaczego miałby gnić w samotnym grobie od małego...
Traktujesz to zbyt lekko, Conchita. Czyż nie ona, Wysoki Sądzie?
Och, to nic. Odwróć się, miodku.
Przestań nazywać mojego męża „miodkiem”.
Jest mi strasznie, strasznie przykro, Wysoki Sądzie.
Gdyby był na świecie mężczyzna, którego bym nie chciała...
Trzymaj się z daleka od mojego męża.
Dlaczego nie pójdziesz do domu?
Nie myślę o nim jak o twoim mężu, proszę pani.
Nie musisz się martwić.
W ogóle nie myślę o nim jak o mężczyźnie.
Myślę o nim jak o ojcu.
Wybaczający ojciec, który objął mnie ramionami i...
Tak, tato.
Gdybyś tylko znalazła w swoim sercu siłę, żeby mi wybaczyć.
Udawać, że to się nigdy nie wydarzyło.
Z wiadrem pełnym ołowiu.
Nie miałem tego na myśli, Wysoki Sądzie. Nie miałem tego na myśli dla nikogo.
Prawie nie odróżniam jednego końca pistoletu od drugiego.
Właściwie nie wiem, jak to się stało, że trafiło w moje ręce.
Nagle widzę tę wielką wieżę, dla której służyłem,
dla których kupiłam krawaty, dla których postawiłam biżuterię,
do którego przyszyłam guziki, bawiąc się kotem w kącie swoją rączką.
Co miałem zrobić?
Cóż, nie miałeś mnie podłączać. To proste.
Spójrz mi w oczy, Wysoki Sądzie.
Nie rób tego, Alfalfo.
Nie słuchaj jej, sędzio. Jest dzisiaj trochę zdenerwowana.
Pomyśl, jak będą o tobie mówić, kiedy mnie wypuścisz.
Powiedzą: „Jest człowiek o sercu wielkim jak skrzypce”.
Choć trochę go postrzelono.
Trochę? Powinieneś czuć...
Niektórzy ludzie wpadliby w szał jak niedźwiedź z obolałą łapą.
To nie moja łapa mnie boli, kochanie.
– Czcigodna Alfalfa ją uwolniła.
„Wybaczył jej. Pogłaskał ją po małej”
„głowę i powiedziałem: «Wybaczam ci, kochanie»”.
Maluje bardzo ładny obraz.
Wiesz, że właśnie to chcesz zrobić, Wysoki Sądzie.
Powiedz szeryfowi. Powiedz mu, żeby mnie uwolnił.
Nie trzymaj słów w sobie.
A gdy tylko znów staniesz na nogi, podejdź i...
Nie rób tego, Alfalfo.
Przyjdź i wskaż zło mego postępowania.
Potrzebuję twojej pomocy. Potrzebuję twoich wskazówek.
Potrzebuję taty.
Och, tato.
Cóż, nie sądzę, że tak naprawdę miałeś na celu mnie.
Oczywiście, że nie, Wysoki Sądzie. Wiesz to.
Nie mogłem już celować w człowieka, tak jak nie mogłem...
Jestem delikatnym typem, Wysoki Sądzie.
Jestem typem domu. Możesz to zobaczyć.
Spójrz mi jeszcze raz w oczy, spójrz głęboko.
Mam go, mam go. Oto on, oto on.
Chciałeś się ze mną spotkać, sędzio?
Rozumiem, że zaszło małe nieporozumienie
zrozumienia, z którym nie miałem żadnego związku, rozumiesz.
Ale jeśli mogę w czymś pomóc,
Aha, więc nie miałeś żadnego związku z tym wszystkim, co?
I przypuszczam, że ty też nie miałeś żadnego związku z tym małym francuskim omletem?
Tak jak nie miałeś tego w przypadku każdego innego nowego materiału diagonalnego, który tu wdmuchnięto.
Przestań, kochanie. Wytnij to. On nie jest tego wart.
- Dlaczego, ty potrójny, dwulicowy... - Teraz, poczekaj chwilkę.
Więc myślisz, że będziesz się ze mną przebierać, prawda?
Nawet nie wiem, o czym mówisz, kochanie.
Musiałeś patrzeć na kilka innych osób.
Powiedz.
O, tu jesteś, śliczny kotku.
Mam nadzieję, że nie sprawię ci większego kłopotu. Byłem...
Nie tyle, ile ci zarobię, przesadnie się ubrałeś...
Teraz, teraz, Freddie.
Puścić mnie!
Potrzebujesz porady i wskazówek.
- Potrzebuję pistoletu. - Ocal mnie!
Daj mi to! Daj mi to!
Uważaj, teraz. Pamiętaj, że nie odróżniasz jednego końca pistoletu od drugiego.
Pamiętaj, nie...
Pamiętaj, że nie odróżniasz jednego końca pistoletu od drugiego.
Odpuść sobie!
NIE.
Tak.
- Czy ty... - Wszystko w porządku, Alfalfa? O jej.
- Czy... - To może się zdarzyć każdemu.
Nie dwa razy w tym samym miejscu, nie mogło. To bardzo niezwykłe.
Tak mi przykro.
Idź stąd!
Zawsze powtarzam, że nigdy nie jest nudno.
Zamknąć się!
Wyjdziesz stąd?
Wy, głupie tyłki, nie złapaliście tych morderczyń, zanim dotarli na Alaskę.
Co?
Tak, Wysoki Sądzie. Zejdź z drogi.
No i co ty na to, doktorze?
Tam, tam, Lucerna.
Tam, tam. Teraz teraz teraz. Czy straciliśmy poczucie humoru?
Powinienem sądzić, że bycie takim byłoby zaszczytem
zastrzelony przez taką piękną, młodą istotę.
Pamiętam jeden raz w Yuma w Arizonie...
Przestaniesz mówić?
Wciśnij poduszkę w migdałki i zacznij kopać, ty stary głupku.
A teraz zobaczmy, gdzie to jest? Teraz zobaczmy.
Och, czy to ty, czy poręcz krzesła?
Wszyscy na pokład!
Pospiesz się, Conchita! Będzie nam tego brakować.
Co robisz?
Skąd wziąłeś te rzeczy?
Nieważne. Wyjaśnię później.
Cóż, trochę brakuje mi miejsca. Mówisz, że masz bilety?
Oczywiście, że mamy bilety.
Jak myślisz, kim jesteśmy, parą głupców?
Czy mógłbym zobaczyć te bilety tutaj?
- Zgubiliśmy je - W torbie.
Jak to znowu?
Gubimy klucze. Są w torbie, ale zgubiliśmy klucze.
Zgadza się.
Yoo-hoo!
Zamknij się, zanim przydarzy Ci się wypadek. I Ty też!
A teraz gdzie się położymy?
Każde małe, stare miejsce będzie odpowiednie.
Chciałbym najpierw zobaczyć ich bilety, bo...
Mówiliśmy, że zgubiliśmy klucze.
- Nie wierzysz nam na słowo? - Widzę.
Cóż, może będę mógł pomóc w tym kierunku.
Tutaj.
Co za usługa!
Myślę, że ten właśnie to zrobi.
Tam jesteśmy.
A oto bilety.
NIE.
Tak.
Cóż, odrzuć moje twierdzenie.
Jeśli to nie jest mała pani Hilda Swandumper.
- Naturalnie. - Oh, pewnie.
Twój brat Hingleman bardzo się o ciebie martwi.
- Brat kto? - Brat Hingleman.
Zastanawiam się, gdzie byłeś. Powiedziałeś, żebym na ciebie uważał.
Cóż, z pewnością miło jest się z tobą spotkać.
Ale z pewnością nie powiedział mi, jakim jesteś przystojniakiem.
Naprawdę? Oczywiście, jest okropnym pochlebcą.
Zawsze żartuję.
Telegrafuję do niego, że jesteś na pokładzie.
Yoo-hoo!
Zamknąć się!
Po prostu chodź ze mną. Porter, przynieś torby.
Mam nadzieję, że spodoba ci się w Snake City.
Musisz być tą małą Indianką, którą ze sobą przyprowadziła.
Zostawiasz mamę i tatę w domu w tipi?
Może chciałbyś pojechać ze mną i zobaczyć parowóz białego człowieka, puff-puff?
Jak chciałbyś ssać jajko?
Och, nauczyła się trochę angielskiego.
Trochę za dużo, jeśli mnie pytasz.
Cóż, jeśli będziesz czegoś potrzebować w nocy,
po prostu spróbuj pociągnąć za uchwyt dzwonka.
Jeśli ktoś odpowie, powiedz mu, czego chcesz.
Dobranoc.
- Tutaj. - Tak proszę pani.
Mam nadzieję, że będzie wam miło i wygodnie.
Cóż, nie zgubimy się, to proste.
Tak proszę pani.
- Skąd to masz? - Uzyskać co?
Ta cała Swandumper, czy jakkolwiek ona sama się nazywa.
Podróżujemy, prawda? Musimy mieć torby podróżne, prawda?
- Skąd je masz? - Och, odeślemy je później.
- Ukradłeś je. - Jak mówisz.
- Zrobiłeś to. - Ja nie.
Słyszałem krzyki kobiet, kiedy pociąg odjeżdżał.
Conchita.
Niektóre kobiety zawsze krzyczą. Nigdy nieusatysfakcjonowany.
- Zamknąłeś ją w jakimś miejscu. - Ja nie.
Powinieneś się wstydzić, robiąc to innej dziewczynie.
To znaczy, nie obchodzi mnie, co zrobisz mężczyźnie, ale innej dziewczynie.
Mówię ci, że nie.
Wiesz ile czasu można dostać za coś takiego? Mam na myśli „my” możemy dostać.
Wiesz, ile czasu można dostać za podłączenie sędziego do obu końców?
Mam na myśli także „my”.
Prawie zapomniałem o tej części.
Słuchaj, potrzebujemy walizek, mamy walizki.
Potrzebowaliśmy płaszczy, więc mamy płaszcze.
Potrzebowaliśmy rezerwacji, więc je dostaliśmy. Odeślemy je później.
Jasne i prawdopodobnie spędzimy resztę naszego naturalnego życia...
Powiedz, co wiesz? Jesteśmy nauczycielami w szkole.
Ile jest jeden razy jeden?
Kim są nauczyciele w szkole?
Jesteśmy. Jesteśmy Hilda Swandumper.
I dostaliśmy licencję. Czy to nie cudowne?
Po prostu dandys.
Och, piękna, czysta robota. Żadnych pijaków do rzucenia.
Żadnych sprzedawców, którzy mogliby słuchać ich głupich żartów.
Żadnego upijania się, jeśli nie masz na to ochoty.
Kto będzie czego uczył, ty?
Chyba ty. Jestem po prostu Flatfeet, indyjska dziewczyna.
Kiedy ty uczysz, ja tkam kosze.
W świńskich spodniach będę nauczycielem.
I tak jak pasuje do rozwiązania?
Po pierwsze, nic nie wiem. Na drugim miejscu...
Co trzeba wiedzieć, żeby dużo uczyć
małe głupki, które też nic nie wiedzą?
Czego ich nauczę? Jak grać w Studa?
Cóż, mógłbyś zacząć ich od gry w Draw, prawda?
Bardzo śmieszne. Po drugie, prawdopodobnie już nie będę szukać
jak Hilda Swandumper, niż ja wyglądam jak Swan the Hill Dumper.
Wszyscy Szwedzi wyglądają podobnie.
A na trzecim miejscu
jeśli jest jedno miejsce, w którym w ogóle nie chcę być
jest wtedy, gdy pani Swandumper pojawia się bez swoich biletów,
bez jej toreb, bez płaszczy,
nie mówiąc już o jej kapeluszu.
Ona nigdy się nie pojawi.
Skąd wiesz?
Ponieważ pożyczyłem to z dużej czarnej skrzynki.
Musiała skrzeczeć, wychodząc.
Więc kto krzyczał, kiedy się wycofaliśmy?
Blackfeet, indyjska dziewczyna.
Chyba. To nie mogło być to drugie.
Och, biedny dzieciak.
Nie rób tego.
O co chodzi?
Kładzenie kapelusza na łóżku przynosi pecha.
♪ Witamy, Hilda, w Mieście Węży ♪
Naprawdę zaczynałem już z tego rezygnować.
Musiała przybyć przez Alaskę.
Nie nie nie!
Jeśli usłyszy, że tak śpiewasz, nawet nie wysiądzie z pociągu.
Z większym entuzjazmem.
Teraz jeszcze raz.
Witamy, Hildo Swandumper. Wyglądasz dokładnie tak, jak masz na imię.
Cisza Proszę.
Poznałbym cię za milion. Jestem doktor Smidlap.
Jako czołowy nauczyciel muzyki i przedsiębiorca pogrzebowy w Snake City,
moim obecnym obowiązkiem jest powitać cię w naszym spokojnym stadzie.
Możesz się zamknąć?
I przedstawcie kolejnego mówcę, pana Hinglemana.
Przewodniczący Zarządu Szkoły i miejscowy kowal.
Przyjaciele, młode damy, koledzy wyborcy z Snake City,
jako przewodniczący Zarządu naszej Szkoły,
Moim obowiązkiem jest powitać Cię jako naszego nowego nauczyciela.
I powiedz na zakończenie,
niech zysk Bashful Bend będzie stratą Snake City.
Dziękuję bardzo w imieniu nas obu, mnie i mojego przyjaciela.
Mam na myśli moją małą indyjską pokojówkę.
- Cichy. - Zamknąć się!
Zabrałem ze sobą mojego małego przyjaciela, ponieważ
naturalnie nie chcesz mieszkać sam.
To znaczy, wiesz jak to jest z dziwną dziewczyną w obcym mieście.
Nie będziesz miała się o co martwić, Hilda.
Jestem pani Hingleman. Julius i ja chcemy, żebyś został z nami aż do naszego domu.
- Prawda, tato? - Pewnie, że tak, mamo.
Dotyczy to również małej Wody Ognistej.
Jak zostawiasz tatę i mamę, co? Wszystko w porządku w wigwamie?
- Jak chciałbyś jechać... - Wszystko było cudowne.
Dobrze dobrze. A teraz chcę, żebyś uścisnął dłoń
z doktorem Schultzem, na wypadek gdybyś zachorował.
- Przyjemność po mojej stronie. - Jak się masz?
I pan Sweetser, nasz szeryf, na wypadek gdybyś kogoś zastrzelił.
Cała przyjemność po mojej stronie.
Co nie jest zbyt prawdopodobne, co?
Czy potrafisz sobie wyobrazić?
A potem mamy pana Jorgensena, marszałka Stanów Zjednoczonych,
na wypadek gdybyś strzelał na terenie rządowym.
Ja też jestem Szwedką, Hilda.
- Żadnego oszukiwania? - Jasne.
Założę się, że przeżyjemy razem wiele wesołych chwil, przy dźwiękach dżingla.
Cztery przyniosą ci sześć.
I na koniec mój syn Charlie,
który uczył w tej szkole przed twoim przybyciem.
Jak się masz, pani Swandumper? Witamy w Mieście Węża.
Och, więc byłeś nauczycielem przede mną.
Z zawodu jestem inżynierem górnictwa.
I ma własną małą kopalnię.
Całkiem mały, zapewniam cię.
- Srebro? - O nie. Złoto.
Rozumiem...
Możesz mi mówić Hilda. Skąd ten sam, bardzo, bardzo pomysł.
Ale prawie nigdy cię nie widzieliśmy.
Cicho przerywaj.
Jeśli mogę w czymś pomóc w zapoznaniu Państwa z naszym miastem,
jego ludzie, jego szkoła lub jakakolwiek inna drobnostka,
Jestem do Twojej dyspozycji.
Odsuń się, robaku.
Zaraz oprowadzę panią Hildę po naszym pięknym mieście i postawię jej trochę drinka.
Och, ty wielki niegodziwcu. Jak śmiecie tak mówić?
I to nie będziesz ty, Razorback.
To będzie prawdziwa Hilda.
I co powiesz, ślicznotko?
A co z tym? I co masz na myśli, nazywając tę młodą damę „słodką”?
- Spokojnie, synu. - Jak śmiecie, panie?
Cóż, głaszcz moje koty, jeśli to nie Jo Jo, chłopiec o psiej twarzy.
Jak wszystko w budzie, Jo Jo?
Myślę, że byś się wstydził, Gusie Bassermanie.
Wszyscy zawsze próbują mnie postawić w złym miejscu.
- Powiedziałem tylko... - A teraz, chłopcy, może pójdziecie dalej?
...jeśli to nie jest Jo Jo, chłopak o psiej twarzy.
Och, tęskniłeś za mną.
Podejdź tam, synu.
Ale nie będę za tobą tęsknić, Gus.
Czy z twoim ojcem wszystko w porządku?
Zamknijcie się, chłopcy. Skończcie z tym, panowie.
Przestań!
Nie ciągnijmy tego dalej, Gus,
bo nie chcę cię skrzywdzić, naprawdę.
Nie chcesz, co?
Pokażę ci, jak bardzo mnie skrzywdzisz.
Teraz chłopcy. Porozmawiajmy o tej sprawie.
Nie zrobisz mi krzywdy.
Już nigdy nikogo nie skrzywdzisz, nigdy więcej.
Zdobądź mnie?
Nie jestem uzbrojony, Gus.
Przyjrzyj się dobrze, Juliuszu.
Ponieważ to ostatnia rzecz, jaką kiedykolwiek zrobisz...
- Kto oddał ten strzał? - Kto to zrobił?
Co jest na topie?
Pieśnij moje koty, jeśli nie zrobiłem tego nieprzytomny.
W stu procentach nieprzytomny.
Masz wspaniałe poczucie bezpieczeństwa.
Z szeryfem, który potrafi tak strzelać...
Zwłaszcza, gdy jest w stu procentach nieprzytomny.
Oczywiście to tylko moja szwalnia,
ale myślę, że będzie ci tu tak ciasno, jak dwie szpilki w poduszce na szpilki.
Oto maszyna, jeśli chcesz, żeby twoja mała pokojówka coś nakręciła.
Chyba szyjesz.
Posiada pedał nożny. O wiele wygodniejsze niż korba ręczna.
Przynajmniej tak myślę.
Cóż, teraz kochanie, będziesz tam spać, a twoja dziewczyna będzie mogła...
- Jak znowu masz na imię, kochanie? - Pocahontas.
Naprawdę ma na imię Consuelo.
Ona jest tylko w połowie Hinduską.
Nie jestem czysty.
Ona na pewno na to nie wygląda. Mam na myśli tylko połowę.
Cóż mój drogi. Teraz możesz spać tutaj, na wysuwanym łóżku.
Widzisz, jakie to wygodne?
I pamiętaj, aby odepchnąć go w ciągu dnia.
Po tym jak z tego wyjdę.
Naturalnie.
Jest całkiem bystra jak na Hinduskę, prawda?
Cóż, teraz będziesz chciał iść do szkoły.
Charlie czeka, żeby cię zabrać.
W międzyczasie Concarna może uzupełnić salę.
I myślę, że lepiej będzie, jeśli powiesi wszystkie twoje rzeczy na szali.
A może lepiej, żeby dała im wszystkim lekkie pranie i prasowanie.
Zawsze powtarzam, że nie ma to jak ciężka praca, mydło i woda, prawda?
Zejdę na dół i nastawiam pełną wannę.
Powinniśmy byli siedzieć w więzieniu.
Kłopoty nawet się jeszcze nie zaczęły. Poczekaj, aż zacznę uczyć w szkole.
Poczekaj, aż zacznę prasować.
Oczywiście mogliśmy to przejść.
Ale chciałeś mi pokazać swój wózek.
Chyba tak.
To naturalne.
Czy wysłałeś to ze Wschodu?
O tak. Z Omaha.
Powiedz.
Ty też musisz mi kiedyś pokazać swoją kopalnię złota.
Jeśli nie masz nic przeciwko zejść do wiadra.
Jak to znowu?
No widzisz, kopalnia złota, bez schodów,
trzeba by cię zanurzyć w wiadrze.
Jak dziewczyna z Nantucket. Oh, przepraszam.
Jak to było?
Ot, po prostu wiersz.
Czy w twojej kopalni jest dużo złota?
Może tak być, a potem znowu...
Oh, pewnie.
W tej chwili wydobywamy tylko 40 uncji.
To około 800 dolarów.
- Rok? - O nie. Tydzień.
- Tydzień? - O tak.
Cóż, co wiesz?
O, oto nasz mały kościółek.
Chcesz to zobaczyć?
Chciałbym to zobaczyć.
I bardzo chciałbym ci to pokazać.
Och, czy to nie jest piękne?
Przyjeżdżasz tu w niedziele?
Zresztą w niedziele gram tam na organach.
Żadnego oszukiwania?
Skąd oni wzięli narząd? To znaczy, daleko stąd.
Prawdę mówiąc, dałem im to z kopalni złota.
Czy to nie jest coś?
Nie bardzo. Tylko 65 dolarów plus fracht.
Czy chciałbyś to usłyszeć?
Oh, pewnie.
Wygląda co najmniej na 100 dolarów.
Dziękuję. Tak napisano w prospekcie.
♪ W mroku, ♪
♪ och, kochanie, ♪
♪ kiedy zapalają się światła ♪
♪ są przyćmione i niskie. ♪
Ale śpiewasz.
Och, zajmuję się wieloma rzeczami poza nauczaniem w szkole.
Spróbujemy jeszcze raz? I tym razem ty przejmujesz dowodzenie.
Spróbuję to zapamiętać.
Czy ten klucz jest w porządku?
Och, nie rozróżniałbym jednego klucza od drugiego.
Znakomity.
♪ W mroku, ♪
♪ och, kochanie, ♪
♪ kiedy zapalają się światła ♪
♪ są przyćmione i niskie. ♪
♪ I cisza ♪
♪ spadające cienie ♪
♪ delikatnie przyjdź ♪
♪ i cicho idź. ♪
♪ Kiedy wieją wiatry ♪
♪ cicho łkając ♪
♪ delikatnie ♪
♪ nieznane biada. ♪
♪ Czy pomyślisz o mnie ♪
♪ i kochaj mnie ♪
♪ tak jak to zrobiłeś ♪
♪ kiedyś, dawno temu? ♪
♪ Czy pomyślisz o mnie i ♪
♪ kochaj mnie ♪
♪ tak jak to zrobiłeś ♪
♪ kiedyś, dawno temu? ♪
To było cudowne.
Sposób, w jaki śpiewałeś, w połączeniu ze sposobem, w jaki wyglądasz,
w połączeniu z tymi perfumami.
Och, strasznie mi przykro. Nie wiem, co mnie do tego skłoniło.
Proszę, nie płacz.
Dwóch-dwóch Indian.
Co?
Ach, bracia Basserman.
Ktoś dał im te pióra na Boże Narodzenie.
Zapomniałem wspomnieć, oni też są „podsłuchowcami”.
Och, cieszę się, że mnie ostrzegłeś.
Myślałeś, że to dlatego, że mnie pocałowałeś, tak się przestraszyłem?
Och, nie bałbym się ciebie, Charlie.
Dziękuję. Dziękuję, Hildo.
Ja też bym się ciebie nie bał.
Dziękuję.
Przekaż mi to dalej, dobrze, Orville?
Jasne, Wilburze.
170 cm, blondynka, bardzo ładna, ładny kształt.
To też niezły rozmiar. Zdecydowanie nienawidzę tych dużych, grubych.
Dlaczego więc coś takiego we mnie dzwoni?
Na pewno mi dzwonią, te małe, soczyste. Pamiętam jeden raz...
Miał ze sobą meksykańską dziewczynę.
Gdyby ci ludzie z Snake City nie znali jej tak dobrze
i skąd ona pochodzi i w ogóle,
Przysiągłbym, że to ten, który niosłem w sobotni wieczór
z tą świeżą, małą Indianką.
Była, co?
Kazał mi iść possać jajko.
Żadnego oszukiwania? Założę się, że coś jej powiedziałeś.
I zbierzesz.
Moim zdaniem nie powinno się im w ogóle pozwalać na jazdę pociągami.
Ale w takim razie nie ja kieruję rządem.
Zrobię to dla ciebie, Wilbur.
Dziękuję, Orville.
Żaden problem, Wilbur.
Wszyscy na pokład!
Tak jest?
Miasto Węża, proszę. Jednokierunkowa.
Zrobiłeś idealnie. Do widzenia i powodzenia.
Dziękuję.
Jakbyś dzwonił od lat, kochanie.
No cóż, wiadomo, praktyka czyni mistrza.
Czujemy, że dzieci są w dobrych rękach.
- Dziękuję. - Najlepsze.
Do widzenia i powodzenia! Nie żebyś tego potrzebował.
Przyjdziesz do szkoły, Conchi?
Muszę zrobić pranie. Trochę zabawy, co?
Odwiozę cię do domu.
Hilda Swandumper...
Ja też.
- Dziękuję. - Do widzenia.
Jesteś pewien, że nie chcesz, żebym został, tylko na pierwszy poranek?
No cóż, jeśli w ogóle mam się z nimi uporać
Równie dobrze mógłbym zanurkować i mieć to już za sobą.
Jesteś pewien, że nie chcesz, żebym pozostał w zasięgu krzyku?
Dlaczego mieliby krzyczeć? Nie zamierzam ich skrzywdzić.
Nie dokładnie to miałem na myśli. Jednakże,
w każdym razie, czy zechciałby pan to zanieść na biurko, z wszystkimi moimi dobrymi życzeniami?
Och, to jest piękne.
To takie słodkie i troskliwe z twojej strony.
Przypuszczam, że wiesz, który koniec wskazujesz na swój cel?
O tak.
A który koniec trzymasz w swojej małej rączce?
W rzeczy samej.
A jak to załadować i rozładować?
Całkiem.
Mam nadzieję, że nie ma niebezpieczeństwa, że zrobisz sobie krzywdę.
Och, nie sądzę.
Ktoś może zostać ranny, ale nie będę to ja.
Dziękuję bardzo. Do zobaczenia później, Charlie.
Próbowałem już cztery razy,
i zaczynam być już tym trochę zmęczony.
Wy, małe dzieci, macie się dobrze. Później.
Ale w tym pokoju muszą być jacyś obcokrajowcy
ponieważ wydaje się, że niektórzy z Was, wielcy, nie wiedzą, o czym mówię.
Nie lubię geologii bardziej niż ty.
Ale nauczysz się tego, jeśli cię to skrzeczy.
Przestaniesz też gadać na zajęciach, zaczniesz słuchać.
Fuj. A ci z Was, którzy...
I ci z Was, którzy pili i palili
będą bardzo zaskoczeni w bardzo krótkim czasie.
Może niektórzy z Was myślą, że jestem taki mały i mały,
ale tam, skąd pochodzę, króliki mają takie długie zęby.
I wycie jak leśne wilki!
Nawet krasnoludy mają ponad 180 cm wzrostu.
Zgadza się, chłopcy. Pozbądź się kilku dużych,
bo będą twoimi ostatnimi.
Teraz dam wam wszystkim 10 minut przerwy na wyjście i zabawę
Trzymaj się tylko z daleka od budynku. Słyszałem o tobie wystarczająco dużo.
Teraz pokonaj!
Wszyscy oprócz was dwóch.
Nie wolałbyś zostać tutaj i pobawić się ze mną?
W porządku. Po prostu wracajcie do swoich biurek.
I będziemy się dobrze bawić.
Och, dobrze.
Tylko my troje.
Jak wczoraj, w oknie.
Lubisz pić na zajęciach, co?
Jaka jest różnica?
Załóżmy, że powiem Ci, że mi się to nie podoba.
Inni nauczyciele powiedzieli nam, że nie – nie – im też się to nie podobało.
Ale nie obchodziło cię, co mówią inni nauczyciele?
Zgadza się.
Będzie cię obchodzić, co powie ten nauczyciel.
Czy to jest to?
Albo ten mały nauczyciel odstrzeli ci główkę.
W jaki sposób?
Dlaczego nie wypijesz kolejnego małego drinka?
Założę się, że smakowałoby okropnie dobrze.
- Chcesz do nas dołączyć, proszę pani? - Z przyjemnością.
Włóż tego papierosa do ust, brzydki kubku. Ty, ten drugi.
Teraz tylko chwilkę.
Nie masz racji, nie, nie, nie.
Włóż tego papierosa do ust. zanim wepchnę ci to do gardła.
Teraz odwróć się, spójrz na swojego brata i módl się dalej.
Zamknij się i przyłóż tę butelkę z atramentem do głowy.
Butelka z atramentem?
- No dalej. - Nie? Nie.
Powiem tatusiowi.
Za to dostaniesz to samo, szczurze.
Załóż tę butelkę z atramentem na głowę, zanim odstrzelę ci uszy.
Stały.
Chcesz, żebym pokazał ci to innym dzieciom?
A może chcesz zawrzeć ze mną mały układ?
i umyjcie twarze, i odtąd zachowujcie się jak należy.
I pomóż mi utrzymać porządek z innymi złymi.
Bo boję się ciebie tak samo jak pary komarów.
I zostały mi dwa strzały w tej rzeczy.
Tylko że następnym razem nie będę taki ostrożny, rozumiesz?
Cichy!
A teraz zaczniemy naszą małą lekcję.
Ziemia jest podzielona na trzy królestwa.
Zwierzę, warzywo i...
- Ten... - Minerał!
I oczywiście minerał.
Wiedziałem, że wcześniej czy później, chłopaki, odrobicie lekcje.
A minerał nazywa się... Geologia!
Czy to nie jest coś?
Cześć.
Och, witaj, nieznajomy.
Mogę coś dla ciebie zrobić?
Szukam młodej kobiety, która nazywa się Freddie Jones.
Winifreda Jones.
Słyszałem, że mogła podrzucić do twojego pięknego miasta.
Ostatnio widziano, jak podróżował z małą meksykańską dziewczynką o imieniu Conchita.
- Zastanawiam się, czy przypadkiem... - Och, znałem gościa o imieniu...
Freddie Jones, tylko my nazywaliśmy go po prostu Fredem.
- Nie, widzisz tego Freddiego... - Zmarł jakieś 20 lat temu.
- Cóż, to by nie było... - Potem był Charlie Jones,
Syn Rufusa B. i jego żony Marii.
- Teraz widzisz tego Freddiego... - Mamie, tak ją nazywali.
A może to była Lucy?
- Cóż, to naprawdę nie ma znaczenia. - Równie dobrze mógłbym to wyjaśnić.
Potem oczywiście był Clifford Jones, teraz był...
Nie? Nie. Gdybyście kiedykolwiek widzieli Freddiego, nigdy nie pomylilibyście jej z Cliffordem.
Zgadza się, powiedziałeś ładna dziewczyna.
I co za dziewczyna.
- Ładny jej kształt? - Fantastyczne.
Cóż, szkoda, że jej nie widziałem.
Z pewnością podoba mi się ładny kształt u kobiety.
Cóż, kto tego nie robi?
Trochę zabawy, co?
Buenos días, señorita .
[ mówić po hiszpańsku ]
Czy jestem pewien?
Ale nie powiedziałeś mu, że tu jestem.
Mogłem zostać w pociągu, kiedy wysiadłeś.
Nic mu nie powiedziałam.
Mówię mu, że nigdy wcześniej go nie widziałem.
Mówię mu, żeby poszedł usmażyć sobie enchiladę.
Mówię mu, że przybyłem do tego kraju prosto z Gwatemali
i jeśli pomyśli, że wyglądam jak ktoś, kogo zna, to zwariowałem.
Wszystko po hiszpańsku, rozumiesz.
Mówię mu, że wysiadłeś z pociągu dwie stacje za mną
i że nie masz żadnego kontaktu z nowym nauczycielem
kto jest starą torbą, około 60.
Co on powiedział?
Powiedział, że spotkamy się pod szkołą o 8:00.
Rozumiem, wszystko po hiszpańsku.
W doskonałym hiszpańskim.
Musiałeś go całkowicie oszukać.
- Nie jestem pewien. - Czego on może chcieć?
Spojrz w lustro.
Sos jabłkowy. Taki facet nigdy nie wsiadłby do pociągu...
Poczekaj chwilę, może będzie nagroda.
Nagroda? Po co?
Dla mnie martwy lub żywy.
Kto chciałby twojej śmierci?
To wszystko, wąż.
Dostaje ze mną przystojniaka za tam i trochę forsy poza tym.
Tanie takie i takie.
Gdzie jest moja broń?
A teraz, posłuchaj, proszę.
To jest w budynku szkoły.
Powiedz Charliemu, że poszłam dalej. Dziś wieczorem daje mi lekcję.
I niech spotka się ze mną jakiś kwadrans później.
To da mi czas na zaopiekowanie się panem Blackie.
Nie miałeś dość kłopotów?
Nie z nim.
Czy jest tu kto?
W porządku, w porządku.
W porządku.
Wejdź, szczurze.
Dobry wieczór, Hildo Swandumper.
Dlaczego, panie Jorgensen.
Mam nadzieję, że nie przeszkadzam.
Z pewnością jesteś ostatnią osobą, którą spodziewałem się tu dziś wieczorem spotkać.
Mam nadzieję, że czułeś się dobrze.
Było mi całkiem nieźle. Jak się masz?
Dziękuję, mam się dobrze.
Mam nadzieję, że te dwa szakale ci nie dadzą
za dużo kłopotów jak na pierwszy dzień.
Ci dwaj co?
Bassermanowie, te dwa strachy na wróble.
O nie, ani trochę. Byli nawet bardzo mili.
Musisz więc mieć bardzo dobry wpływ,
ponieważ tak naprawdę są parą szakali.
Skaczące szakale.
- Nie nie nie. - Och, tak, są.
Lepiej odejdź od okna, bo możesz się przeziębić.
To bardzo miło z twojej strony, Hildo Swandumper.
Teraz ci powiem, dlaczego do ciebie przyszedłem.
Otrzymałem list od marszałka Stanów Zjednoczonych w Rimpau City.
W liście jest powiadomienie o nagrodzie.
Jakaś młoda dziewczyna o imieniu Jones.
Freddiego Jonesa. Zastrzeliła sędziego federalnego.
Mój łaskawy. Gdzie powiedziałeś, że go zastrzeliła?
W mieście Rimpau, po obu stronach.
Dlaczego, nigdy o czymś takim nie słyszałem.
Chciałbym zobaczyć, jak trzymasz broń.
Pistolet?
Cóż, nie wiedziałbym nic więcej o...
Pani Jones była podobno wspaniałą strzelczynią rewolwerową.
Dwukrotnie z dużej odległości strzela do sędziego znajdującego się w tym samym miejscu strzeleckim.
Nie wiedziałbym już więcej o trzymaniu broni, niż...
- Oj, nie masz się czego bać. - Nawet nie wiem, z którego końca spustu...
Tylko pozwól mi zobaczyć, jak go trzymasz.
No dobrze, ale jeśli... jeśli coś się stanie.
Nie nie nie. Nie tak.
- Tą drogą. - Oh.
Czy to tutaj położysz palec?
Tak tak. To jest poprawne.
Nie, nie, nigdy...
Bardzo mi przykro, mówiłem, żebyś tego nie robił.
Teraz spełniłem swój obowiązek.
byłem usatysfakcjonowany. I dziękuję.
Również dziękuję.
Dziękuję, Hildo Swandumper.
Dobranoc.
Skąd tyle emocji? Mały pistolet ci przeszkadza?
Nie jest w najmniejszym stopniu.
Ale to nie było miłe w przypadku tego komiksu.
Prawie go przestraszyłeś, że zapomniał o akcencie.
Jak długo tu byłeś?
Zawsze przychodzę wcześniej na spotkania.
Uważam, że to bardzo zdrowy nawyk.
- Tak myślisz. - Wiem.
Miło cię widzieć, kochanie. I weź ten róż do ust.
Na pewno za tobą tęskniłem.
- Nie tęskniłem za tobą. - Och, tak, zrobiłeś to.
Nie mogę pojąć, jak sobie radzisz jako pani M.
Pani Garboswamp, czyli potężny nauczyciel,
czy jakkolwiek to okropne imię.
Nie możesz przeliterować słowa „kot”.
Umiem przeliterować „wesz”.
Bardzo śmieszne.
I mogę wiedzieć kilka innych rzeczy, o których nie masz pojęcia.
Mógłbyś, ale tego nie robisz.
Znam każdy z twoich talentów
i cenię każdego z nich.
Widzę.
Czy masz jeszcze jakieś inne błyskotliwe uwagi, zanim ci je pozwolę?
Zanim pozwolisz mi mieć co? Oh.
Znowu wkraczasz w swój występ?
Czy nie tęskniłeś za mną wystarczająco dużo razy przez tydzień?
Powiedziałem, czy masz jeszcze jakieś ostatnie uwagi, szczurze.
Tylko tyle, że cię kocham.
Że zawsze cię kochałem. I zawsze będę cię kochać.
I żebyś wyglądała jeszcze piękniej tutaj, w świetle świec
niż pamiętałem, jak patrzyłeś.
Och, zamknij się.
I jest to dość trudne dla każdego, nawet dla ciebie,
wyglądać lepiej niż na Twoim zdjęciu
noszę w sercu.
Pod nim znak nagrody
o których nie sądzę, żebyś cokolwiek wiedział.
Wiem o tym wszystko. Dlatego tu jestem.
- Widzę. - Przyszedłem cię ostrzec.
Bardzo miło z twojej strony.
Przypuszczam, że te tysiąc dolarów nic dla ciebie nie znaczyło.
Nic.
Sprzedałbyś swoją babcię za 40 dolarów.
Cóż, to zupełnie inna sprawa.
Jest bardzo stara i wcale nie jest dobrze zachowana.
Ale z drugiej strony tak jak ty
są najbardziej okrągłe, najdelikatniejsze,
najbardziej pachnąca i najbardziej nieodparta mała czarownica
które kiedykolwiek wyleciało z jaskini.
Powiedz.
Nawet jeśli masz umysł trzyletniego dziecka
i usposobienie tarantuli.
Słuchaj, wężu, równie dobrze możesz uratować ten mus jabłkowy
ponieważ nie czuję do ciebie nic więcej niż do ciebie
najtańszy, najbardziej oślizgły, najniższy lub najpodlejszy
- Skunks. - Skunks.
Powiedziałeś już szczura, węża i wszy.
No dalej. Uciekajmy stąd, zanim będzie za późno.
To miasto i tak nie jest dla nas dobre.
Potrzebujemy ładnego, małego miasteczka
z ładnym, sportowym elementem
gdzie lubią piosenkę, gdzie lubią grać w małe karty.
Po tym, co wyciągniesz, chciałbym wiedzieć, co to twoja sprawa
gdzie przebywam lub co robię lub...
Ponieważ to moja sprawa, kochanie.
Byłeś moją sprawą
odkąd po raz pierwszy na ciebie spojrzałem.
I dopóki coś mi się lub tobie nie stanie,
albo dla nas obojga, nadal będziesz moją sprawą.
Jeśli podejdziesz bliżej, wypadniesz z interesu.
Och, odłóż to i przestań być śmieszny.
Wiesz, że oszukujesz się z nagłą śmiercią, prawda?
Jako artysta nagłej śmierci sprawiasz, że chichoczę.
Chyba nie myślisz, że paradowałbym w ten sposób
czy w tej armacie była amunicja, prawda?
Myślisz, że jestem świeżo po farmie?
Co? Ty kłamco.
Cóż, pociągnij za spust i przekonaj się.
Teraz rozumiesz, dlaczego warto być wcześniej na spotkaniach.
To ci dwaj żywi, których zostawiłeś.
Musiałeś tęsknić za innymi przyjaciółmi.
Chciałbym cię uderzyć ładnym, płaskim kamieniem.
Chcesz, żebym wyszedł i przyniósł ci jednego?
To nie będzie konieczne, dziękuję.
Dlaczego nie przestaniesz gadać jak mały grubasek i przygotujesz się do przyjścia.
Wiesz że chcesz.
Poza tym nie masz w tej kwestii wyboru, kochanie.
- Czyż nie? - Oczywiście nie.
Nie chcę, żeby zabrzmiało to komercyjnie, ale
Jeśli zmusisz mnie, żebym powiadomił ich, gdzie byłeś...
I zbierz tysiąc.
To byłoby małe pocieszenie po stracie ciebie, kochanie.
Ale to byłoby coś.
Lepsze pół bochenka niż nic.
Tak jest. Duża płaska skała.
Nie taki trochę postrzępiony, bo to by zepsuło miejsce.
Nie bądź okropny.
Albo okrągły, nierówny, który wgnieciłby cię w czaszkę.
Jak mówisz.
Ale ładna, duża, gładka i płaska skała.
O tak?
To się zgadza.
Możesz strzelić, kiedy będziesz gotowy, Gridley.
Jesteś najzabawniejszym małym...
Cóż, w każdym razie wciąż żyje.
Tak. Co chcesz, żebyśmy teraz z nim zrobili?
Wrzuć go na bagno albo...
Pozbądźmy się go, zanim przybędzie Charlie Hingleman i...
Możemy go wrzucić do kuźni starego Hinglemana.
I oompa, oompa, oompa, miech!
Wyszedłby jak kawałek tostu.
Nie potrzebujemy niczego tak wymyślnego.
Ktoś nadchodzi. Słyszę kroki.
Chodź, pomóż mi włożyć go do szafy. Pośpiesz się.
Tak proszę pani.
Pośpiesz się.
No dalej, podnieś go.
O tak, proszę pani.
Jest zamknięta. Czy masz klucz?
NIE.
Więc lepiej zabierzmy go ze sobą.
Nie nie nie. Połóż go pod biurkiem.
Raz Dwa Trzy!
Nie musiałeś łamać każdej kości w jego ciele.
A teraz wynoś się stąd.
- Będziemy oglądać na zewnątrz. - Na następny.
Pokonaj to!
Wejdź, Charlie.
Mam nadzieję, że wszystko gotowe na naszą małą lekcję arytmetyki?
- Mam nadzieję, że się nie spóźniłem, bo... - Bynajmniej.
Gdybyś był minutę wcześniej
byłbyś o kilka minut za wcześnie.
Przepraszam, że musiałem przyjść wcześniej.
Mam nadzieję, że się nie bałeś. Mam na myśli przebywanie tu samotnie przez tak długi czas.
Wiesz, nigdy nie jesteś sam, z sową, nietoperzem,
Lelek.
Tak tak. Caprimulgus europaeus , czyli koziołek.
Mam nadzieję, że twój pierwszy dzień nie był zbyt trudny
z tymi dwoma ludzkimi myszołów przebranymi za uczniów.
- Mam na myśli Bassermanów. - Nie nie nie.
Nawet o tym nie myśl. Ach, ach, ach, to jest przyjaciel.
Jak to było?
Byli nawet bardzo pomocni.
Ulżyło mi, że to wiem, ze względu na wszystkich zimnokrwistych rzezimieszków, jakich kiedykolwiek znałem
na jawie lub w moich snach, biorą topór.
Nie nie nie nie!
Mam dziwne wrażenie, że rozmawiasz z kimś innym.
Ale wiem, że nie możesz, bo najwyraźniej jesteśmy sami.
- Ale i tak mam to dziwne uczucie. - Może coś, co jadłeś.
Strix vulgaris lub Bubo virginianus .
Jeśli to wielka sowa rogata, prawdopodobnie widzi cię ze swojej grzędy,
i mówi nocy, jaka jesteś piękna.
To bardzo miło z twojej strony, Charlie.
Ale jeśli mamy rozmawiać w tym stylu, wybierzmy się na mały spacer.
Słyszałeś to?
Nie, co?
Felis concolor , amerykańska puma. Zabrzmiało to prawie tak, jakby...
Tu jest.
- Znowu to samo. - Och, nic nie słyszałem.
Musisz być trochę głuchy. Jest praktycznie w tym pokoju.
To niedźwiedź! Ursus amerykański .
- Niedźwiedź? - To niedźwiedź, nie mysz.
Cóż, przygotowuję się do biegu.
Zaraz, zaraz, jak to mógł być niedźwiedź?
- Nie dowiemy się. - Nie możemy być śmieszni.
- Nie przeszkadza mi to. - Gdzie jest twoja broń?
Tuż na biurku. To znaczy nie wiem gdzie to jest.
- Rozumiem. - Może cię ugryźć.
Pospiesz się.
Miałem zupełnie inne plany na dzisiejszy wieczór.
Chyba miałeś.
Co to było?
To niedaleko szkoły. Ktoś musiał zastrzelić tego niedźwiedzia.
- Pospiesz się. - Jesteś tego pewien...
Jestem pozytywny. Pospiesz się.
Spróbuj uderzyć mnie kamieniem, dobrze?
Ty mały brudny borsuku.
Lepsi mężczyźni, niż próbowałeś...
- Czy to nie są... - Chłopcy z Basserman.
Czy oni nadal oddychają?
Nie sądzę.
Biedne małe pieski, nie były takie złe.
Jak myślisz, kto mógł ich zabić?
Nie żeby wiele osób nie miało ku temu wystarczających powodów.
Chyba tak.
Zrobiłeś? Przez cały czas miałeś ze mną rację.
Ja wiem. Mam na myśli, w pewnym sensie,
Jest wielu rzeczy, których nie rozumiesz, Charlie.
Lepiej pójdźmy i powiedzmy komuś. Chyba szeryf.
Nie żeby to teraz coś dało.
Nie rozumiem.
Wiem, że nie. I pewnego dnia ci to wszystko wyjaśnię.
Tylko nie każ mi teraz tego wszystkiego wyjaśniać. Czuję się chory.
Teraz, tylko minuta, tylko minuta. Zbierzmy się tutaj.
Wszyscy mówią na raz.
Poprowadzę dochodzenie, jeśli ci to nie przeszkadza, Julius.
Oczywiście, szeryfie.
To znaczy, nie mamy tu aż tak wielu strzelanin.
Chciałem tylko być pomocny.
Wiem, ale musimy podejść do tego logicznie.
Kto w mieście chciałby strzelać do Basserman Boys?
Praktycznie każdy.
Co to za straszna katastrofa, którą słyszę?
Jakie nieszczęście?
To byli mali Basserman Boys, rozwaleni na kawałki
jakaś osoba lub osoby nieznane.
Drodzy mali chłopcy Basserman.
Czy nie przesadzasz trochę?
Doktor Schultz poszedł sprowadzić ich ciała.
Czy mieli matkę?
Pochowałem ją.
A gdzie, powiedziałeś, były te „zwłoki”?
Przed budynkiem szkoły.
Połowa na ganku, połowa poza gankiem, prawda?
Zgadza się.
Jeden z twarzą skierowaną w dół, drugi z twarzą skierowaną w górę.
- Prawda? - Zgadza się.
- Nie ma ich tam. - Nie ma ich tam?
- Absolutnie nie. - Skok do Jerozolimy.
Wiedziałem, że powinienem sam tam pójść.
Za każdym razem, gdy powierzam ci cokolwiek, ja...
Słuchać! Jeśli powiem, że trupów tam nie ma, to nie ma trupów.
Delicti lub jakikolwiek inny rodzaj.
Jedyne co znaleźliśmy to to.
Teraz stawiasz na nim odciski palców.
Może mam to ogarnąć zębami, jak pies?
Czy to nie jest ta broń, którą ci daję, Charlie, gdy miałeś 21 lat?
że nigdy nie nauczyłeś się strzelać?
- Teraz zajmiemy jakieś miejsce. - Tak, ale ja...
On mi to dał.
- Och, ho. - Och, ho, co?
Teraz wstrzymaj konie, Ike.
To jest śmiercionośna broń.
Jaka broń?
Przestań seplenienie, dobrze? Nie mogę cię zrozumieć.
Zabiłeś moich chłopców, co?
Najpierw złamałeś serce mojej żonie,
potem próbowałeś wypędzić mnie z miasta, a teraz zabiłeś moich chłopców?
Kto to zrobił?
No dalej, wypluj to!
Miej na nich oko, bo zaraz by mnie zastrzelili.
Nie spuszczaj włosów, Gus.
Czujemy się z tym tak samo źle, jak ty, tak samo.
Możesz uratować tę bzdurę. Kto zabił moich synów?
- Teraz, chwileczkę. - Zamknij się, ty.
Tego właśnie próbujemy się dowiedzieć, Gus. Po to tu jesteśmy.
Gdzie oni są?
Nie musisz próbować ich przede mną ukrywać.
Sam je pochowam.
I pochowam część z was, jeśli nie powiecie mi, kto to zrobił.
- To jest dobre. - Zamknij gębę!
Nie wiemy, kto to zrobił, Gus.
Teraz nawet nie wiemy, gdzie są ciała.
Mój syn je widział i badał w szkole, ale teraz ich nie ma.
Co masz na myśli, mówiąc, że ich nie ma?
Dlaczego mają zniknąć?
Co to za historia o kutasie i byku?
Poczekaj minutę.
Dlaczego próbujesz je przede mną ukryć, pijany myszołonie?
- Gdzie są moi synowie? - Zabierz ode mnie ręce.
Co jest w Tobie takiego świętego?
Dlaczego syn pana Hinglemana jest o wiele lepszy od synów pana Bassermana?
Nie wolno ci podnosić rąk na syna pana Hinglemana.
Ale synowie pana Bassermana,
Można je wyjąć i zastrzelić jak psy.
a następnie wyrzucić je na stertę pomyj.
Czyja to broń?
Czy to właśnie to zrobiło? Czyja to broń?
Och, nie ekscytuj się, Gus.
- Zaraz, chwileczkę, panie Basserman... - Co pan na to powie?
- Zostaw ją w spokoju. - Ty chory mały...
Bardzo mi przykro, panie Basserman. Nie znałem zbyt dobrze twoich chłopców,
Właśnie dzisiaj ich spotkałem. Ale lubiłem je, naprawdę.
I... to jest moja broń.
Och, prawda?
- Zabierz ręce od tej pani. - Jaka pani?
Dlaczego, ty pijany draniu. Dałem jej broń.
Och, zrobiłeś to, prawda?
Wynoś się stąd, ostrzegałem cię.
Będziesz, prawda?
Przestań! Wsiadaj ode mnie.
Co tu się dzieje?
Rozkazuję ci się zatrzymać.
Bądź ostrożna, pani...
Zejdź mi z drogi.
Uważaj!
Żałosna sprawa, kontynuuj...
...każdy, kto potrafi trzymać broń.
Gdzie oni są?
...przed domem.
Pospieszcie się, panowie, pospieszcie się.
Pospiesz się!
Po co to całe strzelanie?
Tak, możemy też strzelać?
- Chyba tak. - Och, dobre żelki.
Och, poczekaj chwilę.
O co chodzi?
O co chodzi? To przez ciebie kręcimy.
Co masz na myśli, mówiąc, że jesteście martwi, wy, małe, brudne szczury?
Żeby do nas nie strzelał.
Cały czas tam stał
kiedy przyjdziesz ty i Charlie Hingleman.
Kto tam stał?
Ten wielki Blackie.
- Kiedy tam byłeś? - Tak.
Zamierzał rozwalić nas na kawałki.
Na kawałki.
Więc przestaliśmy oddychać.
O co chodzi z tą strzelaniną? Gdzie jest walka?
Tutaj, bracie.
Jakbyście już go mieli.
Po prostu strzel przez tamto okno. Masz broń?
- Musiałem to zgubić. - Masz, weź jednego z moich.
Po prostu strzelaj przez to okno, dokładnie tam.
Uderzaj we wszystko, co widzisz.
A teraz przygotuj tego konia.
Przestań strzelać.
Zatrzymywać się! Przestań strzelać, panie Hingleman. Patrzeć!
Patrzeć! Patrzeć!
- Cichy. - Zatrzymywać się!
Co to jest? Zamknąć się.
Słuchać. Popatrz tutaj.
Przestań, przestań.
...będzie słup, więc chodź.
Jak się masz?
Teraz,
podnieś tę rzecz i trzymaj ją przed nami, jeśli możesz.
Pospiesz się.
Dobrze, dobrze.
Masz syna, co?
Zabierz go na strych i powieś przez okno.
I daj im coś do strzelania.
Jak chcesz, żeby go powieszono, Gus? Do góry nogami, na jego- jak?
O co chodzi ze zwykłym sposobem?
Zabrali moje. Syn za syna.
- Zwiąż go. - Chodź, ty.
Pospiesz się.
Sprowadzimy Charliego z powrotem albo zabijemy całą bandę.
Kto będzie strzelał? Nie jestem aż tak dobry.
Zrobię strzelaninę.
- Och, byłeś, możesz? - Powiedziałeś to, mogłem.
No dalej, ptasi mózgu. Pospiesz się.
Czy mógłbyś?
- Pospiesz się. Pospiesz się, dobrze? - Tylko minutę.
- Och, nie, Hilda, ja byłem... - Nieważne.
Hej, poczekaj chwilę. Po co do niej strzelamy?
Jej? Ten bimbo zaczął wszystkie kłopoty.
Poczekaj minutę. Jestem-Muszę być po złej stronie.
Och, jesteś, prawda?
Och, zrobiłbyś to, prawda?
Uspokój się, dobrze, kolego? Spokojnie.
Nie zastrzeliłbyś mnie z zimną krwią jak szczura, prawda?
Och, tak, zrobiłbym to.
Wytnij to, dobrze?
Nie myślałeś w ten sposób o ludziach tam. Weź to!
Zrobiłbyś to, prawda? Zrobiłbyś to, prawda?
Hej!
O co chodzi, szefie?
Złapałem szpiega. Tylko uważaj, co z nim zrobię.
No dalej, miej to już za sobą.
Nie powinienem tego robić, szefie. Powinieneś wieszać szpiegów.
Czy jesteś?
Tak jest bardziej niehonorowo.
- Oh. - Dlaczego tego nie dokończysz?
W takim razie podnieś go i powieś na drugim.
Musimy zrobić wszystko właściwie.
- Co to jest? - Gdzie?
Tam, prosto z poddasza stodoły.
Charlie!
- Daj mi tę drugą broń. - Spieszyć się. Szybciej szybciej.
- Nadchodzi kolejny. - Gdzie?
Czarnuchu!
- Pospiesz się, Hilda. Spieszyć się. - Zamknąć się.
Spokojnie, Freddie. Stały. Masz mnóstwo czasu.
Uduszenie zajmuje człowiekowi kilka minut.
Nie pociągaj za spust, kochanie.
Zrób tak, jak powiedział dziadek. Ściśnij dłoń,
ściśnij całą rękę jak worek trupów...
Wspaniale, Hildo!
A teraz dla ciebie, szczurze!
Spokojnie, teraz. Po prostu miłe, łatwe ściśnięcie jak worek pełen trupów...
Wszystko w porządku, chłopcy?
Charlie! Charlie!
Połóż to tutaj.
A ty, szczurze.
Otwórz oczy, dobrze?
Mówię ci, że się zepsuło. Nikt nie potrafił tak dobrze strzelać.
Otwórz oczy, Blackie.
Albo wystaw język, albo zrób cokolwiek, dobrze?
Tylko po to, żeby dać mi znać, że żyjesz.
Zrobisz to?
Poczekaj chwilę, Gus. Czy to nie są twoi chłopcy tam na dole?
No i co z tego?
Czy nie o to właśnie walczymy?
Cóż, nie ma sprawy, jeśli tak nie jest. Zapomniałem.
Zrobię flagę.
Co robisz?
Jeszcze tylko jeden na szczęście.
Otworzyć. Otworzyć.
A jak się mają moi skaczący chłopcy?
A jak jest z tym?
Robienie gór z „kretów”, tak jak robią to wszyscy.
Wyobraź sobie, że zrezygnowałeś z kopalni złota dla takiego włóczęgi.
Co w nim w ogóle widzisz?
Nie wiem. Pewnie przez sposób, w jaki jego włosy kręcą się wokół uszu.
Chyba to tyle. Pewnie dlatego w ogóle się w nim zakochałam.
Chyba.
- Och, witam, panie Jorgensen. - Cześć.
Nie wiedziałem, że tam stoisz.
Jestem pewien, że cieszę się, że wyglądasz tak dobrze.
Dziękuję, czuję się całkiem dobrze.
Pani Jones.
Bardzo mi przykro, pani Jones,
ale wydawało mi się, że wybieramy się razem na małą wycieczkę.
Do miasta Rimpau.
Uważam, że strzelałeś za dobrze jak na Szweda.
Rozumiem pana, panie Jorgensen.
Powinieneś był zostawić ich obu w zawieszeniu.
Im więcej zrobisz dla tych włóczęgów, tym więcej w końcu otrzymasz.
Ale dlaczego musiałeś go zastrzelić, Freddie? Powiedziałem „strzelaj”.
Znowu przechyliłeś rękawicę.
Nie można było tego zrobić siekierą albo scyzorykiem?
Gdzie jest Blackie?
Nie wiem, chyba jego...
Czy ten homar w ogóle nie przyjdzie i nie zobaczy, jak to robię?
- Nie usiądziesz tutaj, madame? - Merci .
Merci Beaucoup .
Cześć kochanie.
Jak się czujesz, Freddie? Cieszę się że cię widzę.
Zamówienie w sądzie. Wszyscy wstają i zdejmują kapelusze.
Jak się masz, Wysoki Sądzie? Jestem pewien, że cieszę się, że cię widzę. Mam nadzieję, że czujesz się dobrze.
Czuję się świetnie. Nie mogłem się doczekać tej chwili.
Dlaczego nie spojrzysz, dokąd idziesz?
Patrzę, dokąd idę. Gdybym tylko miał mocniejsze okulary.
Odbierz swoje rzeczy.
Zamknij się, usiądź i siedź cicho.
A teraz miejmy już tę sprawę za sobą.
Nie chcę siedzieć dłużej niż to konieczne.
Wszyscy wiedzą, kto strzelał, kto został postrzelony,
w obu przypadkach oraz gdzie miało miejsce zarzucane przestępstwo.
Co mam na myśli, rzekomy? Więc wezwij swoich świadków.
Wysoki Sądzie, zanim ta sprawa potoczy się dalej,
Chciałbym poprosić Wysoki Sądzie o jedną przysługę.
No cóż, zrób to szybko.
Nawet nie będę próbował mówić Wysokiemu Sądzie
o wspaniałej odwadze, jaką wykazała się ta młoda kobieta
podczas gdy ten drugi Rube i ja wisieliśmy,
za nasze szyje na zewnątrz strychu tego bandyty.
Nasze oddechy przechodziły w krótkie spodnie. Nasze twarze zrobiły się fioletowe.
Nasze oczy wyszły na wierzch jak piłki bilardowe.
Nasze języki dotarły aż tutaj.
Ale ona szła dalej, poprzez lawinę kul,
deszcz ołowiu,
chłodno i spokojnie, i zestrzelił nas bez większego zamieszania, niż gdyby...
Strzelała do mnie.
Nie to miałeś na myśli, Wysoki Sądzie.
Byłbyś z niej dumny, tak jak ja.
A innym razem, kiedy zostałeś trochę uszczypnięty...
Trochę nacięty?
Masz talent do niedopowiedzeń, czyli...
Och, wiem, że bycie odbiorcą zawsze jest gorsze.
Właśnie tam też to dostałem. Powinieneś poczuć mojego odbiorcę.
Jestem tego pewien, Wysoki Sądzie. Ale to wszystko była pomyłka,
i jeśli ktoś jest winny, to ja jestem winien.
Bardzo szlachetne, ale donikąd cię nie zaprowadzi.
Nie spodziewam się tego, Wysoki Sądzie.
Próbuję tylko powiedzieć Wysokiemu Sądzie prawdę,
i poproś o jedną przysługę,
zanim zbierze się sąd i ta nieszczęsna młoda kobieta...
Sąd jest już zwołany.
A ty okazujesz się niezłym gadułą.
Jeśli myślisz, że uda ci się przekonać tego blond zabójcę do zdania,
nadchodzi kolejna myśl.
Ponieważ wsadzę ją do lochu tak głębokiego i pełnego szczurów,
że kiedy pójdą jej szukać, znajdą wszystko
to mała wiązka kości i worek wysuszonej skóry.
Wiem o tym, Wysoki Sądzie.
Wiem, co zamierzasz zrobić.
I nawet nie próbowałbym zmieniać zdania Wysokiego Sądzie,
bo wiem, że tego nie da się zmienić.
Proszę tylko, zanim jej to zrobisz,
dajesz mi jedyną szansę na zadośćuczynienie,
i pokazać, jak szczerze do niej czuję.
I dołącz do nas w świętym związku małżeńskim.
Dołączycie do świętego małżeństwa?
Dlaczego, brudny- cóż, co wiesz?
Och, nie, nie musisz.
Nie wyciągniesz jej z tego niczym tak prostym.
Wiem, że Wysoki Sądzie trudno to zrozumieć.
Ponieważ w porównaniu do ludzi takich jak Wysoki Sądzie...
Prawdopodobnie wyglądamy na okropnych ludzi.
Mam na myśli bycie hazardzistą i głupcem.
I piosenkarze, i takie tam.
Ale, ale głęboko, Wysoki Sądzie...
Jesteśmy tacy sami jak wszyscy inni, Wysoki Sądzie.
Marzymy o małych, białych domkach.
Wokół nich biegły małe białe płotki.
W półmroku.
Chciałem powiedzieć światło księżyca, Wysoki Sądzie.
Zmierzch jest równie dobry, nie bądź wybredny.
I świerszcze ćwierkające na drzewach.
I nie zapomnij tupotu małych dziecięcych stópek.
Och, nie, Wysoki Sądzie.
Szalejemy na ich punkcie.
Mnóstwo ich.
Maluje bardzo ładny obraz.
Myślisz, że naprawdę zniósłbyś ten długi łyk atramentu?
Och, och, nie jest taki zły, Wysoki Sądzie. Nie jest taki zły, na jakiego wygląda.
Mam na myśli, że w głębi duszy jest tak prawdziwy i wierny jak...
Jak trąbka za dwa dolary.
Nie idź dalej. Łamiesz mi serce.
I przypuszczam, że jesteś szaleńczo zakochany w tej torbie pełnej kłopotów.
Mam na myśli oczywiście głęboko w dół.
I starają się ją kochać, szanować, chronić i wspierać
w stylu, do którego zupełnie nie jest przyzwyczajona.
Odpowiedz tak lub nie.
Nie jest taka zła, Wysoki Sądzie. Mam na myśli głęboko w dół.
Jestem tchórzem, że to zrobiłem, i prawdopodobnie będę tego żałować do końca życia,
ale ja rozważam, tylko rozważam, pamiętaj,
W tym przypadku wyrok w zawieszeniu i...
Och, Wysoki Sądzie.
Zamknij się, wystarczająco dużo o tobie słyszałem.
Czy ktoś ma w domu pierścionek?
Och, Wysoki Sądzie.
Możesz wziąć moje.
Już tego nie potrzebuję.
Przepraszam .
Ojej, to strasznie miło z twojej strony.
To nic.
Nie mam nic do zapamiętania i nie chcę niczego pamiętać.
Przyszło z Paryża, na szczęście.
Och, to strasznie miłe z twojej strony.
Kochanie, tu LaBelle Bergere.
- Jak się masz? - Jak się masz?
Jesteś szczęśliwą dziewczyną.
Chyba jestem, głęboko w środku.
Przystojny pies.
Chyba tak, jeśli spojrzysz na niego we właściwym świetle.
- I co za tancerz. - Tak.
A skąd wiesz?
Och, skąd mam wiedzieć?
Można sobie wyobrazić takie rzeczy, prawda?
Nie, z nim nie możesz.
Więc w taki rodzaj pokera grasz, kiedy ja spędzam noc w tykwie.
Poczekaj chwilę, kochanie, spędziłem tylko trochę czasu.
Tak, teraz wiem z kim to przekazywałeś,
ty dwulicowy, potrójny...
Teraz uspokój się, dobrze, kochanie?
Teraz poczekaj chwilę. Czy to jest jakiś sposób...
Przestań, dobrze, kochanie?
A co do ciebie, zezowałeś...
Poczekaj chwilę, kochanie.
Och, gdybym tylko miał broń.
Uważaj!
Przestań, Freddie.
- Nie odrobiłeś lekcji? - Daj mi tę broń.
Przestań. Porządek w sądzie!
Nie dawaj jej tego, szeryfie, nie dawaj jej tego.
Uważaj!
Porządek w sądzie!
Pozwól mi to mieć.
Trzymaj!
Uważaj! Uważaj!
Uważaj!
Powiedz, że tak nie jest.
Powiedz mi, że to się nie wydarzyło.
Jeśli chodzi o niego, nigdy nie przegapisz.
O nie. NIE.
No cóż, znowu to samo. Zawsze powtarzam, że trzy razy na szczęście.
♪ Och, ta piękna blondynka z Bashful Bend, ♪
♪ nigdy nie nauczyłem się mieć przyjaciela. ♪
♪ Dawała im początek, a na koniec strzelała, ♪
♪ zastrzel ich w końcu, ♪
♪ ta bezkompromisowa, bezkompromisowa, sześciostrzałowa piękna blondynka, ♪
♪ ta piękna blondynka z Bashful Bend. ♪
Downloaded from subtitlesnest.com