İYİ VAKİT GEÇİR.
Beni uyandırmadın.
Uyuyordun.
Benimle kahvaltı etmeye dayanamazsın.
Sana bir yumurta haşladım. Görmek? Sana neredeyse yumurta kaynatmazdım
eğer seni görmek istemeseydim. Çay mı kahve mi?
Herhangi bir kadın yeterince uzun süre kalır mı?
kafandan neler geçtiğini öğrenmek için mi?
Bu akşam ne yapıyorsun?
Kızımı görüyorum.
Senin kızın? Onun hakkında çok sessiz kaldın.
Öyle mi?
Bir yıldır yurtdışındaydı.
Çay mı dedin?
Ben gidiyorum.
Kızınızla iyi eğlenceler.
Biletler lütfen.
Biletler. Affedersin.
Biletler.
Biletler lütfen.
Ah!
Hey. Hey sen!
Ayağın. Ayağın.
Merhaba evlat.
Yukarı.
Her şey yolunda.
Orada. Nerede yaşıyorsun
Hemen burada. Artık iyi olacağım. Teşekkür ederim.
Güle güle.
Kendine dikkat et.
Onun için endişeleniyorum. Berbat görünüyor.
Çocuk doktora ihtiyacı olmadığını söylüyor.
- O yapıyor. - Doktora ihtiyacım yok.
- İyi o zaman. - Peter.
Bu konuda tartışmayacağız.
Bana hatırlat. Şuan kaç yaşındasın?
Michaelın 15i.
[Doktor] Kızıl hastalığı.
En azından birkaç ay yatakta kalacak.
Tam izolasyon.
Emily, uzak dur. O bulaşıcıdır.
Emily!
Nasıl hissediyorsun?
Daha iyi.
sana söylemek istedim...
...hastalandığım gün bir kadın bana yardım etti.
Sana yardım mı etti?
Evet. Beni eve getirdi.
Adresi sende var mı?
- [Michael] Alo? - [kadın] Evet?
Bu çiçekleri sana teşekkür etmek için getirdim.
Bunları lavabonun oraya koy.
Daha erken gelirdim, üç aydır yataktayım.
- Şimdi daha iyi misin? - Evet. Teşekkür ederim.
- Her zaman zayıf mıydın? - Oh hayır. Daha önce hiç hastalanmadım.
İnanılmaz derecede sıkıcı. Yapacak hiçbir şey yok.
Okumaya bile tenezzül edemedim.
Tekrar teşekkür ederim.
Beklemek.
Seninle yürüyeceğim. İşe gitmek zorundayım.
Ben üstümü değiştirirken koridorda bekle.
Alt katta iki kova daha var.
Onları doldurup gündeme getirebilirsiniz.
Gülünç görünüyorsun. Kendine bir bak evlat.
Bu şekilde eve gidemezsin.
Kıyafetlerini çıkar. Sana banyo yaptıracağım.
Banyoyu her zaman pantolonunla mı yaparsın?
Her şey yolunda. Bakmayacağım.
Sana bir havlu getireceğim.
Demek bu yüzden geri döndün.
Çok güzelsin.
Neden bahsediyorsun?
Bana bak evlat.
Mm! Mm!
Yavaşça.
Yavaş yavaş...
Şşş.
Anneni rahatsız ettin.
Kaç kez daha? Üzgün olduğumu söyledim.
- Onu korkuttun. - Kayboldum, hepsi bu.
Bu yüzden geciktim. Biraz daha alabilir miyim?
Bir insan kendi memleketinde nasıl kaybolur?
Kaleye gitmeyi düşünüyordum, sahaya çıktım.
- Zıt yönler. - Sizi ilgilendirmez.
- Yalan söylüyor. - Yalan söylemiyor.
Michael asla yalan söylemez.
Yarın okula geri dönmek istediğime karar verdim.
- Doktor üç haftaya ihtiyacın olduğunu söyledi. - Peki gidiyorum.
Peter?
- Hey! - Ah!
Bunun gibi?
Bu doğru.
Hayır, o kadar hızlı değil.
Ah!
Her şey yolunda.
Tekrar yap.
Mm...
Ah!
Adınız ne?
- Ne? - Adınız.
- Neden bilmek istiyorsun? - Buraya üç kez geldim.
Adını bilmek istiyorum. Bunun derdi ne?
Hiçbir şey evlat.
Bunda yanlış bir şey yok.
- Hanna. - Çok şüpheli görünüyorsun.
- Seninki ne evlat? - Michael.
Michael. Hmm.
Yani bir Michaella birlikteyim.
Hanna.
Gizlilik kavramı Batı edebiyatının merkezinde yer alır.
Karakter fikrinin tamamını söyleyebilirsin
insanlar tarafından tanımlanır
belirli bilgileri tutan,
ki, çeşitli nedenlerden ötürü,
bazen sapık, bazen asil,
ifşa etmemeye kararlılar.
Ne okuduğunu bana asla söylemiyorsun.
Ders çalışıyor?
Okulda.
- Dil öğreniyor musun? - Evet.
- Hangi diller? - Latince.
Latince bir şeyler söyle.
Bu Horace.
Bu harika.
Biraz Yunan ister misin?
Bu güzel.
Nasıl söyleyebilirsin?
Ne anlama geldiğine dair hiçbir fikrin yokken nasıl biliyorsun?
Almanca olarak ne okuyorsun?
Bir oyun üzerinde çalışıyorum.
Gotthold Ephraim Lessing adında bir yazar tarafından. Onu duydun mu?
Oyunun adı Emilia Galotti. Okuyabilirsin.
Seni dinlemeyi tercih ederim.
Elbette.
Birinci Perde. Birinci Sahne.
prensin odalarından biri.
Prens...
Pek iyi değilim.
Devam et.
Şikayetler, şikayetlerden başka bir şey değil.
Allah aşkına, çalışmaktan başka bir şey kaldı mı?
İnsanların bizi gerçekten kıskandığını hayal edin.
Bu işte iyisin, değil mi?
Hangi konuda iyi?
Okuma.
Komik olan ne?
Hiçbir konuda iyi olduğumu düşünmüyordum.
Vay!
Ne yapıyorsun? Bu nedir?
Neden beni tanımıyormuş gibi davrandın?
Beni tanımak istemedin! İlk vagonda olduğumu görebiliyordunuz!
- Peki neden ikinci sıraya oturdun? - Ne yaptığımı sanıyordun?
- Neden orada olduğumu düşündün? - Ne bileyim ben?
Şimdi çalışıyorum. Banyoya ihtiyacım var.
Ve tek başıma olmak isterim.
Lütfen gider misiniz?
Ben... seni üzmek istemedim.
Beni üzmeye gücün yok.
Beni üzecek kadar önemli değilsin.
Ne diyeceğimi bilmiyorum.
Daha önce hiç bir kadınla birlikte olmadım.
Dört haftadır birlikteyiz.
ve sensiz yaşayamam.
Yapamam.
Bunun düşüncesi bile beni öldürüyor.
Beni öpebileceğini düşündüğüm için ikinci vagona oturdum.
Evlat, tramvayda sevişebileceğimizi mi sandın?
Söylediklerin doğru mu?
Senin için önemli olmadığımı mı?
Beni affeder misin?
Beni seviyor musun?
- Kitabın var mı? - Evet bende var.
Bu sabah yanıma bir tane aldım.
- Nedir? - Homerın yazdığı Odyssey.
Bu benim ödevim.
İşleri yapma sıramızı değiştiriyoruz.
Önce bana oku evlat. Sonra sevişiyoruz.
- [Michael] Odyssey, Homerdan. - Uzun yolculuk nedir?
Yolculuk. Bir yolculuğa çıkıyor.
İyi.
Bana o adamın şarkısını söyle, Muse Değişkenlerin ve dönüşlerin adamı
Defalarca rotadan saptı Bir kez yağmaladı
- Truvanın kutsal tepeleri - Buraya gelin.
Elini dudaklarına götürdü.
Ölmüştü.
Her türlü yardımın ya da ihtiyacın ötesinde.
Biraz oraya baktım, küçük bir açık alanla karşılaştım
bir yatak odası kadar büyük, etrafı asmalarla kaplı,
ve orada uyuyan bir adam buldu.
Ve, şaka gibi, o benim eski Jimimdi.
İndiğinde sana yetişebileceğimi düşündüm
sana bağırmak zorunda kalmadan karada. Ama o evi gördüğümde,
Yavaş ilerlemeye başlıyorum. [gülüyor]
Lady Chatterley çıplak tenini üzerinde hissetti
onun içine girdiğinde.
Bir an için hâlâ onun içindeydi...
Bu iğrenç.
Bunu nereden aldın?
- Okuldaki birinden ödünç aldım. - Ah...
Mahçup olmalısın.
Devam et.
Gürleyen bir tayfunda milyarlarca safralı mavi kabarcıklı midye!
Bu su! Ama ne olmasını bekliyordun?
- Viski. - Viski, gök gürültüsü, viski!
Viski? Haydi kaptan, ciddi olamazsın.
Bugünlük bu kadar yeter evlat.
Merak ediyordum, biraz ara verebilir misin?
Belki bir geziye çıkabiliriz.
- Ne tür bir yolculuk? - Bisiklet tatili.
Sadece iki gün.
Bir rehber kitabım var. Rotayı belirledim.
Bakmak. Ne düşünüyorsun?
Sanırım planlamayı seviyorsun, değil mi?
Korkmuyorum.
Hiçbir şeyden korkmuyorum.
Ne kadar çok acı çekersem o kadar çok seviyorum.
Tehlike sadece aşkımı artıracak.
Onu keskinleştirecek. Ona baharat verecek.
İhtiyacın olan tek melek ben olacağım.
Hayata girdiğinizden çok daha güzel bir şekilde ayrılacaksınız.
Cennet seni geri alacak ve sana bakacak ve şöyle diyecek:
Sadece tek bir şey bir ruhu tamamlayabilir, o da aşktır.
- Merhaba. - Merhaba.
- [kadın] Affedersiniz. - Merhaba.
Ne istediğini biliyor musun?
- Um... - Ne yiyorsun?
- Sen sipariş ver. Senin sahip olduğun şeye sahip olacağım. - TAMAM.
Şey...
İki sosis, iki patates salatası ve iki bira lütfen.
- Teşekkür ederim. - Teşekkür ederim.
- Umarım annen mutlu olmuştur. - Teşekkür ederim.
Yemeğinden çok keyif aldı.
Hadi.
İşte size nereye gittiğimizi göstereyim.
Sorun değil evlat.
Bilmek istemiyorum.
- Ne yapıyorsun? - Bir şiir yazıyorum. Senin hakkında.
- Duyabilir miyim? - Hazır değil.
Bir gün sana okuyacağım.
- Günaydın Hendrick. - Günaydın Bay Berg.
- 306 numaralı mahkemedesiniz. - Teşekkür ederim.
- İyi misin Michael? - Ben iyiyim.
- Acele etmek. Onun nasıl biri olduğunu biliyorsun. - [Michael] Sonra görüşürüz!
İyi şanlar.
Lütfen ayakta dur.
Lütfen otur.
Sanık lütfen.
Geliyorlar.
- Merhaba. - Merhaba.
- Ne dedi? - [öğretmen] Günaydın hanımlar.
Yeni öğrenci arkadaşlarınıza hoş geldiniz. Onlara nezaketle davranın.
- Oturmak. - Merhaba.
- Adım Sophie. - Ben Michaelım.
Odyssey.
Kitaplarımızı alın.
Herkes Homerın konusunun eve dönüş olduğuna inanıyor.
Aslında Odyssey bir yolculuğu konu alan bir kitaptır.
Ev hayal ettiğiniz yerdir.
Berg, dikkatini dağıtmak istemem ama bizim amacımız Homerı incelemek, Sophieyi değil.
- Harika, değil mi? - Müthiş.
Harika bir yaz olacak.
- Neden erken çıkıyorsun? - Her zaman erken ayrılır.
- Gidecek bir yerin var mı? - Yarın görüşürüz.
Üzgünüm geciktim.
Okulda bekletildim.
Yeni bir kitabım var.
Küçük Köpekli Kadın.
Anton Çehovun yazısı.
Konuşma, gezinti yolunda yeni bir yüzün ortaya çıktığı yönündeydi,
küçük köpeği olan bir kadın.
Schmitz, bir dakika lütfen.
Hakkınızdaki raporları okudum. Her biri. Harika iş.
Ofiste çalışacaksın.
Terfi aldın. Tebrikler.
- [çocuk] Yee-hah! - Ah! [gülüyor]
Hadi buradan gidelim!
Hadi! Michael, gidiyoruz. Hadi gidelim!
Hadi Michael!
Doğum günün için bir sürpriz olması gerekiyordu.
- [oğlan] Hadi! - [çocuk 2] Sorun ne?
- Üzgünüm. Gerçekten mi. - [Sophie] Beğeneceğini düşündük.
Biramız var! Dans edeceğiz!
Birine söz verdim.
Michael, lütfen!
Şurada burada yıldızların ve ışıkların yansıması,
kıyıda titredi ve titredi.
- [Hanna] Oh, evlat, evlat. - Ne?
- Durmak. - Şu an sorun ne?
Bir yanlış yok.
Mühim değil.
Biliyor musun, hiç sormuyorsun.
Nasıl olduğumu sorma zahmetine bile girmiyorsun!
Asla söylemiyorsun.
Sadece doğum günüm.
Bugün benim doğum günüm, hepsi bu!
Ne zaman olduğunu bile sormadın.
- Eğer kavga istiyorsan evlat... - Ben kavga istemiyorum!
- Senin derdin ne?! - Seni ne ilgilendiriyor?
Her zaman senin şartlarında. Her şey.
Ne istersen onu yaparız. Her zaman istediğin şey olur.
- Arkadaşlarım bana parti veriyordu. - Neden buradasın?
Partinize geri dönün. İstediğin bu mu?
Mm! Mm!
Özür dilemesi gereken her zaman benim.
Özür dilemene gerek yok. Kimsenin özür dilemesine gerek yok.
Savaş ve Barış, evlat.
Şimdi arkadaşlarının yanına dönmelisin.
İyi misin?
Bu o.
İyi.
Çocuğa yiyecek bir şeyler ver.
Sanırım hepimiz eninde sonunda bize geri döneceğini biliyorduk.
Bay Berg? Saat 8:00.
Senin kızın.
Teşekkür ederim.
Julia.
- Seni bekletmedim mi? - Erken geldim.
Tekrar hoşgeldiniz. [gülüyor]
Peki nasıl karar vereceksiniz?
Bilmiyorum.
Sanırım Berlinde mutluyum.
- Anneni gördün mü? - Mm-hmm.
Uzaklaşmak istedim. Bu kadar.
Paristi ama herhangi bir yerde de olabilirdi.
Ailenizden uzakta mı?
Zor biri olduğumun farkındayım.
Sana karşı her zaman açık değildim.
Kimseye açık değilim.
Uzak olduğunu biliyordum.
Biliyor musun... Her zaman bunun benim hatam olduğunu düşünmüştüm.
Julia.
Nasıl yanılmış olabilirsin?
- [Julia] Seni çok yakında göreceğim. - [Michael] Yakında görüşürüz.
-[Julia] İyi geceler baba. -[Michael] İyi geceler.
Özel seminer grubu için olanlarınız,
lütfen bu odada kalın.
Profesör Rohl birazdan burada olacak.
Oldukça küçük bir grup gibi görünüyoruz.
Küçük bir grup ve seçilmiş bir grup.
Açıkçası bu benzersiz bir seminer olacak.
Bir okuma listesiyle başlayacağız beyler.
Karl Jasper...
- Ve bayanlar. - ...Alman Suçu Sorunu.
İşte buradasınız.
Evet.
Girin.
- İşi ciddiye alıyorsun. - Bilmiyorum.
Oldukça ciddi bir çocuksun.
Ben böyle yetiştirildim.
Senden ne haber? Ciddi misin?
Bu gece çalışmak istediğinden emin misin?
Evet.
Ama her gece çalışmayacağım.
Yarın görüşürüz.
- Evet. Kesinlikle - Bu doğru.
Yardıma ihtiyacın var.
- Neden bu kadar polis? - Göstericiler için endişeleniyorlar.
- Destek mi, karşı mı? - İkisi birden.
Vay. Bu bir sirk.
Herkes kalksın.
Artık tüm fotoğrafçıların gitmesi isteniyor.
Bu mahkeme şu anda oturum halindedir. Lütfen otur.
Yapacağım ilk şey hareketleri duymak
sanıkların her bir avukatından.
Sanıkların cezaevinde tutulmasına gerek olmadığını savunuyorlar
Gelecek duruşmanın sonucuna kadar.
- Bu davaları tek tek ele alacağım. - Kalem ister misin?
- Bir kalemim var. - [yargıç] Hanna Schmitz.
- Adın Hanna Schmitz mi? - [Hanna] Evet.
Daha yüksek sesle konuşabilir misiniz lütfen?
- [Hanna] Benim adım Hanna Schmitz. - [yargıç] Teşekkür ederim.
- 21 Ekim 1922de mi doğdun? - [Hanna] Evet.
Hermannstadtta.
- Ve şimdi 43 yaşında mısın? - [Hanna] Evet.
- [yargıç] SSye 1943te mi katıldınız? - Evet.
Katılma sebebiniz neydi?
O zamanlar Siemens fabrikasında mı çalışıyordunuz?
Evet.
Yakın zamanda size bir terfi teklif edilmişti.
Neden SSe katılmayı tercih ettiniz?
- İtiraz. - [yargıç] Sorumu yeniden ifade edeceğim.
tespit etmeye çalışıyorum
SSe özgürce katılırsa, değil mi?
Kendi özgür iradesiyle.
- İşlerin olduğunu duydum. - [yargıç] Devam et.
Siemenste çalışıyordum
SSlerin askere alındığını duyduğumda.
Ne tür bir iş yapmanız beklendiğini biliyor muydunuz?
Gardiyan arıyorlardı.
- İş başvurusu yaptım. - [yargıç] Auschwitzde ilk siz mi çalıştınız?
- [Hanna] Evet. - [yargıç] 1944e kadar.
Daha sonra Krakov yakınlarındaki daha küçük bir kampa mı gönderildiniz?
- [Hanna] Evet. - İyi misin?
- [yargıç] Mahkumların taşınmasına yardım ettin... - İyiyim.
...1944 kışında batıda sözde ölüm yürüyüşlerinde mi?
- Peki ne düşündün? - Bilmiyorum.
Beklediğim pek de bu değildi.
Değil mi? Ne şekilde? Ne bekliyordun?
Heyecan verici olduğunu düşündüm.
Heyecan verici? Neden?
Neden bunun heyecan verici olduğunu düşündün?
Çünkü bu adalettir.
Toplumlar ahlak denilen bir şeye göre çalıştıklarını sanıyorlar.
ama yapmıyorlar.
Kanun denilen bir şeye göre hareket ediyorlar.
Sadece Auschwitzde çalıştığınız için hiçbir şeyden suçlu değilsiniz.
Auschwitzde sekiz bin kişi çalışıyordu.
Tam olarak 19u hüküm giydi ve yalnızca altısı cinayetten.
Cinayeti kanıtlamak için niyeti kanıtlamanız gerekir.
Yasa bu.
Soru şu: Hiçbir zaman yanlış olmadı mı?
ama yasal mıydı?
Ve yasalarımıza göre değil, hayır.
- O zamanın kanunlarına göre. - Ama bu...
- [Rohl] Ne? - ...dar?
Oh evet. Kanun dardır.
Diğer taraftan,
Başkalarını öldüren insanlardan şüpheleniyorum
bunun yanlış olduğunun farkında olma eğilimindedirler.
Bayan Schmitz, bu kitabı biliyor musunuz?
- Evet. - Bir kısmı
zaten mahkemede okundu.
Hayatta kalan bir kişi tarafından yazılmış.
hayatta kalan bir mahkum.
Ilana Mather.
Çocukken kamptaydı, değil mi?
- Annesinin yanındaydı. - [Hanna] Evet.
Kitapta bir seçim sürecini anlatıyor.
Her ay, ayın emeği sonunda,
altmış mahkum seçildi.
Uydu kampından Auschwitze geri gönderilmek üzere seçildiler.
Bu doğru, değil mi?
Evet bu doğru.
Ve şu ana kadar sanık arkadaşlarınızın her biri
bu sürecin bir parçası olmayı özellikle reddetti.
Şimdi sana soracağım.
Sen de bunun bir parçası mıydın?
Evet.
Yani seçimin yapılmasına yardım ettin mi?
- Evet. - [yargıç] Bunu kabul ediyor musun?
Anlat o zaman,
bu seçim nasıl oldu?
Altı gardiyan vardı.
bu yüzden her biri on kişi seçmeye karar verdik.
Her ay bu şekilde yapıyorduk.
Hepimiz on tane seçerdik.
Sanık arkadaşlarınız da sürece katıldı mı?
Hepimiz yaptık.
Her ne kadar inkar etseler de?
Biz, hepimiz demek, ben, yalnız ben demekten daha kolaydır
değil mi Bayan Schmitz?
farkına varmadın mı
bu kadınları ölüme mi gönderiyordunuz?
Ama onlar yeni gelenlerdi, sürekli yeni kadınlar geliyordu.
Yani... eskilerin yenilere yer açması gerekiyordu.
- Anladığınızdan emin değilim... - Herkesi tutamadık.
- Yer yoktu. - [yargıç] Hayır.
Ama söylediğim şey...
Tekrar ifade edeyim.
Yer açmak için kadınları seçip şöyle diyordun:
Sen, sen ve sen öldürülmek üzere geri gönderilmeniz gerekiyor.
Peki sen ne yapardın?
Siemense hiç kaydolmamalı mıydım?
Bayan Mather, artık sizin için hazırlar.
Git git. Yürü! Yürü! Yürü.
- Michael nerede? - Bilmiyorum.
Kitabınızda seçim sürecini anlatıyorsunuz.
Evet.
Çalıştırıldınız ve sonra artık onlardan faydalanamayacak hale geldiğinizde,
sonra seni öldürülmek üzere Auschwitze geri gönderdiler.
Bu seçimi yapanlar burada mı?
Evet.
Onları tanımlamana ihtiyacım var. Lütfen bunları belirtir misiniz?
O.
Ve onun.
O.
Ve onun.
O.
Ve onun.
Teşekkür ederim. Lütfen devam edin.
Gardiyanların her biri belirli sayıda kadını seçecekti.
Hanna Schmitz farklı bir seçim yaptı.
Hangi açıdan farklı?
Favorileri vardı.
Kızlar çoğunlukla genç.
Hepimiz buna dikkat çektik.
Onlara yiyecek ve yatacak yer verdi.
Akşam, o... onlardan kendisine katılmalarını istedi.
Ve hepimiz düşündük ki...
Ne düşündüğümüzü tahmin edebilirsiniz.
Daha sonra bu kadınlara yüksek sesle kitap okuttuğunu öğrendik.
Ona kitap okuyorlardı.
İlk başta, bu gardiyanın, bu gardiyanın...
...daha duyarlı, daha insani, daha nazik.
Çoğu zaman zayıfları ve hastaları seçerdi.
Onları seçti. Neredeyse onları koruyormuş gibi görünüyordu.
Ama sonra onları gönderdi.
Bu daha mı nazik?
Artık yürüyüşe geçmek istiyorum.
Anladığım kadarıyla siz ve kızınız aylarca yürüdünüz.
1944 kışında kampımız kapatıldı.
Devam etmemiz gerektiği söylendi. Ancak plan her gün değişmeye devam etti.
Karda etrafımızda kadınlar ölüyordu.
Yarımız yürüyüşte öldü. Kızım kitapta şöyle diyor:
Daha az ölüm yürüyüşü, daha çok ölüm dörtnalası.
Lütfen bize kilisedeki geceyi anlatın.
O gece, başımızın üstünde bir çatımız olduğu için şanslı olduğumuzu düşündük.
Devam et.
Bir köye varmıştık.
Her zaman olduğu gibi gardiyanlar en iyi yerleri aldı. Rahibin evini aldılar.
Ama kilisede uyumamıza izin verdiler.
Gece yarısı bombalı saldırı düzenlendi.
Kilise vuruldu.
İlk başta sadece yangın sesini duyabiliyorduk. Çan kulesindeydi.
Sonra yanan ışınları görebildik...
...ve yere düşmeye başladılar.
Herkes koştu...
...kapılara koştu.
Ancak kapılar dışarıdan kilitlenmişti.
Kilise mi yandı? Kimse kapıyı açmaya gelmedi mi?
Bu doğru mu?
Hiç kimse.
Hepiniz yanarak ölmenize rağmen mi?
Kaç kişi öldürüldü?
Herkes öldürüldü.
Ama hayatta kaldın mı?
Teşekkür ederim.
Bu ülkeye geldiğiniz için size teşekkür etmek istiyorum
bugün ifade vermek için.
Bilmiyorum. Artık burada ne yaptığımızı bilmiyorum.
Değil mi?
Bize avukatlar gibi düşünmemizi söylüyorsunuz.
ama bunda... iğrenç bir şey var.
- Nasıl yani? - Bu Almanların başına gelmedi.
Yahudilerin başına geldi.
- Ne yapmaya çalışıyoruz? - Anlamaya çalışıyoruz.
Altı kadın 300 Yahudiyi bir kiliseye kilitleyip yakmalarına izin verdi.
Anlaşılacak ne var?
Söyle bana! Soruyorum! Anlaşılacak ne var?
Bu davaya inanmaya başladım. Harika olduğunu düşünmüştüm.
Bence bu... bu sadece bir oyalama.
Evet? Neyden sapma?
Altı kadını seçiyorsun, yargılıyorsun.
Onlar kötüydü, onlar suçluydu diyorsunuz.
Kurbanlardan biri kitap yazıyordu.
Bu yüzden onlar yargılanıyor ve başka kimse yok!
Avrupada kaç tane kamp olduğunu biliyor musun?
İnsanlar herkesin ne kadar bildiğini anlatıyor?
Kim biliyordu? Ne biliyorlardı? Herkes biliyordu!
Anne babalarımız, öğretmenlerimiz. Soru bu değil!
Soru şu: Bunun olmasına nasıl izin verdin?
Daha iyisi, Öğrendiğinde neden kendini öldürmedin?
Binlerce. Bu kadar. Binlerce kamp vardı.
Herkes biliyordu.
Şu kadına bak.
- Hangi kadın? - Her zaman baktığın kadın.
Üzgünüm ama öylesin.
Hangi kadını kastettiğini bilmiyorum.
Ne yapardım biliyor musun?
Silahı elime verseydim onu kendim vururdum.
Hepsini vurun!
Neden kapıların kilidini açmadın?
Hepinize sordum, cevap alamadım.
Mağdurlardan ikisi bu mahkemede. Bir cevabı hak ediyorlar.
Bu SSin raporu. Hepinizin kopyaları var.
Hepinizin yazdığı, onayladığı ve imzaladığı rapor
olaydan hemen sonra. Yazılı raporda,
Hepiniz, yangın çıkana kadar yangından haberinizin bile olmadığını iddia ediyorsunuz.
Ama bu doğru değil, değil mi?
Kuyu?
Bu doğru değil.
- Ne istediğini bilmiyorum. - Soracağım ilk şey
- neden kapıların kilidini açmadın? - Açıkça.
Açık bir nedenden dolayı.
- Yapamadık. - Neden yapamadın?
Biz gardiyandık.
Bizim işimiz mahkumları korumaktı.
Kaçmalarına izin veremezdik.
Anlıyorum. Ve eğer kaçarlarsa suçlanacaksın.
suçlanacaksınız, hatta idam edileceksiniz?
- [Hanna] Hayır! - İyi o zaman?
Kapıları açsaydık kaos olacaktı.
Düzeni nasıl yeniden sağlayabilirdik?
Çok hızlı oldu. Kar yağıyordu. Bombalar.
Alevler... Köyün her yerinde alevler vardı.
Sonra çığlıklar başladı ve giderek daha da kötüleşti.
Eğer hepsi aceleyle dışarı çıksaydı, kaçmalarına izin veremezdik.
Yapamadık. Onlardan biz sorumluyduk!
Peki ne olduğunu biliyor muydun? Biliyor muydun? Bir seçim yaptın.
Ölmelerine izin verdin,
kaçmalarına izin verme riskini almak yerine.
Diğer sanıklar da size karşı suç duyurusunda bulundu.
Bu iddiayı duydunuz mu?
Sorumlunun sen olduğunu söylediler.
Bu doğru değil. Ben... Ben sadece gardiyanlardan biriydim.
- O sorumluydu. - [kadın] Öyleydi!
- Elbette öyleydi. - Raporu sen mi yazdın?
Hayır. Hayır. Hepimiz ne söyleyeceğimizi tartıştık. Hep birlikte yazdık.
Raporu o yazdı. O sorumluydu.
- [yargıç] Bu doğru mu? - HAYIR.
- Evet yaptın! - Önemli mi?
- O yazdı. - [yargıç] Bir örneğe ihtiyacım var
- el yazınızdan. - Benim...
- El yazım mı? - Evet. kurmam lazım
- raporu kimin yazdığını. - Bunun ne kadar uygun olduğunu anlamıyorum.
- 20 yıl geçti. - Kağıdını al. Tezgaha yaklaşın.
- 20 yıllık el yazısını karşılaştırın...? - [yargıç] kürsüye yaklaşın.
Kendi mahkememde reddedilmeyeceğim.
Üzgünüm...
Seni dinlemeyi tercih ederim.
Gerek yok.
Raporu yazdım.
Sessizlik lütfen.
Emir!
Seminerleri atlıyorsunuz.
Bir bilgim var.
Sanıklardan biriyle ilgili.
- Kabul etmedikleri bir şey. - Hangi bilgi?
Sana söylememe ihtiyacın yok.
Bu çok açık. Bunu mahkemeye açıklamak gibi ahlaki bir yükümlülüğünüz var.
Bu bilginin davalının lehine olduğu ortaya çıkıyor.
Bu onun davasına yardımcı olabilir.
Hatta sonucu, özellikle de cezayı etkileyebilir.
- Bu yüzden? - Bir sorun var.
Sanığın kendisi bu bilgiyi gizli tutmaya kararlıdır.
- [Rohl] Bir dakika lütfen. - Üzgünüm.
Sebepleri neler?
Çünkü utanıyor.
Neyden utanıyorsun?
- Onunla konuştun mu? - Tabii ki değil.
Neden elbette hayır?
Yapamam.
Bunu yapamam.
Onunla konuşamam.
Ne hissettiğimiz önemli değil. Kesinlikle önemsiz.
Tek soru ne yaptığımızdır.
Eğer senin gibi insanlar benim gibilerin başına gelenlerden ders almazsa,
o zaman herhangi bir şeyin ne anlamı var?
Schmitzi mi?
Bir ziyaretçin var.
Sessizlik lütfen!
Gertrud Ballow.
Andreas Michael Springer.
Michael Berg.
Walter Sherman.
Süre doldu.
İçeri geliyor musun?
Vaktini aldın.
Nedir?
Nereye gidiyorsun?
Üzgünüm.
Kendi başıma uyumaya ihtiyacım var.
Bir dakika sonra geleceğim.
-Nazi! - Nazi fahişesi!
Nazi!
Mahkemede sessizlik. Mahkemede sessizlik.
Herkes kalksın.
Mahkeme sanıkları suçlu buldu
Rita Beckhart, Caroline Steinhoff,
Regina Kroit, Angela Zeva
ve Andrea Lumen
300 vakada cinayete ortak yardım ve yataklık suçu.
Mahkeme sanığı suçlu buldu
300 vakada Hanna Schmitz cinayeti.
Mahkeme cezaları
Rita Beckhart, Caroline Steinhoff,
Regina Kroit, Angela Zeva ve Andrea Lumen
her biri toplam dört yıl üç ay hapis cezasına çarptırıldı.
Hanna Schmitz,
kendi kabulleriniz ve özel rolünüz göz önüne alındığında,
sen farklı bir kategoridesin.
Mahkeme sanık Schmitzi ömür boyu hapis cezasına çarptırdı.
Nereye gidiyoruz?
Oraya vardığımızda sana anlatacağımı söyledim.
- Bana sürprizlerden hoşlandığını söylemiştin. - Sürprizleri severim.
Büyüdü, değil mi?
Bilmiyorum. Onu görmeyeli o kadar uzun zaman oldu ki Michael. Nasıl söyleyebilirim?
Bu benim hatam. Habersiz gelmemeliydik.
Baban kendi evinde yaşayacak.
Anne, korkarım bazı kötü haberlerim var.
Julia biliyor. Ona zaten söyledik.
Gertrud ve ben boşanıyoruz.
Babanın cenazesi için gelmedin ama bunun için mi geldin?
Bu şehri ziyaret etmek benim için kolay değil.
- Gerçekten bu kadar mutsuz muydun? - Söylediğim bu değil.
- Demek istediğim bu değil. - İyi o zaman?
Gertrud için endişelenmene gerek yok. Ben ona bakacağım.
O zaten bir savcı, yani benden çok daha fazla kazanıyor.
Michael...
...Gertrud için endişelenmiyorum.
Senin için endişeleniyorum.
Bana Adamın şarkısını söyle, Muse
Değişikliklerin ve dönüşlerin adamı Defalarca yoldan saptı
Bir zamanlar Truvanın kutsal tepelerini yağmalamıştı
[koruma] 215, posta.
217, posta.
220, posta.
1219. 66215.
Sayı?
Aç onu.
Test testleri. Bir, iki, üç. Test testleri.
Homerosun Odysseiası.
Bana Adamın şarkısını söyle, Muse
Kıvrımların ve dönüşlerin adamı
Tekrar tekrar rotanın dışına çıktım
Bir zamanlar Truvanın kutsal tepelerini yağmalamıştı...
...ölüm evine. Ama oldukları yerde kaldılar,
başkalarının da gelebileceğini umuyorum.
Ünlü kahramanların, eski günlerde ölen adamların tonları
ve daha da yaşlı hayaletleri görmeyi sabırsızlıkla bekliyorum.
Gel, kılıcını kınına, birlikte yatalım.
Yatağıma çık ve aşkın sihirli eserine karış.
Aramızda derin bir güven yaratacağız.
Bütün dünya için değil, sen yemin etmeye razı olana kadar olmaz tanrıça,
Bana zarar verecek yeni bir entrika planlamayacağına kör edici bir yemin.
Hemen ihtiyacım olan yemini etmeye başladı.
Asla, o bana asla zarar vermez.
Ve sonunda bitirdiğinde,
Circesin muhteşem yatağına monte ettim.
Genç Şafak, gül kırmızısı parmaklarıyla bir kez daha parladığında,
çiftlerini yeniden boyunduruk altına aldılar,
ve kapılardan ve yankılanan sütunlardan geçerek,
takımı koşturdular ve uçtular,
Hiçbir şeyi geri tutmadılar ve prensler buğday tarlalarına ulaştı...
...o safkan aygırlar...
...güneş batarken...
...bu benim başlangıcım.
Gerçekten ve itiraf etmeliyim ki kıskanıyorum.
Şu ana kadar bu doğru...
Son derece şaşırtıcı. Her zaman bunların hepsinin hile olduğunu söylemişimdir.
ama gözlerimin önünde uyudu.
Masadan büyük bir gazete kaldırdı
ayaklarını yere vurup gazeteyi sallamaya başladı
Gregoru odasına geri götürmek için. Zhivago... bir pasta bile,
Zhivago çöreği olarak bilinen Baba au Rhuma benziyor.
Bir zamanlar Moskovadaki kızak sürücünüze şunu söylemeniz yeterliydi:
Zhivagonun. Ve sanki sen söylemişsin gibi...
Küçük Köpekli Kadın, Anton Çehov.
Anton Çehovun Küçük Köpekli Kadın.
Konuşma, gezinti yolunda yeni bir yüzün ortaya çıktığı yönündeydi,
küçük köpeği olan bir kadın.
Dmitri Dmitritch Gurov zaten Yaltada iki hafta geçirmişti.
bu yüzden bundan sıkıldı ve her zaman yeni yüzler arıyordu.
Vernetteki pavyonda otururken,
deniz kıyısında yürüyen genç bir kadın gördü.
Orta boyda, sarı saçlı, bere takan genç bir bayan...
Bir kitap çıkarmak istiyorum.
Hangi kitap?
Küçük Köpekli Kadınınız var mı?
Adınız ne?
Hanna Schmitz.
Küçük Köpekli Kadın.
...Köpek.
Bir iki üç dört beş altı.
Küçük Köpekli Kadın.
...
The.
The. The. The.
The.
- Mektup yok mu? - Mektup yok. İmza.
- [telefondaki kadın] Sen Michael Berg misin? - Evet.
Beni aradığın için teşekkürler. Mektubumu aldın mı?
Burada var.
Dediğim gibi Hanna Schmitz çok yakında serbest bırakılacak.
Hanna 20 yılı aşkın süredir hapiste.
Ailesi yok.
Hiç arkadaşı yok.
Onun tek irtibatı sensin.
Ve bana onu ziyaret etmediğin söylendi.
Hayır, istemiyorum.
Dışarı çıktığında bir işe ihtiyacı olacak.
Yaşayacak bir yere ihtiyacı olacak.
Modern dünyanın ona ne kadar korkutucu görüneceğini hayal bile edemezsiniz.
Mm-hmm.
Soracak başka kimsem yok.
Eğer onun sorumluluğunu almazsan,
o zaman Hannanın hiçbir geleceği yok.
Çok naziksiniz.
Bana bildirdiğiniz için teşekkür ederim.
- Sen Michael Berg misin? - Evet.
Ben Louisa Brenner. Günaydın.
- Nasılsınız? - Seni daha erken bekliyorduk.
Seni uyarmalıyım, Hanna uzun süre kendini toparladı.
Çok amaçlıydı. Son birkaç yılda farklılaştı.
Kendini bıraktı.
Seni doğrudan kantine götürüyorum.
Öğle yemeğini yeni bitirdiler.
Tablo 4.
Büyümüşsün evlat.
Terzi olan bir arkadaşım var.
Sana bir iş verecek.
Ve sana yaşayacak bir yer buldum. Güzel bir yer.
Oldukça küçük ama güzel.
- Hoşuna gidecek. - Teşekkür ederim.
Seni kayıt ettirebileceğim çeşitli sosyal programlar ve kültürel şeyler var.
Ve halk kütüphanesi çok yakın.
Çok mu okuyorsun?
Okunmayı tercih ederim.
Artık bitti değil mi?
Evlendin mi?
Yaptım. Evet yaptım.
Bir kızımız var.
Onu istediğim kadar göremiyorum.
Onu daha çok görmek isterim.
Evlilik uzun sürmedi.
Geçmişi düşünerek zaman harcadınız mı?
- Seninle mi demek istiyorsun? - HAYIR.
Hayır, benimle demek istemedim.
Duruşmadan önce geçmişi hiç düşünmedim.
Hiç mecbur kalmadım.
Şimdi?
Şimdi ne hissediyorsun?
Ne hissettiğim önemli değil.
Ne düşündüğüm önemli değil.
Ölenler hâlâ ölü.
Ne öğrendiğinden emin değildim.
Öğrendim evlat.
Okumayı öğrendim.
Gelecek hafta seni alacağım, tamam mı?
Bu iyi bir plan gibi görünüyor.
Bunu sessizce de yapabiliriz, ya da yaygara koparabiliriz.
Sessizce.
TAMAM. Sessizce.
Sessizce.
- Kendine iyi bak evlat. - Sen de. Haftaya görüşürüz.
Hanna Schmitzi almaya geldim.
Lütfen. Lütfen oturun.
Toplanmadı.
Asla ayrılmayı düşünmedi.
Konuşma yeni bir yüzün olduğu yönündeydi
gezinti yerinde göründü,
küçük köpeği olan bir kadın.
Bana bir mesaj bıraktı.
Bir nevi vasiyet.
Seni ilgilendiren kısmı okuyacağım.
Eski çay kutusunun içinde para var.
Onu Michael Berge ver.
Bunu bankadaki 7000 Markla birlikte göndermeli.
Yangından sağ kurtulan kızına.
Bu onun için.
Bununla ne yapacağına karar vermesi gerekiyor.
Ve Michaela merhaba dediğimi söyle.
- Bayan Mather mı? - Evet.
- Sen Michael Bergsin. - Evet.
Seni bekliyordum.
- Lütfen. - Teşekkür ederim.
O halde bana şunu söylemelisin, seni Amerika Birleşik Devletlerine tam olarak getiren şey nedir?
Zaten buradaydım. Bostonda bir konferanstaydım.
- Avukat mısın? - Evet.
Mektubunuz ilgimi çekti ama tam olarak anladığımı söyleyemem.
- Duruşmaya katıldın mı? - Evet. Neredeyse 20 yıl önce.
Hukuk öğrencisiydim. Seni hatırlıyorum. Anneni çok net hatırlıyorum.
Annem uzun yıllar önce İsrailde öldü.
Ben... özür dilerim.
Devam edin, lütfen.
Belki duymuşsundur.
Hanna Schmitz yakın zamanda öldü. Kendini öldürdü.
O senin arkadaşın mıydı?
Bir çeşit arkadaş.
Bu kadar basit.
Hanna, hayatının büyük bir bölümünde okuma yazma bilmiyordu.
Bu onun davranışının bir açıklaması mı?
- Hayır. - Yoksa bir bahane mi?
Hayır hayır.
Hapishanedeyken okumayı kendi kendine öğrendi.
Ona kasetleri gönderdim.
Kendisine kitap okunmasından her zaman hoşlanırdı.
Neden bana karşı dürüst olmakla başlamıyorsun?
En azından bu şekilde başlayın.
Arkadaşlığınızın doğası neydi?
Gençken Hannayla bir ilişkim vardı.
Size yardım edebileceğimden emin değilim Bay Berg.
Ve...
...yapabilsem bile, bunu yapmaya hazır değilim.
Onunla birlikte olduğumda neredeyse 16 yaşındaydım.
Bu ilişki sadece bir yaz sürdü. Ancak...
Ama ne?
Anlıyorum.
Peki Hanna Schmitz onun senin hayatında yarattığı etkiyi kabul etti mi?
Başkalarına çok daha kötüsünü yapmıştı.
Hiç kimseye söylemedim.
İnsanlar sürekli kamplarda neler öğrendiğimi soruyor.
Ancak kamplar terapi değildi.
Sizce bu yerler neydi, üniversiteler mi?
Biz oraya öğrenmek için gitmedik.
İnsan bu konularda çok netleşiyor.
Ne istiyorsun? Onun için affetmek mi?
Yoksa sadece kendinizi daha iyi mi hissetmek istiyorsunuz?
Benim tavsiyem? Katarsis istiyorsanız tiyatroya gidin. Lütfen.
Edebiyata git.
Kamplara gitmeyin.
Kamplardan hiçbir şey çıkmıyor.
Hiç bir şey.
Ne istiyordu...
İstediği şey sana parasını bırakmaktı.
- Yanımda. - Ne yapacağını?
Uygun olduğunu düşündüğünüz gibi.
Burada.
Küçük bir kızken hazinelerim için bir çay tenekem vardı.
Pek öyle değil. Kiril harfleri vardı.
Onu kampa götürdüm ama çalındı.
- İçindeki neydi? - Duygusal şeyler.
Köpeğimizden bir parça saç. Operalara bazı biletler
babam beni götürmüştü. İçeriği nedeniyle çalınmamıştır.
Kalayın kendisiydi
bu değerliydi,
onunla ne yapabilirsin?
Bu parayla yapabileceğim hiçbir şey yok.
Yahudilerin yok edilmesiyle ilgili her şeye veriyorum.
o zaman bana öyle geliyor ki...
...günahların affı gibi, ve bu benim de istemediğim bir şey
- ne de verecek durumdayım. - Belki düşünüyordum
okuryazarlığı teşvik eden bir organizasyon.
İyi. İyi.
Bir Yahudi örgütünün olup olmadığını biliyor musunuz?
Eğer yoksa şaşırırdım.
Her şey için bir Yahudi örgütü var.
Okuma yazma bilmemenin çok da Yahudilerin sorunu olduğu söylenemez.
Neden öğrenmiyorsun? Onlara parayı gönder.
Bunu Hannanın adına mı yapayım?
Uygun olduğunu düşündüğünüz gibi.
Tenekeyi saklayacağım.
Teşekkür ederim.
- Nereye gidiyoruz? - Sürprizleri sevdiğini sanıyordum.
Evet. Sürprizleri severim.
Hanna Schmitz.
Kimdi o?
Sana söylemek istediğim buydu.
Bu yüzden buradayız.
Söyle bana.
15 yaşındaydım.
Okuldan eve geliyordum.
Kendimi hasta hissediyordum.
Ve bir kadın bana yardım etti.
Downloaded from subtitlesnest.com