Mga subtitle ng explosiveskull
[SARADO ANG PINTO]
Kamusta ang speech ko?
Ikaw ay napakatalino.
- ANNE: Nabulalas ba ako? - Hindi ka nagbibiro.
Alam ko. Iyon ang labis na nakakabahala tungkol dito.
- Ang pag-iisip na bigla kong ginawa. - Hindi.
Sarah, dapat kamustahin mo ang mga maliliit.
Hindi. Ito ay kakila-kilabot.
ANNE: Please.
SARAH: Hindi.
Mahal kita, pero hindi ko gagawin yun.
- ANNE: Kung mahal mo ako... - Love has limits.
Hindi dapat.
[KEYS JINGLING]
[LOCK TURNING]
Hindi ka nagbibiro, ngunit ikaw ay baliw.
Binibigyan ako ng palasyo?
Matagal na akong may gustong ibigay sa iyo.
Tila ang perpektong pagkakataon na nanalo ang Marlborough.
Ito ay isang napakalaking pagmamalabis, Gng. Morley. Kami ay nasa digmaan.
Nanalo tayo.
Hindi pa ito tapos. Dapat tayong magpatuloy.
Oh.
Oh, hindi ko alam iyon.
[CROW CAWING]
[PAG-PALAGOT NG KLASSIKAL NA MUSIKA]
[KUMUNOK SA PINTO]
[Mga yapak]
BABAE: Kumuha ka ng isang pirasong tinapay.
At pagkatapos ay dadalhin ka ni Sally upang maglinis at pagkatapos ay sa Her Ladyship.
BABAE: Mabaho itong putik.
SALLY: Dumilat sila sa mga kalsada dito.
Political commentary, tawag nila dito.
Dumaan dito.
Linisin mo ang sarili mo.
Maraming salamat.
- [BILLIARDS BALLS CLACKING] - [INDISTINTCT CHATTER]
Lady Marlborough.
Hindi ko alam na dito pala natapos ang bagong imburnal.
Ako ito, Abigail.
Mahal kong pinsan.
May sulat ako mula sa aming tita...
at...
Paumanhin, hindi ko sinasadyang magpresenta bilang isang...
Nahulog ako sa isang karwahe.
[SHRIEKS]
At hinihila ng isang lalaki ang kanyang...
Bale ang lalaki.
Ang sulat ng tita namin.
[LILIPAD NA HUNING]
Mga kaibigan mo?
Ako ay humihingi ng paumanhin.
Pangalan mo, babae. Kung tayo ay dugo, pangalanan ito.
- Hindi ko? Abigail Hill. - SARAH: Ang Somerset Hills?
Ang nabaliw at sinunog ang sarili niyang bahay, siya mismo ang nasa loob nito?
Nawala ang lahat ng kanyang pera sa whist.
Walang tumataya sa whist.
Ang aking tiyuhin ay isang uri.
ABIGAIL: Humihingi ako ng paumanhin sa aking hitsura.
Dinala ako ng staff dito. Isang hindi nakakapinsalang kalokohan ng ilang uri, pinaghihinalaan ko.
SARAH: At gusto mo...
Sana ako ay matrabaho mo dito...
bilang isang bagay.
Isang halimaw para paglaruan ng mga bata, marahil?
Oo, kung gusto mo.
[UNGGOL]
[TUMITI]
[PAG-PALAGOT NG KLASSIKAL NA MUSIKA]
[BELL RINGS]
[MUFFLED CHEERING]
[PAGPATULOY ANG PAGPAPAYAG]
[TUMIGIL ANG PAGPAPAYAG]
[MUSIC FADES]
Isang palasyo.
Mukhang galit ka sa swerte ko
at akala ko magkaibigan tayo.
Nagdududa talaga ako na nagawa mo ang pagkakamaling iyon.
Actually nang-aasar lang ako. Akala ko makikita mo yun.
Hindi ito tatayo.
Buweno, ito ay kung itatayo ko ito gamit ang pinakamahusay na mga manggagawa sa lupain.
Umaasa ako na ito ay tumayo ng 100 taon
bilang simbolo ng magiting na tagumpay ng aking asawa.
Makinig, pinupuri ko ang magiting na tagumpay ng iyong asawa,
ngunit kung isasaalang-alang ang hindi magandang kalagayan ng kaban ng bayan,
parang bagay na dapat kunin ng reyna ang payo mula sa kanyang tapat na pagsalungat.
Oh, ngunit pagkatapos ay nawala ang kasiya-siyang elemento ng sorpresa.
Puki!
LALAKI: Nagawa na naman ni Horatio.
Punong Ministro, kailangan nating pag-usapan kung sino ang pupunta sa Pranses
kasama ang panukalang kasunduang pangkapayapaan.
Hindi natin kailangan ng panukalang kasunduan sa kapayapaan.
Tinatakasan natin sila.
Kaya pagbibigyan nila tayo.
Ang isang labanan ay hindi mananalo sa digmaan.
Idinaos ko ang aking partido nang sama-sama, bilang kaming mga may-ari ng lupain
mahalagang binayaran ang buong digmaang ito...
At nagpapasalamat din kami.
...habang ang mga mangangalakal ng lungsod ay nagpapayaman mula rito.
At gayon pa man hindi ko nakikita ang iyong taba tweedy patay
kapag tumingin ako sa larangan ng digmaan.
Wala na kaming pera. Ang punto ko.
Ang mga Pranses ay pinarurusahan, ngunit hindi natalo, Harley.
Dapat natin silang sirain.
Idemanda sila para sa kapayapaan
may mga wasak na puso at namamalimos.
- Ang sweet ng asawa mo, Marlborough. - Matamis at tama.
Hindi ako makasang-ayon. Dapat nating dalhin ito sa reyna.
Kung gusto mong mag-ayos ng oras, Lady Marlborough.
SARAH: Oo naman.
[SNORING]
[UBO ANG BABAE]
[EXCLAIMS]
Handa na ako para sa Russian ambassador.
Sino nag make-up?
Nagpunta kami para sa isang bagay na dramatiko. Gusto mo ba?
Mukha kang badger.
Oh.
SARAH: Iiyak ka ba? Talaga?
Well, ano sa tingin mo ang hitsura mo?
Isang badger.
Sa tingin mo ba ay makikilala mo ang delegasyon ng Russia na ganyan ang hitsura?
Hindi.
Ako na ang bahala.
Bumalik ka na sa mga kwarto mo.
Salamat.
Nakatingin ka lang sa akin? ikaw ba?
Tingnan mo ako! Tingnan mo ako!
How dare you? Ipikit mo ang iyong mga mata!
SALLY: Hello.
Kamusta.
Sinabi ni Mrs. Meg na mag-scrub ka sa sahig
hanggang sa makita niya ang walang ngipin at matabang mukha nito.
Paumanhin.
[HIGAS]
Baka kailangan mo ng guwantes.
Delikado si Lye. Masama itong nasusunog.
[EXCLAIMS]
[HUMANGAL]
[UTANGHING SAKIT]
ANNE: Sarah!
Nandito ako.
Ikaw! Kunin ang kahon ng bendahe sa istante.
Inatake ng gout ang reyna. Magmadali!
[CIES]
SARAH: Mrs. Meg, brandy.
ANNE: Masakit.
SARAH: Aking mahal, alam ko.
[MOANS]
Pinsan, ang baka.
SARAH: Magkwento ka.
hindi ko kaya.
Ow!
SARAH: Dahan-dahan.
- ANNE: Hindi ko kaya. - SARAH: Oo, kaya mo.
Pinsan, simulan mo nang magbalot.
Lahat ng iba, umalis na kayo.
[BUTIG]
SARAH: Kung paano tayo unang nagkakilala. Sabihin mo sa akin na.
Ibinagsak ako ng kawawang Cheever boy
at nakahawak siya sa akin at naglalaway ng laway sa mukha ko.
SARAH: Baboy pa rin siya. Tapos ano?
[NAHUMUHOT si ANNE]
ANNE: Tapos may narinig akong yabag.
Mabilis na yabag.
Ay, ay!
[BIRDS CHIRPING]
At nakita ko itong pink na sapatos na tumatakbo papunta sa akin.
At pagkatapos ay nawala sila.
At may narinig akong kaluskos.
At pagkatapos ay nahulog siya sa akin.
[UMIGIT si ANNE]
At hinawakan mo ang kamay ko at sinabing, Hello. Ako si Sarah.
Nababalot ka ng laway. Hugasan na kita.
[SUMIGAW si ANNE]
SARAH: Naalala mo ba kung paano nakasabit doon ang panga niya?
ANNE: [TUMAWA] Ako.
- SARAH: Kailangan mong subukang matulog. - [UMIGIT si ANNE]
SARAH: Pwede ka nang umalis.
- ANNE: Wag mo akong iwan! - SARAH: Ayoko.
- Nandiyan ka pa ba? - Oo.
[MUFFLED CHATTER]
ABIGAIL: Para sa reyna. Agad naman itong inutusan ng doktor.
Ito ay isang bagay ng matinding pangangailangan ng madaliang pagkilos.
Natutulog siya.
Sasabihin ko ba sa doktor na inilagay mo sa panganib ang kalusugan ng reyna
at hayaan mong rue ang ramifications?
Ano ang ibig sabihin ng ramific...
Ibig sabihin hahampasin ka niya.
[BUKAS ANG PINTO]
Anong ginagawa mo?
ABIGAIL: Ito ay peleatis, ang damo.
May pinutol ako kaninang umaga.
Binabawasan nito ang pamamaga at pamamaga.
Akala ko makakatulong ito sa reyna.
Hindi ka pwedeng maglakad-lakad lang dito.
Bakit ka pinalampas ng footman?
Hindi niya kasalanan. Nagsinungaling ako sa kanya.
FOOTMAN: Ang punong ministro at si G. Marlborough.
Gusto ko lang siyang tulungan. Tila labis siyang nagdusa.
Footman. Ibaba mo siya.
Sabihin kay Mrs. Meg na tatanggap siya ng anim sa birch. Pumunta ka.
Ito ay peleatis, ang damo.
Anne, dapat magfocus ka.
MARLBOROUGH: Tinitipon namin ang aming mga pwersa dito. Ang misa ng mga Austrian dito.
ANNE: Aling bansa ulit yun?
SARAH: Makinig ka. Marlborough.
MARLBOROUGH: Ito ang bayan ng Lille,
sa isang lambak sa France.
Hinihikayat namin sila sa pamamagitan ng pagpapadala ng isang maliit na puwersa para makipag-ugnayan sa kanila.
Hinahabol nila.
Bumaba kami sa mga numero mula sa itaas.
- LAHAT: Pakinggan, pakinggan! - Pakinggan, pakinggan! Ito ay isang mahusay na plano.
Queen Anne, pumayag ka ba?
Inaasahan ng mga tao na matatapos na ito.
Buweno, lahat tayo ay nais na matapos ito, ngunit ang pagnanais ay hindi ito magagawa.
Maaari tayong magdemanda ng kapayapaan, ngunit hindi natin ito makukuha.
Nakakatulong ito.
- Ano? - May nakapapawi sa aking mga binti,
inaalis nito ang paso. Ano ito?
Oh, herbs, ng ilang uri.
ABIGAIL: Please, please.
Ano ang nangyayari? Gawin mo siya sa kamalig,
kung ano yun, wag sa kusina ko.
Ang kanyang Ladyship ay nagsabi ng anim na birch para sa isang ito.
[ABIGAIL WHIMPERS]
[SIGAW]
[CIES]
SARAH: Tumigil ka.
Pakawalan mo siya.
Sumama ka sa akin.
[HUMANGIN]
Kaya, marahil ikaw ay masyadong mabait para sa iyong sariling kapakanan.
Ito ay sinabi.
Na humahantong sa katangahan.
Medyo naaliw ang reyna, kaya nagpapasalamat ako.
Bibilhan mo pa ako ng mga halamang iyon
at hindi na muling lumampas sa hakbang.
Laging mataas ang sinasabi ng tatay ko tungkol sa iyo.
Nagustuhan ko ang iyong ama.
Siya ay may alindog upang masunog.
Then I guess ginawa niya.
Malayo ang bagsak mo.
Noong 15 anyos ako, natalo ako ng tatay ko sa isang laro ng baraha.
Hindi ka seryoso.
Ito dito.
ABIGAIL: Labis siyang nagalit tungkol dito.
Umalis sa kagubatan na walang iba kundi isang scullery maid
at isang dosenang bote para sa aliw.
SARAH: At pumunta ka?
ABIGAIL: Nais kong gawin ang tama ng aking ama.
Ang utang ay sa isang lalaking Aleman na hugis lobo na may manipis na titi.
Sa kabutihang palad, nagawa kong kumbinsihin siya na ang isang babae ay may dugo sa loob ng 28 araw sa isang buwan.
[TUMITI NG TAHIMIK]
Anong nangyari sa kamay mo?
ABIGAIL: Ilan sa mga... kasamahan ko ay immune sa aking alindog.
[PAGPAPATUGOT NG KLASSIKAL NA MUSIKA]
Earl Stratford, huwag kang lalapit sa akin na umuungol ngayon
o dudurugin ko ang munting puso mo hanggang atay.
Madame Tournee. Maaaring nasa iyo ang badyet ng tapiserya na hiniling mo.
Gumastos ka pa ng isang sentimos at kukunin ko ang iyong mga kuko bilang kapalit.
TOURNEE: Merci.
Abigail, kumuha ng isang pinggan ng mga talaba na ipinadala sa ambassador ng Dutch.
Oo, Your Ladyship.
SARAH: Koronel Masham.
Lady Marlborough.
Sa Miyerkules sasakay ang reyna.
Oo, Lady Marlborough.
Gusto mo bang kumagat sa bago kong kasambahay bago ka umalis?
[MUSIC FADES]
[DUCK QUACKS]
Nandito ba dapat ang pato?
Pinakamabilis na pato sa lungsod.
Ang Horatio ay isang premyo na nagkakahalaga ng pagnanakaw. Hindi siya umaalis sa tabi ko.
Ilayo mo siya sa akin, kung hindi, bubunutin ko ang atay niya at kakainin ko ng cornichon.
Kaakit-akit.
Dapat mong malaman na canvassed ko ang aking partido.
Hinihintay nila kaming magpahayag ng pagtatangka sa kapayapaan.
Dalawa nating ihaharap ang kaso sa reyna.
Oo, nasaan ang reyna? Isang oras na kaming naghihintay.
- FOOTMAN: Lady Sarah Marlborough. - Nandito ako.
HARLEY: Maaari ko bang ipaalala sa iyo na hindi ikaw ang reyna?
Hindi, pinadala niya ako para magsalita para sa kanya. Siya ay masama.
PRIME MINISTER: Anong sabi niya?
Ang Harley na iyon ay isang fop at isang prat
at amoy tulad ng vajuju ng isang 96 taong gulang na French whore.
Oh?
Well, I really doubt na nag-quote ka.
Siya ay nagpasya na magpatuloy sa digmaan.
Nararamdaman niya ang panibagong tagumpay
ay maglalagay sa amin sa isang mas malakas na posisyon para sa isang kasunduan.
Ang kanyang mga sulat.
HARLEY: At paano natin ito babayaran?
Doblehin ang buwis sa lupa.
Ito ay kabaliwan.
Ang digmaan na iyong ilalaban ay sa ating sariling kanayunan.
Siya ay umaasa sa iyo at sa iyong pag-ibig sa England upang hawakan ang Tories.
- May mga limitasyon. - SARAH: Ang pagmamahal sa iyong bayan?
Para sa akin, walang limitasyon iyon.
Ang aming huling farthing upang protektahan ang England kung kailangan namin.
HARLEY: At ang huli nating lalaki din?
Tingnan mo, nakatambak ang mga patay, gayundin ang mga hinanakit.
- O hindi iyon nababahala sa iyo? - SARAH: Pinalungkot ko silang lahat.
Sa aking puso, isang peklat para sa bawat isa, at ipinadala ko ang aking sariling minamahal kasama nila, nakahubad sa dibdib.
Kaya huwag mo akong turuan tungkol sa gastos.
HARLEY: Ang isang kasunduan ay makatipid ng pera at buhay. Isang panalo para sa lahat ng Englishmen.
PRIME MINISTER: Pumupunta tayo sa kanila after one victory, alam nilang natatakot tayo.
Mas marami tayong ibaon sa kanila, alam nilang meron tayo.
Nagpasya na ang reyna, Harley.
Hindi ako sang-ayon.
Marami. Gusto ko ng isang madla kasama ang reyna kung saan maaari kong sabihin ang aking kaso.
Sabihin mo sa akin. Mahilig ako sa comedy. May cake ba?
HARLEY: Ito ay isang kasuklam-suklam na pagbaluktot ng sistema.
Wala kang lugar dito.
Tumatakbo ang iyong mascara.
Kung gusto mong ayusin ang sarili mo,
maaari nating ipagpatuloy ito mamaya.
[GRUNTS]
SARAH: Kailangan mong magbayad para sa pagpapaayos niyan.
Mayroon kaming isang digmaan upang pondohan. Bawat sentimos ay binibilang.
PRIME MINISTER: Halika, matandang sitaw. Isa pang tagumpay.
[DUCK QUACKS]
PRIME MINISTER: Kailangan mo bang kuskusin ito?
Ang dignidad ng isang lalaki ang siyang pumipigil sa kanya sa pag-amok.
Minsan ang isang babae ay gustong magsaya.
PRIME MINISTER: Kailangan nating mag-ingat, Sarah.
Siya ay isang kapaki-pakinabang na kaalyado, ngunit isang mapanganib na kaaway.
SARAH: Pahiram ng kahit anong gusto mo.
Salamat.
At salamat sa trabaho.
Mayroon akong bagay para sa mahina.
FOOTMAN: Panginoon Marlborough.
MARLBOROUGH: Oras na.
SARAH: Dapat ligtas ka.
Hindi ka dapat maging tanga at matapang.
Maging matalino at ligtas, nakikiusap ako sa iyo.
Gagawin ko.
SARAH: Samahan mo ako ngayong gabi.
MARLBOROUGH: Kailangan kong matulog kasama ang aking mga tauhan. Ito ay tama lamang.
Nanaginip ako na ganito
napakaliit na French na puno ng dugo...
ay dala-dala ang ulo ni Marlborough sa paligid, pinapakain ito kay Brie.
Isa siyang dakilang sundalo.
Magiging maayos siya.
- mananaig tayo. - Siyempre gagawin natin, Mrs. Freeman. [TUMITI]
[UBO]
ABIGAIL: Paumanhin, Kamahalan.
Nakaramdam ako ng lamig sa pagpili ng mga halamang gamot para sa iyong binti.
- ANNE: Ikaw ba yan? - Abigail.
Mag-shoot tayo ng kung anu-ano.
- [BARIL] - [BIRD CAWS]
ABIGAIL: Nakakalungkot talaga. Sobrang ganda nila.
Itapon.
SARAH: Nakakasira ka talaga ng langit.
May itatanong ako sayo?
Basta aware ka na may baril ako.
Nakipaglaban ka nang husto para sa digmaang ito at ang iyong asawa ang nasa harapan nito.
Nanganganib ang kanyang buhay.
- Paano mo nagagawa iyan? - SARAH: Tama.
Kung hindi natin ito gagawin, mag-iipon sila ng puwersa at pupunta dito
pinutol tayong lahat sa loob ng taon.
Ikaw ay may matamis na disposisyon at dumanas ng mga suntok,
kaya hangarin ang kaligtasan at pabor higit sa lahat.
Kung mamatay siya?
SARAH: Hindi mo ba isinakripisyo ang iyong p*k* sa mataba na Aleman para iligtas ang iyong ama?
- Oo. - SARAH: Laging may presyong babayaran.
Handa akong bayaran ito.
- Ihagis. - [WGS FLAPPING]
[BARIL]
SARAH: Relax lang at pakay.
Kapag tumawid ito sa iyong mata, hilahin ang gatilyo.
Itapon.
SARAH: Perfect.
Gagawin pa kitang papatay.
MASHAM: Sinusundan mo ba ako?
Sabi ko, sinusundan mo ba ako?
Mukhang sinusundan mo ako, ginoo,
habang nasa harapan mo ako.
Ikaw yun nakita ko sa kabayo nung umaga.
Ako ay isang utusan. Saan ako kukuha ng kabayo?
Baka napanaginipan mo ako?
Marahil ikaw iyon,
at dapat ikaw ay hinubaran at latigo.
Naghihintay ako.
Sasakay na tayo di ba?
Pinapainit niya ang dugo ko.
Siya ang bago ni Lady Marlborough.
Sa totoo lang.
Interesting.
[Mga yapak]
HARLEY: Excuse me. Ilipat. pasensya na po.
- Kamahalan. Kay gandang makita ka. - [FESTIVE MUSIC PLAYING]
Mukhang naglaan ka pa ng pera
sa bangin na ang utos ng hangal na ito.
Ay, oo. Mananalo tayo. Sigurado si Sarah na mananalo tayo.
Buwis ito ng mga may-ari ng lupa. Wala kang ideya sa firestorm ng galit
nagpakawala ka sa kanayunan.
- Talaga? Galit ba sila? - Pinakamamahal na reyna.
ANNE: Paano mo gusto ang aking medyas?
SARAH: Maligaya.
napaka. Nagpapaliwanag lang ako sa reyna
ang pagkakamali ng buwis na ito. Pati na rin ang digmaan.
Dapat tayong magdemanda para sa kapayapaan.
Oh, Harley, nakakainis ka.
Para sa parliament yan.
Ang bola ay para sa pagsasayaw
at kinakain ang mga malunggay at puffs ng karne ng usa.
Nasubukan mo na ba sila?
Nahihirapan akong lumunok sa ngayon. Kamahalan...
Gusto kong tamasahin ang musika ngayon.
Ay, oo. Gusto ko ang musikang ito. Dapat sumayaw ako.
[MUSIC CONTINUES]
Itigil mo yan!
- Itigil mo yan! Tumigil ka! - [MUSIC STOPS]
- Ano ang nangyari? - Gusto kong bumalik sa aking silid ngayon.
Tumigil ka. Mr. Harley.
Sumasang-ayon ako na lumampas ako sa buwis para sa digmaan.
- SARAH: Ano? - Ito ay mananatili sa dati.
Kami ay iyong mga lingkod, aking reyna.
Anne.
Ako ay humihingi ng paumanhin.
ayos lang.
Bilisan natin?
- [ANNE CHEERS] - [SARAH GIGGLES]
[ANNE CHEERING, DISTANTE]
- [LAPIT ANG PAGPAPAYAG] - [BUKSAN ANG PINTO]
[NATAWA SI ANNE AT SARAH]
[PAWANG GIGGLE]
[ANNE humihingal]
Fuck me.
- [HAHALIKAN] - [HINGIN]
Abigail, hindi ba?
Opo, ginoo.
Nagnakaw ng libro, nakikita ko.
Aba, maaaring hubaran at hagupitin ang isa dahil doon.
Pinahiram sa akin ng aking maybahay.
Tatanungin natin siya?
- Hindi. - [MUFFLED LAUGHTER]
Hindi.
Halika at kumuha ng hangin sa gabi sa akin.
Kaya, dati kang babae, at ngayon ay wala ka na.
Isang piraso ng scullery scrap.
Napakalungkot.
Well, ako pa rin ang babaeng dati, sa puso ko.
Walang duda. Mahalagang magkaroon ng mga bagong kaibigan, hindi ba?
Oo.
Kung iyon talaga ang nangyayari dito,
at hindi nakatagong mga pagbabanta sa ilalim ng pagkukunwari ng pagkamagalang.
Iintindihin ko bang matalino ka?
May gusto ka.
Para kurutin ako?
Ipaubaya ko na sa kaibigan kong si Masham,
na lubusang tinamaan sa iyo.
Kaya, sabihin sa akin ang tungkol sa Lady Marlborough,
Godolphin, ang reyna.
May nangyayari ba?
Mahilig ako sa tsismis.
Ito ay isang kabiguan, alam ko.
ABIGAIL: [HINGA] Naging mabuti sa akin si Lady Marlborough.
Iniligtas niya ako.
Hindi ko sisirain ang tiwala niya.
Syempre. Pabor ka.
Ngunit ang pabor ay isang simoy na nagbabago ng direksyon sa lahat ng oras.
Pagkatapos ay sa isang iglap, bumalik ka sa pagtulog kasama ang isang grupo ng mga scabrous whores
iniisip kung kaninong daliri ang nasa puwet mo.
Hindi ka maaaring magkaroon ng masyadong maraming kaibigan sa korte.
Kailangan ko ng kaibigan, Abigail.
Isa na may cute na tenga at dilat na mata.
Madalas akong nabubulag sa baluktot na sitwasyon sa korte.
Bilang pinuno ng oposisyon, hindi ako dapat.
Gusto ko lang malaman ang anumang plano
Maaaring mayroon ang kanyang Ladyship, Godolphin, o ang reyna.
Hindi ko ipagkakanulo ang tiwala ng aking maybahay.
Oh, tingnan mo. Isang wren. Ang cute.
[GRUNTS]
ayos ka lang?
[HUMANGIN]
Anyway, isipin mo.
Walang pressure.
SARAH: Kailangan mong sabihin kay Harley na nagbago ang iyong isip tungkol sa buwis.
ANNE: Galit ba talaga ang mga tao sa buwis sa lupa?
SARAH: Mas magagalit sila kapag ang mga French ay nagso-sodomize sa kanilang mga asawa
at pagtatanim ng bawang sa kanilang mga bukid.
ANNE: Ang Tories ay hindi dapat sumakay ng magaspang, bagaman.
At higit na patay kung gagawin natin ito.
SARAH: Masakit mawalan ng lalaki,
ngunit hindi tayo maaaring maging kalahating loob dito
o makikita nila ang ating kahinaan at kukunin nila tayo
at libu-libo pa ang mawawala sa atin.
Wala para sa reyna.
Ano?
Hindi ka maaaring magkaroon ng mainit na tsokolate.
Ang iyong tiyan, ang asukal ay nagpapaalab.
- Abigail, iabot mo sa akin ang tasang iyon. - SARAH: Huwag.
Im sorry, hindi ko alam ang gagawin ko.
SARAH: Sige, ibigay mo sa kanya.
Pagkatapos ay maaari kang makakuha ng isang balde at isang mop para sa resulta.
Ibalik mo ako.
[PAG-PALAGOT NG KLASSIKAL NA MUSIKA]
Ipapahayag mo ang buwis sa parlyamento. Ako ang magse-set ng date.
[MUSIC FADES]
ABIGAIL: May sasabihin ako sa iyo.
SARAH: Sige na.
Lumapit sa akin si Mr. Harley
at hiniling sa akin na ipagkanulo ang iyong pagtitiwala
tungkol sa kung ano ang nangyayari sa pagitan mo at ng reyna at Godolphin.
Nakita ko.
At ano ang gagawin mo?
Hindi ako pupunta, obviously.
Hindi halata.
Maaari mong sabihin sa akin ang kanyang diskarte upang hikayatin ang aking pagtitiwala
at nagtatrabaho pa rin sa magkabilang panig ng kalye.
Ako ay isang taong may karangalan, kahit na ang aking istasyon ay hindi.
Kahit na ako ang huling naiwan sa kahabag-habag na lugar na ito,
Mananatili akong babae.
[TAWA]
Ang ganda mo kapag nagagalit.
Kaya ligtas ang aking mga sikreto sa iyo?
Lahat sila.
Mabuti.
Kahit na ang iyong pinakamalaking sikreto.
Abigail.
[HIGAS]
Kung nakalimutan mong i-load ang pellet,
ang baril ay pumuputok, gumagawa ng tunog, ngunit hindi naglalabas ng putok.
Ito ay isang mahusay na jape. Sumasang-ayon ka ba?
Oo.
Baka balang araw mag-iisip tayo ng gamit nito.
Minsan, mahirap tandaan kung na-load mo ang pellet o hindi.
Natatakot ako sa pagkalito at aksidente.
Sigurado akong mag-iingat ang mga tao.
[GAGGING]
[HINGA NG MALALIM]
SARAH: Beef, 12 guineas.
Cream.
Mrs. Meg, ang iyong cream bill ay kabalbalan.
Nililigo mo ba ito para makatulong sa almoranas mo?
Hindi, Your Ladyship.
HARLEY: Maaari ko bang suriin?
Syempre.
Ito ay perpekto, Lady Marlborough, gaya ng dati.
PAGE: [BULONG] Ang reyna. Ito ay medyo kagyat.
Mag sign off na tayo?
Syempre.
[PAG-PALAGOT NG KLASSIKAL NA MUSIKA]
Layunin ang mga flagstone.
Baka masira ng damuhan ang iyong pagkahulog.
Wala kang pakialam.
Ginang Morley.
- Pakiusap! - Hindi!
[CIES]
[MUSIC FADES]
ANNE: Sandali lang.
Hindi! Alisin ang araw. utos ko dito.
Ang isang tao ay dapat magpatakbo ng mga bagay.
Hindi ako pagkain.
Hindi ka makakain at makakain lang.
ANNE: Ngunit ikaw ay malasa at maalat.
[SQUEALS] Kung inihaw kita, makakagawa ka ng masarap na pagkain.
Napakahusay.
Pupunta ako at makita ka mamayang hapon,
at pwede tayong maglaro ng whist.
[Mga yapak]
[PAG-PALAGOT NG KLASSIKAL NA MUSIKA]
GODOLPHIN: Tanong sa amin ng oposisyon
- maging kalahati ang puso sa digmaang ito! - [MAINGAY, HINDI MATANGING CHATTER]
- Hindi kami! - LALAKI: Pakinggan, pakinggan!
Dapat nating isuot ang ating kalungkutan,
para sa England ay nagkakahalaga ng ating lahat,
at kailangan nating magdusa para sa kanya!
Mr. Harley,
kontrolin ang iyong rabble!
Ako, samakatuwid, ay nag-aanunsyo ngayon
- na, sa Her Majestys... - [MUSIC FADES]
Oras na, Mrs. Freeman. Itong fucking leg.
Para akong halimaw na umaatake sa akin. Putulin mo na ako, pwede ba?
ABIGAIL: Sa tingin ko ay hindi, Kamahalan.
Bakit ka nandito?
Pinadala ako ni Lady Marlborough, dahil isa akong mahusay na whist player
at siya ay hindi maiiwasang makulong sa negosyo ng estado,
ngunit narito pagkatapos ng pagmamadali.
Ito ang aking estado.
Ako ang negosyo ng estado.
Pinadala ba talaga niya sa akin ang katulong niya?
ABIGAIL: Kamahalan, hindi ako laging katulong.
Ako ay may pinag-aralan, nagsasalita ako ng Latin, Pranses.
Bumagsak ang pamilya ko sa mahirap na panahon.
- Pinsan ko din siya. - Ang lahat ng ito ay napaka-kaakit-akit.
Aalis ka, anuman, at sabihin sa kanya na pumunta.
Sila ay napakarilag.
Mga baby ko sila. Ilabas mo sila, pakiusap.
ilan sila?
ANNE: Labing pito.
Araw ni Hildebrand ngayon.
Alin siya?
Yung isa dyan. Mahiyain, pero matigas ang ulo.
ABIGAIL: Pwede ba?
ANNE: Gusto ka niya.
Nawalan ako ng 17 anak.
Ang ilan ay ipinanganak bilang dugo,
may mga walang hininga...
at ang ilan ay nakasama ko sa napakaikling panahon.
Oh, aking mahal.
Ngayon ay araw ni Hildebrand.
Yung araw na nawala ka sa kanya.
Oo.
Ang bawat isa na namamatay, kaunti sa iyo ay sumasama sa kanila.
Gusto mo ba akong samahan?
ANNE: Ay. Ang ganda ng cake.
Yum.
ABIGAIL: Gusto mo?
- ANNE: Delish. - ABIGAIL: Gusto mo.
ANNE: Hello, Sussy.
Maligayang kaarawan.
Halika na. May para sa iyo din.
Huwag kainin ang paa ni Mommy.
[KUMUNOK SA PINTO]
Anong damit.
Salamat.
Naisip ko na baka sobra na.
Naparito ka ba para akitin ako o halayin?
MASHAM: Ako ay isang maginoo.
Kaya, panggagahasa.
Hindi.
Hindi, ikaw ay...
Naintriga mo ako.
At ikaw, ako.
Naiintriga ako sa itsura mo sa ilalim ng lahat ng ito.
Gwapo ka.
No wonder tinatakpan mo.
Sino ka?
Walang ordinaryong maid.
Masasabing malayo na ang bagsak ko.
Maaaring sabihin na layunin kong mahuli ka.
Ow!
Baka payagan ko.
Ngayon magandang gabi, ginoo.
Progreso?
Uh... Siya, uh...
- Kinagat niya ako. - Oh.
Ang wig na ito ay katawa-tawa.
Ang isang lalaki ay dapat magmukhang maganda.
Hindi ako lubos na sigurado kung papayag siya.
Subukan muli sa iyong sariling paraan, matandang bata.
[PAGPAPATUGOT NG KLASSIKAL NA MUSIKA]
[MUSIC CONTINUES]
[MUSIC FADES]
SARAH: Paumanhin tungkol sa pagpapadala kay Abigail bilang kahalili ko.
ANNE: Siya ay ganap na sinta.
Kinuha talaga siya ni Hildebrand.
Kuneho ba yan?
Anne, masyado kang sensitive.
At ikaw ay masyadong masama at walang pakialam, ilang araw.
Kahit ilang araw, medyo maganda ako. Pag-isipan natin sila.
Anne.
Para kang bata.
ABIGAIL: Lahat yata ng panggagahasa ang pinakamahirap.
Ipinadama sa akin ang kanilang awa.
Na ako ay wala.
Hindi ka wala. Ikaw ay isang mahal na tao.
Salamat.
Napaka ganda mo.
Itigil mo yan. Pinagtatawanan mo ako.
Hindi ako.
Kung ako ay isang lalaki, iibigin kita.
- Ravish. - Tama na.
Ako ay humihingi ng paumanhin. Ako ay humihingi ng paumanhin.
[MUSIC PLAYING, DISTANTE]
Oh, tingnan mo.
[MGA BATA NA NAGPLARO NG MUSIKA]
Pigilan mo sila.
Ano?
Tumigil ka!
Tama na!
Tumigil ka!
Umalis ka na!
utos ko!
umalis ka na!
ayoko marinig!
- ABIGAIL: Kamahalan? - Ngayon kailangan kong magpahinga.
- Dapat ko bang... - Hayaan mo ako!
[PAG-PALAGOT NG KLASSIKAL NA MUSIKA]
[MUSIC CONTINUES]
Bigyan mo ako niyan.
- [BABY COOS] - [ANNE LAUGHING]
Salamat, Kamahalan.
[UMIIYAK si BABY]
Nasaan ako?
PAHINA: Kamahalan, nasa kanlurang pasilyo ka.
Huwag mo akong pagsalitaan ng ganyan!
[CIES]
ABIGAIL: Kamahalan.
- Stupid girl! Saan ka nanggaling? - ABIGAIL: Im sorry.
Ibalik mo ako.
[MUSIC CONTINUES]
[HIKLI]
[MUSIC FADES]
ABIGAIL: Siguro dapat sumayaw tayo.
Pinagtatawanan mo ako.
Hindi. Naniniwala lang ako na kaya mo.
Na magiging masayahin.
Gustong-gusto kong makipagsayaw sa iyo.
[NANGUHIT NG MGA PIGEON]
BOTH: Bumalik.
Magkasama. At i-click.
[GUN COCKING]
- SARAH: Ihagis. - [WGS FLAPPING]
- [BARIL] - Likod, harap, likod.
[GUN COCKS]
SARAH: Ihagis.
[BARIL]
Off sa kanyang ulo at off sa kanyang ulo.
[PAWANG TAWA]
[NANGUHIT NG MGA PIGEON]
- [GUN COCKS] - SARAH: Ihagis.
ABIGAIL: Iikot, iikot, iikot, iikot.
[TUMAWA SI ANNE]
[BARIL]
[WGS FLAPPING]
- [GUN COCKS] - [WGS FLAPPING]
[BARIL]
SARAH: 12-11 na.
Ang galing mo mag-shoot, Abigail.
ABIGAIL: Tinuruan mo ako ng mabuti.
Sana ay hindi mo nakita ang iyong oras sa reyna masyadong nakakapagod.
Ay, hindi naman. At kung ito ay magbibigay sa iyo ng pahinga, ako ay masaya.
- Nakatulog ka ba ng mabuti? - Parang shot badger.
Mahusay.
Ang reyna ay...
isang pambihirang tao...
kahit na hindi ito madaling makita.
Siya ay na-stalk ng trahedya.
Siya ay tila medyo kaibig-ibig.
SARAH: Hindi na kita papabigatan muli.
- Ako ay lubos na masaya na... - Alam kong ikaw ay.
Magagalit siya kapag hindi ako nagpakita kaagad.
Kunin ang iyong shot.
Itapon.
ABIGAIL: Labintatlo.
SARAH: Ang reyna?
Diretso ako doon.
Tinanong siya ng reyna...
Nagpadala ako ng ilang lobster. Akala ko makakarera tayo sa kanila tapos kakainin natin.
- Oh, hello. - Oh, hello.
Sana tatlo kayo.
Ipinatawag mo si Abigail para subukang pagselosin ako, sa tingin ko.
siguro.
[HIGAS]
Sasama sila sa mga ulang.
Natatakot ka?
[BUKAS ANG PINTO]
Oh, sa tingin ko ang isang moat ay isang masamang ideya.
Kaya lang... Masyadong makaluma.
Ang iyong lobsters, maam. Saan ko dapat ilagay ang mga ito?
Uh... dito.
[EXCLAIMS]
Kamusta. Tandaan mo ako?
ABIGAIL: Ginoong Harley.
Lagi mo akong hindi balanse.
HARLEY: So anong nangyayari?
Ang reyna at Lady Marlborough ay maghahabulan ng mga ulang at pagkatapos ay kakainin ang mga ito.
Gusto mo bang masuntok?
Ang reyna ay mag-aanunsyo ng pagdodoble
ng buwis ng mga may-ari ng lupa sa parlamento.
Nagbibiro ka ba?
Sa palagay ko hindi siya sigurado dito, bagaman.
Ngunit ang Lady Marlborough ay nagbibigay ng katiyakang iyon.
Oo.
At?
Yun lang.
Bakit pakiramdam ko hindi lang iyon?
Ginagawa ko sa abot ng aking makakaya.
Ako ay.
Sige, patayin mo na ang luha. Salamat. Magkaroon ng isang magandang gabi.
Maaari ba akong magsalita sandali, sa kasiyahan ng Kanyang Kamahalan?
Naway hikayatin ko ang silid na umungol ng isang malakas na hurray para sa Kanyang Kamahalan
sa kanyang napakatalino na desisyon na huwag itaas ang buwis sa lupa.
- CROWD: Hurrah! - HARLEY: Para sa pagdodoble
ng buwis ay magiging isang sakuna,
at ang mga patlang ay tumakbo sa dugo
habang ang kanayunan ay bumangon laban sa ating mga kaibigan sa lungsod,
para madagdagan pa ang pagtatambak ng mga patay ng ating mga anak na nasa larangan na ng digmaang ito.
Muli, sa ating reyna, para sa kanyang malalim na karunungan
sa pag-alam kung saan ibubunot ang linya sa pagkakaisa ng ating bansa.
Para walang puntong manalo sa digmaan sa ibang bansa
kung magsisimula tayo ng isa sa bahay.
- CROWD: Pakinggan, pakinggan! - CROWD: Hurrah!
HARLEY: Humihingi ako ng paumanhin sa pagkagambala, Kamahalan.
Ang sahig ay sa iyo, siyempre.
Inaasahan naming marinig kung ano ang iyong sasabihin.
[INDISTINTCT CHATTER]
[IMITATION NA TUNOG NG HAYOP]
[CLICKING]
- [SIGAW] - [SIGAW]
Ang mga lalaki ay hindi dapat umimik sa mga babae.
Mukha kang natatakot.
MASHAM: Nasaktan ako.
[SIGAW NG ABIGAIL]
- [MASHAM GRUNTS] - [ABIGAIL SHRIEKS]
ABIGAIL: Teka, teka!
Kiss mo muna ako ng maayos.
- [MASHAM GRUNTS] - [ABIGAIL GIGGLES]
Ngayon lang ako nagpasya na pakasalan ka, Masham.
Hindi ako maaaring magpakasal sa isang alipin.
Maaari kong tangkilikin ang isa, bagaman.
Alam kong masisira ka kung pakasalan mo ako.
Aayusin ko ang mga bagay para sa atin.
Sa tingin mo ba ay bagay tayo?
Sa tingin ko isang napakagandang tugma.
[SIGAW si MASHAM]
nagmukha akong tanga.
Nakatitig silang lahat diba?
Masasabi ko kahit hindi ko nakikita,
at narinig ko ang salitang taba. Mataba.
- At pangit. - Anne.
Walang maglalakas-loob maliban sa akin, at hindi ko ginawa.
naramdaman ko sayo. Itinayo ka niya. Kasalanan natin ito.
Hindi ko alam kung ano pa ang gagawin ko. Hindi ko nakaya.
Ayos lang, Anne. Ayos lang.
Siya ay handa para sa amin.
Malamang nag-assume lang siya
na pinaghirapan mo siya.
Isang maliit na sagabal.
Ire-reset namin ang petsa.
ANNE: Anong ginagawa mo?
Oh, Kamahalan.
Hiniling sa akin ni Lady Marlborough na hintayin ka, at ako ay...
Napakaganda ng kama, at nabigla ako...
may katangahan. Ako ay humihingi ng paumanhin.
Well, maaari kang lumabas ngayon.
Paumanhin muli, Kamahalan.
Anong nangyari sa damit mo?
Mga lobo.
Ang kanyang mga binti.
ANNE: Kuskusin mo ang mga binti ko.
Sobrang sakit ba?
Naghihirap sila.
[NAKA-UNANG NATUWA]
Oh, ang sakit.
Sumulat ang Marlborough.
Nasa posisyon siya.
Magsisimula ang labanan anumang oras.
Siya ang mananaig.
Syempre.
Akala ko hindi ka matutulog ngayong gabi.
Maaari akong manatili at umupo sa iyo.
Ayos lang ako.
Magandang umaga, Lady Marlborough.
SARAH: Nakita mo ba ang librong iyon ng tula mula sa kapwa Dryden?
Hindi pa.
SARAH: Hindi.
Hindi.
hindi ko maintindihan.
Kinuha mo ba? Ang libro ko.
- ABIGAIL: Hindi. - Sa tingin ko ikaw ay isang medyo maliit na sinungaling
na ako ay nagkamali.
Hindi ko sinasadya na mangyari ito.
Ang reyna, mapilit.
SARAH: Tinanggal ka sa serbisyo ko.
Bumalik kay Mrs. Meg at sabihin sa kanya na humanap ka ng posisyon sa scullery.
At kung tatanungin niya kung bakit, sabihin sa kanya Dahil ako ay isang hindi tapat na maliit na asong babae.
Oo, Your Ladyship.
Ito ay isang karangalan at pribilehiyo...
Kung hindi ka pupunta,
Sisimulan kitang sipain at hindi ako titigil.
[HUMANGIN]
[HINDI UMIYAK]
[TULOY ANG PAG-IYAK]
[SNIFFLING]
- Naging malapit ka kay Abigail. - Siya ay naging isang mahal. Oo.
Nakakahiya, pero kinailangan ko siyang i-dismiss dahil sa pagnanakaw.
Siya ay isang sinungaling at isang magnanakaw.
Ang iyong dila ay tila hindi pangkaraniwan.
Narinig kita.
Siya ang aking lingkod. Hindi siya na-dismiss.
Ginawa ko siyang maid ng bedchamber.
Hindi mo ba narinig ang sinabi ko?
Oo, itinuturing mo siyang sinungaling at magnanakaw.
- Oo. - Hindi ko, malinaw naman.
Idi-dismiss mo siya.
ayoko.
Gusto ko kapag pinapasok niya ang dila niya sa loob ko.
[PAG-PALAGOT NG KLASSIKAL NA MUSIKA]
[MUSIC FADES]
Kakaiba ang pakiramdam na maging ganito.
Ito ay mabuti para sa iyo. Ang sabi ng doktor ay ilalabas nito ang mga lason.
Paano kung makatulog ako at madulas sa ilalim?
Isipin mo na lang na mainit na tsokolate.
- Oh, kung gayon mamamatay akong masaya. - [ABIGAIL GIGGLES]
[BUKAS ANG PINTO]
[SARADO ANG PINTO]
SARAH: Pagkaalis mo, naisip ko, Napakagandang ideya na dalhin sa putikan.
Upang makuha ang anumang lason na dala ng isa sa labas.
[MUD SLOSHING]
SARAH: Abigail, pwede mo ba akong dalhan ng pampalamig?
Gusto ko, syempre, pero...
Dapat nasa tabi ako ng reyna at utos sa lahat ng oras.
Ito ang aking tungkulin.
Ang ganitong katapatan.
Napakasarap kapag ang isa ay nagsisikap na magtanim
isang bagong katangian sa pagkatao ng isang tao.
- Huwag kang kumamot sa kanya. - [SARAH SCOFFS]
Mr. Freeman.
Mr. Morley.
Oh, ang gwapo mo.
ANNE: Ang gwapo mo, Mr. Freeman.
SARAH: Ay... Pero ako...
Nakalimutan ko ang salamin ko.
[NATAWA SI ANNE AT SARAH]
[TUMITI]
Babalik ka sa kalye.
SARAH: Naaalala mo ba noong tayo ay bata pa,
at hindi kami pinayagang lumabas sa niyebe,
at binuksan namin lahat ng bintana sa ballroom
at umupo roon habang ang mga pag-ulan ng niyebe ay papasok pa lang?
At nang pumasok ang iyong tagapamahala,
gumagawa kami ng snowman at ang aming mga kamay ay asul.
- ANNE: Ay, napakasaya. - ABIGAIL: Parang kahanga-hanga.
SARAH: Ang dami nating ginawang magkasama.
ABIGAIL: Gustung-gusto ko ang sinaunang kasaysayan.
Sorry, Abigail, may nasabi ka ba?
Oh, kumanta ako.
Hindi ko maalis ang tono sa aking isipan.
SARAH: Well, napakaraming lugar para dito.
[ABIGAIL CHUCKLES]
Lady Marlborough, napakatalino mo.
Oh, Abigail, ikaw ay isang mahal.
Sa tingin ko ay magreretiro na ako para sa gabi.
Ihahanda ko ba ang iyong higaan, Reyna Anne?
O ikaw at ako ay mag-adjourn sa iyong mga apartment para sa ilang sherry?
ANNE: Ay!
Tiket lang ni Sherry.
- Magandang gabi, Abigail. - Oo, magandang gabi, mahal na Abigail.
Ine-enjoy mo ang lahat ng ito, hindi ba?
Upang maging minamahal? Syempre.
Ang makitang sinusubukan mong ipanalo ako.
Bakit, ano ang hindi dapat mahalin, mahal ko?
Itigil mo na itong katawa-tawang infatuation.
Nagawa mo na ang iyong punto.
Marahil ay hindi ako gumagawa ng isang punto.
ABIGAIL: Marahil dahil sa aking nakaraan,
baka isang malformation ng puso ko.
Sinisisi ko ang aking ama, siyempre. Puki.
Kailangan kong kontrolin ang aking kalagayan.
Kakailanganin kong kumilos sa paraang nakakatugon sa mga gilid ng aking moralidad.
At kapag napunta ako sa kalye na ibinebenta ang aking asshole sa mga syphilitic na sundalo,
ang matatag na moralidad ay magiging isang katarantaduhan na tutuya sa akin araw-araw.
Hindi ako masyadong sumusunod.
Shh.
Humihingi ako ng pasensya. Pero shh kapag nag-iisip ako.
Ang iyong buhok ay napakakinang.
Ito ay isang bagay na komento ng mga tao sa korte.
- Talaga? - Mm-hmm.
Palagi kong iniisip ito na parang pugad.
Hindi talaga.
FOOTMAN: Lady Marlborough.
Ipagtitimpla kita ng tsaa.
Napakagandang ideya. Salamat, Abigail.
- ABIGAIL: Oo naman. - ANNE: Pat ang mga bata kumusta.
Syempre.
Ibibigay mo ang talumpating iyan sa pagtaas ng buwis sa parlyamento sa susunod na linggo.
ANNE: Napanaginipan ko yung lalaking nasa tabing kalsada ng isang mata.
SARAH: Anong lalaki?
Dumaan kami sa bayan.
Tinignan niya ako ng ganun, nanlamig ang dugo ko.
- Napakabait. - ANNE: Abigail, sa tingin mo ba galit ang mga tao?
Anne, hindi niya alam.
Tanungin natin ang mga tao. Magpapasok ng ilang tao mula sa mga nayon at tanungin sila.
SARAH: Hindi ganyan ang pagharap sa mga usapin ng estado.
Pinangungunahan ang mga tao. Hindi sila nangunguna.
Iiwan mo bang nakalantad ang Marlborough? Kailangan niya ng isa pang batalyon
handang sumama sa kanya, at nangangahulugan iyon ng pera.
Huwag mo akong sigawan. Ako ang reyna.
Pagkatapos ay kumilos na parang isa.
[PAGPAPATUGOT NG KLASSIKAL NA MUSIKA]
Hindi ba sumasakay ang reyna ngayon?
Huwag mo akong kausapin.
[MUSIC CONTINUES]
[GAGS]
[UBO]
[MUSIC FADES]
[INDISTINCT CHATTER, TUMAWA]
Pinag-isipan ko ang mga kondisyon ng ating pagkakaibigan.
Akala ko unconditional love.
I will get you an audience with the queen if you ask her a favor for me.
- Wench. Ikaw... - Harley, hindi mo ako kailangan bilang isang kaaway.
Bilang ito ay lumiliko out, ako ay may kakayahang magkano unpleasantness.
- As am I. - ABIGAIL: Nakakapagod ka, maging ganito.
Ang reyna ay sumikat sa akin,
at magpapatulo ako ng lason sa kanyang tainga tungkol sa iyo
hanggang sa galit na siya sa iyo.
O maaari tayong magkaroon ng magkakaibigang may pakinabang.
Bilang ng tatlo. Oo o Hindi?
Well, kung napakalapit mo sa reyna,
bakit hindi mo na lang tanungin ang pabor na ito sa iyong sarili?
Ayokong isipin niya kahit kailan
May gusto ako sa kanya.
- Pinayuhan mo ba siya para sa aming panig? - Hindi.
HARLEY: Ang kinabukasan ng bansa ay nakasalalay sa balanse.
Mm-hmm. Bagay ko ang gusto kong pag-usapan.
Wala kang pakialam?
Akala ko kakampi ka namin.
Nasa gilid ko.
Laging.
Minsan, ito ay isang masayang pagkakataon para sa iyo.
Parang ngayon. Magkakaroon ka ng pagkakataong iligtas ang bansa.
[DUMANGGOL]
[GRUNTING]
HARLEY: Napakalaking suwerte na mahanap ka sa hardin.
ANNE: Nagpahangin kami.
Hindi mo gusto ang digmaan, alam ko iyon.
Hindi, hindi, ngunit dapat nating ipaglaban ang ating ipinaglalaban.
Godolphin at Lady Marlborough parang kinontra ka
para hindi ka makarinig mula sa iyong tapat na pagsalungat.
Ako ay binibigyang-kahulugan.
Kung sa personal man, maniniwala ako.
- ANNE: Madalas akong may sakit. - HARLEY: Totoo.
Sadly totoo.
Ang digmaan sa mga Pranses ay magpapadugo sa atin kahit manalo tayo.
Nasa pinakamalakas na posisyon namin ngayon.
Kung matalo ang Marlborough sa susunod na labanan,
maaari tayong mawala ang lahat.
Kinamumuhian ng mga tao ang digmaan, napagtanto mo,
nagsisimula silang magalit sa iyo.
Hindi sinabi sa iyo ni Lady Marlborough ang mga kaguluhan sa Leeds?
Hindi, wala pa siya.
- Ang hinihiling ko lang ay hanapin mo ang iyong puso. - Syempre.
Hindi ang puso ni Lady Marlborough, ang sarili mo.
Kailangan ko ring kausapin ang iyong maid.
- Abigail? - Naniniwala ako na iyon ang kanyang pangalan.
Tila nahulog na si Colonel Masham sa kanya. Gusto niyang magpakasal.
ANNE: Kasambahay lang siya.
HARLEY: Ito ay hindi regular at hindi maipaliwanag,
pero sa pagiging sentimental, naantig akong tumulong kung maaari.
Ano ang ibig mong sabihin na hindi siya nakita?
MASHAM: Kumuha siya ng kabayo, Kamahalan. Hindi na ito bumalik at ganoon din siya.
GODOLPHIN: Magpapadala ako ng mga sakay.
Hindi.
I think she means na asarin ako. Huwag magpadala ng mga sakay.
GODOLPHIN: Kung sakaling nahulog siya.
Masyado siyang magaling na rider para doon.
Alam ko kung ano siya. Huwag mo siyang hanapin.
[UNGULONG AT HINGOL]
Nasaan ako?
Nasa langit ka.
Diyos iyon. Makikilala mo siya mamaya.
- Kailangan ko nang umalis. - Hindi ko akalain na nangyayari iyon.
BABAE: Humiga ka.
[HINGA NG MATALAS]
BABAE: Itigil ang impeksyon.
ANNE: Kunin mo si Lady Marlborough.
Ngayon na! Dalhin mo ako sa kanya!
Hanapin mo siya.
Hanapin mo siya!
ANNE: May mga lobo diyan, hindi ba?
GODOLPHIN: Hindi po, Kamahalan. parang hindi naman.
Marahil ay nagpunta na siya sa Blenheim, ang kanyang palasyo?
Wala pang palasyo. Ito ay ang kakahuyan.
We should check in the trees, para lang makasigurado.
- ANNE: Mr. Harley! - Humihingi ako ng pasensya.
Sana mahanap natin siya, at hindi siya patay sa kanal.
Ang negosyo ng estado, gayunpaman, ay hindi maaaring tumigil.
Kamahalan, dalawang linggo na walang balita sa harapan.
Walang duda na may problema ang Marlborough.
Kailangan nating magpadala kaagad ng isang dibisyon upang matulungan siya.
Ang paggastos ng isang kapalaran, na binuo sa iyong paranoia, at paglakad sa Diyos ay alam kung ano.
Kailangan nating maghintay.
Pag-iisipan ko ito sandali.
GODOLPHIN: Hindi na ito makapaghintay.
Kailangan na nating kumilos ngayon.
Ito ba ay medyo late sa iyong party?
Kung magiging maayos ang party, hindi ka nila kailangan, at naiinis sila sa panghihimasok.
Ngunit kung ito ay magiging masama, hindi mo ito maililigtas,
at malamang na pagsisihan mong sinuot mo ang iyong magandang gown para dito.
GODOLPHIN: Hindi ito parang party.
ABIGAIL: Paumanhin, Punong Ministro, isang dumaan na pag-iisip.
Sa tingin ko ito ay tulad ng isang partido.
- Isang perpektong pagkakatulad. - ANNE: Maghihintay kami.
Siguraduhing nakasuot sila ng kanilang pinakamagagandang damit para handa na sila sa isang sandali.
Maglipat ng dibisyon sa baybayin at maghanda ng bangka.
Abigail.
Nag-aalala ako na may nangyari sa kanya.
Gabi na. Mag-isa sa labas.
ABIGAIL: Malakas siya.
- At magiging maayos siya. - Oo.
Iniligtas niya ako sa buong buhay ko.
Kung wala siya, wala ako.
Hindi iyan totoo.
- Ikaw ang reyna. - Pagod na ako.
Masakit. Lahat masakit.
Iniiwan ako ng lahat.
Namatay.
Sa wakas siya.
Kung hindi siya patay, puputulin ko ang kanyang lalamunan.
Baka ginagawa niya ito para saktan ako,
gawin mo akong malusaw at magkawatak-watak. hindi ko gagawin.
Magiging maayos siya. Hahanapin nila siya.
ANNE: Wala akong pakialam.
Ikaw ay isang magandang tao.
Nagniningning ka sa kagandahan.
Papakasalan ka namin.
- Ano? - Nais kang pakasalan ni Koronel Masham.
- Ginagawa niya? - Oo, nahuli mo na siya.
Iyan ay walang katotohanan.
Wala akong maibibigay.
Isa akong walang pera na lingkod.
Magiging career suicide ito para sa kanya.
Ang una mong iniisip ay para sa kanya? Oh, ikaw ay isang sinta.
Inaalagaan ko siya.
Hindi sa paraan ng pag-aalaga ko sa iyo,
ngunit sapat na upang magpakasal.
Hindi ako magsisinungaling, gusto kong maging isang babae muli.
Oo, oo, ito ay tama. Habang wala siya.
Kung maghihintay tayo, babalik siya at sisigaw at tatadyakan ito.
Pero dapat meron ka nito. Ito ang regalo ko sa iyo, at hinihiling kong kunin mo ito.
Syempre. Kailan...
Tayo na... Ngayon.
[PAG-PALAGOT NG KLASSIKAL NA MUSIKA]
Ako, si Abigail Hill, ay kunin ka, Samuel Masham, upang maging aking legal na asawang asawa.
MASHAM: Ako, si Samuel Masham, kunin ka, Abigail Hill, upang maging aking legal na asawang kasal.
[PAPALAPAKAN]
Ito ay pinaka mapagbigay. nalulula ako.
- Sasabihin ba natin na mga utang sa pagsusugal, Mr. Harley? - Magaling.
ANNE: Oh, at dapat kang kumuha ng mga apartment sa silangang pakpak.
- MASHAM: Salamat, Kamahalan. - ABIGAIL: Salamat.
ANNE: Ay, nakakatuwang maging reyna minsan.
HARLEY: Hmm. Maaari lamang isipin ng isa.
[MUSIC CONTINUES]
MASHAM: Mali ang tingin mo.
Saan kaya siya nagpunta? Nagpadala ka ng mga mangangabayo na naghahanap sa kanya?
Nasabi ko na sayo dati.
Siya ay magkakasakit ng ilang araw,
ngunit malapit na siyang gumaling sa ngayon.
Malamang bumalik siya sa Southampton.
Upang gawin kung ano? Para magplano ng ano? Upang maghanda?
Ako ay kasing tigas ng bato, at ito ang gabi ng aming kasal.
Humiga pa rin.
[MASHAM GRUNTS]
Ngayong wala na siya, mas nababahala ako kaysa noong nandito siya.
Sapagkat ito ay tulad ng maaari siyang hampasin kahit saan anumang oras,
at hindi ko ito makikitang darating.
[BUMUGA SI MASHAM]
Dapat maging mahinahon ako.
Wala na siya.
may asawa na ako.
[HUMUNGKOL si MASHAM]
Pero dapat handa ako. At gayon pa man, kung paano maging handa
kapag hindi ko alam kung nasaan ang aking kaaway?
Ang buhay ko ay parang isang maze na patuloy kong iniisip na nakalabas na ako,
only to find another corner right in front of me.
[HUMUNGKOL si MASHAM]
[MUSIC ENDS]
- [RHYTHMIC CREAKING] - [MUFFLED MOANING]
Boy, ikuha mo ako ng karwahe.
Hindi daw sabi ni Mae.
Aalis na ako. Tulungan mo ako.
Hindi daw sabi ni Mae.
Mas mabuti na ba ang pakiramdam mo?
SARAH: Buhay ba ang kabayo ko, o kinain mo?
binenta ko.
Pero may utang ka pa rin sa akin.
Maaari kang sumuso para sa iyong hapunan mula ngayon.
Kukuha ako ng 20%.
Mukhang magarbo ka. Magugustuhan iyon ng mga ginoo.
- SARAH: Nakakita ka na ba ng sampung gintong soberanya? - MAE: Sa panaginip ko.
SARAH: Pumunta sa fountain ng Hyde Park sa 9:00 ng umaga,
at makikita mo ang isang lalaking naglalakad ng isang pato.
[TUMITI]
Anong nangyari? ayos ka lang ba?
Nilason ako ng puki na iyon, si Abigail.
Natagpuan ako ni Maria Magdalena dito.
Ni-rape ka ba nila?
Hindi, hindi nila ginawa.
Ngunit ang kapaki-pakinabang na trabaho ay inaalok kung kailangan ko ito.
GODOLPHIN: Si Abigail ang gumawa nito?
Oo.
Kumusta ang kaharian?
♪ Musika ♪
♪ Musika saglit ♪
♪ Ang lahat ng iyong mga alalahanin ay madaya ♪
♪ Dapat lahat ♪
♪ Lahat, lahat ♪
♪ Dapat lahat ♪
♪ Lahat, lahat ♪
♪ Ang lahat ng iyong mga alalahanin ay madaya ♪
♪ Nagtataka ♪
♪ Kung paano naibsan ang iyong mga sakit ♪
♪ Luwag ♪
♪ At disdaining na masiyahan ♪
♪ Mula sa kanilang walang hanggan ♪
- ♪ Walang Hanggan ♪ - [MALAMBO, INDISTINCT CHATTER]
SINGER: ♪ Eternal bands ♪
♪ Hanggang sa mga ahas ♪
♪ Ihulog, ihulog ♪
[MUSIC STOPS]
Lady Marlborough.
Oh, mahal.
Ang katulong ay nakasuot ng damit ng isang ginang.
Paano... kakaiba.
Aking mahal na kaibigan at pinsan,
ang sarap makitang bumalik ka...
Impiyerno.
Sigurado akong malalampasan mo ito balang araw.
ABIGAIL: May ilang bagay kang na-miss.
Ang kasal ko.
Ito ay isang simpleng kapakanan, ngunit maganda ang ginawa.
[SCOFFS]
Umalis ang lahat.
Kung inalok mo ako ng tsaa, patatawarin mo ako kung hindi ko tinanggap.
Sinuri ko ang aking puso, at wala akong tiwala dito, at iyon ang aking kahihiyan.
Hindi ko kayang tumayo na lang at hayaan mong sirain ako.
Marahil ay itinuro mo sa akin iyon.
Pero tapos na.
Nanalo ako. Ako ay ligtas.
Hindi na natin kailangang mag-away. Hindi ba engrande yun?
Kung patawarin mo lang ako, magiging masaya tayong magkasama.
[ABIGAIL GRUNTS]
Malinaw, mayroon ka pa ring galit na dapat bayaran.
Papayagan ko ito minsan.
SARAH: Binabati kita sa iyong kaligayahan sa kasal.
[SNICKERS]
ANNE: Yung mukha mo.
Ganoon na ba ako kasama? Kung ako ay isang lalaki, ito ay medyo magara,
isang peklat na tulad nito.
Nasaan ka na ba, Sarah? Bakit ka umalis ng ganyan?
SARAH: Sumakay ako.
Inatake ako ng ilang bandido.
Medyo natagalan ako para labanan sila.
Oh, ang kaawa-awang mukha mo.
SARAH: Dapat makita mo sila.
At inalagaan ka ng mabuti, nagtiwala ako.
Ang ilang mga lalaki ay ipinadala sa kalaunan upang hanapin ako, narinig ko.
Nag-alala ako para sa iyo. Akala ko ikaw...
Hindi mo ba ginawa para saktan ako?
Hindi ako nakikipaglaro sa iyo.
ANNE: Hindi, alam ko, alam ko.
Tingnan mo ako.
Sasabihin ko ito nang isang beses at malinaw, aking pinakamamahal.
Dapat mong paalisin si Abigail.
Mula sa aking puso, Gng. Morley, gawin mo ito.
ayoko.
SARAH: Isa siyang ulupong.
[Mga yapak]
Nagseselos ka.
- Gagawin mo ang sinasabi ko. - [KUMAKATOK]
- FOOTMAN: Ang punong ministro at si Mr. Harley. - SARAH: Ano yun?
HARLEY: Isang libong pagpapatawad, Kamahalan, ngunit salita mula sa harapan.
- SARAH: Anong nangyari? - Handa na ang Marlborough. Pinalabas niya ang mga ito.
Kailangan niya ng garison para salakayin ang baybayin.
Hayaan mo silang pumunta sa party ngayon.
Siyempre, Kamahalan.
SARAH: Anong party?
Nangyari ito habang wala ka.
Salamat, mga ginoo. Ipaalam sa akin ang pag-unlad.
Nakatutuwang makita kang nasa bahay at napakaganda ng hitsura, Lady Marlborough.
Ngayon, napakahusay mo sa mga dibisyon.
- ANNE: Oo, alam kong ginawa ko. - Gayunpaman, ang dalawang bagong posisyon sa gabinete,
dapat silang manatili sa Whigs.
Ako ang reyna. Huwag mong subukang gawin ang bagay na iyong ginagawa.
Huwag subukang pamahalaan ito, dahil hindi mo magagawa.
Alam kong nasa tenga mo si Harley at si Abigail sa kama mo.
Tama na! Magiging gaya ka ng gusto ko simula ngayon.
Naiintindihan mo ba?
Anne.
ANNE: Wag na. Hindi, huwag.
Hindi, nakakatakot ang mukha mo. huwag!
- [SARAH COUGHS] - Magandang gabi, Lady Marlborough.
Umaga.
Kakaibang tanawin ka, mahal ko.
Ito ay mas mahusay, bagaman.
[HINGAH NI ANNE]
Medyo nagiging sentimental na yata ako habang tumatanda ako.
ANNE: Hindi ko akalain na mayroon kang kapasidad para sa sentimentality.
Hindi ko rin akalain...
pero sobrang nakakagulat sa akin lately.
Sinimulan kong tingnan ang ilan sa marami, marami, maraming liham na isinulat mo sa akin.
Hinihintay ko ang yakap mo.
Hinahanap-hanap ko ang init ng hubad mong katawan sa akin.
Ito ay napakatindi, napakalinaw.
Naisip ko na napagkamalan ko ang ilan sa kanila noong isang araw. Ito ay medyo isang takot.
Paano kung, sabihin nating, ang anak ng isang asong iyon, si Jonathan Swift, ay nakuha ang kanyang mga kamay sa kanila?
Sa kanyang pahayagan kinabukasan.
Masisira ka.
Hindi mo gagawin.
Wala kang ideya kung ano ang gagawin ko para sa aking bansa...
at para sayo.
siraan ako? Gusto mo gawin iyon?
Gagamitin ko ang mga liham na ito,
maliban kung ipahayag mo ang pagtaas ng buwis,
baguhin ang kabinet ayon sa gusto ko,
at paalisin si Abigail.
[PAG-PALAGOT NG KLASSIKAL NA MUSIKA]
Ayaw mo bang malaman kung ano ang napagpasyahan ko?
Gusto kong malaman na masaya ka,
at na ang iyong espiritu ay gumaan kapag ito ay tapos na.
[MUSIC CONTINUES]
[BUKAS ANG PINTO]
Hinihiling ng reyna na ibalik ang iyong susi.
Ibabalik mo ito at lisanin ang korte ngayon.
Nasaan siya?
COURTIER: Ibibigay mo ang susi.
Hindi ka bibigyan ng reyna ng audience.
[SARADO ANG PINTO]
[MUSIC FADES]
[KUMUNOK SA PINTO]
SARAH: Anne?
Inabot ko ang susi ko.
Mrs. Morley, galit ka, alam ko.
Patawad.
Medyo nabaliw ako saglit.
Buksan mo lang ang pinto.
- Please, just... Pwede bang... - [KUMUKOK]
Mrs. Morley, buksan mo ang pinto.
Sinunog ko ang mga titik. sinunog ko sila.
Oh, gawin mo ang gusto mo.
SARAH: Pero hindi na ako babalik.
Naiintindihan mo ba?
Pupunta ako at mawawala.
Ginawa ito ni Abigail.
Hindi ka niya mahal.
ANNE: Dahil paano ang sinuman?
Wala siyang gusto sa akin, hindi katulad mo.
SARAH: Wala siyang gusto sayo,
ngunit kahit papaano siya ay isang babae, na may 2,000 sa isang taon,
at si Harley ay nakaupo sa iyong tuhod tuwing gabi.
Sana mahalin mo rin ako gaya ng pagmamahal niya.
SARAH: Gusto mo magsinungaling ako sayo?
Oh.
Mukha kang... a...
isang anghel ang nahulog mula sa langit, Kamahalan.
Hindi.
Minsan, mukha kang badger.
- At maaari kang umasa sa akin upang sabihin sa iyo. - Bakit?
Dahil hindi ako magsisinungaling! Iyan ay pag-ibig!
ANNE: May mga tungkulin akong dapat asikasuhin.
[Mga yapak]
Meron akong...
Ako, sa nakalipas na ilang buwan, ay hindi nasisiyahan sa gobyerno.
[INDISTINTCT CHATTER]
Nawalan ng tiwala si Lord Godolphin.
Samakatuwid, ako ay nag-aanunsyo ng isang bagong punong ministro...
magiging Mr. Harley.
Godolphin,
Nagpapasalamat ako sa iyong serbisyo.
Agad kaming maghahabol ng kapayapaan sa France.
Nagsalita na ako!
Umalis ang lahat!
[Nagpapalakpak, NAGBUBUNGO]
Iwanan mo iyan. Gusto ko ito.
Nananatili rin ang mga salamin.
Diyos ko. Akala mo talaga nanalo ka.
ako hindi ba?
Kami ay naglalaro ng magkaibang mga laro.
Ang alam ko lang, naghihintay ang iyong karwahe,
and my maid is on her way up with something called pinya.
DRIVER: Pumunta ka?
Pumunta ka.
[PAG-PALAGOT NG KLASSIKAL NA MUSIKA]
Gawin mo ulit!
[MAGAYAW]
[MUSIC CONTINUES]
- [BUKSAN ANG PINTO] - [NAGIGGLES SI ABIGAIL]
Nandito ako.
Gawin mo ang aking mga paa, mangyaring?
Syempre.
Mga mainit na tuwalya, ngayon.
Lasing ka ba?
Nakainom na ako ng alak.
Napakasarap na alak.
Dapat mayroon ka. Kukuha ako ng kaunti. Ito ay magpapagaan sa iyo.
Hindi.
Hindi ko maintindihan ang mga papel na ito.
masama ang pakiramdam ko.
Paumanhin sandali, pakiusap.
[UBO]
[MUSIC FADES]
Paumanhin. masama ang pakiramdam ko.
Aba, humiga ka. Tatawagin kita ng doktor, mahal ko.
ABIGAIL: [HUMUHIT] Salamat, salamat.
[BELL RINGS]
ANNE: Doktor.
- SARAH: Anong nangyayari? - GODOLPHIN: Nakipagkasundo sila sa mga Pranses,
masyadong sumusuko, siyempre.
Syempre.
Babalik ang Marlborough sa isang linggo.
Lilipat si Harley para palitan siya.
- Ngayon na ang kapayapaan sa France ay nagawa na... - [CROWD CHEERS]
HARLEY: Ang pagbabalik ng Marlborough sa England ay malapit na. Nagtataka ako, Kamahalan,
tama ba na siya ay naiwan bilang pinuno ng ating pwersa?
Puputulin ko ang nunal niya sa mukha niya. Dapat mong itigil ito, Godolphin.
Siya ay isang bayani na nanalo ng kapayapaan para sa atin.
Sa katunayan, ngunit ilulunsad niya sana tayo sa isang madugong digmaan
masisira sana tayo niyan, kaya ayun.
Mas madaling hilahin ang aking mga string kung bumalik ka sa korte.
Isang bagong panahon ng kapayapaan at kasaganaan, isang bagong araw,
pinto sa bagong kinabukasan.
Maraming metapora.
Pagod na ako. Pag-iisipan ko.
Salamat sa lahat.
GODOLPHIN: Obviously, nakapili ka
upang panatilihin ang mga detalye ng iyong pagtanggal sa akin.
Mag-iiwan ako ng puwang sa pag-uusap
para maresolba mo yan.
Hindi ko alam ang mga babae at ang kanilang mga damdamin,
ngunit alam kong inaasikaso nila ang kanilang mga sakit tulad ng pagtangis ng mga bagong silang.
Godolphin, nakaramdam ako ng matinding pagnanais na makitang bali ang ilong mo.
Ang punto mo?
kamahalan,
maaari ko bang talakayin ang usapin ng Lady Marlborough?
Hindi, maaaring hindi mo.
GODOLPHIN: Isang paglabag sa isang mahal na pagkakaibigan.
Tiyak na ito ay maaaring gumaling.
Ang ilang mga sugat ay hindi nagsasara.
Marami akong ganyan.
Ang isa ay naglalakad lamang kasama nila,
at kung minsan ay mararamdaman ng isang tao na napuno sila ng dugo.
Isang sulat. Isang paghingi ng tawad sa ilang uri na nagpapadali sa iyong pagbabalik.
May mga limitasyon sa kung ano ang maaaring ibigay ng isa.
Marahil ay maaari niyang sulatan ka, at maaari naming subukang ayusin
kahit isang sugat sa ating reyna?
Hindi siya mapipigilan.
Akala ko ito ay walang kabuluhan,
at itatapon ko ang sulat sa apoy,
pero hindi ko siya mapigilan.
[PAG-PALAGOT NG KLASSIKAL NA MUSIKA]
Ikaw... puki.
Diyos ko,
Miss na kita.
Sigurado ka bang ito ang lahat ng mail?
ABIGAIL: May hinahanap ka?
Hindi, ako... Isang piraso ng tela mula sa aking pinsan sa Florence.
Sigurado akong darating ito.
Nanaginip ako na sinaksak kita
sa mata.
[MUSIC CONTINUES]
Hindi maaaring ito ang lahat.
- Ito ay, ginang. - Huwag kang sandalan sa akin!
Hihiling pa ba tayo ng isa pang piraso ng tela
galing sa pinsan mo sa Florence?
Marahil ito ay nawala o kinain ng mga daga sa mahabang paglalakbay.
Hindi, gusto ko lang malaman na nandito lahat ng mail ko.
ABIGAIL: Oo naman. Footman, pumunta at suriin muli.
Kaagad.
Incompetent.
Aking pinakamamahal...
Ginang Morley...
ako...
[MUSIC ENDS]
Ako ay nasa alanganin...
at ikaw ang aking pinakamamahal.
Hindi ko alam kung magsasalita ba ako.
Ano ito?
- Hindi ako sigurado. - Ayoko ng ganito.
Ilalagay mo sa utak ko ang hindi alam na bagay na ito,
at kakainin ako nito ng mga kakila-kilabot na posibilidad.
ABIGAIL: Ito ay hindi kakila-kilabot, mahal na Anne.
Ito ay pera lamang.
Pera?
Nahanap ko sa mga libro...
ang malaking halaga ng pera ay tila dumaloy sa Marlborough,
ngunit hindi makikita sa mga resibo ng mga puwersa ng mga gastos.
Ano?
Wala na ito.
Hihilingin ko ba ito pabalik sa kanyang pagbabalik?
Tahimik, marahil?
Sinasabi mo bang nag divert ng pera si Sarah sa kanya?
Mukhang ganoon nga.
Mga 7,000.
ANNE: Ayaw niya.
- Ito ay... - Hindi niya gagawin.
Ako, siyempre, marahil ay nagkakamali sa bookkeeping.
Minsan ang lahat ng mga numerong ito ay nakakahilo, at sila ay pabagu-bago tulad ng mga tao.
Madalas silang nagdaragdag sa pangalawa o pangatlong pagtatangka.
May isang simpleng paliwanag na hindi ko nakikita.
Aalisin natin ito sa ating isipan.
Ipapasyal natin ang mga bata sa hardin?
Hindi, salamat. Kailangan kong magpahinga.
Baka umalis ka.
Fuck!
Fuck! Fuck! Fuck!
Fuck!
[BUKAS ANG PINTO]
Kailangan kong ibalik ito.
Umalis ka na.
[SARADO ANG PINTO]
Si Marlborough ay nasa Southampton Kailangan natin ng desisyon.
GODOLPHIN: Kamahalan, kung maaari kong...
Napakakaunting mail ngayon.
HARLEY: Medyo. Kung maaari, ang sitwasyon sa Marlborough?
Ninanakaw niya ako.
GODOLPHIN: Ano?
Kamahalan, iyan ay kalokohan.
Ginang Abigail, nakatago na pitaka,
hindi ba totoo na ninakaw nila ako?
Nasira tayo?
Oo.
Nandiyan lahat sa black and white.
Siya ay dapat na mapahamak,
pinalayas sa kanilang minamahal na Inglatera.
Hindi sila loyal.
Sasaktan nila tayo, ang ating bansa, ang reyna.
- Kamahalan, kung maaari ko... - Hindi, maaaring hindi!
Kakasuhan siya. Itatapon sila.
Nagsalita na ako. Labas!
Ah, nandito na ang mail.
Bigla akong nakaramdam ng sobrang pagod sa England, aking sinta.
Marahil ay dapat tayong pumunta sa ibang lugar.
[HINGA]
[MAY PANGIT NG KUNO]
[PIANO MELODY STARTS]
- [THUD] - [ANNE GRUNTS]
Anne?
Darling Anne?
Ihatid na kita sa isang upuan.
How dare you touch the queen ng ganyan!
- ABIGAIL: Im sorry. - Hindi kita hiniling na magsalita.
[HUMANGIN]
Kuskusin mo ang binti ko.
[BINABUO ANG MELODY]
- Dapat kang humiga. - Magsasalita ka kapag hiniling.
[HUMANGIN]
Nahihilo ako.
May kailangan akong panghawakan.
[ANNE HINGPIT]
[BINABUO ANG MELODY]
[MILODY DISTORTS]
[LUMABAS ANG MELODY]
[Naglalaro ng HARPSICHORD]
Mga subtitle ng explosiveskull
LALAKI: ♪ Pakawalan mo ako ♪
♪ Mula sa iyong mga kamay ♪
♪ Hayaan mo akong lumipad ♪
♪ Sa malalayong lupain ♪
♪ Sa ibabaw ng berdeng mga patlang ♪
♪ Puno at bundok ♪
♪ Bulaklak ♪
♪ At mga bukal sa kagubatan ♪
♪ Bahay sa kahabaan ng lane ♪
♪ Ng skyway ♪
♪ Para sa madilim na ito ♪
♪ At malungkot na silid ♪
♪ Nagpapalabas ng anino ♪
♪ Ibuhos sa kadiliman ♪
♪ At ang aking mga mata ay salamin ♪
♪ Ng mundo sa labas ♪
♪ Nag-iisip ng paraan ♪
♪ Na kayang ipihit ng hangin ang alon ♪
♪ At lumiliko ang mga anino na ito ♪
♪ Mula sa lila tungo sa kulay abo ♪
♪ Para lang sa skyline pigeon ♪
♪ Pangarap ng bukas ♪
♪ Naghihintay sa araw ♪
♪ Na kaya niyang ibuka ang kanyang mga pakpak ♪
♪ At lumipad muli ♪
♪ Lumipad ♪
♪ Skyline pigeon, lumipad ♪
♪ Patungo sa mga pangarap ♪
♪ Iniwan mo Kaya napakalayo ♪
♪ Lumipad ♪
♪ Skyline pigeon, lumipad ♪
♪ Patungo sa mga pangarap ♪
♪ Iniwan mo Kaya napakalayo ♪
♪ Hayaan mo lang akong gisingin Sa umaga ♪
♪ Sa amoy ng bagong-tabas na dayami ♪
♪ Ang tumawa at umiyak ♪
♪ Upang mabuhay at mamatay ♪
♪ Sa ningning ng aking araw ♪
♪ Gusto kong marinig Ang mga tumutunog na kampana ♪
♪ Sa malalayong simbahan ay umaawit ♪
♪ Pero higit sa lahat Please palayain mo ako ♪
♪ Mula sa masakit na metal na singsing na ito ♪
♪ At buksan mo itong kulungan ♪
♪ Patungo sa araw ♪
♪ Para lang sa skyline na kalapati na ito ♪
♪ Pangarap ng bukas ♪
♪ Naghihintay sa araw ♪
♪ Kaya niyang ibuka ang kanyang mga pakpak ♪
♪ At lumipad muli ♪
♪ Lumipad ♪
♪ Skyline pigeon, lumipad ♪
♪ Patungo sa mga bagay ♪
♪ Iniwan mo Kaya napakalayo ♪
♪ Lumipad ♪
♪ Skyline pigeon, lumipad ♪
♪ Patungo sa mga bagay na iyong iniwan ♪
♪ Sobrang ♪
♪ Sa ngayon ♪
♪ Sa likod ♪
[Mga Tunog ng Kalikasan sa Kapaligiran]
[MAGPATULOY ANG MGA TUNOG NG AMBIENT NATURE]
[MAGPATULOY NA MGA TUNOG NG KALIKASAN SA AMBIENT]
Downloaded from subtitlesnest.com